Relaties
alle pijlers
Relatie opgeven vanwege stiefdochter?
maandag 16 november 2020 om 12:31
Het is lastig om dit genuanceerd ‘op papier’ te zetten, maar ik ga het toch proberen.
Sinds drie jaar heb ik een onwijs lieve vriend en zijn we samen dolgelukkig. Echter, er hangt één grote donkergrijze wolk boven onze relatie: zijn (puber)dochter.
Op zich heb ik niks tegen de meid zelf, maar het is een echte puber en de relatie die zij heeft tot haar biologische moeder begint mij (door mijn eigen slechte gezondheid) nu op te breken.
Mijn vriend heeft co-ouderschap, wat betekent dat zijn dochter de helft van de tijd bij ons is en de helft van de tijd bij haar moeder. Echter, in praktijk weigert zijn dochter nog naar haar moeder te gaan. De relatie tussen die twee is erg slecht: ze maken (volgens haar) continu ruzie in de weken dat ze bij elkaar zijn.
Nu zou het niet zo’n probleem zijn, ware het niet dat mijn gezondheid momenteel erg slecht is en het dus voor mij erg zwaar is om ook de zorg voor een kind te dragen. Ik ben bewust kinderloos, omdat ik dit fysiek niet aan denk te kunnen. Twee weken ‘oppassen’ waren net te doen, maar ik was altijd blij als ik weer twee weken had om even bij te tanken.
Gevolg is dat mijn eigen gezondheid nu echt begint te lijden onder haar aanwezigheid. Ook mentaal merk ik dat ik het steeds moeilijker vind om mij in mijn eigen huis aan te moeten passen aan haar (en haar puber grillen). Doordat ik erg moe ben, kost het mij veel energie om zaken ‘te slikken’.
De relatie met mijn vriend is hierdoor een stuk gecompliceerder geworden. Hij kan natuurlijk zijn dochter niet wegsturen, maar wil ook niet dat ik hem om deze reden verlaat. Ik heb voorgesteld om tijdelijk ergens anders te gaan wonen, maar ook dit ziet hij niet zitten. Aangezien wij dan ‘gestraft’ worden voor het feit dat zijn ex en dochter een slechte relatie met elkaar hebben (gecreëerd) en weigeren dit met elkaar goed te maken.
Hopelijk heeft iemand goed advies hoe hiermee om te gaan! Het is zeker niet mijn bedoeling om mijn vriend en zijn dochter af te vallen. Ik hoop vooral op een origineel idee/advies hoe ik zelf beter met de situatie om kan gaan. Op dit moment zorgt het namelijk voor veel stress en verdriet.
Sinds drie jaar heb ik een onwijs lieve vriend en zijn we samen dolgelukkig. Echter, er hangt één grote donkergrijze wolk boven onze relatie: zijn (puber)dochter.
Op zich heb ik niks tegen de meid zelf, maar het is een echte puber en de relatie die zij heeft tot haar biologische moeder begint mij (door mijn eigen slechte gezondheid) nu op te breken.
Mijn vriend heeft co-ouderschap, wat betekent dat zijn dochter de helft van de tijd bij ons is en de helft van de tijd bij haar moeder. Echter, in praktijk weigert zijn dochter nog naar haar moeder te gaan. De relatie tussen die twee is erg slecht: ze maken (volgens haar) continu ruzie in de weken dat ze bij elkaar zijn.
Nu zou het niet zo’n probleem zijn, ware het niet dat mijn gezondheid momenteel erg slecht is en het dus voor mij erg zwaar is om ook de zorg voor een kind te dragen. Ik ben bewust kinderloos, omdat ik dit fysiek niet aan denk te kunnen. Twee weken ‘oppassen’ waren net te doen, maar ik was altijd blij als ik weer twee weken had om even bij te tanken.
Gevolg is dat mijn eigen gezondheid nu echt begint te lijden onder haar aanwezigheid. Ook mentaal merk ik dat ik het steeds moeilijker vind om mij in mijn eigen huis aan te moeten passen aan haar (en haar puber grillen). Doordat ik erg moe ben, kost het mij veel energie om zaken ‘te slikken’.
De relatie met mijn vriend is hierdoor een stuk gecompliceerder geworden. Hij kan natuurlijk zijn dochter niet wegsturen, maar wil ook niet dat ik hem om deze reden verlaat. Ik heb voorgesteld om tijdelijk ergens anders te gaan wonen, maar ook dit ziet hij niet zitten. Aangezien wij dan ‘gestraft’ worden voor het feit dat zijn ex en dochter een slechte relatie met elkaar hebben (gecreëerd) en weigeren dit met elkaar goed te maken.
Hopelijk heeft iemand goed advies hoe hiermee om te gaan! Het is zeker niet mijn bedoeling om mijn vriend en zijn dochter af te vallen. Ik hoop vooral op een origineel idee/advies hoe ik zelf beter met de situatie om kan gaan. Op dit moment zorgt het namelijk voor veel stress en verdriet.
maandag 16 november 2020 om 15:02
TO, misschien kun je met je vriend om de tafel om wat regels te gaan bespreken samen. Dat dochter een scheiding heeft meegemaakt is heel erg maar dat betekent natuurlijk niet dat ze daarom haar gang moet kunnen gaan zonder regels.
Je kunt best bepalen hoe vaak er vrienden over de vloer mogen zijn. Ze kunnen toch ook wel eens bij andere ouders gaan zitten? Het is wel een mooi compliment trouwens dat ze het liefst met haar vrienden bij jou zit.
Je kunt best bepalen hoe vaak er vrienden over de vloer mogen zijn. Ze kunnen toch ook wel eens bij andere ouders gaan zitten? Het is wel een mooi compliment trouwens dat ze het liefst met haar vrienden bij jou zit.
maandag 16 november 2020 om 15:03
Dat is bij uitstek een taak voor vader. Niet voor jou. Hij zal samen met dochter en moeder om tafel moeten om naar een oplossing te kijken. In het belang van dochter. En jij zal moeten zorgen dat je het volhoudt tot de kou uit de lucht is. Nu ik snap dat zij bij jou ingetrokken zijn, is de optie van LATten voor mij niet langer op tafel, want dan zou dóchter opnieuw ergens weg moeten en dat is niet fair voor haar.Smrt schreef: ↑16-11-2020 14:53Ja, dat ga ik ook zeker niet doen. Die meid heeft genoeg meegemaakt en ik wil haar verder leed besparen. Maar ik merk dat de situatie mijzelf nu teveel gaat worden. Misschien hebben jullie tips hoe we de situatie met haar moeder kunnen verbeteren? We proberen nu te luisteren naar haar (dochter), maar haar ook in te laten zien dat het voor haar moeder ook niet leuk is om ruzie te maken.
Dus vader bemiddelt tussen dochter en moeder en jij werkt aan je belastbaarheid.
I will not let anyone walk through my mind with their dirty feet
- Ghandi-
- Ghandi-
maandag 16 november 2020 om 15:04
praten vader en moeder nog over puberSmrt schreef: ↑16-11-2020 14:53Ja, dat ga ik ook zeker niet doen. Die meid heeft genoeg meegemaakt en ik wil haar verder leed besparen. Maar ik merk dat de situatie mijzelf nu teveel gaat worden. Misschien hebben jullie tips hoe we de situatie met haar moeder kunnen verbeteren? We proberen nu te luisteren naar haar (dochter), maar haar ook in te laten zien dat het voor haar moeder ook niet leuk is om ruzie te maken.
maandag 16 november 2020 om 15:04
TO, klopt het dat je vriend veel op jouw schouders neer laat komen? Zoals dat ik lees over de rommel van dochter en vriendinnen, maar ook schoonmaken, koken, kleding van dochter wassen etc? Ik weet niet of dat zo is hoor, maar wanneer je dat bedoelt met zorgen voor, dan zou ik eens heel snel met je vriend bespreken hoe dat anders kan. Het is zijn verantwoordelijkheid om zijn dochter haar deel te laten doen en om zelf ook al die dingen samen met jou te doen.
maandag 16 november 2020 om 15:06
Hoeveel moet er gezorgd worden, dan? En wat doet je partner? Mijn puberdochter regelt eigenlijk heel veel zelf, heeft een eigen sociaal leven. Het enige wat er voor zorg overblijft is zorgen dat er wat normaals te eten in gaat en er niet teveel op de iPad wordt geklooid en met tiktok gerommeld. Huiswerk is gewoon gezellig, maar ik heb nou nooit het gevoel dat ik nog fulltime in wegbrengen, verschonen of wat dan ook zit.
Wat legt er zoveel beslag op jou dan?
Wat legt er zoveel beslag op jou dan?
maandag 16 november 2020 om 15:07
Dit ook. Haar kamer is haar zorg. Ik verwacht alleen dat ik er 1 keer per 2 weken met een dweil en stofzuiger in kan en dat ze zelf haar kleding in de wasmand mikt.Watain schreef: ↑16-11-2020 15:04TO, klopt het dat je vriend veel op jouw schouders neer laat komen? Zoals dat ik lees over de rommel van dochter en vriendinnen, maar ook schoonmaken, koken, kleding van dochter wassen etc? Ik weet niet of dat zo is hoor, maar wanneer je dat bedoelt met zorgen voor, dan zou ik eens heel snel met je vriend bespreken hoe dat anders kan. Het is zijn verantwoordelijkheid om zijn dochter haar deel te laten doen en om zelf ook al die dingen samen met jou te doen.
maandag 16 november 2020 om 15:10
Bedankt voor je reactie. Ik doe wat ik kan qua huishoudelijke taken en mijn vriend neemt de rest voor zijn rekening. Je mag inderdaad nu weinig mensen ontvangen, maar daar hebben pubers maling aan... ben ik inmiddels achter. Een werkbare oplossing was er toen ze om en om bij haar moeder en bij ons was.Susan schreef: ↑16-11-2020 14:47Je gaat wel bijna nergens op in, dat maakt het lastig advies geven.
Hoeveel komt er op jou neer? Wat verwacht je vriend allemaal van jou? Heb je een ruimte om je terug te trekken? Is het geen optie voor je stiefdochter om haar vrienden op haar eigen kamer te ontvangen? Op dit moment mag ze waarschijnlijk sowieso niet zoveel vrienden tegelijk over de vloer hebben, dus dat moet makkelijk kunnen. Wat zou voor jou een werkbare oplossing zijn? Als jij mocht kiezen, zou je dan diep in je hart veel liever voor latten gaan en laat je je nu tegenhouden door je vriend die dat niet wil? Etc.
Het allerliefste zou ik de relatie moeder-dochter hersteld zien. Ik ben van mening dat een meisje niet zonder haar moeder kan, hoe boos je ook als dochter op haar bent. Ik kan naar haar luisteren, er voor haar zijn enz, maar ik ben niet haar moeder en kan die ook niet vervangen. Helaas denkt ze daar zelf anders over.
Latten (en in die zin mijn relatie opgeven) is het laatste middel waar ik naar wil grijpen.
maandag 16 november 2020 om 15:13
En haar vader heeft er ook maling aan?Smrt schreef: ↑16-11-2020 15:10Bedankt voor je reactie. Ik doe wat ik kan qua huishoudelijke taken en mijn vriend neemt de rest voor zijn rekening. Je mag inderdaad nu weinig mensen ontvangen, maar daar hebben pubers maling aan... ben ik inmiddels achter. Een werkbare oplossing was er toen ze om en om bij haar moeder en bij ons was.
Het allerliefste zou ik de relatie moeder-dochter hersteld zien. Ik ben van mening dat een meisje niet zonder haar moeder kan, hoe boos je ook als dochter op haar bent. Ik kan naar haar luisteren, er voor haar zijn enz, maar ik ben niet haar moeder en kan die ook niet vervangen. Helaas denkt ze daar zelf anders over.
Latten (en in die zin mijn relatie opgeven) is het laatste middel waar ik naar wil grijpen.
maandag 16 november 2020 om 15:13
Zij kan er wel maling aan hebben maar het is toch jullie volste recht om grenzen te stellen aan de hoeveelheid mensen die ze meeneemt en minstens te eisen dat ze zich aan de maatregelen houdt? Je hebt een zwakke gezondheid, dan zit je zeker niet te wachten op extra risico op corona. Daarbij mag je sowieso wel wat regels hebben op dat vlak. Dat heeft niks met stiefmoeder zijn te maken.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 16 november 2020 om 15:15
Luci_Mster2 schreef: ↑16-11-2020 14:23Jouw kinderen inderdaad.
Deze puber heeft al een scheiding meegemaakt en woont nu meeste bij papa omdat met haar moeder niet botert en dan komt de vriendin van pa ook nog even vertellen dat allemaal te veel is.
Echt, kan niemand zich een beetje verplaatsen in die puber in die situatie??
Tuurlijk wel. Mijn optie zou ook zijn geweest niet te gaan samenwonen. Maar áls er dan samengewoond wordt, kun je best wel met een puber praten. Puber is liever bij to dan bij haar eigen moeder, dus misschien wil ze wel wat aanpassen. Kan toch?
Door steeds óver en voor de puber te denken, ipv haar mee te nemen in het verhaal, kom je ook niet verder.
Met een puber zijn afspraken te maken. Ook als het niet jouw puber is.
Ik ben het met je eens dat het geen ideale situatie voor de puber is, maar als TO en de vader nu uit elkaar gaan, is dat misschien voor haar ook niet fijn. Voelt ze zich schuldig, bijvoorbeeld.
Later is nu
maandag 16 november 2020 om 15:16
maandag 16 november 2020 om 15:18
Mijn vriend doet wat hij kan, maar is voor zijn werk vaak lange dagen van huis.Watain schreef: ↑16-11-2020 15:04TO, klopt het dat je vriend veel op jouw schouders neer laat komen? Zoals dat ik lees over de rommel van dochter en vriendinnen, maar ook schoonmaken, koken, kleding van dochter wassen etc? Ik weet niet of dat zo is hoor, maar wanneer je dat bedoelt met zorgen voor, dan zou ik eens heel snel met je vriend bespreken hoe dat anders kan. Het is zijn verantwoordelijkheid om zijn dochter haar deel te laten doen en om zelf ook al die dingen samen met jou te doen.
De meeste zorgen heb ik doordat ze ook spullen van mij steelt en ik dus nooit weet wat ik thuis aantref.
maandag 16 november 2020 om 15:20
maandag 16 november 2020 om 15:20
Ideaal zou het natuurlijk zijn als de relatie tussen dochter en moeder beter wordt, maar dat kan je niet zo snel verwachten. Dat kan wel jaren duren. Als stiefmoeder lijkt het mij niet jouw taak om je daar mee te bemoeien.
Waar je wat mij betreft wel iets mee moet is hoe jij je weer fijn kan voelen in je huis. Je omschrijft dat pubers lak hebben aan de corona regels. Dat kan wel zo zijn, maar jouw huis jouw regels lijkt me. Spreek met haar vader een vaste dag af waarop dochter vriendinnen mee mag nemen. Liefst op een dag dat hij er is om de problemen en rotzooi daar van op te vangen. En laat hem dat dan communiceren met zijn dochter.
Waar loop je behalve dit nog meer tegen aan? Hoe kan het dat die dochter zo erg jouw gezondheid beïnvloedt? Dat kan toch niet alleen komen door wat vriendinnen die langskomen en rotzooi maken? Ligt dit aan het feit dat het een puber is en die bijbehorend opstandig gedrag vertoont? Iedereen roept hier meteen LATTEN, maar het is voor ons nog niet helemaal duidelijk waar de pijnlijke plek nou precies zit.
En even een illusie armer: ook al zeg jij niks over je gevoelens tegen de dochter, ze zal de spanning hoogstwaarschijnlijk wel aanvoelen. Kan juist zijn dat die er voor zorgt dat zij zich lastiger gaat gedragen. Dat meisje heeft al een hele scheiding meegemaakt en relatie met moeder is zo slecht dat ze haar niet wil zien. En nu wil de stiefmoeder eigenlijk gewoon niet dat ze thuis is. Ik heb het echt met haar te doen.
Waar je wat mij betreft wel iets mee moet is hoe jij je weer fijn kan voelen in je huis. Je omschrijft dat pubers lak hebben aan de corona regels. Dat kan wel zo zijn, maar jouw huis jouw regels lijkt me. Spreek met haar vader een vaste dag af waarop dochter vriendinnen mee mag nemen. Liefst op een dag dat hij er is om de problemen en rotzooi daar van op te vangen. En laat hem dat dan communiceren met zijn dochter.
Waar loop je behalve dit nog meer tegen aan? Hoe kan het dat die dochter zo erg jouw gezondheid beïnvloedt? Dat kan toch niet alleen komen door wat vriendinnen die langskomen en rotzooi maken? Ligt dit aan het feit dat het een puber is en die bijbehorend opstandig gedrag vertoont? Iedereen roept hier meteen LATTEN, maar het is voor ons nog niet helemaal duidelijk waar de pijnlijke plek nou precies zit.
En even een illusie armer: ook al zeg jij niks over je gevoelens tegen de dochter, ze zal de spanning hoogstwaarschijnlijk wel aanvoelen. Kan juist zijn dat die er voor zorgt dat zij zich lastiger gaat gedragen. Dat meisje heeft al een hele scheiding meegemaakt en relatie met moeder is zo slecht dat ze haar niet wil zien. En nu wil de stiefmoeder eigenlijk gewoon niet dat ze thuis is. Ik heb het echt met haar te doen.
sonicmodus wijzigde dit bericht op 16-11-2020 16:57
0.07% gewijzigd
maandag 16 november 2020 om 15:20
maandag 16 november 2020 om 15:20
Jouw probleem is niet de dochter. Het probleem is dat jouw vriend zich niet genoeg bemoeit met de opvoeding van zijn eigen dochter.
maandag 16 november 2020 om 15:21
Nee, die spreekt haar uiteraard daar op aan. Maar dan reageert ze (onevenredig) heel heftig of loopt ze weg van huis.
maandag 16 november 2020 om 15:21
Oké, maar dan is het eigenlijk vooral haar aanwezigheid? Ook dan begrijp ik je wel hoor, als je snel moe bent en tijd voor jezelf nodig hebt. Ik heb dat al met mijn eigen kinderen of zelfs mijn vriend, ik heb een paar dagen per week dat ik alleen thuis ben en heb dat echt nodig. Als ik dan die tijd voor mezelf niet meer heb, vind ik dat best zwaar soms. En met een stiefkind is dat nog net even anders.Smrt schreef: ↑16-11-2020 15:10Bedankt voor je reactie. Ik doe wat ik kan qua huishoudelijke taken en mijn vriend neemt de rest voor zijn rekening. Je mag inderdaad nu weinig mensen ontvangen, maar daar hebben pubers maling aan... ben ik inmiddels achter. Een werkbare oplossing was er toen ze om en om bij haar moeder en bij ons was.
Het allerliefste zou ik de relatie moeder-dochter hersteld zien. Ik ben van mening dat een meisje niet zonder haar moeder kan, hoe boos je ook als dochter op haar bent. Ik kan naar haar luisteren, er voor haar zijn enz, maar ik ben niet haar moeder en kan die ook niet vervangen. Helaas denkt ze daar zelf anders over.
Latten (en in die zin mijn relatie opgeven) is het laatste middel waar ik naar wil grijpen.
Maar ik denk toch echt dat het dan accepteren en goede afspraken maken is, of latten. Of als tussenoplossing dat jij of jullie samen bijvoorbeeld een studiootje huren/kopen ergens waar je naartoe kunt gaan als je het even niet meer trekt. Dus niet dat dat jouw nieuwe huis wordt, maar meer een soort extra woning waar jullie ook samen heen kunnen of zo (ligt een beetje aan de locatie en aan waar je werkt etc of je dat op een leuke plek kunt doen zodat je er ook samen een weekendje heen kunt oud). Of waar je stiefdochter als ze oud (en verantwoordelijk) genoeg is ook zo nu en dan kan zijn met vriendinnen, ik zit maar even te brainstormen.
watain wijzigde dit bericht op 16-11-2020 15:22
0.44% gewijzigd
maandag 16 november 2020 om 15:21
Dreamer schreef: ↑16-11-2020 15:15Tuurlijk wel. Mijn optie zou ook zijn geweest niet te gaan samenwonen. Maar áls er dan samengewoond wordt, kun je best wel met een puber praten. Puber is liever bij to dan bij haar eigen moeder, dus misschien wil ze wel wat aanpassen. Kan toch?
Door steeds óver en voor de puber te denken, ipv haar mee te nemen in het verhaal, kom je ook niet verder.
Met een puber zijn afspraken te maken. Ook als het niet jouw puber is.
Ik ben het met je eens dat het geen ideale situatie voor de puber is, maar als TO en de vader nu uit elkaar gaan, is dat misschien voor haar ook niet fijn. Voelt ze zich schuldig, bijvoorbeeld.
Op zich eens hoor. Maar eerlijk, ik denk dat in deze situatie en met deze TO dat praten dus helemaal niet zo'n goed idee is.
Afspraken maken in het algemeen heb ik dan niet over he?
maandag 16 november 2020 om 15:22
Wat steelt ze dan? Desnoods sloten ophangen in huis? Dit klinkt echt als een meisje wat door omstandigheden gedragsproblemen (scheiding) heeft. Psychologische begeleiding voor haar misschien een optie?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
