Relaties
alle pijlers
Nieuwe relatie maar dochter is argwanend
zondag 8 november 2020 om 23:08
Hoi,
Ik heb na mijn scheiding van 3 jaar terug, sinds een halfjaar een relatie. Tussen ons loopt het super. Helaas gaat het moeizaam met mijn kinderen. Mijn jongste dochter en mijn zoon mogen hem graag en dat is geen probleem. Mijn oudste dochter en mijn 2e dochter hebben het er moeilijker mee. Daarom hield ik het kennismaken eerst wat af, maar we willen zo graag verder maar weet niet goed hoe het aan te pakken. Mijn 2e dochter zei eerst niks tegen hem. Ontweek hem, dat veranderd weinig. Ze is 15. Mijn oudste vertrouwt hem niet goed, dit ligt denk ik meer aan de relatie tussen haar en haar vader...is veel gebeurt. Maar ik vind het oneerlijk dat mijn nieuwe vriend hier de dupe van is. Hoe kan ik dit doorbreken, hoe kan ik ze het vertrouwen laten winnen van hem? Ik ben te snel bang voor conflicten en betrek het vaak op mezelf. Heeft iemand ervaringen hiermee?
Ik heb na mijn scheiding van 3 jaar terug, sinds een halfjaar een relatie. Tussen ons loopt het super. Helaas gaat het moeizaam met mijn kinderen. Mijn jongste dochter en mijn zoon mogen hem graag en dat is geen probleem. Mijn oudste dochter en mijn 2e dochter hebben het er moeilijker mee. Daarom hield ik het kennismaken eerst wat af, maar we willen zo graag verder maar weet niet goed hoe het aan te pakken. Mijn 2e dochter zei eerst niks tegen hem. Ontweek hem, dat veranderd weinig. Ze is 15. Mijn oudste vertrouwt hem niet goed, dit ligt denk ik meer aan de relatie tussen haar en haar vader...is veel gebeurt. Maar ik vind het oneerlijk dat mijn nieuwe vriend hier de dupe van is. Hoe kan ik dit doorbreken, hoe kan ik ze het vertrouwen laten winnen van hem? Ik ben te snel bang voor conflicten en betrek het vaak op mezelf. Heeft iemand ervaringen hiermee?
maandag 9 november 2020 om 18:56
Beschadigd voor het leven, ik heb daardoor mannen nooit meer echt kunnen vertrouwen....dus begrijp haar dochter wel.
Denk dat moeder haar zelf even niet voorop moet stellen met een relatie van een half jaar en zich iets meer moet gaan inleven in haar dochter.
Dochter heeft haar moeder nodig!
ook dat moeder schrijft mijn nieuwe vriend kan er niets aan doen, nee dat kan hij ook niet en dat je dat zielig voor hem vindt vind ik best bizar.
Dus dochter gaat zichzelf totaal tegen haar gevoel in proberen te openen voor de vreemdeling die net 6 maanden in het leven van haar moeder aanwezig is, puur om haar moeder te plezieren.
Weet je zeker wat voor vlees je in de kuip hebt met je nieuwe vriend?
maandag 9 november 2020 om 19:07
Dochter kan er toch ook niets aan doen. Zij is misbruikt op het moment dat zij een kind was en zij is nog steeds een kind. Waarom bestempel je haar angsten als oneerlijk? Denk je dat je dochter deze situatie zelf eerlijk vindt?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 9 november 2020 om 19:11
maandag 9 november 2020 om 19:22
En dan binnenkort schrikken dat kind ofwel zo snel mogelijk het huis uit wil "voor haar studie".
Of volledig psychisch ontspoort.
Of beiden.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
maandag 9 november 2020 om 19:38
Ik vrees dat het echt waar is.
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
maandag 9 november 2020 om 20:30
Jij wil verder.... Wat denk je van je dochter?
[/quote]
Als je niet weet wat er is gebeurd en hoe ik heb gestreden dan kun je dit niet zo zeggen. Ze heeft alle hulp en ik ben onvoorwaardelijk voor mijn kinderen aanwezig. Mijn ex was een narcist, dat is de reden dat ik bij hem ben weggevlucht. Al 8 jaar in de relatie al alles gedaan om mijn Kids te beschermen. Mijn oudste heeft goede hulp gehad en krijgt juist haar opdrachten mee van de psycholoog. Ze is inmiddels 20 en gaat binnenkort op kamers. Ze mag hem zeker wel en geeft juist aan dat ze wil dat ik ook gelukkig ben na 8 verschrikkelijke jaren. Maar ze schrikt vaak van mannelijk gezelschap, maar weet ook dit hoort bij het verwerken van trauma. De andere dochter hou ik juist veel buiten de ontmoetingen. Hij komt wel eens hier als de anderen er wel zijn. Het ging mij om de vraag of iemand mij tips kan geven...geen veroordelingen op feiten die je niet weet
[/quote]
Als je niet weet wat er is gebeurd en hoe ik heb gestreden dan kun je dit niet zo zeggen. Ze heeft alle hulp en ik ben onvoorwaardelijk voor mijn kinderen aanwezig. Mijn ex was een narcist, dat is de reden dat ik bij hem ben weggevlucht. Al 8 jaar in de relatie al alles gedaan om mijn Kids te beschermen. Mijn oudste heeft goede hulp gehad en krijgt juist haar opdrachten mee van de psycholoog. Ze is inmiddels 20 en gaat binnenkort op kamers. Ze mag hem zeker wel en geeft juist aan dat ze wil dat ik ook gelukkig ben na 8 verschrikkelijke jaren. Maar ze schrikt vaak van mannelijk gezelschap, maar weet ook dit hoort bij het verwerken van trauma. De andere dochter hou ik juist veel buiten de ontmoetingen. Hij komt wel eens hier als de anderen er wel zijn. Het ging mij om de vraag of iemand mij tips kan geven...geen veroordelingen op feiten die je niet weet
maandag 9 november 2020 om 20:49
Fijn dat ze hulp heeft.
Nergens veroordeel ik. Het is toch een gegeven dat je dochter net zo goed verder wil. Daarnaast zijn kinderen hartstikke loyaal. Natuurlijk wil zij dat jij gelukkig bent, maar ze is duidelijk nog getraumatiseerd en kan het nog niet aan.
Een eensgezinde tip in dit topic is dan ook: betrek je nieuwe vriend nog lang niet in jullie leven.
Je kinderen geven grenzen aan, hopelijk zie je ze en respecteer je ze.
Nergens veroordeel ik. Het is toch een gegeven dat je dochter net zo goed verder wil. Daarnaast zijn kinderen hartstikke loyaal. Natuurlijk wil zij dat jij gelukkig bent, maar ze is duidelijk nog getraumatiseerd en kan het nog niet aan.
Een eensgezinde tip in dit topic is dan ook: betrek je nieuwe vriend nog lang niet in jullie leven.
Je kinderen geven grenzen aan, hopelijk zie je ze en respecteer je ze.
maandag 9 november 2020 om 21:12
Precies zeker na die al 8 (
) verschrikkelijke jaren.
Je kunt niet beginnen met het volgende hoofdstuk in je leven als je het vorige blijft herlezen..
maandag 9 november 2020 om 21:20
Je zoekt tips zodat je vriend haar vertrouwen krijgt. Maar dat is natuurlijk niet zo eenvoudig.AnJanne76 schreef: ↑09-11-2020 20:30Jij wil verder.... Wat denk je van je dochter?
Als je niet weet wat er is gebeurd en hoe ik heb gestreden dan kun je dit niet zo zeggen. Ze heeft alle hulp en ik ben onvoorwaardelijk voor mijn kinderen aanwezig. Mijn ex was een narcist, dat is de reden dat ik bij hem ben weggevlucht. Al 8 jaar in de relatie al alles gedaan om mijn Kids te beschermen. Mijn oudste heeft goede hulp gehad en krijgt juist haar opdrachten mee van de psycholoog. Ze is inmiddels 20 en gaat binnenkort op kamers. Ze mag hem zeker wel en geeft juist aan dat ze wil dat ik ook gelukkig ben na 8 verschrikkelijke jaren. Maar ze schrikt vaak van mannelijk gezelschap, maar weet ook dit hoort bij het verwerken van trauma. De andere dochter hou ik juist veel buiten de ontmoetingen. Hij komt wel eens hier als de anderen er wel zijn. Het ging mij om de vraag of iemand mij tips kan geven...geen veroordelingen op feiten die je niet weet
De feiten die we wel weten: je dochter is beschadigd door 1 van de 2 personen die haar ten alle tijde veiligheid zouden moeten geven. Jij bent nu degene die over is van die 2 personen, ervan uitgaande dat ze geen contact meer heeft met haar vader. Ze is misbruikt, door haar vader en dat is in zekere zin nog erger dan de "man in de bosjes". Jij bent nu haar veilige haven of zou dat moeten zijn, nog wel meer dan bij andere kinderen.
Natuurlijk is jouw vriend niet haar vader, maar voor haar voelt het vast wel zo. Een man die zich in haar veilige haven begeeft. Een man die ze vast prima kan vertrouwen, maar dat voelt nu eenmaal niet zo. Want dat heeft ze vast ook bij haar vader zo gevoel en dat vertrouwen is op de meest gruwelijke wijze geschaad.
Ik ben echt niet per definitie tegen nieuwe relaties als er kinderen zijn uit eerdere relaties, maar in dit geval zou mijn tip zijn om het zeer rustig aan te doen, of misschien wel niet.
Ook een feit, is dat je je OP heel erg schrijft vanuit jouw eigen wens, je verlangen om verder te gaan. Je bedoelt het waarschijnlijk niet zo, maar het kan overkomen alsof je je dochter en haar problematiek als een belemmering ziet voor je relatie. In mijn ogenis het andersom. Je relatie belemmert haar herstel. Ik vind het verdrietig dat daar je focus niet op lijkt te liggen.
. Had ze gewoon nog niet voorgesteld.
maandag 9 november 2020 om 21:25
Wacht? Dochter is misbruikt?Friezin71 schreef: ↑09-11-2020 19:11Waar wil je mee verder? Is elkaar leren kennen niet voldoende? Het is pas een half jaar, je hebt vier kinderen en je oudste is misbruikt door haar vader? Ik zou lekker genieten van je tijd met je nieuwe vriend en van je tijd met je kinderen en ze vooral nog niet teveel mengen.
Ben je wel lekker dat je een man aan haar opdringen?
Je hebt duidelijk geen voelsprieten voor enge mannen, dus hou ze maar bij je dochter vandaan. Sommige mensen begrijp ik echt niet hoor
maandag 9 november 2020 om 21:26
Gatverdamme. En met zo'n geschiedenis wil jij een man aan haar opdringen?AnJanne76 schreef: ↑09-11-2020 17:06Wat ik bedoel is het volgende. Mijn vriend is al wel bij mij thuis geweest en 2 van mijn kinderen vinden het fijn dat hij komt en vragen steeds wanneer hij weer komt. Mijn oudste dochter is door haar vader lichamelijk ongewenst aangeraakt en dat is een reden waarom ze alle mannelijke contacten moeilijk vind. Mijn andere dochter heeft moeite met nieuwe mensen. Relatie of niet, het heeft meer tijd nodig om haar vertrouwen te geven. Ze geeft wel aan het te willen, maar is het zover dan negeert ze diegene die dan in de buurt is. Het gaat wel iets beter, maar ik vind het lastig om te weten of het is dat ze het graag wil proberen of dat ze zich gedwongen voelt omdat de anderen het wel willen. Lang verhaal, maar wellicht heldert dit het wat op
Ga je schamen.
maandag 9 november 2020 om 21:27
Dit!!!vivautrecht85 schreef: ↑09-11-2020 21:20
Ook een feit, is dat je je OP heel erg schrijft vanuit jouw eigen wens, je verlangen om verder te gaan. Je bedoelt het waarschijnlijk niet zo, maar het kan overkomen alsof je je dochter en haar problematiek als een belemmering ziet voor je relatie. In mijn ogenis het andersom. Je relatie belemmert haar herstel. Ik vind het verdrietig dat daar je focus niet op lijkt te liggen.
maandag 9 november 2020 om 21:28
Kijk uit, vaak trek je dezelfde mannen aan!
Risicofactoren voor seksueel misbruik zijn o.a.:
Eerder slachtofferschap, gezinssamenstelling (aanwezigheid van een stiefvader)!
Kijk uit!!
Zie richtlijnen jeugdhulp, risicofactoren.
Ben jij zelf in je leven ook misbruikt?
Je dient je kinderen hier goed doorheen te lootsen.. Zij zijn jouw prioriteit, nu niet jijzelf, en zeker niet een man waar je een half jaar iets mee hebt.
Inderdaad is het oneerlijk, voor je kinderen. En voor die nieuwe man. Weet hij wel waar hij in stapt? In een gezin wat moet helen. Het is een kapotte puzzel, en hij is niet het puzzelstukje dat je gezin heel gaat maken.
Dat moet jij zijn.
Ze is 15, dus 3 jaar geleden was ze 12, en daarvan heb je 8 jaar vreselijk geleden?
Dus ze was 4 toen dat begon? Ze heeft dus noooit normaal gekend!
Het lijkt of jij denkt dat je door 8 jaar vreselijk te hebben geleden (daar was je zelf bij), nu het recht hebt gelukkig te zijn en dat je kinderen zich maar aanpassen. Lees je in over de dramadriehoek.
Jij moet een stap terug doen, jezelf niet zo belangrijk en zielig vinden. Het gaat niet over dat je je moet schamen, het gaat over het goede doen.
Je kinderen zijn de belangrijkste.
Risicofactoren voor seksueel misbruik zijn o.a.:
Eerder slachtofferschap, gezinssamenstelling (aanwezigheid van een stiefvader)!
Kijk uit!!
Zie richtlijnen jeugdhulp, risicofactoren.
Ben jij zelf in je leven ook misbruikt?
Je dient je kinderen hier goed doorheen te lootsen.. Zij zijn jouw prioriteit, nu niet jijzelf, en zeker niet een man waar je een half jaar iets mee hebt.
Inderdaad is het oneerlijk, voor je kinderen. En voor die nieuwe man. Weet hij wel waar hij in stapt? In een gezin wat moet helen. Het is een kapotte puzzel, en hij is niet het puzzelstukje dat je gezin heel gaat maken.
Dat moet jij zijn.
Ze is 15, dus 3 jaar geleden was ze 12, en daarvan heb je 8 jaar vreselijk geleden?
Dus ze was 4 toen dat begon? Ze heeft dus noooit normaal gekend!
Het lijkt of jij denkt dat je door 8 jaar vreselijk te hebben geleden (daar was je zelf bij), nu het recht hebt gelukkig te zijn en dat je kinderen zich maar aanpassen. Lees je in over de dramadriehoek.
Jij moet een stap terug doen, jezelf niet zo belangrijk en zielig vinden. Het gaat niet over dat je je moet schamen, het gaat over het goede doen.
Je kinderen zijn de belangrijkste.
anoniempje2050 wijzigde dit bericht op 10-11-2020 22:16
6.80% gewijzigd
maandag 9 november 2020 om 21:36
"Oneerlijk dat nieuwe vriend de dupe ervan is"
Je vriend is de dupe van je dochter haar misbruik zeg je dus eigenlijk.
Sorry maar ik vind dit echt heel schandalig.
Je dochter is de dupe!
Denk eens wat meer aan haar i.d.p.v. aan jezelf alsjeblieft.
Zij is waarschijnlijk voor haar leven beschadigd. Heeft moeite met vertrouwen en veiligheid omtrent mannen.
Fijn dat ze hulp heeft, maar jij als moeder dient haar ook te beschermen en een veilige plek en tijd voor herstel te geven.
Je vriend is de dupe van je dochter haar misbruik zeg je dus eigenlijk.
Sorry maar ik vind dit echt heel schandalig.
Je dochter is de dupe!
Denk eens wat meer aan haar i.d.p.v. aan jezelf alsjeblieft.
Zij is waarschijnlijk voor haar leven beschadigd. Heeft moeite met vertrouwen en veiligheid omtrent mannen.
Fijn dat ze hulp heeft, maar jij als moeder dient haar ook te beschermen en een veilige plek en tijd voor herstel te geven.
maandag 9 november 2020 om 22:05
Bedankt allen voor de ontzettend fijne tips. Not. Op een enkeling na die me niet veroordeeld en ik die informatie meeneem. Jullie gedrag heeft er voor mij nu wel voor gezorgd dat het me kwetst. Over dat ik nooit aan kinderen moest beginnen. Uiteraard is deze situatie anders dan jullie begrijpen. Bedankt voor de verschrikkelijke aannames en veroordelingen. Iets om me nog verder de grond in getrapt te voelen
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
