Relaties
alle pijlers
Te verlegen/bang om weerwoord te geven.
zaterdag 4 juli 2020 om 18:44
Goedenavond iedereen,
sinds drie maanden woon ik samen met mijn man. Dat gaat heel erg goed, alleen kan ik niet op tegen de moeder van mijn man. Ze komt heel vaak langs en dan krijg ik allerlei commentaar. Over mijn gewicht bijvoorbeeld. Ik weet zelf ook wel dat ik iets te dik ben maar dat commentaar telkens werkt niet en maakt me verdrietig. Ook doet ze andere erge dingen zoals alle kleren van haar zoon uit de kast trekken en mee naar huis nemen om te strijken want ik doe dat niet goed genoeg. Het ergste is dat ik niets durf te zeggen omdat ik extreem verlegen ben. Mijn man zegt er ook niets van want hij is net zoals ik ouderwets opgevoed in een kleine streng gelovige gemeenschap. Maar word hier allemaal heel onzeker van. Hoe pak ik dit aan stap voor stap?
sinds drie maanden woon ik samen met mijn man. Dat gaat heel erg goed, alleen kan ik niet op tegen de moeder van mijn man. Ze komt heel vaak langs en dan krijg ik allerlei commentaar. Over mijn gewicht bijvoorbeeld. Ik weet zelf ook wel dat ik iets te dik ben maar dat commentaar telkens werkt niet en maakt me verdrietig. Ook doet ze andere erge dingen zoals alle kleren van haar zoon uit de kast trekken en mee naar huis nemen om te strijken want ik doe dat niet goed genoeg. Het ergste is dat ik niets durf te zeggen omdat ik extreem verlegen ben. Mijn man zegt er ook niets van want hij is net zoals ik ouderwets opgevoed in een kleine streng gelovige gemeenschap. Maar word hier allemaal heel onzeker van. Hoe pak ik dit aan stap voor stap?
zondag 5 juli 2020 om 15:32
Ik snap dat je steeds ongelukkiger wordt, dit klinkt mij als een verschrikkelijk leven.. Straks heb je een paar kinderen en zit je helemaal vast. En over dat dieetboek: jouw schoonmoeder is echt een loeder. Wat een misselijke rotstreek.Marlinda schreef: ↑04-07-2020 23:21Tuinbank hier wat achtergrond informatie. Streng gereformeerd dorpje. Iedereen kent elkaar. Ging ook alleen naar christelijke scholen. Wilde graag studeren maar dat werd weg gelachen want was goed in bètavakken. Wilde iets technisch doen maar dat is voor mannen. Ben dus op de administratie terecht gekomen.
Mijn vader en broertje zijn overleden in een auto ongeluk toen ik 12 was. Mijn moeder is hertrouwd en woont met haar man zo'n 200 kilometer verderop. Haar nieuwe man vond mij volgens mij niet heel leuk en moest bij mijn oma wonen in ons geboortedorpje. Ik spreek mijn moeder nog nauwelijks.
Ken mijn man vanaf mijn 15e en getrouwd toen ik 20 was. Mijn oma is heel lief maar kan niet met haar praten want zij vind ook dat ik niet moet zeuren.
Anderen in mijn omgeving zijn gewoon tevreden. Ook de vriendinnen die ik heb of misschien had, voelde mij altijd al anders. Zij kunnen beter met elkaar praten, ben een buitenbeentje.
Ik wil ook graag tevreden zijn maar word steeds ongelukkiger.
Je bent zeker niet te gevoelig,maar jij bent wel de enige die hier verandering in kan brengen. Ik zou bij je man aangeven dat je toch gaat studeren. Je laat iedereen nu jouw leven bepalen (en daar ben je wel zelf bij)..
Heel veel sterkte!
zondag 5 juli 2020 om 16:12
@Marlinda
Wat een lastige situatie. Werk jij of dit moment of ben je huisvrouw? Heb je wel eens gedacht aan een deeltijd studie of een thuisstudie zodat je dit kunt combineren met het huishouden?
Ik heb niet veel kennis van de gemeenschap waar je bij hoort. Je geeft aan dat je schoonmoeder erg negatief over jou is. Is onaardig zijn tegen je schoondochter hoe het hoort? Is er misschien een voorganger van het geloof waar je de omgang met je schoonmoeder kunt bespreken? Misschien kun je tips krijgen over hoe je voor jezelf op kunt komen zonder dat je meteen ingaat tegen alles wat de gemeenschap van je verwacht.
Wat een lastige situatie. Werk jij of dit moment of ben je huisvrouw? Heb je wel eens gedacht aan een deeltijd studie of een thuisstudie zodat je dit kunt combineren met het huishouden?
Ik heb niet veel kennis van de gemeenschap waar je bij hoort. Je geeft aan dat je schoonmoeder erg negatief over jou is. Is onaardig zijn tegen je schoondochter hoe het hoort? Is er misschien een voorganger van het geloof waar je de omgang met je schoonmoeder kunt bespreken? Misschien kun je tips krijgen over hoe je voor jezelf op kunt komen zonder dat je meteen ingaat tegen alles wat de gemeenschap van je verwacht.
zondag 5 juli 2020 om 16:45
Wat zul jij je beklemd voelen. En waar je dacht dat je huwelijk de uitweg was, zet het je alleen maar meer vast.
Misschien is stap één dan ook van jezelf weten dat je misschien wel verlegen en stotterig doet- maar dat daaronder een hele slimme, lieve vrouw zit. Dat stotteren en rood worden? Je bent zo hard bezig om na te denken wat je moet antwoorden om te passen binnen waar je woont, dat je woorden er niet soepel uitkomen. Al je energie gaat naar het zoeken van het gewenste antwoord - dan klink je vanzelf nerveus. Daar kunnen de medicijnen van de huisarts je niet bij helpen.
Wat je wel kan helpen? Mensen zoeken die je uit deze beklemmende omgeving kunnen halen. Normaal zou ik ook zeggen een POH van de huisarts, maar ik denk dat je huisarts nu erg onbetrouwbaar lijkt. Dat zou je hem kunnen vertellen. Kun je meteen om een hormonaal spiraal vragen, want kinderen lijkt me iets waar je beter nog even mee wacht. En als hij dat zonodig aan je schoonmoeder wil vertellen heb a) jij een reden om een klacht in te dienen en b) weet ze het meteen.
Lieverd, er is geen toverstaf die deze situatie ineens goed maakt. Maar zoek alsjeblief mensen om je heen die je helpen om een stapje te zetten. Die je zien om wie je bent en wat je kunt- en je daarin laten groeien. Iedere keer dat je iets voor jezelf kiest, omdat jij het wil, is er een.
Misschien is stap één dan ook van jezelf weten dat je misschien wel verlegen en stotterig doet- maar dat daaronder een hele slimme, lieve vrouw zit. Dat stotteren en rood worden? Je bent zo hard bezig om na te denken wat je moet antwoorden om te passen binnen waar je woont, dat je woorden er niet soepel uitkomen. Al je energie gaat naar het zoeken van het gewenste antwoord - dan klink je vanzelf nerveus. Daar kunnen de medicijnen van de huisarts je niet bij helpen.
Wat je wel kan helpen? Mensen zoeken die je uit deze beklemmende omgeving kunnen halen. Normaal zou ik ook zeggen een POH van de huisarts, maar ik denk dat je huisarts nu erg onbetrouwbaar lijkt. Dat zou je hem kunnen vertellen. Kun je meteen om een hormonaal spiraal vragen, want kinderen lijkt me iets waar je beter nog even mee wacht. En als hij dat zonodig aan je schoonmoeder wil vertellen heb a) jij een reden om een klacht in te dienen en b) weet ze het meteen.
Lieverd, er is geen toverstaf die deze situatie ineens goed maakt. Maar zoek alsjeblief mensen om je heen die je helpen om een stapje te zetten. Die je zien om wie je bent en wat je kunt- en je daarin laten groeien. Iedere keer dat je iets voor jezelf kiest, omdat jij het wil, is er een.
maandag 6 juli 2020 om 11:37
Hierboven las ik de tip hier stap voor stap aan te werken.
Dat lijkt mij inderdaad het beste.
Dat verlegen zijn en trillend spreken herken ik wel.
Ik heb daar ook veel last van gehad, maar ik ben er voor een redelijk groot deel vanaf.
Ik heb veel baat gehad bij een training sociale vaardigheden en assertiviteit. Je zou eens kunnen kijken bij de VVM (Vereniging voor verlegen mensen).
Als je zoiets zou willen doen, zou het wel het beste zijn als je man je daarin ook steunt.
Jouw situatie lijkt mij wel dubbel moeilijk; je zit niet alleen "gevangen" in je verlegenheid, maar ook nog in een leefsituatie die niet fijn is en waarin je allerlei dingen worden opgelegd die je in je vrijheid beperken...
De eerste stap heb je in elk geval gezet: inzien dat er zaken in je leven zijn die niet goed voor je zijn en waar je wat aan wilt veranderen.
Dat lijkt mij inderdaad het beste.
Dat verlegen zijn en trillend spreken herken ik wel.
Ik heb daar ook veel last van gehad, maar ik ben er voor een redelijk groot deel vanaf.
Ik heb veel baat gehad bij een training sociale vaardigheden en assertiviteit. Je zou eens kunnen kijken bij de VVM (Vereniging voor verlegen mensen).
Als je zoiets zou willen doen, zou het wel het beste zijn als je man je daarin ook steunt.
Jouw situatie lijkt mij wel dubbel moeilijk; je zit niet alleen "gevangen" in je verlegenheid, maar ook nog in een leefsituatie die niet fijn is en waarin je allerlei dingen worden opgelegd die je in je vrijheid beperken...
De eerste stap heb je in elk geval gezet: inzien dat er zaken in je leven zijn die niet goed voor je zijn en waar je wat aan wilt veranderen.
maandag 6 juli 2020 om 11:50
Als je man en jij heel gelovig zijn dan zou je er ook met iemand van jullie kerk over kunnen praten. In de Bijbel staat dat een man zijn vader en moeder moet verlaten en zijn vrouw moet aanhangen. Dat betekent dat hij jou op de eerste plaats zal moeten zetten en zijn moeder op de hare. Als jij het nodig hebt dat hij met haar afspreekt dat ze jou met meer respect behandelt dan is dat zijn taak. Je schoonmoeder kan de Bijbel niet alleen maar aanhangen als het haar uitkomt.
maandag 6 juli 2020 om 14:24
Heel goed gezegd. Ik ben niet zo thuis in de bijbel. Gelukkig ben jij dit wel. Ik denk dat TO het meest heeft aan antwoorden die inhouden dat ze niet direct volledig hoeft te breken met haar huidige leven.sprankelend schreef: ↑06-07-2020 11:50Als je man en jij heel gelovig zijn dan zou je er ook met iemand van jullie kerk over kunnen praten. In de Bijbel staat dat een man zijn vader en moeder moet verlaten en zijn vrouw moet aanhangen. Dat betekent dat hij jou op de eerste plaats zal moeten zetten en zijn moeder op de hare. Als jij het nodig hebt dat hij met haar afspreekt dat ze jou met meer respect behandelt dan is dat zijn taak. Je schoonmoeder kan de Bijbel niet alleen maar aanhangen als het haar uitkomt.
maandag 6 juli 2020 om 14:27
- Alleen OP gelezen-
“Dankjewel voor het onaardige compliment. Als je voortaan niks leuks te zeggen hebt, dan kun je beter je mond houden.”
“Goh wat maakt nou dat je mij wilt aanspreken op mijn gewicht? Volgens mij zijn wij allebei volwassen en maken we beiden eigen keuzes. Ik hoef geen ongevraagde tips of adviezen.”
“Dankjewel voor het onaardige compliment. Als je voortaan niks leuks te zeggen hebt, dan kun je beter je mond houden.”
“Goh wat maakt nou dat je mij wilt aanspreken op mijn gewicht? Volgens mij zijn wij allebei volwassen en maken we beiden eigen keuzes. Ik hoef geen ongevraagde tips of adviezen.”
maandag 6 juli 2020 om 14:36
Treurniet12 schreef: ↑06-07-2020 14:27- Alleen OP gelezen-
“Dankjewel voor het onaardige compliment. Als je voortaan niks leuks te zeggen hebt, dan kun je beter je mond houden.”
“Goh wat maakt nou dat je mij wilt aanspreken op mijn gewicht? Volgens mij zijn wij allebei volwassen en maken we beiden eigen keuzes. Ik hoef geen ongevraagde tips of adviezen.”
Je kunt toch echt beter even de rest van de reacties doorlezen voordat je dit zegt. Daarin legt TO haar situatie namelijk uit, en zo simpel als jij het stelt, is het helaas niet.
Nee heb je, ja kun je krijgen.
maandag 6 juli 2020 om 15:03
In dat geval zou het handig zijn om de toelichting in de OP te plaatsen. Dan krijgt TO gericht advies want niet iedereen gaat alle reacties lezen.sunshineandblueskies schreef: ↑06-07-2020 14:36Je kunt toch echt beter even de rest van de reacties doorlezen voordat je dit zegt. Daarin legt TO haar situatie namelijk uit, en zo simpel als jij het stelt, is het helaas niet.
maandag 6 juli 2020 om 15:18
Jeetje TO, wat heftig! Ik was me er eigenlijk niet van bewust dat dit nog steeds in Nederland speelt.
Er is al een hoop gezegd waar je echt over kan nadenken en iets mee kan. Ik wilde je alleen laten weten dat ik je verlegenheid en het trillen herken. Ik was begin 20 dat het verbeterde, maar wel omdat ik de vrijheid had om mezelf te ontwikkelen en te leren kennen.
Ik vind het echt heel heftig om te lezen dat je zo ongelukkig bent en eerlijk gezegd klinkt het meer alsof je in een soort gevangenschap leeft. Je hele leven lang worden dingen al voor je bepaald en mag je niet zijn wie je wilt zijn!
Ik hoop dat je iemand kan vinden die je wel echt kan vertrouwen TO! En f**** jouw schoonmoeder die je opzettelijk een rot gevoel geeft zodat zij zich waarschijnlijk goed kan voelen over zichzelf. Echt...
Er is al een hoop gezegd waar je echt over kan nadenken en iets mee kan. Ik wilde je alleen laten weten dat ik je verlegenheid en het trillen herken. Ik was begin 20 dat het verbeterde, maar wel omdat ik de vrijheid had om mezelf te ontwikkelen en te leren kennen.
Ik vind het echt heel heftig om te lezen dat je zo ongelukkig bent en eerlijk gezegd klinkt het meer alsof je in een soort gevangenschap leeft. Je hele leven lang worden dingen al voor je bepaald en mag je niet zijn wie je wilt zijn!
Ik hoop dat je iemand kan vinden die je wel echt kan vertrouwen TO! En f**** jouw schoonmoeder die je opzettelijk een rot gevoel geeft zodat zij zich waarschijnlijk goed kan voelen over zichzelf. Echt...
maandag 6 juli 2020 om 15:22
Treurniet12 schreef: ↑06-07-2020 15:03In dat geval zou het handig zijn om de toelichting in de OP te plaatsen. Dan krijgt TO gericht advies want niet iedereen gaat alle reacties lezen.
Iets kan toch later naar voren komen, aan de hand van vragen?
Jij zou ook wat meer moeite kunnen doen dan alleen reageren aan de hand van een OP, want misschien is jouw antwoord dan al 10x gegeven in de 60 berichten van dit topic.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 6 juli 2020 om 18:45
Treurniet12 schreef: ↑06-07-2020 15:03In dat geval zou het handig zijn om de toelichting in de OP te plaatsen. Dan krijgt TO gericht advies want niet iedereen gaat alle reacties lezen.
TO heeft aanvullende informatie gegeven aan de hand van vragen. Dat is namelijk hoe een topic werkt. TO opent een topic over een onderwerp, mensen geven advies/stellen vragen, TO reageert. Zo werkt het op forum doorgaans.
Zoals hierboven genoemd wordt, je kunt zelf ook even wat moeite doen en de reacties doorlezen zodat je niet met 'mosterd na de maaltijd' komt. Het zijn ten slotte maar 3 pagina's, geen 88.
Nee heb je, ja kun je krijgen.
maandag 6 juli 2020 om 18:54
Tja, wat zou ik zeggen. Voor mij het makkelijk want ik zou niets met dat soort mensen te maken willen hebben.
Dat je bent getrouwd met de jeugliefde houd ook een beetje in dat je eigenlijk niet geleeft hebt en gewoon in het patroon bent gevallen dat je gewend bent. Je mist dus letterlijk een stuk groei/opvoeding.
Persoonlijk zou ik het zo brengen 'Bemoei je lekker met je eigen zaken en als je dat niet kan hoef je niet meer langs te komen. Toedeloe!' En als je man zijn moeder gaat verdedigen, laat hem in de stront zakken en vraag een scheiding aan.
Afschuwelijk dat soort conservative, onwetende en kortzichtige mensen. Nutteloze figuren, dat zijn het.
Dat je bent getrouwd met de jeugliefde houd ook een beetje in dat je eigenlijk niet geleeft hebt en gewoon in het patroon bent gevallen dat je gewend bent. Je mist dus letterlijk een stuk groei/opvoeding.
Persoonlijk zou ik het zo brengen 'Bemoei je lekker met je eigen zaken en als je dat niet kan hoef je niet meer langs te komen. Toedeloe!' En als je man zijn moeder gaat verdedigen, laat hem in de stront zakken en vraag een scheiding aan.
Afschuwelijk dat soort conservative, onwetende en kortzichtige mensen. Nutteloze figuren, dat zijn het.
Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rave at close of day; Rage, rage against the dying of the light.
maandag 6 juli 2020 om 18:58
RoamingZombie schreef: ↑06-07-2020 18:54Tja, wat zou ik zeggen. Voor mij het makkelijk want ik zou niets met dat soort mensen te maken willen hebben.
Dat je bent getrouwd met de jeugliefde houd ook een beetje in dat je eigenlijk niet geleeft hebt en gewoon in het patroon bent gevallen dat je gewend bent. Je mist dus letterlijk een stuk groei/opvoeding.
Persoonlijk zou ik het zo brengen 'Bemoei je lekker met je eigen zaken en als je dat niet kan hoef je niet meer langs te komen. Toedeloe!' En als je man zijn moeder gaat verdedigen, laat hem in de stront zakken en vraag een scheiding aan.
Afschuwelijk dat soort conservative, onwetende en kortzichtige mensen. Nutteloze figuren, dat zijn het.
Jeetje, wat een kortzichtige reactie zeg. Heb je de aanvullende reacties van TO überhaupt wel gelezen?
Nee heb je, ja kun je krijgen.
maandag 6 juli 2020 om 19:40
Oh dankjewel voor je uitleg, dat wist ik nog niet.sunshineandblueskies schreef: ↑06-07-2020 18:45TO heeft aanvullende informatie gegeven aan de hand van vragen. Dat is namelijk hoe een topic werkt. TO opent een topic over een onderwerp, mensen geven advies/stellen vragen, TO reageert. Zo werkt het op forum doorgaans.
Zoals hierboven genoemd wordt, je kunt zelf ook even wat moeite doen en de reacties doorlezen zodat je niet met 'mosterd na de maaltijd' komt. Het zijn ten slotte maar 3 pagina's, geen 88.
maandag 6 juli 2020 om 19:42
Maar meid, jij wéét wat je wil. Je voelt zelf ook dat dit niet goed is. Zie jij jezelf in deze situatie nog minstens 65 jaar lang zitten? Waarom pak je niet de teugels in handen en ga je bijvoorbeeld studeren? Die beta vakken hebben daar niks mee te maken. Je bent super jong. Waarom je nu al zo afhankelijk opstellen? Alsjeblieft doe wat aan je weerbaarheid en bouw een eigen leven op.Marlinda schreef: ↑04-07-2020 23:21Tuinbank hier wat achtergrond informatie. Streng gereformeerd dorpje. Iedereen kent elkaar. Ging ook alleen naar christelijke scholen. Wilde graag studeren maar dat werd weg gelachen want was goed in bètavakken. Wilde iets technisch doen maar dat is voor mannen. Ben dus op de administratie terecht gekomen.
Mijn vader en broertje zijn overleden in een auto ongeluk toen ik 12 was. Mijn moeder is hertrouwd en woont met haar man zo'n 200 kilometer verderop. Haar nieuwe man vond mij volgens mij niet heel leuk en moest bij mijn oma wonen in ons geboortedorpje. Ik spreek mijn moeder nog nauwelijks.
Ken mijn man vanaf mijn 15e en getrouwd toen ik 20 was. Mijn oma is heel lief maar kan niet met haar praten want zij vind ook dat ik niet moet zeuren.
Anderen in mijn omgeving zijn gewoon tevreden. Ook de vriendinnen die ik heb of misschien had, voelde mij altijd al anders. Zij kunnen beter met elkaar praten, ben een buitenbeentje.
Ik wil ook graag tevreden zijn maar word steeds ongelukkiger.
Je hebt een heftig verleden waaraan je helaas niks meer aan kunt veranderen. Maar je hebt nog een hele toekomst voor je van hopelijk minstens 65 jaar. Dat ga je toch niet ongelukkig doormaken? Elke dag kun je keuzes maken. Als jij je spullen pakt en vertrekt dan is dat jouw keuze. Als jij morgen naar Verweggistan wil dan is dat jouw keuze. Als je morgen een studie wilt beginnen dan is dat jouw keuze. We leven niet meer in de jaren ‘30.
Maak een lijst van dingen waar je gelukkig van wordt én van dingen die je echt nog wilt doen in de komende jaren, zonder in beperkingen te denken. Dus zonder aan geld, je schoonmoeders mening of je man te denken. Wat wil jij? Als je morgenochtend wakker zou worden en alle beperkingen zouden weg zijn, hoe zou jouw leven er dan uit zien die ochtend?
dinsdag 7 juli 2020 om 00:31
Zat me te verbazen over de propanolol-passage. Huisarts had oma op de hoogte gebracht. Dat is nogal in strijd met de beroepsethiek en de privacy. Maar ik las ook iets over mondeling examen en misschien was TO toen minderjarig. Hoe dan ook. Je zo onzeker (en minderwaardig) voelen is gewoon zwaar ***. Ik ben zelf nogal verlegen en heb lang over me heen laten lopen, veel geslikt van anderen. Een burn-out was het gevolg. Het heeft me jaren gekost om daar overheen te komen. Heb het nogal drastische besluit genomen om totaal ergens anders (100 km verderop) helemaal opnieuw te beginnen. Was helemaal op mezelf aangewezen. Heeft me goed gedaan. Ik zeg uiteraard niet dat TO een dergelijke stap moet zetten. Toch lijkt het me niet verkeerd om samen met haar man uit het dorp te verhuizen. Weg van de sociale controle, de bemoeienis.
dinsdag 7 juli 2020 om 09:43
Verlegenheid en angst liggen heel dicht bij elkaar. Door je mond open te trekken ga je eigenlijk een confrontatie aan waarvan je op voorhand niet weet hoe het gaat aflopen en dat maakt onzeker. Voor mensen ,die er geen last van hebben, is het onbegrijpelijk dat je je levensgeluk kan opofferen aan angst en onzekerheid en al helemaal in een "veilige" maatschappij.
Het nadeel hier is dat TO in een geïsoleerde samenleving is opgegroeid waardoor ze geen zicht meer heeft op de samenleving waar de rest zich in bevindt.
Dus speciaal voor TO. Heb je misschien een rijbewijs, mocht je deze niet hebben dan zou ik er bij je man op aandringen om deze te mogen halen. De beste reden, als jullie kinderen hebben en er gebeurt wat dan moet je ze snel kunnen vervoeren (gebroken arm ofzo). Kunnen autorijden geeft je de vrijheid om andere ervaringen op te doen dan met de fiets maar het geeft je daardoor ook wat meer zelfvertrouwen. Als je perse weg zou willen dan kan dat zelfs met een huurauto . Spaar, bewaar het geld ergens goed verstopt en hou je mond zelfs naar je man hierover, vraag een paspoort aan en maak hier een kopie van die je bij je geld bewaart. Je bent heel jong getrouwd dus waarschijnlijk heb je geen beroepsopleiding en/of geen baan, probeer dit toch te doen, het maakt je minder afhankelijk (en je wil later ook je kinderen helpen met hun huiswerk of zo).
Ik zou nooit iemand adviseren om deze dingen stiekem te doen als er geen sprake is van mishandeling binnen een relatie maar je situatie is uitzonderlijk en met goede argumenten kom je waarschijnlijk niet ver in je gemeenschap. Liegen is dan een logische stap omdat je, voor al het andere, je hele leven voor je zelf moet kunnen zorgen.
Het nadeel hier is dat TO in een geïsoleerde samenleving is opgegroeid waardoor ze geen zicht meer heeft op de samenleving waar de rest zich in bevindt.
Dus speciaal voor TO. Heb je misschien een rijbewijs, mocht je deze niet hebben dan zou ik er bij je man op aandringen om deze te mogen halen. De beste reden, als jullie kinderen hebben en er gebeurt wat dan moet je ze snel kunnen vervoeren (gebroken arm ofzo). Kunnen autorijden geeft je de vrijheid om andere ervaringen op te doen dan met de fiets maar het geeft je daardoor ook wat meer zelfvertrouwen. Als je perse weg zou willen dan kan dat zelfs met een huurauto . Spaar, bewaar het geld ergens goed verstopt en hou je mond zelfs naar je man hierover, vraag een paspoort aan en maak hier een kopie van die je bij je geld bewaart. Je bent heel jong getrouwd dus waarschijnlijk heb je geen beroepsopleiding en/of geen baan, probeer dit toch te doen, het maakt je minder afhankelijk (en je wil later ook je kinderen helpen met hun huiswerk of zo).
Ik zou nooit iemand adviseren om deze dingen stiekem te doen als er geen sprake is van mishandeling binnen een relatie maar je situatie is uitzonderlijk en met goede argumenten kom je waarschijnlijk niet ver in je gemeenschap. Liegen is dan een logische stap omdat je, voor al het andere, je hele leven voor je zelf moet kunnen zorgen.
dinsdag 7 juli 2020 om 10:11
Beste Marlinda
Stap 1 heb je al genomen door het hier te posten, goed gedaan!
Er zijn al veel tips gegeven, lees ze maar goed door en kies wat bij jou past.
Ik begrijp dat je niet snel weer naar de huisarts stapt, of naar iemand van de kerk. de kans is groot dat het via via bij je schoonmoeder terecht komt en dat zal de verhouding gelijk verstoren, iets wat je (nu nog) niet wilt.
Die zelfhulpboeken vind ik een goed plan, die kun je bij de bieb halen bijvoorbeeld. Of bestellen via internet.
Gelijk een brief of mail schrijven en geven zal voor jou misschien nu nog een stap te ver zijn, maar het kan je wel helpen om op een rijtje te krijgen wat je vervelend vindt aan haar gedrag en hoe je het graag anders zou zien.
Is er iets waar jij energie van krijgt? een sport of hobby die niet in jouw dorp is maar ergens anders? Dan zou je ook kunnen kiezen om zoiets te gaan doen. Je ontmoet daar andere mensen, zij hebben misschien weer hele andere netwerken die fijn voor jou kunnen zijn. En het helpt je misschien om meer zelfvertrouwen te krijgen, want dat kan je ook helpen om dingen te durven zeggen.
Je bent al een eindje in de goede richting, blijf ook hier lezen en posten hoor! Ik vind je stoer dat jij het anders wilt gaan doen!
Stap 1 heb je al genomen door het hier te posten, goed gedaan!
Er zijn al veel tips gegeven, lees ze maar goed door en kies wat bij jou past.
Ik begrijp dat je niet snel weer naar de huisarts stapt, of naar iemand van de kerk. de kans is groot dat het via via bij je schoonmoeder terecht komt en dat zal de verhouding gelijk verstoren, iets wat je (nu nog) niet wilt.
Die zelfhulpboeken vind ik een goed plan, die kun je bij de bieb halen bijvoorbeeld. Of bestellen via internet.
Gelijk een brief of mail schrijven en geven zal voor jou misschien nu nog een stap te ver zijn, maar het kan je wel helpen om op een rijtje te krijgen wat je vervelend vindt aan haar gedrag en hoe je het graag anders zou zien.
Is er iets waar jij energie van krijgt? een sport of hobby die niet in jouw dorp is maar ergens anders? Dan zou je ook kunnen kiezen om zoiets te gaan doen. Je ontmoet daar andere mensen, zij hebben misschien weer hele andere netwerken die fijn voor jou kunnen zijn. En het helpt je misschien om meer zelfvertrouwen te krijgen, want dat kan je ook helpen om dingen te durven zeggen.
Je bent al een eindje in de goede richting, blijf ook hier lezen en posten hoor! Ik vind je stoer dat jij het anders wilt gaan doen!
dinsdag 7 juli 2020 om 10:16
Zei de huisarts dat aan verlegenheid niets te doen is?
Dat is volgens mij onzin.
Maar het duurt lang.
Verder denk ik (man van bijna 50) ook:
Dat is volgens mij onzin.
Maar het duurt lang.
Verder denk ik (man van bijna 50) ook:
Nu kunt u nog een leuke bèta-studie beginnen.borboletas schreef: ↑05-07-2020 08:23En 1 tip: probeer alsjeblieft nog even te wachten met kinderen. Daar kun je min of meer controle over uitoefenen, zelfs als echte anticonceptie not-done is. Volgens mij moet je eerst even het een en ander uitzoeken met jezelf vóór je die stap neemt.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
dinsdag 7 juli 2020 om 10:17
dit vind ik een slecht adviessprankelend schreef: ↑06-07-2020 11:50Als je man en jij heel gelovig zijn dan zou je er ook met iemand van jullie kerk over kunnen praten. In de Bijbel staat dat een man zijn vader en moeder moet verlaten en zijn vrouw moet aanhangen. Dat betekent dat hij jou op de eerste plaats zal moeten zetten en zijn moeder op de hare. Als jij het nodig hebt dat hij met haar afspreekt dat ze jou met meer respect behandelt dan is dat zijn taak. Je schoonmoeder kan de Bijbel niet alleen maar aanhangen als het haar uitkomt.
Volgens mij kan men met de Bijbel in de hand bijna alles en z'n tegendeel bewijzen, afhankelijk welke passage men uitkiest en ruim of nauw interpreteert.
Zelfs de discussie of de slang in het paradijs werkelijk spreken kon, is volgens mij nog niet beslist.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
dinsdag 7 juli 2020 om 10:22
Het meeste is denk ik al gezegd... maar ik wil je toch sterkte wensen TO, want het lijkt me geen gemakkelijke situatie waar je in zit. De zaken die je in je openingspost schetst lijken me eigen maar “bijzaken” in een groter geheel.
Stel jezelf eens het volgende voor. Je bent straks 70-80 jaar en kijkt terug op je leven. Je wilt graag tevreden en voldaan terugkijken, welke dingen heb je dan in je leven gedaan om die tevredenheid te voelen? Volgens mij zijn er een aantal opties (ik schrijf ze even heel ongenuanceerd op).
Is dat optie 1: je leven werd bepaald door anderen en vooral ook door de gemeenschap waar je in woont/bent opgegroeid. Geen eigen mening, nooit voor jezelf opkomen, geen eigen invulling kunnen geven aan je dromen en idealen.
Optie 2: de regie in eigen handen nemen. Een assertiviteitscursus volgen (die zijn er genoeg!), tóch die studie gaan doen die je zo leuk vindt, verhuizen naar een vrijere gemeenschap waar jouw mening er toe doet, vrijheid om te doen wat je wilt.
Optie 3: Een combinatie van optie 1 en 2. Te beginnen met nadenken wat voor jou het leven zinvol en compleet maakt en daarnaar gaan handelen. Zoek online eens naar assertiviteitstrainingen in jouw omgeving, want ik denk dat die je al een heel stuk verder kunnen helpen.
Ondanks dat ik me bijna niet kan voorstellen hoe het is om in zo’n omgeving te (moeten?) leven, kan ik wel zeggen hoe het is om uit een situatie te stappen waarin je niet gelukkig bent. Dat is eng, want je kiest dan voor het grote onbekende, maar ook zo bevrijdend, want het biedt je opeens alle mogelijkheden waar je ooit alleen maar van droomde. Niets staat je in de weg om dat waar te maken.
Stel jezelf eens het volgende voor. Je bent straks 70-80 jaar en kijkt terug op je leven. Je wilt graag tevreden en voldaan terugkijken, welke dingen heb je dan in je leven gedaan om die tevredenheid te voelen? Volgens mij zijn er een aantal opties (ik schrijf ze even heel ongenuanceerd op).
Is dat optie 1: je leven werd bepaald door anderen en vooral ook door de gemeenschap waar je in woont/bent opgegroeid. Geen eigen mening, nooit voor jezelf opkomen, geen eigen invulling kunnen geven aan je dromen en idealen.
Optie 2: de regie in eigen handen nemen. Een assertiviteitscursus volgen (die zijn er genoeg!), tóch die studie gaan doen die je zo leuk vindt, verhuizen naar een vrijere gemeenschap waar jouw mening er toe doet, vrijheid om te doen wat je wilt.
Optie 3: Een combinatie van optie 1 en 2. Te beginnen met nadenken wat voor jou het leven zinvol en compleet maakt en daarnaar gaan handelen. Zoek online eens naar assertiviteitstrainingen in jouw omgeving, want ik denk dat die je al een heel stuk verder kunnen helpen.
Ondanks dat ik me bijna niet kan voorstellen hoe het is om in zo’n omgeving te (moeten?) leven, kan ik wel zeggen hoe het is om uit een situatie te stappen waarin je niet gelukkig bent. Dat is eng, want je kiest dan voor het grote onbekende, maar ook zo bevrijdend, want het biedt je opeens alle mogelijkheden waar je ooit alleen maar van droomde. Niets staat je in de weg om dat waar te maken.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
