Relaties
alle pijlers
Te verlegen/bang om weerwoord te geven.
zaterdag 4 juli 2020 om 18:44
Goedenavond iedereen,
sinds drie maanden woon ik samen met mijn man. Dat gaat heel erg goed, alleen kan ik niet op tegen de moeder van mijn man. Ze komt heel vaak langs en dan krijg ik allerlei commentaar. Over mijn gewicht bijvoorbeeld. Ik weet zelf ook wel dat ik iets te dik ben maar dat commentaar telkens werkt niet en maakt me verdrietig. Ook doet ze andere erge dingen zoals alle kleren van haar zoon uit de kast trekken en mee naar huis nemen om te strijken want ik doe dat niet goed genoeg. Het ergste is dat ik niets durf te zeggen omdat ik extreem verlegen ben. Mijn man zegt er ook niets van want hij is net zoals ik ouderwets opgevoed in een kleine streng gelovige gemeenschap. Maar word hier allemaal heel onzeker van. Hoe pak ik dit aan stap voor stap?
sinds drie maanden woon ik samen met mijn man. Dat gaat heel erg goed, alleen kan ik niet op tegen de moeder van mijn man. Ze komt heel vaak langs en dan krijg ik allerlei commentaar. Over mijn gewicht bijvoorbeeld. Ik weet zelf ook wel dat ik iets te dik ben maar dat commentaar telkens werkt niet en maakt me verdrietig. Ook doet ze andere erge dingen zoals alle kleren van haar zoon uit de kast trekken en mee naar huis nemen om te strijken want ik doe dat niet goed genoeg. Het ergste is dat ik niets durf te zeggen omdat ik extreem verlegen ben. Mijn man zegt er ook niets van want hij is net zoals ik ouderwets opgevoed in een kleine streng gelovige gemeenschap. Maar word hier allemaal heel onzeker van. Hoe pak ik dit aan stap voor stap?
zaterdag 4 juli 2020 om 23:30
zaterdag 4 juli 2020 om 23:31
Geronimo2 schreef: ↑04-07-2020 23:28Ik vind het moeilijk om goed te reageren op je post, ik maak me eigenlijk ook zorgen dat we in Nederland nog gemeenschappen hebben waar vrouwen, zoals jij, beperkt worden om een eigen persoonlijkheid te ontplooien. Toch wil ik wel proberen om je te helpen want het gaat je alleen om iets assertiever te worden.
Ik ook, vooral omdat dit zo normaal lijkt bij hun.
abundance-of-freedom wijzigde dit bericht op 04-07-2020 23:33
Reden: Was nog niet klaar met bericht
Reden: Was nog niet klaar met bericht
2.06% gewijzigd
zaterdag 4 juli 2020 om 23:43
Als jij niks doet, veranderd er niks. Dus de sleutel tot succes zit in jou. Je schoonmoeder loopt niet over je heen, JIJ laat over je heen lopen. Wat kan er gebeuren, zal ze je niet meer aardig vinden? Het lijkt me dat dat nou al het geval is. Kom op, vraag de volgende keer als ze naar boven wil lopen wat ze gaat doen, en als ze dan zegt dat ze de kast open gaat trekken zeg je dat dat niet nodig is omdat het al gestreken is en het prima is zo.
zaterdag 4 juli 2020 om 23:44
Dit gaat niet alleen over je schoonmoeder. Het liefst zeg ik dat je moet scheiden, snel verhuizen naar een grote stad, alsnog moet gaan studeren en jezelf leren kennen en dat alles per morgen, simpelweg wegwezen. Tegelijkertijd snap ik dat zoiets niet zomaar gaat door je achtergrond en manier van opgroeien, het zijn zaken die elkaar versterken en je klein houden. Je hebt het niet leuk gehad vroeger en je hebt hulp nodig om ‘eruit te komen’ in de breedste zin van het woord. De eerste stap is denk ik de huisarts, hopelijk is hij/zij wel modern, desnoods neem je mee wat je hier geschreven hebt. Blijf hier schrijven als je wil, er zitten veel lieve mensen met kennis van zaken die je kunnen ondersteunen. Sterkte meid! 
zaterdag 4 juli 2020 om 23:46
Dacht dat ik het goed deed en nu ook aanzien kreeg. Kan het niet goed uitleggen. Ben alleen nog blij als ik slaap. Ook met mijn man, hij weet ook niet anders dan dit, dat besef ik me heel goed.
Wil niet meer zo trillen als iemand me aanspreekt. Wil zo graag normaal zijn.
Ik ga ook slapen, morgen komt mijn man weer thuis en daar verheug ik me op. Iedereen erg bedankt voor het beantwoorden van mijn vragen over onzekerheid.
Wil wel graag met kleine beetjes van mijn onzekerheid afkomen. Weet nog steeds niet hoe te beginnen. Bij de huisarts voor propanolol bleef ook niet onder ons, mijn oma is toen ingelicht dus vertrouw onze huisarts niet zo. Dan lijkt het alsof ik klaag en niet tevreden ben.
Bedankt voor de genomen moeite om advies te geven.
Wil niet meer zo trillen als iemand me aanspreekt. Wil zo graag normaal zijn.
Ik ga ook slapen, morgen komt mijn man weer thuis en daar verheug ik me op. Iedereen erg bedankt voor het beantwoorden van mijn vragen over onzekerheid.
Wil wel graag met kleine beetjes van mijn onzekerheid afkomen. Weet nog steeds niet hoe te beginnen. Bij de huisarts voor propanolol bleef ook niet onder ons, mijn oma is toen ingelicht dus vertrouw onze huisarts niet zo. Dan lijkt het alsof ik klaag en niet tevreden ben.
Bedankt voor de genomen moeite om advies te geven.
zaterdag 4 juli 2020 om 23:50
Hoi Marlinda,
Ten eerste wil ik je een compliment geven over hoe jij met dingen omgaat, je doet het al hartstikke goed! Knap van je dat jij je hier al doorheen slaat na wat je hebt meegemaakt!
Je weet bijvoorbeeld ook al dat je schoonmoeder niet gaat veranderen, daar ben je al heel ver mee.
Enige die kan veranderen ben je zelf, je bent al goed op weg.
Je komt over als een intelligent, lief en zacht-aardig persoon en ik heb het idee dat je graag authentiek en dicht bij jezelf wilt blijven.
Dit soort patronen doorbreken is erg lastig.
Je hebt jezelf al een aantal vragen gesteld hoe je dit kunt doorbreken, super goed!
Wat mij persoonlijk erg geholpen heeft (kom uit een vergelijkbaar dorp)
Is bedenken dat je schoonmoeder diegene is die een probleem heeft met loslaten, maar dat jij dat niet hebt.
Hoe vaker ik dat tegen mezelf gezegd heb, hoe meer ik er in ben gaan geloven.
Daardoor kon ik opmerkingen ook beter van me af laten glijden.
Hierbij heb ik hulp gehad van een praktijk-ondersteuner van de Huisarts... afgekort een POH.
Als je het bijvoorbeeld eng vindt om een telefonische afspraak te maken is er tegenwoordig ook wel de mogelijkheid om jouw probleem via mail te sturen.
Hopelijk word je gauw geholpen, ik wens jou de kracht toe om het juiste te doen voor jezelf.
Zet ‘ m op, je kunt meer aan dan je denkt!
Vriendelijke groet.
Ten eerste wil ik je een compliment geven over hoe jij met dingen omgaat, je doet het al hartstikke goed! Knap van je dat jij je hier al doorheen slaat na wat je hebt meegemaakt!
Je weet bijvoorbeeld ook al dat je schoonmoeder niet gaat veranderen, daar ben je al heel ver mee.
Enige die kan veranderen ben je zelf, je bent al goed op weg.
Je komt over als een intelligent, lief en zacht-aardig persoon en ik heb het idee dat je graag authentiek en dicht bij jezelf wilt blijven.
Dit soort patronen doorbreken is erg lastig.
Je hebt jezelf al een aantal vragen gesteld hoe je dit kunt doorbreken, super goed!
Wat mij persoonlijk erg geholpen heeft (kom uit een vergelijkbaar dorp)
Is bedenken dat je schoonmoeder diegene is die een probleem heeft met loslaten, maar dat jij dat niet hebt.
Hoe vaker ik dat tegen mezelf gezegd heb, hoe meer ik er in ben gaan geloven.
Daardoor kon ik opmerkingen ook beter van me af laten glijden.
Hierbij heb ik hulp gehad van een praktijk-ondersteuner van de Huisarts... afgekort een POH.
Als je het bijvoorbeeld eng vindt om een telefonische afspraak te maken is er tegenwoordig ook wel de mogelijkheid om jouw probleem via mail te sturen.
Hopelijk word je gauw geholpen, ik wens jou de kracht toe om het juiste te doen voor jezelf.
Zet ‘ m op, je kunt meer aan dan je denkt!
Vriendelijke groet.
zaterdag 4 juli 2020 om 23:56
Oh lieve TO. Zoveel te zeggen maar ik weet niet waar te beginnen.
Om je vragen te beantwoorden:
Deur op slot doen? Dat ze niet meer zomaar steeds binnen staat? Dan zeg je gewoon dat je niet thuis was en als ze dan vragen waar je was zeg je dat dat niet hun zaken zijn.
Bij nare opmerkingen kan je rustig zeggen "Gertruida, van zulke opmerkingen ben ik niet gediend." Oefen dat in de spiegel, het is echt niet zo eng om dat te zeggen. De bijbel staat ook vol met naastenliefde en niet oordelen dus schroom niet om die erbij te halen.
Maar lieve TO, volgens mij gaat het om veel meer dan dat. Je zegt alleen gelukkig te zijn als je slaapt. Dat is geen leven en dat hou je niet vol. Je bent nu nog piepjong en je hebt nog geen kinderen. Dit is je kans om nog iets van je leven te gaan maken en jezelf te beschermen. Als je behoefte hebt aan toch een netwerk om je heen, ga eens kijken bij een vrijere kerk. Die willen je vast met liefde helpen de juiste stappen te zetten en zo blijf je toch dicht bij je geloof, mocht je daar behoefte aan hebben.
Het leven is zoveel meer dan dit en ook jij mag en kan dat ervaren.
Om je vragen te beantwoorden:
Deur op slot doen? Dat ze niet meer zomaar steeds binnen staat? Dan zeg je gewoon dat je niet thuis was en als ze dan vragen waar je was zeg je dat dat niet hun zaken zijn.
Bij nare opmerkingen kan je rustig zeggen "Gertruida, van zulke opmerkingen ben ik niet gediend." Oefen dat in de spiegel, het is echt niet zo eng om dat te zeggen. De bijbel staat ook vol met naastenliefde en niet oordelen dus schroom niet om die erbij te halen.
Maar lieve TO, volgens mij gaat het om veel meer dan dat. Je zegt alleen gelukkig te zijn als je slaapt. Dat is geen leven en dat hou je niet vol. Je bent nu nog piepjong en je hebt nog geen kinderen. Dit is je kans om nog iets van je leven te gaan maken en jezelf te beschermen. Als je behoefte hebt aan toch een netwerk om je heen, ga eens kijken bij een vrijere kerk. Die willen je vast met liefde helpen de juiste stappen te zetten en zo blijf je toch dicht bij je geloof, mocht je daar behoefte aan hebben.
Het leven is zoveel meer dan dit en ook jij mag en kan dat ervaren.
"Wine in the morning, and some breakfast at night. Oh baby, I'm beginning to see the light!"
zondag 5 juli 2020 om 03:42
Misschien kun je om te beginnen eens wat boeken gaan lenen uit de bibliotheek over voor jezelf op komen, assertiviteit, laag zelfvertrouwen ed.
En wellicht vind je daar andere boeken die je aanspreken over de psyche.
Zoals angstklachten, paniek gevoelens etc.
Je zou ook naar een psycholoog kunnen gaan en uitleggen waar je mee zit.
En wellicht vind je daar andere boeken die je aanspreken over de psyche.
Zoals angstklachten, paniek gevoelens etc.
Je zou ook naar een psycholoog kunnen gaan en uitleggen waar je mee zit.
zondag 5 juli 2020 om 07:30
En daar heb je geen verwijzing voor nodig als je het consult zelf betaald.
Maar misschien is een afspraak met maatschappelijk werk een kleinere stap?
Boeken over zelfontwikkeling halen is ook een prima tip. En wederzinnen hardop oefenen voor de spiegel, meerdere keren.
Heeft je schoonmoeder een sleutel? Laat je man die terugvragen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 5 juli 2020 om 08:18
Ik denk niet dat medicatie je gaat helpen. Je moet weer regie krijgen over je eigen leven. Zeker voordat er kinderen zijn. Alleen op die manier kunnen jullie deze cirkel doorbreken. Ik ben bang dat je binnen deze gemeenschap dit niet gaat bereiken. De groepsdruk is te groot. Is er een optie om te verhuizen. Net zoals je moeder. Dit heeft ze vast niet alleen voor een man gedaan. Dat was waarschijnlijk haar ticket naar vrijheid. Je hebt de regie van je leven in je eigen handen. Als je man hierin niet mee wil of kan moet je het alleen doen. Je bent nog zo jong. Zonde om het maar te accepteren.
zondag 5 juli 2020 om 08:23
En 1 tip: probeer alsjeblieft nog even te wachten met kinderen. Daar kun je min of meer controle over uitoefenen, zelfs als echte anticonceptie not-done is. Volgens mij moet je eerst even het een en ander uitzoeken met jezelf vóór je die stap neemt.
Ik wil hier geen tekst (maar een leeg vak kan ik niet opslaan)
zondag 5 juli 2020 om 08:48
Hoi TO, je klinkt heel leuk en lief... je man en schoonmoeder hebben maar geluk met jou
je mag best iets minder lief zijn hoor, dan ben je nog steeds meer dan goed genoeg.
Wat je weegt maakt helemaal niet uit trouwens, en strijken is ook al niet van wereldbelang en verlegen zijn waarbij je soms trilt is ook al niet iets om lacherig over te doen. Fatsoenlijke mensen boeit dat soort dingen niet.
Het is eigenlijk een beetje sneu dat je schoonmoeder daar zo mee bezig is, kennelijk heeft ze dat nodig om zich goed te voelen
Kun je het zo gaan zien? Je hebt meer dan gelijk als je boos bent om hoe ze handelt, maar je kunt de stap misschien ook overslaan en je realiseren dat iemand niet zo doet vanuit een tevreden positie. Die vrouw mist 'iets' en wel zo dat ze eigenlijk zichzelf voor schut zet in haar pogingen grappen om jou te maken.
je mag best iets minder lief zijn hoor, dan ben je nog steeds meer dan goed genoeg.
Wat je weegt maakt helemaal niet uit trouwens, en strijken is ook al niet van wereldbelang en verlegen zijn waarbij je soms trilt is ook al niet iets om lacherig over te doen. Fatsoenlijke mensen boeit dat soort dingen niet.
Het is eigenlijk een beetje sneu dat je schoonmoeder daar zo mee bezig is, kennelijk heeft ze dat nodig om zich goed te voelen
Kun je het zo gaan zien? Je hebt meer dan gelijk als je boos bent om hoe ze handelt, maar je kunt de stap misschien ook overslaan en je realiseren dat iemand niet zo doet vanuit een tevreden positie. Die vrouw mist 'iets' en wel zo dat ze eigenlijk zichzelf voor schut zet in haar pogingen grappen om jou te maken.
-Yeah, well, you know, that's just, like, your opinion, man.
zondag 5 juli 2020 om 09:26
Wat een nare situatie, meid. Je had gehoopt dat door het huwelijk alles beter zou worden, maar je bent natuurlijk nog steeds jezelf met alle mooie en minder mooie eigenschappen en gevoelens die je al had.
Ik zou je willen adviseren om een psycholoog (of als dat minder zwaar voelt een coach) in te schakelen die jou kan helpen bij een aantal zaken zoals zelfverzekerdheid, assertiviteit en leren relativeren. Iemand die jou helpt om keuzes te maken over wanneer het voor jouw belangrijk is om voor jezelf op te komen of dingen juist van je af te laten glijden, en hoe je dat dan kunt doen op een manier die bij je past. Dat kan via de huisarts, maar als je dat liever niet doet, kun je ook rechtstreeks hulp benaderen. (In dat laatste geval, betaal je wel zelf).
Ik zou je willen adviseren om een psycholoog (of als dat minder zwaar voelt een coach) in te schakelen die jou kan helpen bij een aantal zaken zoals zelfverzekerdheid, assertiviteit en leren relativeren. Iemand die jou helpt om keuzes te maken over wanneer het voor jouw belangrijk is om voor jezelf op te komen of dingen juist van je af te laten glijden, en hoe je dat dan kunt doen op een manier die bij je past. Dat kan via de huisarts, maar als je dat liever niet doet, kun je ook rechtstreeks hulp benaderen. (In dat laatste geval, betaal je wel zelf).
zondag 5 juli 2020 om 09:37
zondag 5 juli 2020 om 09:41
Kun en durf je tegen je man wel compleet open te zijn TO?
En is het mogelijk om een andere huisarts te zoeken? Één die je wel vertrouwd? Dat komt waarschijnlijk ook uit, omdat de nieuwe dan je informatie moet opvragen bij de vorige, maar daarna heb je dan wel meer privacy.
En is het mogelijk om een andere huisarts te zoeken? Één die je wel vertrouwd? Dat komt waarschijnlijk ook uit, omdat de nieuwe dan je informatie moet opvragen bij de vorige, maar daarna heb je dan wel meer privacy.
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a douzend times
zondag 5 juli 2020 om 09:47
Beste Marlinda,
Allereerst, wat heb jij al veel te verduren gehad.
En dan even los van deze situatie.
Wat wil jij?
Wat wil je echt?
Waar wordt jij blij van?
Waar wordt jij gelukkig van?
Ik denk als jij deze vragen eerst gaat onderzoeken en je leert wie jij bent, en hoe je daar gaat komen (eventueel met hulp) je al zoveel sterker in je schoenen zult staan.
Het is jouw leven!
Veel succes
Allereerst, wat heb jij al veel te verduren gehad.
En dan even los van deze situatie.
Wat wil jij?
Wat wil je echt?
Waar wordt jij blij van?
Waar wordt jij gelukkig van?
Ik denk als jij deze vragen eerst gaat onderzoeken en je leert wie jij bent, en hoe je daar gaat komen (eventueel met hulp) je al zoveel sterker in je schoenen zult staan.
Het is jouw leven!
Veel succes
zondag 5 juli 2020 om 09:53
Jessiebel schreef: ↑05-07-2020 09:47Beste Marlinda,
Allereerst, wat heb jij al veel te verduren gehad.
En dan even los van deze situatie.
Wat wil jij?
Wat wil je echt?
Waar wordt jij blij van?
Waar wordt jij gelukkig van?
Ik denk als jij deze vragen eerst gaat onderzoeken en je leert wie jij bent, en hoe je daar gaat komen (eventueel met hulp) je al zoveel sterker in je schoenen zult staan.
Het is jouw leven!
Veel succes
Dit!
Het is jouw leven, denk na over hoe je dat het liefst zou willen leven.
zondag 5 juli 2020 om 09:58
Wat pijnlijk om te lezen dat er nog gemeenschappen zijn in Nederland waar je als vrouw zo in een bepaalde rol wordt geduwd. Als man natuurlijk ook (die 'moeten' fulltime werken neem ik aan), maar dat lijkt me minder beklemmend.
Je bent nog maar 20 jaar! Ik heb (gelukkig) geen idee hoe het is om jezelf niet te mogen ontwikkelen zoals je wilt, maar ik zou bijna zeggen: ga gewoon die studie doen! Uiteindelijk is het jouw leven...
En inderdaad, assertief zijn is niet hetzelfde als gemeen oid zijn. Probeer gewoon duidelijk te zijn. Prima idee van de rest om hier hulp bij te zoeken. Eigenlijk denk ik dat het meer aan de conservatieve omgeving ligt dan aan jou, maarja, die kun je niet makkelijk veranderen. Tenzij je weggaat en in een grote stad een technische studie gaat doen natuurlijk, dan heb je wat meer afstand.
Je bent nog maar 20 jaar! Ik heb (gelukkig) geen idee hoe het is om jezelf niet te mogen ontwikkelen zoals je wilt, maar ik zou bijna zeggen: ga gewoon die studie doen! Uiteindelijk is het jouw leven...
En inderdaad, assertief zijn is niet hetzelfde als gemeen oid zijn. Probeer gewoon duidelijk te zijn. Prima idee van de rest om hier hulp bij te zoeken. Eigenlijk denk ik dat het meer aan de conservatieve omgeving ligt dan aan jou, maarja, die kun je niet makkelijk veranderen. Tenzij je weggaat en in een grote stad een technische studie gaat doen natuurlijk, dan heb je wat meer afstand.
zondag 5 juli 2020 om 10:17
In ieder geval nog even wachten met kinderen. Neem desnoods een spiraal zodat man niets doorheeft, en dus de pil niet ziet liggen.
Kun je met je man hier wel over praten? Hoe ziet hij het voor zich m.b.t. werk van jullie beiden?
En zou je niet alsnog kunnen gaan studeren? Je bent pas 20. En je leven hoeft niet uit thuis blijven met de kids te bestaan hé.
Kun je met je man hier wel over praten? Hoe ziet hij het voor zich m.b.t. werk van jullie beiden?
En zou je niet alsnog kunnen gaan studeren? Je bent pas 20. En je leven hoeft niet uit thuis blijven met de kids te bestaan hé.
zondag 5 juli 2020 om 10:35
Zoals hierboven gezegd: laat je niet pushen op het gebied van kinderen. Eerst goed voor jezelf gaan zorgen. Is er geen andere huisarts waar je terecht kan?
Waar en hoe staat je man in het hele verhaal? Hoe is hij van karakter en welke standpunten heeft hij? Het klinkt of jullie beide vrij onderdanig zijn.
Waar en hoe staat je man in het hele verhaal? Hoe is hij van karakter en welke standpunten heeft hij? Het klinkt of jullie beide vrij onderdanig zijn.
zondag 5 juli 2020 om 11:26
Ik denk dat je diep in je hart weet dat dit niet het leven is waar jij gelukkig van word.
Je voelt dat je niet kunt leven in het kringetje van bekrompenheid.
Je probeert het uit alle macht maar het lukt niet.
Ga eens heeeeel eerlijk zijn naar jezelf toe, is dit leven voldoende om de komende 70 jaar gelukkig te zijn en voldoening uit te halen?
Of zie je ergens een toekomst waarin je vrij bent, kunt studeren, naar een psycholoog kunt om je verleden en onzekerheden te kunnen verwerken. Waarin je vrij bent om je eigen pad te kiezen?
Praat eens met je moeder, het zal heel dubbel zijn maar ze (zo lees ik het) is de gemeenschap ontvlucht, wilde ze jou niet meenemen of mocht ze dat niet?
Sterkte meid, het is veel en erg heftig maar alleen jij kunt veranderingen aanbrengen in jouw leven. Kies wijs, je kunt het nooit meer overdoen hè?
Je voelt dat je niet kunt leven in het kringetje van bekrompenheid.
Je probeert het uit alle macht maar het lukt niet.
Ga eens heeeeel eerlijk zijn naar jezelf toe, is dit leven voldoende om de komende 70 jaar gelukkig te zijn en voldoening uit te halen?
Of zie je ergens een toekomst waarin je vrij bent, kunt studeren, naar een psycholoog kunt om je verleden en onzekerheden te kunnen verwerken. Waarin je vrij bent om je eigen pad te kiezen?
Praat eens met je moeder, het zal heel dubbel zijn maar ze (zo lees ik het) is de gemeenschap ontvlucht, wilde ze jou niet meenemen of mocht ze dat niet?
Sterkte meid, het is veel en erg heftig maar alleen jij kunt veranderingen aanbrengen in jouw leven. Kies wijs, je kunt het nooit meer overdoen hè?
Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I’ve got diamonds
At the meeting of my thighs?
Does it come as a surprise
That I dance like I’ve got diamonds
At the meeting of my thighs?
zondag 5 juli 2020 om 15:15
Vandaag reageert ze ws niet want het is zondag. Ik vind het heel heftig voor je TO. Wat eerder werd gezegd: wacht aub nog even met kinderen en vind uit wat jij wilt in het leven. Voor je het weet heb je er anders 4 en geen baan; zit je helemaal vast. Werk je nu wel? Denk je dat je man er voor open staat om met jou een stap buiten de gemeenschap en het dorp te maken? Zou hij het accepteren als je alsnog gaat studeren? De wereld is nog van jou meid! Je bent nog super jong!!!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
