Relaties
alle pijlers
Uit elkaar - jong kindje [Geen OP]
maandag 16 november 2020 om 07:25
En ik vind het onvoorstelbaar sneu dat jij je geen enkel moment kan verplaatsen in iemand anders en hoe het zou kunnen zijn als je (ernstige) psychische problemen hebt en hier domme adviezen zit af te schieten.Bouza82 schreef: ↑15-11-2020 23:46Dat is nu precies het punt.
Relaties zijn een essentieel onderdeel van je leven. Tenzij je gewoon een huisgenoot zoekt om de hypotheek mee te delen misschien. Relaties gaan over wat er tussen mensen gebeurt, wat mensen in elkaar naar boven halen. Of je in staat bent om als een goed team te functioneren. Als dat niet goed werkt word je leven namelijk verrekte disfunctioneel. Niet iedereen is geschikt voor jouw team, hoe leuk en lief die persoon ook is.
De mythe dat een ongelukkig gevoel over je relatie voortkomt uit “innerlijke onvrede” en dús niet over de relatie gaan is een onzinnig idee.
Ik vind het dus onvoorstelbaar sneu voor deze forummer dat ze dat innerlijke stemmetje afdoet als een winterdepressie en het onderdrukt met pillen.
maandag 16 november 2020 om 08:32
Ik las het als "als ik hoofdpijn krijg weet ik dat ik weer eens mijn rust moet pakken". Iedereen heeft zijn eigen signaal. Voor sommige mensen is dat de twijfel aan alles inclusief hun goede relatie. In de winter ontbreekt er een stofje, dat merk je doordat je zelfs je relatie in twijfel trekt.
To, je kan ook halve diensten werken. Daar kun je je kapot en minder door voelen. Je kunt daardoor ook net meer kracht krijgen om overeind te blijven.
Je bent niet stuk. Je bent wel ziek. En omdat je geen gebroken been hebt is de belasting moeilijker te bepalen.
Als jij makkelijk over je eigen grenzen heen gaat ben je gewoon een mens. Grenzen zijn hartstikke moeilijk.
Maar je bent dus niet stom of gek als je korter zou werken. Je werkt nu twee banen, herstel en gewone werk. Dat kan misschien niet helemaal tegelijk.
To, je kan ook halve diensten werken. Daar kun je je kapot en minder door voelen. Je kunt daardoor ook net meer kracht krijgen om overeind te blijven.
Je bent niet stuk. Je bent wel ziek. En omdat je geen gebroken been hebt is de belasting moeilijker te bepalen.
Als jij makkelijk over je eigen grenzen heen gaat ben je gewoon een mens. Grenzen zijn hartstikke moeilijk.
Maar je bent dus niet stom of gek als je korter zou werken. Je werkt nu twee banen, herstel en gewone werk. Dat kan misschien niet helemaal tegelijk.
maandag 16 november 2020 om 09:33
Je vergeet het kind hierin.Bouza82 schreef: ↑15-11-2020 23:46Dat is nu precies het punt.
Relaties zijn een essentieel onderdeel van je leven. Tenzij je gewoon een huisgenoot zoekt om de hypotheek mee te delen misschien. Relaties gaan over wat er tussen mensen gebeurt, wat mensen in elkaar naar boven halen. Of je in staat bent om als een goed team te functioneren. Als dat niet goed werkt word je leven namelijk verrekte disfunctioneel. Niet iedereen is geschikt voor jouw team, hoe leuk en lief die persoon ook is.
De mythe dat een ongelukkig gevoel over je relatie voortkomt uit “innerlijke onvrede” en dús niet over de relatie gaan is een onzinnig idee.
Ik vind het dus onvoorstelbaar sneu voor deze forummer dat ze dat innerlijke stemmetje afdoet als een winterdepressie en het onderdrukt met pillen.
Toen ik ouder werd, kwam het geluk van mijn kinderen boven die van mij te staan. En als ik in een prima relatie zit, met een man die goed voor me is. En waar ik ooit zo blij mee was, dat ik hem als de vader van mijn kinderen zag. Dan zal ik er alles aan doen om dat te laten slagen. (los van lichamelijke en geestelijk mishandeling uiteraard, en andere onoverkomelijke problemen)
Maar goed innerlijke onvrede kan wel degelijk voor relatie twijfels zorgen. Bijna iedereen met een langlopende relatie heeft weleens momenten gehad dat ze het even niet meer zagen zitten, dat ze misschien zelfs gek waren op een ander. Het leven is geen sprookje he, dat zodra je de "ware" tegen komt dat je een leven lang vol geluk voor de boeg heeft. Dat je relatie vanzelf gaat, en er nooit meer negatieve gevoelens zullen zijn. Dat je elkaar aanvult, nooit behoefte verschillen of iets dergelijks zult hebben. En ik weet niet of je ervaring hebt met depressie? Depressies kunnen je aan alles doen twijfelen.
maandag 16 november 2020 om 10:28
Succes zo! Ik heb er vast overheen gelezen maar waarom was je eigenlijk gestopt? Had je wel geleidelijk afgebouwd ?Runninglife schreef: ↑16-11-2020 10:19Ik ben al 11 maanden depressief... Zometeen afspraak met psychiater en hoop uit grond van mijn hart dat ik dan weer mag beginnen met medicatie
Heb nu 3 weken niets geslikt en dit was hel.
maandag 16 november 2020 om 12:18
Dat is inderdaad snel. Zelfs net geleidelijk afbouwen heb je kans op allerlei bijwerkingen, laat staan in zo'n tempo. Maar goed de professional zal het niet voor niets hebben aangeraden...Runninglife schreef: ↑16-11-2020 11:26Omdat het voor mijn gevoel niets deed. Moest afbouwen in 1 week, vond ik best snel.
Dank je wel
maandag 16 november 2020 om 12:31
Sterkte! Ik hoop het ook voor je. Lijkt mij heel zwaar, vooral met een kleintje om je heen.Runninglife schreef: ↑16-11-2020 10:19Ik ben al 11 maanden depressief... Zometeen afspraak met psychiater en hoop uit grond van mijn hart dat ik dan weer mag beginnen met medicatie
Heb nu 3 weken niets geslikt en dit was hel.
maandag 16 november 2020 om 12:56
Heb je een goede indruk van deze psychiater?
maandag 16 november 2020 om 15:29
Kun je daar een link leggen met je borderline klachten?Runninglife schreef: ↑16-11-2020 15:05Dat is hij ook zeker. Hij is echt een goede jongen hoor. Maar ja toch twijfel ik wel eens
maandag 16 november 2020 om 15:42
Volgens mij heb je mijn post niet goed begrepen. Wat ik uitlegde, is dat relaties over teamwork gaan. Mensen hebben bepaalde voorkeursstijlen, en sommige daarvan sluiten wat beter op elkaar aan dan andere. Op de werkvloer vinden we het allemaal heel normaal om daar naar te kijken, maar zodra het over relaties gaat dan moet het ineens rozengeur en maneschijn zijn. Maar je kunt dolverliefd worden op iemand die totaal niet bij je past. Sterker nog, je wordt meestal zelfs makkelijker verliefd op zo iemand. Een paar jaar in de relatie kom je er dan achter dat je je veel teveel moet aanpassen om het te laten werken.JenBarber schreef: ↑16-11-2020 09:33Je vergeet het kind hierin.
Toen ik ouder werd, kwam het geluk van mijn kinderen boven die van mij te staan. En als ik in een prima relatie zit, met een man die goed voor me is. En waar ik ooit zo blij mee was, dat ik hem als de vader van mijn kinderen zag. Dan zal ik er alles aan doen om dat te laten slagen. (los van lichamelijke en geestelijk mishandeling uiteraard, en andere onoverkomelijke problemen)
Maar goed innerlijke onvrede kan wel degelijk voor relatie twijfels zorgen. Bijna iedereen met een langlopende relatie heeft weleens momenten gehad dat ze het even niet meer zagen zitten, dat ze misschien zelfs gek waren op een ander. Het leven is geen sprookje he, dat zodra je de "ware" tegen komt dat je een leven lang vol geluk voor de boeg heeft. Dat je relatie vanzelf gaat, en er nooit meer negatieve gevoelens zullen zijn. Dat je elkaar aanvult, nooit behoefte verschillen of iets dergelijks zult hebben. En ik weet niet of je ervaring hebt met depressie? Depressies kunnen je aan alles doen twijfelen.
De andere kant van de medaille is namelijk dat je continu moeten aanpassen aan iemand die niet goed bij je eigen persoonlijkheid past, loodzwaar is en je helemaal leegtrekt. En in veel gevallen zelfs een basis vormt voor psychische klachten. Niet omdat die man een lul is, maar vanwege de interactie tussen twee persoonlijkheden. Het is niet zonder reden dat mensen die van een burn-out genezen vaak ook hun relatie beëindigen.
We kennen allemaal het voorbeeld van de zuigende collega en de collega met wie alles vleugels krijgt als je samenwerkt. Niemand kiest voor de eerste als het om een moeilijk project gaat. Waarom zou je dat in je relatie dan wel doen?
De reacties aan TO in de trant van "je kon er ook een kind mee maken dus nu maar even doorzetten" gaan hier compleet aan voorbij. De forummer die haar relatietwijfels afdoet als een winterdepressie en het verder niet onderzoekt gaat ook aan dit punt voorbij.
Wat niet betekent dat ik vind dat TO nu op stel en sprong bij haar man weg moet gaan. Maar ze zou er verstandig aan doen om de interactie die ze met haar partner heeft in de therapie goed onder de loep te nemen.
maandag 16 november 2020 om 15:44
maandag 16 november 2020 om 16:21
mijn vader ging in de herfst en de lente altijd op zoek naar een nieuwe baan. Niet omdat hij de baan die hij had niet leuk vond, maar dat had te maken met de seizoenswisseling. Ik denk dat wat betreffende forummer beschrijft daar ook mee te maken heeft. En dan kun je wel stoppen met die relatie, maar dat stukje neem je met je mee en zal bij iedere relatie weer opnieuw opduiken. Het heeft echt niets te maken met een slechte relatie.Bouza82 schreef: ↑16-11-2020 15:42Volgens mij heb je mijn post niet goed begrepen. Wat ik uitlegde, is dat relaties over teamwork gaan. Mensen hebben bepaalde voorkeursstijlen, en sommige daarvan sluiten wat beter op elkaar aan dan andere. Op de werkvloer vinden we het allemaal heel normaal om daar naar te kijken, maar zodra het over relaties gaat dan moet het ineens rozengeur en maneschijn zijn. Maar je kunt dolverliefd worden op iemand die totaal niet bij je past. Sterker nog, je wordt meestal zelfs makkelijker verliefd op zo iemand. Een paar jaar in de relatie kom je er dan achter dat je je veel teveel moet aanpassen om het te laten werken.
De andere kant van de medaille is namelijk dat je continu moeten aanpassen aan iemand die niet goed bij je eigen persoonlijkheid past, loodzwaar is en je helemaal leegtrekt. En in veel gevallen zelfs een basis vormt voor psychische klachten. Niet omdat die man een lul is, maar vanwege de interactie tussen twee persoonlijkheden. Het is niet zonder reden dat mensen die van een burn-out genezen vaak ook hun relatie beëindigen.
We kennen allemaal het voorbeeld van de zuigende collega en de collega met wie alles vleugels krijgt als je samenwerkt. Niemand kiest voor de eerste als het om een moeilijk project gaat. Waarom zou je dat in je relatie dan wel doen?
De reacties aan TO in de trant van "je kon er ook een kind mee maken dus nu maar even doorzetten" gaan hier compleet aan voorbij. De forummer die haar relatietwijfels afdoet als een winterdepressie en het verder niet onderzoekt gaat ook aan dit punt voorbij.
Wat niet betekent dat ik vind dat TO nu op stel en sprong bij haar man weg moet gaan. Maar ze zou er verstandig aan doen om de interactie die ze met haar partner heeft in de therapie goed onder de loep te nemen.
I was born in the sign of water, and it is there that I feel my best
maandag 16 november 2020 om 19:25
Maar Bouza, als ik mijn knie net keihard gestoten heb en hij doet pijn.
Is het dan van het stoten?
Of is het van mijn slechte houding of schoenen of ander onderliggend lijden.
Eerst maar eens niet meer stoten, kijken hoe het daarna gaat. Kun je altijd nog andere schoenen nemen.
Je kan helemaal gelijk hebben, dat de relatie voor to niet werkt. Nu is het denk ik fijn dat ze weer medicatie krijgt.
Want het was nog niet goed met medicatie, maar slechter zonder.
Is het dan van het stoten?
Of is het van mijn slechte houding of schoenen of ander onderliggend lijden.
Eerst maar eens niet meer stoten, kijken hoe het daarna gaat. Kun je altijd nog andere schoenen nemen.
Je kan helemaal gelijk hebben, dat de relatie voor to niet werkt. Nu is het denk ik fijn dat ze weer medicatie krijgt.
Want het was nog niet goed met medicatie, maar slechter zonder.
maandag 16 november 2020 om 19:34
ik zeg ook niet dat ze nu per direct moet vertrekken. Maar ze moet het op een eerlijke en realistische manier onderzoeken. Hij kan nog zo'n lieve en helpende man zijn, als hun relatie voor haar een ongezonde omgeving creëert moet ze niet blijven. Dat kunnen wij van achter een scherm niet beoordelen, dat moet ze met haar therapeut bespreken.
maandag 16 november 2020 om 21:33
Nou ga ik toch nog even een keer op je reactie in, om je uit te leggen dat mijn relatietwijfels geen twijfels aan mijn relatie zijn. Ik heb al meer dan 20 jaar last van winterdepressie en heb daar sinds een aantal jaar godszijdank medicijnen voor. Drie maanden per jaar. De overige negen maanden heb ik sowieso geen last van relatietwijfels, omdat ik een hele goede relatie heb. Als de depressie indaalt, is er echter bijna niks meer 'goed' in mijn leven. Daar heb ik verder geen zelfreflectie of onderzoek voor nodig, omdat ik inmiddels (GELUKKIG!) weet dat dat niet komt omdat er daadwerkelijk iets mis is in alles om mij heen, maar omdat er iets fout gaat in mijn hersenen bij te weinig zonlicht.Bouza82 schreef: ↑16-11-2020 15:42
De reacties aan TO in de trant van "je kon er ook een kind mee maken dus nu maar even doorzetten" gaan hier compleet aan voorbij. De forummer die haar relatietwijfels afdoet als een winterdepressie en het verder niet onderzoekt gaat ook aan dit punt voorbij.
Wat niet betekent dat ik vind dat TO nu op stel en sprong bij haar man weg moet gaan. Maar ze zou er verstandig aan doen om de interactie die ze met haar partner heeft in de therapie goed onder de loep te nemen.
Met je laatste twee regels ben ik het helemaal eens. Maar ik deelde mijn verhaal met TO in de hoop dat ze de kracht kan vinden haar huidige relatie op dit moment even te accpeteren, voor mijn part 'voor lief te nemen', totdat ze zichzelf weer op de rit heeft en dingen kan zien zoals ze echt zijn. Misschien komt ze er dan achter dat haar relatie inderdaad niet voor altijd is, dat kan. Maar het zou vreselijk naar zijn als ze nu, dankzij een gebrek aan de goede stofjes in haar hoofd, een punt achter deze relatie zet en er later, wanneer ze beter in haar vel zit, achter komt dat ze het verkeerd had, want dan is het mogelijk niet meer goed te maken.
En verder zou ik het erg kunnen waarderen als je nu ophoudt met over mij praten in je voorbeelden, omdat je echt niet weet waar je het over hebt en dit topic niet over mij gaat. Ik laat het verder aan TO over wat ze er mee doet.
maandag 16 november 2020 om 21:41
Oei, sterkte en ook voor je man.Runninglife schreef: ↑15-11-2020 07:39Het gaat al ruim een jaar (psychisch) slecht met mij. Niet door slaaptekort etc.
Depressie en kenmerken van borderline.
maandag 16 november 2020 om 21:47
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
