Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Uit elkaar - jong kindje [Geen OP]

13-11-2020 22:11 264 berichten
.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 19-11-2020 10:32
Reden: OP verwijderd, maatregelen zijn genomen.
99.67% gewijzigd
KamilleT schreef:
14-11-2020 11:56
Het lijkt mij inderdaad niet leuker om het samen te doen, en in de beperkte ervaring die ik ermee heb vond ik het ook zeker niet makkelijker. Daar speelt wel mee dat mijn ex een type is waar je meer last van hebt dan gemak (autisme, agressieprobleem etc).
Maar goed, een beetje tegengas mag wel in zo’n topic. Het leven van een gescheiden ouder is niet slechts kommer en kwel. Ik ken zat mensen die er gelukkiger uit zijn gekomen.
Mensen met een beroerde partnerkeuze zijn idd beter af als ze gescheiden zijn soms (of soms juist niet!) Ik zou me dan zeker af gaan vragen hoe dat 2x zo mis kan gaan.

Maar dat is bij to niet. Haar partner is haar maatje en ze moet huilen omdat ze hem niet wil missen.

En bij een agressieve vervelende man kan het behoorlijk lastig zijn om je kind daar achter te laten. Dus juist dan is het nog belastender voor een kind dat ouders scheiden. Alleen als zo’n gekke partner z’n kind niet meer wil zien ga je er op vooruit. Anders zit je vast aan rechtszaken over gezag, begeleide omgang, hulpverlening enz als je pech hebt.
Alle reacties Link kopieren Quote
KamilleT schreef:
14-11-2020 11:19
Van mensen die heel lang getrouwd zijn, 40+ jaar, heb ik begrepen dat het bij elkaar soms wel 10+ jaar k*t is geweest. Knap als je dat uitzit, maar zeker niet gek als je dat niet doet. Ik denk dat we er een beetje vanaf moeten dat het langdurige monogame huwelijk het ideaal is. Een flink percentage van de kinderen groeit op in een gezin anders dan met twee ouders, en met de meesten gaat het gewoon goed.
De vraag is, hoe het met ze gegaan zou zijn als de ouders wel meer hun best hadden gedaan en er in geslaagd zouden zijn om bij elkaar te blijven. Toevallig heb ik bij mijn ouders als puber die worsteling gezien en ben ik heel blij dat ze nu nog steeds bij elkaar zijn. Het is leuker om met het hele gezin naar mijn oduers te kunnen gaan, in plaats van te moeten verdelen tussen vader en moeder. Ik denk eigenlijk dat maar weinig mensen dat heel anders zien. Sterker nog, ik ken (jong)volwassenen die er nog moeite mee hebben dat hun ouders uit elkaar gaan.

Dat het steeds meer de norm wordt en dat er steeds meer bekend wordt over hoe je de kinderen in die situatie het beste kunt begeleiden, betekent niet dat we niet nog steeds ons uiterste best hoeven te doen om wél bij elkaar te blijven.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ben je niet bang dat je man erachter komt dat je in het geheim contact hebt met een ander?
Pas op dat het niet ook nog eens een vechtscheiding gaat worden...
Dat zou alles nog veel erger maken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Er is een woningtekort en de huizenprijzen zullen de komende jaren door het dak gaan. Hoe zie je dit voor je?
Alle reacties Link kopieren Quote
KamilleT schreef:
14-11-2020 11:56
Het lijkt mij inderdaad niet leuker om het samen te doen, en in de beperkte ervaring die ik ermee heb vond ik het ook zeker niet makkelijker. Daar speelt wel mee dat mijn ex een type is waar je meer last van hebt dan gemak (autisme, agressieprobleem etc).
Maar goed, een beetje tegengas mag wel in zo’n topic. Het leven van een gescheiden ouder is niet slechts kommer en kwel. Ik ken zat mensen die er gelukkiger uit zijn gekomen.
TO zegt niet over agressie en autisme. Ze is gewoon met haar hoofd bij een ander. Omdat ze denkt dat die haar wel begrijpt.
Alle reacties Link kopieren Quote
*Sally* schreef:
14-11-2020 12:51
TO zegt niet over agressie en autisme. Ze is gewoon met haar hoofd bij een ander. Omdat ze denkt dat die haar wel begrijpt.
En omdat de momenten met hem juist even doen ontsnappen uit de sleur. Alles is leuk. Geen gehannes over roosters en boodschappen doen. De hormonen doen je je vermoeidheid vergeten. De adrenaline werkt verslavend...

Ik snap het best. Verliefd zijn maakt je soms bijna ontoerekeningsvatbaar. En als de situatie thuis op zijn zachts gezegd een beetje bleh is, dan wil je alleen maar dat die leuke momenten langer duren en vaker voorkomen. Helaas is daar geen garantie op. Sterker nog, de kans is aanzienlijk veel groter dat (zelfs met fantastisch lopende scheiding, wederzijds begrip en de crush die ook meteen een relatie met to aangaat) de sleur en de bleh gewoon weer terugkomt. Zeker als er een nieuwe liefdesbaby komt.

Dus geluk en wijsheid voor jou to. Maar ik ben het met de meeste mensen eens; bezint eer u begint.
Wie nooit van mening is veranderd, heeft zelden iets geleerd
Aan mijn advies heb je denk ik niks want ik ben ook gescheiden.
Voor kinderen is het heel heftig, ondanks dat ze nu beter gestemd zijn. Kinderen hebben geen keuze.
Flexibel? Ja ze moeten wel. Hun veilige leven wordt onder hun weggeveegd met 1 klap.
Scheiden is heftig voor een volwassene maar voor kinderen nog veel heftiger..
Als je toch wilt scheiden zal je consessies moeten doen.
Ik heb een omgangs regeling en ze zijn veel bij mij (wat ex goed vind gezien zijn werk) dit bied wat meer rust en stabiliteit/voorspelbaarheid.
Ook heb ik mijn baan aangepast om er voor hun te zijn. Ik zorg voor de kinderen en anders werk ik, vrije tijd is er nauwelijks maar dat zijn de gevolgen.

Dus mocht je alsnog besluiten te scheiden zorg dat je de boel op de rit hebt en het voor je kind zo duidelijk mogelijk is.
Alle reacties Link kopieren Quote
LauraRoar schreef:
14-11-2020 12:38
Er is een woningtekort en de huizenprijzen zullen de komende jaren door het dak gaan. Hoe zie je dit voor je?

Ik denk zo.. dat ze bij haar nieuwe vlam denkt te gaan intrekken.
Alle reacties Link kopieren Quote
TVP
Alle reacties Link kopieren Quote
Runninglife schreef:
13-11-2020 22:59
Kan echt kwaad worden om jouw reactie. Sorry hoor.
Maar niet gevochten voor relatie..... Wij zijn 4 jr samen en hebben al relatietherapie gevolgd. Zitten al maaanden in twijfels en toch zetten we door.
En dan zeggen dat wij geen kind verdienen. Wie ben jij uberhaupt om dat te menen zeggen. Bah.

Ik ken echt genoeg mensen die gescheiden zijn mét jonge kindjes. Zelfs met babys van x aantal weken. Die kinderen krijgen echt niets te kort, zijn niet ongelukkiger oid. Je doet alsof gescheiden ouders het leven van hen kind tot een hel maken.
Poeh poeh nou nou.
Perkele!
Alle reacties Link kopieren Quote
Thordïs schreef:
14-11-2020 12:10
Mensen met een beroerde partnerkeuze zijn idd beter af als ze gescheiden zijn soms (of soms juist niet!) Ik zou me dan zeker af gaan vragen hoe dat 2x zo mis kan gaan.

Maar dat is bij to niet. Haar partner is haar maatje en ze moet huilen omdat ze hem niet wil missen.

En bij een agressieve vervelende man kan het behoorlijk lastig zijn om je kind daar achter te laten. Dus juist dan is het nog belastender voor een kind dat ouders scheiden. Alleen als zo’n gekke partner z’n kind niet meer wil zien ga je er op vooruit. Anders zit je vast aan rechtszaken over gezag, begeleide omgang, hulpverlening enz als je pech hebt.
En zelfs als zo'n gekke partner dan zijn kind niet meer wil zien, dan heb je als moeder nog steeds te dealen met het verdriet van je kind natuurlijk.

Ik heb daar helaas ervaring mee en hoewel de praktische kant van alleenstaand moederschap mij altijd makkelijk is af gegaan is het verdriet van mijn kinderen om het gemis van hun vader echt een heel grote wond in mijn hart. Ik heb daar echt veel verdriet van en had hen zoveel meer gegund. Ik neem het mezelf ook kwalijk dat ik mede de oorzaak ben van dat verdriet, al weet ik tegelijkertijd dat de enige manier waarop ik dat had kunnen voorkomen zou betekenen dat zij er überhaupt niet waren geweest. Die wetenschap maakt het gevoel echter niet beter.
Madderijn schreef:
14-11-2020 09:49
To weet je zeker dat je niet stiekem een postnatale depressie of iets hebt? Je zou de eerste niet zijn. Je bent aan het vluchten lijkt wel.
Kindje is bijna 2. Dus dat zou wel héél lang erna zijn ontstaan
Alle reacties Link kopieren Quote
fashionvictim schreef:
14-11-2020 18:07
En zelfs als zo'n gekke partner dan zijn kind niet meer wil zien, dan heb je als moeder nog steeds te dealen met het verdriet van je kind natuurlijk.

Ik heb daar helaas ervaring mee en hoewel de praktische kant van alleenstaand moederschap mij altijd makkelijk is af gegaan is het verdriet van mijn kinderen om het gemis van hun vader echt een heel grote wond in mijn hart. Ik heb daar echt veel verdriet van en had hen zoveel meer gegund. Ik neem het mezelf ook kwalijk dat ik mede de oorzaak ben van dat verdriet, al weet ik tegelijkertijd dat de enige manier waarop ik dat had kunnen voorkomen zou betekenen dat zij er überhaupt niet waren geweest. Die wetenschap maakt het gevoel echter niet beter.
:hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zag trouwens net je topic van 7 november en vind het echt wel super triest dat je nu al de handdoek in de ring wilt gooien en je gezinsleven overhoop wilt schoppen.
Heb je soms een 'nieuwe' pappa voor je kindje op het oog??
Ik zie sommige hier opmerkingen maken over 'een ander?'
Hoe zit dat dan?
En weet wel dat wanneer je iemand buiten je relatie iemand anders door een roze bril ziet,, je je eigen partner alleen maar negatiever gaat bekijken.
Maar denk goed na over wat je opgeeft...
pindakaasjes wijzigde dit bericht op 14-11-2020 22:47
0.31% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Runninglife schreef:
14-11-2020 22:00
Kindje is bijna 2. Dus dat zou wel héél lang erna zijn ontstaan
Is het pas net begonnen dan?
Alle reacties Link kopieren Quote
Niet lullig bedoeld hoor to.
Maar zou het kunnen? Dat je overbelast maar door blijft lopen terwijl het eigenlijk niet goed met je gaat?
Je zou echt de eerste niet zijn die zichzelf kwijtraakte in de mix van slaaptekort, hormonen, en de rest.
Alle reacties Link kopieren Quote
Runninglife schreef:
14-11-2020 22:00
Kindje is bijna 2. Dus dat zou wel héél lang erna zijn ontstaan
Als je al relatietherapie hebt gehad dan speelt het al langer.
Een postnatale depressie kan ook na 1+ jaar ontstaan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Saivash schreef:
13-11-2020 22:37
TO, je weet inmiddels dat het probleem niet bij je relatie ligt... Dat hebben al heel veel mensen hier tegen jou gezegd...
Dit is aan dovemansoren.
TO wil niet meer, dus moeite doen is zinloos. Ze kiest liever voor haar eigen makkelijke weg ipv verantwoordelijkheid nemen voor het geluk van d’r kind.
Maar er is geen ander hoor...
Alle reacties Link kopieren Quote
Trotter schreef:
14-11-2020 07:06
Dus je gaat binnen een week van 'Ik twijfel over mijn relatie' via 'ik kan zulke diepzinnige gesprekken voeren met een sportmaatje en mijn man weet van niets' (dus ja, er is wél een ander in het spel!) naar 'ik ga scheiden'. Dat klinkt niet of je er, voor je kind, alles aan gedaan hebt om deze relatie te redden. Als je kinderen hebt ben je het m.i. aan hen verplicht om je uiterste best te doen om samen te blijven met hun andere ouder. Dan kap je je relatie niet zomaar af omdat je lekkere kriebels krijgt van een andere vent.
Nou dit. En dan kun je wel boos worden dat een andere forummer zegt dat je met deze instelling het niet verdient een kind te hebben, maar volgens mij ben je vooral boos omdat je een spiegel wordt voorgehouden en de reflectie je niet bevalt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Runninglife schreef:
13-11-2020 22:27
Echt? Wij werken allebei in zorg dus regelmaat is daar zeer lastig tot niet te vinden :-(
Het lijkt erop dat de negatieve ervaringen niet aan jou besteed zijn.
Wil je alleen iemand horen waarbij het wel is gelukt?
Het is gewoon nauwelijks te doen zonder hulp van een zeer flexibele oppas.
Al eens gesproken met de werkgever om te kijken naar oplossingen?
-
Anoniem12122020211021 wijzigde dit bericht op 20-11-2020 14:06
0.00% gewijzigd
-
Anoniem12122020211021 wijzigde dit bericht op 20-11-2020 14:07
0.00% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Runninglife schreef:
14-11-2020 22:00
Kindje is bijna 2. Dus dat zou wel héél lang erna zijn ontstaan
Reageer eens op de goed bedoelde adviezen, die alleen maar het beste met jou en je gezin voor hebben.

Heb je je ondertussen al ingelezen over de werkelijke impact van scheiden op kinderen? Je kijkt naar gelukkige kinderen van gescheiden ouders, maar besef dat alle shit zich achter gesloten deuren afspeelt. En ook jouw kind kan opgroeien tot een gezonde volwassene. Maar dat lukt alleen als je je bewust bent van de impact die het op jou kind gaat hebben. En als je wel beseft dat de situatie niet per se beter gaat worden zodra je bent gescheiden. Ik vind een relatie hard werken, maar een co ouderschap of weekendregeling lijkt mij zeker niet minder hard werken.

Het minste wat je kunt doen als je dit doorzet, is om het zo bewust mogelijk te doen. En er voor te zorgen dat ze hier zo ongeschonden mogelijk uit komt. En dan weet je eigenlijk nog niet hoe je huidige partner gaat reageren. Of hoe het gaat met nieuwe relaties en een kindje. Er zijn heel veel factoren waarover je geen controle gaat hebben, maar er zijn een aantal waar je wel controle over kunt hebben. En dat is hoe jij hiermee omgaat.

En als ik jou reacties lees, dan kijk je er nog wat naïef naar. En als je dan gaat scheiden, gaat het jullie kindje gegarandeerd schaden. Je hebt de luxe niet meer om er naïef in te staan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Runninglife schreef:
15-11-2020 07:39
Het gaat al ruim een jaar (psychisch) slecht met mij. Niet door slaaptekort etc.
Depressie en kenmerken van borderline. Hiervoor word ik behandeld.
Slechte timing dus om knopen door te hakken.
Runninglife schreef:
15-11-2020 07:39
Het gaat al ruim een jaar (psychisch) slecht met mij. Niet door slaaptekort etc.
Depressie en kenmerken van borderline. Hiervoor word ik behandeld.


Denk je echt dat je gelukkig kunt zijn als je je kind de helft van de tijd niet meer ziet?

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven