Relaties
alle pijlers
Ouder wil helpen maar gaat mijn grens over
dinsdag 9 maart 2021 om 22:53
Hi dames,
Ik ben bezig met klussen, verhuizen, de hele riedel. Al het geregel kost me heel veel stress. Wat ook meespeelt is dat ik mijn baan binnenkort kwijt ga raken door reorganisatie en dus tegelijkertijd ook in discussie/gesprek ben met werkgever en half aan het solliciteren. Het is me eigenlijk teveel allemaal, ook nog in deze coronatijd waarin ik sowieso al bijna op mn tandvlees liep (net als iedereen).
Dit is ook nog eens de eerste plek die ik helemaal 100% zelf mag bepalen en inrichten en dat is me heel veel waard. Na altijd gewoond te hebben naar de smaak van anderen wil ik nu eindelijk een plek helemaal zelf bepalen.
Nu ontvang ik voor het slapengaan bericht van mijn moeder dat ze een tafel voor me gekocht heeft. Zonder overleg vantevoren of ik dit wel echt mooi vind. En tja, hij lijkt op de tafel die ik haar heb laten zien ja, maar hij is het niet. En ik heb eigenlijk helemaal geen zin in een tafel die net niet mijn smaak. Ik wil nu graag spullen die ik echt helemaal zelf gekozen heb en die ik echt mooi vind.
Maar ja, annuleren kan niet, het is een veiling.
En ja, mijn stress schiet nu meteen naar 100 en ik kan dus (de zoveelste keer) niet slapen.
Het is heel lief dat ze zo meedenkt en ook enthousiast is, maar waarom koopt een mens meubels voor een ander? Smaak is zo persoonlijk, je gaat iemand toch niet verplichten om iets in huis te zetten wat jij gekocht hebt? Als ze zo graag iets voor me wilde kopen, had me dat dan zelf uit laten kiezen?
Wat moet ik hier nou mee? De tafel kan niet terug maar ik wil hem eigenlijk niet, ik wil het zelf bepalen en kopen. Maar er is nu wel flink geld uitgegeven wat dan meteen weggegooid is. Ik ben bang dat dit voor ruzie gaat zorgen omdat zij niet snapt waar ik moeilijk over doe.
Ik ben bezig met klussen, verhuizen, de hele riedel. Al het geregel kost me heel veel stress. Wat ook meespeelt is dat ik mijn baan binnenkort kwijt ga raken door reorganisatie en dus tegelijkertijd ook in discussie/gesprek ben met werkgever en half aan het solliciteren. Het is me eigenlijk teveel allemaal, ook nog in deze coronatijd waarin ik sowieso al bijna op mn tandvlees liep (net als iedereen).
Dit is ook nog eens de eerste plek die ik helemaal 100% zelf mag bepalen en inrichten en dat is me heel veel waard. Na altijd gewoond te hebben naar de smaak van anderen wil ik nu eindelijk een plek helemaal zelf bepalen.
Nu ontvang ik voor het slapengaan bericht van mijn moeder dat ze een tafel voor me gekocht heeft. Zonder overleg vantevoren of ik dit wel echt mooi vind. En tja, hij lijkt op de tafel die ik haar heb laten zien ja, maar hij is het niet. En ik heb eigenlijk helemaal geen zin in een tafel die net niet mijn smaak. Ik wil nu graag spullen die ik echt helemaal zelf gekozen heb en die ik echt mooi vind.
Maar ja, annuleren kan niet, het is een veiling.
En ja, mijn stress schiet nu meteen naar 100 en ik kan dus (de zoveelste keer) niet slapen.
Het is heel lief dat ze zo meedenkt en ook enthousiast is, maar waarom koopt een mens meubels voor een ander? Smaak is zo persoonlijk, je gaat iemand toch niet verplichten om iets in huis te zetten wat jij gekocht hebt? Als ze zo graag iets voor me wilde kopen, had me dat dan zelf uit laten kiezen?
Wat moet ik hier nou mee? De tafel kan niet terug maar ik wil hem eigenlijk niet, ik wil het zelf bepalen en kopen. Maar er is nu wel flink geld uitgegeven wat dan meteen weggegooid is. Ik ben bang dat dit voor ruzie gaat zorgen omdat zij niet snapt waar ik moeilijk over doe.
woensdag 10 maart 2021 om 07:25
In ieder geval heel duidelijk je grens aangeven.
Wat je wel zou kunnen overwegen is om bij je moeder aan te geven dat je het waardeert en dat je hem tijdelijk wel wil gebruiken, maar dat je hem op termijn waarschijnlijk wel gaat vervangen.
Dat scheelt je op dit moment geld (best fijn als je je baan kwijt bent toch?) en tijd (je hoeft er niet meer op uit voor een tafel).
En wie weet als de tafel staat met je eigen spullen eromheen en vindt je hem toch wel heel leuk.
Wat je wel zou kunnen overwegen is om bij je moeder aan te geven dat je het waardeert en dat je hem tijdelijk wel wil gebruiken, maar dat je hem op termijn waarschijnlijk wel gaat vervangen.
Dat scheelt je op dit moment geld (best fijn als je je baan kwijt bent toch?) en tijd (je hoeft er niet meer op uit voor een tafel).
En wie weet als de tafel staat met je eigen spullen eromheen en vindt je hem toch wel heel leuk.
woensdag 10 maart 2021 om 07:25
Oh ze moet beter luisteren?Universeinmotion schreef: ↑10-03-2021 02:49Dus je gaat hier klagen dat je hem niet wil,maar je neemt hem vervolgens gewoon aan en negeert dus al het advies dat hier gegeven is. Haha. succes.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
woensdag 10 maart 2021 om 08:01
Die tafel is maar een symptoom.
Kennelijk vindt je moeder het nog steeds heel belangrijk om jou te helpen en te sturen, Maar een taak van de ouder is ook om je kind op een bepaald moment los te laten, ze zelf te leren om beslissingen te nemen. Ook al ben je het er niet mee eens of is het misschien een verkeerde keuze. Je bent als ouder niet de vriend of vriendin van je kind.
Voor jou wordt het tijd om meer afstand te nemen van je moeder. Niet alles meer te delen, zodat jij je eigen leven kan gaan opbouwen.
Wil ze toch de tafel of iets anders doorzetten, vraag dan hoe zij het had gevonden wanneer haar moeder, of nog erger haar schoonmoeder, meubels ging kopen of zaken ging regelen wat eigenlijk haar keuze niet was.
Iedere ouder denk het kind er een plezier mee te doen, alleen kinderen denken daar anders over. Dat is niet alleen nu, maar altijd al zo geweest. Ook al denken ouders nu dat ze veel moderner zijn en hun kinderen zoveel beter begrijpen. Het is en blijft toch een generatie kloof.
Kennelijk vindt je moeder het nog steeds heel belangrijk om jou te helpen en te sturen, Maar een taak van de ouder is ook om je kind op een bepaald moment los te laten, ze zelf te leren om beslissingen te nemen. Ook al ben je het er niet mee eens of is het misschien een verkeerde keuze. Je bent als ouder niet de vriend of vriendin van je kind.
Voor jou wordt het tijd om meer afstand te nemen van je moeder. Niet alles meer te delen, zodat jij je eigen leven kan gaan opbouwen.
Wil ze toch de tafel of iets anders doorzetten, vraag dan hoe zij het had gevonden wanneer haar moeder, of nog erger haar schoonmoeder, meubels ging kopen of zaken ging regelen wat eigenlijk haar keuze niet was.
Iedere ouder denk het kind er een plezier mee te doen, alleen kinderen denken daar anders over. Dat is niet alleen nu, maar altijd al zo geweest. Ook al denken ouders nu dat ze veel moderner zijn en hun kinderen zoveel beter begrijpen. Het is en blijft toch een generatie kloof.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 10 maart 2021 om 08:08
Ik niet hoor.ziterdoorheen schreef: ↑09-03-2021 22:53Het is me eigenlijk teveel allemaal, ook nog in deze coronatijd waarin ik sowieso al bijna op mn tandvlees liep (net als iedereen).
.
Wat ben jij een triest figuur. Heeft je man zijn lul in een ander poesje gestopt? Varkenskut.
woensdag 10 maart 2021 om 08:10
ziterdoorheen schreef: ↑09-03-2021 23:18Zo zal het gegaan zijn. Ik ben ergens in de komende dagen jarig dus daar is het ook voor.
Denk idd dat ik hem aanneem. Vind hem wel mooi maar heb mooiere gezien - daarom vind ik het zonde.
Het lijkt mij dat het je niet specifiek gaat om de tafel op zich omdat ie best aardig in de richting is en je er best mee kan leven. Het gaat je er volgens mij om dat je moeder voor jou zit te bepalen wat je in huis hebt staan terwijl jij er nou juist zelf heel erg er jouw thuis van wil maken?
Kan je dan niet beide doen; de tafel aannemen en het met je moeder bespreken dat dit niet de kant is die je op wil?
woensdag 10 maart 2021 om 08:12
Me neither
Als dit niet de druppel is na een lange tijd van verstikking en betutteling vind ik het eerlijk gezegd een klein beetje een eerste wereldprobleem.
woensdag 10 maart 2021 om 08:13
Nou zo makkelijk zal dat vast niet gaan.
Reken maar dat er ruzie van komt en dat moeder emotioneel gaat lopen chanteren.
Die geeft haar zeggenschap over haar dochter niet zo maar op.
Toch doet to er goed aan om hier de grens te trekken en voet bij stuk te houden als ze niet wil dat haar moeder tot aan haar dood over haar heen blijft lopen.
woensdag 10 maart 2021 om 08:15
Waar haal je dit toch allemaal vandaan. Ik lees alleen een moeder die iets liefs wil doen voor haar dochter die er zo enorm doorheen zit dat ze nu wakker ligt van een tafel die net niet juiste is
woensdag 10 maart 2021 om 08:23
Dit dus.-Shifty- schreef: ↑10-03-2021 08:10Het lijkt mij dat het je niet specifiek gaat om de tafel op zich omdat ie best aardig in de richting is en je er best mee kan leven. Het gaat je er volgens mij om dat je moeder voor jou zit te bepalen wat je in huis hebt staan terwijl jij er nou juist zelf heel erg er jouw thuis van wil maken?
Kan je dan niet beide doen; de tafel aannemen en het met je moeder bespreken dat dit niet de kant is die je op wil?
Maak duidelijk naar je moeder dat je echt graag zelf wil bepalen, dat je je daar op verheugd had, dat je de tafel mooi vind maar eigenlijk iets anders wou, dat je nu alleen maar meer stress hebt omdat je haar niet wilt kwetsen, enzovoort.
Dat hoeft helemaal niet met ruzie, dat kan met liefde, van allebei de kanten. Want ik denk ook dat moeder het heus goed bedoeld (zolang we hier niet meer lezen over een ouder die al jarenlang emotionele chantage toepast en allerlei grenzen overschrijdt) en dan moet het juist mogelijk zijn om je eigen emoties duidelijk te maken.
Succes met verhuizen en het solliciteren, hopelijk word alles snel weer wat rustiger voor je!
woensdag 10 maart 2021 om 08:28
Tja, als iedereen die ooit een topic op "relaties" zou openen nu gescheiden is omdat men dat aanraadde waren er geen nederlandse huwelijken meer.Universeinmotion schreef: ↑10-03-2021 02:49Dus je gaat hier klagen dat je hem niet wil,maar je neemt hem vervolgens gewoon aan en negeert dus al het advies dat hier gegeven is. Haha. succes.
Iemand heeft natuurlijk het volste recht om hier even om meningen te vragen en dat vervolgens in de wind slaan.
TO, ik zou de tafel ook aannemen en neerzetten, wie weet ben je er over een poosje ontzettend blij mee en anders ga je over een paar maanden het gesprek aan met je moeder en vraag je haar of je de tafel mag doorverkopen of dat ze hem terug wil hebben omdat je er toch niet zo blij mee bent.
...
woensdag 10 maart 2021 om 11:09
To, mijn relatie is sinds een tijdje uit en mijn ex-partner vertrekt binnenkort naar een andere woning. Daarbij neemt hij zo'n beetje alle inboedel van beneden mee.
Wij vinden ongeveer hetzelfde mooi, dus wat we samen hebben gekocht, vinden we ook allebei mooi. Maar als ik zelf zou mogen kiezen, zou ik toch iets heel anders kiezen dan ik nu heb, omdat ik dát nu eenmaal mooier vind.
Nu ik alleen ben, mag ik het huis inrichten zoals ik zelf wil en hoef geen compromis te sluiten ivm de smaak met mijn partner. Ik zou er dan best van balen als iemand voor mij een meubelstuk koopt dat het voor mij net niet is. Hoef ik met niemand rekening te houden, moet ik alsnog een compromis sluiten.
En als je bang bent nu gezeur te krijgen als je het niet aan neemt, dan zul je het ook niet zo snel weg doen. Want dan zul je zeggen, ik ben bang dat ik gezeur krijg als ik die tafel weg doe.
Maw mag je zelf beslissen, verplicht je jezelf nog altijd om een compromis te sluiten. Jammer en niet nodig.
Wij vinden ongeveer hetzelfde mooi, dus wat we samen hebben gekocht, vinden we ook allebei mooi. Maar als ik zelf zou mogen kiezen, zou ik toch iets heel anders kiezen dan ik nu heb, omdat ik dát nu eenmaal mooier vind.
Nu ik alleen ben, mag ik het huis inrichten zoals ik zelf wil en hoef geen compromis te sluiten ivm de smaak met mijn partner. Ik zou er dan best van balen als iemand voor mij een meubelstuk koopt dat het voor mij net niet is. Hoef ik met niemand rekening te houden, moet ik alsnog een compromis sluiten.
En als je bang bent nu gezeur te krijgen als je het niet aan neemt, dan zul je het ook niet zo snel weg doen. Want dan zul je zeggen, ik ben bang dat ik gezeur krijg als ik die tafel weg doe.
Maw mag je zelf beslissen, verplicht je jezelf nog altijd om een compromis te sluiten. Jammer en niet nodig.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 10 maart 2021 om 11:25
Heb niet het hele topic gelezen, maar een jaar geleden ongeveer had ik precies hetzelfde; relatie uit, verhuisd naar een appartement. Voor het eerst alleen, had geen enkel meubelstuk dus kon het volledig inrichten naar eigen smaak. Mijn moeder had een eenpersoonsbed gekocht (mijn ouders zijn redelijk conservatief, maar ik wilde graag een tweepersoonsbed kopen). Voelde alsof ze dat een beetje erdoor drukte, maar uiteindelijk heb ik dit wel met haar besproken, dat het mijn huis is, dat ik dingen nu toch echt doe op de manier waarop ik wil. En dat begreep en waardeerde ze. Ze wilde ook graag helpen, dus we hebben lekker samen kastjes in elkaar gezet 
Het bed staat nu als logeerbed bij mijn ouders.
Heb je geprobeerd dit met haar te bespreken? Heb je dit eerder ervaren, hoe is de relatie verder met je ouders?
Het bed staat nu als logeerbed bij mijn ouders.Heb je geprobeerd dit met haar te bespreken? Heb je dit eerder ervaren, hoe is de relatie verder met je ouders?
woensdag 10 maart 2021 om 11:34
Ik zou wel zo spoedig mogelijk het gesprek aangaan. Anders denkt haar moeder dat dit een fantastische zet was en gaat ze dadelijk de hele inboedel kopen op een veilingsite. Je kunt toch best eerlijk tegen elkaar zijn?Rooss4.0 schreef: ↑10-03-2021 08:28Tja, als iedereen die ooit een topic op "relaties" zou openen nu gescheiden is omdat men dat aanraadde waren er geen nederlandse huwelijken meer.
Iemand heeft natuurlijk het volste recht om hier even om meningen te vragen en dat vervolgens in de wind slaan.
TO, ik zou de tafel ook aannemen en neerzetten, wie weet ben je er over een poosje ontzettend blij mee en anders ga je over een paar maanden het gesprek aan met je moeder en vraag je haar of je de tafel mag doorverkopen of dat ze hem terug wil hebben omdat je er toch niet zo blij mee bent.
woensdag 10 maart 2021 om 14:55
Juist tegen je moeder.Rachmaninoff schreef: ↑10-03-2021 11:34Ik zou wel zo spoedig mogelijk het gesprek aangaan. Anders denkt haar moeder dat dit een fantastische zet was en gaat ze dadelijk de hele inboedel kopen op een veilingsite. Je kunt toch best eerlijk tegen elkaar zijn?
woensdag 10 maart 2021 om 15:13
Hangt er vanaf hoe belangrijk je interieur voor je is. Voor mij persoonlijk héél belangrijk en iets moet het echt precies zijn of niet. Daar tussenin zit voor mij weinig, dus kies ik graag zelf. Weet ik zeker dat ik er blij mee ben. In dat geval zal de battle voor mij daarin wel belangrijk zijn. Maar mijn vakantiebestemming mag een ander weer prima kiezen, want daarin ben ik weer minder kieskeurig.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
woensdag 10 maart 2021 om 19:28
sugarmiss schreef: ↑10-03-2021 08:13Nou zo makkelijk zal dat vast niet gaan.
Reken maar dat er ruzie van komt en dat moeder emotioneel gaat lopen chanteren.
Die geeft haar zeggenschap over haar dochter niet zo maar op.
Toch doet to er goed aan om hier de grens te trekken en voet bij stuk te houden als ze niet wil dat haar moeder tot aan haar dood over haar heen blijft lopen.
Als je echt zo'n loeder van een moeder hebt dan open je toch niet een topic over een tafel
woensdag 10 maart 2021 om 19:38
Oh, ik ben meer dan eerlijk tegen mijn moeder, daar gaat dit niet om.Rachmaninoff schreef: ↑10-03-2021 11:34Ik zou wel zo spoedig mogelijk het gesprek aangaan. Anders denkt haar moeder dat dit een fantastische zet was en gaat ze dadelijk de hele inboedel kopen op een veilingsite. Je kunt toch best eerlijk tegen elkaar zijn?
Ik vind dit meer een gevalletje pick your battles. En ik zou niet zo bang zijn dat mijn moeder mn hele inboedel bij elkaar veizelt.
...
woensdag 10 maart 2021 om 19:45
Je weet zelf het beste of je moeder het deed uit liefde of uit bemoeizucht. Als ze het uit liefde doet zou ik het even laten. Je vind hem niet lelijk en wie weet hoe krap je nog gaat zitten zonder baan.
Bij bemoeizucht zou ik gelijk zeggen: heel lief van je mam, maar ik wil een andere.
Zeg in beide gevallen dat je niet wil dat ze zomaar wat koopt. Dan kun je de volgende keer nog makkelijker zeggen: mam ik zei het je toen met die tafel. Ik wil dit niet.
Bij bemoeizucht zou ik gelijk zeggen: heel lief van je mam, maar ik wil een andere.
Zeg in beide gevallen dat je niet wil dat ze zomaar wat koopt. Dan kun je de volgende keer nog makkelijker zeggen: mam ik zei het je toen met die tafel. Ik wil dit niet.
woensdag 10 maart 2021 om 20:34
Je kan dit niet vergelijken met een huwelijk.Rooss4.0 schreef: ↑10-03-2021 08:28Tja, als iedereen die ooit een topic op "relaties" zou openen nu gescheiden is omdat men dat aanraadde waren er geen nederlandse huwelijken meer.
Iemand heeft natuurlijk het volste recht om hier even om meningen te vragen en dat vervolgens in de wind slaan.
TO, ik zou de tafel ook aannemen en neerzetten, wie weet ben je er over een poosje ontzettend blij mee en anders ga je over een paar maanden het gesprek aan met je moeder en vraag je haar of je de tafel mag doorverkopen of dat ze hem terug wil hebben omdat je er toch niet zo blij mee bent.
Ze geeft zelf aan dat ze de tafel echt niet wil, en vraagt wat ze moet doen, omdat ze blijkbaar niet voorzichzelf op durft te komen.
Als je het dan toch wil vergelijken dan kun je het vergelijken met iemand die ten huwelijk is gevraagd, niet wil trouwen, daar een topic over opent, waar iedereen zegt " je moet geen ja zeggen tegen je zin in" en vervolgens wel ja zegt....terwijl ze nee wil zeggen.
Dan zeg ik " succes".
donderdag 11 maart 2021 om 08:14
Zelfs als iets uit liefde is, kan het resultaat niet zijn wat je wil. Dan maakt het resultaat er niet beter op.Feefeline schreef: ↑10-03-2021 19:45Je weet zelf het beste of je moeder het deed uit liefde of uit bemoeizucht. Als ze het uit liefde doet zou ik het even laten. Je vind hem niet lelijk en wie weet hoe krap je nog gaat zitten zonder baan.
Bij bemoeizucht zou ik gelijk zeggen: heel lief van je mam, maar ik wil een andere.
Zeg in beide gevallen dat je niet wil dat ze zomaar wat koopt. Dan kun je de volgende keer nog makkelijker zeggen: mam ik zei het je toen met die tafel. Ik wil dit niet.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 11 maart 2021 om 17:52
Gereageerd maar nu zie ik 'm nergens staan
Heb jij iets ontvangen?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
