Relatie met getrouwde man, voor wie kiest hij??
vrijdag 24 juli 2009 om 20:43
Sinds tien maanden heb ik een affaire met een getrouwde man.
Het begon als een geintje, 1x een spannend avontuurtje in een hotelkamer was de afspraak, maar dat is volledig uit de hand gelopen!
Sinds die dag ben ik stapelverliefd op hem geworden en elke dag een beetje meer van hem gaan houden. En ja, hij ook van mij.
Toen alles begon zat ik zelf in een relatie die al een paar jaar niet meer goed liep.
Korte tijd later heb ik deze relatie dan ook beeindigd om met mijn minnaar verder te kunnen.. Tenminste, dat hoopte ik, niks was zeker.
Inmiddels zijn we bijna vijf maanden verder en heeft hij nog steeds niet voor mij gekozen.
Wel heeft hij aan zijn vrouw verteld dat hij verliefd is geworden op iemand anders, maar niet dat er al maanden van alles speelt tussen ons.
Hij was er op dat moment van overtuigd dat hij met mij verder wilde.
Ook zijn twee puberende kinderen heeft hij verteld wat er speelde en ook zijn familie is op de hoogte. Sindsdien woont hij ergens alleen, dat is nu sinds drie weken.
Hij zegt dat hij tijd nodig heeft om na te denken wat hij precies wil.
Maar nu hij thuis weg is mist hij zijn kids en begint te twijfelen of dit wel de goede keuze is.
Hij zegt dat hij niet twijfelt dat hij met mij verder wil, maar hij is ook heel bang om zijn gezin uit elkaar te laten vallen.
Het huwelijk met zijn vrouw liep al jaren niet goed meer. Ze zijn meer dan 20 jaar samen maar compleet uit elkaar gegroeid. Ze weten amper nog van elkaar wat hen bezig houdt, en ook hun sexleven is niet veel meer.
Ik zit nu dus al vijf maanden te wachten tot hij een beslissing neemt, en dacht een paar weken geleden ook dat het eindelijk ging gebeuren, maar nu blijkt dat toch weer niet zo te zijn!
Het is zo frustrerend om niet te weten waar je aan toe bent! De angst dat hij toch ineens bij zijn gezin blijft, alleen maar vanwege zijn kids, groeit steeds meer...
Hebben jullie nog tips of een bemoedigend woordje voor mij?
Ik word langzaamaan helemaal gek namelijk!
Het begon als een geintje, 1x een spannend avontuurtje in een hotelkamer was de afspraak, maar dat is volledig uit de hand gelopen!
Sinds die dag ben ik stapelverliefd op hem geworden en elke dag een beetje meer van hem gaan houden. En ja, hij ook van mij.
Toen alles begon zat ik zelf in een relatie die al een paar jaar niet meer goed liep.
Korte tijd later heb ik deze relatie dan ook beeindigd om met mijn minnaar verder te kunnen.. Tenminste, dat hoopte ik, niks was zeker.
Inmiddels zijn we bijna vijf maanden verder en heeft hij nog steeds niet voor mij gekozen.
Wel heeft hij aan zijn vrouw verteld dat hij verliefd is geworden op iemand anders, maar niet dat er al maanden van alles speelt tussen ons.
Hij was er op dat moment van overtuigd dat hij met mij verder wilde.
Ook zijn twee puberende kinderen heeft hij verteld wat er speelde en ook zijn familie is op de hoogte. Sindsdien woont hij ergens alleen, dat is nu sinds drie weken.
Hij zegt dat hij tijd nodig heeft om na te denken wat hij precies wil.
Maar nu hij thuis weg is mist hij zijn kids en begint te twijfelen of dit wel de goede keuze is.
Hij zegt dat hij niet twijfelt dat hij met mij verder wil, maar hij is ook heel bang om zijn gezin uit elkaar te laten vallen.
Het huwelijk met zijn vrouw liep al jaren niet goed meer. Ze zijn meer dan 20 jaar samen maar compleet uit elkaar gegroeid. Ze weten amper nog van elkaar wat hen bezig houdt, en ook hun sexleven is niet veel meer.
Ik zit nu dus al vijf maanden te wachten tot hij een beslissing neemt, en dacht een paar weken geleden ook dat het eindelijk ging gebeuren, maar nu blijkt dat toch weer niet zo te zijn!
Het is zo frustrerend om niet te weten waar je aan toe bent! De angst dat hij toch ineens bij zijn gezin blijft, alleen maar vanwege zijn kids, groeit steeds meer...
Hebben jullie nog tips of een bemoedigend woordje voor mij?
Ik word langzaamaan helemaal gek namelijk!
zaterdag 25 juli 2009 om 12:26
Nou eh... TO schrijft zelf dat het begon als een grap. Ik heb begrip voor een heleboel dingen, verliefd worden, in de knel raken, uit elkaar groeien, niet weten wat je ergens mee aan moet. Honderden menselijke emoties die als resultaat misschien niet de schoonheidsprijs op zich hebben liggen wachten maar die nou eenmaal kunnen gebeuren. Maar ik heb gewoon ECHT geen begrip voor iemand die 'voor de grap' in een relatie van een ander gaat roeren.
Geen begrip voor de daad, en (gelukkig) ook geen begrip voor het volledige gebrek aan zelfrespect als je je voor dat soort zaken leent, en sterker nog, denkt dat je daar gevoelens van geluk en liefde uit put.
zaterdag 25 juli 2009 om 12:27
Wat een flauwekul, Bianca.
Als je niet zeker bent van je eigen gevoelens, of als je er serieus rekening mee houdt dat het nog wel eens kan veranderen, dan moet je hem er niet in hangen! .
Ik heb eens een scharrel gehad, die zijn ex had verlaten voor zijn toenmalige minnares ( die hem overigens daarna weer liet zitten..) terwijl ze hoogzwanger was van hem. Drie weken nadat hij naar zijn liefje was gegaan, is zijn dochter geboren...
Ik vond de gedachte dat hij dat gedaan had zo onverteerbaar, zo onverkwikkelijk, dat ik er niet mee kon leven, en heb er een streep onder gezet, na een paar maanden.
Als je niet zeker bent van je eigen gevoelens, of als je er serieus rekening mee houdt dat het nog wel eens kan veranderen, dan moet je hem er niet in hangen! .
Ik heb eens een scharrel gehad, die zijn ex had verlaten voor zijn toenmalige minnares ( die hem overigens daarna weer liet zitten..) terwijl ze hoogzwanger was van hem. Drie weken nadat hij naar zijn liefje was gegaan, is zijn dochter geboren...
Ik vond de gedachte dat hij dat gedaan had zo onverteerbaar, zo onverkwikkelijk, dat ik er niet mee kon leven, en heb er een streep onder gezet, na een paar maanden.
zaterdag 25 juli 2009 om 13:39
Gevoel heb je altijd in de hand, als je je gevoel niet in de hand hebt moet je naar een psychiater want dan ben je ziek. Je kan best verliefd worden op een ander, maar ermee naar bed gaan is altijd nog een handeling waar alleen jij verantwoordelijk voor bent. Fijn dat je vijf jaar getrouwd bent met je minnaar. De problemen beginnen vaak pas bij 7 jaar. Het is te hopen dat hij dan zijn "gevoelens in de hand houdt"
zaterdag 25 juli 2009 om 13:41
Mannen denken met hun geslacht, vrouwen niet hoor, die denken niet, die hopen dat hun droom van de prins met de grijze slapen waarheid wordt. Grote romantiek, waar een onmogelijke relatie centraal staat en hij uiteindelijk toch zal kiezen voor haar, Echte liefde, denken ze dan....
Ik denk dan ... lees wat minder flutboekjes
zaterdag 25 juli 2009 om 15:30
Gelukkig spreek ik uit ervaring en jullie vanuit een bepaald principe? Vanuit bepaalde teleurstellingen in mannen? Ja, het zou kunnen dat hij (of ik) exact over 2 jaar vreemdgaat. Gelukkig dat dat een geschreven wet is, dan kan ik er vast rekening mee houden. Wat kortzichtig zeg. En meds.. heb jij je gevoel werkelijk altijd in de hand? Ik weet nog niet of ik dat nou knap van je vindt of jammer voor je vindt.
zaterdag 25 juli 2009 om 15:39
Inderdaad, erg kortzichtig. Iedereen hier schijnt zo ontzettend goed te weten hoe het wel moet. Ik vraag me af hoe dat komt?? Allemaal een keer de fout in geweest.....??
Ik vind het erg makkelijk te oordelen over anderen maar dat is inderdaad het risico als je hier een topic opent. Er zit aan alle verhalen een andere kant. Dingen gaan niet altijd zoals gepland en mensen reageren en handelen niet allemaal zoals het hoort (brrr....ik haat dat 'zoals het hoort')
Ik vind het erg makkelijk te oordelen over anderen maar dat is inderdaad het risico als je hier een topic opent. Er zit aan alle verhalen een andere kant. Dingen gaan niet altijd zoals gepland en mensen reageren en handelen niet allemaal zoals het hoort (brrr....ik haat dat 'zoals het hoort')

zaterdag 25 juli 2009 om 15:51
gelukkig hemelietje, dacht al dat ik de enige was. En liez.. volgens is er nooit een standaard scenario. Elk mens is anders, niet elke man (of vrouw) loopt zijn of haar orgaan achterna. Ik heb me weleens afgevraagd of mensen wel gemaakt zijn om monogaam te blijven. Niet alleen op sexgebied maar ook op houden van, verliefd zijn op enzo. De geestelijke ontwikkeling van de mens gaat heel zn leven door. De kans is dus heel groot dat je na verloop van jaren echt niet meer met je man of vrouw overweg kunt of wilt. Het is dus niet altijd een kwestie van Hij doet zus, Zij doet zo, zij zeurt, hij neukt en liegt enz enz enz
zaterdag 25 juli 2009 om 15:54
Is het dan omdat jij een positieve ervaring hebt, het voor jou nu zo dat het doorgaans een heel goed idee is om voor de grap met een man naar bed te gaan die een gezin heeft.
Dat het nu doorgaans een heel goed idee is om verliefd te worden op een man die getrouwd is?
En dat het doorgaans helemaal niet onverstandig is om je in de posititie te vinden waar TO zich nu in bevind. En dat de vreemdgaande man doorgaans echt wel weer trouw kan zijn en bij problemen niet buiten de deur gaat zoeken maar het nu wel binnen zijn huwelijk oplost....
