Nu al emotioneel voor bruiloft

Je kunt nog hopen op een totale lockdown

Lullig dat je niet meer reageert, TO.
Ik heb soortgelijke situatie meegemaakt, maar heb op deze manier geen zin om die met je te delen.

het altijd samen slapen en nog maar heel weinig alleen zijn, was voor mij het punt.

de bruiloft maakte toen niets meer uit; tegenwoordig is het een administratieve handeling.

Jammer dat je niet reageert, hopelijk lees je t nog wel. Ik ben niet heel lang geleden getrouwd en verhuisd naar de andere kant van het land. Ja, er zijn nog steeds mensen die dat doen: eerst trouwen en dan samenwonen.

Het is veel te gelijk, en daar mag je emotioneel en sentimenteel van worden. Je mag moe zijn en twijfels hebben. En je mag jezelf de tijd gunnen om er aan te wennen. Bij ons waren er af en toe ook wel eens twijfels, maar na de bruiloft kwam er een soort rust. Nu hoeven we niet meer te twijfelen en is het niet alleen de liefde die ons bindt, maar ook het jawoord. En problemen die we nog tegen komen moeten we wel samen oplossen, want die belofte hebben we aan elkaar gedaan.


Praat erover met je aanstaande. Zolang je alles maar met hem kunt bespreken is het je droomman. Je zult in je leven over nog meer dingen gaan twijfelen, en dan is het belangrijk om het met je man te delen. Dan kan hij je ook steunen en zo. Hij kan geen gedachten lezen he. En als je gelovig bent: bid ervoor.

Tuurlijk-- schreef: ↑

12-07-2021 06:37

Jammer dat je niet reageert, hopelijk lees je t nog wel. Ik ben niet heel lang geleden getrouwd en verhuisd naar de andere kant van het land. Ja, er zijn nog steeds mensen die dat doen: eerst trouwen en dan samenwonen.

Ik ken eigenlijk deze situatie niet want om mij heen gaat iedereen eerst samenwonen en daarna pas trouwen (of niet). Mag ik je hier iets over vragen?
Is dit vanwege geloofsovertuiging? En ik moet zeggen dat ik ergens het 'vooroordeel' heb dat vaak de vrouw verhuist richting de man, is dit bij jou ook zo, en waarom? Zijn jullie op andere gebieden ook traditioneler (lees: vrouw wordt verwacht het huishouden te doen en man werkt fulltime)? Is gewoon een andere wereld voor mij en ik vraag het vanuit oprechte interesse.

Jupiter1995 schreef: ↑

12-07-2021 12:49

Mag ik je hier iets over vragen?
Is dit vanwege geloofsovertuiging? En ik moet zeggen dat ik ergens het 'vooroordeel' heb dat vaak de vrouw verhuist richting de man, is dit bij jou ook zo, en waarom? Zijn jullie op andere gebieden ook traditioneler (lees: vrouw wordt verwacht het huishouden te doen en man werkt fulltime)? Is gewoon een andere wereld voor mij en ik vraag het vanuit oprechte interesse.

Ja hoor, vragen staat vrij. Het is idd uit geloofsovertuiging dat we eerst wilden trouwen en dan wilde samenwonen. Nu heb ik tijdens de lockdowns wel af en toe gelogeerd hoor, het was toen niet echt mogelijk om telkens heen en weer te reizen. Maar wel slapen in twee aparte bedden, zeg maar.

Mijn man heeft een eigen bedrijf en ik heb een beroep die ik overal kan uitoefenen, dus ik ben naar hem verhuisd. Dit heeft verder niet echt met man/vrouw rol te maken, maar was meer praktisch. Ik had ook binnen no time een baan gevonden. Bovendien was ik klaar met het wonen in een stad en heb je hier meer ruimte en grotere huizen voor een lagere prijs.

De huishoudelijke taken verdelen we gewoon. Daarin kijken we wel naar wat je leuk vindt/ goed kan. Ik vind de tuin niet echt leuk, en mijn man heeft groene vingers. Hij heeft een hekel aan was opvouwen, dus dat doe ik dan weer. Nou zo een beetje, verder werken we part-time omdat we het leven zelf leuker vinden dan het werk en hebben we het koken en de andere dingen een beetje onderling verdeeld. Het was in het begin zoeken, maar dat wisten we van te voren.

Het voordeel van samenwonen na de bruiloft is dat we in de jaren voor ons trouwen hebben geleerd om te praten. Als we er achter kwamen dat de ander een vervelende eigenschap had, werd dit niet verbloemd door iets anders maar moesten we er gewoon mee dealen. Ik lees hier soms verhalen van vrouwen die zomaar in een relatie springen, huis opzeggen, kinderen krijgen en dan na een paar jaar de roze wolk zien optrekken en zien hoe iemand echt is.

En scheiden is voor ons geen optie. We hebben huwelijkstraining gevolgd en deze stap heel bewust gezet. Natuurlijk gaan er moeilijkheden komen, want het perfecte stel bestaat niet. We moeten er samen een uitweg in vinden. Het geeft mij de zekerheid dat als ik iets moeilijks deel met hem of zie dat ik hem erger of hij mij dat ik zeker weet dat hij niet morgen zijn spullen heeft gepakt en weg is.

Wat, heb je het nog nooit met die man gedaan?! Ga dat snel doen voordat je trouwt! Seksuele compatibiliteit is echt geen gegeven, ook op dat vlak moet het echt klikken met iemand.

Saivash schreef: ↑

12-07-2021 01:28

Lullig dat je niet meer reageert, TO.
Ik heb soortgelijke situatie meegemaakt, maar heb op deze manier geen zin om die met je te delen.

Heeft ook geen zin. Net geloept en ze opent topics en reageert verder niet meer.

Denk niet dat hij de juiste persoon voor je is.

Mooi dat je dit wilt delen Tuurlijk. Ik kende in mijn studententijd wel mensen die gelovig en traditioneel waren. Hoe het nu met ze gaat weet ik niet. Wel was hun 'verkeringstijd' inderdaad één van heel goed onderzoeken of ze echt samen verder wilden. Geloofsgesprekken ook wel, volgens mij.

Inderdaad heel anders dan je hier leest dat 'het er op de derde date wel van mag komen' etc.

Bij mijn ouders ging het nog wel op de traditionele manier zoals jij schrijft. In hun omgeving verschilde het toen per stel of ze al gingen samenwonen voor het huwelijk.

Jammer dat TO niet terugkomt maar zo is het toch een waardevol topic.

ClumsyNinja schreef: ↑

12-07-2021 18:13

Wat, heb je het nog nooit met die man gedaan?! Ga dat snel doen voordat je trouwt! Seksuele compatibiliteit is echt geen gegeven, ook op dat vlak moet het echt klikken met iemand.

Hoe zie je de seksuele compatibiliteit? Is het een statisch gegeven of is het ook iets waar je in kunt groeien?

Het is makkelijk om te zeggen: het klikt niet op dit vlak. Of is het ook iets wat kan veranderen? iets waarvan je kunt zeggen: ik zie jou en ik hou van jou. Ik wil leren van je, leren hoe je in elkaar steekt en wat jou blij maakt. En ik wil samen met jou dit leven delen en jou ook laten zien wat mij blij maakt. Als je samen belooft om hier tijd en energie in te investeren, hier over praat en eerlijk naar elkaar bent, geloof ik dat je best seksueel compatible kan worden ook al lijk je dat in eerste instantie niet te zijn.

Dus to, als je nog meeleest: het hoeft niet de eerste keer gelijk geweldig te zijn. Je hebt nog een heel leven om samen te leren leven, en daar hoort dit stukje ook bij. Als je beide er maar open over durft te praten!