Relaties
alle pijlers
Unhappy single? Samen zijn we hier unhappy singles :)
donderdag 16 augustus 2018 om 21:08
Ik kan wel weer schrijven in mijn dagboek, maar die zegt niks terug 
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is
Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel 
) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit 
)
En heb behoefte aan relativering, gesprekspartners en ook ben ik benieuwd of ik nu nou de enige ben....Of in ieder geval de enige die er open over is Ik ben unhappy single. Er lijkt wel hier een taboe op te rusten, want iedereen is happy single. Natuurlijk is samen leuker, maar alleen moet je het ook fijn kunnen hebben. Nou, ik vind er maar weinig aan. Ik kan mijzelf prima vermaken, maar regelmatig ook niet (soms wanneer ik iets leuks doe) en dan vliegen de muren, mijn gevoelens en gedachtes mij aan.
Ik vind het jammer dat ik tegen een muur van onbegrip stuit, zowel van mensen in een relatie als andere singles. Het is zoals het is, dus je kan het maar beter accepteren en het beste ervan maken. Maar wanneer dat niet altijd lukt, dan lijkt het alsof mensen niet zo goed weten te reageren. Ik hoef heus niet gelijk bij je op de sofa te liggen en mijn diepste problemen erover te delen. Maar iets meer in de trant van: (ongewild) single zijn suckt!
Voordat iedereen erover heen valt. Ik heb een prima leven met wat vrienden en ben bezig om contacten op te doen en mijn kennissenkring uit te breiden. Dat gaat schelen. Ik ben wisselend actief aan het daten. Soms geen zin en te druk met (leuk) werk. Soms is het even weer leuk en dan heb ik weer een paar dates gehad. Ik laat het een beetje op zijn beloop
Mijn relatiecv, voor wie het interesseert
Kalverliefde van een paar maanden. En 2 liefdes gehad. 4 en 5 jaar. Daarna nog een intense relatie gehad van een paar maanden, waar ik wisselend nog liefdesverdriet van heb. Allemaal stuk voor stuk fijne mannen. Met hun tekortkomingen, die heb ik ook en daardoor was de relatie niet perfect maar grotendeels van de tijd wel goed. We pasten niet bij elkaar of de tekortkomingen braken ons op. Ik spreek bijna al mijn exen nog. Ik herken mij zelden in sommige horrorverhalen op het forum. Ik realiseer mij dat ik daarmee geluk heb gehad dat ik hele fijne mannen en fijne relaties heb gehad. Ik weet hoe het is om geliefd te worden door je lief en samen door het leven te gaan. Ik heb ze nog niet gehoord, maar het is wachten wanneer iemand zegt: onbegrijpelijk dat jij single bent. Jij bent zo leuk!
We weten niet hoe het leven loopt en wie weet blijf ik wel even single en blijft die behoefte om erover te praten en schrijven. Kan ik ook eens mijn dagboek met rust laten
Dus klets away Wat is jouw relatiecv? Hoe beleef jij je singleleven? Wat zijn de momenten dat je haat om single te zijn en wanneer juist niet (elk nadeel hep zijn voordeel ) Wat zeggen mensen over jou als single? Kijk je ook weleens jaloers naar stelletjes? Hoe doe je sommige dingen als single (die spin loopt echt niet vanzelf de deur uit )
zondag 28 juli 2019 om 05:12
Maar dat kan je toch niet zelf beslissen? Dat je enkel vriendschap opbouwt? Je kan wel beslissen, wanneer er gevoelens onstaan, dat je er niets mee doet maar dan kan je ook al niet meer spreken van gewone vriendschap.
zondag 28 juli 2019 om 08:19
Maar ervaar je dan niet een groot ''missing out'' gevoel?
Ik snap je wel hoor dat je vooral met heet weer niet altijd zin hebt om [...]
Heb dat zelf ook wel. Maar in de zomer is de confrontatie toch ''harder'' ofzo. Meer mensen die op terrasjes zitten,
buiten zijn. En niet dat ik dat op die momenten ook altijd zelf zou willen, maar het feit dat ik vaak gewoon niet echt
iemand heb om dat zelf mee te doen, vind ik in de zomer confronterender, dan in de winter.
Zelf ook besloten trouwens dat ik het echt zat ben om vrijgezel te zijn. Ik ''zeur'' er wel vaak over, maar de eerlijkheid
gebiedt te zeggen dat ik ook nooit veel moeite er in heb gestoken (ben een schijterd). Ik heb altijd gevaren op interesse
van vrouwen die het initiatief richting mij namen, en ik merk aan mijzelf dat ik in zekere zin zit te ''wachten'' tot een vrouw
weer interesse toont. En tja, als je bijna alleen maar werkt of in een dorp op een terrasje zit, of op . het water op
een bootje, dan . schiet . dat niet echt op natuurlijk.
Heb al een tijdje oog op een hele leuke meid. Al toen zij 17 was (ik was toen 24). Nu is zij 23, en ben ik dertig. Ik vraag me soms
af of ze mij niet te oud zou vinden, maar ik ga denk ik toch maar eens de stoute schoenen aantrekken.
zondag 28 juli 2019 om 09:36
Tuurlijk wel . Je kunt toch afspreken dat je geen seks met elkaar hebt, niet met elkaar date om uit te zoeken of het meer kan worden? Gewoon platonische omgang? Als er gevoelens komen dan moet je inderdaad praten.Attraverso schreef: ↑28-07-2019 05:12Maar dat kan je toch niet zelf beslissen? Dat je enkel vriendschap opbouwt? Je kan wel beslissen, wanneer er gevoelens onstaan, dat je er niets mee doet maar dan kan je ook al niet meer spreken van gewone vriendschap.
zondag 28 juli 2019 om 13:40
Denk inderdaad dat mannen spel maken. Maar ook niet alle.
Ik raak in de war want heb nu 5 mannen die ik wil daten van tinder.
Het liefst allemaal in 1 week haha..
En dat in gewoon verliefd word en happy enddd...
Dan denk ik pfffff oke wie van de 5 ga ik nummer geven en daten...
Nu ook na bellen en appen denk je laat maar vreselijk. Dus dan ga je weer terut naar tinder...
Klinkt echt totaal niet romantisch haha
Maar heb er wel lol in.
Ik raak in de war want heb nu 5 mannen die ik wil daten van tinder.
Het liefst allemaal in 1 week haha..
En dat in gewoon verliefd word en happy enddd...
Dan denk ik pfffff oke wie van de 5 ga ik nummer geven en daten...
Nu ook na bellen en appen denk je laat maar vreselijk. Dus dan ga je weer terut naar tinder...
Klinkt echt totaal niet romantisch haha
Maar heb er wel lol in.
maandag 29 juli 2019 om 15:49
Ik chat sinds een jaar met een man die net als ik geadopteerd is. Uit hetzelfde land. We vonden elkaar op een lotgenoten site. Elkaar nog nooit ontmoet, maar we hebben zoveel gemeen. Beiden nogal introvert. Denken over heel veel dingen hetzelfde. We kunnen bijna alles tegen elkaar zeggen, zelfs de meest intieme dingen. Waar we onzeker over zijn. Ook dat komt overeen. Hij lijkt me echt een lieverd. Het contact voelt heel vertrouwd van beide kanten. Waarschijnlijk omdat er ook een afstand tussen zit van 1,5 uur autorijden. Maar... hij is getrouwd en heeft 2 jonge kinderen. Zijn huwelijk loopt niet goed, hij is eigenlijk diep ongelukkig. En daar kan hij niet uit om financiële redenen. Ik vind het echt sneu voor hem. Maar van getrouwde mannen blijf ik af. Al zou ik hem best eens willen ontmoeten, gewoon voor vriendschap. Het zou me niet verbazen als we (verre) familie bleken te zijn.
maandag 29 juli 2019 om 17:32
Aii wat lastig, hondenmens. Teminste: lijkt mij.
Maar ik moet ook eerlijk zijn: de eerste reactie die bij mij opkomt, puur bij het lezen van je post: afkappen die boel. Dit zou voor alle betrokkenen (jij, hij, kinderen, vrouw) wel eens onevenredig veel ellende kunnen opleveren. Bedenk dat jij voor hem, ongeacht de click die je online voelt, op dit moment echt nog het vijfde wiel aan de wagen bent. Kans lijkt me klein dat hij zonder slag of stoot zijn gezin zal verlaten. Vriendschap zou kunnen, maar ik heb toch het onderbuikgevoel dat zowel jij als hij daar niet (primair) naar op zoek zijn.
En hoewel het soms misschien niet zo lijkt: er zijn echt nog meer zachtaardige, gevoelige, begripvolle mannen, als je maar een beetje weet hoe je ze moet lokken/“triggeren”.
Zelf vandaag een dubbel dagje achter de rug. Heerlijk doorgebracht op mijn bootje, prachtig weer en prachtige natuur. Maarr: WEER in mijn eentje.
Weet nog dat ik 2 zomers terug (was toen 28) dacht: het loopt wel los, ik zit op een dag met een leuke meid op deze boot. Vorig jaar idem dito. Maar nu.... word ik er toch een beetje somber van. Het voelt soms zo uitzichtloos. Er verandert momenteel weinig en weet ook even niet hoe ik het tij kan keren.
Wil gewoon weer trots zijn op mezelf, omdat ik mezelf een leuke vent vind. Maar ook op werk loopt het allemaal effe niet, mijn leukste collega’s beginnen aan nieuwe banen en bij mij loopt het vooralsnog allemaal even spaak. Ook vrienden / vriendschappen lopen gedeeltelijk even wat minder. Het is allemaal geen ramp, maar zorgt soms voor een knoop in mn maag: ik moet het allemaal even zien om te zetten in positieve energie/inspiratie, maar dat lult niet erg de laatste tijd. Blijf er een beetje in hangen
Maar ik moet ook eerlijk zijn: de eerste reactie die bij mij opkomt, puur bij het lezen van je post: afkappen die boel. Dit zou voor alle betrokkenen (jij, hij, kinderen, vrouw) wel eens onevenredig veel ellende kunnen opleveren. Bedenk dat jij voor hem, ongeacht de click die je online voelt, op dit moment echt nog het vijfde wiel aan de wagen bent. Kans lijkt me klein dat hij zonder slag of stoot zijn gezin zal verlaten. Vriendschap zou kunnen, maar ik heb toch het onderbuikgevoel dat zowel jij als hij daar niet (primair) naar op zoek zijn.
En hoewel het soms misschien niet zo lijkt: er zijn echt nog meer zachtaardige, gevoelige, begripvolle mannen, als je maar een beetje weet hoe je ze moet lokken/“triggeren”.
Zelf vandaag een dubbel dagje achter de rug. Heerlijk doorgebracht op mijn bootje, prachtig weer en prachtige natuur. Maarr: WEER in mijn eentje.
Weet nog dat ik 2 zomers terug (was toen 28) dacht: het loopt wel los, ik zit op een dag met een leuke meid op deze boot. Vorig jaar idem dito. Maar nu.... word ik er toch een beetje somber van. Het voelt soms zo uitzichtloos. Er verandert momenteel weinig en weet ook even niet hoe ik het tij kan keren.
Wil gewoon weer trots zijn op mezelf, omdat ik mezelf een leuke vent vind. Maar ook op werk loopt het allemaal effe niet, mijn leukste collega’s beginnen aan nieuwe banen en bij mij loopt het vooralsnog allemaal even spaak. Ook vrienden / vriendschappen lopen gedeeltelijk even wat minder. Het is allemaal geen ramp, maar zorgt soms voor een knoop in mn maag: ik moet het allemaal even zien om te zetten in positieve energie/inspiratie, maar dat lult niet erg de laatste tijd. Blijf er een beetje in hangen
maandag 29 juli 2019 om 20:17
@FCBM: Ik wil helemaal niet dat hij zijn vrouw en gezin gaat verlaten voor mij. We zijn gewoon een luisterend oor voor elkaar, online. En bovendien lotgenoten. Een relatie zou niet praktisch zijn in verband met de afstand en ons werk. Bovendien heb ik geen zin om stiefmoeder te spelen. Maar het is meer dat ik nog nooit zoveel herkenning vond bij iemand en dat heeft veel indruk gemaakt.
maandag 29 juli 2019 om 22:42
Herkenbaar want ook hier 0 verandering. Juist in de zomer wordt je geconfronteerd met eenzaamheid en zie je overal verliefde stelletjes opduiken die je gevoelens extra lastig maken. Merk het zelf ook met ups en downs helaas. Ook dat je soms zomaar wordt ontvriend op Facebook ofzo, geen wereldramp maar blijkbaar ben ik niet interessant meer voor sommige mensen. Ondertussen verwen ik mezelf extra goed en blijf ik dingen doen die ik wil maar het voelt allemaal zo dubbel want uiteindelijk is het ook maar soort van opvulling zoeken en beleef je alles alleen.FCBM schreef: ↑29-07-2019 17:32Aii wat lastig, hondenmens. Teminste: lijkt mij.
Maar ik moet ook eerlijk zijn: de eerste reactie die bij mij opkomt, puur bij het lezen van je post: afkappen die boel. Dit zou voor alle betrokkenen (jij, hij, kinderen, vrouw) wel eens onevenredig veel ellende kunnen opleveren. Bedenk dat jij voor hem, ongeacht de click die je online voelt, op dit moment echt nog het vijfde wiel aan de wagen bent. Kans lijkt me klein dat hij zonder slag of stoot zijn gezin zal verlaten. Vriendschap zou kunnen, maar ik heb toch het onderbuikgevoel dat zowel jij als hij daar niet (primair) naar op zoek zijn.
En hoewel het soms misschien niet zo lijkt: er zijn echt nog meer zachtaardige, gevoelige, begripvolle mannen, als je maar een beetje weet hoe je ze moet lokken/“triggeren”.
Zelf vandaag een dubbel dagje achter de rug. Heerlijk doorgebracht op mijn bootje, prachtig weer en prachtige natuur. Maarr: WEER in mijn eentje.
Weet nog dat ik 2 zomers terug (was toen 28) dacht: het loopt wel los, ik zit op een dag met een leuke meid op deze boot. Vorig jaar idem dito. Maar nu.... word ik er toch een beetje somber van. Het voelt soms zo uitzichtloos. Er verandert momenteel weinig en weet ook even niet hoe ik het tij kan keren.
Wil gewoon weer trots zijn op mezelf, omdat ik mezelf een leuke vent vind. Maar ook op werk loopt het allemaal effe niet, mijn leukste collega’s beginnen aan nieuwe banen en bij mij loopt het vooralsnog allemaal even spaak. Ook vrienden / vriendschappen lopen gedeeltelijk even wat minder. Het is allemaal geen ramp, maar zorgt soms voor een knoop in mn maag: ik moet het allemaal even zien om te zetten in positieve energie/inspiratie, maar dat lult niet erg de laatste tijd. Blijf er een beetje in hangen
maandag 29 juli 2019 om 23:25
Het is ook maar mijn projectie van jouw post he ; ) Ik heb immers alleen maar je woorden hier om mijn reactie op te baseren. I.i.g. fijn om herkenning te hebben.hondenmens schreef: ↑29-07-2019 20:17@FCBM: Ik wil helemaal niet dat hij zijn vrouw en gezin gaat verlaten voor mij. We zijn gewoon een luisterend oor voor elkaar, online. En bovendien lotgenoten. Een relatie zou niet praktisch zijn in verband met de afstand en ons werk. Bovendien heb ik geen zin om stiefmoeder te spelen. Maar het is meer dat ik nog nooit zoveel herkenning vond bij iemand en dat heeft veel indruk gemaakt.
maandag 29 juli 2019 om 23:36
Snap wel dat je er (even) mee kunt zitten, maar dat is wel echt zonde van je energie en tijd. Er kunnen ook zoveel redenen achter zitten, dat iemand je op FB verwijdert. En tja, doorgaans zal die persoon jou inderdaad niet de interessantste persoon op aarde vinden, maar is dat erg? Het zal wss. niet iemand zijn die dicht bij je staat. En op zijn/haar beurt zal die persoon ook worden verwijderd door anderen. Dat overkomt iedereen op FB. Zelf ook laatst nog wat mensen uit mijn lijst gegooid, puur omdat ik juist dacht : ''Die mensen zullen wel denken als ik iets post : wie is dat in hemelsnaam ookalweer?''. Dus verwijderde ik ze, omdat dat idee me een ongemakkelijk gevoel gaf. De doorslaggevende reden was dus niet dat ik niet veel meer met hen had, maar nog veel meer dat zij naar mijn idee niets meer met mij hadden. Had dus weinig met status/interessant te maken.lola712 schreef: ↑29-07-2019 22:42Herkenbaar want ook hier 0 verandering. Juist in de zomer wordt je geconfronteerd met eenzaamheid en zie je overal verliefde stelletjes opduiken die je gevoelens extra lastig maken. Merk het zelf ook met ups en downs helaas. ontvriend op Facebook [...] niet interessant meer voor sommige mensen.
En ja, de zomer is confronterend. En in mijn omgeving, alles zo'n beetje. Net terug van mijn avondrondje hardlopen. BBQ geuren uit tuintjes, muziek uit tuintjes van middelbare scholieren met zomervakantie. Ik BBQ eigenlijk nauwelijks. Niemand om dat mee te doen. Ik loop langs het meertje, zie midden op het meertje de boot van mijn neef liggen. Met wie is hij? Waarom heeft hij mij niet even gebeld? Had ook wel zin gehad in een avondje op het water. Maar ik hoor nooit meer iets van die kerel. Hee daar loopt Ben, zo'n beetje de meest verlegen jongen van de basisschool. En zelfs hij loopt hand in hand met een dame. Nou ik weet het af en toe even niet meer hoor.
Juist dat vind ik zo vreemd : er is geen ''stempel'' te drukken op mensen die wel/niet single zijn. Het is volgens mij niet dat extraverte/sociale mensen relatief gezien vaker bezet zijn dan introverte / minder sociale mensen. Alles van schreeuwerds tot stille willie, van typjes die elk festival aflopen tot typjes die ik alleen maar ken als bij hun ouders op de bank zitten op zaterdag avond: ze lijken allemaal met een partner te lopen. Hoe flikken ze dat toch? Wat is nou datgene dat ik kennelijk nét even anders doe als de rest? Geen flauw idee, en dat is zo frustrerend!! (soms)
dinsdag 30 juli 2019 om 11:10
Nee dat is de liefde. Je ziet soms stelletjes die helemaal bij elkaar passen maar ook totaal niet. Verschil lengte, gewicht, uitstraling, tattoos etc. Vooraf hebben we allemaal een verwachting en plaatje in ons hoofd maar als je soms ziet waar mensen dan daadwerkelijk mee eindigen... Dat maakt liefde ook onvoorspelbaar. Je kan het niet even kopen in de supermarkt..FCBM schreef: ↑29-07-2019 23:36Snap wel dat je er (even) mee kunt zitten, maar dat is wel echt zonde van je energie en tijd. Er kunnen ook zoveel redenen achter zitten, dat iemand je op FB verwijdert. En tja, doorgaans zal die persoon jou inderdaad niet de interessantste persoon op aarde vinden, maar is dat erg? Het zal wss. niet iemand zijn die dicht bij je staat. En op zijn/haar beurt zal die persoon ook worden verwijderd door anderen. Dat overkomt iedereen op FB. Zelf ook laatst nog wat mensen uit mijn lijst gegooid, puur omdat ik juist dacht : ''Die mensen zullen wel denken als ik iets post : wie is dat in hemelsnaam ookalweer?''. Dus verwijderde ik ze, omdat dat idee me een ongemakkelijk gevoel gaf. De doorslaggevende reden was dus niet dat ik niet veel meer met hen had, maar nog veel meer dat zij naar mijn idee niets meer met mij hadden. Had dus weinig met status/interessant te maken.
En ja, de zomer is confronterend. En in mijn omgeving, alles zo'n beetje. Net terug van mijn avondrondje hardlopen. BBQ geuren uit tuintjes, muziek uit tuintjes van middelbare scholieren met zomervakantie. Ik BBQ eigenlijk nauwelijks. Niemand om dat mee te doen. Ik loop langs het meertje, zie midden op het meertje de boot van mijn neef liggen. Met wie is hij? Waarom heeft hij mij niet even gebeld? Had ook wel zin gehad in een avondje op het water. Maar ik hoor nooit meer iets van die kerel. Hee daar loopt Ben, zo'n beetje de meest verlegen jongen van de basisschool. En zelfs hij loopt hand in hand met een dame. Nou ik weet het af en toe even niet meer hoor.
Juist dat vind ik zo vreemd : er is geen ''stempel'' te drukken op mensen die wel/niet single zijn. Het is volgens mij niet dat extraverte/sociale mensen relatief gezien vaker bezet zijn dan introverte / minder sociale mensen. Alles van schreeuwerds tot stille willie, van typjes die elk festival aflopen tot typjes die ik alleen maar ken als bij hun ouders op de bank zitten op zaterdag avond: ze lijken allemaal met een partner te lopen. Hoe flikken ze dat toch? Wat is nou datgene dat ik kennelijk nét even anders doe als de rest? Geen flauw idee, en dat is zo frustrerend!! (soms)
dinsdag 30 juli 2019 om 11:53
Ik wil graag ook even mijn verhaal kwijt.
Ik ben ook ernstig unhappy single. Het lukt mij vrijwel nooit om ècht een tijd geen enkele man in mijn leven te hebben. Ik weet dat ik dit aan moet pakken, maar ik heb geen idee hoe. Ondanks dat ik mezelf voorneem om even geen contact met mannen te hebben, komt er vrij snel weer iemand op mijn pad. En ik ben nog vrij kritisch ook, dus het is niet zo dat ik de eerste en beste die aardig doet, toelaat in mijn leven. Vraag me af hoe dit dan toch aantrekt. Law of attraction?
Ik weet dat je gelukkig moet zijn met jezelf, maar jeetje, ik mis de verbintenis met iemand. Alleen wakker worden, alleen naar bed, alleen naar huis na werk. Er is niets om voor naar huis te gaan, dus ik stel dat vaak zolang mogelijk uit. Best pijnlijk.
Sociale contacten heb ik opzich wel, alleen ja.. iedere dag de hort op is natuurlijk ook niet mogelijk.
Heb onlangs een onwijze leuke man ontmoet, voor het eerst weer eens echte passie gevoeld. En toen kwam de bom dat hij nog in een relatie zit, waarvan hij geen idee heeft wat hij daarmee wil. En ik heb er een knoop van in mijn maag, kan het niet begrijpen. De passie was wederzijds, zo goed en fijn. En toch zit ik dan weer alleen op de bank. Voelt enorm leeg.
Ik ga binnenkort beginnen met een nieuwe baan. Ik hoop dat ik daar meer sociale contacten kan vinden. Ik begeef me graag onder leuke, gezellige mensen die een borreltje willen doen na werktijd. Heb ik heel erg gehad bij mijn oude baan en dat ga ik zo vreselijk missen.
Soms weet ik gewoon even niet meer waar ik het voor doe. Wat is het nut? Ik merk dat ik depressieve gedachten heb en dat is niet fijn. Ik doe erg veel aan zelfbewustwording en dat is confronterend. Ik weet waar het vandaan komt, ik weet waarom ik dingen doe zoals ik ze doe, maar ik kan het niet oplossen. Meerdere keren therapie heeft me ook niet geholpen. Het voelt alsof ik de dagen maar moet opvullen met leuke dingen, anders voel ik me k*t.
Alleen als ik een leuke man heb in mijn leven, zie ik de dingen rooskleuriger. Voel ik me gelukkiger, blijer, fijner. Hoe doen andere mensen dit? Hoe ben je nou ècht happy met jezelf alleen..?
Ik ben ook ernstig unhappy single. Het lukt mij vrijwel nooit om ècht een tijd geen enkele man in mijn leven te hebben. Ik weet dat ik dit aan moet pakken, maar ik heb geen idee hoe. Ondanks dat ik mezelf voorneem om even geen contact met mannen te hebben, komt er vrij snel weer iemand op mijn pad. En ik ben nog vrij kritisch ook, dus het is niet zo dat ik de eerste en beste die aardig doet, toelaat in mijn leven. Vraag me af hoe dit dan toch aantrekt. Law of attraction?
Ik weet dat je gelukkig moet zijn met jezelf, maar jeetje, ik mis de verbintenis met iemand. Alleen wakker worden, alleen naar bed, alleen naar huis na werk. Er is niets om voor naar huis te gaan, dus ik stel dat vaak zolang mogelijk uit. Best pijnlijk.
Sociale contacten heb ik opzich wel, alleen ja.. iedere dag de hort op is natuurlijk ook niet mogelijk.
Heb onlangs een onwijze leuke man ontmoet, voor het eerst weer eens echte passie gevoeld. En toen kwam de bom dat hij nog in een relatie zit, waarvan hij geen idee heeft wat hij daarmee wil. En ik heb er een knoop van in mijn maag, kan het niet begrijpen. De passie was wederzijds, zo goed en fijn. En toch zit ik dan weer alleen op de bank. Voelt enorm leeg.
Ik ga binnenkort beginnen met een nieuwe baan. Ik hoop dat ik daar meer sociale contacten kan vinden. Ik begeef me graag onder leuke, gezellige mensen die een borreltje willen doen na werktijd. Heb ik heel erg gehad bij mijn oude baan en dat ga ik zo vreselijk missen.
Soms weet ik gewoon even niet meer waar ik het voor doe. Wat is het nut? Ik merk dat ik depressieve gedachten heb en dat is niet fijn. Ik doe erg veel aan zelfbewustwording en dat is confronterend. Ik weet waar het vandaan komt, ik weet waarom ik dingen doe zoals ik ze doe, maar ik kan het niet oplossen. Meerdere keren therapie heeft me ook niet geholpen. Het voelt alsof ik de dagen maar moet opvullen met leuke dingen, anders voel ik me k*t.
Alleen als ik een leuke man heb in mijn leven, zie ik de dingen rooskleuriger. Voel ik me gelukkiger, blijer, fijner. Hoe doen andere mensen dit? Hoe ben je nou ècht happy met jezelf alleen..?
dinsdag 30 juli 2019 om 13:00
Ik ben door verschillende mensen op FB verwijderd. Bij sommigen ga/ging ik ook aan mezelf twijfelen. Maar bij anderen niet. Vroeger had ik zoiets op MSN in mijn puberteit. Mijn toenmalige vriendinnen raakten bevriend met 3 andere meiden. Die van mij weinig moesten hebben. Mijn vriendinnen zaten gerust 2 uur te chatten met ze. Ik kwam niet verder dan een paar zinnen. Want dan kapten ze het af. Terwijl ik in mijn ogen geen rare dingen vroeg. Gewoon hoe het was, of ze nog iets beleefd hadden, wat hun hobby's waren. Dan reageerden ze met: "Hoezo? Waarom wil je dat weten? Nou gewoon belangstelling. Al vrij snel hadden ze me geblokt, hoorde ik van mijn vriendinnen. Ze vonden me maar een zeur. Maar wat ik verkeerd deed is nooit verteld. Ik vermoed omdat ik niet over jongens en uitgaan praatte. Waar daar ging het vaak over bij hen.
Wat ik wel vreemd vind is dat een oud-lerares mij op FB zelf 4 keer een vriendschapsverzoek stuurde en me ook alle 4 die keren weer verwijderde. Terwijl ze bij het 1e verzoek schreef dat ze nog vaak aan me had gedacht toen ik van school was. We hadden een goede band. We chatten heel af en toe. Eigenlijk altijd van mijn kant. Maar ik denk dat ze gewoon iemand van weinig schrijven is. Zag laatst een advertentie van haar op Markplaats en die was ook al zo kort.
Wat ik wel vreemd vind is dat een oud-lerares mij op FB zelf 4 keer een vriendschapsverzoek stuurde en me ook alle 4 die keren weer verwijderde. Terwijl ze bij het 1e verzoek schreef dat ze nog vaak aan me had gedacht toen ik van school was. We hadden een goede band. We chatten heel af en toe. Eigenlijk altijd van mijn kant. Maar ik denk dat ze gewoon iemand van weinig schrijven is. Zag laatst een advertentie van haar op Markplaats en die was ook al zo kort.
dinsdag 30 juli 2019 om 15:57
@yesss Een dubbele bevestiging is goed toch!! Fijn kun je lekker door en afknappers zijn in mijn ogen wel de beste manier om iemand te vergeten.
Gaat het nu weer goed met je? Beetje de rust terug? Hier gaat het over het algemeen goed, alleen volgende week vakantie. Ben bang dat ik mezelf zo tegen kom omdat ik veel alleen moet gaan doen.
Gaat het nu weer goed met je? Beetje de rust terug? Hier gaat het over het algemeen goed, alleen volgende week vakantie. Ben bang dat ik mezelf zo tegen kom omdat ik veel alleen moet gaan doen.
dinsdag 30 juli 2019 om 17:23
Wachten is prima toch? Als jij dat ook prima vindt. Maar als je merkt dat dat niet echt succes heeft in het verleden. Dan is energie erin steken te proberen waardFCBM schreef: ↑28-07-2019 08:19Maar ervaar je dan niet een groot ''missing out'' gevoel?
Ik snap je wel hoor dat je vooral met heet weer niet altijd zin hebt om [...]
Heb dat zelf ook wel. Maar in de zomer is de confrontatie toch ''harder'' ofzo. Meer mensen die op terrasjes zitten,
buiten zijn. En niet dat ik dat op die momenten ook altijd zelf zou willen, maar het feit dat ik vaak gewoon niet echt
iemand heb om dat zelf mee te doen, vind ik in de zomer confronterender, dan in de winter.
Zelf ook besloten trouwens dat ik het echt zat ben om vrijgezel te zijn. Ik ''zeur'' er wel vaak over, maar de eerlijkheid
gebiedt te zeggen dat ik ook nooit veel moeite er in heb gestoken (ben een schijterd). Ik heb altijd gevaren op interesse
van vrouwen die het initiatief richting mij namen, en ik merk aan mijzelf dat ik in zekere zin zit te ''wachten'' tot een vrouw
weer interesse toont. En tja, als je bijna alleen maar werkt of in een dorp op een terrasje zit, of op . het water op
een bootje, dan . schiet . dat niet echt op natuurlijk.
Heb al een tijdje oog op een hele leuke meid. Al toen zij 17 was (ik was toen 24). Nu is zij 23, en ben ik dertig. Ik vraag me soms
af of ze mij niet te oud zou vinden, maar ik ga denk ik toch maar eens de stoute schoenen aantrekken.
Hier altijd fomo
Alleen is dat wel sterker /vaker omdat sommige dingen leuker is om samen te doen. Ik vind het leven ook te waardevol om het alleen door te brengen. Maar leven in mijn eentje is wel net zo waardevol.En 7 jaar jonger kan. Je weet maar nooit. Ik heb nu iemand +6 en iemand - 6 jaar
dinsdag 30 juli 2019 om 17:24
5 is ook wel veelIlovefairytales schreef: ↑28-07-2019 13:40Denk inderdaad dat mannen spel maken. Maar ook niet alle.
Ik raak in de war want heb nu 5 mannen die ik wil daten van tinder.
Het liefst allemaal in 1 week haha..
En dat in gewoon verliefd word en happy enddd...
Dan denk ik pfffff oke wie van de 5 ga ik nummer geven en daten...
Nu ook na bellen en appen denk je laat maar vreselijk. Dus dan ga je weer terut naar tinder...
Klinkt echt totaal niet romantisch haha
Maar heb er wel lol in.
De leukste 2 nr geven en ermee daten. De andere 3 onderhouden?
dinsdag 30 juli 2019 om 17:25
Ja echt hoor Gelukkigworden, wat een mega afknapper...!
Heb het verhaal even verwijderd maar dat is dan een soort van opluchting dat hij vrijwel uit mijn systeem is en dat dit dan een soort druppel is dat ik van mezelf weet ook nooit meer iets met hem te willen. Moest er net voor het eerst ook echt om lachen dat ik überhaupt zo met hem bezig ben geweest
Wel lekker dat je bijna vakantie hebt!
Gewoon leuke dingen voor jezelf plannen, al is het een dagje weg of iets anders waar je naar uit kan kijken.
Hoe voel jij je verder? Volgens mij ook wel beter in je vel als ik het zo lees
Heb het verhaal even verwijderd maar dat is dan een soort van opluchting dat hij vrijwel uit mijn systeem is en dat dit dan een soort druppel is dat ik van mezelf weet ook nooit meer iets met hem te willen. Moest er net voor het eerst ook echt om lachen dat ik überhaupt zo met hem bezig ben geweest
Wel lekker dat je bijna vakantie hebt!
Gewoon leuke dingen voor jezelf plannen, al is het een dagje weg of iets anders waar je naar uit kan kijken.
Hoe voel jij je verder? Volgens mij ook wel beter in je vel als ik het zo lees
yesss wijzigde dit bericht op 30-07-2019 18:10
0.25% gewijzigd
dinsdag 30 juli 2019 om 18:10
Dit. Ik snap de interesse en een mogelijk leuke vriendschap, maar het klinkt potentieel als gevaarlijk. Ik zou het gewoon bij mailen oid houden.FCBM schreef: ↑29-07-2019 17:32Aii wat lastig, hondenmens. Teminste: lijkt mij.
Maar ik moet ook eerlijk zijn: de eerste reactie die bij mij opkomt, puur bij het lezen van je post: afkappen die boel. Dit zou voor alle betrokkenen (jij, hij, kinderen, vrouw) wel eens onevenredig veel ellende kunnen opleveren. Bedenk dat jij voor hem, ongeacht de click die je online voelt, op dit moment echt nog het vijfde wiel aan de wagen bent. Kans lijkt me klein dat hij zonder slag of stoot zijn gezin zal verlaten. Vriendschap zou kunnen, maar ik heb toch het onderbuikgevoel dat zowel jij als hij daar niet (primair) naar op zoek zijn.
En hoewel het soms misschien niet zo lijkt: er zijn echt nog meer zachtaardige, gevoelige, begripvolle mannen, als je maar een beetje weet hoe je ze moet lokken/“triggeren”.
Zelf vandaag een dubbel dagje achter de rug. Heerlijk doorgebracht op mijn bootje, prachtig weer en prachtige natuur. Maarr: WEER in mijn eentje.
Weet nog dat ik 2 zomers terug (was toen 28) dacht: het loopt wel los, ik zit op een dag met een leuke meid op deze boot. Vorig jaar idem dito. Maar nu.... word ik er toch een beetje somber van. Het voelt soms zo uitzichtloos. Er verandert momenteel weinig en weet ook even niet hoe ik het tij kan keren.
Wil gewoon weer trots zijn op mezelf, omdat ik mezelf een leuke vent vind. Maar ook op werk loopt het allemaal effe niet, mijn leukste collega’s beginnen aan nieuwe banen en bij mij loopt het vooralsnog allemaal even spaak. Ook vrienden / vriendschappen lopen gedeeltelijk even wat minder. Het is allemaal geen ramp, maar zorgt soms voor een knoop in mn maag: ik moet het allemaal even zien om te zetten in positieve energie/inspiratie, maar dat lult niet erg de laatste tijd. Blijf er een beetje in hangen
En verder herkenbaar dat het uitzichtloos voelt hoe lang je nog single bent.
En hopelijk werkt dit: je bent een leuke vent. Het zit even niet mee op meerdere gebieden, maar het komt allemaal wel goed
En soms is het even kut. En dat mag het zijn.
dinsdag 30 juli 2019 om 18:14
Welkomraindance schreef: ↑30-07-2019 11:53Ik wil graag ook even mijn verhaal kwijt.
Ik ben ook ernstig unhappy single. Het lukt mij vrijwel nooit om ècht een tijd geen enkele man in mijn leven te hebben. Ik weet dat ik dit aan moet pakken, maar ik heb geen idee hoe. Ondanks dat ik mezelf voorneem om even geen contact met mannen te hebben, komt er vrij snel weer iemand op mijn pad. En ik ben nog vrij kritisch ook, dus het is niet zo dat ik de eerste en beste die aardig doet, toelaat in mijn leven. Vraag me af hoe dit dan toch aantrekt. Law of attraction?
Ik weet dat je gelukkig moet zijn met jezelf, maar jeetje, ik mis de verbintenis met iemand. Alleen wakker worden, alleen naar bed, alleen naar huis na werk. Er is niets om voor naar huis te gaan, dus ik stel dat vaak zolang mogelijk uit. Best pijnlijk.
Sociale contacten heb ik opzich wel, alleen ja.. iedere dag de hort op is natuurlijk ook niet mogelijk.
Heb onlangs een onwijze leuke man ontmoet, voor het eerst weer eens echte passie gevoeld. En toen kwam de bom dat hij nog in een relatie zit, waarvan hij geen idee heeft wat hij daarmee wil. En ik heb er een knoop van in mijn maag, kan het niet begrijpen. De passie was wederzijds, zo goed en fijn. En toch zit ik dan weer alleen op de bank. Voelt enorm leeg.
Ik ga binnenkort beginnen met een nieuwe baan. Ik hoop dat ik daar meer sociale contacten kan vinden. Ik begeef me graag onder leuke, gezellige mensen die een borreltje willen doen na werktijd. Heb ik heel erg gehad bij mijn oude baan en dat ga ik zo vreselijk missen.
Soms weet ik gewoon even niet meer waar ik het voor doe. Wat is het nut? Ik merk dat ik depressieve gedachten heb en dat is niet fijn. Ik doe erg veel aan zelfbewustwording en dat is confronterend. Ik weet waar het vandaan komt, ik weet waarom ik dingen doe zoals ik ze doe, maar ik kan het niet oplossen. Meerdere keren therapie heeft me ook niet geholpen. Het voelt alsof ik de dagen maar moet opvullen met leuke dingen, anders voel ik me k*t.
Alleen als ik een leuke man heb in mijn leven, zie ik de dingen rooskleuriger. Voel ik me gelukkiger, blijer, fijner. Hoe doen andere mensen dit? Hoe ben je nou ècht happy met jezelf alleen..?
dinsdag 30 juli 2019 om 18:19
Ik heb het gemist. Maar het klinkt alsof het maar goed is dat het klaar is. Goed voor de ervaring. Lekker de focus en energie op andere dingen.yesss schreef: ↑30-07-2019 17:25Ja echt hoor Gelukkigworden, wat een mega afknapper...!
Heb het verhaal even verwijderd maar dat is dan een soort van opluchting dat hij vrijwel uit mijn systeem is en dat dit dan een soort druppel is dat ik van mezelf weet ook nooit meer iets met hem te willen. Moest er net voor het eerst ook echt om lachen dat ik überhaupt zo met hem bezig ben geweest
Wel lekker dat je bijna vakantie hebt!
Gewoon leuke dingen voor jezelf plannen, al is het een dagje weg of iets anders waar je naar uit kan kijken.
Hoe voel jij je verder? Volgens mij ook wel beter in je vel als ik het zo lees
dinsdag 30 juli 2019 om 20:18
Ja ik zit veel beter in mijn vel, gelukkig maar. Heeft lang zat geduurd, hij zit zeker nog wel in mijn hoofd maar prima doe er verder niks meer mee. Hebben nu drie weken geen contact meer en dat is helemaal goed zo. Hij zou vast wel een nieuwe vrouw hebben gevonden om te daten. Ik had wat gesprekken lopen op tinder en met eentje zou ik deze week daten. Maar meneer antwoordt al niet meer, en nu denk ik echt laat maar weer. Voorlopig geen dates, gewoon lekker aan mezelf werken en genieten van de vakantie. Ben wel een beetje klaar met elke keer mezelf voorstellen om vervolgens een teleurstelling te krijgen. Ga gewoon genieten alleen, bedenken wat ik nog allemaal wil doen of wil leren. En dan komt het vanzelf wel goed.
