Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Scheiden.. hoe dan?

24-09-2019 02:03 760 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn man heeft gisteren aangegeven te willen scheiden. Hij heeft iemand ontmoet, en hij wil haar niet los laten voor mij. We hebben 4 kinderen, waarvan 1 overleden kindje.

Buiten alle verslagenheid, ongeloof en shock probeer ik me voor te bereiden op hoe we dit de kinderen gaan vertellen.

Hoe ondersteun ik mijn kinderen zo goed mogelijk terwijl ik zelf opgeslokt word door verdriet?

Hoe geef ik dit een plek? We kennen elkaar bijna 20 jaar en tuurlijk waren er issues. Hij vindt dat we er alles aan gedaan hebben en gooit alle deuren dicht door haar ruimte te willen geven (hij zegt dat het een maand speelt en dat er niets gebeurd is behalve berichten etc en wat gedronken samen).
chayenne wijzigde dit bericht op 08-11-2019 14:45
19.04% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve Chayenne,
Helaas, in tegenstelling tot wat hierboven wordt gezegd, een ouderschapsplan stelt niks voor als iemand zich er bewust niet aan wil houden.

Ik had een ouderschapsplan met de bepaling dat we het eerste half jaar niemand zouden voorstellen, binnen 2 maanden woonde hij samen. Ik wist direct waarom we uit elkaar moesten, tot dan toe had hij gezwegen en het samenwonen hoorde ik van mijn kind.

Waar nu al de redelijkheid en het overleg als alleen maar ouders zijnde zoek is, zal dat blijven.
Zorg dat afspraken mbt co-ouderschap/ of juist niet! en omgang enz goed geregeld zijn, zorg dat jij geen tussenpersoon wordt bij bijvoorbeeld school (informatieplicht heb je als verzorgende ouder tot het punt waarop hij zichzelf kan informeren en vooral niet verder!)
Maar vooral dat je je op jezelf en je kinderen gaat richten. Hij is het dode paard, waar je vooral zo min mogelijk aan moet trekken om jezelf te beschermen.
Als hij jullie gevoelige kind schaadt, doet hij dat en niet jij!

Hij is niet, echt niet meer degene met wie je getrouwd bent, met wie je ouders bent geworden.
Reken niet op redelijkheid als er nu al geen normaal overleg mogelijk is. Hoe minder energie je in hopen daarop steekt, hoe beter.

Een enkele keer schijnen mannen wel goed een scheiding te regelen, hier lees je vaker de nare manier, dat ze zijn veranderd in een vervelende vreemde.
Leg je erbij neer, je kunt het namelijk niet veranderen, hoe graag je het ook zou willen als is het maar voor de kinderen, het lukt je niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bloem1970 schreef:
14-11-2019 18:59
Lieve Chayenne,
Helaas, in tegenstelling tot wat hierboven wordt gezegd, een ouderschapsplan stelt niks voor als iemand zich er bewust niet aan wil houden.

Ik had een ouderschapsplan met de bepaling dat we het eerste half jaar niemand zouden voorstellen, binnen 2 maanden woonde hij samen. Ik wist direct waarom we uit elkaar moesten, tot dan toe had hij gezwegen en het samenwonen hoorde ik van mijn kind.

Waar nu al de redelijkheid en het overleg als alleen maar ouders zijnde zoek is, zal dat blijven.
Zorg dat afspraken mbt co-ouderschap/ of juist niet! en omgang enz goed geregeld zijn, zorg dat jij geen tussenpersoon wordt bij bijvoorbeeld school (informatieplicht heb je als verzorgende ouder tot het punt waarop hij zichzelf kan informeren en vooral niet verder!)
Maar vooral dat je je op jezelf en je kinderen gaat richten. Hij is het dode paard, waar je vooral zo min mogelijk aan moet trekken om jezelf te beschermen.
Als hij jullie gevoelige kind schaadt, doet hij dat en niet jij!

Hij is niet, echt niet meer degene met wie je getrouwd bent, met wie je ouders bent geworden.
Reken niet op redelijkheid als er nu al geen normaal overleg mogelijk is. Hoe minder energie je in hopen daarop steekt, hoe beter.

Een enkele keer schijnen mannen wel goed een scheiding te regelen, hier lees je vaker de nare manier, dat ze zijn veranderd in een vervelende vreemde.
Leg je erbij neer, je kunt het namelijk niet veranderen, hoe graag je het ook zou willen als is het maar voor de kinderen, het lukt je niet.
Hoe gaat het met jou nu?
Alle reacties Link kopieren Quote
Yagababa, dank voor de belangstelling!
Ik zal proberen niet teveel off-topic te gaan.
Want nu na ruim een jaar, kan ik wel zeggen dat het heel goed gaat. Inderdaad door mezelf te dwingen erbij neer te leggen, degene die ik dacht te kennen, is er niet meer. Die is nu dus happy-depeppy met zijn vriendin en nadat ik er ook nog achter kwam dat hij me digitaal bespioneerde, ben ik zo niet-jaloers. Stel je voor dat je met je nieuwe liefde samenwoont en dat ie stiekem nog zijn ex enorm in de gaten houdt... Toen voelde ik me een stuk minder genaaid, zij is pas echt de sjaak en ik mag in mijn handjes knijpen dat ik van hem af ben.

Nadat ik dat dus ontdekte, ben ik me er nog meer van bewust dat ik ontsnapt ben aan een engerd. Alle rode vlaggen die ik tijdens de relatie negeerde, kwamen nog eens omhoog.
Door zo min mogelijk informatie te geven, kan ik redelijk met hem omgaan als ex en vader van ons kind.
Als vader is ie redelijk, alleen blijft kind vragen waarom we uit elkaar zijn. Na er maanden zo netjes mogelijk op geantwoord te hebben, zeg ik nu maar dat papa meer van Truusje houdt dan dat ie van mama deed. Vast niet volgens de boekjes, maar geen woord gelogen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bloem1970 schreef:
14-11-2019 20:37
Yagababa, dank voor de belangstelling!
Ik zal proberen niet teveel off-topic te gaan.
Want nu na ruim een jaar, kan ik wel zeggen dat het heel goed gaat. Inderdaad door mezelf te dwingen erbij neer te leggen, degene die ik dacht te kennen, is er niet meer. Die is nu dus happy-depeppy met zijn vriendin en nadat ik er ook nog achter kwam dat hij me digitaal bespioneerde, ben ik zo niet-jaloers.

Waarom deed hij dat in godsnaam?

Stel je voor dat je met je nieuwe liefde samenwoont en dat ie stiekem nog zijn ex enorm in de gaten houdt... Toen voelde ik me een stuk minder genaaid, zij is pas echt de sjaak en ik mag in mijn handjes knijpen dat ik van hem af ben.

Nadat ik dat dus ontdekte, ben ik me er nog meer van bewust dat ik ontsnapt ben aan een engerd. Alle rode vlaggen die ik tijdens de relatie negeerde, kwamen nog eens omhoog.
Door zo min mogelijk informatie te geven, kan ik redelijk met hem omgaan als ex en vader van ons kind.
Als vader is ie redelijk, alleen blijft kind vragen waarom we uit elkaar zijn. Na er maanden zo netjes mogelijk op geantwoord te hebben, zeg ik nu maar dat papa meer van Truusje houdt dan dat ie van mama deed. Vast niet volgens de boekjes, maar geen woord gelogen.
Ik lieg erover tegen mijn kinderen. Maar het voelt niet goed dat we niet eerlijk tegen ze zijn. Aan de andere kant maakt het niet meer uit en zijn het hun zaken niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Geen idee en ik wil er zo min mogelijk aan denken! Ik probeer het maar te zien als bewijs dat ie echt eng is en ik in mijn handjes mag knijpen nu. Het was dus geruime tijd nadat we echt uit elkaar waren dat ik het ontdekte en hij al minimaal 8 maanden heppy-de-peppy samenwoonde he.
Kind begrijpt het niet en wil dat we gaan trouwen. Nou, dat wil papa misschien met Truusje, daarom woont hij met haar samen.
Alle reacties Link kopieren Quote
@Bloem1970: weer zo'n eikel... Wees inderdaad blij dat je van hem af bent, hoe moeilijk het soms ook omgaan 'met' is i.v.m. jullie kind. jij ook sterkte!
:hug:
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
Alle reacties Link kopieren Quote
Geronimo2 schreef:
13-11-2019 23:24
:mrgreen:
Lees nog ff je PB's Geronimo2!

:angel:
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
Alle reacties Link kopieren Quote
Bloem1970, thanks voor je lieve woorden en goede tips!

Kapster (toch?), hoe gaat het met jou?

Hier wordt me steeds meer duidelijk hoe berekenend en geraffineerd ex is. Het is zo’n patroon, hij houdt zich wat afzijdig, van de domme en beantwoordt mijn vraag steevast met ‘wat vindt jij?’ Om vervolgens met zijn duidelijke bedachte plan te komen. Hij heeft de exacte zorgkorting berekend, heeft de kids een avondje en een weekend in de twee weken. Hij heeft een financieel voorstel gedaan, dit heb ik doorgespeeld naar de advokaat. Hij gaf aan morgen te willen praten; ik noemde dat financiën geen onderwerp is van gesprek. En dan benoemt hij; je wilt er toch uitkomen samen?! Uiteindelijk blijkt hij het te willen hebben over een oppas (?) en dat hij de kids wil vertellen over soulmate....
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat moet dit ongelooflijk pijnlijk en teleurstellend voor je zijn. Je herkent hem aan zijn uiterlijk, hij is de vader van je kinderen, de man met wie je vele jaren samen was en hij gedraagt zich alsof jullie vage bekenden zijn. Wil je trouwens geen co-ouderschap want hij maakt je met deze regeling gehandicapt om zelf een werkend leven op te bouwen zodat je financieel er ook op vooruit kan gaan. Hij is en blijft hun vader, misschien wil je nu je kinderen zelf het meest hebben maar bedenk dat jouw leven ook nog minsten 30 jaar doorgaat.

Dat betekent niet dat jij je kinderen niet 24/7 wil hebben maar vanuit praktisch oogpunt zou ik hier niet mee akkoord gaan. Jullie zijn samen de verantwoordelijk voor kinderen aangegaan en die eindigt niet bij een scheiding. Daarnaast is partneralimentatie tegenwoordig niet meer oneindig maar nog maar een jaar of 5 (weet het aantal jaren niet zeker). Dat betekent dat als jij nu niet gaat starten met een eigen carrière je een enorme armoede val kan maken. Daarnaast betekent het dat je afhankelijk zal zijn van zijn bijdrage en zo te lezen wordt dat nog een heel ding.

Veel vrouwen zijn bang dat een idioot van een ex niet zo voor de kinderen zal zorgen, of houden van, zoals zij zelf zouden doen en daar maken dit soort mannen graag gebruik van. Niet omdat het waar is maar deze mannen zijn opportunistisch genoeg om de makkelijkste weg te zoeken (lees in jouw geval, oppas). Hij kent je als geen ander en weet precies welke knoppen hij moet indrukken om maximaal te profiteren van jouw eigenschappen. Ik zou daar echt mee uitkijken. Jij wil je kinderen koste wat het kost beschermen en hij voert je perfect met voorstellen zoolmeet en 1 avondje met oppas en één weekend in de 2 weken.

Denk niet dat je de kinderen afwijst of in de steek laat als je kiest voor co-ouderschap of dat het te zakelijk is terwijl het over je kinderen gaat. Jouw kinderen hebben namelijk ook het recht om minstens zoveel tijd bij hun vader door te brengen ook al is hij nu niet zo enthousiast en het is ook niet om je man te straffen voor zijn vreemdgaan. Kijk naar jullie en jouw toekomst, je kinderen hebben recht op beide ouders en jij hebt recht op een fatsoenlijke toekomst waarin je je kinderen hetzelfde kan bieden als je ex.

Denk er in ieder geval over na, je man speelt het hard en slim, als hij zijn eisen en voorwaarden afzwakt komt hij er nog steeds het beste uit. :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Geronimo2 schreef:
20-11-2019 08:34
Wat moet dit ongelooflijk pijnlijk en teleurstellend voor je zijn. Je herkent hem aan zijn uiterlijk, hij is de vader van je kinderen, de man met wie je vele jaren samen was en hij gedraagt zich alsof jullie vage bekenden zijn. Wil je trouwens geen co-ouderschap want hij maakt je met deze regeling gehandicapt om zelf een werkend leven op te bouwen zodat je financieel er ook op vooruit kan gaan. Hij is en blijft hun vader, misschien wil je nu je kinderen zelf het meest hebben maar bedenk dat jouw leven ook nog minsten 30 jaar doorgaat.

Dat betekent niet dat jij je kinderen niet 24/7 wil hebben maar vanuit praktisch oogpunt zou ik hier niet mee akkoord gaan. Jullie zijn samen de verantwoordelijk voor kinderen aangegaan en die eindigt niet bij een scheiding. Daarnaast is partneralimentatie tegenwoordig niet meer oneindig maar nog maar een jaar of 5 (weet het aantal jaren niet zeker). Dat betekent dat als jij nu niet gaat starten met een eigen carrière je een enorme armoede val kan maken. Daarnaast betekent het dat je afhankelijk zal zijn van zijn bijdrage en zo te lezen wordt dat nog een heel ding.

Veel vrouwen zijn bang dat een idioot van een ex niet zo voor de kinderen zal zorgen, of houden van, zoals zij zelf zouden doen en daar maken dit soort mannen graag gebruik van. Niet omdat het waar is maar deze mannen zijn opportunistisch genoeg om de makkelijkste weg te zoeken (lees in jouw geval, oppas). Hij kent je als geen ander en weet precies welke knoppen hij moet indrukken om maximaal te profiteren van jouw eigenschappen. Ik zou daar echt mee uitkijken. Jij wil je kinderen koste wat het kost beschermen en hij voert je perfect met voorstellen zoolmeet en 1 avondje met oppas en één weekend in de 2 weken.

Denk niet dat je de kinderen afwijst of in de steek laat als je kiest voor co-ouderschap of dat het te zakelijk is terwijl het over je kinderen gaat. Jouw kinderen hebben namelijk ook het recht om minstens zoveel tijd bij hun vader door te brengen ook al is hij nu niet zo enthousiast en het is ook niet om je man te straffen voor zijn vreemdgaan. Kijk naar jullie en jouw toekomst, je kinderen hebben recht op beide ouders en jij hebt recht op een fatsoenlijke toekomst waarin je je kinderen hetzelfde kan bieden als je ex.

Denk er in ieder geval over na, je man speelt het hard en slim, als hij zijn eisen en voorwaarden afzwakt komt hij er nog steeds het beste uit. :hug:
De kinderalimentatie wordt bepaald aan de hand van de verdeling in tijd. Beetje jammer als ex vervolgens de kinderen nooit komt halen, maar ook niet hoeft te betalen naar rato (ervan uitgaand dat hij de draagkracht heeft voor het volledige bedrag).

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven