Relaties
alle pijlers
Te verlegen/bang om weerwoord te geven.
zaterdag 4 juli 2020 om 18:44
Goedenavond iedereen,
sinds drie maanden woon ik samen met mijn man. Dat gaat heel erg goed, alleen kan ik niet op tegen de moeder van mijn man. Ze komt heel vaak langs en dan krijg ik allerlei commentaar. Over mijn gewicht bijvoorbeeld. Ik weet zelf ook wel dat ik iets te dik ben maar dat commentaar telkens werkt niet en maakt me verdrietig. Ook doet ze andere erge dingen zoals alle kleren van haar zoon uit de kast trekken en mee naar huis nemen om te strijken want ik doe dat niet goed genoeg. Het ergste is dat ik niets durf te zeggen omdat ik extreem verlegen ben. Mijn man zegt er ook niets van want hij is net zoals ik ouderwets opgevoed in een kleine streng gelovige gemeenschap. Maar word hier allemaal heel onzeker van. Hoe pak ik dit aan stap voor stap?
sinds drie maanden woon ik samen met mijn man. Dat gaat heel erg goed, alleen kan ik niet op tegen de moeder van mijn man. Ze komt heel vaak langs en dan krijg ik allerlei commentaar. Over mijn gewicht bijvoorbeeld. Ik weet zelf ook wel dat ik iets te dik ben maar dat commentaar telkens werkt niet en maakt me verdrietig. Ook doet ze andere erge dingen zoals alle kleren van haar zoon uit de kast trekken en mee naar huis nemen om te strijken want ik doe dat niet goed genoeg. Het ergste is dat ik niets durf te zeggen omdat ik extreem verlegen ben. Mijn man zegt er ook niets van want hij is net zoals ik ouderwets opgevoed in een kleine streng gelovige gemeenschap. Maar word hier allemaal heel onzeker van. Hoe pak ik dit aan stap voor stap?
donderdag 9 juli 2020 om 21:18
Bedankt iedereen, heb alles door gelezen. Kan niet elke dag online zijn maar vanavond ben ik alleen. Mijn man is een lieverd maar niet een praat type. Ik heb anoniem en alleen telefonisch contact gehad met een huisarts en die dacht dat mijn probleem misschien een sociale fobie is en dat er veel aan te doen is. Heb een huisarts uit een grotere stad gebeld op zijn telefonisch spreekuur. Hij hoorde het al aan mijn trillen van mijn stem. Schaamde me erg maar ben nu blij want ik weet wat meer.
Van binnen ben ik wel sterk denk ik, het komt er gewoon niet uit door die verlegenheid. Als mijn schoonmoeder zegt dat ik te dik ben dan kwetst me dat wel maar ga niet mijn eetgewoontes veranderen. Zie heus ook wel dat ik iets te dik ben maar ik zit daar eigenlijk totaal niet mee. Ik ben 1.70 en 70 kilo en voor mijn leeftijd moet er 10 kilo af maar ik ga niet lijnen om haar. Nog nooit over lijnen nagedacht voor ik haar kende.
Zelf twijfel ik aan het geloof in ieder geval op de manier hoe het in mijn omgeving is. Mijn interesse ligt in de wetenschap. Zou graag willen studeren aan een TU als ze me toelaten. Als het kan met mijn huwelijk, met geld met alles. Weet niet of dat kan.
Maar dit bovenstaande denk ik zo vaak als ik me sterk voel. Ik ga dit doen en dat en dan ... enzovoort. Helaas durf ik bijna niets. Ben wel vastberaden om hulp te krijgen voor mijn extreme onzekerheid. Weet nog niet precies hoe.
Kreeg reacties over mijn moeder, zo had ik er zelf nog niet over nagedacht. Morgen ga ik naar haar toe, dat was sowieso al afgesproken en hoop dat we kunnen praten. Hoop dat ik haar vragen mag stellen, dat ze iets van mij begrijpt.
Ja ik werk 32 uur op een administratie van een winkel en dat is niet wat ik wil, ik verveel me daar heel erg. Eigenlijk kan dat werk wat ik moet doen ook in 10 uur dus de rest van de tijd is erg vervelend. Dit is al best bijzonder want eigenlijk hoor ik te stoppen met werken na een huwelijk. Dat moet wel als er kinderen zijn want kinderopvang hoort niet hier. Ben nog lang niet toe aan kinderen.
Van binnen ben ik wel sterk denk ik, het komt er gewoon niet uit door die verlegenheid. Als mijn schoonmoeder zegt dat ik te dik ben dan kwetst me dat wel maar ga niet mijn eetgewoontes veranderen. Zie heus ook wel dat ik iets te dik ben maar ik zit daar eigenlijk totaal niet mee. Ik ben 1.70 en 70 kilo en voor mijn leeftijd moet er 10 kilo af maar ik ga niet lijnen om haar. Nog nooit over lijnen nagedacht voor ik haar kende.
Zelf twijfel ik aan het geloof in ieder geval op de manier hoe het in mijn omgeving is. Mijn interesse ligt in de wetenschap. Zou graag willen studeren aan een TU als ze me toelaten. Als het kan met mijn huwelijk, met geld met alles. Weet niet of dat kan.
Maar dit bovenstaande denk ik zo vaak als ik me sterk voel. Ik ga dit doen en dat en dan ... enzovoort. Helaas durf ik bijna niets. Ben wel vastberaden om hulp te krijgen voor mijn extreme onzekerheid. Weet nog niet precies hoe.
Kreeg reacties over mijn moeder, zo had ik er zelf nog niet over nagedacht. Morgen ga ik naar haar toe, dat was sowieso al afgesproken en hoop dat we kunnen praten. Hoop dat ik haar vragen mag stellen, dat ze iets van mij begrijpt.
Ja ik werk 32 uur op een administratie van een winkel en dat is niet wat ik wil, ik verveel me daar heel erg. Eigenlijk kan dat werk wat ik moet doen ook in 10 uur dus de rest van de tijd is erg vervelend. Dit is al best bijzonder want eigenlijk hoor ik te stoppen met werken na een huwelijk. Dat moet wel als er kinderen zijn want kinderopvang hoort niet hier. Ben nog lang niet toe aan kinderen.
donderdag 9 juli 2020 om 21:40
Ik zou niks meer strijken en alles in een wasmand doen. Als ze langskomt kun je zeggen dat je het daar hebt neergezet, scheelt je weer een hoop werk. Nee zonder gekheid dit is echt 100 jaar terug in de tijd. Je kunt hier een probleem aankaarten maar je zult er zelf iets mee moeten. Dit is toch geen leven. Bespreek met je man dat je hier doodongelukkig van wordt. Als hij je niet kan helpen of het dood zwijgt dan weet je genoeg en heb je twee keuzes, of je hele leven in deze situatie blijven of er een punt achter zetten!
donderdag 9 juli 2020 om 21:40
Lieve Marlinda,
Fijn dat je even een update geeft over hoe het met je gaat.
Ik zou nog steeds zo graag tegen je zeggen: gá naar de technische universiteit. Volg je hart.
Je bent nog zo ontzettend jong. Er is zoveel meer dan het kleine wereldje van het dorp en de (conservatieve) mensen om je heen... Als je een vwo-diploma hebt met betavakken dan word je eigenlijk sowieso toegelaten en je krijgt studiefinanciering. Niet veel geld, en anders kun je bijlenen bij DUO en dat tegen een hele lage rente over een lange periode gespreid terugbetalen. Bizar dat je niet hoort te werken na je huwelijk trouwens, en knap van je dat je dat dus al anders doet dan het 'hoort'.
Ik hoop dat je morgen goed met je moeder kunt praten.
Het lijkt me vooral verstandig om (voorlopig) geen kinderen te krijgen dan. Dan zit je alleen maar thuis en ben je alleen maar bezig met zorgen. Zorgen voor je kinderen, maar ook voor je man neem ik aan (dat het eten klaarstaat, dat het huis schoon is). Denk goed na over of dat wel is wat je wil. Massa's vrouwen vinden dat prima, maar ik zou het persoonlijk heel beklemmend vinden en te weinig uitdagend (of nouja, de verkeerde soort uitdaging, het lijkt me juist heel moeilijk om te doen). Dus je zou voor jezelf moeten kiezen hoe jij wil dat jouw leven eruit ziet. Je hebt in ieder geval al hele goede stappen gezet: met de huisarts gebeld, een topic op dit forum geopend en je gaat morgen met je moeder praten. Zet 'm op! En zou je dit niet ook een keer met je man kunnen bespreken? Mijn vriend en ik bespreken allerlei soort onzekerheden gewoon met elkaar, van grote dingen als twijfels over de relatie tot kleine dingen als kledingkeuzes, en dat is heel fijn. Ik begrijp dat je man 'geen prater' is, maar hij heeft vast ook emoties en gedachten.
Een keer een rondje wandelen een optie? Of zeggen dat het voor jou belangrijk is om over te hebben? Nouja, eerst morgen met je moeder praten natuurlijk.
Sorry, beetje onsamenhangend bericht, maar ik ben echt geraakt door je berichten en hoop het beste voor je.
Fijn dat je even een update geeft over hoe het met je gaat.
Ik zou nog steeds zo graag tegen je zeggen: gá naar de technische universiteit. Volg je hart.
Je bent nog zo ontzettend jong. Er is zoveel meer dan het kleine wereldje van het dorp en de (conservatieve) mensen om je heen... Als je een vwo-diploma hebt met betavakken dan word je eigenlijk sowieso toegelaten en je krijgt studiefinanciering. Niet veel geld, en anders kun je bijlenen bij DUO en dat tegen een hele lage rente over een lange periode gespreid terugbetalen. Bizar dat je niet hoort te werken na je huwelijk trouwens, en knap van je dat je dat dus al anders doet dan het 'hoort'. Ik hoop dat je morgen goed met je moeder kunt praten.
Het lijkt me vooral verstandig om (voorlopig) geen kinderen te krijgen dan. Dan zit je alleen maar thuis en ben je alleen maar bezig met zorgen. Zorgen voor je kinderen, maar ook voor je man neem ik aan (dat het eten klaarstaat, dat het huis schoon is). Denk goed na over of dat wel is wat je wil. Massa's vrouwen vinden dat prima, maar ik zou het persoonlijk heel beklemmend vinden en te weinig uitdagend (of nouja, de verkeerde soort uitdaging, het lijkt me juist heel moeilijk om te doen). Dus je zou voor jezelf moeten kiezen hoe jij wil dat jouw leven eruit ziet. Je hebt in ieder geval al hele goede stappen gezet: met de huisarts gebeld, een topic op dit forum geopend en je gaat morgen met je moeder praten. Zet 'm op! En zou je dit niet ook een keer met je man kunnen bespreken? Mijn vriend en ik bespreken allerlei soort onzekerheden gewoon met elkaar, van grote dingen als twijfels over de relatie tot kleine dingen als kledingkeuzes, en dat is heel fijn. Ik begrijp dat je man 'geen prater' is, maar hij heeft vast ook emoties en gedachten.
Een keer een rondje wandelen een optie? Of zeggen dat het voor jou belangrijk is om over te hebben? Nouja, eerst morgen met je moeder praten natuurlijk. Sorry, beetje onsamenhangend bericht, maar ik ben echt geraakt door je berichten en hoop het beste voor je.
donderdag 9 juli 2020 om 21:56
Misschien is het forum van Refoweb wat meer helpend omdat die de achtergrond meer kennen. Ik kan me voorstellen dat gesprekken met de POH Ggz van de huisarts je kunnen helpen, kost niets en is vertrouwelijk (en als er iets naar buitenkomt zijn ze tuchtrechtelijk verkeerd bezig en dat weten ze ook)
Het kan je steunen wat meer zeker te zijn in wat je wilt (denk namelijk dat je dat wel weet maar niet durft) en hoe daarover mee in gesprek te gaan met je man en familie. Zolang er geen kinderen zijn is een studie misschien ongebruikelijk, maar wel te doen (open universiteit?)
Kan me voorstellen dat je man je toch ook graag gelukkig ziet, ook al doe je niet iets wat standaard is in jullie gemeenschap.
Het kan je steunen wat meer zeker te zijn in wat je wilt (denk namelijk dat je dat wel weet maar niet durft) en hoe daarover mee in gesprek te gaan met je man en familie. Zolang er geen kinderen zijn is een studie misschien ongebruikelijk, maar wel te doen (open universiteit?)
Kan me voorstellen dat je man je toch ook graag gelukkig ziet, ook al doe je niet iets wat standaard is in jullie gemeenschap.
donderdag 9 juli 2020 om 22:06
Ja ik heb wel de bèta vakken gedaan en heb een hoog cijfer op mijn examen, op scheikunde zonder fouten. Wil graag molecular science and technology studeren.
Ja ik moet praten met mijn man, maar als ik bovenstaande wil dan moet ik hier weg. Ik weet niet of dat kan. Hij gaat niet mee, niet uit onwil maar hij is niet ontevreden hier. Ik weet niet eens hoe ik dat moet brengen. Dit is even heel onoverzichtelijk voor mij.
Het lijkt wel alsof ik in een wereld in een wereld zit. Mijn eigen wereld en de echte, kan het niet goed uitleggen. Ja misschien toch, dat wat ik graag wil houdt me op de been. Daar denk ik veel aan. De echte wereld doe ik de dingen die gewoon moeten.
Moet gewoon iets doen, moet echt.
Ja ik moet praten met mijn man, maar als ik bovenstaande wil dan moet ik hier weg. Ik weet niet of dat kan. Hij gaat niet mee, niet uit onwil maar hij is niet ontevreden hier. Ik weet niet eens hoe ik dat moet brengen. Dit is even heel onoverzichtelijk voor mij.
Het lijkt wel alsof ik in een wereld in een wereld zit. Mijn eigen wereld en de echte, kan het niet goed uitleggen. Ja misschien toch, dat wat ik graag wil houdt me op de been. Daar denk ik veel aan. De echte wereld doe ik de dingen die gewoon moeten.
Moet gewoon iets doen, moet echt.
donderdag 9 juli 2020 om 22:07
Ach meisje wat verdrietig toch. Ik heb een dochter van 20, dat is nog zo jong. Ik kan niet geloven dat er meiden van haar leeftijd zijn die zo leven in Nederland, wat een contrast.
Houd je van man? Ben je wel gelukkig met hem? Wil je samen oud worden? Misschien kun je met hem bespreken om alsnog te gaan studeren. Is er een dominee die een beetje modern denkt, waar je eens mee kunt gaan praten? Misschien kan hij je man overtuigen. Kunnen jullie misschien iets verder weg verhuizen?
Hoe dan ook, zorg dat je niet zwanger raakt. Mag je voorbehoedsmiddelen gebruiken? Anders zal het stiekem moeten. Als je naar de huisarts gaat, zeg dan dat je ervan uit gaat dat wat besproken wordt vertrouwelijk is. Hij mag niks over jou zeggen, zelfs niet toen je nog minderjarig was. Dat is echt heel eng dat dat gebeurd is. Je huisarts moet je kunnen vertrouwen, misschien kun je die andere huisarts nemen? Maar dan krijg je vast ook weer problemen?
Mag je wel tv kijken? Ik moet de hele tijd denken aan die serie op Netflix Unorthodox.
***Pas op spoileralert**
Over een meisje van jouw leeftijd dat vlucht uit een Joods orthodoxe omgeving in New York, haar moeder was al jaren gevlucht naar Europa, die maakte geen schijn van kans om haar eigen dochter toegewezen te krijgen. Het meisje was dus opgevoed door haar opa en oma en trouwt op jonge leeftijd.
Als ze vlucht zoekt ze haar moeder op en kan eindelijk goed met haar praten en komt erachter dat ze niet in de steek is gelaten, maar dat moeders geen keus had. Haar moeder helpt haar om een nieuwe leven op te bouwen in Berlijn, waar ze alsnog gaat studeren. Uiteindelijk stond haar man wel achter haar en zijn ze als vrienden uit elkaar gegaan en heeft haar man ook de gemeenschap verlaten.
****Einde spoileralert *****
Houd je van man? Ben je wel gelukkig met hem? Wil je samen oud worden? Misschien kun je met hem bespreken om alsnog te gaan studeren. Is er een dominee die een beetje modern denkt, waar je eens mee kunt gaan praten? Misschien kan hij je man overtuigen. Kunnen jullie misschien iets verder weg verhuizen?
Hoe dan ook, zorg dat je niet zwanger raakt. Mag je voorbehoedsmiddelen gebruiken? Anders zal het stiekem moeten. Als je naar de huisarts gaat, zeg dan dat je ervan uit gaat dat wat besproken wordt vertrouwelijk is. Hij mag niks over jou zeggen, zelfs niet toen je nog minderjarig was. Dat is echt heel eng dat dat gebeurd is. Je huisarts moet je kunnen vertrouwen, misschien kun je die andere huisarts nemen? Maar dan krijg je vast ook weer problemen?
Mag je wel tv kijken? Ik moet de hele tijd denken aan die serie op Netflix Unorthodox.
***Pas op spoileralert**
Over een meisje van jouw leeftijd dat vlucht uit een Joods orthodoxe omgeving in New York, haar moeder was al jaren gevlucht naar Europa, die maakte geen schijn van kans om haar eigen dochter toegewezen te krijgen. Het meisje was dus opgevoed door haar opa en oma en trouwt op jonge leeftijd.
Als ze vlucht zoekt ze haar moeder op en kan eindelijk goed met haar praten en komt erachter dat ze niet in de steek is gelaten, maar dat moeders geen keus had. Haar moeder helpt haar om een nieuwe leven op te bouwen in Berlijn, waar ze alsnog gaat studeren. Uiteindelijk stond haar man wel achter haar en zijn ze als vrienden uit elkaar gegaan en heeft haar man ook de gemeenschap verlaten.
****Einde spoileralert *****
donderdag 9 juli 2020 om 22:16
Wat? geen enkele fout bij scheikunde? (en dan dacht ik dat ik knap was....)Marlinda schreef: ↑09-07-2020 22:06Ja ik heb wel de bèta vakken gedaan en heb een hoog cijfer op mijn examen, op scheikunde zonder fouten. Wil graag molecular science and technology studeren.
Ja ik moet praten met mijn man, maar als ik bovenstaande wil dan moet ik hier weg. Ik weet niet of dat kan. Hij gaat niet mee, niet uit onwil maar hij is niet ontevreden hier. Ik weet niet eens hoe ik dat moet brengen. Dit is even heel onoverzichtelijk voor mij.
Het lijkt wel alsof ik in een wereld in een wereld zit. Mijn eigen wereld en de echte, kan het niet goed uitleggen. Ja misschien toch, dat wat ik graag wil houdt me op de been. Daar denk ik veel aan. De echte wereld doe ik de dingen die gewoon moeten.
Moet gewoon iets doen, moet echt.
Natuurlijk willen ze u hebben op de TU!
(en volgens mij wordt u hardstikke blij van de studie).
Naast de tip om geen kinderen te krijgen, raad ik aan te zorgen voor een eigen bankrekening, en een beetje sparen.
Als u gaat studeren heeft u recht op studiefinanciering, maar woonruimte is in de meeste studentensteden duur.
(ik weet niet of de reistijd voor u lang zou zijn, een auto aanschaffen kan natuurlijk ook maar niet iedereen haalt makkelijk haar rijbewijs).
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
donderdag 9 juli 2020 om 22:21
Ik hou wel van mijn man maar niet van mijn leven op deze manier.
Ja wel t.v., geen extra pakketten dus geen netflix. Alle mensen zijn hier gewoon gelukkig behalve ik denk ik. Mijn man is ook gelukkig. En eigenlijk is het ook een goed leven om dankbaar voor te zijn, dat weet ik echt wel. Niemand komt hier iets te kort en zieke mensen gaan ook niet naar een verpleeghuis.
Had het meisje aan het eind van jouw film spijt? Je moet allemaal nieuwe mensen om je heen verzamelen, vreemden die je niet vanaf je geboorte kent.
Ja wel t.v., geen extra pakketten dus geen netflix. Alle mensen zijn hier gewoon gelukkig behalve ik denk ik. Mijn man is ook gelukkig. En eigenlijk is het ook een goed leven om dankbaar voor te zijn, dat weet ik echt wel. Niemand komt hier iets te kort en zieke mensen gaan ook niet naar een verpleeghuis.
Had het meisje aan het eind van jouw film spijt? Je moet allemaal nieuwe mensen om je heen verzamelen, vreemden die je niet vanaf je geboorte kent.
donderdag 9 juli 2020 om 22:21
Studiefinanciering in de zin van basisbeurs bestaat al enige jaren niet meer. Studenten kunnen in plaats daarvan geld lenen, maar daar zal de echtgenoot het wel mee eens moeten zijn lijkt me. Of hij zal alle kosten op zich moeten nemen, zoals collegegeld. Molecular Science and Technology is een studie aan de de TU Delft, veel colleges zijn daar ook online te volgen, dus misschien hoeft TO er niet eens zo vaak heen.haarklover schreef: ↑09-07-2020 22:16Wat? geen enkele fout bij scheikunde? (en dan dacht ik dat ik knap was....)
Natuurlijk willen ze u hebben op de TU!
(en volgens mij wordt u hardstikke blij van de studie).
Naast de tip om geen kinderen te krijgen, raad ik aan te zorgen voor een eigen bankrekening, en een beetje sparen.
Als u gaat studeren heeft u recht op studiefinanciering, maar woonruimte is in de meeste studentensteden duur.
(ik weet niet of de reistijd voor u lang zou zijn, een auto aanschaffen kan natuurlijk ook maar niet iedereen haalt makkelijk haar rijbewijs).
Wat zonde TO om niks met jouw intelligentie te doen, puur en alleen vanwege je achtergrond.
donderdag 9 juli 2020 om 22:25
Nee zeker niet. Haar werkelijke naam was Deborah Feldman en ze heeft een boek geschreven: https://nl.wikipedia.org/wiki/Deborah_FeldmanMarlinda schreef: ↑09-07-2020 22:21Ik hou wel van mijn man maar niet van mijn leven op deze manier.
Ja wel t.v., geen extra pakketten dus geen netflix. Alle mensen zijn hier gewoon gelukkig behalve ik denk ik. Mijn man is ook gelukkig. En eigenlijk is het ook een goed leven om dankbaar voor te zijn, dat weet ik echt wel. Niemand komt hier iets te kort en zieke mensen gaan ook niet naar een verpleeghuis.
Had het meisje aan het eind van jouw film spijt? Je moet allemaal nieuwe mensen om je heen verzamelen, vreemden die je niet vanaf je geboorte kent.
donderdag 9 juli 2020 om 22:32
Op het moment dat je niet begrijpt dat scheikunde voor anderen heel moeilijk is, dan ben je echt veel en veel te slim voor een administratieve baan bij een winkel.
Ik hoop dat je de kans kunt krijgen en de moed zult vinden om iets te doen met alle potentie die in je zit.
Als ik naar mijzelf kijk als ik niet intellectueel wordt uitgedaagd dan stomp ik af en dat heeft negatieve weerslag op hoe in mij voel. Ik kan mr voorstellen dat dit leven ook dat effect op jou heeft
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a douzend times
donderdag 9 juli 2020 om 22:39
Marlinde, vanuit Bijbels perspectief is de houding vanuit je schoonmoeder onjuist. Je man hoort er daarom ook van te zeggen.
Op refoweb staat dit ook uitgelegd en kan je anonieme vragen stellen voor advies over je situatie. Mocht je dat lastig vinden, dan kan je mij een pb sturen. Wel graag even melden als je dat hebt gedaan, want ik heb geen idee hoe ik dat kan zien.
Studeren en jezelf nuttig maken is goed. Lees spreuken 31 maar eens
Op refoweb staat dit ook uitgelegd en kan je anonieme vragen stellen voor advies over je situatie. Mocht je dat lastig vinden, dan kan je mij een pb sturen. Wel graag even melden als je dat hebt gedaan, want ik heb geen idee hoe ik dat kan zien.
Studeren en jezelf nuttig maken is goed. Lees spreuken 31 maar eens
donderdag 9 juli 2020 om 22:46
donderdag 9 juli 2020 om 22:56
Tja als man zou ik er ook minder problemen mee hebben. Ik zou ook wel fulltime willen werken en dat er dan ondertussen iemand het huis schoon houdt en eten voor me maakt. Even zwart/wit dan hè...maar het lijkt me minder beperkend voor een man, in het algemeen.
Je kunt het!
Ik heb totaal een andere achtergrond dan jij, maar je kunt me altijd pb'en als je iets wil vragen over gaan studeren ofzo. Niet dat het uniek is om aan de uni te hebben gestudeerd hoor maar voor jou is t misschien een wereldje waar je nog niet zoveel vanaf weet en vragen over hebt.
Je kunt het!
Ik heb totaal een andere achtergrond dan jij, maar je kunt me altijd pb'en als je iets wil vragen over gaan studeren ofzo. Niet dat het uniek is om aan de uni te hebben gestudeerd hoor maar voor jou is t misschien een wereldje waar je nog niet zoveel vanaf weet en vragen over hebt.
vrijdag 10 juli 2020 om 11:51
Ik kan me niet voorstellen dat God iemand zo'n talent geeft om het te laten verspillen. Je krijgt dat toch niet voor niks? Je schoonmoeder doet waarschijnlijk alleen maar zo om te zorgen dat niemand erachter komt dat zij slechts in jouw schaduw kan staan qua intelligentie, dan gaan schoonmoeders opeens onzinnige dingen als strijken enorm belangrijk maken, zodat zij 'beter' lijken dan jij.
Mijn schoonfamilie is ook gek op strijken, schoonmoeder strijkt zelfs onderbroeken. Die heeft ook wel eens commentaar op mijn huishoudelijke kwaliteiten. Dan zeg ik, dat gestreken onderbroeken nog nooit iets aan iemands leven hebben toegevoegd en ik nog liever de hele dag op mijn luie gat lig te niksen, dan ik ook maar enig onderbroek ga strijken.
zaterdag 11 juli 2020 om 08:33
Helemaal mee eens. Zonde om zo een talent te laten liggen. Als je man dat niet in kan/wil zien dan is hij toch echt niet de ware voor jou. Een goede partner zou alles over hebben om de ander te laten groeien in zijn of haar kwaliteiten/geluk.lattemachiato schreef: ↑10-07-2020 11:51Ik kan me niet voorstellen dat God iemand zo'n talent geeft om het te laten verspillen. Je krijgt dat toch niet voor niks?
zaterdag 11 juli 2020 om 09:41
Wat een vervelende situatie TO. Ik ben wel bekend met dit soort gemeenschappen, woon in een dorp waar veel mensen uit de gereformeerde gemeente wonen. Dus ik herken er wel veel van. Jong trouwen, vaak ook jong kinderen, moeders die vervolgens vaak thuis blijven voor de kinderen en het huishouden. Wat ik niet herken en wel apart vindt, dat tv bij jullie wel toegestaan is. Hier niet. Zou denken dat omdat het bij jullie nog wel strenger is dan hier (denk ik te lezen), tv ook not done is. Maar goed, dat doet er verder niet toe.
Wat me niet helemaal duidelijk is, hoe staat je man er nu in? Mag je van hem ook niet aan die opleiding beginnen? Of wel? En als dat wel mag, waarom dan niet gewoon doen? Omdat het niet mag van de kerk en/of mensen uit je omgeving? Over dat laatste zou ik me niet druk maken. En als het niet mag van de kerk? Wat gebeurt er dan? Word je uit de kerk gezet? Als je man het ook onzin vindt dat je geen opleiding mag doen, is het dan geen optie een andere kerk te zoeken die beter bij jullie past? Of is je man het er helemaal mee eens dat je onder je niveau moet blijven werken? Dat lijkt me wel erg, dat je man en jij niet op 1 lijn zitten daarin. Dan ben je dus, hoe hard ook, niet met de juiste man voor jou getrouwd.
Hier in de kerk (waar ik zelf overigens niet bij hoor), gereformeerde gemeente, zie je veel verschillende soorten mensen. Mensen die ik zelf wat strenger vindt, altijd keurig in rok lopen, echt never nooit niet een broek zullen dragen, en die ook thuis blijven bij de kinderen, en grote gezinnen hebben. Maar als ik naar de wat jongere vrouwen kijk, dan zie je nu toch ook wel vaak dat zij ook werken (niet heel veel uren en vaak ook in de zorg, krijg altijd het idee dat ze werken in de zorg wel prima vinden maar andere beroepen minder) en dat ze zelfs af en toe in een spijkerbroek lopen. Ik geloof niet dat zij daardoor problemen krijgen met de kerk. Tenminste, dat neem ik aan, want dan zouden niet zoveel vrouwen dat hier doen.
Bedoel er mee te zeggen, welke problemen krijg jij exact als je wel die opleiding gaat doen? Dat je schoonmoeder het er niet mee eens is lijkt me het minst belangrijk.
Ik vind het zo zonde dat vrouwen niet de kans krijgen zich te ontwikkelen. Zo heb ik een neef die onlangs getrouwd is, zeer jong nog. Zijn vriendin is nog jonger. Ik weet dat mochten daar kinderen komen, zij stopt met werken, want hij is erg traditioneel daar in. Ik vind dat zo zonde, ze is nu nog bezig met een opleiding. Ik vraag me dan wel af of zij daar zelf ook achter staat of dat het maar gewoon zo is. Ik zelf zou het niet pikken als mijn man van mij verlangt dat ik maar thuis moet blijven bij de kinderen. Werken is meer dan geld verdienen. Maar ook: sociale contacten, pensioen opbouwen, jezelf ontwikkelen.
Wat me niet helemaal duidelijk is, hoe staat je man er nu in? Mag je van hem ook niet aan die opleiding beginnen? Of wel? En als dat wel mag, waarom dan niet gewoon doen? Omdat het niet mag van de kerk en/of mensen uit je omgeving? Over dat laatste zou ik me niet druk maken. En als het niet mag van de kerk? Wat gebeurt er dan? Word je uit de kerk gezet? Als je man het ook onzin vindt dat je geen opleiding mag doen, is het dan geen optie een andere kerk te zoeken die beter bij jullie past? Of is je man het er helemaal mee eens dat je onder je niveau moet blijven werken? Dat lijkt me wel erg, dat je man en jij niet op 1 lijn zitten daarin. Dan ben je dus, hoe hard ook, niet met de juiste man voor jou getrouwd.
Hier in de kerk (waar ik zelf overigens niet bij hoor), gereformeerde gemeente, zie je veel verschillende soorten mensen. Mensen die ik zelf wat strenger vindt, altijd keurig in rok lopen, echt never nooit niet een broek zullen dragen, en die ook thuis blijven bij de kinderen, en grote gezinnen hebben. Maar als ik naar de wat jongere vrouwen kijk, dan zie je nu toch ook wel vaak dat zij ook werken (niet heel veel uren en vaak ook in de zorg, krijg altijd het idee dat ze werken in de zorg wel prima vinden maar andere beroepen minder) en dat ze zelfs af en toe in een spijkerbroek lopen. Ik geloof niet dat zij daardoor problemen krijgen met de kerk. Tenminste, dat neem ik aan, want dan zouden niet zoveel vrouwen dat hier doen.
Bedoel er mee te zeggen, welke problemen krijg jij exact als je wel die opleiding gaat doen? Dat je schoonmoeder het er niet mee eens is lijkt me het minst belangrijk.
Ik vind het zo zonde dat vrouwen niet de kans krijgen zich te ontwikkelen. Zo heb ik een neef die onlangs getrouwd is, zeer jong nog. Zijn vriendin is nog jonger. Ik weet dat mochten daar kinderen komen, zij stopt met werken, want hij is erg traditioneel daar in. Ik vind dat zo zonde, ze is nu nog bezig met een opleiding. Ik vraag me dan wel af of zij daar zelf ook achter staat of dat het maar gewoon zo is. Ik zelf zou het niet pikken als mijn man van mij verlangt dat ik maar thuis moet blijven bij de kinderen. Werken is meer dan geld verdienen. Maar ook: sociale contacten, pensioen opbouwen, jezelf ontwikkelen.
tulpje21 wijzigde dit bericht op 11-07-2020 09:48
5.60% gewijzigd
zaterdag 11 juli 2020 om 09:48
Als men vindt dat de primaire kwaliteit van de vrouw kinderen baren en verzorgen is, dan kom je niet zo ver met de wens om te studeren. Van deze taak zou je dan ook gelukkig van moeten worden, want zo ben je geschapen.Bladiebladiebla2016 schreef: ↑11-07-2020 08:33Helemaal mee eens. Zonde om zo een talent te laten liggen. Als je man dat niet in kan/wil zien dan is hij toch echt niet de ware voor jou. Een goede partner zou alles over hebben om de ander te laten groeien in zijn of haar kwaliteiten/geluk.
Een klein deel van de orthodoxe christenen (en joden en moslims en niet religieuze Nederlanders) denkt dit. Dit is een denkbeeld wat versterkt is in de laatste eeuw doordat de vrouwen (en veel mannen) de kans kregen om zich te ontwikkelen. Daarvoor deed de vrouw deze taken ook, maar dat was praktische noodzaak.
Ik weet niet waar TO woont, maar wellicht heerst dit gedachtengoed in haar omgeving.
zaterdag 11 juli 2020 om 10:00
De vraag aan je man is vooral wat hij vindt van jouw positie. Je man zal je 100% moeten steunen en kunnen omgaan met het onbegrip en bijbehorend gedrag uit zijn omgeving.
Hij zal denkbeelden uit zijn omgeving moeten kunnen weerleggen. Dus sterk in zijn schoenen moeten staan.
Begraaf je talenten niet. Je hebt er dan ook nog meer dan een. Of denkt men ook nog dat deze gelijkenis alleen van toepassing is op mannen?
Hij zal denkbeelden uit zijn omgeving moeten kunnen weerleggen. Dus sterk in zijn schoenen moeten staan.
Begraaf je talenten niet. Je hebt er dan ook nog meer dan een. Of denkt men ook nog dat deze gelijkenis alleen van toepassing is op mannen?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
