Relaties
alle pijlers
Schaamteloze acties van familie na overlijden dierbaren...
vrijdag 4 december 2020 om 21:49
vrijdag 4 december 2020 om 22:53
Heel maar inderdaad! Wel zeggen een geheim en daar moeten de naasten het dan maar mee doen? Sadistisch gewoon!
Hier werd bij een recentelijk overlijden ook gegraaid tot en met, onder het mom ‘helpen’ maar alle mooie waardevolle spullen zijn inmiddels weg, de lastige troep is blijven liggen en je ziet de zogenaamd oh zo goede dierbare vrienden en neven en nichten niet meer.
Je kon al precies voorspellen wie er met spullen vandoor zou gaan. En ook gewoon stiekem he, echt zo sneu.
Hier werd bij een recentelijk overlijden ook gegraaid tot en met, onder het mom ‘helpen’ maar alle mooie waardevolle spullen zijn inmiddels weg, de lastige troep is blijven liggen en je ziet de zogenaamd oh zo goede dierbare vrienden en neven en nichten niet meer.
Je kon al precies voorspellen wie er met spullen vandoor zou gaan. En ook gewoon stiekem he, echt zo sneu.
Geloof niet alles wat je denkt.
vrijdag 4 december 2020 om 22:59
Waarom verdelen de kinderen de spullen niet? Toen mijn ouders overleden waren, waren er echt geen neven, nichten en vrienden aanwezig. Hebben wij als kinderen in goede harmonie gedaan.La-Gamine schreef: ↑04-12-2020 22:53Heel maar inderdaad! Wel zeggen een geheim en daar moeten de naasten het dan maar mee doen? Sadistisch gewoon!
Hier werd bij een recentelijk overlijden ook gegraaid tot en met, onder het mom ‘helpen’ maar alle mooie waardevolle spullen zijn inmiddels weg, de lastige troep is blijven liggen en je ziet de zogenaamd oh zo goede dierbare vrienden en neven en nichten niet meer.
Je kon al precies voorspellen wie er met spullen vandoor zou gaan. En ook gewoon stiekem he, echt zo sneu.
ik geef mn bek ook maar een douw
vrijdag 4 december 2020 om 23:02
Ze zeggen wel eens dat je niet over je graf heen moet willen regeren, maar dit vind ik mooi én slim bedacht van oma. En het heeft dus nog goed uitgepakt ook.KamilleT schreef: ↑04-12-2020 22:37Mijn oma was net overleden en tijdens het wachten op de uitvaartondernemer, die haar kwam ophalen, kregen mijn vader en oom al ruzie over de spullen. De broers waren al 30 jaar niet on speaking terms, dus heel onverwacht was het niet. Ik heb snel mijn oudtante gebeld met wie ze beide goed contact hadden, om de boel een beetje te de-escaleren. Uiteindelijk wilden ze beide eigenlijk niet veel hebben, was het alleen een vertrouwenskwestie. Na de uitvaart moesten ze noodgedwongen veel contact hebben omdat mijn oom executeur was gemaakt terwijl mijn vader en ik de administratie hadden gedaan. Was nog een opzetje van mijn oma om de broers nader tot elkaar te brengen. Inmiddels zijn ze al een paar keer samen op vakantie geweest. Mooie, maar tikje doortrapte actie van oma
Well behaved women rarely make history.
vrijdag 4 december 2020 om 23:03
Toch niet naast je vader mag ik hopen?
Dat zou ik echt enorm ongepast vinden...
vrijdag 4 december 2020 om 23:06
vrijdag 4 december 2020 om 23:08
Vier maanden na de scheiding van mijn ouders overleed mijn opa aan een hartstilstand. Mijn ouders hadden toen geen contact meer met elkaar. Maar nadat mijn vader had gehoord dat opa dood was belde hij ons. Met de mededeling: "We willen komen." Met "we" bedoelde hij ook zijn vriendin. Dat viel verkeerd bij mijn moeder. Voor haar was ze aan de kant gezet op een akelige manier. Ze zei dat hij ons met rust moest laten. Bovendien had opa na de verhuizing van mijn vader gezegd hem nooit meer te willen zien.
Ook mijn vader. Onze nicht lag op sterven. Ze overleed aan dezelfde spierziekte als haar vader. Hij had het gehoord en belde haar op, want ze wilden komen. Nicht wilde alleen hem zien, zonder haar erbij. Dat ging hij niet doen. "Want ik ben niet alleen en dan komen we ook samen." Toen hoefde het voor nicht helemaal niet meer. Hij is niet geweest en kreeg ook geen uitnodiging. Terwijl hij voor haar vader zoveel heeft gedaan destijds. Hij is nog 2 keer mee naar China geweest voor een operatie. En nu kon hij niet 1 keer zijn eigen belang opzij zetten.
Het meest bizarre wat ik ooit heb gezien bij een begrafenis. Een oude kennis werd begraven. Er lag een klein schepje bij. De genodigden mochten elk een schepje zand op de kist gooien. Zijn vrouw als eerst. Nou die gooide dat zand er met een enorme plof op. Alsof ze hem helemaal niet miste, wat misschien ook wel zo was.
Ook mijn vader. Onze nicht lag op sterven. Ze overleed aan dezelfde spierziekte als haar vader. Hij had het gehoord en belde haar op, want ze wilden komen. Nicht wilde alleen hem zien, zonder haar erbij. Dat ging hij niet doen. "Want ik ben niet alleen en dan komen we ook samen." Toen hoefde het voor nicht helemaal niet meer. Hij is niet geweest en kreeg ook geen uitnodiging. Terwijl hij voor haar vader zoveel heeft gedaan destijds. Hij is nog 2 keer mee naar China geweest voor een operatie. En nu kon hij niet 1 keer zijn eigen belang opzij zetten.
Het meest bizarre wat ik ooit heb gezien bij een begrafenis. Een oude kennis werd begraven. Er lag een klein schepje bij. De genodigden mochten elk een schepje zand op de kist gooien. Zijn vrouw als eerst. Nou die gooide dat zand er met een enorme plof op. Alsof ze hem helemaal niet miste, wat misschien ook wel zo was.
vrijdag 4 december 2020 om 23:22
Grootouder was toch nog best onverwacht overleden.
Maar grootouder had 3 kinderen. Waarvan 1 mijn ouder, en de andere 2 diens siblings. Siblings hadden al jaren geen contact meer met grootouder, vanwege een in hun ogen onoverkomelijk punt... Uiteindelijk je reinste onzin maar ok.
Puntje bij paaltje stond 1 sibling het hardst te huilen op de uitvaart.
En naderhand was er blijkbaar nog wel enig contact want binnen no time was ineens het huisje van grootouder leeg. Ik kon nog met veel pijn en moeite 2 dingen veilig stellen. Steen op het graf was een aanfluiting, had niks met grootouder van doen of diens interesses/hobbies.
En na verstrijking van tijd, en het graf geruimt diende te worden nam niemand contact op over al dan niet verlenging van grafrechten of wat er met de resten van grootouder diende te gebeuren...
Grootouder in kwestie was voor mij super belangrijk, dus misschien onnodig om te zeggen, maar inmiddels kan ik alle partijen wel schieten...
Maar grootouder had 3 kinderen. Waarvan 1 mijn ouder, en de andere 2 diens siblings. Siblings hadden al jaren geen contact meer met grootouder, vanwege een in hun ogen onoverkomelijk punt... Uiteindelijk je reinste onzin maar ok.
Puntje bij paaltje stond 1 sibling het hardst te huilen op de uitvaart.
En naderhand was er blijkbaar nog wel enig contact want binnen no time was ineens het huisje van grootouder leeg. Ik kon nog met veel pijn en moeite 2 dingen veilig stellen. Steen op het graf was een aanfluiting, had niks met grootouder van doen of diens interesses/hobbies.
En na verstrijking van tijd, en het graf geruimt diende te worden nam niemand contact op over al dan niet verlenging van grafrechten of wat er met de resten van grootouder diende te gebeuren...
Grootouder in kwestie was voor mij super belangrijk, dus misschien onnodig om te zeggen, maar inmiddels kan ik alle partijen wel schieten...
vrijdag 4 december 2020 om 23:23
Ik werd opgebeld door een vriendin, haar vader was plots overleden. Ik en vele andere vrienden en familie zijn direct daar heen gegaan om ze te steunen. Zit ik daar, hoor ik dat de zus van de overledene gebeld had en wilde langskomen samen met haar vader en dochter. Maar de zus is gescheiden en zag de auto van haar ex (die eengoede band heeft met zijn "ex-familie") bij het huis staan. Dus is ze omgekeerd en naar huis gereden. Of ze wilde bellen wanneer haar ex weg was want anders kwam ze niet...
Wat is er belangrijker je ruzie met je ex of je overleden broer?
Ook heel erg zielig voor die vader want die werd dus maar mee op en neer genomen terwijl hij waarschijnlijk gewoon heel graag naar zijn schoondochter en kleinkinderen wilde.
Later zijn ze toch op komen dagen aangezien de ex de hele dag is gebleven voor steun en dingen regelen. En vaders moest nog naar een dokterafspraak.
Ex was wel zo netjes om ze te condoleren maar werd geen blik gegund. Toch knap dat hij er zo boven heeft kunnen staan. (Moet zeggen vond hem altijd al aardiger dan haar.. oeps sorry)
Wat is er belangrijker je ruzie met je ex of je overleden broer?
Ook heel erg zielig voor die vader want die werd dus maar mee op en neer genomen terwijl hij waarschijnlijk gewoon heel graag naar zijn schoondochter en kleinkinderen wilde.
Later zijn ze toch op komen dagen aangezien de ex de hele dag is gebleven voor steun en dingen regelen. En vaders moest nog naar een dokterafspraak.
Ex was wel zo netjes om ze te condoleren maar werd geen blik gegund. Toch knap dat hij er zo boven heeft kunnen staan. (Moet zeggen vond hem altijd al aardiger dan haar.. oeps sorry)
vrijdag 4 december 2020 om 23:27
Zelfde meegemaakt, maar dan om onderbroeken, want die waren net nieuw. Verder hoefden ze niks....
Wat ben jij een triest figuur. Heeft je man zijn lul in een ander poesje gestopt? Varkenskut.
vrijdag 4 december 2020 om 23:29
Geëmigreerde bekende zijn laatste ouder lag op sterven, ouder was dement maar had kind altijd gemist. Bekende heeft bewust gewacht totdat laatste ouder al overleden was om te komen, omdat zijn vliegticket dan goedkoper was om die reden.
Eenmaal in het land voor overlijden heeft hij alles uit de kast getrokken om om er zoveel mogelijk gewin uit te halen (sobere dienst voor ouder ondanks goede verzekering etc), en degenen die al die jaren iedere dag gezorgd hadden voor ouder kwamen er met een handdruk vanaf. Bah.
Eenmaal in het land voor overlijden heeft hij alles uit de kast getrokken om om er zoveel mogelijk gewin uit te halen (sobere dienst voor ouder ondanks goede verzekering etc), en degenen die al die jaren iedere dag gezorgd hadden voor ouder kwamen er met een handdruk vanaf. Bah.
vrijdag 4 december 2020 om 23:30
Vind dit minstens zo erg, of misschien wel erger. Wanneer je zo'n boodschap te verwerken hebt en iemand is al in zijn handjes aan het wrijven. Walgelijk.
vrijdag 4 december 2020 om 23:32
Zou ook echt zonde zijn om die weg te doen.Liebeskind² schreef: ↑04-12-2020 23:27Zelfde meegemaakt, maar dan om onderbroeken, want die waren net nieuw. Verder hoefden ze niks....
vrijdag 4 december 2020 om 23:32
Inderdaad een bizarre actie, zo kort is vijf minuten trouwens niet eens voor een speech. Ik heb gesproken op de uitvaart van mijn neef en die van mijn oom en volgens mij had ik toen maar twee of drie minuten, daar kan je een prima speech in houden.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 4 december 2020 om 23:34
Alsof ze de kist bekogelde? Wat erg.hondenmens schreef: ↑04-12-2020 23:08Het meest bizarre wat ik ooit heb gezien bij een begrafenis. Een oude kennis werd begraven. Er lag een klein schepje bij. De genodigden mochten elk een schepje zand op de kist gooien. Zijn vrouw als eerst. Nou die gooide dat zand er met een enorme plof op. Alsof ze hem helemaal niet miste, wat misschien ook wel zo was.
vrijdag 4 december 2020 om 23:40
vrijdag 4 december 2020 om 23:41
Twee jaar geleden overleed mijn oma. Mijn moeder had geen contact met haar moeder en haar moeders man, ivm een verleden van mishandeling en misbruik door haar vader en haar moeders man.
Oma was vroeg in de ochtend overleden. Ik werd rond een uur of 12 gebeld door een achterneef met de tekst dat oma overleden was. Mijn moeder bleek nog van niets te weten, dus toen moest ik mijn moeder bellen en vertellen dat ze maar beter even kon gaan zitten, omdat haar moeder overleden was.
Mijn moeder kreeg het nummer van de broer van haar overleden moeder (dus haar oom). Deze oom woonde in dezelfde wijk als oma, maar kwam daar nooit.
Ze wist nog niet of ze deze oom wilde bellen, maar deed dat per ongeluk toch. Toen kreeg ze de wind van voren waar ze het gore lef vandaan haalde om uberhaupt op de begrafenis te willen komen. Oma werd begraven door de gemeente (ivm geen verzekering en geen geld).
Die oom is niet komen opdagen voor de begrafenis, want daar ging hij geen vrij voor vragen en zijn kinderen schreven allemaal op FB dat ze hun tante zo misten, maar geen van allen kwam op de begrafenis.
Een jaar later overleed de moeder van oma (mijn overgrootmoeder). Dat was ook trammelant.
Dezelfde oom regelde samen met al z'n broers de begrafenis (van zijn moeder dus). Een kleindochter schreef samen met haar moeder en een schoondochter de kaarten. Een andere kleindochter (de dochter van de oom) was daar boos om, vond dat het haar taak hoorde te zijn en niet die van een schoondochter, is toen het huis uit gezet en is vervolgens niet op komen dagen op de begrafenis.
Ik heb die oom gevraagd om de foto's waar ik, mijn moeder en mijn dochter opstonden. Ik had die graag gehad. Oom vertelde dat dat goed zou komen. Alle kleinkinderen mochten ook iets uitzoeken. Uiteindelijk bleek dat alles zo de prullenbak in is geveegd.
Met moeite is het nog gelukt dat er een foto van haar overleden dochter mee ging in de kist (een foto van de oma van het bovenste stukje). Oom had ook dat liever niet.
Oma was vroeg in de ochtend overleden. Ik werd rond een uur of 12 gebeld door een achterneef met de tekst dat oma overleden was. Mijn moeder bleek nog van niets te weten, dus toen moest ik mijn moeder bellen en vertellen dat ze maar beter even kon gaan zitten, omdat haar moeder overleden was.
Mijn moeder kreeg het nummer van de broer van haar overleden moeder (dus haar oom). Deze oom woonde in dezelfde wijk als oma, maar kwam daar nooit.
Ze wist nog niet of ze deze oom wilde bellen, maar deed dat per ongeluk toch. Toen kreeg ze de wind van voren waar ze het gore lef vandaan haalde om uberhaupt op de begrafenis te willen komen. Oma werd begraven door de gemeente (ivm geen verzekering en geen geld).
Die oom is niet komen opdagen voor de begrafenis, want daar ging hij geen vrij voor vragen en zijn kinderen schreven allemaal op FB dat ze hun tante zo misten, maar geen van allen kwam op de begrafenis.
Een jaar later overleed de moeder van oma (mijn overgrootmoeder). Dat was ook trammelant.
Dezelfde oom regelde samen met al z'n broers de begrafenis (van zijn moeder dus). Een kleindochter schreef samen met haar moeder en een schoondochter de kaarten. Een andere kleindochter (de dochter van de oom) was daar boos om, vond dat het haar taak hoorde te zijn en niet die van een schoondochter, is toen het huis uit gezet en is vervolgens niet op komen dagen op de begrafenis.
Ik heb die oom gevraagd om de foto's waar ik, mijn moeder en mijn dochter opstonden. Ik had die graag gehad. Oom vertelde dat dat goed zou komen. Alle kleinkinderen mochten ook iets uitzoeken. Uiteindelijk bleek dat alles zo de prullenbak in is geveegd.
Met moeite is het nog gelukt dat er een foto van haar overleden dochter mee ging in de kist (een foto van de oma van het bovenste stukje). Oom had ook dat liever niet.
vrijdag 4 december 2020 om 23:49
Mijn grootouder moest naar een senioren woning. Ze mocht komen kijken op een bepaalde datum en dan zou ze een paar weken later de sleutel krijgen. Dat werd steeds uitgesteld omdat de kinderen van de man die er woonde ruzie met elkaar en hun overleden vader hadden gehad. Dus niemand wilde de woning uitruimen. Uiteindelijk kwam er een bedrijf de woning heeft leeggehaald en alles naar de kringloop heeft gebracht. Daarna was er nog veel meer ruzie omdat alle kinderen wel spullen hadden willen hebben.
vrijdag 4 december 2020 om 23:50
Als ik oma was geweest had ik het ter plekke voor zijn neus in de fik gestoken.
zaterdag 5 december 2020 om 00:03
Goede kennis die met haar zus opgetogen praatte over de erfenis van nog levende grootouder, hardop vertellend welke spullen zij zelf al hadden gereserveerd..op verzoek van oma hoor dat wel maar toch vond ik het schaamteloos klinken. Ik zou me zelf erg opgelaten voelen om door het huis van grootouder te lopen, alvast spullen te ' reserveren' laat staan hier luid en opgetogen over praten in het openbaar. Bah. Het voelde ongepast om bij dat gesprek te zijn. Zoiets mag van mij wel wat meer bescheiden, minder materialistisch en meer discreet.
zaterdag 5 december 2020 om 00:09
Oma overleed. Verdrietig, maar geen drama want 93. Grote familie die haar jarenlang verzorgd had. 10+ kinderen. Op 1 zoon na, die met z’n gezin ruzie had met de hele familie. Die kwamen niet of nauwelijks bij oma en spraken al jaren niet meer met de rest van de familie.
Op de begrafenis ging juist die zoon een stukje van eigen hand lezen. Onverwacht. De prachtigste verhalen over hoe hij bij z’n moeder had gezeten, de prachtige intieme gesprekken die ze hadden. Dat ze het zo afschuwelijk vond dat niet al haar kinderen vriendelijk, sociaal en goed waren opgegroeid..... *insert boze en verwijtende blikken naar zijn broers en zussen*
Dat mensen goed met elkaar moesten omgaan. En dat dat niet iedereen gegeven was *insert boze blikken naar broers en zussen*
Eigenlijk ging de hele toespraak over hem, geen woord over oma. Alleen wat hij met oma deed enz. En echt alleen maar steken onder water over langslepende conflicten. Compleet duidelijk dat hij een punt aan het maken was en zwaar ongemakkelijk.
Ik wist af en toe niet of ik moest lachen (hysterisch en hard) of huilen, zo gênant was het.
Het gaf iig stof tot gesprekken bij de koffie achteraf. En we hebben nog maanden ‘zei hij nou echt dat...?’ tegen elkaar gezegd.
De verpleging van oma’s bejaardentehuis zei achteraf ‘we hadden geen idee wie die man was, nooit gezien’, want hij kwam nooit. Verder had iedereen goed contact met de verpleging (klein huis en maar weinig personeel) want er kwam elke dag iemand langs.
Heel bizar
Op de begrafenis ging juist die zoon een stukje van eigen hand lezen. Onverwacht. De prachtigste verhalen over hoe hij bij z’n moeder had gezeten, de prachtige intieme gesprekken die ze hadden. Dat ze het zo afschuwelijk vond dat niet al haar kinderen vriendelijk, sociaal en goed waren opgegroeid..... *insert boze en verwijtende blikken naar zijn broers en zussen*
Dat mensen goed met elkaar moesten omgaan. En dat dat niet iedereen gegeven was *insert boze blikken naar broers en zussen*
Eigenlijk ging de hele toespraak over hem, geen woord over oma. Alleen wat hij met oma deed enz. En echt alleen maar steken onder water over langslepende conflicten. Compleet duidelijk dat hij een punt aan het maken was en zwaar ongemakkelijk.
Ik wist af en toe niet of ik moest lachen (hysterisch en hard) of huilen, zo gênant was het.
Het gaf iig stof tot gesprekken bij de koffie achteraf. En we hebben nog maanden ‘zei hij nou echt dat...?’ tegen elkaar gezegd.
De verpleging van oma’s bejaardentehuis zei achteraf ‘we hadden geen idee wie die man was, nooit gezien’, want hij kwam nooit. Verder had iedereen goed contact met de verpleging (klein huis en maar weinig personeel) want er kwam elke dag iemand langs.
Heel bizar
zaterdag 5 december 2020 om 00:15
Nav dit topic vroeg ik me af hoe jullie deze situatie zouden aanpakken?
Mijn grootmoeder en (ondertussen wijlen) -vader bespreken al jaren lang de verdeling vd erfenis met hun kids (mijn ooms en tantes dus). Maar de issue is:
- Wordt het geld verdeeld onder hun 5 kinderen? (Die het dan op hun beurt doorgeven aan hun eigen kroost op eigen houtje). Dus bedrag delen door 5.
- Of wordt het geld verdeeld onder hun 5 kinderen EN 17 kleinkinderen? Dus bedrag delen door 22.
Het zit nl zo: één oom heeft bv 2 kinderen, een andere geen en een tante heeft er 6... Wat is hier wijsheid?
Mijn grootmoeder en (ondertussen wijlen) -vader bespreken al jaren lang de verdeling vd erfenis met hun kids (mijn ooms en tantes dus). Maar de issue is:
- Wordt het geld verdeeld onder hun 5 kinderen? (Die het dan op hun beurt doorgeven aan hun eigen kroost op eigen houtje). Dus bedrag delen door 5.
- Of wordt het geld verdeeld onder hun 5 kinderen EN 17 kleinkinderen? Dus bedrag delen door 22.
Het zit nl zo: één oom heeft bv 2 kinderen, een andere geen en een tante heeft er 6... Wat is hier wijsheid?
Veritas vos liberabit
zaterdag 5 december 2020 om 00:17
Inderdaad, zeer bijzonder hoe mensen her verlies van een familielid koppelen aan de waarde van spullen die zij willen hebben of menen recht op te hebben. Als je bepaalde dingen zelf graag hebt dan koop je ze toch zelf?
Gaat met kunst, antiek etc uiteraard moeilijk tot niet, maar dan nog.
Mijn oma heeft bij leven met mijn ouders, mijn tante en oom, haar anderekind, de kleinkinderen een inventarisatie gemaakt van wat iedereen graag zou willen hebben als zij zou overlijden. Dit hebben ze ook op papier gezet, de grote spullen.
Er was echter een schoonzus van mijn oma die na haar overlijden direct begon over een paar beeldjes die schijnbaar bij een bepaalde serie horen die veel waard zijn. Uhhh...zou je eerst niet even wachten tot de zaken als kamer in het vzhuis leeg opgeleverd is, dochters en kleinkinderen even op adem laten komen...
Wat ben ik als oudste kleindochter dan toch makkelijk en praktisch...Ik hoefde niets...heb alleen aangegeven dat als oma bestek had, ik graag wat vorken zou krijgen, die had ik namelijk tekort.
Gaat met kunst, antiek etc uiteraard moeilijk tot niet, maar dan nog.
Mijn oma heeft bij leven met mijn ouders, mijn tante en oom, haar anderekind, de kleinkinderen een inventarisatie gemaakt van wat iedereen graag zou willen hebben als zij zou overlijden. Dit hebben ze ook op papier gezet, de grote spullen.
Er was echter een schoonzus van mijn oma die na haar overlijden direct begon over een paar beeldjes die schijnbaar bij een bepaalde serie horen die veel waard zijn. Uhhh...zou je eerst niet even wachten tot de zaken als kamer in het vzhuis leeg opgeleverd is, dochters en kleinkinderen even op adem laten komen...
Wat ben ik als oudste kleindochter dan toch makkelijk en praktisch...Ik hoefde niets...heb alleen aangegeven dat als oma bestek had, ik graag wat vorken zou krijgen, die had ik namelijk tekort.
Het ware te wensen, dat alle mensen, hun eigen gebreken wat beter bekeken. Dan zouden ze het wel laten om over andere mensen te praten!!
zaterdag 5 december 2020 om 00:20
Hier is het bij alle overlijdens direct verdeeld onder de kinderen die al dan niet besloten om hun kinderen ook iets te geven.Charlotte717 schreef: ↑05-12-2020 00:15Nav dit topic vroeg ik me af hoe jullie deze situatie zouden aanpakken?
Mijn grootmoeder en (ondertussen wijlen) -vader bespreken al jaren lang de verdeling vd erfenis met hun kids (mijn ooms en tantes dus). Maar de issue is:
- Wordt het geld verdeeld onder hun 5 kinderen? (Die het dan op hun beurt doorgeven aan hun eigen kroost op eigen houtje). Dus bedrag delen door 5.
- Of wordt het geld verdeeld onder hun 5 kinderen EN 17 kleinkinderen? Dus bedrag delen door 22.
Het zit nl zo: één oom heeft bv 2 kinderen, een andere geen en een tante heeft er 6... Wat is hier wijsheid?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
