Relaties
alle pijlers
Unhappy single? Samen zijn we hier unhappy singles :)
donderdag 16 augustus 2018 om 21:08
Ik kan wel weer schrijven in mijn dagboek, maar die zegt niks terug 
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is
Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel 
) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit 
)
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel ) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit )
vrijdag 28 juni 2019 om 09:22
Ik blijf dit topic volgen. Ook al heb ik inmiddels zo'n 2 maanden een prille relatie. En dat na eeuwig single te zijn geweest.
Ik herken echt veel van wat hier geschreven wordt. Zoals mensen uit het dorp. Ik kom ook uit een dorp. En inderdaad, iedereen lijkt daar elkaar al jong te hebben gevonden en voor altijd bij elkaar te blijven. Gelukkig heb ik dat dorp tien jaar geleden verlaten.
Als single vond ik het meestal wel oké om veel dingen alleen te doen. Ik vermaak me prima alleen. Lekke rondstruinen. Ik heb ook veel alleen ondernomen de afgelopen jaren: vakanties, naar de kroeg, etc. En lekker veel tijd voor mezelf. Ik merk dat ik daar nu soms wel een beetje mee worstel. Ik vind mijn vriend echt heel leuk. Maar ik heb nog steeds veel behoefte aan tijd voor mezelf. En dat heb ik nu toch wel minder. Ik werk in de zorg dus daar ben ik altijd omringd door mensen. Vorige week had ik een vrije dag en wilde vriend van alles samen gaan doen. Ik heb hem toen uitgelegd dat ik echt graag een avondje alleen thuis wilde zijn. Gelukkig begreep hij dat. Het is wel heel leuk om weer iemand te hebben, maar dus ook wel wennen. In september ga ik in mijn eentje 2 weken met vakantie. Dat stond al gepland. Daar heb ik wel zin in, maar ik ben ook wel benieuwd hoe dat is. Ik denk dat ik vriend ook wel enorm ga missen.
Al met al merk ik dus wel dat een relatie hebben na zo lang (8jaar) single te zijn geweest wel wennen is. Maar ik vind het vooral heel leuk allemaal.
Voor de de mensen hier,, bedenk je maar: "ergens om de hoek wacht soms geluk" het kan ineens helemaal anders zijn.
Ik herken echt veel van wat hier geschreven wordt. Zoals mensen uit het dorp. Ik kom ook uit een dorp. En inderdaad, iedereen lijkt daar elkaar al jong te hebben gevonden en voor altijd bij elkaar te blijven. Gelukkig heb ik dat dorp tien jaar geleden verlaten.
Als single vond ik het meestal wel oké om veel dingen alleen te doen. Ik vermaak me prima alleen. Lekke rondstruinen. Ik heb ook veel alleen ondernomen de afgelopen jaren: vakanties, naar de kroeg, etc. En lekker veel tijd voor mezelf. Ik merk dat ik daar nu soms wel een beetje mee worstel. Ik vind mijn vriend echt heel leuk. Maar ik heb nog steeds veel behoefte aan tijd voor mezelf. En dat heb ik nu toch wel minder. Ik werk in de zorg dus daar ben ik altijd omringd door mensen. Vorige week had ik een vrije dag en wilde vriend van alles samen gaan doen. Ik heb hem toen uitgelegd dat ik echt graag een avondje alleen thuis wilde zijn. Gelukkig begreep hij dat. Het is wel heel leuk om weer iemand te hebben, maar dus ook wel wennen. In september ga ik in mijn eentje 2 weken met vakantie. Dat stond al gepland. Daar heb ik wel zin in, maar ik ben ook wel benieuwd hoe dat is. Ik denk dat ik vriend ook wel enorm ga missen.
Al met al merk ik dus wel dat een relatie hebben na zo lang (8jaar) single te zijn geweest wel wennen is. Maar ik vind het vooral heel leuk allemaal.
Voor de de mensen hier,, bedenk je maar: "ergens om de hoek wacht soms geluk" het kan ineens helemaal anders zijn.
vrijdag 28 juni 2019 om 09:26
Herkenbaar. Ik had ook wel eens dates die dan gelijk hoog van de toren bliezen. En dan er ineens ook weer helemaal klaar meer waren of toch niet toe waren aan een relatie. Vooral dat laatste vind ik zo'n dooddoener.Lovestar schreef: ↑27-06-2019 21:12Overigens 1 van de dates die afgezegd heeft, riep 3 dagen achter elkaar dat ie zin heeft om mij te zien. Ik remde hem af. En 2 dagen later ziet hij ervan af. Toch niet klaar voor een relatie. Euhhh, het is date 1 pas hoor. En nog een paar redenen. Is even wat anders als je al aan het daten bent met iemand. Maar een voorbeeld dat mensen op een gekke manier veranderlijk kunnen zijn
vrijdag 28 juni 2019 om 10:15
Haha zijn toch geen strenge eisen, ik heb bewust geen kinderen omdat ik er niks mee heb en ik wil een man die voor zn geld werkt net als mij...valt toch wel mee, ik ken dames die nog veeeeeel meer eisen hebbentomcat schreef: ↑27-06-2019 21:50zag dit bericht pas omdat lovestar het quote-te (is dat Nederlands?)
Ik ben juist dol op slimme, zelfstandige, onafhankelijke vrouwen..die zijn bij je omdat ze bij je willen zijn, niet omdat ze je nodig hebben.
en we zijn nog van hetzelfde bouwjaar ook
maar je bent wel van de strenge eisen oh oh
vrijdag 28 juni 2019 om 10:18
Rare uitspraak, dus iemand die bewust geen kinderen heeft kan niet voor vol worden aangezien?? En bedanktAntoon69 schreef: ↑27-06-2019 19:40Maar zou je dan ooit wat willen met een vrouw die geen kinderen heeft? Ik begrijp dat niet iedereen daar een vrije keuze in heeft gehad maar ik zou toch moeite hebben met een leeftijdsgenoot die bewust geen kinderen heeft als mens voor vol aan te zien. Ik geloof niet dat ik met zo iemand uiteindelijk gelukkig zou kunnen worden.
vrijdag 28 juni 2019 om 10:28
Stel je voor: je hebt 32 "afwijzingen" nodig voordat jij de goede partner vindt waarbij het net goed uitkomt allemaal en waar jij in staat bent om haar te versieren.Upward_spiral schreef: ↑28-06-2019 00:07Bedankt voor je reactie.
Vind het erg mooi geschreven.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen.
Vooral omdat ik onrust en onzekerheid enorm uitstraal en hierdoor wat afwijk.
Afwijzingen/blauwtjes vind ik ergens toch ook nog wel wat pijnlijk.
Het hoeft natuurlijk geen drama te zijn.
Toch kan mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen er best wel een deuk van krijgen.
Wat ik eerder in dit topic ook al schreef; vind Tinder en Paiq voor even wel grappig, maar als resultaat uitblijft gaat de lol er op den duur toch wel wat af.
Niet om verbitterd en/of negatief te zijn; dat zeker niet!!
Ik merk echter dat ik toch wat te weinig lef en ook vaardigheden heb, zoals het benaderen van vrouwen en het 'versieren' (alhoewel ik dat beetje een afgezaagde term vind).
Soms merk ik toch echt wel dat er een grote kloof is in mijn liefdesleven.
Het lijkt alsof het wat ondergesneeuwd is.
Zelf scharrels zijn al zeldzaam.
Wil zeker niet wanhopig klinken.
Een relatie moet ook geen opvulling zijn, maar meer een soort van aanvulling.
Achteraf als je de partner hebt kun je zeggen: het was nummer 33.
En je kunt dan ook zien dat je 32 aanwijzingen hebt gehad richting 33 i.p.v echte "afwijzingen".
vrijdag 28 juni 2019 om 10:46
Als je na 32 afwijzingen überhaupt iemand vindt die je kan versieren, moet je nog het geluk hebben dat ze uiteindelijk een beetje bij je past als je haar echt leert kennen.inkijk74 schreef: ↑28-06-2019 10:28Stel je voor: je hebt 32 "afwijzingen" nodig voordat jij de goede partner vindt waarbij het net goed uitkomt allemaal en waar jij in staat bent om haar te versieren.
Achteraf als je de partner hebt kun je zeggen: het was nummer 33.
En je kunt dan ook zien dat je 32 aanwijzingen hebt gehad richting 33 i.p.v echte "afwijzingen".
vrijdag 28 juni 2019 om 11:01
Dat kan. 33 is ook maar een getal. Het kan zijn dat het getal hoger ligt bijvoorbeeld 55.
Iemand die je kan versieren is een probleem op zichzelf. Het kan veroorzaken dat je langer bij 33 blijft hangen en minder snel 55 vindt.
vrijdag 28 juni 2019 om 12:39
Snap het helemaal van het werk, maar dan is er ook een verschil tussen mannen die wel weer aan de slag willen of mannen die zich niet zo inzetten.Bella_1971 schreef: ↑28-06-2019 10:15Haha zijn toch geen strenge eisen, ik heb bewust geen kinderen omdat ik er niks mee heb en ik wil een man die voor zn geld werkt net als mij...valt toch wel mee, ik ken dames die nog veeeeeel meer eisen hebben
Je zei eerder toch dat hij ook gen kinderen moest hebben.
Wel werk en geen kinderen..tja..ik vind het best pittig als je daar mensen op afrekent direct...en dan ook gezien de leeftijscategorie..voor een 20'er of 30'er zou ik het anders zien
anoniem_3997 wijzigde dit bericht op 28-06-2019 14:54
6.93% gewijzigd
vrijdag 28 juni 2019 om 14:13
Ja klopt eigenlijk wel. Mannen ook hoor.
Zo ben ik dat steeds meer gaan voelen naarmate mijn eigen kinderen volwassener worden. Voor veel mensen (en voor mij misschien ook wel) geldt dat kinderen tot capabele en sociale mensen opvoeden uiteindelijk het enige echt belangrijke is wat ze ooit gedaan hebben. Uitzonderingen daargelaten.
Toen ik zelf nog geen kinderen had zag ik dit anders. Kinderen leken toen een leuke toevoeging aan je leven maar niet het belangrijkste.
Kinderen grootbrengen vormt iemand ook ten goede. Het maakt je volwassener, milder, socialer, sterker en toekomst gerichter denk ik. Ook hier uitzonderingen daargelaten. Het heeft mij ook geleerd het belang van mijn eigen bestaan in het juiste perspectief te plaatsen.
Niet dat ik zo'n enorme behoefte voel aan iemand anders' chagrijnige pubers, maar iemand die bovenstaande allemaal niet heeft doorgemaakt zou ik als partner inderdaad niet willen.
Ik schrijf dit ook bewust op als tegengeluid, en om misschien alleenstaande ouders die vanwege de kinderen waarvoor ze moeten zorgen in het nadeel denken te zijn bij het zoeken naar een nieuwe partner een beetje een hart onder de riem te steken.
vrijdag 28 juni 2019 om 16:07
Het ging nog verder
Gister berichtte hij nog op het einde van het gesprek dat ik weleens een vrouw kan zijn waar hij gek op zou worden. Na al die labiele berichten. Ik stuurde vandaag hoe ie er nu over dacht, dat we nu een date konden hebben. Ik vroeg mij af of hij er spijt van zou hebben. Hij voelde de connectie niet. Denk dat het beter zo kunnen laten
Gast, lees je laatste bericht eens terug. Gelukkig zei hij ook dat ie niet weet wat ie wil bla bla. Man man man.Ben er heel rouwig om
vrijdag 28 juni 2019 om 16:11
Ik ken je verder niet (zo goed).....Maar ik hoor mensen niet vaak zo negatief over hunzelf praten. En hoe weet je dat je dat uitstraalt? Zeggen mensen dat over je? Je kan aan je overkomen en je gevoel over jezelf werken.Upward_spiral schreef: ↑28-06-2019 00:07Bedankt voor je reactie.
Vind het erg mooi geschreven.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen.
Vooral omdat ik onrust en onzekerheid enorm uitstraal en hierdoor wat afwijk.
Afwijzingen/blauwtjes vind ik ergens toch ook nog wel wat pijnlijk.
Het hoeft natuurlijk geen drama te zijn.
Toch kan mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen er best wel een deuk van krijgen.
Wat ik eerder in dit topic ook al schreef; vind Tinder en Paiq voor even wel grappig, maar als resultaat uitblijft gaat de lol er op den duur toch wel wat af.
Niet om verbitterd en/of negatief te zijn; dat zeker niet!!
Ik merk echter dat ik toch wat te weinig lef en ook vaardigheden heb, zoals het benaderen van vrouwen en het 'versieren' (alhoewel ik dat beetje een afgezaagde term vind).
Soms merk ik toch echt wel dat er een grote kloof is in mijn liefdesleven.
Het lijkt alsof het wat ondergesneeuwd is.
Zelf scharrels zijn al zeldzaam.
Wil zeker niet wanhopig klinken.
Een relatie moet ook geen opvulling zijn, maar meer een soort van aanvulling.
En natuurlijk zijn afwijzingen en blauwtjes niet leuk. Ik ga die zelf ook nog regelmatig tegen komen in het leven. Maar ik sta er niet teveel bij stil. Is gewoon zonde van de tijd en mijn energie.
vrijdag 28 juni 2019 om 16:13
Grappig, dit gesprek regelmatig met vriendinnen. Single mannen boven de 30>> daar is vaak wat 'mis' mee. Terwijl er veel leuke single vrouwen zijn boven de 30, zonder kinderen. Ook best lang single. Frappant toch?Pioen00 schreef: ↑28-06-2019 07:52Ik las ergens dat er relatief veel mannen die geen seksuele partners hebben en geen kinderen, terwijl bijna alle vrouwen een seksuele partner kunnen vinden en kinderen krijgen. Het is een kwestie van natuurlijke selectie.
Veel vrouwen en met name de hoger opgeleide, tegen de 30 problemen hebben problemen om een geschikte partner te vinden. Ze zoeken van nature een 3-5 jaar oudere partner en dan ook nog met een hogere status/opleiding.
Nu vrouwen oververtegenwoordigd zijn in het hoger onderwijs wordt dat laatste een probleem. De hoogopgeleide mannelijke dertigers nog vrijgezel zijn kiezen daarnaast liever voor een 25 jarige die niet direct kinderen wil dan een 30 jarige waarbij kinderen hoog op de agenda zal staan.
Is dit herkenbaar?
En het klinkt niet per se herkenbaar. Single mannen boven de 30 met een kinderwens weten ook dat ze niet eeuwig kunnen wachten.
vrijdag 28 juni 2019 om 16:15
Leuk Mick!mick87 schreef: ↑28-06-2019 09:22Ik blijf dit topic volgen. Ook al heb ik inmiddels zo'n 2 maanden een prille relatie. En dat na eeuwig single te zijn geweest.
Ik herken echt veel van wat hier geschreven wordt. Zoals mensen uit het dorp. Ik kom ook uit een dorp. En inderdaad, iedereen lijkt daar elkaar al jong te hebben gevonden en voor altijd bij elkaar te blijven. Gelukkig heb ik dat dorp tien jaar geleden verlaten.
Als single vond ik het meestal wel oké om veel dingen alleen te doen. Ik vermaak me prima alleen. Lekke rondstruinen. Ik heb ook veel alleen ondernomen de afgelopen jaren: vakanties, naar de kroeg, etc. En lekker veel tijd voor mezelf. Ik merk dat ik daar nu soms wel een beetje mee worstel. Ik vind mijn vriend echt heel leuk. Maar ik heb nog steeds veel behoefte aan tijd voor mezelf. En dat heb ik nu toch wel minder. Ik werk in de zorg dus daar ben ik altijd omringd door mensen. Vorige week had ik een vrije dag en wilde vriend van alles samen gaan doen. Ik heb hem toen uitgelegd dat ik echt graag een avondje alleen thuis wilde zijn. Gelukkig begreep hij dat. Het is wel heel leuk om weer iemand te hebben, maar dus ook wel wennen. In september ga ik in mijn eentje 2 weken met vakantie. Dat stond al gepland. Daar heb ik wel zin in, maar ik ben ook wel benieuwd hoe dat is. Ik denk dat ik vriend ook wel enorm ga missen.
Al met al merk ik dus wel dat een relatie hebben na zo lang (8jaar) single te zijn geweest wel wennen is. Maar ik vind het vooral heel leuk allemaal.
Voor de de mensen hier,, bedenk je maar: "ergens om de hoek wacht soms geluk" het kan ineens helemaal anders zijn.
Ook al heb je een relatie, je weet hoe het is om single te zijn. Happy of unhappy.
vrijdag 28 juni 2019 om 16:37
Ik kom me ook weer even bemoeien met dit topic, ik herken mij hier namelijk best wel in.Upward_spiral schreef: ↑28-06-2019 00:07Bedankt voor je reactie.
Vind het erg mooi geschreven.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen.
Vooral omdat ik onrust en onzekerheid enorm uitstraal en hierdoor wat afwijk.
Afwijzingen/blauwtjes vind ik ergens toch ook nog wel wat pijnlijk.
Het hoeft natuurlijk geen drama te zijn.
Toch kan mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen er best wel een deuk van krijgen.
Wat ik eerder in dit topic ook al schreef; vind Tinder en Paiq voor even wel grappig, maar als resultaat uitblijft gaat de lol er op den duur toch wel wat af.
Niet om verbitterd en/of negatief te zijn; dat zeker niet!!
Ik merk echter dat ik toch wat te weinig lef en ook vaardigheden heb, zoals het benaderen van vrouwen en het 'versieren' (alhoewel ik dat beetje een afgezaagde term vind).
Soms merk ik toch echt wel dat er een grote kloof is in mijn liefdesleven.
Het lijkt alsof het wat ondergesneeuwd is.
Zelf scharrels zijn al zeldzaam.
Wil zeker niet wanhopig klinken.
Een relatie moet ook geen opvulling zijn, maar meer een soort van aanvulling.
Ook ik vind mezelf afwijkend e.d.
Momenteel is het een rommeltje/ware soapopera in mijn liefdesleven (relatie is na 6 maanden gestrand en ik ben ook in de war aangezien ik toen ik de knoop nog niet doorgehakt had met man 1 aangezien ik een paar maanden terug iemand ontmoet heb die ik leuk vond. Eerst niks mee gedaan, toen het uit was met man 1 wel. Echter in eerste instantie heb ik het ivm man 1 afgekapt met man 2, vooral omdat ik dacht dat man2 niet serieus was/geen swrieuze bedoelingen had. Toen ik laatst weer contact zocht met man 2 is er iets onverwachts gebeurd: man 2 zei dat ik moest kiezen tussen hem en man 2.
Totaal niet verwacht, ook nog niks besloten, man 2 wilde dat ik er goed overna dacht.
Snappen jullie het nog
), ik weet het even niet meer en hoeft het daardoor even niet meer wat mij betreft. (Mjah liefde kun je duidelijk niet sturen, wat mij betreft was de ontmoeting met man 2 een waardeloze timing..)Meestal vind im het de laatste tijd ook wel fijn in mijn eentje, maar als eind dertiger met allemaal stelletjes om me heen is het soms ook.
Overigens klopt het niet helemaal wat ik schrijf, ik geloof dat ik wel goed weet wat ik wil: man 1 heeft mij gekwetst en ik geloof niet dat ik nog gelukkig word van hem. Echter ik ben daarin teleurgesteld, ik dacht echt lange tijd dat het zou werken tussen ons en loslaten doet veel pijn.
Anyway, ik herken deze post. (En ik ben een vrouw)
vrijdag 28 juni 2019 om 16:38
Je bent vrij in je gesprekken en tegelijkertijd vind ik het niet fijn als er met weinig respect over ons gesproken wordt. Natuurlijk kunnen er mannen zijn waar wat mis mee is, maar het is onaardig om dat naar hele groepen mannen te generaliseren.Lovestar schreef: ↑28-06-2019 16:13Grappig, dit gesprek regelmatig met vriendinnen. Single mannen boven de 30>> daar is vaak wat 'mis' mee. Terwijl er veel leuke single vrouwen zijn boven de 30, zonder kinderen. Ook best lang single. Frappant toch?
En het klinkt niet per se herkenbaar. Single mannen boven de 30 met een kinderwens weten ook dat ze niet eeuwig kunnen wachten.
Ik ben inmiddels 40+-er. Maar wat er met mij mis was was het volgende:
- te laag zelfbeeld
- zichtbaarheid
- gevoelig en daardoor snel emotioneel uit balans
- sociale vaardigheden met vrouwen
Aan al die dingen is gewerkt en ik voel me steeds meer dan ooit klaar voor een relatie.
vrijdag 28 juni 2019 om 17:15
Ik denk ook dat er veel meer mannen 'overblijven' dan vrouwen, tenminste dat heb ik ooit een sociaal onderzoeker horen zeggen. Dus dat zullen wel veel van die mannen zijn waar wat 'mis' mee is. Mis in de zin van die dus niet door de ballotage van de vrouwen komen.Lovestar schreef: ↑28-06-2019 16:13Grappig, dit gesprek regelmatig met vriendinnen. Single mannen boven de 30>> daar is vaak wat 'mis' mee. Terwijl er veel leuke single vrouwen zijn boven de 30, zonder kinderen. Ook best lang single. Frappant toch?
En het klinkt niet per se herkenbaar. Single mannen boven de 30 met een kinderwens weten ook dat ze niet eeuwig kunnen wachten.
Er zijn veel leuke kinderloze vrouwelijke dertigers maar als je als universitair geschoolde het liefst op je eigen niveau wil daten, dan vis je in een steeds kleiner wordende vijver. "All the best women are married, all the handsome men are gay" song iemand al..
vrijdag 28 juni 2019 om 17:18
Goed dat er aan hebt 'gewerkt' maar hoe dan als ik vragen mag?inkijk74 schreef: ↑28-06-2019 16:38Ik ben inmiddels 40+-er. Maar wat er met mij mis was was het volgende:
- te laag zelfbeeld
- zichtbaarheid
- gevoelig en daardoor snel emotioneel uit balans
- sociale vaardigheden met vrouwen
Aan al die dingen is gewerkt en ik voel me steeds meer dan ooit klaar voor een relatie.
vrijdag 28 juni 2019 om 18:20
Haha! Die willen niets anders dan een fwb. Geen vaste relatie. Kan er mijn muur mee behangen! Dus ik vraag me af hoe ik ooit nog aan die relatie kom: voor nu is het prima maar ik wil niet alleen eindigen
vrijdag 28 juni 2019 om 18:22
Yess, ik ben vrouw en ik heb voorkeur voor een man zonder kinderen. En die zijn er best wel wat van 40+
Een man met 1 groter kind vind ik wel prima. Enne, ik heb zelf kinderen! Ik heb weinig trek om andermans kinderen er bij te krijgen, ik ben al klaar met opvoeden. Dus liever eentje die lekker vrij en ongebonden is
Een man met 1 groter kind vind ik wel prima. Enne, ik heb zelf kinderen! Ik heb weinig trek om andermans kinderen er bij te krijgen, ik ben al klaar met opvoeden. Dus liever eentje die lekker vrij en ongebonden is
vrijdag 28 juni 2019 om 18:24
Op apps zie je wel hoe veel vrouwen (misschien mannen ook maar daar zie ik het niet van) ook echt denken dat ze precies weten wat voor man er bij ze past en waar ze verliefd op kunnen worden.. wat je wel niet allemaal voorbij ziet komen
langer dan 1 meter nog iets, geen tattoos, geen buik, geen kaal hoofd, opleidingsniveau, ondernemend, actief, sportief, sociaal, reislustig, leven op de rit, geen rugzakjes, geen drama, en dat zijn dan alleen nog maar de dingen die je echt veel ziet..je komt alles tegen..alsof ze een keuze uit het menu mogen maken en oh ja..dan moet het ook nog maar even klikken in het echt na die voorselectie
wat zou het grappig zijn als mensen in het echt ook direct zulke vragen aan elkaar zouden stellen..niks wil je een drankje..eerst weten of je kinderen hebt haha
langer dan 1 meter nog iets, geen tattoos, geen buik, geen kaal hoofd, opleidingsniveau, ondernemend, actief, sportief, sociaal, reislustig, leven op de rit, geen rugzakjes, geen drama, en dat zijn dan alleen nog maar de dingen die je echt veel ziet..je komt alles tegen..alsof ze een keuze uit het menu mogen maken en oh ja..dan moet het ook nog maar even klikken in het echt na die voorselectie
wat zou het grappig zijn als mensen in het echt ook direct zulke vragen aan elkaar zouden stellen..niks wil je een drankje..eerst weten of je kinderen hebt haha
vrijdag 28 juni 2019 om 18:36
Ik denk echt dat je als je zo'n eisenlijst hebt je júist de kans hebt dat je een leuke relatie misloopt.
Ik heb eigenlijk helemaal geen eisenlijst... Het gaat om chemie, een bepaalde emotionele connectie, aantrekkingskracht en vertrouwen/veilig voelen en tuurlijk speelt uiterlijk mee, maar een bepaald type heb ik eigenlijk ook niet. Het is toch echt een bepaald gevoel.
Tuurlijk heeft iedereen zijn voorkeuren maar het perfecte plaatje bestaat gewoon niet. Er zijn altijd dingen zijn waar je samen aan zal moeten werken, of wat je minder vind aan de ander en ik denk dat dat iets is wat veel mensen niet meer willen, het moet allemaal leuk zijn en anders niet.
Ik heb eigenlijk helemaal geen eisenlijst... Het gaat om chemie, een bepaalde emotionele connectie, aantrekkingskracht en vertrouwen/veilig voelen en tuurlijk speelt uiterlijk mee, maar een bepaald type heb ik eigenlijk ook niet. Het is toch echt een bepaald gevoel.
Tuurlijk heeft iedereen zijn voorkeuren maar het perfecte plaatje bestaat gewoon niet. Er zijn altijd dingen zijn waar je samen aan zal moeten werken, of wat je minder vind aan de ander en ik denk dat dat iets is wat veel mensen niet meer willen, het moet allemaal leuk zijn en anders niet.
vrijdag 28 juni 2019 om 19:38
Haha, ik herken het wel. Inderdaad het oogcontact, vluchtig aanraken van zijn am, dichterbij gaan zitten (we zaten naast elkaar, ik deed volkomen onbewust de geniale vinding om iets te laten zien op mijn mobiel ), uiteindelijk ging hij ervoor niet heel geëmancipeerd van me misschien, maar hé, onder de streep doe je het toch samenLovestar schreef: ↑27-06-2019 19:13Wat vind je er zelf van dat mensen opmerkingen daarover maken? Kan je er iets bij voorstellen?
En lef kan je ontwikkelen. Ik was vroeger best onzeker of mannen mij wel leuk vonden. Door de ervaring met datingapps (de hoeveelheid matches die ik kreeg
Je hebt dit. En je hebt dat. Da's al heel wat.
vrijdag 28 juni 2019 om 20:43
Tja we hebben allemaal onze lijstjes en eisen..daarom ben ik ook al 6 jaar alleentomcat schreef: ↑28-06-2019 12:39Snap het helemaal van het werk, maar dan is er ook een verschil tussen mannen die wel weer aan de slag willen of mannen die zich niet zo inzetten.
Je zei eerder toch dat hij ook gen kinderen moest hebben.
Wel werk en geen kinderen..tja..ik vind het best pittig als je daar mensen op afrekent direct...en dan ook gezien de leeftijscategorie..voor een 20'er of 30'er zou ik het anders zien
