Unhappy single? Samen zijn we hier unhappy singles :)
donderdag 16 augustus 2018 om 21:08
Ik kan wel weer schrijven in mijn dagboek, maar die zegt niks terug
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is 
Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away
Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel
) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit
)
Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
zaterdag 22 juni 2019 om 15:20
zaterdag 22 juni 2019 om 15:26
Heb ik geprobeerd dating site. Wat bleek zaten ook veel op die ook tinder hadden.Campercamping schreef: ↑22-06-2019 15:12Tinder maakt wel de weg vrij naar een enorm aanbod singles. Ik geef toe : de slaagkans is laag, er zitten veel onwelwillende mensen op, maar ik denk vaak maar zo : het kan ook weinig kwaad?! Zolang je er maar niet al te veel van verwacht. Er zijn trouwens ook serieuzere dating apps/sites, waar de sfeer (committment) een stuk hoger ligt dan op tinder. Misschien is dat een idee? De kans is de kans is daar een stuk groter denk ik dat je iemand treft die ook bereid is om enigszins moeite te doen voor een match. Dat scheelt je ook weer tinder-frustratie, daar zitten inderdaad zo veel mensen waarbij het is als trekken aan een dood paard.
Wat betreft in je eentje plekken bezoeken: voor mezelf ben ik er al achter, dat dit niet werkt. Ik heb het niet naar mijn zin in mijn eentje op een festival, in een kroeg. Dat neemt trouwens niet weg dat je een hoop andere dingen kunt doen in je eentje : alles is beter dan een dag thuis hangen en wachten tot het voorbij is allemaal. Ik heb zelf een tijdje terug een racefiets gekocht, en op dagen zoals vandaag vind ik het zo heerlijk. Je bent een paar uur van huis, en als fietser is het ook helemaal niet vreemd om in je eentje even op een terras neer te strijken om een kop koffie met een broodje te nuttigen ofzo. Dat soort dingen breek ik mijn dag mee.
Maar dan blijft inderdaad wel open dat ik dus weinig tot nooit op terrasjes kom en leuke kroegjes. Ik merk soms dat ik ook wel echt de neiging heb om een beetje gefrustreerd te raken over mijn vrienden en vriendinnen : paar jaar geleden waren ze er elke dag, en nu opeens nooit meer. Sterker nog : eigenlijk heb ik alleen nog maar de ''vermoeiende'' dingen van die vriendschappen. Komende drie weken ben ik weer verjaardagen aan het aflopen (bah). Ik heb het ervoor over, maar waarom eigenlijk? Tijdens de rest van het jaar gaan ze toch weer nergens mee naartoe.
Kijk soms ook wel eens verlekkerd naar mensen die het geluk hebben onderdeel uit te maken van een vriendengroep die niet uit elkaar is gevallen en die nog wel ondernemend is. Vind dat wel echt een groot gemis.
Het is inderdaad wil je die tijd investeren en weinig voor krijgen.
Denk dat het niet uitmaakt welke site je hebt hoor of app.
Vriendinnen is sowieso anders nu ik in fase 30 zit. Iedereen maakt van alles mee en komt in bepaalde fase.
Heb er niet veel.
@Julus
Het is niet maakbaar idd. Heeft ook zijn charme haha
zaterdag 22 juni 2019 om 15:34
Zou je best wel eens gelijk in kunnen hebben helaas. Welke dating site/app ook : je blijft die online-barriere houden, wat nu eenmaal toch voor een bepaalde desinteresse zorgt t.o.v. in real life meeten.Ilovefairytales schreef: ↑22-06-2019 15:26Heb ik geprobeerd dating site. Wat bleek zaten ook veel op die ook tinder hadden.
Het is inderdaad wil je die tijd investeren en weinig voor krijgen.
Denk dat het niet uitmaakt welke site je hebt hoor of app.
Vriendinnen is sowieso anders nu ik in fase 30 zit. Iedereen maakt van alles mee en komt in bepaalde fase.
Heb er niet veel.
@Julus
Het is niet maakbaar idd. Heeft ook zijn charme haha
Aargh, dit zijn wel dan die dagen waarop ik mezelf zit op te vreten. Hier vlakbij is een erg leuk festival aan de gang. Zo veel leuke / jonge mensen uit de regio daar aanwezig, zo te zien op de gastenlijst op facebook. Tegelijkertijd is in mijn oude dorp vanavond ook een soort tentfeest (lees : mensen die al jaren kinderen hebben die even één avond in het jaar los gaan op een coverbandje). Niks mis mee, maar bij dat tweede feest heb ik nauwelijks wat te zoeken, maar dat is alleen waar mijn vriendinnen heen willen, omdat het lekker makkelijk is ( om de hoek voor hen ).
Neem het ze niet kwalijk, zij hebben gewoon en vriend thuis op de bank en voelen wss helemaal niet meer de behoefte om 15 km te gaan reizen naar een leuker feestje terwijl in de eigen dorpskern een feestje is waar ze ook biertjes/wijntjes kunnen drinken en gewoon lopend weer naar huis kunnen... Maar dit is eigenlijk best wel een klote wal/schip situatie als single. De mensen op dat leuke feestje ken ik ook net weer niet goed genoeg om zomaar even bij te gaan staan ofzo. Pfff
zaterdag 22 juni 2019 om 19:33
Upward_spiral schreef: ↑16-06-2019 15:29Wat een fijne en begripvolle reactie.
Heel erg bedankt hiervoor; doet me erg goed om dit te lezen.
Je hebt het erg sterk omschreven en daar haal ik weer erg veel nieuwe leerpunten uit.
Heb inderdaad best wel veel dingen gemist, zoals (liefdes)relaties.
Had pas op mijn 21e een relatie en hier is het eigenlijk grotendeels ook bij gebleven (ben nu 42).
Rare situatie eigenlijk wel.
Aansluiting vinden in deze huidige tijd is niet makkelijk.
Wil zeker niet doelloos hierover klagen; het is een bepaalde constatering die ik doe.
Wellicht is een teamsport (of tennis bijvoorbeeld) beter dan naar de sportschool gaan (alhoewel ik toch echt wat aan mijn conditie en gewicht moet doen).
De sauna is altijd heerlijk om naar toe te gaan; erg veel contact maak je daar echter niet.
Naar de bioscoop ga ik soms alleen (aangezien je tijdens de film ook niet echt met elkaar kunt praten), maar soms ook wel met vrienden etc.
Het klopt ook dat je schrijft dat ik teveel denk voor en vanuit een ander.
Daar moet ik ook mee gaan stoppen.
Hiermee roep ik ook teveel onzekerheid op bij mijzelf.
Lang verhaal kort: leef bij de dag en het komt goed. Echt.
zaterdag 22 juni 2019 om 19:37
Gelukkig. En mooi om te lezen hoe dat gegaan is bij jou. De realisatie en hoe je ermee omgaat, is kracht!Ilovefairytales schreef: ↑16-06-2019 15:35Ja het ging weg. Het spookte door mijn hoofd. Op een gegeven moment is het weg want het leven gaat door. Je stapt uit de tr3in , gaat fietsen....
Katjes voeren en iets opzetten tv en maskertje doen, kijken wat ik afgelopen weken heb bereikt. Zoals mijn tuin mooi gemaakt en plantjes. Dan ga ik daar zo zitten, ja het leven is mooi hè.
He heb wel geleerd dat ik het wel zo mag voelen. Dat verlangen of missen van een persoon. Voorheen zou ik dan mij dag volplannen om maar die gevoel te ontwijken.
Nu merk ik toch leven gaat door. Paar uur later voel je dan toch anders.
(Gelukkig)
En inderdaad. Alles wat je voelt en denkt, mag er zijn.
En volgens mij word ik straks de psycholoog van het topic. Sorry als mensen dit irritant vinden haha
zaterdag 22 juni 2019 om 19:38
Sinds het met mijn laatste date niks is geworden zit ik ook met mezelf in de knoop. Ik wil gewoon ook dat stukje geluk vinden. En dan kan iedereen zeggen jouw tijd komt nog wel, heb geduld en voor je het weet kom je hem tegen. Maar hun hebben makkelijk praten omdat ze al jaren aan de man zijn. Vind mezelf totaal niet zielig maar baal gewoon dat het bij mij er nog niet is.
zaterdag 22 juni 2019 om 19:58
Oeh, herkenbaar het stukje weemoed naar good ol times. Daar aan terug denken is normaal, maar ik merk bij mijzelf ook dat mijn huidige leven daar soms negatief bij afsteekt. En dat is niet goed en ook onterecht. Ik vind namelijk dat mijn leven nu ook prachtig is, met om de paar weken een festival/feestje, leuke dingen doen, maar zoals vandaag heerlijk me, myself and I. Ik waak daar voor om terug te denken en in het hier en nu slecht te voelen. Gelukkig realiseer jezelf dat ook. Mooi als we elkaar hier kunnen steunenCampercamping schreef: ↑22-06-2019 09:07Vrienden zat hier, maar toch merk ik (30) dat doordeweeks afspreken er met verloop van de jaren uit is gegroeid. Moet ook opletten dat ik daardoor niet te weemoedig ga zitten doen door te verlangen naar zomers van 5/6 jaar terug, toen ik elke dag die ook maar even mooi was met een zooi vriendinnen en vrienden op onze met elkaar gekochte stalen schuit zat : muziek erbij, chips/wijn/bier erbij en genieten maar.
Dat gebeurt nu niet meer. Ik bedoel : iedereen heeft nu toch een fulltime baan, een relatie, soms ook kinderen. De vier vakantieweken die men gemiddeld per jaar heeft worden besteed aan op vakantie gaan met partner, verbouwingen van huizen, of verlengd verlof na geboorte . kind. Die tijd zal niet snel meer met mij worden gevuld. Daarnaast is mijn vriendengroep (al vanaf de basisschool) uitgevlogen binnen een straal van zo'n 50 KM. Merk ook wel dat mensen wat meer gecompliceerd lijken te worden naar mate de leeftijd vordert. Wat ik dus nog het meeste mis, is iemand die een paar straten verderop woont en waarmee je op een zomeravond eventjes kunt hardlopen of (al is het maar een half uurtje) even een terrasje kunt pakken.
Want dat is wel iets wat mij best wel dwars zit. Ik ben het afgelopen jaar lekker afgevallen, ben topfit en vind (zelf) dat ik er nu goed uit zie. Ik wil een beetje flaneren, (overdreven gezegd), lekker op plekken komen waar ook andere mensen van rond mijn leeftijd komen.
Er komen nu vier dagen met prachtig weer aan. Vanavond wel bij een vriend een BBQ, de weekenden vullen zich wel, maar ik kom nergens waar ik potentieel leuke vrijgezellen kan ontmoeten. Afgelopen week had ik vakantie, en dan ben je toch maar een beetje aan het sporten, binnen rommelen. Ik pak dan maar de fiets naar de AH in plaats van de auto, fiets een blokje om. Ga naar de intratuin om nieuwe planten voor mijn balkon te halen, en zo probeer ik mijn dagen te vullen maar het is wel echt sprokkelen geblazen.
Dan besef ik me dat ik ook alweer sinds 2012 single ben en komt het opeens wel een beetje op me af allemaal... Hoe ga ik deze mammoettanker weer keren
Het wisselt hier trouwens met complexe mensen, bagage ed. Ik merk zelf in ieder geval dat ik juist wat relaxter ben doordat ik mij minder druk maak om dingen. En dat trekt denk ik bepaalde mensen aan en daar sta ik ook meer open voor. Zowel vriendschap als mannen. Het klinkt alsof je toe bent aan vers bloed qua contacten/vriendschappen, klopt dat?
En flaneren kan ook in je eentje. Heerlijk om op het terras te zitten en mensen te kijken. Wat houdt je tegen?
zaterdag 22 juni 2019 om 19:58
Ik denk trouwens oprecht dat ik slechter af was in mijn welbevinden zonder dit topic
Het is een plek waar ik mijn verdriet kwijt kan, piekergedachten en andere negativiteit. Maar natuurlijk ook the good vibes. De berichten, sommige zinnen roepen herkenning op en ook voeding om dingen te verwerken en beter met zaken om te gaan. Bedankt allemaal die hier (mee)schrijven 


zaterdag 22 juni 2019 om 22:40
@Julus Ik snap je gedachtes wel erover. Alleen vind ik het moeilijk om ergens negatief in te gaan, ik bedoel uiteindelijk hoop je dat er misschien meer uit komt. Heb wel altijd een stem in mijn hoofd die zegt bescherm jezelf tegen afwijzing of gekwetst te worden.
Ik vind het jammer als de dates/contact nergens op uit komen. Voelt zo zonde van de tijd en vooral dat steeds opnieuw beginnen..
Ik vind het jammer als de dates/contact nergens op uit komen. Voelt zo zonde van de tijd en vooral dat steeds opnieuw beginnen..

zaterdag 22 juni 2019 om 23:13
Wat een negatief gedoe zeg dat internet-daten tegenwoordig, heel jammer ook, want ik vond internet-daten toen het net opkwam (tig jaar geleden dus
echt ontzettend leuk en had toen ook helemaal niet het gevoel of idee dat het zo'n botte horken vleesmarkt was, integendeel. Kortom, ik laat het internet daten iig voorlopig maar voor wat het is.
zondag 23 juni 2019 om 09:10
Ik ben ook een 'happy single' maar wil ook niet altijd alleen blijven.
Ik ben ook vaak teleurgesteld in het 'internetdaten', en ja dat kost energie. Maar ik blijf hoop houden
Van dat festival wat ik hierboven las, herken ik. Hier is er binnenkort ook een festival waar ik eigenlijk wel naar toe zou willen, maar wil daar ook niet in mijn eentje naar toe.
Ik troost mezelf dan maar een beetje met de gedachte dat ik het misschien toch niet zo leuk zou vinden en dat ik genoeg andere dingen heb om me op te verheugen.
Ik ben ook vaak teleurgesteld in het 'internetdaten', en ja dat kost energie. Maar ik blijf hoop houden
Van dat festival wat ik hierboven las, herken ik. Hier is er binnenkort ook een festival waar ik eigenlijk wel naar toe zou willen, maar wil daar ook niet in mijn eentje naar toe.
Ik troost mezelf dan maar een beetje met de gedachte dat ik het misschien toch niet zo leuk zou vinden en dat ik genoeg andere dingen heb om me op te verheugen.
zondag 23 juni 2019 om 09:33
Dank je wel voor je mooie reactie.
Het schommelt bij mij echt heel erg tussen unhappy en happy.
Als ik stelletjes hand en hand zie lopen; begint het bij mij toch wel weer te kriebelen.
Eigenlijk vind ik gewoon dat ik te weinig lef heb.
Ik durf gewoon niet echt goed iemand te benaderen.
Wel voor oppervlakkig contact, maar voor intiem contact ben ik helaas te onzeker en onhandig ook.
Van sommige mensen heb ik weleens opmerkingen cq vragen gehad of ik 'homoseksueel' zou zijn.
Dat ben ik zeker niet; wel een onhandige hetero
Ik zal toch ook echt zelf meer initiatief moeten gaan nemen en iets meer uit mijn eigen (comfort)zone moeten gaan komen.

zondag 23 juni 2019 om 10:00
Ja die stelletjes, dat is met je neus op de feiten. Dat is hetzelfde als overal kinderwagens zien als je zelf graag een baby wil. En zo is het met alles. Ik kan er van genieten, ben blij voor die mensen die zo verliefd zijn. Het gemis voel ik toch wel, ook zonder het zien van die stelletjes. Ik was een tijd terug als enige single bij een bruiloft. En toch heb ik er erg van genoten. Anders heb je geen leven meer toch?
zondag 23 juni 2019 om 10:01
Net relatie verbroken. Ex was blijkbaar op zoek naar perfectie.
En het was niet perfect maar absoluut goed genoeg. Vind ik.
Keek uit naar een mooie zomer, leuke vakantie en nu word het weer appartement zoeken, verhuizen, rouwen.
Ik ben niet het happy single type, ben het enkele jaren geweest maar nee, de jaren erna niet meer. Met 2 is gewoon leuker.
Maar kijk zo op tegen daten, aftasten, afwachten, teleurstellingen,...
Bah...
En het was niet perfect maar absoluut goed genoeg. Vind ik.
Keek uit naar een mooie zomer, leuke vakantie en nu word het weer appartement zoeken, verhuizen, rouwen.
Ik ben niet het happy single type, ben het enkele jaren geweest maar nee, de jaren erna niet meer. Met 2 is gewoon leuker.
Maar kijk zo op tegen daten, aftasten, afwachten, teleurstellingen,...
Bah...


zondag 23 juni 2019 om 10:05
Ik durf dat ook niet. Dan moet je het hebben van iemand die wel dat lef heeft. Kan even durenUpward_spiral schreef: ↑23-06-2019 09:33Dank je wel voor je mooie reactie.
Het schommelt bij mij echt heel erg tussen unhappy en happy.
Als ik stelletjes hand en hand zie lopen; begint het bij mij toch wel weer te kriebelen.
Eigenlijk vind ik gewoon dat ik te weinig lef heb.
Ik durf gewoon niet echt goed iemand te benaderen.
Wel voor oppervlakkig contact, maar voor intiem contact ben ik helaas te onzeker en onhandig ook.
Van sommige mensen heb ik weleens opmerkingen cq vragen gehad of ik 'homoseksueel' zou zijn.
Dat ben ik zeker niet; wel een onhandige hetero
Ik zal toch ook echt zelf meer initiatief moeten gaan nemen en iets meer uit mijn eigen (comfort)zone moeten gaan komen.
zondag 23 juni 2019 om 10:06
Paar jaar.
Dank je, komt goed maar is even balen.
zondag 23 juni 2019 om 10:07
Dat is zeer zeker zo.Julus schreef: ↑23-06-2019 10:00Ja die stelletjes, dat is met je neus op de feiten. Dat is hetzelfde als overal kinderwagens zien als je zelf graag een baby wil. En zo is het met alles. Ik kan er van genieten, ben blij voor die mensen die zo verliefd zijn. Het gemis voel ik toch wel, ook zonder het zien van die stelletjes. Ik was een tijd terug als enige single bij een bruiloft. En toch heb ik er erg van genoten. Anders heb je geen leven meer toch?
Je moet wel blijven genieten.
zondag 23 juni 2019 om 10:10
Ik heb gister mijn appartement weer vol gezet met bloemen dat maakt me altijd zo vrolijk. Helaas voelde ik me gister avond alleen en dat gevoel blijft vandaag. Mijn vriendinnen gaan met hun vriend naar het water/strand toe. En dan blijf je dus zo achter. Soms ga ik alleen ergens na toe gaan maar dat is toch lang niet zo leuk. Jammer, maar we maken er maar het beste van. Voorlopig wil ik niet daten en opzoek naar nieuw contact. Ze gaan toch altijd weer over of weg, of je bent het net niet. Teleurstelling genoeg gehad de afgelopen tijd.
