Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
maandag 24 november 2008 om 21:46
Jammer dat 'ie me niet zo vaak gemaild heeft
maar heb er wel een paar hoor. Ik kán natuurlijk ook proberen om z'n mailbox te kraken, wie weet wat er voor
....Research, enzo...
Kunnen jullie een beetje geduld hebben met betrekking tot het boek
, ik moet het nog schrijven enzo. Ff serieus: mocht het ooit een boek worden, dan bij deze een gesigneerd exemplaar voor de forummerTs van dit topic. Erewoord.
anoniem_10333 wijzigde dit bericht op 24-11-2008 21:47
Reden: tikvaut
Reden: tikvaut
% gewijzigd
maandag 24 november 2008 om 21:52
Hoi Hoppetee, ben blij dat je zo goed gaat!
Je schreef:
Ik merk nu pas goed wat voor krater mijn ex heeft geslagen in mijn geloof in liefde. Ik merk dat ik erg achterdochtig ben, en zowat alles was leuke man mij zegt in twijfel trek onder het mom van "ja, ja die mooie praatjes ken ik wel". Niet erg eerlijk, maar het gaat als vanzelf. Heb echt een muur van gewapend beton om me opgetrokken.
Zo herkenbaar. Ook ik heb van twee mannen meer dan gemiddelde belangstelling (en een derde eigenlijk, een getrouwde man maar mag ik even bedanken na N2 - GM?) en ook ik durf dat niet echt aan. Ben ook veel te bang om weer bedonderd te worden. Moet niet alleen over N2 heen komen (hart en verstand zijn nog niet helemaal in balans) maar afgezien daarvan is het ook nog eens dat ik geen enkel vertrouwen meer heb in het welslagen van een relatie. Niet alleen een man, maar daarnaast ook nog eens in het welslagen van een liefdesrelatie.
Liefs aan iedereen hier!
Je schreef:
Ik merk nu pas goed wat voor krater mijn ex heeft geslagen in mijn geloof in liefde. Ik merk dat ik erg achterdochtig ben, en zowat alles was leuke man mij zegt in twijfel trek onder het mom van "ja, ja die mooie praatjes ken ik wel". Niet erg eerlijk, maar het gaat als vanzelf. Heb echt een muur van gewapend beton om me opgetrokken.
Zo herkenbaar. Ook ik heb van twee mannen meer dan gemiddelde belangstelling (en een derde eigenlijk, een getrouwde man maar mag ik even bedanken na N2 - GM?) en ook ik durf dat niet echt aan. Ben ook veel te bang om weer bedonderd te worden. Moet niet alleen over N2 heen komen (hart en verstand zijn nog niet helemaal in balans) maar afgezien daarvan is het ook nog eens dat ik geen enkel vertrouwen meer heb in het welslagen van een relatie. Niet alleen een man, maar daarnaast ook nog eens in het welslagen van een liefdesrelatie.
Liefs aan iedereen hier!
maandag 24 november 2008 om 21:56
Wie laten we de hoofdrollen spelen? Kijk, wij forummers gewoon onszelf, natuurlijk. Maar wie speelt ML? Kennen we nog een knurft van een acteur?
En wie speelt MM? MM zelf niet, zij speelt een andere forumster ofzo, als ze mee wil doen, want gelijk naar Tina Turner, ze heeft de rol al eens mogen spelen, toch?
(Antwoord Tina Turner toen haar gevraagd werd waarom ze zelf niet haar eigen rol speelde in de verfilming van haar leven. Rol werd gedaan door Angela Bassett).
Muis, die zich al opwindt over opstelling camera enzo, en de halve scriptgirl uithangt....
maandag 24 november 2008 om 22:40
Ja maar, maar, maar.. Als we als ML nou eens een heel knappe vent nemen? En ik gewoon mezelf speel? Want de sex met ML was wel heel goed, dus dan moeten er ook wel een paar hot & steamy scenes in... (Moet er ook sex in het boek??)
ML is best leuk om te zien (vind ik dan, o.a. Feliciaatje denkt er iets anders over) dus we kunnen best een knappe acteur nemen...
We kunnen ook een creepy eng dom ventje nemen maar dan mag iemand anders mij spelen hoor
maandag 24 november 2008 om 22:45
@MM: Ten eerste heb ik al zijn gegevens gewist. Dus: telefoonnummer uit mijn telefoon gemikt, mailadres gewist etc. Dat was stap 1. Verder heb ik alle mogelijke plekken waar ik hem tegen kon komen strategisch gemeden. Dit betekende dat ik maandenlang niet uit ben gegaan, maar soit. Dat was (na een tijdje) ook wel zo rustig eigenlijk. En, wat drastischer, ik heb mijn baan dus opgezegd. Ik werkte om de hoek van huis ex en stamkroeg en ik moest gewoon uit die hele omgeving weg. Door dit alles had hij ook geen enkele grip meer op me. Hij wist tenslotte ook niets meer van/over me. De eerste maand was het lastigst omdat het toch echt een soort van afkicken is. Was me ook wel echt over de streep heen heeft getrokken is het feit dat ik hoorde dat hij een nieuwe vriendin had. Toen ik het hoorde stortte ik finaal in, maar er is wel een knop omgegaan op dat moment. Na ongeveer 2 maanden begon ik me steeds beter te voelen eigenlijk, en voelde ik me letterlijk loskomen van hem. Op het moment dat ik midden in de nacht gebeld werd door een voor mij onbekend nummer, en ik echt niet kon bedenken wie mij nu midden in de nacht zou moeten bellen, en ik niet eens aan hem dacht besefte ik dat ik los was. Toen ik de volgende ochtend mijn voicemail beluisterde hoorde ik dus pas dat hij het was geweest.
Ik ben hem nog 1 keer tegengekomen, een paar weken geleden. Hij kwam direct naar me toe,maar ik benniet met hemin gesprek gegaan. Heb hem alleen verteld dat het erg goed met me gaat en ik heb hem bedankt voor de les die ik geleerd heb en waar ik sterker dan ooit uit ben gekomen. En toen ben ik doorgelopen. En men! dat voelde goehoed!
@Muis: Ik merk ook dat ik tegenwoordig heel anders tegen een liefdesrelatie aankijk. Ik geloof het niet meer zo, en ga er eigenlijk al direct vanuit dat het vroeg of laat zeker fout gaat lopen. Hierdoor kan en durf ik mijn hart ook niet helemaal open te stellen. Zo nu dus ook met leuke man. Ik zet mijn hart op een kiertje,maar bij de minste door mij verkeerd geinterpreteerde opmerking gaat het accuut op slot. Ik houd flink afstand, wat voor verwarrende taferelen zorgt. Ik wil gewoon nooit meer zo'n verdriet hebben. Ik ben dan wel weer "heel" nu, maar het is nog erg broos...
Ik ben hem nog 1 keer tegengekomen, een paar weken geleden. Hij kwam direct naar me toe,maar ik benniet met hemin gesprek gegaan. Heb hem alleen verteld dat het erg goed met me gaat en ik heb hem bedankt voor de les die ik geleerd heb en waar ik sterker dan ooit uit ben gekomen. En toen ben ik doorgelopen. En men! dat voelde goehoed!
@Muis: Ik merk ook dat ik tegenwoordig heel anders tegen een liefdesrelatie aankijk. Ik geloof het niet meer zo, en ga er eigenlijk al direct vanuit dat het vroeg of laat zeker fout gaat lopen. Hierdoor kan en durf ik mijn hart ook niet helemaal open te stellen. Zo nu dus ook met leuke man. Ik zet mijn hart op een kiertje,maar bij de minste door mij verkeerd geinterpreteerde opmerking gaat het accuut op slot. Ik houd flink afstand, wat voor verwarrende taferelen zorgt. Ik wil gewoon nooit meer zo'n verdriet hebben. Ik ben dan wel weer "heel" nu, maar het is nog erg broos...
maandag 24 november 2008 om 22:55
MM ja natuurlijk moet er sex in het boek. Sex sells.
We kunnen het ook als volgt doen, (Muis denkt graag mee), dat de ML een ENORME lul is (qua uiterlijk dan) en dat als de steamy hot scenes gedaan worden, dat jij dan een soort van fantasie krijgt (Muis moet geloof ik gaan slapen) dat de ML in kwestie ineens van een onaardige knurft in een lieve vent verandert (letterlijk en figuurlijk), soort van niet-bestaande realiteit enzo.
Aan het eind van het verhaal is MM helemaal genezen en gaat met haar forumvriendinnen naar de Chippendales die de Full Monty nieuw elan geven.
We kunnen het ook als volgt doen, (Muis denkt graag mee), dat de ML een ENORME lul is (qua uiterlijk dan) en dat als de steamy hot scenes gedaan worden, dat jij dan een soort van fantasie krijgt (Muis moet geloof ik gaan slapen) dat de ML in kwestie ineens van een onaardige knurft in een lieve vent verandert (letterlijk en figuurlijk), soort van niet-bestaande realiteit enzo.
Aan het eind van het verhaal is MM helemaal genezen en gaat met haar forumvriendinnen naar de Chippendales die de Full Monty nieuw elan geven.
maandag 24 november 2008 om 23:55
Klinkt inderdaad erg leuk Muis, want zo is het ook wel, denk ik. Op die momenten van heerlijke seks verandert het monster in een goddelijke adonis en valt elke zin van realiteit onder onze voeten weg... Heel herkenbaar...
Mensen, wat had ik vanmorgen een Kwalitatief Uitermate Teleurstellende ochtend! Ik heb gehuild, me wanhopig gevoeld, misselijk, nerveus etc en heb uiteindelijk Pinokkio een sms gestuurd met de vraag of hij terug was bij zijn ex. Geen reactie natuurlijk, want hij heeft een nieuw telnr. Vind het prima, het moest mij blijkbaar van m'n hart, hopen dat het daarbij blijft.
Daarna kreeg ik in een goed gesprek de brainwave om nu eens knopen door te hakken wat betreft het verleden en me nu eens op de toekomst te richten.
Ik heb een hangertje gekregen van mijn SGE (spiritueel gewaarde ex
) die volgens hem geluk brengt en ik heb een goeie middag en zelfs nog betere avond gehad met potentieel succes in de toekomst! En als klap op de vuurpijl bleek ik, toen ik thuis kwam, ongesteld te zijn geworden. Een geweldig einde van deze dag, want deze laatste doorbraak betekent ook het einde van mijn labiliteit zoals vanmorgen.
Mag ik deze dans van u?
Mensen, wat had ik vanmorgen een Kwalitatief Uitermate Teleurstellende ochtend! Ik heb gehuild, me wanhopig gevoeld, misselijk, nerveus etc en heb uiteindelijk Pinokkio een sms gestuurd met de vraag of hij terug was bij zijn ex. Geen reactie natuurlijk, want hij heeft een nieuw telnr. Vind het prima, het moest mij blijkbaar van m'n hart, hopen dat het daarbij blijft.
Daarna kreeg ik in een goed gesprek de brainwave om nu eens knopen door te hakken wat betreft het verleden en me nu eens op de toekomst te richten.
Ik heb een hangertje gekregen van mijn SGE (spiritueel gewaarde ex
) die volgens hem geluk brengt en ik heb een goeie middag en zelfs nog betere avond gehad met potentieel succes in de toekomst! En als klap op de vuurpijl bleek ik, toen ik thuis kwam, ongesteld te zijn geworden. Een geweldig einde van deze dag, want deze laatste doorbraak betekent ook het einde van mijn labiliteit zoals vanmorgen.Mag ik deze dans van u?
dinsdag 25 november 2008 om 00:24
tjee zeg, ben ik een poosje niet geweest, hebben jullie het hele forum bijna volgeschreven. Ik ben blij dat ik er "eindelijk" weer ben. Ik heb eerst een uurtje moeten lezen. Kan echt iet overla op reageren, maar het verhaal van Hoppetee vond ik geweldig.
Zelf ben ik een poosje buiten beeld geweest hier, thuis ook zo veel mogelijk.
Maar nu wil ik toch even wat kwijt.
De zus van mijn man had vanmorgen zijn advocaat gebeld. Ze snapte het hele verhaal van mijn man namelijk niet meer (dat heb ik ook als hij gedronken heeft, maar zij heeft dat nog niet begrepen).
Maar oké, zij belde, en toen kreeg ze te horen dat de uitspraak van de rechter er is.
Het is de bedoeling dat hij uiterlijk 1 december hier vertrekt. even nog dus. Ik ben nu ook wel aan het eind van mijn latijn, dus het wordt tijd. Hij kan momenteel "mijn bloed wel drinken' want zo als ik doe ga je niet met je man om. Nee, als ik hem nog als mijn man had kunnen zien, was ik niet zo met hem omgegaan.
Zelf ben ik een poosje buiten beeld geweest hier, thuis ook zo veel mogelijk.
Maar nu wil ik toch even wat kwijt.
De zus van mijn man had vanmorgen zijn advocaat gebeld. Ze snapte het hele verhaal van mijn man namelijk niet meer (dat heb ik ook als hij gedronken heeft, maar zij heeft dat nog niet begrepen).
Maar oké, zij belde, en toen kreeg ze te horen dat de uitspraak van de rechter er is.
Het is de bedoeling dat hij uiterlijk 1 december hier vertrekt. even nog dus. Ik ben nu ook wel aan het eind van mijn latijn, dus het wordt tijd. Hij kan momenteel "mijn bloed wel drinken' want zo als ik doe ga je niet met je man om. Nee, als ik hem nog als mijn man had kunnen zien, was ik niet zo met hem omgegaan.
dinsdag 25 november 2008 om 07:46
@eindelijk,even doorbijten nog dus.
Hoppetee zo jij het hebt aangepakt zo ben ikuiteindelijk ook te werk gegaan.Exact.
Alles gewist/geblokt.
Plaatsen/winkels waar ik hem zou kunnen tegenkomen ontwijken.
Wel moeilijk want route naar mijn huis is halverwege ook zijn route naar zijn/hun huis.
En langzaamaan laat je los.
Dat doet zeer maar beetje bij beetje overleef je de pijn ook.
Dat duurt even want overal waar ik kom zitten herinneringen aan,hetgeen waar ik van hou hield hij ook van.
Natuur,wandelen,muziekovereenkomsten,hart vol liefde.
Ik geef het nu de tijd en ben blij dat ik zover ben gekomen als nu.Het heeft me een godsvermogen gekost want de liefde (als je dit liefde mag/kan noemen,ja ergens gewoon wel voor mij) had ik nooit eerder zo ervaren.Ik wil nooit meer anders begeerd worden.Lullige is dat ik bij deze liefde iedere keer achtergelaten werd.Het maakte me en brak me gelijkertijd.
Het stuk wat me maakte kon ik oud met hem worden.
Het breekdeel was ongezond,en overtrof uiteindelijk het maakdeel.
Hoppetee zo jij het hebt aangepakt zo ben ikuiteindelijk ook te werk gegaan.Exact.
Alles gewist/geblokt.
Plaatsen/winkels waar ik hem zou kunnen tegenkomen ontwijken.
Wel moeilijk want route naar mijn huis is halverwege ook zijn route naar zijn/hun huis.
En langzaamaan laat je los.
Dat doet zeer maar beetje bij beetje overleef je de pijn ook.
Dat duurt even want overal waar ik kom zitten herinneringen aan,hetgeen waar ik van hou hield hij ook van.
Natuur,wandelen,muziekovereenkomsten,hart vol liefde.
Ik geef het nu de tijd en ben blij dat ik zover ben gekomen als nu.Het heeft me een godsvermogen gekost want de liefde (als je dit liefde mag/kan noemen,ja ergens gewoon wel voor mij) had ik nooit eerder zo ervaren.Ik wil nooit meer anders begeerd worden.Lullige is dat ik bij deze liefde iedere keer achtergelaten werd.Het maakte me en brak me gelijkertijd.
Het stuk wat me maakte kon ik oud met hem worden.
Het breekdeel was ongezond,en overtrof uiteindelijk het maakdeel.
dinsdag 25 november 2008 om 12:56
Mooi geschreven Face... (f)
Ik ben hem nu aan het veridealiseren, dat besef ik me goed. Soms zijn er hele korte momenten waarin weer even tot me doordringt hoe het was. Het wantrouwen, de achterdocht, het alles voor hem opzij moeten schuiven... Helaas duren die momenten van helderheid niet zolang, maar ben blij met dat ze wel af en toe op komen borrelen. Ik ben nu gewoon weer vrij en kan daar eigenlijk niet zo goed mee overweg. Voel me goed bij structuur en kan mezelf dat op dit moment niet bieden. Hij gaf me dat, op een negatieve manier, dat dan weer wel.
Ik zat me net de ideale situatie voor te stellen, het klinkt heel gek en ik hoop niet dat ik daardoor onderuit geschoffeld word, want het is puur hypothetisch denken....
Ik zou me op dit moment (en misschien denk ik er later weer anders over) er goed bij voelen om hem gewoon af en toe wat te laten weten zonder dat ik reactie terug krijg. Ik zat er dus eigenlijk aan te denken om hem af en toe een kaartje te sturen wanneer ik die behoefte voel.
Het beste uit te leggen is nog wel dat het lijkt op een soort idolatie, fan-zijn van iemand. Je stuurt fanmail en je krijgt nooit wat terug. Je weet ook niet of de ander het ooit heeft gelezen, maar dat maakt ook helemaal niet uit, Je hebt je eigen gevoel kunnen uiten met de kans dat de ander dat toch ergens wel een beetje weet.
Dat zou voor mij nu perfect zijn, omdat het mijn ideaalbeeld van hem in stand houdt, zonder dat ik er zelf op geestelijk en welzijns niveau voor hoef in te leveren.
Nu kan ik ook ineens mijn gevoel naar hem plaatsen.
Ik ben hem nu aan het veridealiseren, dat besef ik me goed. Soms zijn er hele korte momenten waarin weer even tot me doordringt hoe het was. Het wantrouwen, de achterdocht, het alles voor hem opzij moeten schuiven... Helaas duren die momenten van helderheid niet zolang, maar ben blij met dat ze wel af en toe op komen borrelen. Ik ben nu gewoon weer vrij en kan daar eigenlijk niet zo goed mee overweg. Voel me goed bij structuur en kan mezelf dat op dit moment niet bieden. Hij gaf me dat, op een negatieve manier, dat dan weer wel.
Ik zat me net de ideale situatie voor te stellen, het klinkt heel gek en ik hoop niet dat ik daardoor onderuit geschoffeld word, want het is puur hypothetisch denken....
Ik zou me op dit moment (en misschien denk ik er later weer anders over) er goed bij voelen om hem gewoon af en toe wat te laten weten zonder dat ik reactie terug krijg. Ik zat er dus eigenlijk aan te denken om hem af en toe een kaartje te sturen wanneer ik die behoefte voel.
Het beste uit te leggen is nog wel dat het lijkt op een soort idolatie, fan-zijn van iemand. Je stuurt fanmail en je krijgt nooit wat terug. Je weet ook niet of de ander het ooit heeft gelezen, maar dat maakt ook helemaal niet uit, Je hebt je eigen gevoel kunnen uiten met de kans dat de ander dat toch ergens wel een beetje weet.
Dat zou voor mij nu perfect zijn, omdat het mijn ideaalbeeld van hem in stand houdt, zonder dat ik er zelf op geestelijk en welzijns niveau voor hoef in te leveren.
Nu kan ik ook ineens mijn gevoel naar hem plaatsen.
dinsdag 25 november 2008 om 13:03
Waarom schrijf je hem die brieven dan niet zonder ze op te sturen (want daar komt gedonder van, dat weet je ![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif)
)?
Misschien dat je zo ook helderder voor ogen krijgt welk gevoel hij je geeft, wat hij toevoegt dat jij mist. En kun je gaan kijken hoe je dit jezelf kunt gaan geven. Je eigen idool worden in feite .
Als je het bij hem gaat zoeken, ga je weer lijden. Diep, diep lijden. Dat moet je iig niet idealiseren, niks leuks aan verscheurd, gespannen, verraden, afgewezen voelen. Kijk er van iets meer afstand naar. Ga begrijpen waarom je het tolereert, er staat blijkbaar iets essentieels tegenover. En dat kun je ook jezelf geven en dan kost het je niet je hart en ziel maar word je juist gelukkig met jou en jouw leven.
)?Misschien dat je zo ook helderder voor ogen krijgt welk gevoel hij je geeft, wat hij toevoegt dat jij mist. En kun je gaan kijken hoe je dit jezelf kunt gaan geven. Je eigen idool worden in feite
.Als je het bij hem gaat zoeken, ga je weer lijden. Diep, diep lijden. Dat moet je iig niet idealiseren, niks leuks aan verscheurd, gespannen, verraden, afgewezen voelen. Kijk er van iets meer afstand naar. Ga begrijpen waarom je het tolereert, er staat blijkbaar iets essentieels tegenover. En dat kun je ook jezelf geven en dan kost het je niet je hart en ziel maar word je juist gelukkig met jou en jouw leven.
dinsdag 25 november 2008 om 15:11
4wheels,
ik realiseer me dat ik de relatie met deze man veridealiseerde.
Ik bouwde op mijn eigen illusie.Dat tesamen met de zijne en voila daar verschijnt het luchtkasteel wat als een kaartenhuis in mekaar donderde, keer op keer.
De klik& de passie waren geweldig, overtroffen mijn stoutste dromen
,maar.....ik vind mezelf nu toch iets belangrijker om geweldig te vinden ipv. mezelf nog langer voor de gek te houden en te denken gosh ik ben niet belangrijk genoeg.Damn weer niet.
Nee dan maar door het mega verdriet en nasleep heen.En mezelf beter gunnen.
ik realiseer me dat ik de relatie met deze man veridealiseerde.
Ik bouwde op mijn eigen illusie.Dat tesamen met de zijne en voila daar verschijnt het luchtkasteel wat als een kaartenhuis in mekaar donderde, keer op keer.
De klik& de passie waren geweldig, overtroffen mijn stoutste dromen
,maar.....ik vind mezelf nu toch iets belangrijker om geweldig te vinden ipv. mezelf nog langer voor de gek te houden en te denken gosh ik ben niet belangrijk genoeg.Damn weer niet.Nee dan maar door het mega verdriet en nasleep heen.En mezelf beter gunnen.
dinsdag 25 november 2008 om 19:28
:
Maar nu wil ik toch even wat kwijt.
De zus van mijn man had vanmorgen zijn advocaat gebeld. Ze snapte het hele verhaal van mijn man namelijk niet meer (dat heb ik ook als hij gedronken heeft, maar zij heeft dat nog niet begrepen).
Maar oké, zij belde, en toen kreeg ze te horen dat de uitspraak van de rechter er is. Het is de bedoeling dat hij uiterlijk 1 december hier vertrekt. even nog dus. Ik ben nu ook wel aan het eind van mijn latijn, dus het wordt tijd. Hij kan momenteel "mijn bloed wel drinken' want zo als ik doe ga je niet met je man om. Nee, als ik hem nog als mijn man had kunnen zien, was ik niet zo met hem omgegaan.
1 december dat is snel eindelijk ! Ben echt blij voor je dat het einde in zicht is, hoe pijnlijk het allemaal ook is.
Je man weet de uitspraak dus ook. Denk je dat hij daadwerkelijk zal gaan, of maak je je op voor een laatste 'veldslag' ? Heb je al een plan voor als hij gewoon blijft zitten? Nee, normaal ga je niet zo om met je man nee. Maar als hij ook normaal had gedaan, had jij dit allemaal niet hoeven doen. Maar daar wil hij niet aan denken natuurlijk. Weten de kinderen ook van 1 december? Ben wel blij van je te horen want ik maakte me een klein beetje zorgen.
.
dinsdag 25 november 2008 om 19:35
Heel mooi verwoord Face, dit is exact hoe ik het ook ervaren heb...! (Bij de weg, mag ik dat dikgedrukte zinnetje plagiëren in m'n boek?)
Met mij gaat het vandaag wel weer, zelfs de wraakplannen staan even in de koelkast (maar zijn niet weg!) Net op de bank in slaap gevallen en schrok wakker uit een nare droom... Niet eens over ML maar over m'n ouders/jeugd. Probeer nu back in reality te komen, vandaar mijn geforum.
@4W: ik begrijp je kaartjes-idee, maar geheid dat je daar reactie op gaat krijgen.. en dat weet je! Dus wat dat betreft, gaat dat niet lukken vrees ik. Je mag die kaartjes wel aan mij sturen als je wil, maar ik vrees dat dat niet werkt (ook aan jezelf voor de gek houden zitten grenzen...) Stuur ze voor mijn part aan het lokale dierenasiel of zo, maar niet aan hem joh. Je weet wat er van komt. Daarnaast geef je z'n ego een geweldige boost, dat wil je toch niet?? Je maakt hem groots ten koste van jezelf..
Oké, so far voor het verstandige gedeelte
. Lekker onverstandig moet ik bekennen dat ik waarschijnlijk redelijk hetzelfde doe. Ik bel ML en zodra hij opneemt begin ik te zeiken dat ik m'n spullen terugwil. Waarop hij direct weer ophangt, maar dat was ook precies de bedoeling. Zou me doodschrikken als hij ineens aardig ging doen ofzo, dat is totaal de intentie niet. Maar heb, als een soort realitycheck, even de confrontatie nodig dat 'ie een hufter is. Om de kans op een niet-aardige reactie te vergroten, bel ik bij voorkeur op irritante tijdstippen zoals wanneer hij aan het werk is of op et tijdstip van zijn favoriete serie. Ja ik ben een bitch, ik weet het. En misschien spoor ik niet, ook best. Voor mij werkt het redelijk zo. @Hoppetee: ik ben heel blij dat het jou gelukt is!! Je klinkt echt goed en sterk nu, way to go meid
! Maarre wist jij al die dingen niet uit je hoofd dan, z'n mail en z'n nummer enzo? Ik dus wel, z'n telnummer staat overigens geblokkeerd bij mij dus hij kan mij niet bellen. Anders spring ik tot het plafond (van SCHRIK, gelukkig, dus dat gaat de goeie kant op) iedere keer dat de tel gaat. Ook die vriend die bij hem woont, heb ik geblokkeerd. Hij had mij geprobeerd te bellen, terwijl ik vorige week nog tegen hem gezegd heb dat ik even gen contact wil. Niet luisteren, okee dan word je geblokkeerd. Wat dat betreft heeft Samsung fijne telefoontjes.
Aaaargh die droom!! Die zit me dwars! Ben er verdrietig van
dinsdag 25 november 2008 om 19:35
Voor alle meiden die zich zorgen maken over nieuwe relaties, en of je niet te wantrouwend wordt. Volgens mij kan het helemaal geen kwaad om een béétje wantrouwend te zijn. Laat ik het gewoon nuchter noemen, dat klinkt al een stuk beter. Na zo'n ervaring zul je je niet snel laten meeslepen door mooie woorden. Volgens mij kan dat helemaal geen kwaad. Wacht eerst af hoe een nieuwe man zich in dagelijks gebruik laat zien, en laat je niet meeslepen door illusies en wensdromen.
Ik ben zelf een stuk nuchterder geworden na mijn N-ervaringen en eigenlijk ben ik daar alleen maar tevreden mee. Als een man mij op een voetstuk zet, of me als een prinsesje gaat zien dan gaan al mijn alarmbellen af. En terecht volgens mij. Ik ben natuurlijk een lot uit de loterij maar niemand verdient een voetstuk. Als mannen dat doen, getuigt dat van een gebrek aan realiteitszin - en dan kan je later in de relatie lelijk op gaan breken.
Ik ben zelf een stuk nuchterder geworden na mijn N-ervaringen en eigenlijk ben ik daar alleen maar tevreden mee. Als een man mij op een voetstuk zet, of me als een prinsesje gaat zien dan gaan al mijn alarmbellen af. En terecht volgens mij. Ik ben natuurlijk een lot uit de loterij
maar niemand verdient een voetstuk. Als mannen dat doen, getuigt dat van een gebrek aan realiteitszin - en dan kan je later in de relatie lelijk op gaan breken.
.
dinsdag 25 november 2008 om 23:34
Ik heb niks gewonnen, ik ga kapot.
inderdaad, laatste stuiptrekkingen, maar o wee, wat zijn die hard. Ik kan wel koken van binnen!
Het draait alleen maar om geld, geld geld GELD GELD en nog eens geld.
Maar ja, ik heb er nooit iets voor gedaan!! Dank je.
Een paar jaar geleden is mijn vader overleden en hebben we allemaal wat geld gekregen. Ook de kinderen. Van dat geld hebben ze toen zelf samen een dvd-speler gekocht. Nu wil hij die meenemen, kinderen kunnen namelijk zelf niets bezitten, alles is van de ouders, dus van HÉM! . En geld dat gewoon op de giro staat, hoef je volgens hem niet mee te tellen bij de verdeling, die slimmerd, want hij heeft net een deel van het spaargeld op zijn giro gezet. Hij loopt nog steeds door het huis dingen van de muur en uit de kasten te halen, ook dingen die mijn vader nog gemaakt heeft, het doet me zo'n pijn. En steeds maar weer die gemene snerende opmerkingen, ik kan wel janken.
De kinderen weten het nu ook dat hij gaat, . De oudste vertrok geen spier en ging naar haar kamer. Ik ben later naar haar toe gegaan om te vragen hoe ze zoch voelde. Ze zei, mama het is heel erg, maar ik voel me opgelucht. De andere was wel even verdrietig, maar het viel mee. Hij was wel boos dat ze niet verdrietiger waren.
En verder ging het weer over geld, geld, geld Ik word er stapelgek van. Heel zielig doen alsof hij niets heeft. Maar ondertussen een appartement van 720 euro willen nemen. Ja, dan ben je wel zielig, vooral als je daarvoor het geld van de kinderen nodig hebt en je vrouw met mindeer genoegen moet nemen en jij zo ook nog mooi eens minder alimentatie hoeft te betalen, want ja, met zo'n hoge huur is kun je dat niet meer Wat zal ik blij zijn als het volgende week is. Ik heb me zo lang beheerst en werd niet boos, maar vanavond zat ik te koken en heb uiteindelijk zelfs gevloekt. Het is de tweede keer dat ik hem uitgescholden heb in 35 jaar, eens heb ik hem een zak aardappelen genoemd, nu een hufter. En hij heeft het gelijk opgeschreven. Ik ben zo ontzettend boos, ik ken mezelf niet meer. Ik wou dat ik hem er vanavond nog uit kon gooien met zijn gemen praat. Mijn hele familie is weer aan de orde geweest: gemene sluiperds, een vriendin: dikke slome nikker (ze is Surinaams en niks sloom, trouwens ook niet dik) een vriend met een groeiziekte, idiote mini-dwerg, een andere vriendin kakelende kip etc.. En ga zo maar door. Vrijwilligerswerk wat ik doe is idioot, iemand die foto's heeft gemaakt op Groenland is een niksnut, mens mens mens, wat is er toch mis met alle mensen op de wereld, behalve met hem. En toen ik mijn oudste dochter vanmiddag van een workshop van school ophaalde, had ik natuurlijk weer bij een vriendin zitten l*ll*n. Bij God, ik heb niet eens tijd gehad om daar naar toe te gaan. Maar hij weet natuurlijk wel wat ik gedaan heb, terwijl hij zelf in de stad zat te zuipen toen ik terug kwam met mijn dochter.
En ik mag de lege blikjes hier ook nog opruimen. Ik voel me er gewoon ziek van. Ik hoop echt dat ik dit nog trek dit weekend.
inderdaad, laatste stuiptrekkingen, maar o wee, wat zijn die hard. Ik kan wel koken van binnen!
Het draait alleen maar om geld, geld geld GELD GELD en nog eens geld.
Maar ja, ik heb er nooit iets voor gedaan!! Dank je.
Een paar jaar geleden is mijn vader overleden en hebben we allemaal wat geld gekregen. Ook de kinderen. Van dat geld hebben ze toen zelf samen een dvd-speler gekocht. Nu wil hij die meenemen, kinderen kunnen namelijk zelf niets bezitten, alles is van de ouders, dus van HÉM! . En geld dat gewoon op de giro staat, hoef je volgens hem niet mee te tellen bij de verdeling, die slimmerd, want hij heeft net een deel van het spaargeld op zijn giro gezet. Hij loopt nog steeds door het huis dingen van de muur en uit de kasten te halen, ook dingen die mijn vader nog gemaakt heeft, het doet me zo'n pijn. En steeds maar weer die gemene snerende opmerkingen, ik kan wel janken.
De kinderen weten het nu ook dat hij gaat, . De oudste vertrok geen spier en ging naar haar kamer. Ik ben later naar haar toe gegaan om te vragen hoe ze zoch voelde. Ze zei, mama het is heel erg, maar ik voel me opgelucht. De andere was wel even verdrietig, maar het viel mee. Hij was wel boos dat ze niet verdrietiger waren.
En verder ging het weer over geld, geld, geld Ik word er stapelgek van. Heel zielig doen alsof hij niets heeft. Maar ondertussen een appartement van 720 euro willen nemen. Ja, dan ben je wel zielig, vooral als je daarvoor het geld van de kinderen nodig hebt en je vrouw met mindeer genoegen moet nemen en jij zo ook nog mooi eens minder alimentatie hoeft te betalen, want ja, met zo'n hoge huur is kun je dat niet meer Wat zal ik blij zijn als het volgende week is. Ik heb me zo lang beheerst en werd niet boos, maar vanavond zat ik te koken en heb uiteindelijk zelfs gevloekt. Het is de tweede keer dat ik hem uitgescholden heb in 35 jaar, eens heb ik hem een zak aardappelen genoemd, nu een hufter. En hij heeft het gelijk opgeschreven. Ik ben zo ontzettend boos, ik ken mezelf niet meer. Ik wou dat ik hem er vanavond nog uit kon gooien met zijn gemen praat. Mijn hele familie is weer aan de orde geweest: gemene sluiperds, een vriendin: dikke slome nikker (ze is Surinaams en niks sloom, trouwens ook niet dik) een vriend met een groeiziekte, idiote mini-dwerg, een andere vriendin kakelende kip etc.. En ga zo maar door. Vrijwilligerswerk wat ik doe is idioot, iemand die foto's heeft gemaakt op Groenland is een niksnut, mens mens mens, wat is er toch mis met alle mensen op de wereld, behalve met hem. En toen ik mijn oudste dochter vanmiddag van een workshop van school ophaalde, had ik natuurlijk weer bij een vriendin zitten l*ll*n. Bij God, ik heb niet eens tijd gehad om daar naar toe te gaan. Maar hij weet natuurlijk wel wat ik gedaan heb, terwijl hij zelf in de stad zat te zuipen toen ik terug kwam met mijn dochter.
En ik mag de lege blikjes hier ook nog opruimen. Ik voel me er gewoon ziek van. Ik hoop echt dat ik dit nog trek dit weekend.
