Relaties
alle pijlers
Unhappy single? Samen zijn we hier unhappy singles :)
donderdag 16 augustus 2018 om 21:08
Ik kan wel weer schrijven in mijn dagboek, maar die zegt niks terug 
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is
Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel 
) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit 
)
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel ) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit )
woensdag 22 augustus 2018 om 21:09
Ik date ook wel met jongere mannen, overigens is 6 jaar jonger wel het max wat mij betreft.
donderdag 23 augustus 2018 om 00:10
Een paar dagen geleden schreef je nog:
“Ik was ook opzoek naar een leuke man via internet, maar het werd nooit wat of ik vond niemand die leuk genoeg was. Tot ik ermee stopte en vrede had met het feit dat ik single was. Toen... Kwam een er nieuwe collega op werk en die bleek wel erg leuk. Nu zijn we dus een stel. “
Nu dus niet meer.
Dat is wel rot voor je
Don't follow me. I'm lost too..
donderdag 23 augustus 2018 om 00:15
donderdag 23 augustus 2018 om 00:19
Nee op dit moment niet meer. Maarja ik heb ook wel eens geroepen dat ik zou stoppen met dit forum.
(meerdere keren 
)Ben af en toe (lees altijd) wispelturig
donderdag 23 augustus 2018 om 00:23
Gek is dat. Want je denkt dat het zo goed voelt, omdat de ander dat ook zo voelt. Blijkt het ergens toch een illusie te zijn. Ik vind het erover nadenken en analyseren slopend. Er zijn 2 spelers, dus ongetwijfeld een interactie iets. Hoe kan het zijn, dat zomaar iets anders kan gaan?Bandicoot schreef: ↑18-08-2018 18:00Ik heb steeds dat het de goeie kant lijkt op te gaan, maar het dan ineens 360 graden draait en gewoon ineens anders loopt dan hoe ik het had verwacht. Met 2 van de 3 keren dan heb ik het wel deels aan zien komen. Maar alsnog heb me ook wel vaak belazerd gevoelt en daardoor hou ik mezelf ook gewoon echt altijd in, wat ze denk ik ook afschrikt.
Overigens, ik ben er 1 van, genoeg relaties die zomaar over zijn
donderdag 23 augustus 2018 om 00:29
Haha. Dit dusKoe1 schreef: ↑19-08-2018 21:43O wauw!
Ik was laatst nog aan het denken een soort-gelijk topic te openen om mijn hart even te luchten, haha.
Ik ben niet un-happy single, maar heb wel weer zin om happy-together te zijn.
Heb mijn eigen plek, een leuke kat, baan en bezigheden.
Ook diverse vriendinnen, waarvan velen toch wel gesetteld.
Na vijf jaar single zijn en een aantal (vervelende) scharrels te hebben gehad heb ik gewoon ook echt weer zin in een relatie!
Het wordt onderhand een beetje saai, ik wil graag vooruit nu.
Ik wil ook graag iemand om bij thuis te komen, mijn hart eens te luchten, samen lachen, leuke dingen doen etc.
Het lijkt alsof je dit niet helemaal eerlijk aan iedereen kunt verkondigen.
Want: 'ach joh, die man komt wel.'
Het verlangen naar een relatie hebben vind ik niet iedereen even interessant om aan te horen.
Eigenlijk wil men horen dat je die super happy en onafhankelijke single bent met een groot sociaal netwerk, leuke baan en velen hobbies.
Iemand die luidkeels verkondigt: 'I don't need a man!'
Guess wat, hij komt niet altijd zomaar aanwaaien.
Nouja, misschien wel...maar hoelang moet ik daar nog op 'wachten'?
Ben blij dat ik dit topic geopend heb. Het maakt het allemaal wat 'draaglijker', wetende dat ik niet de enige ben die kampt met deze gedachtes en gevoelens. Ik word ook moe van die goedbedoelde adviezen, clichés die om mijn oren vliegen etc etc.
Het is niet leuk voor ons dat het eenmaal zo is, maar zo komt er toch iets goeds uit het unhappy single zijn
donderdag 23 augustus 2018 om 00:32
Ik hoop voor je dat je het laatste gedeelte met een knipoog naar jezelf geschreven heb. Want iedereen is de moeite waard. Inderdaad, waar zijn die leuke mannen?!?!?! Soms zie ik ze overal en soms lijkt het alsof ze uitgestorven zijn. Kan dan ook echt jaloers zijn op stelletjes.Barnabas schreef: ↑20-08-2018 00:04Hier ook alweer vier jaar vrijgezel na twee korte relaties van twee en vier maanden. Soms een happy single en soms totaal niet happy, dat komt met vlagen. Op dit moment ben ik behoorlijk unhappy, aangezien iedereen in mijn vriendengroep ineens relaties lijkt te hebben en het mij gewoon niet lukt om een leuke vent te treffen die ook nog eens een beetje trouw is aan mij. Vaak genoeg klaagzangen erover gehad bij vriendinnen toen ze nog single waren, maar tegenwoordig is het aantal vriendinnen die géén relatie heeft gewoonweg nul. Daardoor kan ik er ook niet meer over praten, want ze snappen niet hoe ik me voel nu ze zelf een leuke vriend hebben. Ik voel me daar best naar over soms, het is niet alsof ik niet genoeg sjans heb, maar het lukt op de een of andere manier nooit om een date om te zetten in iets meer serieus. Sinds begin november heb ik geen date meer gehad en heb ik vanaf april m'n fwb adieu gezegd omdat ik geen zin heb meer in het halve werk. Sinds die tijd is het behoorlijk rustig en ik snap echt niet hoe mensen zomaar een leuke jongen kunnen treffen op straat en dat er ook daadwerkelijk iets uit voort vloeit. Moet wel zeggen dat ik door m'n werk mannen niet echt vertrouw, dus mocht er ooit weer een jongen voorbij komen, dan weet ik niet of ik mezelf ervoor kan open stellen. Kortom, ik ben een problematisch geval met een hopeloze romanticus-karakter die haar liefde niet kwijt kan.
Wat maakt het dat je door je werk mannen niet meer vertrouwd?
donderdag 23 augustus 2018 om 00:34
SummerIsNear schreef: ↑20-08-2018 19:42Jij bent niet de enige Winkie.
Alain de Botton over dat verschijnsel:
https://www.youtube.com/watch?v=DCS6t6NUAGQ
En hoi lovestar
Klote om te lezen dat je hier zo mee worstelt.
Ik ook, nou en
donderdag 23 augustus 2018 om 08:26
Ik ben blind voor flirten en pietpraatjes die naar flirten kunnen neigen.
Ik zie juist heel veel leuke mannen maar ik zit er dan bij als een muurbloempJe.
Vroegah deed ik het allemaal zelf. Was ik nergens bang voor en versierde ik aan elke vingen wel een man als ik daar zin in had.
Nou heb ik nog steeds tien vingers maar daar is het erg stil...
Ik zie juist heel veel leuke mannen maar ik zit er dan bij als een muurbloempJe.
Vroegah deed ik het allemaal zelf. Was ik nergens bang voor en versierde ik aan elke vingen wel een man als ik daar zin in had.
Nou heb ik nog steeds tien vingers maar daar is het erg stil...
donderdag 23 augustus 2018 om 08:42
Ik zie ook best wel wat leuke mannen, maar die hebben dus altijd een vriendin/vrouw bij zich. De net gescheiden mannen (veertigers) willlen alleen maar flierefluiten, de dertigers willen meestal nog een gezin stichten, of het zijn van die festivaltypetjes die zich niet willen binden.
Ik vind het op mijn leeftijd (40+) best lastig om nog een echt leuke man te vinden.
...
donderdag 23 augustus 2018 om 09:00
Wat een naaistreek.
Heb je hem nog opgezocht?
Mijn laatste had nog net het fatsoen om te vertellen dat het over is toen hij mijn spullen kwam langsbrengen. Maar daar is ook wel alles mee verteld*. Letterlijk want hij had mij niet meer te vertellen dan dat hij 'mij niets te vertellen heeft'.
Ik vind dat al een hufterstreek. Als ik eerder had geweten dat het zo'n laffe loser was, was ik er nooit aan begonnen.
Ik wil echt niet weten wat voor achtbaan aan emoties je doorheen gaat als iemand dat fatsoen nog niet eens heeft.
Wat een teleurstelling dat iemand zo weinig empathie heeft, dat ze denken dat het oké is om zich zo te gedragen.
Wanhoop is een zwart leren jasje is dat iedereen goed staat; terwijl hoop een rose jurkje met ruches is tot boven je knie, waarin niemand gezien wil worden.
donderdag 23 augustus 2018 om 11:57
Eigenlijk hoor ik niet op dit topic te reageren (want: sinds een paar maanden niet meer single), maar daarvoor ook een periode van 9(!) jaar single geweest, tussen mijn 25e en 34e. En inderdaad ook continu de opmerkingen te horen gekregen dat niemand begreep waarom ik toch maar niemand tegen kwam.
Nu was dat ook het probleem niet, ik heb in die jaren misschien wel 30 tot 40 dates gehad, van eenmalig tot een paar maanden steady daten. Maar zelfs wanneer ik er heel voorzichtig in begon te geloven dat het met iemand nu écht wat leek te worden, werd ik telkens weer aan de kant geschoven. En dan ook nooit op een fraaie manier.
Een verbazingwekkend groot aantal mannen is tijdens zijn tijd met mij "de ware" tegen gekomen. Wat heet: de dame die direct na (of zelfs tijdens mij) kwam, was dan binnen een jaar zwanger van hem of met hem getrouwd. Dan was er nog een man met wie ik eigenlijk al het stadium van prille relatie had bereikt, die van de een op de andere dag niet meer reageerde. Op niks. Ook niet sjiek.
En het was echt niet dat ik persé wilde of wanhopig was. In tegendeel. Ik heb mezelf altijd maar voor gehouden dat ik gewoon extreem veel pech op dit gebied heb gehad. Maar na het Ghosting-geval was ik wel helemaal klaar met het moderne daten en heb ik mij voor genomen het alleen nog maar op de ouderwetse manier te doen: niks meer online zoeken, maar gewoon wachten tot ik in mijn dagelijks leven iemand leer kennen waarvan ik denk: "ja, dat is hem". (Wat uiteindelijk ook bijna twee jaar geduurd heeft.)
Nu was dat ook het probleem niet, ik heb in die jaren misschien wel 30 tot 40 dates gehad, van eenmalig tot een paar maanden steady daten. Maar zelfs wanneer ik er heel voorzichtig in begon te geloven dat het met iemand nu écht wat leek te worden, werd ik telkens weer aan de kant geschoven. En dan ook nooit op een fraaie manier.
Een verbazingwekkend groot aantal mannen is tijdens zijn tijd met mij "de ware" tegen gekomen. Wat heet: de dame die direct na (of zelfs tijdens mij) kwam, was dan binnen een jaar zwanger van hem of met hem getrouwd. Dan was er nog een man met wie ik eigenlijk al het stadium van prille relatie had bereikt, die van de een op de andere dag niet meer reageerde. Op niks. Ook niet sjiek.
En het was echt niet dat ik persé wilde of wanhopig was. In tegendeel. Ik heb mezelf altijd maar voor gehouden dat ik gewoon extreem veel pech op dit gebied heb gehad. Maar na het Ghosting-geval was ik wel helemaal klaar met het moderne daten en heb ik mij voor genomen het alleen nog maar op de ouderwetse manier te doen: niks meer online zoeken, maar gewoon wachten tot ik in mijn dagelijks leven iemand leer kennen waarvan ik denk: "ja, dat is hem". (Wat uiteindelijk ook bijna twee jaar geduurd heeft.)
s7rin wijzigde dit bericht op 23-08-2018 15:42
3.23% gewijzigd
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
donderdag 23 augustus 2018 om 12:12
donderdag 23 augustus 2018 om 12:13
Dank je wel. Dat had ik na al die jaren ook wel verdiend, vind ik zelf
Maar sinds ik mijn vriend ken, snap ik ook heel goed waarom het de andere keren telkens niks geworden is.
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
