Relaties
alle pijlers
Stel ik mij aan?
maandag 1 juni 2026 om 17:49
Hoihoi,
Ik zou heel goed wat meningen en adviezen kunnen gebruiken over mijn relatie. We zijn beiden 40 jaar, 9 maanden samen en slapen in het weekend twee nachten samen en zien elkaar twee doordeweekse avonden iets van 2,5 uur. Wonen op kwartier rijden met de auto bij elkaar vandaan. Ik heb een dochter en hij heeft geen kinderen.
Mijn vriend is heel lief en goed voor mij, doet veel voor me en heeft veel voor me over. Dit is trouwens geheel wederzijds. Alleen zijn er wat dingen die me wel soms een beetje pijn doen. Hij zegt al van het begin af aan, soms grappend maar ook echt wel serieus, dat de relatie en ik hem veel tijd kosten. Ik geef hem trouwens alle tijd en ruimte voor hobby's en zijn eigen dingen maar ik ben ook wel graag samen maar dat lijkt me ook wel logisch in een relatie?
Het lijkt alsof hij zich de laatste maanden wat meer en vaker zich aan mij gaat irriteren. Gewoon de kleine dingetjes. Meerdere keren zeggen dat ik witte benen heb onder een bepaalde rok, en dan na een paar dagen ook nog eens zeggen dat zn ouders dat ook vonden. Dat hij 1 keer zo'n opmerking maakt oke maar dan drie keer en ook zn ouders erbij betrekken vond ik wel een beetje bijzonder. Toen we laatst samen boodschappen deden noemde hij me langzaam en was hij echt geïrriteerd over mijn tempo. Ook moet hij "wennen aan" mijn looproute in de supermarkt. Toen we pas een weekendje weg waren en ik vroeg of hij even bij me kwam liggen in de camper (ik heb een dochter met een eetstoornis met een bmi van 13 en ik had even behoefte aan troost en nabijheid) was hij opeens heel stil. Normaal zeggen we altijd lieve dingen tegen elkaar en opeens zei hij dat hij niet meer wist wat hij moest zeggen en zei hij dat wij nooit normaal communiceren en dat dat aan mij lag. Terwijl ik hem alles vertel maar soms klap ik heel even dicht en omdat hij regelmatig zegt dat ik/de relatie veel tijd kost en dat hij het zo druk heeft wil ik hem niet te veel belasten.
Paar weken terug waren we een weekendje bij vrienden van hem geweest en toen moesten we in de avond nog ergens op visite en ik zei toen van je mag wel gezellig bij mij douchen hoor. Ik bedoelde dit lief en was me van geen kwaad bewust en toen een paar uur nadat ik dat zei begon hij me opeens heel hatelijk na te praten hoe ik dat zei over het douchen en dat hij vindt dat ik hem na het weekend moeilijk kan loslaten. Ik was me van geen kwaad bewust omdat ik het alleen maar leuk en gezellig bedoelde van dat douchen.
Ik heb momenteel een burn out door de stress rondom mijn zieke dochter en ik had toen op een avond opeens geen energie meer om te douchen op de camping en daar heen te lopen en alles. Hij keek toen heel raar en ik vroeg vind je het raar dat ik niet meer de puf heb om te douchen? Toen zei hij ja. Zoiets is ook pijnlijk.
Ook vond hij mij opeens kattig toen ik pas geleden een drankje ophad en wat grapjes maakte met vrienden. Ik ben echt nog nooit van mn leven kattig genoemd en ik was gewoon alleen maar een beetje jolig.
Sorry voor het onsamenhangende verhaal maar deze dingen komen voor mij dan helemaal onverwacht en uit het niets. Ook regelmatig de opmerkingen dat ik tijd ik beslag neemt, ook al is het vaak als geintje, gaan een beetje pijn doen. Zijn we op de camping en wil ik bijvoorbeeld meelopen als hij de chemisch toilet gaat legen dan moet ik me eigenlijk verantwoorden als ik mee wil lopen omdat hij dan ook wel alleen wil. Maar ik wilde dan bijvoorbeeld mee omdat ik dan gelijk naar de wc moest. Het lijkt soms in de relatie alsof ik me moet verantwoorden als ik graag tijd met elkaar doorbreng. Hij is meestal super lief maar kan soms ook echt bot doen en dan noemt hij mij heel gevoelig of zegt hij dat ik het verkeerd opvat en dat hij alleen maar het beste met me voor heeft. Het lijkt ook alsof hij controlerender wordt. Ik weet ik ben soms wat van het uitstellen en daar zegt hij dan wat van. Of gaat hij controleren of ik mn rijbewijs wel bij me heb. Ik ben 40 jaar dus het is ook mn eigen verantwoordelijkheid.
Dit zijn allemaal kleine dingetjes maar ik ga merken dat ik bang begin te worden om dingen fout te doen. Stel ik mij aan?
Ik zou heel goed wat meningen en adviezen kunnen gebruiken over mijn relatie. We zijn beiden 40 jaar, 9 maanden samen en slapen in het weekend twee nachten samen en zien elkaar twee doordeweekse avonden iets van 2,5 uur. Wonen op kwartier rijden met de auto bij elkaar vandaan. Ik heb een dochter en hij heeft geen kinderen.
Mijn vriend is heel lief en goed voor mij, doet veel voor me en heeft veel voor me over. Dit is trouwens geheel wederzijds. Alleen zijn er wat dingen die me wel soms een beetje pijn doen. Hij zegt al van het begin af aan, soms grappend maar ook echt wel serieus, dat de relatie en ik hem veel tijd kosten. Ik geef hem trouwens alle tijd en ruimte voor hobby's en zijn eigen dingen maar ik ben ook wel graag samen maar dat lijkt me ook wel logisch in een relatie?
Het lijkt alsof hij zich de laatste maanden wat meer en vaker zich aan mij gaat irriteren. Gewoon de kleine dingetjes. Meerdere keren zeggen dat ik witte benen heb onder een bepaalde rok, en dan na een paar dagen ook nog eens zeggen dat zn ouders dat ook vonden. Dat hij 1 keer zo'n opmerking maakt oke maar dan drie keer en ook zn ouders erbij betrekken vond ik wel een beetje bijzonder. Toen we laatst samen boodschappen deden noemde hij me langzaam en was hij echt geïrriteerd over mijn tempo. Ook moet hij "wennen aan" mijn looproute in de supermarkt. Toen we pas een weekendje weg waren en ik vroeg of hij even bij me kwam liggen in de camper (ik heb een dochter met een eetstoornis met een bmi van 13 en ik had even behoefte aan troost en nabijheid) was hij opeens heel stil. Normaal zeggen we altijd lieve dingen tegen elkaar en opeens zei hij dat hij niet meer wist wat hij moest zeggen en zei hij dat wij nooit normaal communiceren en dat dat aan mij lag. Terwijl ik hem alles vertel maar soms klap ik heel even dicht en omdat hij regelmatig zegt dat ik/de relatie veel tijd kost en dat hij het zo druk heeft wil ik hem niet te veel belasten.
Paar weken terug waren we een weekendje bij vrienden van hem geweest en toen moesten we in de avond nog ergens op visite en ik zei toen van je mag wel gezellig bij mij douchen hoor. Ik bedoelde dit lief en was me van geen kwaad bewust en toen een paar uur nadat ik dat zei begon hij me opeens heel hatelijk na te praten hoe ik dat zei over het douchen en dat hij vindt dat ik hem na het weekend moeilijk kan loslaten. Ik was me van geen kwaad bewust omdat ik het alleen maar leuk en gezellig bedoelde van dat douchen.
Ik heb momenteel een burn out door de stress rondom mijn zieke dochter en ik had toen op een avond opeens geen energie meer om te douchen op de camping en daar heen te lopen en alles. Hij keek toen heel raar en ik vroeg vind je het raar dat ik niet meer de puf heb om te douchen? Toen zei hij ja. Zoiets is ook pijnlijk.
Ook vond hij mij opeens kattig toen ik pas geleden een drankje ophad en wat grapjes maakte met vrienden. Ik ben echt nog nooit van mn leven kattig genoemd en ik was gewoon alleen maar een beetje jolig.
Sorry voor het onsamenhangende verhaal maar deze dingen komen voor mij dan helemaal onverwacht en uit het niets. Ook regelmatig de opmerkingen dat ik tijd ik beslag neemt, ook al is het vaak als geintje, gaan een beetje pijn doen. Zijn we op de camping en wil ik bijvoorbeeld meelopen als hij de chemisch toilet gaat legen dan moet ik me eigenlijk verantwoorden als ik mee wil lopen omdat hij dan ook wel alleen wil. Maar ik wilde dan bijvoorbeeld mee omdat ik dan gelijk naar de wc moest. Het lijkt soms in de relatie alsof ik me moet verantwoorden als ik graag tijd met elkaar doorbreng. Hij is meestal super lief maar kan soms ook echt bot doen en dan noemt hij mij heel gevoelig of zegt hij dat ik het verkeerd opvat en dat hij alleen maar het beste met me voor heeft. Het lijkt ook alsof hij controlerender wordt. Ik weet ik ben soms wat van het uitstellen en daar zegt hij dan wat van. Of gaat hij controleren of ik mn rijbewijs wel bij me heb. Ik ben 40 jaar dus het is ook mn eigen verantwoordelijkheid.
Dit zijn allemaal kleine dingetjes maar ik ga merken dat ik bang begin te worden om dingen fout te doen. Stel ik mij aan?
maandag 1 juni 2026 om 23:33
Sowieso is een man die grapjes maakt waar jij niet om kunt lachen geen geschikte persoon voor jou. Hij maakt die grapjes ten koste van jou en zegt vervolgens dat het maar een grapje was (en dat jij te gevoelig bent en overreageert). Maar vervolgens doet hij het de keer erop weer. Dan weet hij jouw pijnpunt gewoon feilloos te vinden en hij duwt erop. Dat is geen aardig gedrag, hoor. Dat is uittesten en conditioneren, zodat jij zijn ‘grapjes’ uiteindelijk gaat accepteren en hij met steeds meer van dit soort streken wegkomt. Dan krijg je scheefgroei in je relatie. Jij slikt alle pijn maar weg om de lieve vrede te bewaren en hij schiet steeds meer uit de bocht. Ik zou ermee stoppen.
dinsdag 2 juni 2026 om 06:32
dinsdag 2 juni 2026 om 07:37
dinsdag 2 juni 2026 om 09:23
Was dat je ware reden, ook als je daar achteraf op terugkeek? Ik zou het destijds ook zo gezegd of ervaren kunnen hebben maar als ik op mijn vroegere zelf terugkijk dan speelde eigenlijk een heel andere emotie: angst. En dan ging het niet eens over relaties/dates waarbij er sprake was van dreiging, geweld, onder druk gezet worden etc. Maar toch speelde angst wel echt de belangrijkste rol waarom ik zélf niet de stap zette een relatie die ik niet leuk genoeg meer vond te verbreken. En denk ik dat ik onderhuids hoopte (soms al vanaf date 1): zet jíj nou die stap om mij niet meer te willen zien, niet door te gaan met daten, de relatie te verbreken dan is de kans het kleinst dat ik last van of met jou ga krijgen.greenmoustache schreef: ↑01-06-2026 23:31Ten ik 16 was ging ik ook zo doen tegen vriendjes met wie ik het eigenlijk uit wilde maken maar dat vond ik zielig.
Ik was niet zozeer bang dat ik een ander met verdriet opzadelde maar met een gekrenkt ego.
TO's vriend komt dominant op mij over, dus het zou kunnen dat dit soort gevoelens bij TO een rol spelen waarom ze zo over zich heen laat lopen.
dinsdag 2 juni 2026 om 09:30
Als ik een relatie heb ga ik ervan uit dat de man in kwestie mij heel leuk gezelschap vindt en het superfijn vindt om samen te zijn. Verder mag ik verwachten dat hij mij respecteert en niet expres kleineert of op knoppen duwt die pijn doen. Mijn vriend vindt ook dat onze relatie tijd kost maar hij noemt dat "zijn grootste hobby" en minder dan dat wil ik niet zijn.
Als ik mezelf een last vindt door mijn aanwezigheid en constant bezig ben om hem heen te dansen voor angst dat ik hem belast, als ik mezelf af moet vragen of ik mezelf aanstel omdat hij ronduit lullig doet dan zorg ik behoorlijk slecht voor mezelf.
Ik ga hier niet schrijven dat je meer of beter verdient want dat vind ik een non-uitspraak maar ik vraag me wel af waarom jij van mening zou zijn dat je je aanstelt.
Wat voor verschrikkelijks heb jij gedaan om deze behandeling van hem te verdienen?
Als ik mezelf een last vindt door mijn aanwezigheid en constant bezig ben om hem heen te dansen voor angst dat ik hem belast, als ik mezelf af moet vragen of ik mezelf aanstel omdat hij ronduit lullig doet dan zorg ik behoorlijk slecht voor mezelf.
Ik ga hier niet schrijven dat je meer of beter verdient want dat vind ik een non-uitspraak maar ik vraag me wel af waarom jij van mening zou zijn dat je je aanstelt.
Wat voor verschrikkelijks heb jij gedaan om deze behandeling van hem te verdienen?
dinsdag 2 juni 2026 om 09:31
Dat is toch ook niet uit te houden, dat soort mensen?Brooklyn28 schreef: ↑02-06-2026 08:47Ik had ook ooit zo'n parel. De dag dat hij zei dat ik mijn koffiezetapparaat andersom moest vullen, heb ik hem met z'n zooi op de trein gezet.
dinsdag 2 juni 2026 om 09:39
Frederieke schreef: ↑01-06-2026 22:35Als alles in jullie relatie precies zo zou blijven zoals het nu is, en er niks verandert, zou je dan over een jaar gelukkiger of ongelukkiger zijn dan nu?
Dit vind ik een hele goede vraag. Geef eens eerlijk antwoord, TO?
En voor de mensen die zeggen dat TO zo onzeker doet, ik zou óók onzeker worden van zo'n man (als ik niet in staat was om hem te dumpen). Hij kleineert TO. En als reactie daarop maakt TO zich inderdaad klein. Maar of hij nou een lul is of zij te onzeker, deze relatie is hoe dan ook niet gezond. En het zit duidelijk ook niet goed met de zelfliefde en eigenwaarde van TO. Maar er komen hier nogal weinig antwoorden van haar, dus dan is het moeilijk om hier een gesprek te voeren.
Dan maar gewoon een advies: TO, kom los van deze man. Dit wordt alleen maar erger.
The impossible only takes a little longer
dinsdag 2 juni 2026 om 09:53
dinsdag 2 juni 2026 om 15:38
woensdag 3 juni 2026 om 07:44
Ik word er gewoon verdrietig van als ik jouw berichten lees TO!
Wat krijg ik hier toch een beeld van een ongelijke verhouding! Hij voelt zich een groot en machtig man, jij blijft maar springen om een greintje waardering en respect. Maar geloof me: hoe harder jij je best blijft doen om hem te pleasen en zijn bevestiging te krijgen, hoe belangrijker hij zichzelf zal gaan vinden (jij geeft hem nl wel die bevestiging dat hij héél belangrijk is). De verhoudingen zullen dus alleen maar schever worden.
Ik krijg hier een beetje een beeld bij van een etterig jongetje dat zit te lachen als er een muis met 1 pootje vast raakt op een lijm-val en ervan geniet om te zien hoe de muis steeds vaster op die lijmval komt te zitten!
Alsjeblieft, doe jezelf een lol en verbreek die relatie!
En als je jezelf het niet waard vindt, doe het dan voor je dochter! Ik zou als dochter echt de ogen uit mijn kop janken als ik zag hoe mijn moeder zich wegcijferde voor zo'n l#l op pootjes!
Wat krijg ik hier toch een beeld van een ongelijke verhouding! Hij voelt zich een groot en machtig man, jij blijft maar springen om een greintje waardering en respect. Maar geloof me: hoe harder jij je best blijft doen om hem te pleasen en zijn bevestiging te krijgen, hoe belangrijker hij zichzelf zal gaan vinden (jij geeft hem nl wel die bevestiging dat hij héél belangrijk is). De verhoudingen zullen dus alleen maar schever worden.
Ik krijg hier een beetje een beeld bij van een etterig jongetje dat zit te lachen als er een muis met 1 pootje vast raakt op een lijm-val en ervan geniet om te zien hoe de muis steeds vaster op die lijmval komt te zitten!
Alsjeblieft, doe jezelf een lol en verbreek die relatie!
En als je jezelf het niet waard vindt, doe het dan voor je dochter! Ik zou als dochter echt de ogen uit mijn kop janken als ik zag hoe mijn moeder zich wegcijferde voor zo'n l#l op pootjes!
woensdag 3 juni 2026 om 08:47
Mensen die jou naar beneden halen om zichzelf goed en groot te voelen, zijn gewoon losers. Ook al zijn ze soms wel lief.
Als je hem niet meteen wil dumpen kun je hem wel zeggen dat je zijn nare opmerkingen over je uiterlijk, handel en wandel en de tijd die jij hem kost vast heel goed zijn voor zijn ego maar jou pijn doen en dat je ze dus niet langer accepteert. En bijvoorbeeld bij iedere nieuwe kutopmerking weggaan als het weer gebeurr.
En dan hoop ik dat je na 10, 20, 30, 100 keer alsnog helemaal klaar met hem bent en hem alsnog dumpt.
Vwrder vind ik de posts hier waarin geschreven wordt dat het aan irritatie door onderdanig gedrag zou liggen, echt stuitend. Er is geen enkel excuus voor kleinerende kutopmerkingen aan het adres van je partner. Als je een probleem hebt met ienands gedrag, dan bespreek je dat op een positieve, opbouwende manier. En niet door iemand af te breken met opmerkingen over witte benen.
Als je hem niet meteen wil dumpen kun je hem wel zeggen dat je zijn nare opmerkingen over je uiterlijk, handel en wandel en de tijd die jij hem kost vast heel goed zijn voor zijn ego maar jou pijn doen en dat je ze dus niet langer accepteert. En bijvoorbeeld bij iedere nieuwe kutopmerking weggaan als het weer gebeurr.
En dan hoop ik dat je na 10, 20, 30, 100 keer alsnog helemaal klaar met hem bent en hem alsnog dumpt.
Vwrder vind ik de posts hier waarin geschreven wordt dat het aan irritatie door onderdanig gedrag zou liggen, echt stuitend. Er is geen enkel excuus voor kleinerende kutopmerkingen aan het adres van je partner. Als je een probleem hebt met ienands gedrag, dan bespreek je dat op een positieve, opbouwende manier. En niet door iemand af te breken met opmerkingen over witte benen.
woensdag 3 juni 2026 om 09:25
Ik sluit me hier volledig bij aan. Eerste reactie van mij is ook wat een lomperd. Maar heeft hij niet gewoon wat meer tijd en ruimte nodig? Jullie doen best veel samen, het zou mij ook benauwen. Los daarvan, die dingen die hij roept kunnen echt niet.SunShine35 schreef: ↑01-06-2026 20:30Ja, een geïrriteerde man die lullige opmerkingen maakt.
Nog eens alles gelezen en denk toch dat ik de heersende mening niet deel.
Ik krijg de indruk dat hij lullig doet omdat hij en TO niet goed communiceren.
TO vraagt veel bevestiging, aandacht, wil veel samen doen en dat benauwt hem. Hij is alleen niet in staat dat op een vriendelijke manier te bespreken, dus doet hij lullig. Dat is mijn indruk.
Niet dat het dan goed is wat hij doet, maar krijg meer het idee dat de communicatie niet lekker loopt, en deze relatie waarschijnlijk tegen het einde begint te lopen.
woensdag 3 juni 2026 om 14:46
Het komt op mij over alsof de roze wolk van de eerste maanden verliefdheid begint op te trekken en dan blijkt dat jullie toch niet zo bij elkaar passen. Hij wil bij nader inzien toch meer vrijheid, jij wil nog meer samen doen. Dat gaat niet samen.
Op Viafora vraag je "wat kan ik beter doen?" In mijn beleving: niks. Als jij niet jezelf kunt zijn zonder bij hem irritatie op te roepen dan gaan jullie allebei niet gelukkig worden in deze relatie. Einde verhaal.
Op Viafora vraag je "wat kan ik beter doen?" In mijn beleving: niks. Als jij niet jezelf kunt zijn zonder bij hem irritatie op te roepen dan gaan jullie allebei niet gelukkig worden in deze relatie. Einde verhaal.
The owls are not what they seem
woensdag 3 juni 2026 om 17:23
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
