Relatie opgeven vanwege stiefdochter?
maandag 16 november 2020 om 12:31
Het is lastig om dit genuanceerd ‘op papier’ te zetten, maar ik ga het toch proberen.
Sinds drie jaar heb ik een onwijs lieve vriend en zijn we samen dolgelukkig. Echter, er hangt één grote donkergrijze wolk boven onze relatie: zijn (puber)dochter.
Op zich heb ik niks tegen de meid zelf, maar het is een echte puber en de relatie die zij heeft tot haar biologische moeder begint mij (door mijn eigen slechte gezondheid) nu op te breken.
Mijn vriend heeft co-ouderschap, wat betekent dat zijn dochter de helft van de tijd bij ons is en de helft van de tijd bij haar moeder. Echter, in praktijk weigert zijn dochter nog naar haar moeder te gaan. De relatie tussen die twee is erg slecht: ze maken (volgens haar) continu ruzie in de weken dat ze bij elkaar zijn.
Nu zou het niet zo’n probleem zijn, ware het niet dat mijn gezondheid momenteel erg slecht is en het dus voor mij erg zwaar is om ook de zorg voor een kind te dragen. Ik ben bewust kinderloos, omdat ik dit fysiek niet aan denk te kunnen. Twee weken ‘oppassen’ waren net te doen, maar ik was altijd blij als ik weer twee weken had om even bij te tanken.
Gevolg is dat mijn eigen gezondheid nu echt begint te lijden onder haar aanwezigheid. Ook mentaal merk ik dat ik het steeds moeilijker vind om mij in mijn eigen huis aan te moeten passen aan haar (en haar puber grillen). Doordat ik erg moe ben, kost het mij veel energie om zaken ‘te slikken’.
De relatie met mijn vriend is hierdoor een stuk gecompliceerder geworden. Hij kan natuurlijk zijn dochter niet wegsturen, maar wil ook niet dat ik hem om deze reden verlaat. Ik heb voorgesteld om tijdelijk ergens anders te gaan wonen, maar ook dit ziet hij niet zitten. Aangezien wij dan ‘gestraft’ worden voor het feit dat zijn ex en dochter een slechte relatie met elkaar hebben (gecreëerd) en weigeren dit met elkaar goed te maken.
Hopelijk heeft iemand goed advies hoe hiermee om te gaan! Het is zeker niet mijn bedoeling om mijn vriend en zijn dochter af te vallen. Ik hoop vooral op een origineel idee/advies hoe ik zelf beter met de situatie om kan gaan. Op dit moment zorgt het namelijk voor veel stress en verdriet.
Sinds drie jaar heb ik een onwijs lieve vriend en zijn we samen dolgelukkig. Echter, er hangt één grote donkergrijze wolk boven onze relatie: zijn (puber)dochter.
Op zich heb ik niks tegen de meid zelf, maar het is een echte puber en de relatie die zij heeft tot haar biologische moeder begint mij (door mijn eigen slechte gezondheid) nu op te breken.
Mijn vriend heeft co-ouderschap, wat betekent dat zijn dochter de helft van de tijd bij ons is en de helft van de tijd bij haar moeder. Echter, in praktijk weigert zijn dochter nog naar haar moeder te gaan. De relatie tussen die twee is erg slecht: ze maken (volgens haar) continu ruzie in de weken dat ze bij elkaar zijn.
Nu zou het niet zo’n probleem zijn, ware het niet dat mijn gezondheid momenteel erg slecht is en het dus voor mij erg zwaar is om ook de zorg voor een kind te dragen. Ik ben bewust kinderloos, omdat ik dit fysiek niet aan denk te kunnen. Twee weken ‘oppassen’ waren net te doen, maar ik was altijd blij als ik weer twee weken had om even bij te tanken.
Gevolg is dat mijn eigen gezondheid nu echt begint te lijden onder haar aanwezigheid. Ook mentaal merk ik dat ik het steeds moeilijker vind om mij in mijn eigen huis aan te moeten passen aan haar (en haar puber grillen). Doordat ik erg moe ben, kost het mij veel energie om zaken ‘te slikken’.
De relatie met mijn vriend is hierdoor een stuk gecompliceerder geworden. Hij kan natuurlijk zijn dochter niet wegsturen, maar wil ook niet dat ik hem om deze reden verlaat. Ik heb voorgesteld om tijdelijk ergens anders te gaan wonen, maar ook dit ziet hij niet zitten. Aangezien wij dan ‘gestraft’ worden voor het feit dat zijn ex en dochter een slechte relatie met elkaar hebben (gecreëerd) en weigeren dit met elkaar goed te maken.
Hopelijk heeft iemand goed advies hoe hiermee om te gaan! Het is zeker niet mijn bedoeling om mijn vriend en zijn dochter af te vallen. Ik hoop vooral op een origineel idee/advies hoe ik zelf beter met de situatie om kan gaan. Op dit moment zorgt het namelijk voor veel stress en verdriet.

dinsdag 17 november 2020 om 08:59
Er staat nergens of het nou een koop- of huurhuis betreft. Als het een koophuis is, is het eigendom waarschijnlijk niet gedeeld, maar ik vermoed dat ze huren en dan kan je de ander er niet zomaar uitgooien, zeker niet als er een minderjarige is bij betrokken.
dinsdag 17 november 2020 om 09:03
Ervaring leert, dat als een TO vaag blijft, de zaken Of niet goed geregeld zijn, Of het net anders zit, dan ze doet voorkomen
Het zal op papier haar huis niet zijn.
dinsdag 17 november 2020 om 09:05
Nou ja, ik heb alleen gelezen dat hij het niet ziet zitten, niet dat hij dan ook daadwerkelijk de relatie beëindigt. Ik denk dat hij er gewoon vanuit gaat dat als hij zegt dat hij niet wil latten, het dus gewoon niet gebeurt. Of hij echt de stekker eruit trekt als zij wel wil latten, dat valt nog maar af te wachten. Tenslotte wil hij ook niet dat TO helemaal bij hem weggaat.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 17 november 2020 om 18:38
Toch lastig, iedereen zegt dat ze dan maar een eigen plekje in huis moet maken om zich terug te trekken. Maar dat kan dochter toch ook? Door haar nadrukkelijke aanwezigheid kan TO dus niet als volwassene in haar huiskamer zitten al dan niet met haar partner. Ik zou zeggen dochter naar eigen kamer of aanpassen.
Klaar mee
dinsdag 17 november 2020 om 18:43
TO kan de dochter kennelijk niet sturen, zichzelf wel.Buffie schreef: ↑17-11-2020 18:38Toch lastig, iedereen zegt dat ze dan maar een eigen plekje in huis moet maken om zich terug te trekken. Maar dat kan dochter toch ook? Door haar nadrukkelijke aanwezigheid kan TO dus niet als volwassene in haar huiskamer zitten al dan niet met haar partner. Ik zou zeggen dochter naar eigen kamer of aanpassen.
Later is nu
dinsdag 17 november 2020 om 18:54
Ik heb een lichtelijk vermoeden dat to zelf bij vader is ingetrokken en geen aandeel heeft in het huis en dus ook geen rechten heeft op de woning.
Misschien is to na de scheiding in beeld gekomen. Misschien tijdens of voor de scheiding al.
Maar iets zegt mij ook dat to vooral wil dat de band met moeder wordt hersteld, omdat ze dan weer terug kan naar het model hiervoor.
Nu is het niet gek dat kinderen een flinke invloed hebben op je leven en dat je soms als de bio ouders al met je handen in het haar kunt zitten en dat dat dus helemaal pittig is als je niet eens zelf hebt gekozen voor die kinderen.
Niettemin is dit meisje er en zal ze moeten accepteren dat deze een grote rol speelt. Ik vind het echter wel weer tekenend waarom pa heus wel wat doet met het gedrag (maar er vervolgens niks uitvloeisel). Het is niet genoeg wat hij doet. En dan dagenlang weg zijn voor werk kan gewoon niet. Dan moet hij ander werk gaan zoeken en met zijn kind naar hulpverleners stappen. Maar dat halfzachte opvoeden is geen opvoeden.
Misschien is to na de scheiding in beeld gekomen. Misschien tijdens of voor de scheiding al.
Maar iets zegt mij ook dat to vooral wil dat de band met moeder wordt hersteld, omdat ze dan weer terug kan naar het model hiervoor.
Nu is het niet gek dat kinderen een flinke invloed hebben op je leven en dat je soms als de bio ouders al met je handen in het haar kunt zitten en dat dat dus helemaal pittig is als je niet eens zelf hebt gekozen voor die kinderen.
Niettemin is dit meisje er en zal ze moeten accepteren dat deze een grote rol speelt. Ik vind het echter wel weer tekenend waarom pa heus wel wat doet met het gedrag (maar er vervolgens niks uitvloeisel). Het is niet genoeg wat hij doet. En dan dagenlang weg zijn voor werk kan gewoon niet. Dan moet hij ander werk gaan zoeken en met zijn kind naar hulpverleners stappen. Maar dat halfzachte opvoeden is geen opvoeden.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld

dinsdag 17 november 2020 om 21:55
Het is ook haar huis hè? Niet qua bezit maar het zou in elk geval een thuis moeten zijn. Sleutels inleveren vind ik absurd.redbulletje schreef: ↑16-11-2020 16:42Jouw huis, jouw regels toch? Ik zou de sloten veranderen en haar geen sleutel meer geven. Dan kan ze alleen nog komen als minstens één van jullie thuis is. En er wordt op dit moment gewoon niet afgesproken met vrienden. Als ze dat wil dan gaat ze maar 'n rondje fietsen of wandelen, maar die virusbommen zouden niet in huis komen.
En ja, de keuze om in deze situatie en zo snel samen te gaan wonen, is ook absurd maar daar kan het kind niets aan doen. Anderen hebben voor haar besloten dat dit haar thuis is.
woensdag 18 november 2020 om 11:58
Ik heb een relatie met een man met co-ouderschap. Ik heb zelf geen kinderen en ook nooit echt een wens in die richting gehad. Ook omdat ik snel vermoeid en overprikkeld ben. Ik heb al vrij snel tegen mijn partner gezegd dat ik het niet zie zitten om samen te wonen zolang er deels inwonende kinderen zijn. Er kan zich, zeker nu ze wat ouder en zelfstandiger worden, altijd de situatie voordoen dat er een kind, of allebei, al dan niet tijdelijk volledig bij vader komt wonen. Ook zit hij in die zin vast aan zijn huis dat hij afgesproken heeft om niet uit zijn woonplaats weg te gaan voorlopig. Dat begrijp ik heel goed. Maar het is niet een dorp en huis waar ik zelf direct voor zou kiezen. Ik zou daar geen eigen plek kunnen creëren om even alleen te zijn.
Ik denk dat mijn vriend wel even heeft moeten wennen aan het idee; LAT'ten ligt mij altijd al wel goed, maar hij had natuurlijk een gezin (we ontmoetten elkaar jaren na de scheiding).
Maar volgens mij is hij z'n draai er ook wel goed in aan het vinden, ziet er ook wel voordelen van. Natuurlijk ligt het niet iedereen, maar in alle eerlijkheid denk ik dat het voor gescheiden ouders, of mensen die een relatie met iemand met thuiswonende kinderen aangaan, niet realistisch is om een (al dan niet tijdelijke) LAT-relatie op voorhand uit te sluiten. Ik kan dan ook bijzonder weinig begrijpen van een situatie als in de OP beschreven. (Parttime) LAT'ten lijkt me de enige oplossing voor die situatie.
Ik denk dat mijn vriend wel even heeft moeten wennen aan het idee; LAT'ten ligt mij altijd al wel goed, maar hij had natuurlijk een gezin (we ontmoetten elkaar jaren na de scheiding).
Maar volgens mij is hij z'n draai er ook wel goed in aan het vinden, ziet er ook wel voordelen van. Natuurlijk ligt het niet iedereen, maar in alle eerlijkheid denk ik dat het voor gescheiden ouders, of mensen die een relatie met iemand met thuiswonende kinderen aangaan, niet realistisch is om een (al dan niet tijdelijke) LAT-relatie op voorhand uit te sluiten. Ik kan dan ook bijzonder weinig begrijpen van een situatie als in de OP beschreven. (Parttime) LAT'ten lijkt me de enige oplossing voor die situatie.
Je hebt dit. En je hebt dat. Da's al heel wat.
woensdag 18 november 2020 om 15:58
Jeetje.. Dit is exact mijn situatie en mening. Ik hoop wel dat wij ooit gaan samenwonen, maar dat zal nog jaren duren.coolpack2 schreef: ↑18-11-2020 11:58Ik heb een relatie met een man met co-ouderschap. Ik heb zelf geen kinderen en ook nooit echt een wens in die richting gehad. Ook omdat ik snel vermoeid en overprikkeld ben. Ik heb al vrij snel tegen mijn partner gezegd dat ik het niet zie zitten om samen te wonen zolang er deels inwonende kinderen zijn. Er kan zich, zeker nu ze wat ouder en zelfstandiger worden, altijd de situatie voordoen dat er een kind, of allebei, al dan niet tijdelijk volledig bij vader komt wonen. Ook zit hij in die zin vast aan zijn huis dat hij afgesproken heeft om niet uit zijn woonplaats weg te gaan voorlopig. Dat begrijp ik heel goed. Maar het is niet een dorp en huis waar ik zelf direct voor zou kiezen. Ik zou daar geen eigen plek kunnen creëren om even alleen te zijn.
Ik denk dat mijn vriend wel even heeft moeten wennen aan het idee; LAT'ten ligt mij altijd al wel goed, maar hij had natuurlijk een gezin (we ontmoetten elkaar jaren na de scheiding).
Maar volgens mij is hij z'n draai er ook wel goed in aan het vinden, ziet er ook wel voordelen van. Natuurlijk ligt het niet iedereen, maar in alle eerlijkheid denk ik dat het voor gescheiden ouders, of mensen die een relatie met iemand met thuiswonende kinderen aangaan, niet realistisch is om een (al dan niet tijdelijke) LAT-relatie op voorhand uit te sluiten. Ik kan dan ook bijzonder weinig begrijpen van een situatie als in de OP beschreven. (Parttime) LAT'ten lijkt me de enige oplossing voor die situatie.
Klaar mee
donderdag 19 november 2020 om 00:05
Dit aan vriend overlaten.Smrt schreef: ↑16-11-2020 14:53Ja, dat ga ik ook zeker niet doen. Die meid heeft genoeg meegemaakt en ik wil haar verder leed besparen. Maar ik merk dat de situatie mijzelf nu teveel gaat worden. Misschien hebben jullie tips hoe we de situatie met haar moeder kunnen verbeteren? We proberen nu te luisteren naar haar (dochter), maar haar ook in te laten zien dat het voor haar moeder ook niet leuk is om ruzie te maken.
Als je je daarin gaat mengen, dan ga je alleen maar meer stress op je krijgen.
Wil vriend niks doen, dan eruit. Je eigen gezondheid gaat voor.
donderdag 19 november 2020 om 00:10
Ja, die is echt zo lief niet hoor.Luci_Mster2 schreef: ↑16-11-2020 17:11Ow, dit klinkt steeds erger. Heel bijzonder.
Ga latten, als was het om die lakse vent/vader uit je huis te krijgen.
Iemand als TO is wel heel makkelijk voor hem. Meneer wil ook niet latten, nee, want dan is hij zijn gratis oppas kwijt.
donderdag 19 november 2020 om 00:14
Ik denk dat LATTEN echt de beste oplossing is voor jezelf. Jij trekt het niet en bent m.i. geen partij in de relatie tussen haar en haar moeder. De puberstreken die je omschrijft past heel goed bij een meisje wat schreeuwt om aandacht.
Leuk dat je van alles aan het proberen bent, maar uiteindelijk is het vader en ex die het samen op moeten lossen.
Leuk dat je van alles aan het proberen bent, maar uiteindelijk is het vader en ex die het samen op moeten lossen.
donderdag 19 november 2020 om 00:58
Dat lijkt me af en toe ook wel pittig.. Ik weet niet of ik ooit wil samenwonen, of het me past, maar ik zie het niet als zinvol om.daar nu veel over na te denken. Wie weet als ik om als een blad aan de boom en loopt en groeit het zo dat het wél past. Maar voor de nabije toekomst maak ik mijn eigen keuzes. Ik hou wel rekening met hem, maar aan de andere kant is het (co-)ouderschap van zo'n grote invloed dat ik ook echt een deel eigen leven inricht los daarvan. Nou ja, LAT dus
Je hebt dit. En je hebt dat. Da's al heel wat.
donderdag 19 november 2020 om 01:01
Kan ook gewoon het huis waar ze woont zijn he. Los van wie bij wie ingetrokken is.Vlinder1963 schreef: ↑19-11-2020 00:03In de openingpost heeft T.O het echt heel duidelijk over haar eigenhuis,lees nog maar eens de openingspost.
Je hebt dit. En je hebt dat. Da's al heel wat.
donderdag 19 november 2020 om 01:06
Maar het maakt wel het verschil wie er moet wieberen. Als TO al jaren in dat huis woonde en hem nu heeft laten intrekken, dan lijkt het me logisch dat hij zijn biezen pakt als 't niet werkt. Maar andersom geldt dat ook, dus als TO bij die vriend is ingetrokken dan trekt zij aan 't kortste eind en zal ze op zoek moeten naar iets nieuws.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
donderdag 19 november 2020 om 01:27
Ja, maar het ging me erom dat meerdere mensen de opmerking over haar eigen huis opvatten als dat vriend (en dochter) bij TO ingetrokken zijn.redbulletje schreef: ↑19-11-2020 01:06Maar het maakt wel het verschil wie er moet wieberen. Als TO al jaren in dat huis woonde en hem nu heeft laten intrekken, dan lijkt het me logisch dat hij zijn biezen pakt als 't niet werkt. Maar andersom geldt dat ook, dus als TO bij die vriend is ingetrokken dan trekt zij aan 't kortste eind en zal ze op zoek moeten naar iets nieuws.
Je hebt dit. En je hebt dat. Da's al heel wat.
donderdag 19 november 2020 om 10:44
Dat deed ik in eerste instantie op, omdat het dus blijkbaar niet haar huis maar hun huis is op papier. Dat is zachtgezegd niet handig als je nog maar zo kort samen bent en ook nog een gecompliceerde situatie hebt met een partner met co-ouderschap.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
donderdag 19 november 2020 om 11:17
we weten het niet
en TO wil het niet vertellen. Dus ik durf er geld op te zetten, dat ze het als haar thuis voelt, maar dat het op papier niet haar huis is

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
