Relaties
alle pijlers
Unhappy single? Samen zijn we hier unhappy singles :)
donderdag 16 augustus 2018 om 21:08
Ik kan wel weer schrijven in mijn dagboek, maar die zegt niks terug 
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is
Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel 
) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit 
)
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel ) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit )
zaterdag 30 maart 2019 om 08:58
Oh ja dat herken ik Lola...
Iemand in mijn omgeving is nu sinds kort ook aan de man.
Maar ik merk ook wel dat ze het enorm benadrukt. Heb wel het idee dat mensen die dan lang single zijn geweest ook wel heel erg zo'n houding hebben dat ze dan nu eindelijk het geluk hebben gevonden...en dan kun je je toch rot voelen.
Het is geen jaloezie maar meer dat je gewoon alleen voelt op dat vlak en dat het zo onder je neus wordt gewreven en wordt benadrukt, ook omdat anderen het dan ook weer zo benadrukken onder het mom van:'Ohh wat leuk dat ze eindelijk een vriend heeft' alsof dat dan hét doel in het leven is.
Iemand in mijn omgeving is nu sinds kort ook aan de man.
Maar ik merk ook wel dat ze het enorm benadrukt. Heb wel het idee dat mensen die dan lang single zijn geweest ook wel heel erg zo'n houding hebben dat ze dan nu eindelijk het geluk hebben gevonden...en dan kun je je toch rot voelen.
Het is geen jaloezie maar meer dat je gewoon alleen voelt op dat vlak en dat het zo onder je neus wordt gewreven en wordt benadrukt, ook omdat anderen het dan ook weer zo benadrukken onder het mom van:'Ohh wat leuk dat ze eindelijk een vriend heeft' alsof dat dan hét doel in het leven is.
zaterdag 30 maart 2019 om 11:36
Ik kom ook maar weer eens aanwaaien . Hier nog steeds alleen. Date-loos, maar niet ongelukkig. Ik besteed alle tijd aan dat wat ik leuk en belangrijk vind en dat is heerlijk. Ik ben druk zat! Anderzijds vraag ik me soms stiekem af of dat veel de deur uit zijn en bezig blijven niet een manier is om de leegte maar niet te voelen...
Ik ben er over na aan het denken hoe ik mijn leven in kan delen zodat ik wat meer in contact kom met nieuwe mensen. Ik heb de meest geweldige vrienden op aarde die, net als andersom, veel tijd in me investeren, dus daar doe ik het niet voor. Maar in mijn huidige kring heeft ieder al een partner dus me beperken tot die kring zal relatie-technisch niets oplossen. Niet dat ik perse obsessief op zoek ben naar een partner, maar je kansen vergroten kan vast geen kwaad.
Maarja... hoe doe je dat? Ergens vrijwilliger worden? Lid worden van een vereniging? Gaan helpen in een sport-kantine? Ik vind t lastig...
Gelukkig komt de zomer er aan vol festivals en evenementen! Ik raak dan vaak automatisch met onbekenden aan de praat. Wie weet wat t brengt
@Lola: herkenbaar..... zelfs de persoon waarvan ik had verwacht dat ie een eenzame dood zou sterven is inmiddels zielsgelukkig en woont samen... ik probeer mijn situatie niet te vergelijken met anderen, maar dat is echt moeilijk... sommige vinden t ook nodig om hun social media vol te gooien met 'kijk mij happy zijn' materiaal. Ik ben maar gewoon gestopt met volgen. Niet omdat ik t ze niet gun, maar omdat t iets met mij doet.
. Hier nog steeds alleen. Date-loos, maar niet ongelukkig. Ik besteed alle tijd aan dat wat ik leuk en belangrijk vind en dat is heerlijk. Ik ben druk zat! Anderzijds vraag ik me soms stiekem af of dat veel de deur uit zijn en bezig blijven niet een manier is om de leegte maar niet te voelen...Ik ben er over na aan het denken hoe ik mijn leven in kan delen zodat ik wat meer in contact kom met nieuwe mensen. Ik heb de meest geweldige vrienden op aarde die, net als andersom, veel tijd in me investeren, dus daar doe ik het niet voor. Maar in mijn huidige kring heeft ieder al een partner dus me beperken tot die kring zal relatie-technisch niets oplossen. Niet dat ik perse obsessief op zoek ben naar een partner, maar je kansen vergroten kan vast geen kwaad.
Maarja... hoe doe je dat? Ergens vrijwilliger worden? Lid worden van een vereniging? Gaan helpen in een sport-kantine? Ik vind t lastig...
Gelukkig komt de zomer er aan vol festivals en evenementen! Ik raak dan vaak automatisch met onbekenden aan de praat. Wie weet wat t brengt
@Lola: herkenbaar..... zelfs de persoon waarvan ik had verwacht dat ie een eenzame dood zou sterven is inmiddels zielsgelukkig en woont samen... ik probeer mijn situatie niet te vergelijken met anderen, maar dat is echt moeilijk... sommige vinden t ook nodig om hun social media vol te gooien met 'kijk mij happy zijn' materiaal. Ik ben maar gewoon gestopt met volgen. Niet omdat ik t ze niet gun, maar omdat t iets met mij doet.
Verdeel en heers.
zaterdag 30 maart 2019 om 12:27
@Uilenzeik: ik heb Facebook en Instagram eraf gegooid en eigenlijk mis ik nu al een jaar... niks eigenlijk. Tenzij je een katfilmpje van een ander heel belangrijk vindt. De vakantiefoto's en life events van mensen die ik echt belangrijk vind, vraag ik wel face to face.
Ik vond het achteraf typisch een leeg voelende opvulling van mijn tijd. Wie weet als je het veel gebruikt om leuke evenementen op te sporen of zo... maar ja eerlijk gezegd deed ik dat toch niet zo vaak.
Trouwens Uilenzeik; ik denk dat hobby's, evenementen en zo bezoeken misschien beter is als je het evenement of de hobby zélf ook echt de moeite waard vindt. Dan ben je niet direct teleurgesteld als er geen leuke mensen te vinden zijn. Las het in 't happy single topic ook ergens. Zo zit ik op een atletiekclub. Eén (was al) goede vriendin zit erop en onze vriendschap is er door verbeterd, je ziet elkaar toch bijna wekelijks en dat is makkelijk. De rest van de groep is gezellig, maar na 1,5 jaar heb ik nog geen vrienden gemaakt. Een paar kunnen in de toekomst misschien wel goede vrienden worden, maar het gaat gewoon niet altijd zo snel, ik ben er ook niet zo zeer mee bezig.
Gisteren kreeg ik een knuffel ter afscheid van een net single leuke collega met een hint om eens wat te drinken... dat was onverwacht. Zoiets simpels heeft best wel impact om mij, gezien mijn verlangen groot is. Maar misschien gebeurt er wel gewoon niets, zoals zo vaak. Een 'moeten we echt 's doen' en dan vervolgens: stilte. Het zal niet aan mij liggen overigens, want ik heb nadien toch ff mijn telefoonnummer gemaild
. Geen gezichtsverlies als er niks van komt, want ben weg van die afdeling. Maar wel een duidelijke hint gegeven, dacht ik zo. En het kan best dat deze persoon er uiteindelijk toch nog niet aan toe is.
Ik vond het achteraf typisch een leeg voelende opvulling van mijn tijd. Wie weet als je het veel gebruikt om leuke evenementen op te sporen of zo... maar ja eerlijk gezegd deed ik dat toch niet zo vaak.
Trouwens Uilenzeik; ik denk dat hobby's, evenementen en zo bezoeken misschien beter is als je het evenement of de hobby zélf ook echt de moeite waard vindt. Dan ben je niet direct teleurgesteld als er geen leuke mensen te vinden zijn. Las het in 't happy single topic ook ergens. Zo zit ik op een atletiekclub. Eén (was al) goede vriendin zit erop en onze vriendschap is er door verbeterd, je ziet elkaar toch bijna wekelijks en dat is makkelijk. De rest van de groep is gezellig, maar na 1,5 jaar heb ik nog geen vrienden gemaakt. Een paar kunnen in de toekomst misschien wel goede vrienden worden, maar het gaat gewoon niet altijd zo snel, ik ben er ook niet zo zeer mee bezig.
Gisteren kreeg ik een knuffel ter afscheid van een net single leuke collega met een hint om eens wat te drinken... dat was onverwacht. Zoiets simpels heeft best wel impact om mij, gezien mijn verlangen groot is. Maar misschien gebeurt er wel gewoon niets, zoals zo vaak. Een 'moeten we echt 's doen' en dan vervolgens: stilte. Het zal niet aan mij liggen overigens, want ik heb nadien toch ff mijn telefoonnummer gemaild
. Geen gezichtsverlies als er niks van komt, want ben weg van die afdeling. Maar wel een duidelijke hint gegeven, dacht ik zo. En het kan best dat deze persoon er uiteindelijk toch nog niet aan toe is.
Anoniem28112019102632 wijzigde dit bericht op 30-03-2019 12:28
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
2.15% gewijzigd
zaterdag 30 maart 2019 om 12:39
Mensen waarvan je dacht dat ze nooit een partner zouden vinden en het tegendeel blijkt waar. Dat kan je behoorlijk aan jezelf doen twijfelen. Ik heb het er soms met mijn moeder over. Zij denkt net als ik dat het vooral pech of geluk hebben is. Maar ze noemt ook dat ik best gereserveerd ben en moeilijk contact maakt. Dat ik stug overkom op mensen. Ze denkt niet dat het aan mijn uiterlijk ligt, maar dat denk ik zelf wel. Laatst las ik een krantenartikel over lichaamslengte van je partner. Dat dat in Europa belangrijker gevonden wordt dan elders. Of dat zo is weet ik niet, maar heb hier in NL wel vaak negatieve opmerkingen gehad hierover. Dus voor mijn gevoel is het zowel mijn innerlijk als uiterlijk dat afschrikt.
zaterdag 30 maart 2019 om 13:07
Uh, dat is een rare vergelijking. Als je iemand, waarvan je dacht dat die geen relatie zou kunnen krijgen, gelukkig ziet met een partner, betekent dat toch dat er júist hoop is voor jezelf...? Je bent niet door afwegen van kwaliteiten en eigenschappen meer of minder dateable. Natuurlijk zijn er mensen die makkelijker aan de partner komen, maar dat kun je niet zo makkelijk uitleggen.
Bovendien is het een beetje onsympathiek om mensen in te delen in een range van zeer dateable naar undateable... alsof je de één op een voetstuk zet 'niet in mijn categorie' en de ander onder je achting plaatst.
Laatst een serie gezien waarin dit gebeurde. De onzekere hoofdpersoon vergeleek zijn crush met een stoere leeuwin en vond zichzelf inferieur. Hij wilde uitleggen aan een andere vrouw dat het dus ondenkbaar was dat hij met haar een relatie zou hebben. Hij floepte er echter de vergelijking uit dat de vrouw waar hij mee praatte dan een magere huiskat of schaap was in vergelijking met de leeuwin.
Zoals verwacht, werd dit hem bepaald niet in dank afgenomen...
Nu snap ik dat jullie het echt niet zo bedoelen, maar ik denk dat we door onzekerheid wel eens onbewust meer oordelen dan we denken en daarmee schieten we onszelf ook in de voeten.
Bovendien is het een beetje onsympathiek om mensen in te delen in een range van zeer dateable naar undateable... alsof je de één op een voetstuk zet 'niet in mijn categorie' en de ander onder je achting plaatst.
Laatst een serie gezien waarin dit gebeurde. De onzekere hoofdpersoon vergeleek zijn crush met een stoere leeuwin en vond zichzelf inferieur. Hij wilde uitleggen aan een andere vrouw dat het dus ondenkbaar was dat hij met haar een relatie zou hebben. Hij floepte er echter de vergelijking uit dat de vrouw waar hij mee praatte dan een magere huiskat of schaap was in vergelijking met de leeuwin.
Zoals verwacht, werd dit hem bepaald niet in dank afgenomen...
Nu snap ik dat jullie het echt niet zo bedoelen, maar ik denk dat we door onzekerheid wel eens onbewust meer oordelen dan we denken en daarmee schieten we onszelf ook in de voeten.
zaterdag 30 maart 2019 om 13:07
Ik schrijf ook even mee. Ik ben al meer dan 10 jaar single. Ik heb een fijn leven en ik red me goed alleen. Ik reis solo en heb een goede baan. Verliefd word ik ook niet heel snel. Alles ging dus goed.
Tot ik een tijd geleden verliefd werd op een man die ik al langer kende. Een man met een gezin. Ik hoopte op een vluchtige verliefdheid die vanzelf weer over zou gaan, maar het is alleen maar erger geworden. Ik schaam me voor de verliefdheid, ik kan er met niemand over praten, zeker niet met hem.
Ik merk dat ik daardoor ook ongelukkiger ben als single. Ik verlang ontzettend naar zijn aanwezigheid, ik wil niets liever dan met hem samen zijn. Op die moment voelt alleen zijn ineens zwaar. Er is niemand anders om mijn aandacht op te richten en daten is wel het laatste waar ik nu zin in heb.
Tot ik een tijd geleden verliefd werd op een man die ik al langer kende. Een man met een gezin. Ik hoopte op een vluchtige verliefdheid die vanzelf weer over zou gaan, maar het is alleen maar erger geworden. Ik schaam me voor de verliefdheid, ik kan er met niemand over praten, zeker niet met hem.
Ik merk dat ik daardoor ook ongelukkiger ben als single. Ik verlang ontzettend naar zijn aanwezigheid, ik wil niets liever dan met hem samen zijn. Op die moment voelt alleen zijn ineens zwaar. Er is niemand anders om mijn aandacht op te richten en daten is wel het laatste waar ik nu zin in heb.
zaterdag 30 maart 2019 om 13:09
Ik lees hier ook zo nu en dan mee als man zijnde, omdat ik het interessant vind waarom er tegenwoordig zoveel singles zijn en waarom het allemaal niet wil lukken. En precies wat @uilenzeik zei ik ben momenteel ook dateloos maar niet ongelukkig, ik hoor vaak dat ik een leuke, toffe, jongen ben en relaxt overkom en daarbij heb ik mijn lengte ook nog is een keer mee (196 cm) om maar op @hondenmens terug te komen. Ben jij dan juist klein of lang hondenmens? En ik denk ook eerder als je gewoon je ding doet dat er dan vanzelf iemand op het pad komt. Wat hier eerder al is aangegeven, ik fitness en tennis sinds 3 jaar gewoon leuk maar nog niet echte vriendschappen aan over gehouden. Het zijn gewoon tennis en sportmaatjes geworden. En als je ergens anders in een openbare ruimte bent bijvoorbeeld op een festival blijft het vaak toch bij een praatje. Ik had gisteren een ex-collega na een paar maanden weer gesproken en ze vroeg inmiddels een vriendinnetje? Ik zei nee, en toen vroeg ze hoezo niet? Van de ene kant doet mij dat dan goed omdat ik dan het idee heb ik mag er toch zijn, maar van de andere kant denk ik, ik ben die vragen ook een keer beu.
zaterdag 30 maart 2019 om 13:27
@Kettlebel: Ik ben juist erg klein (1.51 m). Dat zal in mijn genen zitten (Aziatische afkomst). Ben geadopteerd en de meeste mede-geadopteerde vrouwen uit mijn land zijn groter dan ik. Zo tussen de 1.55 en 1.70 m. Mijn single-vriendin is even groot als ik en heeft ook nooit een partner gehad. Ik vind dat toch wel toevallig.
Overigens doe ik wel gewoon mijn ding verder.
Overigens doe ik wel gewoon mijn ding verder.
zaterdag 30 maart 2019 om 13:52
Ik weet niet of het per definitie daar aan ligt, als je in gesprek raakt met iemand en je begint na verloop van tijd degene leuk te vinden dat het dan allemaal niet meer zoveel uitmaakt. Maar ja eerst moet je wel iemand de kans geven om in gesprek te raken dat snap ik dan ook weer wel. Daarom ben ik nog altijd voorstander van via-via omdat je wel is hoort ooo jullie passen echt goed bij elkaar en dan krijg je al signalen dat je elkaar leuk vind. Terwijl als je elkaar op een datingapp of in reallife gewoon in een supermarkt tegen was gekomen misschien je er helemaal niet op afstapt.
zaterdag 30 maart 2019 om 13:57
Ja ik geloof daar ook in Kettlebel.
Ik ben veel te vinden op de sportschool en voel me daar als een vis in het water heb leuke contacten daar, maar niet dat er vriendschappen uit zijn gekomen. Maar ik geloof ook in gewoon je ding doen, dingen doen die bij je passen, je open blijven stellen en dat dan de juiste mensen wel op je pad komen en wie weet een relatie.
Ik geloof in ieder geval niet in dingen forceren... Bijvoorbeeld dingen doen die je eigenlijk niet leuk vind om maar mensen te ontmoeten.
Ik ben veel te vinden op de sportschool en voel me daar als een vis in het water
heb leuke contacten daar, maar niet dat er vriendschappen uit zijn gekomen. Maar ik geloof ook in gewoon je ding doen, dingen doen die bij je passen, je open blijven stellen en dat dan de juiste mensen wel op je pad komen en wie weet een relatie.Ik geloof in ieder geval niet in dingen forceren... Bijvoorbeeld dingen doen die je eigenlijk niet leuk vind om maar mensen te ontmoeten.
zaterdag 30 maart 2019 om 14:07
Precies Yesss, daar geloof ik ook niet in, daarom heb ik ook zo hekel aan die dateborrels te veel verwachtingen en te geforceerd, voor de rest maakt het mij niet zoveel uit waar ik iemand tegenkom al is dat hier op het forum 
En daarbij ik denk als je dingen gaat doen om maar nieuwe mensen te ontmoeten dat je dan ook de verkeerde aantrekt vanwege andere interesses.(Hoeft natuurlijk niet)
En daarbij ik denk als je dingen gaat doen om maar nieuwe mensen te ontmoeten dat je dan ook de verkeerde aantrekt vanwege andere interesses.(Hoeft natuurlijk niet)
zaterdag 30 maart 2019 om 14:27
Daar geloof ik ook niet in. Mijn single-vriendin doet dat. Dat moet ze van haar begeleiding. Die zit haar achter de broek, omdat ze bang zijn dat ze vereenzaamt. Zo vroeg ze mij steeds mee naar het café. Een paar keer gedaan ondanks dat uitleggen dat ik daar niks aan vind. Ik dacht dat ze gewoon haar zin wilde doordrijven. Maar het was haar idee niet, zei ze. Ik ben haar nog enige single-vriendin en daarom moest ze mij vragen. Ze zei er ook bij dat onze afspraken het doel hebben een man te vinden voor haar. Het gaat haar dus niet quality-time met mij.yesss schreef: ↑30-03-2019 13:57Ja ik geloof daar ook in Kettlebel.
Ik ben veel te vinden op de sportschool en voel me daar als een vis in het water
Ik geloof in ieder geval niet in dingen forceren... Bijvoorbeeld dingen doen die je eigenlijk niet leuk vind om maar mensen te ontmoeten.
zaterdag 30 maart 2019 om 14:44
Ik heb al bijna 2 jaar geen facebook meer en mis inderdaad niksjoysjuhhh schreef: ↑30-03-2019 12:27@Uilenzeik: ik heb Facebook en Instagram eraf gegooid en eigenlijk mis ik nu al een jaar... niks eigenlijk. Tenzij je een katfilmpje van een ander heel belangrijk vindt. De vakantiefoto's en life events van mensen die ik echt belangrijk vind, vraag ik wel face to face.
Ik vond het achteraf typisch een leeg voelende opvulling van mijn tijd. Wie weet als je het veel gebruikt om leuke evenementen op te sporen of zo... maar ja eerlijk gezegd deed ik dat toch niet zo vaak.
Trouwens Uilenzeik; ik denk dat hobby's, evenementen en zo bezoeken misschien beter is als je het evenement of de hobby zélf ook echt de moeite waard vindt. Dan ben je niet direct teleurgesteld als er geen leuke mensen te vinden zijn. Las het in 't happy single topic ook ergens. Zo zit ik op een atletiekclub. Eén (was al) goede vriendin zit erop en onze vriendschap is er door verbeterd, je ziet elkaar toch bijna wekelijks en dat is makkelijk. De rest van de groep is gezellig, maar na 1,5 jaar heb ik nog geen vrienden gemaakt. Een paar kunnen in de toekomst misschien wel goede vrienden worden, maar het gaat gewoon niet altijd zo snel, ik ben er ook niet zo zeer mee bezig.
Gisteren kreeg ik een knuffel ter afscheid van een net single leuke collega met een hint om eens wat te drinken... dat was onverwacht. Zoiets simpels heeft best wel impact om mij, gezien mijn verlangen groot is. Maar misschien gebeurt er wel gewoon niets, zoals zo vaak. Een 'moeten we echt 's doen' en dan vervolgens: stilte. Het zal niet aan mij liggen overigens, want ik heb nadien toch ff mijn telefoonnummer gemaild
Ik bedoelde ook vooral meer deelnemen aan dingen die ik ZELF vooral leuk vind, maar waar ook anderen zijn. Ik onderneem nu veel helemaal alleen en in mijn vaste cirkel en dat is prima; maar zo ontmoet je nooit eens iemand natuurlijk
Verdeel en heers.
zaterdag 30 maart 2019 om 15:44
Ja dit bedoel ik inderdaad...hondenmens schreef: ↑30-03-2019 14:27Daar geloof ik ook niet in. Mijn single-vriendin doet dat. Dat moet ze van haar begeleiding. Die zit haar achter de broek, omdat ze bang zijn dat ze vereenzaamt. Zo vroeg ze mij steeds mee naar het café. Een paar keer gedaan ondanks dat uitleggen dat ik daar niks aan vind. Ik dacht dat ze gewoon haar zin wilde doordrijven. Maar het was haar idee niet, zei ze. Ik ben haar nog enige single-vriendin en daarom moest ze mij vragen. Ze zei er ook bij dat onze afspraken het doel hebben een man te vinden voor haar. Het gaat haar dus niet quality-time met mij.
Ik vind het gewoon belangrijk om dichtbij jezelf te blijven.
En iedereen vind toch wel iets. Mensen zeggen ook weleens tegen mij dat ik vaker uit moet gaan, want ik ben nog zo jong...
Uhh ik doe genoeg, maar stappen heb ik gewoon geen behoefte meer aan en ik weet dat ik me daardoor alleen maar eenzamer ga voelen.
Laatst bij een personeels feestje/etentje ben ik bijvoorbeeld aan een kleine tafel gaan zitten met twee andere collega's.
Super leuk zitten praten. De rest waren allemaal grote tafels met veel mensen, vind ik gewoon niks. Maar toen vond iemand dat ik me afzonderde, want ik ging aan die kleine tafel zitten
Sorry beetje offtopic, maar ik doe dingen nou eenmaal op mijn manier en waar ik me fijn bij voel.
Maar mensen hebben toch wel een oordeel dat je bijvoorbeeld niet op genoeg plekken komt om iemand te ontmoeten. Mijn ervaring is dat je ook gewoon geluk moet hebben, uitgaan en een druk sociaal leven hebben is zeker geen garantie dat je dan wél iemand tegen komt.
zaterdag 30 maart 2019 om 22:57
ook weer even een reactie van mijn kant. Afgelopen tijd wel een beetje aan het daten geweest, drie dates gehad, met geen van allen een klik helaas. Soms wou ik echt dat ik een knop kon omzetten en dan een man die mij leuk vindt, verder wil daten, ook leuk kan gaan vinden. Maar als het niet zo is, dan is het niet zo...
Had even mijn hoofd weer een beetje in de wolken van een collega maar dat lijkt ook weer niks te worden. Met het gevolg dat ik nu met opgefoktheid bij mijn nieuwe baan zit, omdat ik die persoon elke dag zie. En het gevoel van, ok weer niet, het zal ook weer eens niet zo zijn. Wanneer komt voor mij die man waar er GEEN addertjes onder het gras zitten, ik ben gewoon al zo ingesteld op er zal wel weer een addertje opduiken. En het gebeurt ook elke keer weer. Dat gevoel wil ik niet maar ik heb het wel merk ik.
En verder gaat mijn leven weer zijn oude gangetje. Soms hoort het single zijn er al zo bij voor me, dat ik me echt afvraag of het gewoon zo zal blijven. Waar ik blij mee ben, is dat mijn eigenwaarde en zelfliefde nu zo groot zijn dat ik nooit meer iemand met mijn voeten laat spelen, en ook geen domme spelletjes meer meespeel. Ik wil de volle mep, normaal volwassen gedrag en iemand die een relatie wil opbouwen. Of niks. Waar ik minder blij mee ben is dat ik met al die gevoelens en met al wat ik zo graag met iemand zou willen delen, nog steeds alleen ben.
Had even mijn hoofd weer een beetje in de wolken van een collega maar dat lijkt ook weer niks te worden. Met het gevolg dat ik nu met opgefoktheid bij mijn nieuwe baan zit, omdat ik die persoon elke dag zie. En het gevoel van, ok weer niet, het zal ook weer eens niet zo zijn. Wanneer komt voor mij die man waar er GEEN addertjes onder het gras zitten, ik ben gewoon al zo ingesteld op er zal wel weer een addertje opduiken. En het gebeurt ook elke keer weer. Dat gevoel wil ik niet maar ik heb het wel merk ik.
En verder gaat mijn leven weer zijn oude gangetje. Soms hoort het single zijn er al zo bij voor me, dat ik me echt afvraag of het gewoon zo zal blijven. Waar ik blij mee ben, is dat mijn eigenwaarde en zelfliefde nu zo groot zijn dat ik nooit meer iemand met mijn voeten laat spelen, en ook geen domme spelletjes meer meespeel. Ik wil de volle mep, normaal volwassen gedrag en iemand die een relatie wil opbouwen. Of niks. Waar ik minder blij mee ben is dat ik met al die gevoelens en met al wat ik zo graag met iemand zou willen delen, nog steeds alleen ben.
zaterdag 30 maart 2019 om 23:22
Ik heb weer even last van een ´sucks to be single´ momentje....
Iemand van mijn dansschool die ik wel date-waardig vond blijkt al een tijdje met iemand te daten. Kans verkeken helaas. Misschien had ik eerder een move moeten maken, maar op dat moment was ik nog teveel met mijn collega bezig.
Het verwerken van de dateperiode met mijn collega verloopt best redelijk. Ik heb haar nauwelijks meer gezien en doordat ik op alle vlakken het contact met haar heb verbroken verdwijnt ze stukje bij beetje uit mijn gedachten. Na morgen zal het allemaal een stuk sneller gaan, want morgen heeft ze haar laatste werkdag op onze afdeling en ik ben vrij. Dus dat scheelt
Maar ik merk wel dat ik me nu erg alleen voel op deze vrije zaterdagavond. En ja, ik kan het relativeren. Want ik heb fijne vrienden die ik regelmatig zie, en dankzij het dansen en mijn onregelmatige werktijden ben ik veel in de weer.
Mijn leven is dus prima, maar toch merk ik in een weekend als deze (een vrij weekend zonder plannen) dat ik iemand naast me mis om mee te kletsen, te knuffelen, dingen te ondernemen of gewoon helemaal niks te ondernemen.....
Ik baal er ook gewoon van dat ik het afgelopen jaar te vaak tegen 'net niet' momenten in de liefde ben aangelopen. En mijn hoofd tolt daar continu over op dit moment. Wanneer gaat het weer eens gebeuren en gaat het überhaupt gebeuren?
Het is een gevoel wat wel weer overgaat, dat weet ik. Maar als het gevoel er is, is het rot. Op momenten als deze merk ik dat ik het best moeilijk vind om alleen thuis te zijn zonder iets voorhanden te hebben. Ik heb in 2 jaar therapie veel over mezelf geleerd, waaronder het feit dat ik tevreden moet zijn over mezelf, en in het algemeen gaat dat best okee....maar nu heb ik weer even zo'n down momentje dat ik me niet relaxed voel over mezelf.
Best stom eigenlijk als ik me bedenk dat ik niet altijd een vrij weekend heb, dus er eigenlijk extra van moet genieten. En soms gaat dat goed, en soms niet....zoals nu....
Ik moet er maar gewoon even doorheen....zal vanzelf wel weer goed komen.
Beetje onsamenhangend verhaal dit, maar de kern moge duidelijk zijn. Ik mis iemand.....
Iemand van mijn dansschool die ik wel date-waardig vond blijkt al een tijdje met iemand te daten. Kans verkeken helaas. Misschien had ik eerder een move moeten maken, maar op dat moment was ik nog teveel met mijn collega bezig.
Het verwerken van de dateperiode met mijn collega verloopt best redelijk. Ik heb haar nauwelijks meer gezien en doordat ik op alle vlakken het contact met haar heb verbroken verdwijnt ze stukje bij beetje uit mijn gedachten. Na morgen zal het allemaal een stuk sneller gaan, want morgen heeft ze haar laatste werkdag op onze afdeling en ik ben vrij. Dus dat scheelt
Maar ik merk wel dat ik me nu erg alleen voel op deze vrije zaterdagavond. En ja, ik kan het relativeren. Want ik heb fijne vrienden die ik regelmatig zie, en dankzij het dansen en mijn onregelmatige werktijden ben ik veel in de weer.
Mijn leven is dus prima, maar toch merk ik in een weekend als deze (een vrij weekend zonder plannen) dat ik iemand naast me mis om mee te kletsen, te knuffelen, dingen te ondernemen of gewoon helemaal niks te ondernemen.....
Ik baal er ook gewoon van dat ik het afgelopen jaar te vaak tegen 'net niet' momenten in de liefde ben aangelopen. En mijn hoofd tolt daar continu over op dit moment. Wanneer gaat het weer eens gebeuren en gaat het überhaupt gebeuren?
Het is een gevoel wat wel weer overgaat, dat weet ik. Maar als het gevoel er is, is het rot. Op momenten als deze merk ik dat ik het best moeilijk vind om alleen thuis te zijn zonder iets voorhanden te hebben. Ik heb in 2 jaar therapie veel over mezelf geleerd, waaronder het feit dat ik tevreden moet zijn over mezelf, en in het algemeen gaat dat best okee....maar nu heb ik weer even zo'n down momentje dat ik me niet relaxed voel over mezelf.
Best stom eigenlijk als ik me bedenk dat ik niet altijd een vrij weekend heb, dus er eigenlijk extra van moet genieten. En soms gaat dat goed, en soms niet....zoals nu....
Ik moet er maar gewoon even doorheen....zal vanzelf wel weer goed komen.
Beetje onsamenhangend verhaal dit, maar de kern moge duidelijk zijn. Ik mis iemand.....
zondag 31 maart 2019 om 00:56
Ja ik heb ook momenten dat ik heel blij ben met mijn single zijn (elke dag eten wat je zelf wilt, veel ruimte in bed etc.) maar het zijn de kleine dingen die hem doen zoals altijd alleen thuiskomen in een leeg huis of even knuffelen met iemand of wat bespreken en samen dingen plannen. Natuurlijk zie ik de mooie dingen maar als je goed kijkt is een relatie inderdaad ook niet alles want dan moet je ineens compromissen sluiten en soms zitten stelletjes gewoon doodleuk naast elkaar de hele tijd op hun telefoon bezig te zijn. Maar als het goed is voegt een relatie wel wat toe aan je leven en dat mis ik wel.
zondag 31 maart 2019 om 12:45
Dat van het addertje ken ik wel alleen dan in mijn geval bij de vrouwen. Mits er een klik is, dan denk ik er zal wel weer iets zijn waardoor het niks gaat worden. Dat maakt mij ook wel wat voorzichtiger, denk ik oké leuk heb ik nou daar zo lang mijn tijd aan besteed en vervolgens hoor je toch niks meer. En inderdaad Petals als de klik er niet is de klik er niet daar kun je over het algemeen niks aan doen hoe vervelend soms ook voor beide personen.petals schreef: ↑30-03-2019 22:57ook weer even een reactie van mijn kant. Afgelopen tijd wel een beetje aan het daten geweest, drie dates gehad, met geen van allen een klik helaas. Soms wou ik echt dat ik een knop kon omzetten en dan een man die mij leuk vindt, verder wil daten, ook leuk kan gaan vinden. Maar als het niet zo is, dan is het niet zo...
Had even mijn hoofd weer een beetje in de wolken van een collega maar dat lijkt ook weer niks te worden. Met het gevolg dat ik nu met opgefoktheid bij mijn nieuwe baan zit, omdat ik die persoon elke dag zie. En het gevoel van, ok weer niet, het zal ook weer eens niet zo zijn. Wanneer komt voor mij die man waar er GEEN addertjes onder het gras zitten, ik ben gewoon al zo ingesteld op er zal wel weer een addertje opduiken. En het gebeurt ook elke keer weer. Dat gevoel wil ik niet maar ik heb het wel merk ik.
En verder gaat mijn leven weer zijn oude gangetje. Soms hoort het single zijn er al zo bij voor me, dat ik me echt afvraag of het gewoon zo zal blijven. Waar ik blij mee ben, is dat mijn eigenwaarde en zelfliefde nu zo groot zijn dat ik nooit meer iemand met mijn voeten laat spelen, en ook geen domme spelletjes meer meespeel. Ik wil de volle mep, normaal volwassen gedrag en iemand die een relatie wil opbouwen. Of niks. Waar ik minder blij mee ben is dat ik met al die gevoelens en met al wat ik zo graag met iemand zou willen delen, nog steeds alleen ben.
zondag 31 maart 2019 om 12:57
Ja voor mij ook herkenbaar... Maar dan meer dat de leuke mannen vaak al bezet zijn.
Heb verder al heel lang niet gedate hoor, maar er loopt bijvoorbeeld een leuke vent op de sportschool en ergens hoopte ik dat hij vrijgezel was, maar ik hoorde hem laatst tegen iemand anders praten over een vakantie waar hij met zijn vrouw en kinderen naartoe was geweest
Toch merk ik dan wel een teleurstelling bij mezelf, omdat ik eigenlijk ook niet snel onder de indruk van iemand ben en ik merkte de laatste tijd dat ik het leuk vond als ik hem zag en ik zag hem ook wel kijken.
Heb verder al heel lang niet gedate hoor, maar er loopt bijvoorbeeld een leuke vent op de sportschool en ergens hoopte ik dat hij vrijgezel was, maar ik hoorde hem laatst tegen iemand anders praten over een vakantie waar hij met zijn vrouw en kinderen naartoe was geweest
Toch merk ik dan wel een teleurstelling bij mezelf, omdat ik eigenlijk ook niet snel onder de indruk van iemand ben en ik merkte de laatste tijd dat ik het leuk vond als ik hem zag en ik zag hem ook wel kijken.
zondag 31 maart 2019 om 13:34
Alles kan tegenwoordig kapot toch Yess Nee daar moet je ook niet aan willen beginnen. Ik heb ook niet snel dat ik onder de indruk ben van iemand daarom is het de teleurstelling inderdaad groter als het niks wordt en dan moet ik toch altijd even bijkomen. En ik kijk bijvoorbeeld op een datingapp echt wel verder dan het koppie, en heb ook al een tijdje niet gedate omdat ik ook niet ben van daten om maar te daten, misschien moeten we maar samen gaan daten Yesss?
Nee daar moet je ook niet aan willen beginnen. Ik heb ook niet snel dat ik onder de indruk ben van iemand daarom is het de teleurstelling inderdaad groter als het niks wordt en dan moet ik toch altijd even bijkomen. En ik kijk bijvoorbeeld op een datingapp echt wel verder dan het koppie, en heb ook al een tijdje niet gedate omdat ik ook niet ben van daten om maar te daten, misschien moeten we maar samen gaan daten Yesss?
zondag 31 maart 2019 om 14:23
Bij mij was het juist andersom. De "vriendjes" die ik kort had deden eerst heel aardig en hielden hun mond over mijn postuur. Maar na een paar weken gingen ze er steeds vaker opmerkingen en grapjes over maken. Op een manier die ik niet leuk vond. Er iets van zeggen hielp nauwelijks.Kettlebel schreef: ↑30-03-2019 13:52Ik weet niet of het per definitie daar aan ligt, als je in gesprek raakt met iemand en je begint na verloop van tijd degene leuk te vinden dat het dan allemaal niet meer zoveel uitmaakt. Maar ja eerst moet je wel iemand de kans geven om in gesprek te raken dat snap ik dan ook weer wel. Daarom ben ik nog altijd voorstander van via-via omdat je wel is hoort ooo jullie passen echt goed bij elkaar en dan krijg je al signalen dat je elkaar leuk vind. Terwijl als je elkaar op een datingapp of in reallife gewoon in een supermarkt tegen was gekomen misschien je er helemaal niet op afstapt.
zondag 31 maart 2019 om 15:34
Dan waren ze duidelijk niet leuk genoeg Hondenmens, je verdient iemand die jou leuk vindt en respecteert om wie je bent.
Net gezellig met veel leden van de hardloopclub een halve marathonwedstrijd gelopen. Soepel ging het aan het einde niet meer, maar ik ben al lang blij dat het best oké ging, want afgelopen twee maanden had ik elke keer wel iets kleins waardoor een training niet of minder goed ging (enkel verzwikt, één paar schoenen vroegtijdig op, ziek met koorts olé). Op naar de volgende loopjes!!
Net gezellig met veel leden van de hardloopclub een halve marathonwedstrijd gelopen. Soepel ging het aan het einde niet meer, maar ik ben al lang blij dat het best oké ging, want afgelopen twee maanden had ik elke keer wel iets kleins waardoor een training niet of minder goed ging (enkel verzwikt, één paar schoenen vroegtijdig op, ziek met koorts olé). Op naar de volgende loopjes!!
maandag 1 april 2019 om 09:14
dinsdag 2 april 2019 om 20:01
Klote is dat. Op het momenten dat het gewoon prima is zoals het is, is het prima. Denk je er verder niet veel aan het single zijn. Op momenten dat het klote is, dan doet dat iets met je. Dat gevoel is naar.lola712 schreef: ↑23-03-2019 23:37Weer een dubbel momentje hier. Vandaag mezelf eens extra verwend met een lenteschoonmaak, fris huis en fris bed. Maar ja aan het eind van de dag heb je dan niemand mee om het te delen, al geniet ik er zelf natuurlijk van. Voor de rest was dit een hele saaie zaterdag en dan voel je je echt even alleen dat je niet iemand hebt om tegen aan te kruipen op de bank of er even mee uit kunt. Morgen waarschijnlijk een zelfde dagje dus weet niet zo goed wat ik er mee aan moet. Ik verlies langzamerhand de connectie met mijn medemens. En als klap op de vuurpijl iemand die in hetzelfde schuitje zat is nu een halfjaar samen met iemand dus dat lijkt eindelijk eens de goede kant op te gaan en bij mij alleen maar achteruit.
Je mag je voelen zoals je voelt. Ik probeer altijd positief te blijven en ook blij te zijn voor anderen. Maar soms, gaat dat niet (zo goed) en mag het gewoon ook kut zijn
dinsdag 2 april 2019 om 20:06
Druk zijn, dingen doen om leegte op te vullen of niet. Maakt het iets uit?Uilenzeik schreef: ↑30-03-2019 11:36Ik kom ook maar weer eens aanwaaien
Ik ben er over na aan het denken hoe ik mijn leven in kan delen zodat ik wat meer in contact kom met nieuwe mensen. Ik heb de meest geweldige vrienden op aarde die, net als andersom, veel tijd in me investeren, dus daar doe ik het niet voor. Maar in mijn huidige kring heeft ieder al een partner dus me beperken tot die kring zal relatie-technisch niets oplossen. Niet dat ik perse obsessief op zoek ben naar een partner, maar je kansen vergroten kan vast geen kwaad.
Maarja... hoe doe je dat? Ergens vrijwilliger worden? Lid worden van een vereniging? Gaan helpen in een sport-kantine? Ik vind t lastig...
Gelukkig komt de zomer er aan vol festivals en evenementen! Ik raak dan vaak automatisch met onbekenden aan de praat. Wie weet wat t brengt
@Lola: herkenbaar..... zelfs de persoon waarvan ik had verwacht dat ie een eenzame dood zou sterven is inmiddels zielsgelukkig en woont samen... ik probeer mijn situatie niet te vergelijken met anderen, maar dat is echt moeilijk... sommige vinden t ook nodig om hun social media vol te gooien met 'kijk mij happy zijn' materiaal. Ik ben maar gewoon gestopt met volgen. Niet omdat ik t ze niet gun, maar omdat t iets met mij doet.
Zolang je er maar niet slecht voelt en er bewust van bent. Het moet niet een copingmechanisme omdat je niet ergens mee wil dealen.Vrijwilligerswerk is een goed idee. Je hebt NL Cares, flexibel vrijwilligers werk. Lid worden van een sport (dan moet je geen oude lullen sport kiezen zoals klaverjassen, jeu de boules of een vereniging waar geen leeftijdgenoten komen) Andere Nieuwemensenlerenkennen.nl?
