Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Scheiden.. hoe dan?

24-09-2019 02:03 726 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn man heeft gisteren aangegeven te willen scheiden. Hij heeft iemand ontmoet, en hij wil haar niet los laten voor mij. We hebben 4 kinderen, waarvan 1 overleden kindje.

Buiten alle verslagenheid, ongeloof en shock probeer ik me voor te bereiden op hoe we dit de kinderen gaan vertellen.

Hoe ondersteun ik mijn kinderen zo goed mogelijk terwijl ik zelf opgeslokt word door verdriet?

Hoe geef ik dit een plek? We kennen elkaar bijna 20 jaar en tuurlijk waren er issues. Hij vindt dat we er alles aan gedaan hebben en gooit alle deuren dicht door haar ruimte te willen geven (hij zegt dat het een maand speelt en dat er niets gebeurd is behalve berichten etc en wat gedronken samen).
chayenne wijzigde dit bericht op 08-11-2019 14:45
19.04% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
yasmijn schreef:
24-09-2019 08:23

Zet de eerste zaken op papier. Bel een advocaat om alvast de voorlopige voorzieningen op te starten. Wees hem voor.

Precies! Zo snel mogelijk de regie pakken en voorlopige voorzienig vragen voor voorlopig gebruik van het huis en zorg voor de kids. Liefst deze week nog indienen.
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
Alle reacties Link kopieren Quote
Pfff, knuffel voor jou :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Verbinder schreef:
24-09-2019 04:44
Dit is echt erg. Hij laat zomaar zijn hele gezin, zijn hele leven in de steek voor een vrouw die die maar even kent. Sjezus
Die man wil al jaren weg maar heeft nooit de ballen gehad, nu wel.
When people show you who they are, believe them.
~Maya Angelou
Alle reacties Link kopieren Quote
Nou deze week heb je voor jezelf omdat je 'ex' toch wel is voor zaken.
Tijd om eens de financien in te duiken!
Schrijf jezelf in voor woningnet, het duurt nog maanden voordat je er 1 toegewezen krijgt.
Hoeveel staat er op de spaarrekeningen en die van de kinderen?
Bij belangrijke papieren, zoals koopcontract etc; alles kopieren! Van rekeningen of contracten, pensioenen etc.
Zorg dat je alle informatie hebt, dan heb je meer touwen in handen. Zorg dat je jouw vrienden en ouders in signt, wellicht hebben jullie samen meer kennis en hoef je dit gevoel niet alleen te dragen!

Vanaf dit punt geldt alleen jij en de kinderen; zorg goed voor jezelf, emotioneel en financieel, dan zien de kinderen namelijk ook en daardoor worden zij er ook beter van.

Veel liefs!
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat moeilijk! Probeer zakelijk te denken, lees je in op het internet, bel een advocaat en organiseer oppas en steun van vrienden en familie.
Iedere dag is gehaktdag
Alle reacties Link kopieren Quote
Dus hij heeft nog net het fatsoen gehad om dit face to face te zeggen en daarna weer voor een week te verdwijnen en jij moet maar vrolijk doen deze week en nog niks tegen de kinderen zeggen?
Je mag niet lelijk over hem praten, maar iets aanvoelen en dan met een leugen gesust worden is voor je oudste nog veel erger. Haar gevoel eordt dan ontkend, terwijl het zeer terecht is.
Vanaf nu moet je je eigen beslissingen maken, als dat morgen of vandaag het wel vertellen is, dan is dat jouw beslissing. Vanaf het moment dat hij die ander boven jou stelde, is er geen samen meer he.

Vandaag instorten, vanavond bijv met een vriendin flink aan de wijn en vanaf morgen alles regelen!
Zoals eerder gezegd, jij bent niet meer zijn prioriteit, zorg dat je je eigen prioriteit wordt!
Als je het niet, regel inzicht in jouw en zijn financiën, alles wat nodig is met wonen en geld.
Sterkte!
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat rot voor je!

Probeer je verdriet om te zetten in actie om te zorgen dat jij en de kinderen er zo goed mogelijk uit komen. Zowel op emotioneel als financieel gebied.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ook ik heb het meegemaakt dat man een andere vrouw had ontmoet en wilde scheiden. Ik ben naar de huisarts geweest (heb toen inslaappillen gekregen) en heb een advocaat opgezocht. Dat gaf al meteen rust want vanaf dat moment neemt hij samen met jou de regie in handen en sta je er niet meer alleen voor. Een mediator kan dan later altijd nog maar eerst iemand die voor jou opkomt. Ik heb toen inderdaad alle stukken bij elkaar gezocht en gekopieerd.

En ik had mij bedacht dat ik wilde dat de kinderen trots op mij zouden zijn. Dus niet als een zielige piet achterblijven maar leuke dingen blijven doen. Er komen ups en downs maar je zal zien dat je het gaat redden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zit zijn nieuwe vlam wel op 3 kinderen te wachten als hij de helft van de tijd van huis is? Want als ie co-ouder wil komt het er wel op neer dat zij voor hen zorgt.

Ofwel gaat ie zich dus blauw betalen voor kind-alimentatie én partner-alimentatie als ie weekend-vader wordt. Zal ze vast ook héél fijn vinden dat 30 % van zijn loon ofzo naar zijn ex en kinderen gaat en ze dus zelf veel moeilijker een leven samen kunnen opbouwen.

(Want slecht als ik ben zou ik als hij mij op dergelijke manier laat zitten én geen tijd / zin heeft om de kinderen op te vangen toch écht elke cent vragen waar ik recht op heb. Je hebt er bovendien recht op en het zal als alleenstaande moeder met 3 kinderen al zwaar genoeg worden.)
Off course we need hope! But the one thing we need more than hope is ACTION! Because once we start to act, hope is everywhere!
Alle reacties Link kopieren Quote
Doet me ook denken aan mijn scheiding. Mijn man ging dezelfde avond nog stappen en postte daar foto's van op facebook. Ondanks dat het een sociale en warme man was sloeg hij binnen 24 uur helemaal om. Hij was volledig gericht op zijn nieuwe liefde. Wat heeft het veel pijn gedaan. Hij keek ook niet meer om naar kind.

Waar ik veel last van had was onrust. Ik kon mezelf totaal niet afleiden terwijl hij waarschijnlijk geen seconde aan ons dacht. Eten koken voor mij en mijn kind voelde al als een enorme opgave. Het zal niet makkelijk worden maar wat mij enigszins hielp was kleine dagelijkse doelen stellen. Even naar de supermarkt bijvoorbeeld. Wees niet te streng voor jezelf.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt voor jullie reacties. Ik heb inderdaad familie op de hoogte gebracht. Ik heb gelukkig een aantal mensen die dicht bij me staan maar geen grote vriendenkring.. ik ben veel contacten verloren na het verlies van onze dochter.

Groot nadeel is dat we jaren geleden besloten hebben dat ik thuis bleef bij de kinderen zodat hij alle mogelijkheden had voor zijn werk (jesus dat klinkt nu extra fout). Ik heb dus geen inkomsten en ben van hem afhankelijk.

Hij heeft wel eens gezegd dat dat nooit een probleem zou zijn omdat ie het beste voor de kinderen (en mij) wil kaar nu zij in beeld is weet ik het nog net zo niet...

Hij deed dus de financien en ik weet niet wat er op rekeningen staat, behalve van de gezamelijke.

Ik heb inmiddels contact gezocht met een advocaat. Voelt goed.
Alle reacties Link kopieren Quote
chayenne schreef:
24-09-2019 03:19
Dat is zo.. maar ik kan moeilijk zeggen dat haar vader een ander heeft en ons daardoor geen kans meer wil geven.
Nee, dat klopt.
Maar je kan wel zeggen dat de liefde tussen "grote mensen" soms wel eens over gaat (net als bij de ouders van Pietje).
Vertel erbij dat het "gelukkig" alleen voor de liefde tussen grote mensen geldt. Van je kinderen blijf je altijd houden, want
die horen bij je (en dat geldt uiteraard ook voor papa ook al gaat hij ergens anders wonen).

Zorg als eerste voor jezelf. Als jij niet meer functioneert zijn jouw kinderen nog meer de dupe.
Praat nooit negatief over papa, en leg uit dat je soms wel eens even verdrietig bent.
Probeer de vrolijkheid en humor er in te houden, althans, dit werkte voor mij en mijn kinderen uitstekend.
Alle reacties Link kopieren Quote
Oudste dochter had heel slecht geslapen zei ze (makes two of us) en ze voelt dingen aan. Ze moest op een gegeven moment uit het niets huilen en ik huilde mee.. ze zei dat papa dan maar minder moest werken...
Alle reacties Link kopieren Quote
chayenne schreef:
24-09-2019 09:30
Hij heeft wel eens gezegd dat dat nooit een probleem zou zijn omdat ie het beste voor de kinderen (en mij) wil kaar nu zij in beeld is weet ik het nog net zo niet...
Deze belofte werd bij mij niet nageleefd. Het is goed dat je al een advocaat hebt gebeld.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe oud is de oudste? Want kinderen zijn niet gek hoor. Ik had ook gewoon door dat papa was vreemdgegaan en mede daarom de hele scheiding in gang werd gezet. God wat heb ik zijn nieuwe vriendin toen het leven zuur gemaakt. Beginnende puber die ik was, afreagerend. Verdriet van je moeder voel je ook aan, hoe goed ze het ook probeert te verbergen, je kiest dan gauw een team.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hij moet in ieder geval diep in de broekzak voor partner-en kinderalimentatie. Hij realiseert zich vast niet dat dat veel gaat zijn.
En dan kan ie geen nieuw nestje (bleeghh) bouwen met zijn scharrel. En al helemaal niet als scharrel ook partneralimentatie gaat krijgen want als ze dan gaat samenwonen vervalt dat, geen recht meer.
I have to be seen to be believed
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja dat wordt een grote uitdaging met mijn woede en verdriet dit niet te laten merken aan de kinderen
Alle reacties Link kopieren Quote
Onze oudste is 7. Maar een heel wijs dametje.. heel intuitief
Alle reacties Link kopieren Quote
Sterkt TO, jeetje wat moet dit heftig voor je zijn.

Het is al eerder gezegd, maar probeer nu zo veel mogelijk praktische dingen te regelen. Kun je wel inzicht in de financiën krijgen, zorg voor kopieën. Zoek iemand die je kan ondersteunen met de praktische kant en jouw rechten kan behartigen.

Zijn jullie in gemeenschap van goederen getrouwd? Hebben jullie een koopwoning (met overwaarde?).

Zorg dat je het goed voor jezelf regelt! Schrijf je in bij de woningbouw, kijk of je recht hebt op urgentie. Hoe wil je de zorg voor de kinderen straks verdelen. Wil je weer gaan werken?

Ik vond de tip om de kinderen bij hem te laten komend weekend een hele goede. Laat hem maar even zorgen, dan kun jij op adem komen.

En zorg goed voor jezelf :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
huismeermin schreef:
24-09-2019 09:26
Doet me ook denken aan mijn scheiding. Mijn man ging dezelfde avond nog stappen en postte daar foto's van op facebook. Ondanks dat het een sociale en warme man was sloeg hij binnen 24 uur helemaal om. Hij was volledig gericht op zijn nieuwe liefde. Wat heeft het veel pijn gedaan. Hij keek ook niet meer om naar kind.

Waar ik veel last van had was onrust. Ik kon mezelf totaal niet afleiden terwijl hij waarschijnlijk geen seconde aan ons dacht. Eten koken voor mij en mijn kind voelde al als een enorme opgave. Het zal niet makkelijk worden maar wat mij enigszins hielp was kleine dagelijkse doelen stellen. Even naar de supermarkt bijvoorbeeld. Wees niet te streng voor jezelf.
:hug:

Ja hier ook veel onrust.. alles voelt teveel. Maar ik vind het heel wat, zondagnacht niet geslapen en toch lukte het me redelijk te functioneren gisteren. Voor de kinderen is regelmaat fijn, daar probeer ik me aan vast te houden. Al was in die lege huiskamer zitten wel heeeeel pijnlijk en kramp veroorzakend...
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat ontzettend k.t. Ik snap dat je hier heel erg van streek van raakt en je as ex is een eikel.

Toch ga ik even streng tegen je zijn, om je te helpen. Probeer de komende tijd over je acties na te denken of als je iets doet, je dit doet als 1 ex-vrouw, 2. Moeder of als 3. Afgewezen vrouw.
Dat klinkt misschien raar, maar zo kun je het voor jezelf en de kinderen hanteerbaar en overzichtelijk houden. De ex-vrouw in je heeft al contact met de advocaat, maar gaat vandaag op zoek naar alle gegevens over de financiën, zoekt eventueel iemand die haar daar bij kan helpen, schrijft zich in bij woningbouw en begint met zoeken maar werk... kortom; neemt zakelijke beslissingen om hier zo goed mogelijk uit te komen. Bedenk ook wat je zelf wil na de scheiding, en stop met sorry zeggen bij elke vraag-eis die je aan hem stelt.

Als je in je moederrol zit, ben je er voor de kinderen. Niet om pa zwart te maken, maar zeggen dat je erg verdrietig bent omdat je papa even niet meer leuk vindt, is wel zo eerlijk. Normaal zou je wachten om te vertellen dat je gaat scheiden tot je de keuzes hebt gemaakt, maar als de oudste al in een traject met hulpverleners zit is het misschien wel slim om het eerder te vertellen. Probeer er, als je in je moederrol zit, zoveel mogelijk te zijn voor hen.

En de afgewezen vrouw, dat zijn de momenten waarop je aan je eigen verdriet toe komt. Probeer daar het forum, familie of vrienden voor te gebruiken, zodat je kinderen er wat minder van meekrijgen. Dat is de plek waar je volledig kunt schelden op de halve zool en zoolmeet, jezelf even kunt laten gaan in je verdriet. Maar door dat wat weg te houden van je kinderen, belast je hen minder én bied je jezelf afleiding.

En de tip om dit weekend hem met de kinderen achter te laten is een goede. Kun jij je even (al is het maar 24 uur) focussen op het zijn van een verlaten vrouw en kan hij even ervaren wat het is, gescheiden vader.
Sterkte!
Alle reacties Link kopieren Quote
Allereerst een dikke virtuele knuffel!! Wat goed dat je stap naar de advocaat hebt gemaakt, zeg! En je mag best je verdriet laten zien, he? Je bent ook maar een mens. Als jij laat zien dat je verdrietig bent, dan durven zij ook sneller hun verdriet te laten zien.
Misschien een idee om oppas te regelen voor een avondje? Zodat je ff ongegeneerd kan uithuilen bij iemand? Of een flink stuk fietsen of wat dan ook?
-
Alle reacties Link kopieren Quote
Maandag27 schreef:
24-09-2019 09:50
Wat ontzettend k.t. Ik snap dat je hier heel erg van streek van raakt en je as ex is een eikel.

Toch ga ik even streng tegen je zijn, om je te helpen. Probeer de komende tijd over je acties na te denken of als je iets doet, je dit doet als 1 ex-vrouw, 2. Moeder of als 3. Afgewezen vrouw.
Dat klinkt misschien raar, maar zo kun je het voor jezelf en de kinderen hanteerbaar en overzichtelijk houden. De ex-vrouw in je heeft al contact met de advocaat, maar gaat vandaag op zoek naar alle gegevens over de financiën, zoekt eventueel iemand die haar daar bij kan helpen, schrijft zich in bij woningbouw en begint met zoeken maar werk... kortom; neemt zakelijke beslissingen om hier zo goed mogelijk uit te komen. Bedenk ook wat je zelf wil na de scheiding, en stop met sorry zeggen bij elke vraag-eis die je aan hem stelt.

Als je in je moederrol zit, ben je er voor de kinderen. Niet om pa zwart te maken, maar zeggen dat je erg verdrietig bent omdat je papa even niet meer leuk vindt, is wel zo eerlijk. Normaal zou je wachten om te vertellen dat je gaat scheiden tot je de keuzes hebt gemaakt, maar als de oudste al in een traject met hulpverleners zit is het misschien wel slim om het eerder te vertellen. Probeer er, als je in je moederrol zit, zoveel mogelijk te zijn voor hen.

En de afgewezen vrouw, dat zijn de momenten waarop je aan je eigen verdriet toe komt. Probeer daar het forum, familie of vrienden voor te gebruiken, zodat je kinderen er wat minder van meekrijgen. Dat is de plek waar je volledig kunt schelden op de halve zool en zoolmeet, jezelf even kunt laten gaan in je verdriet. Maar door dat wat weg te houden van je kinderen, belast je hen minder én bied je jezelf afleiding.

En de tip om dit weekend hem met de kinderen achter te laten is een goede. Kun jij je even (al is het maar 24 uur) focussen op het zijn van een verlaten vrouw en kan hij even ervaren wat het is, gescheiden vader.
Sterkte!
Thanks! Hier heb ik wat aan. Ik had zelf inderdaad ook al bedacht dat als hij de kinderen inlicht dat hij hier dan bij ze mag blijven. Zijn antwoord was dat hij hier over na zou denken maar ik heb benoemd dat hij dit aan ze verplicht is. Dan ziet hij ook wat hij aanricht, en ik ga dan weg.
Alle reacties Link kopieren Quote
Advocaat heeft om zaken gevraagd en dit heb ik bij hem neergelegd. De schrik zit er een beetje in want hij dacht dit wel zonder advocaat te kunnen ‘regelen’. Hij geeft aan dat het hiermee lijkt dat er geen gesprek meer mogelijk is....
Alle reacties Link kopieren Quote
:hug: Rot zeg.

Maar zet nu je verdriet om in woede, en ga gelijk aan de slag met je advocaat.
Eis dat je thuis blijft voor de rust van de kids, partner en kinderalimentatie. Stel het spaargeld veilig etc...

Geen medelijden mee hebben, en aanpakken voor jezelf en de kinderen.
Iemand die zo makkelijk zijn huwelijk en gezin in de steek laat, verdient geen medelijden.

Dat gelul van ik ken haar net een maand is bullshit.

Strax lach jij het hardst, als hij met zijn nieuwe liefje zit te bekvechten om een krappe boodschappenbudget.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven