Rouwen je levenskeuzes, relaties ?

14-08-2024 18:14 28 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb even een deprimerende fase geloof ik. Dat heb ik wel vaker. Ik denk dan veel na over wat ik heb gedaan met mijn leven en waar ik nu ben. Hebben jullie daar ook last van?

Voorbeelden
-Traditionele vriendinnen uitgezocht, dat trok mij vroeger. Ik had het liefst ook ongeveer zo een leven gehad. Ik ben alleenstaand zonder kinderen. Deze dames zijn nergens meer te bekennen sinds man en baby. Dus had ik beter moeten kiezen waardoor mijn sociale kring nu groter was.

-Nooit student geweest. Als elke dag de kroeg in maar een echte nerd. Dus heb daar ook geen mensen aan overgehouden. Had ik dan beter een mindere schoolresultaten kunnen behalen en wat meer van mijn studietijd kunnen genieten.

- eerste vriend die ik aan de hak had geslagen heb ik 4 jaar van mijn jonge jaren mee verspilt en ben er beschadigd uitgekomen. Should I have seen the signs ?!!
Dan was ik nu niet waar ik nu ben..

Ik snap ook dat ik van sommige dingen de vruchten heb kunnen plukken. Vooral financieel en zakelijk gaat met relatief goed af. Alleen sociaal, relationeel heb ik niets.

Dus wat is dat nou waard.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zie het niet als verkeerde keuzes, maar als lessen. In het leven weet je daardoor steeds beter wat je wel en niet wilt. En daar zal je leven uiteindelijk steeds meer naar geplooid zijn.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je bent niet te oud om nieuwe vrienden te maken toch? Dus daar zou ik me op richten, gelijkgestemden zoeken. Denk aan hobby's, verenigingen, clubs. Op Facebook heb je zowat overal wel een club van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk door je titel, gaat meer over keuzes of trauma waardoor je leven ernstig beperkt is.

Waarom gebruik je een zware term zoals rouwen voor dingen die gewoon heel normale eigen levenskeuzes zijn.
Misschien een soort levenslessen zijn?
lucifee2024 wijzigde dit bericht op 14-08-2024 18:35
8.43% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb daar soms wel last van maar dan meer over het gemis van een fijne relatie met mijn moeder en angst voor de toekomst ( denk aan ziek, overlijden maar dan niet zozeer wat mezelf betreft maar man).
Niet zozeer over keuzes uit het verleden maar ben nu 50, misschien heb ik straks ook wel spijt dat ik geen kinderen heb of zo.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je leeft veel te veel in het verleden. Vrienden/relaties komen en gaan in het leven. Kom buiten, doe dingen en je leert vanzelf nieuwe mensen kennen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Waarom heb je spijt van keuzes die je toen bewust gemaakt hebt? Zo kun je achteraf spijt hebben van alles in je leven. Accepteer dat het verleden het verleden is en kijk naar wat je behoeftes nu zijn en ga daarmee aan de slag.

Ik heb nog maar 1 vriendin van toen ik 16 was verder heel veel vrie den pas later ontmoet. De meeste hebben een link met de kinderen maar ook aan mijn werk wat goede vrienden overgehouden.
Alle reacties Link kopieren Quote
No regerts
You're not wrong, you're an asshole
Alle reacties Link kopieren Quote
Als je de dingen die je gedaan hebt nu blijft zien als verkeerde keuzes blijf je daar weer in hangen.

Ik ben hierin altijd zeer pragmatisch: je weet nooit of de keuzes die je maakt de allerbeste zijn, maar dat zou voor elke keus gelden.

Je kunt elke dag opnieuw kiezen.
De zachte krachten zullen zeker winnen.
H. Roland Holst
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat klinkt dat zwaar, levenskeuzes, voor eigenlijk gewoon ‘opgroeien’. Meer dan de helft komt uit de laatste fase van de jeugd. Zonder die ervaringen had je nu niet geweten wat je zocht/wilde in het leven.

Het is niet alsof het nu allemaal al een gelopen race is en je de rest van je leven het hiermee moet doen
Nee heb je, ja kun je krijgen
Alle reacties Link kopieren Quote
Je zou idd kunnen balen van het gebrek aan vrienden in je leven. Een constructievere manier van ernaar kijken is: beseffen dat je die keuzes op dat moment gemaakt hebt naar beste inzicht. En dat je er van kunt leren en andere keuzes maken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat is toch hoe het leven loopt?
Heb je er toen allemaal zo vreselijk bewust oor gekozen? Dingen veranderen, je kunt 't jezelf toch niet verwijten dat je toen niet kon overzien dat het nu niet bij je zou passen? Als het toen anders was gegaan, zou je leven er nu ook anders uitzien, en had het misschien weer niet gepast. Je kunt er alleen nu wat van maken.
Alle reacties Link kopieren Quote
lemoos2 schreef:
14-08-2024 18:58
Wat klinkt dat zwaar, levenskeuzes, voor eigenlijk gewoon ‘opgroeien’. Meer dan de helft komt uit de laatste fase van de jeugd. Zonder die ervaringen had je nu niet geweten wat je zocht/wilde in het leven.

Het is niet alsof het nu allemaal al een gelopen race is en je de rest van je leven het hiermee moet doen
Klopt. En dat, terwijl je nog zó veel voor je hebt TO! Ik heb dat ook wel gehad hoor, het idee van 'ik heb een échte studententijd gemist'. Ik studeerde ook enthousiast en ging nooit uit. Van de middelbare schooltijd heb ik geen vrienden en ook uit mijn studententijd zijn er maar twee blijven hangen. De meeste mensen in mijn kringetje, heb ik pas op latere leeftijd (30+) leren kennen. En dat kan prima! Voor mij heeft het heel erg geholpen om vrijwilligerswerk te gaan doen en een gezellige sport te gaan beoefenen. Ik weet niet hoe oud je bent TO, maar je bent jong genoeg om alles nog te doen wat je gemist hebt.

Ik herken het gevoel overigens wel, maar ik weet ook dat als ik, als ambitieuze student, waarschijnlijk gebaald had van mijn lagere cijfers als ik wel in de kroeg had gestaan. In dat opzicht heb ik gewoon gedaan wat op dat moment bij me paste. En dat is de beste keuze, lijkt me.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben 50 en heb in allerlei fases vrienden gemaakt. Sommigen zie ik nog regelmatig, sommigen niet meer. Dus als je meer vrienden wil, ga daar mee aan de slag.

Ik ben 7 jaar blijven hangen bij een man die niet goed voor me was. Die relatie heb ik verbroken toen ik 29 was. Op mijn 34e een relatie gekregen met mijn man. We hebben ook nog onze zoon gekregen. Ik heb geen idee hoe oud je bent, maar je kunt op elke leeftijd nog een prachtige en goede relatie krijgen. Als het financieel en op werkgebied goed gaat, dan kun je dus echt allerlei dingen goed leren. Dus dan kun je ook die zaken rondom vriendschap en relaties leren, eventueel met hulp. Volgrnd mij moet je niet rouwen of zwelgen, maar mogelijkheden zien en daarmee aan de slag gaan!
Alle reacties Link kopieren Quote
Rouwen om levenskeuzes? Spijt snap ik wel maar rouwen? Rouwen doe je wanneer een persoon die je kent, is overleden, je kan wel spijt hebben dat niet iedere keuze goed heeft uitgepakt. Dat laatste hebben de meeste wel eens ervaren en weten ook dat dit gevoel een motivatie is om de situatie te veranderen.

De basis is stabiel dus je hebt nu de tijd om te gaan stappen, reizen, mensen ontmoeten en vrienden te maken. Het is niet erg om over je leven na te denken maar je komt een stuk verder als je het positiever probeert te benaderen i.p.v. te rouwen terwijl je nog een heel leven voor je hebt vol kansen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het heeft veel meer zin om te kijken naar waar je tevreden over bent in je leven.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is, denk ik, helpend om er geen te zware labels aan te hangen.
Als je (te) grote woorden gebruikt, werkt dat door naar je gevoel en wordt je verdriet ook groter.

Jezelf veroordelen is ook niet helpend en ook niet nodig.
Je hebt vroeger vast niet gedacht: laat ik maar eens een poosje onhandige beslissingen nemen.
Je mag er gerust vanuit gaan dat als je vroeger anders kon, je ook anders gehandeld had.
Natuurlijk kun je er wel verdrietig over zijn dat je vroeger voor veilig ging (traditionele vriendinnen, hard studeren en niet naar de kroeg, enz) maar met de kennis van nu de beslissingen van vroeger veroordelen is gewoon niet eerlijk naar jezelf toe.
Toen leek het je verstandig en was het ook gewoon haalbaar voor jezelf.

Je bent niet te oud om alsnog wat te experimenteren hoor, doe eens gek en probeer eens wat, zou ik zeggen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat is toch gewoon het leven? Voor degenen dan met een wat minder inschattingsvermogen of wat meer avonturierszin. Ik heb legio foute keuzes gemaakt in mijn leven en op de meeste kijk ik erop terug en denk ‘hoe kan ik dat gedaan hebben?’ Desondanks leek het op het moment zelf de beste of niet een heel slechte beslissing. Ik ga geen voorbeelden noemen, maar neem maar van mij aan dat ik hoger kom dan gemiddeld :)
Beschouwen, bijsturen en doorgaan, dat werkt het best.
Als ik je OP nog eens lees, vermoed ik dat je net wel of geen 30 bent? Dan heb je nog tijd zat om dingen anders te gaan doen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je kiest wat op dat moment het beste voelt toch?

Spijt is zo jammer. Stel dat je toen andere keuzes had gemaakt, had je daar misschien nu spijt van gehad.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het fijne aan vriendschappen is dat ze op elk moment in je leven kunnen ontstaan. Vaak moet je er wel wat moeite voor doen.

Ik heb uit mijn studententijd wel wat vriendschappen opgedaan. En ook nog twee vriendinnen van de middelbare school. Maar toch is met een aantal van hen het contact behoorlijk veranderd. Mensen veranderen in het leven, ze krijgen een relatie, kinderen, gaan scheiden, verhuizen, emigreren, veranderen van karakter of interesses, krijgen met tegenslag te maken, dat gebeurd bij iedereen. En op een gegeven moment kan het dan zo zijn dat het niet meer past. Maar het is niet te laat om nieuwe sociale contacten aan te gaan en een nieuwe weg in te slaan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Doet me denken aan het boek Middernachtbibliotheek van Matt Haig.
Die hoofdpersoon had ook spijt van gemaakte keuzes en kon vervolgens terug in de tijd en op bepalende momenten kiezen voor een andere afslag.
Iedere andere afslag die ze nam, was/werd het uiteindelijk ook niet.

Op het verleden heb je geen invloed meer, op de toekomst nog wel enigszins.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eens met de meeste anderen: dit is levensloop. Ik lees dat je jezelf dingen kwalijk lijkt te nemen, dat lijkt me zonde en onterecht. Zeker omdat je de meeste dingen alsnog wel kunt doen, misschien in een wat andere vorm, maar je kunt toch vrienden of kennissen zoeken om mee naar leuke festivals of concerten te gaan, bijvoorbeeld?

Als het zo is dat je geen kinderen meer kunt krijgen, kan ik me bij dat stuk wel rouw indenken. Rouw om de rol en weg die je niet hebt kunnen kiezen.
Ik kan heel Nederland inmiddels horen zuchten.
Alle reacties Link kopieren Quote
Kopjekoffie1234 schreef:
14-08-2024 21:17
Doet me denken aan het boek Middernachtbibliotheek van Matt Haig.
Die hoofdpersoon had ook spijt van gemaakte keuzes en kon vervolgens terug in de tijd en op bepalende momenten kiezen voor een andere afslag.
Iedere andere afslag die ze nam, was/werd het uiteindelijk ook niet.

Op het verleden heb je geen invloed meer, op de toekomst nog wel enigszins.
Beetje zoals die film Lola Rennt
Voor iedereen een groene tuin
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat boek gelezen en die film gezien. Mooi thema inderdaad.

TO, je praat over je gemaakte keuzes alsof er nooit meer iets te wijzigen valt. Waarom?
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat rouwgevoel heb ik ook een tijdje gehad en hierover gepraat met mijn psych. Ze zei "waarschijnlijk zou je het zo weer opnieuw doen". Geef niet die ruimte aan jezelf afstraffen. Je wist op dat moment niet beter, en je had waarschijnlijk geen andere keuzes gemaakt. Het leven gaat zoals het gaat.

Vriendinnen: kon je toen weten dat zij zouden settelen met een gezin en jij niet? Nee. Was je toen op ze gesteld? Ja. Als je andere mensen leuker had gevonden, was je daarmee bevriend geraakt. En het is onzin om jezelf te straffen voor de keuzes in vriendschappen. Wat anderen ook zeggen; nooit te laat om op zoek te gaan naar gelijkgestemden.

Studentenleven: je schrijft dat je een nerd bent. Had je je dan echt thuis gevoeld in de kroeg? Ik denk het niet. En goede schoolresultaten leiden zeker niet per se tot een rijker sociaal leven. Misschien ben je gewoon meer een einzelganger, dat mag toch ook? Het is niet erg om weinig mensen over te houden uit je studietijd, als ze niet bij je passen.

Relatie: ik kan me niet voorstellen dat het vier jaar lang iedere dag kommer en kwel is geweest. Wat anderen hier ook zeggen; het was een leermoment. Een volgende keer neem je je nieuwe kennis mee in nieuwe keuzes.

Misschien ben je nu niet waar je zou willen zijn; maar je kan iedere dag anders keuzes maken en nieuwe stappen zetten. Je mag ook trots zijn dat je financieel en zakelijk goed gaat; je hebt in ieder geval de mogelijkheid om op sociaal en relationeel vlak iets nieuws uit te proberen. En kijk ook gewoon naar wat je wel hebt.

In al je voorbeelden klinkt wel iets van eenzaamheid; kan je een plan maken om daar iets aan te doen? Een hobby, vrijwilligerswerk, sporten, een groepsreis, zoiets? Onthou dat het niet meteen de holy grail hoeft te zijn, begin gewoon en pak iedere stap aan als een avontuur. Het resultaat komt vanzelf, maar hoeft niet je doel op zich te zijn. Succes!

En last but not least; zit je bij een psych? Dat zou ook fijn zijn in the meantime.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven