Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Te verlegen/bang om weerwoord te geven.

04-07-2020 18:44 99 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Goedenavond iedereen,

sinds drie maanden woon ik samen met mijn man. Dat gaat heel erg goed, alleen kan ik niet op tegen de moeder van mijn man. Ze komt heel vaak langs en dan krijg ik allerlei commentaar. Over mijn gewicht bijvoorbeeld. Ik weet zelf ook wel dat ik iets te dik ben maar dat commentaar telkens werkt niet en maakt me verdrietig. Ook doet ze andere erge dingen zoals alle kleren van haar zoon uit de kast trekken en mee naar huis nemen om te strijken want ik doe dat niet goed genoeg. Het ergste is dat ik niets durf te zeggen omdat ik extreem verlegen ben. Mijn man zegt er ook niets van want hij is net zoals ik ouderwets opgevoed in een kleine streng gelovige gemeenschap. Maar word hier allemaal heel onzeker van. Hoe pak ik dit aan stap voor stap?
Alle reacties Link kopieren Quote
Scheiding aanvragen.
de koelkast maakt me dik.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wist je niet dat zn moeder zo was?
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is uiteindelijk aan je man er wat van te zeggen.
Weet hij dat je schoonmoeder zulke dingen tegen je zegt?
Kunnen jullie samen bedenken wat hij kan zeggen, wat jullie willen dat ze laat of juist wel doet?
Als hij het lastig vindt het ftf te zeggen kan hij het ook telefonisch doen. En als dat niet helpt kunnen jullie bijvoorbeeld zeggen dat ze niet meer welkom is bij jullie thuis en dat bijvoorbeeld alleen hij nog op bezoek bij haar komt, of geen van beiden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Scheiden.
Zo serieus..waarom?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hard op zoek naar eigen woonruimte duh...
Alle reacties Link kopieren Quote
“Wat onaardig om te zeggen” of trek je wenkbrauw op
Alle reacties Link kopieren Quote
Huh je kende zijn moeder niet eerder en je bent zo vanuit huis gaan trouwen en samenwonen?
Ik had jou op negeer maar door de quotes las ik het. Op aktueel ben jij simpelweg een full blown racist. Doe niet alsof wij hier gek zijn.
Alle reacties Link kopieren Quote
Een keer goed vloeken ?
Het is wat het is
Alle reacties Link kopieren Quote
Eerst met je man bespreken denk ik, dan weet je in ieder geval hoe hij er over nadenkt en kan hij ook iets doen! Je staat er niet alleen voor ;) alhoewel sommige overtuigingen kun je lastig uit mensen krijgen, die zitten zo diep.. Gekeken naar je schoonmoeder bijv.
Alle reacties Link kopieren Quote
Maar aan de andere kant heb jij minder werk he, dus ergens is het een win win situatie
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk dat je eerst moet werken aan assertiviteit. Je geeft aan te verlegen te zijn om een weerwoord te geven, dus "ga vloeken, roep iets terug", is denk ik te simpel gedacht voor nu. Werk hieraan, daar heb je je leven lang profijt van.

Rationeel gezien weet jij ook wel dat de reacties ver over grenzen heengaan. Nu is het aan jou om stappen te zetten ze hierover aan te spreken. Wat heb jij nodig?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou iedere week zijn wasgoed gaan brengen naar schoonma en zeggen dat je het graag schoon en gewassen terug wil en of ze ook niet jouw wasgoed er bij kan doen? En als ze zegt dat je te dik bent zeg je dat manlief nou eenmaal gek is op dikke billen ofzo. Grapje natuurlijk, ik zou er ook niet blij van worden maar niks terugzeggen zit nou eenmaal niet in mijn aard dus ik zou daar wel een ruzietje voor over hebben. Het is mijn huis en mijn huishouden en daar heeft zij niet mee te bemoeien.
Alle reacties Link kopieren Quote
Als jullie beide niet sterk genoeg zijn kunnen jullie misschien in een brief opschrijven wat jullie vinden van haar kritiek en bemoeienissen. Dan kunnen jullie later een keer face to face overleggen wat wel acceptabel voor jullie is. Ook dat maar steeds ongevraagd langskomen moet stoppen. Ik denk dat zij zelf ook niet blij geweest was met zoveel aanwezigheid van haar schoonmoeder.

Overigens vind ik het heel slap van je man dat hij niet tegen zijn moeder zegt dat ze moet stoppen met jou zo slecht te behandelen En ook met zich te bemoeien met jullie huishouden.

Oefen desnoods samen eerst even. Je man zou dit gesprek alleen met haar moeten voeren. Hij zou zijn vrouw moeten beschermen tegen dit soort gedrag.
Alle reacties Link kopieren Quote
In onze omgeving is dit gedrag gewoon. Wij hebben ook verjaardagen waar de mannen bij de mannen zitten en de vrouwen bij de vrouwen. En trouwen en niet samenwonen. Als je kinderen gaat krijgen dan stoppen met werken voor de vrouw. De man de tuin onderhouden en de vrouw het huishouden en de kinderen.

En ja, ik weet dat dat belachelijk klinkt maar ik wist niet beter. Iedereen is hier zo.

Scheiden is zeker mijn bedoeling niet, wil gewoon graag beter voor mezelf leren opkomen. Het is zo extreem dat ik al veel dingen verpest heb door mijn verlegenheid. Als iemand die ik niet ken me aanspreekt ga ik trillen met mijn stem en hoofd. En ik weet heus dat dat idioot is vind ik van mezelf ook. Kreeg van de huisarts eens propanolol om dat trillen te voorkomen want anders kon ik mijn mondeling examen niet doen. Hij zegt dat er verder niets aan te doen is.

Mijn man lacht het gedrag van zijn moeder weg onder het mom van: ach, zo is het nu eenmaal, niets van aantrekken.

Wil graag toch beter voor mezelf opkomen maar kan geen begin krijgen. Dat dit mij op den duur doodongelukkig maakt weet ik ook wel.

Klopt Unicorn: roep iets terug, ga scheiden en dergelijke is zo ver van mezelf af. Daarom vraag ik ook om advies voor stap voor stap. En ja ik weet dat de reacties niet kunnen want het kwetst me erg. Kreeg op mijn verjaardag een dieetboek van mijn schoonmoeder en iedereen in de kamer lachen. Doet echt zeer.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou heel hard wegrennen bij zo'n familie die je levensloop voor je uitstippelt. Wat je mag en wat je moet.

Dus ik denk niet dat je dit kunt veranderen, wel hoe jij ermee omgaat.
Alle reacties Link kopieren Quote
Om uit zo'n omgeving in opstand te komen is heel moeilijk. Vloeken zal averechts werken. Je grenzen stellen en daarin bij je man aangeven dat je van hem verwacht dat hij je daarin steunt lijkt me beter. Begrijp ik het goed dat je 3 maanden geleden getrouwd bent? Kwam je daarvoor al bij je schoonfamilie over de vloer?
Het basismateriaal waarmee we vandaag gaan werken is..... kurk.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk niet dat je hier veel advies zal krijgen wat past bij jullie levenswijze. Het is een kleine gemeenschap zoals je zegt die zo leeft waar dit normaal is. Het klinkt nogal ouderwets.
Misschien is er wat meer achtergrond info nodig voor ons om je op weg te helpen?

Ik ben ook getrouwd maar strijk echt geen kleding van mijn man, dat mag hij zelf doen.
Ookal hebben wij nogal een traditionele rolverdeling (ik werk niet, zorg voor de kinderen en hij doet inderdaad onder andere de tuin ;-) )

Misschien kunnen jullie je eigen rolverdeling maken qua Huishoudelijke taken en dat ook communiceren naar je schoonmoeder als ze weer komt “controleren”.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja ik ben drie maanden getrouwd en kwam wel eens bij mijn schoonouders. Zat er altijd stil bij. Wilde wel wat zeggen maar durfde niet. Mijn man is ook zo opgevoed en ziet er niet veel kwaad in. Is ook gemakkelijker voor hem want hij werkt bijna 70 uur per week. En de anderen in mijn omgeving lijken zich er ook niets van aan te trekken dus misschien ben ik echt wel overgevoelig. Dan wil ik graag leren dat ik me er niets meer van aantrek.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind je niet overgevoelig, ik zou dit ook niet trekken.
Alle reacties Link kopieren Quote
cursus assertiviteit
Alle reacties Link kopieren Quote
Tuinbank hier wat achtergrond informatie. Streng gereformeerd dorpje. Iedereen kent elkaar. Ging ook alleen naar christelijke scholen. Wilde graag studeren maar dat werd weg gelachen want was goed in bètavakken. Wilde iets technisch doen maar dat is voor mannen. Ben dus op de administratie terecht gekomen.

Mijn vader en broertje zijn overleden in een auto ongeluk toen ik 12 was. Mijn moeder is hertrouwd en woont met haar man zo'n 200 kilometer verderop. Haar nieuwe man vond mij volgens mij niet heel leuk en moest bij mijn oma wonen in ons geboortedorpje. Ik spreek mijn moeder nog nauwelijks.

Ken mijn man vanaf mijn 15e en getrouwd toen ik 20 was. Mijn oma is heel lief maar kan niet met haar praten want zij vind ook dat ik niet moet zeuren.

Anderen in mijn omgeving zijn gewoon tevreden. Ook de vriendinnen die ik heb of misschien had, voelde mij altijd al anders. Zij kunnen beter met elkaar praten, ben een buitenbeentje.

Ik wil ook graag tevreden zijn maar word steeds ongelukkiger.
Alle reacties Link kopieren Quote
Marlinda schreef:
04-07-2020 22:39
De man de tuin onderhouden en de vrouw het huishouden en de kinderen.
Volgens deze regels zou jij dus het huishouden moeten doen en niet je schoonmoeder. Ze doet het dus verkeerd. "Mijn taak is het huishouden. Dat heb ik gedaan. Mijn man is tevreden en wil zijn spullen graag in de kast. Dank je dat je ze weer teruglegt."
Alle reacties Link kopieren Quote
huisarts en psycholoog
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind het moeilijk om goed te reageren op je post, ik maak me eigenlijk ook zorgen dat we in Nederland nog gemeenschappen hebben waar vrouwen, zoals jij, beperkt worden om een eigen persoonlijkheid te ontplooien. Toch wil ik wel proberen om je te helpen want het gaat je alleen om iets assertiever te worden.

Je schoonmoeder zegt waarschijnlijk altijd dezelfde dingen, schrijf die eens op en bedenk daar een antwoord bij wat het dichtst bij je ligt. Als ze zegt dat je dik bent zou je kunnen zeggen: " vindt u dat een probleem want Harry en ik vinden het een prima gewicht". Zij zal antwoorden dat het lelijk en/of ongezond is en jij zegt dan: " oh, nou, dan denken we daar verschillend over, wilt u een kopje koffie?". Het moeilijkste is de eerste zin omdat je weet dat je haar tegenspreekt en dat is ze niet gewend dus ze zal schrikken en je op je plaats willen zetten met iets onaardigs of door willen gaan op het onderwerp. Wuif het met een dikke glimlach weg en zeg maar dat je heerlijke koekjes hebt voor bij de koffie of zo.

Mensen denken vaak dat assertiviteit gepaard gaat met snedige opmerkingen of boosheid maar het zit hem in hoe beslist je bent om voet bij stuk te houden. Dat is eigenlijk heel simpel want je doet het al heel lang, je komt niet op het onderwerp terug of je herhaalt exact dezelfde woorden en altijd met een glimlach. Je bent zachtaardig en verlegen maar dat wil niet zeggen dat je niet vasthoudend kan zijn, je wil bepaalde dingen niet en daar mag je in je eigen huishouden vooruit komen. Jij wil zelf leren hoe je jullie huishouden moet runnen en dat je hoopt dat ze je die ruimte geeft door jou de vrijheid te geven om het op jouw manier te doen. Strijken leer je nooit als het je uit handen wordt genomen. Succes.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven