Relaties
alle pijlers
Omgaan met geldcadeaus van een cliënt
donderdag 8 januari 2026 om 15:31
Ik werk als vrijwilliger in de zorg en begeleid wekelijks een cliënt met psychische klachten. Een tijd geleden ben ik met hem meegegaan naar een garage met mijn eigen auto, omdat hij een nieuwe auto wilde kopen. Hij stond erop de benzinekosten te vergoeden. Ik ging hiermee akkoord, maar later ontdekte ik dat hij een envelop met €100 in mijn auto had achtergelaten. Dit bedrag was ruim boven de werkelijke kosten en stond niet in verhouding tot de gereden kilometers.
Ik heb toen aangegeven dat ik me hier niet prettig bij voelde en dat ik hem graag begeleid, maar dat ik dit geld niet wilde aannemen. Hij bleef erop aandringen dat ik het aannam en gaf aan dat hij dit als blijk van waardering wilde geven. Uiteindelijk stemde ik ermee in om het geld aan te nemen, met de afspraak dat ik het zou bewaren voor hem, mocht hij het later nodig hebben.
Ik werk daarnaast ook in een betaalde functie in de zorg en kom deze cliënt daar regelmatig tegen. Vandaag zag ik op mijn werk een envelop met mijn naam erop liggen. Zonder erover na te denken heb ik deze in mijn tas gedaan. Thuis ontdekte ik dat er €200 in zit, met een kaartje waarop staat: “Een cadeautje van de Kerstman.” Ik weet bijna zeker dat het handschrift van deze cliënt is, al ontkent hij dat.
Ik vind het fijn om hem te begeleiden en hoef hier geen geld voor. Het voelt voor mij ongemakkelijk dat er toch grote bedragen worden aangeboden. Cliënt is erg rigide in zijn denken en gedrag en voelt zich snel afgewezen, ik wil hem dus ook niet kwetsen. Maar dit is voor mij wel een brug te ver.
Hoe zouden jullie hiermee omgaan?
Ik heb toen aangegeven dat ik me hier niet prettig bij voelde en dat ik hem graag begeleid, maar dat ik dit geld niet wilde aannemen. Hij bleef erop aandringen dat ik het aannam en gaf aan dat hij dit als blijk van waardering wilde geven. Uiteindelijk stemde ik ermee in om het geld aan te nemen, met de afspraak dat ik het zou bewaren voor hem, mocht hij het later nodig hebben.
Ik werk daarnaast ook in een betaalde functie in de zorg en kom deze cliënt daar regelmatig tegen. Vandaag zag ik op mijn werk een envelop met mijn naam erop liggen. Zonder erover na te denken heb ik deze in mijn tas gedaan. Thuis ontdekte ik dat er €200 in zit, met een kaartje waarop staat: “Een cadeautje van de Kerstman.” Ik weet bijna zeker dat het handschrift van deze cliënt is, al ontkent hij dat.
Ik vind het fijn om hem te begeleiden en hoef hier geen geld voor. Het voelt voor mij ongemakkelijk dat er toch grote bedragen worden aangeboden. Cliënt is erg rigide in zijn denken en gedrag en voelt zich snel afgewezen, ik wil hem dus ook niet kwetsen. Maar dit is voor mij wel een brug te ver.
Hoe zouden jullie hiermee omgaan?
zaterdag 10 januari 2026 om 16:24
De laatste envelop heb ik pas thuis geopend, ik wist dus niet wat er in zat. De andere envelop heeft hij in mijn auto gelegd. Later met cliënt erover gehad dat ik dit niet kon/wilde aannemen, maar hij stond erop dat ik het aan zou nemen. Er was geen discussie over mogelijk. Toen dus aangegeven dat ik het voor hem in bewaring zou nemen, maar er verder niks mee zou doen.Vivalafete25 schreef: ↑10-01-2026 14:46Wat ontzettend onprofessioneel van leidinggevende...
Het zal vast bedoeld zijn als blijk van waardering maar dat sluit niet uit dat het de verhouding vertroebelt.
Dat het de relatie zou schaden vind ik een non-argument; die is al niet goed em professioneel als je dit niet gewoon kunt aankaarten bij client.
Wat maakt eigenlijk dat je het wel aannam, maar nu onethisch vindt?
koffiezetapparaat wijzigde dit bericht op 10-01-2026 16:26
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
22.42% gewijzigd
zaterdag 10 januari 2026 om 16:28
Ja, dat ik eerder dus ook bij hem aangeven, maar daar is hij niet gevoelig voor.canis-felis schreef: ↑10-01-2026 14:55De cliënt weet niet dat dat beleid er niet id, dus ik zou alsnog aangeven dat je inmiddels hebt begrepen dat er regels zijn en dat je grote problemen kunt krijgen als je geld aanneemt. En dus weer teruggeven.
Inderdaad heel onprofessioneel van je leidinggevende.
zaterdag 10 januari 2026 om 16:31
Nee, je hebt geen recht op een kilometervergoeding. In dit geval geldt dat de persoon voor wie je vrijwilligerswerk doet, de reiskosten voor zowel zichzelf als voor jou moet vergoeden. Los daarvan is het bedrag wat hij gegeven heeft hoger dan de gereden kilometers.
zaterdag 10 januari 2026 om 16:31
zaterdag 10 januari 2026 om 16:32
Ik begrijp niet dat je het als een discussie benadert. Het is geen onderwerp voor discussie.Koffiezetapparaat schreef: ↑10-01-2026 16:28Ja, dat ik eerder dus ook bij hem aangeven, maar daar is hij niet gevoelig voor.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zaterdag 10 januari 2026 om 16:34
Nee, die is er helaas niet. De organisatie waarin ik werkzaam ben is vrij klein.BrutaImmaculata schreef: ↑10-01-2026 16:15Geen HR of vertrouwenspersoon of wat dan ook die wel normaal kan adviseren? Ik zou niet zomaar een gesprek met die man aangaan gezien je vorige topic ook. Beetje ondersteuning kan geen kwaad.
zaterdag 10 januari 2026 om 16:39
Ja, dat klopt. Ik wil, als hij blijft volhouden, nogmaals aangeven dat ik er problemen mee krijg als ik het wel aanneem en dat ik wegens de regels binnen de organisatie dit gewoonweg niet mag doen. Hij weet natuurlijk niet dat mijn leidinggevende dit niet zo’n probleem vindt. Daarnaast wil ik ook duidelijk maken dat, als hij het niet terugneemt, ik het bij mijn leidinggevende zal neerleggen. Ik vermoed dat hij dan wel overstag zal gaan en het terug zal nemen als hij weet dat het dus niet bij mij persoonlijk terechtkomt.canis-felis schreef: ↑10-01-2026 14:55De cliënt weet niet dat dat beleid er niet id, dus ik zou alsnog aangeven dat je inmiddels hebt begrepen dat er regels zijn en dat je grote problemen kunt krijgen als je geld aanneemt. En dus weer teruggeven.
Inderdaad heel onprofessioneel van je leidinggevende.
zaterdag 10 januari 2026 om 16:53
Ik zou het zo niet aanpakken.Koffiezetapparaat schreef: ↑10-01-2026 16:39Ja, dat klopt. Ik wil, als hij blijft volhouden, nogmaals aangeven dat ik er problemen mee krijg als ik het wel aanneem en dat ik wegens de regels binnen de organisatie dit gewoonweg niet mag doen. Hij weet natuurlijk niet dat mijn leidinggevende dit niet zo’n probleem vindt. Daarnaast wil ik ook duidelijk maken dat, als hij het niet terugneemt, ik het bij mijn leidinggevende zal neerleggen. Ik vermoed dat hij dan wel overstag zal gaan en het terug zal nemen als hij weet dat het dus niet bij mij persoonlijk terechtkomt.
Het is beter om toch eerst weer het gesprek met je manager aan te gaan en het geld aan haar te geven.
Dan ligt het probleem niet meer bij jou, maar bij haar.
En als zij jou hier verder niet in wil ondersteunen, dan zou ik het denk ik niet meer met de client bespreken, niet zonder ondersteuning van de organisatie. Jij hebt het gemeld, bespreekbaar gemaakt en het geld is niet meer bij jou.
Zorg wel dat dit gesprek ergens gedocumenteerd is.
En de volgende keer, geen enveloppen meer mee naar huis nemen en geen geld aannemen.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zaterdag 10 januari 2026 om 16:55
Maar zorgt de organisatie dan niet voor bepaalde normbedragen per kilometer die de client aan jou zou moeten vergoeden?Koffiezetapparaat schreef: ↑10-01-2026 16:31Nee, je hebt geen recht op een kilometervergoeding. In dit geval geldt dat de persoon voor wie je vrijwilligerswerk doet, de reiskosten voor zowel zichzelf als voor jou moet vergoeden. Los daarvan is het bedrag wat hij gegeven heeft hoger dan de gereden kilometers.
En hoever gaan de vrijwilligerswerkzaamheden, heeft de organisatie inzicht daarin?
Weten zij bijvoorbeeld dat je meegaat om te kijken naar een andere auto?
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zaterdag 10 januari 2026 om 16:58
Ja, lijkt mij bij nader inzien ook verstandiger.Francelle schreef: ↑10-01-2026 16:53Ik zou het zo niet aanpakken.
Het is beter om toch eerst weer het gesprek met je manager aan te gaan en het geld aan haar te geven.
Dan ligt het probleem niet meer bij jou, maar bij haar.
En als zij jou hier verder niet in wil ondersteunen, dan zou ik het denk ik niet meer met de client bespreken, niet zonder ondersteuning van de organisatie. Jij hebt het gemeld, bespreekbaar gemaakt en het geld is niet meer bij jou.
Zorg wel dat dit gesprek ergens gedocumenteerd is.
En de volgende keer, geen enveloppen meer mee naar huis nemen en geen geld aannemen.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zaterdag 10 januari 2026 om 16:58
Het is ook niet de bedoeling dat jij er een discussie over aangaat met de client.Koffiezetapparaat schreef: ↑10-01-2026 16:24De laatste envelop heb ik pas thuis geopend, ik wist dus niet wat er in zat. De andere envelop heeft hij in mijn auto gelegd. Later met cliënt erover gehad dat ik dit niet kon/wilde aannemen, maar hij stond erop dat ik het aan zou nemen. Er was geen discussie over mogelijk. Toen dus aangegeven dat ik het voor hem in bewaring zou nemen, maar er verder niks mee zou doen.
En hoe kan een client een enveloppe in je auto leggen zonder dat jij dat merkt?
Ik vind het hoe langer ik erover nadenk steeds bizarrer allemaal hoe jij jezelf omschrijft als hulpverlener.
Jij stelt grenzen, client accepteert ze niet en vervolgens pas jij je/de grenzen aan zodat client ze accepteert.
Een goede hulpverlener zijn voor de client betekent niet doen wat hij wil, maar juist doen wat hem iig niet schaadt.
Jij hebt het over dat de grens stellen hem kwetst maar juist de grens niet stellen in deze kan hem veel verwarring geven. Afstand nabijheid is vervaagd en de rollen worden zeer onduidelijk. Het kan verwachtingen scheppen, hij kan betekenis geven aan jouw houding hierin. Mss dat die 200 euro juist reactie is op de eerdere 100 euro.
Sws heb je nu veel werk te doen in contact met hem. Of als hij die heeft de psycholoog.
Hebben jullie intervisie oid?
zaterdag 10 januari 2026 om 17:18
Ik denk dat situaties als deze best wel vaak voorkomen.*jaline schreef: ↑10-01-2026 16:58Het is ook niet de bedoeling dat jij er een discussie over aangaat met de client.
En hoe kan een client een enveloppe in je auto leggen zonder dat jij dat merkt?
Ik vind het hoe langer ik erover nadenk steeds bizarrer allemaal hoe jij jezelf omschrijft als hulpverlener.
Jij stelt grenzen, client accepteert ze niet en vervolgens pas jij je/de grenzen aan zodat client ze accepteert.
Een goede hulpverlener zijn voor de client betekent niet doen wat hij wil, maar juist doen wat hem iig niet schaadt.
Jij hebt het over dat de grens stellen hem kwetst maar juist de grens niet stellen in deze kan hem veel verwarring geven. Afstand nabijheid is vervaagd en de rollen worden zeer onduidelijk. Het kan verwachtingen scheppen, hij kan betekenis geven aan jouw houding hierin. Mss dat die 200 euro juist reactie is op de eerdere 100 euro.
Sws heb je nu veel werk te doen in contact met hem. Of als hij die heeft de psycholoog.
Hebben jullie intervisie oid?
Het is ook lastig, iemand is heel dankbaar en wil jou iets geven uit de grond van zijn hart, maar jij weigert en pakt het niet aan. Dat is natuurlijk niet leuk voor de gever, dat kan ondankbaar overkomen en de relatie schaden. Of de gever/client wordt heel boos en dan wordt het nog lastiger.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zaterdag 10 januari 2026 om 17:19
Gewoon zeggen dat je het heel lief vindt, maar het echt niet mag en kan aannamen kan natuurlijk prima zonder verdere drama’s.Francelle schreef: ↑10-01-2026 17:18Ik denk dat situaties als deze best wel vaak voorkomen.
Het is ook lastig, iemand is heel dankbaar en wil jou iets geven uit de grond van zijn hart, maar jij weigert en pakt het niet aan. Dat is natuurlijk niet leuk voor de gever, dat kan ondankbaar overkomen en de relatie schaden. Of de gever/client wordt heel boos en dan wordt het nog lastiger.
Look me in the eyes and tell me what you see.
zaterdag 10 januari 2026 om 17:32
Maar nee natuurlijk niet. Wij krijgen vaak geld aangeboden. Gewoon zeggen dat je hierdoor in de problemen kan komen en je je job niet kwijt wil en hard nodig hebt. Geen discussie. Ik ben ook al meer dan eens thuis gekomen met een enveloppe die in mijn tas weggestopt was of op de achterbank van mijn auto lag. Gewoon teruggeven. Is niet moeilijk hoor. De relatie met die cliënten is nog steeds erg goed. Als je een goeie band hebt willen die jou hierom niet kwijt hoor.Francelle schreef: ↑10-01-2026 17:18Ik denk dat situaties als deze best wel vaak voorkomen.
Het is ook lastig, iemand is heel dankbaar en wil jou iets geven uit de grond van zijn hart, maar jij weigert en pakt het niet aan. Dat is natuurlijk niet leuk voor de gever, dat kan ondankbaar overkomen en de relatie schaden. Of de gever/client wordt heel boos en dan wordt het nog lastiger.
zaterdag 10 januari 2026 om 17:36
Ik begrijp dat het vragen oproept. Ik vind het alleen jammer dat je mijn professionaliteit in twijfel probeert te trekken op basis van alleen deze informatie. Ik deel niet alle details van mijn werk online. Vanwege privacy deel ik ook liever niet in welke functie ik werkzaam ben. Mijn vraag was hoe ik hiermee om kan gaan, niet of ik mijn werk goed doe. En ja, een envelop in je auto vind je niet altijd meteen als je aan het rijden bent.*jaline schreef: ↑10-01-2026 16:58Het is ook niet de bedoeling dat jij er een discussie over aangaat met de client.
En hoe kan een client een enveloppe in je auto leggen zonder dat jij dat merkt?
Ik vind het hoe langer ik erover nadenk steeds bizarrer allemaal hoe jij jezelf omschrijft als hulpverlener.
Jij stelt grenzen, client accepteert ze niet en vervolgens pas jij je/de grenzen aan zodat client ze accepteert.
Een goede hulpverlener zijn voor de client betekent niet doen wat hij wil, maar juist doen wat hem iig niet schaadt.
Jij hebt het over dat de grens stellen hem kwetst maar juist de grens niet stellen in deze kan hem veel verwarring geven. Afstand nabijheid is vervaagd en de rollen worden zeer onduidelijk. Het kan verwachtingen scheppen, hij kan betekenis geven aan jouw houding hierin. Mss dat die 200 euro juist reactie is op de eerdere 100 euro.
Sws heb je nu veel werk te doen in contact met hem. Of als hij die heeft de psycholoog.
Hebben jullie intervisie oid?
zaterdag 10 januari 2026 om 17:55
Het komt vaak voor, dat geloof ik graag en ik denk eerlijk gezegd, dat niet iedereen zo standvastig is in het weigeren, als je begrijpt wat ik bedoel.Attraverso schreef: ↑10-01-2026 17:32Maar nee natuurlijk niet. Wij krijgen vaak geld aangeboden. Gewoon zeggen dat je hierdoor in de problemen kan komen en je je job niet kwijt wil en hard nodig hebt. Geen discussie. Ik ben ook al meer dan eens thuis gekomen met een enveloppe die in mijn tas weggestopt was of op de achterbank van mijn auto lag. Gewoon teruggeven. Is niet moeilijk hoor. De relatie met die cliënten is nog steeds erg goed. Als je een goeie band hebt willen die jou hierom niet kwijt hoor.
Maar dat is een andere discussie.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zaterdag 10 januari 2026 om 20:19
Ja dat was een beetje een halfbakken oplossing natuurlijk; zeggen dat hij het terug kan krijgen indien nodig. Sterker nog; het maakt de situatie misschien nog wel complexer dan bij "gewoon" aannemen. Grote kans dat client niet gaat zeggen dat hij het nodig heeft en dan blijft het een beetje hangen.ladadieladieda schreef: ↑10-01-2026 14:55Ik denk dat ze er al moeite mee had, omdat ze al direct schreef dat ze het voor hem zou bewaren tot hij het nodig zou hebben. dat heeft ze zo tegen hem uitgesproken, dus ik neem aan dat het niet aan de boodschappen is op gegaan, maar gewoon nog in die envelop bij haar thuis ligt.
Kun je niet de beide enveloppen bij je leidinggevende deponeren en zeggen dat de organisatie het maar moet bewaren?
Om dit in de toekomst beter te kunnen tackelen: ga oefenen wat je zegt als hij weer wat wil geven. 'Nee, Kees, dit kan ik niet aannemen. Ik wil het niet hebben en ik mag het niet aannemen. Stop het terug in je eigen portemonnee'.
En anders; bij de organisatie zijn toch contactpersonen bekend? Neem daar contact mee op, zeg dat Kees je enveloppen toe schuift die hij niet terug wil nemen en zeg dat je het via hen terug wil geven.
zaterdag 10 januari 2026 om 20:27
Je hebt het gewoon aangenomen, hoe je het ook wendt of keert. Het valt me op dat je aangeeft dat er geen discussie mogelijk is. Ik ken de aard van je functie natuurlijk niet maar het lijkt me dat het in elke rol waarmee je met clienten in eeen hulpverlenersrol zit, het toch wel gewenst is om stevig(er) in je schoenen te staan.Koffiezetapparaat schreef: ↑10-01-2026 16:24De laatste envelop heb ik pas thuis geopend, ik wist dus niet wat er in zat. De andere envelop heeft hij in mijn auto gelegd. Later met cliënt erover gehad dat ik dit niet kon/wilde aannemen, maar hij stond erop dat ik het aan zou nemen. Er was geen discussie over mogelijk. Toen dus aangegeven dat ik het voor hem in bewaring zou nemen, maar er verder niks mee zou doen.
zaterdag 10 januari 2026 om 23:08
Gooi de enveloppen bij hem in de brievenbus en neem in het vervolg niets meer aan. Ik vind de grenzeloosheid van zo’n beetje alle spelers in dit verhaal echt ongelooflijk. De reactie van je leidinggevende is bizar. Als hij je straks een zoen wil geven..? Ook maar doen?, omdat het anders de relatie kan schaden? Ik vraag me echt af wat voor instelling of organisatie dit is…
zaterdag 10 januari 2026 om 23:16
Dit betekent in feite dat hij in the lead is. Hij wil iets dus dat gebeurt, en wat jij wilt is niet relevant. Dat is een gevaarlijke dynamiek waar je mee moet uitkijken. En ik zou dus echt nadenken over hoe je dat in de toekomst voorkomt.Koffiezetapparaat schreef: ↑10-01-2026 16:24De laatste envelop heb ik pas thuis geopend, ik wist dus niet wat er in zat. De andere envelop heeft hij in mijn auto gelegd. Later met cliënt erover gehad dat ik dit niet kon/wilde aannemen, maar hij stond erop dat ik het aan zou nemen. Er was geen discussie over mogelijk. Toen dus aangegeven dat ik het voor hem in bewaring zou nemen, maar er verder niks mee zou doen.
Je verschuilen al dan niet bestaande regeltjes is ergens iets oppervlakkigs. Dat verandert die dynamiek niet. Je blijft dan bezig met wat hij wil.
Bijna onzichtbaar en verpakt in vriendelijkheid speelt hij een machtsspelletje.
zondag 11 januari 2026 om 03:08
Dit.Francelle schreef: ↑10-01-2026 16:53Ik zou het zo niet aanpakken.
Het is beter om toch eerst weer het gesprek met je manager aan te gaan en het geld aan haar te geven.
Dan ligt het probleem niet meer bij jou, maar bij haar.
En als zij jou hier verder niet in wil ondersteunen, dan zou ik het denk ik niet meer met de client bespreken, niet zonder ondersteuning van de organisatie. Jij hebt het gemeld, bespreekbaar gemaakt en het geld is niet meer bij jou.
Zorg wel dat dit gesprek ergens gedocumenteerd is.
En de volgende keer, geen enveloppen meer mee naar huis nemen en geen geld aannemen.
zondag 11 januari 2026 om 08:04
Mag jij jammer vinden. Mag jij het ook mee oneens zijn. Jij kunt het zelf natuurlijk uiterst professioneel vinden. Ik vind een vraag als deze op een forum an sich al niet zo professioneel overkomen nee. Omdat dit wat mij betreft gaat over basis ( vaardigheden) in werken met clienten ( met een psychische aandoening). Maar het is alleen maar mijn mening, geen definitief oordeel.Koffiezetapparaat schreef: ↑10-01-2026 17:36Ik begrijp dat het vragen oproept. Ik vind het alleen jammer dat je mijn professionaliteit in twijfel probeert te trekken op basis van alleen deze informatie. Ik deel niet alle details van mijn werk online. Vanwege privacy deel ik ook liever niet in welke functie ik werkzaam ben. Mijn vraag was hoe ik hiermee om kan gaan, niet of ik mijn werk goed doe. En ja, een envelop in je auto vind je niet altijd meteen als je aan het rijden bent.
In mijn eerdere reactie zei ik ook dat op basis van wat ik lees, hoe je het zelf omschrijft, ik een onprofessionele indruk krijg( of iets in die strekking. Letterlijke tekst heb ik nu even niet teruggelezen)
En jij vraagt inderdaad alleen hoe je er mee kunt omgaan, maar je krijgt niet altijd alleen wat je vraagt. Zeker als je ervoor kiest het op deze manier op een forum te zetten.
Ik hoop voor jou eigenlijk dat je op je werk ook niet alleen krijgt waar je om vraagt. Dat jullie elkaar scherp houden, bevragen etc. Dat kan nl best handig zijn om zelf kritisch te blijven tav je eigen handelen en hoe je in het werk staat en wil staan.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
