Relaties
alle pijlers
veilig blijven hangen of gaan voor het leven..
dinsdag 25 december 2012 om 21:59
Ik denk al een tijdje..te veel na over het volgende. en ik vraag me af of er nog kanten zijn die ik niet overdacht heb hierover
Vandaar dat ik het eens hier neerschrijf. meestal hebben jullie wel een woordje klaar incl oordelen. maar ik ben benieuwd.
ik zal mezelf en mn partner even omschrijven;
14 jaar heb ik een relatie met mn 1e liefde. sinds mn 18e. en we hebben een kind van bijna 5.
ik ben een verzorgend type, ben open, maak graag contact, kan soms moeilijk de controle uit handen geven, hou van rust op zn tijd maar onderneem ook graag vanalles.
ik ga ruzies uit de weg/ voorkom ze en ga ze dus alleen aan als het echt niet anders kan.
hij houd er van verzorgd te worden, houd van rust, onderneemt niet graag wat, is een gesloten type, laat zich niet zeggen wat te doen, is een goed mens, totaal zichzelf en
zal zich ook nooit anders voordoen. is vrij makkelijk, maakt zelden ruzie
De relatie gaat niet goed, heb vaak mn best gedaan er meer uit te halen maar dat kan alleen als je het samen doet en dan is niet het geval. ik denk dat we naarmate we ouder
zijn geworden we teveel veranderd zijn ten opzichte van elkaar in hoe we in het leven staan.
lang heb ik mezelf aangepraat dat het normaal is..er zoveel huwelijken niet zo mooi zijn als ze van buiten lijken, bij iedereen is er wel wat en
door veel te accepteren zoals het is , kabbelen we zo'n beetje door. de liefde is weg, we zijn inmiddels goeie huisgenoten en ook als vader en moeder zijn de rollen goed verdeeld
en is daar eigenlijk geen onenigheid over. ons kind heeft er geen last van denk ik..alleen ziet ze ons ook niet veel knus en gezellig ..wat wel normaler zou zijn.
3 jaar geleden heb ik een man ontmoet in internet waar ik via chat, vrienden mee werd, we zaten helemaal op 1 lijn , konden overal over praten. iets wat ik nooit echt
gehad heb met mijn man. hij heeft eenzelfde situatie thuis, en beiden willen we hetzelfde. geen gevaren voor onze relaties, vanwege de kinderen. maar wel het fijne
gevoel wat we wel met elkaar hebben, we zijn echt soulmates. Dus eigenlijk was het goed zo. je voelt hem al aankomen waarschijnlijk.. na 3 jaar foutloos vrienden te zijn, wilde hij me wel eens zien.
ik had er niet zo 'n goed gevoel bij (stel dat je elkaar leuker gaat vinden) en heb het een tijd uitgesteld, maar dus toch uiteindelijk heb ik hem ontmoet.
en waar ik al bang voor was , was waar. Het gras LIJKT niet alleen groener aan de overkant. nu weten we dat we echt bij elkaar passen, een hele grote klik..
Hij vergat even zijn gezin en zou een boel verpest hebben..als ik niet mn verstand was blijven gebruiken. dus uiteindelijk zijn we gewoon netjes gebleven.
maarja.. wat moeten we er nu mee? we denken er beiden over. Voor onszelf te kiezen, eerlijk zijn naar onze partners en dat beeindigen, maar een hele boel overhoop gooien, vooral
voor de kinderen want gescheiden ouders willen we ze niet aandoen..en hoe doe je zoiets zonder iedereen teveel pijn te doen??? (zijn daar sites met ervaringen over om te lezen?)
Of de klik met deze man vergeten en misschien zelfs stoppen met het contact nu we weten dat er meer is.. maar daarmee dus niet voor jezelf kiezen, en door gaan met onze relaties zoals ze zijn,
maar wel steeds weten dat we de ware laten lopen in dit leven. (en ja ik geloof inmiddels echt dat hij dat is voor mij)
Als het aan hem ligt wil hij wachten tot onze kinderen (5 en 10) een paar? jaar ouder is en dan kiezen voor wel scheiden. Maar als dat al een optie zou zijn, wat is voor kinderen
dan de minst inpact hebbende leeftijd voor een scheiding?? ik heb geen idee
En daarbij is dit wel erg om door te gaan met je relatie terwijl zoiets al in je achterhoofd zit. dat kunnen we toch ook niet maken.
wat zouden jullie doen.. met deze man alles verbreken (ookal is hij mn soulmate...) en NOG een keer proberen leven in mn huidige relatie te blazen ookal ben ik de enige? lekker veilig ..
Vandaar dat ik het eens hier neerschrijf. meestal hebben jullie wel een woordje klaar incl oordelen. maar ik ben benieuwd.
ik zal mezelf en mn partner even omschrijven;
14 jaar heb ik een relatie met mn 1e liefde. sinds mn 18e. en we hebben een kind van bijna 5.
ik ben een verzorgend type, ben open, maak graag contact, kan soms moeilijk de controle uit handen geven, hou van rust op zn tijd maar onderneem ook graag vanalles.
ik ga ruzies uit de weg/ voorkom ze en ga ze dus alleen aan als het echt niet anders kan.
hij houd er van verzorgd te worden, houd van rust, onderneemt niet graag wat, is een gesloten type, laat zich niet zeggen wat te doen, is een goed mens, totaal zichzelf en
zal zich ook nooit anders voordoen. is vrij makkelijk, maakt zelden ruzie
De relatie gaat niet goed, heb vaak mn best gedaan er meer uit te halen maar dat kan alleen als je het samen doet en dan is niet het geval. ik denk dat we naarmate we ouder
zijn geworden we teveel veranderd zijn ten opzichte van elkaar in hoe we in het leven staan.
lang heb ik mezelf aangepraat dat het normaal is..er zoveel huwelijken niet zo mooi zijn als ze van buiten lijken, bij iedereen is er wel wat en
door veel te accepteren zoals het is , kabbelen we zo'n beetje door. de liefde is weg, we zijn inmiddels goeie huisgenoten en ook als vader en moeder zijn de rollen goed verdeeld
en is daar eigenlijk geen onenigheid over. ons kind heeft er geen last van denk ik..alleen ziet ze ons ook niet veel knus en gezellig ..wat wel normaler zou zijn.
3 jaar geleden heb ik een man ontmoet in internet waar ik via chat, vrienden mee werd, we zaten helemaal op 1 lijn , konden overal over praten. iets wat ik nooit echt
gehad heb met mijn man. hij heeft eenzelfde situatie thuis, en beiden willen we hetzelfde. geen gevaren voor onze relaties, vanwege de kinderen. maar wel het fijne
gevoel wat we wel met elkaar hebben, we zijn echt soulmates. Dus eigenlijk was het goed zo. je voelt hem al aankomen waarschijnlijk.. na 3 jaar foutloos vrienden te zijn, wilde hij me wel eens zien.
ik had er niet zo 'n goed gevoel bij (stel dat je elkaar leuker gaat vinden) en heb het een tijd uitgesteld, maar dus toch uiteindelijk heb ik hem ontmoet.
en waar ik al bang voor was , was waar. Het gras LIJKT niet alleen groener aan de overkant. nu weten we dat we echt bij elkaar passen, een hele grote klik..
Hij vergat even zijn gezin en zou een boel verpest hebben..als ik niet mn verstand was blijven gebruiken. dus uiteindelijk zijn we gewoon netjes gebleven.
maarja.. wat moeten we er nu mee? we denken er beiden over. Voor onszelf te kiezen, eerlijk zijn naar onze partners en dat beeindigen, maar een hele boel overhoop gooien, vooral
voor de kinderen want gescheiden ouders willen we ze niet aandoen..en hoe doe je zoiets zonder iedereen teveel pijn te doen??? (zijn daar sites met ervaringen over om te lezen?)
Of de klik met deze man vergeten en misschien zelfs stoppen met het contact nu we weten dat er meer is.. maar daarmee dus niet voor jezelf kiezen, en door gaan met onze relaties zoals ze zijn,
maar wel steeds weten dat we de ware laten lopen in dit leven. (en ja ik geloof inmiddels echt dat hij dat is voor mij)
Als het aan hem ligt wil hij wachten tot onze kinderen (5 en 10) een paar? jaar ouder is en dan kiezen voor wel scheiden. Maar als dat al een optie zou zijn, wat is voor kinderen
dan de minst inpact hebbende leeftijd voor een scheiding?? ik heb geen idee
En daarbij is dit wel erg om door te gaan met je relatie terwijl zoiets al in je achterhoofd zit. dat kunnen we toch ook niet maken.
wat zouden jullie doen.. met deze man alles verbreken (ookal is hij mn soulmate...) en NOG een keer proberen leven in mn huidige relatie te blazen ookal ben ik de enige? lekker veilig ..
dinsdag 25 december 2012 om 22:51
@ster.. of we er alles aan gedaan hebben de relatie te verbeteren, nee.. een therapeut zou wel een laatste optie zijn misschien , alleen dat wilde hij steeds niet, ik kan het nog eens voorstellen.
best of both world..ja tot nu toe wel, alleen nu kan het niet meer want nu word het echt te fout ..niet eerlijk meer.
Ik denk inderdaad dat de situatie niet zo zo zal worden zoals gehoopt, als ik ervoor zou kiezen, lijkt me een hele complexe situatie 2 scheidingen, 2 achtergebleven partners en 2 kinderen die ertussen zitten ookal zou er een goede regeling komen.. en inderdaad.. misschien zijn het wel smoesjes van hem en hoef ik hier allemaal nieteens over na te denken omdat hij de stap zoieso nooit zou kunnen nemen.. alleen zegt hij dus van wel..
madelief, ja misschien idealiseer ik het. als ik er goed over nadenk lijkt me dat ook, maar gevoel is een andere zaak. en wanneer kies je voor gevoel en wanner voor verstand. dat is per persoon verschillend, en ik zoek nogsteeds het evenwicht.
@rasa
hard.. het valt nog mee, ik zet het niet voor niks hier neer, wakkerschudden en anderen hun mening en ideeen horen ken ik van dit forum en dat is waar ik op hoopte. ik zie het misschien niet helder..anderen op afstand soms wel. combi van beide helpt mijn denkwerk erover. Ik vraag me wel af inderdaad of het niet een gepasseerd station is , werken aan de relatie, zelf zou ik inmiddels niet meer weten wat ik nogmeer kan proberen.
@meds nee het staat niet gelijk aan overlijden, maar aan overleven ipv echt leven. En JA het is -te- hard om voor mezelf te kiezen ipv mn man en kind. vandaar ook dat ik er goed over na wil denken
ik loop achter met reageren ;)
best of both world..ja tot nu toe wel, alleen nu kan het niet meer want nu word het echt te fout ..niet eerlijk meer.
Ik denk inderdaad dat de situatie niet zo zo zal worden zoals gehoopt, als ik ervoor zou kiezen, lijkt me een hele complexe situatie 2 scheidingen, 2 achtergebleven partners en 2 kinderen die ertussen zitten ookal zou er een goede regeling komen.. en inderdaad.. misschien zijn het wel smoesjes van hem en hoef ik hier allemaal nieteens over na te denken omdat hij de stap zoieso nooit zou kunnen nemen.. alleen zegt hij dus van wel..
madelief, ja misschien idealiseer ik het. als ik er goed over nadenk lijkt me dat ook, maar gevoel is een andere zaak. en wanneer kies je voor gevoel en wanner voor verstand. dat is per persoon verschillend, en ik zoek nogsteeds het evenwicht.
@rasa
hard.. het valt nog mee, ik zet het niet voor niks hier neer, wakkerschudden en anderen hun mening en ideeen horen ken ik van dit forum en dat is waar ik op hoopte. ik zie het misschien niet helder..anderen op afstand soms wel. combi van beide helpt mijn denkwerk erover. Ik vraag me wel af inderdaad of het niet een gepasseerd station is , werken aan de relatie, zelf zou ik inmiddels niet meer weten wat ik nogmeer kan proberen.
@meds nee het staat niet gelijk aan overlijden, maar aan overleven ipv echt leven. En JA het is -te- hard om voor mezelf te kiezen ipv mn man en kind. vandaar ook dat ik er goed over na wil denken
ik loop achter met reageren ;)
dinsdag 25 december 2012 om 22:53
@rasa. ben jij mij? knap omschreven zoals het precies is ;)
Kun je dat niet ook omdraaien? Stel, je bent nog steeds met je eerste jeugdliefde, hebt inmiddels een kind met hem, maar beseft dat jullie niet verder komen en hij ook niet verder wil groeien. Dan raak je via de chat met iemand aan de praat bij wie je blijkbaar wel terecht kan. Langzamerhand wordt dat meer en intensiever. Maar je houdt het bij chatten, omdat je niet zomaar je gezin wilt opgeven. En zo gaat dat door. Weken worden maanden en maanden worden jaren.
Het enige dat je TO volgens mij kunt verwijten is dat ze niet kiest. Ze gaat niet vol voor haar man, maar ook niet vol voor een ander leven. Ze heeft niet onderzocht waar ze nou echt gelukkig van wordt. In feite staat haar leven on hold. Maar ja, klein kind (wat opbreken inderdaad veel ingewikkelder maakt), ongetwijfeld een druk leven en de tijd schrijdt voorbij....
Kun je dat niet ook omdraaien? Stel, je bent nog steeds met je eerste jeugdliefde, hebt inmiddels een kind met hem, maar beseft dat jullie niet verder komen en hij ook niet verder wil groeien. Dan raak je via de chat met iemand aan de praat bij wie je blijkbaar wel terecht kan. Langzamerhand wordt dat meer en intensiever. Maar je houdt het bij chatten, omdat je niet zomaar je gezin wilt opgeven. En zo gaat dat door. Weken worden maanden en maanden worden jaren.
Het enige dat je TO volgens mij kunt verwijten is dat ze niet kiest. Ze gaat niet vol voor haar man, maar ook niet vol voor een ander leven. Ze heeft niet onderzocht waar ze nou echt gelukkig van wordt. In feite staat haar leven on hold. Maar ja, klein kind (wat opbreken inderdaad veel ingewikkelder maakt), ongetwijfeld een druk leven en de tijd schrijdt voorbij....
dinsdag 25 december 2012 om 22:55
Als je sins je 18e een relatie hebt dan zou ik er niet voor kiezen om van de ene relatie in de andere te stappen.
Lijkt alsof je jezelf constant bekijkt door de ogen van een anderen TO. Man vind je niet meer zo bijzonder, maar daar is een nieuwe man die je vertelt dat je wel leuk, lief en aardig bent.
Ik zou het positieve in mezelf zoeken ipv bevestiging van buitenaf in de vorm van een andere man. Als je man niet meer in je leven past ga dan bij hem weg. Maar laat dat niet afhangen van de scheiding van een ander. Jij hebt controle over je leven. Je stelt je veel te afhankelijk op zowel naar je man als naar je vriend. Dus je topic titel vind ik nogal zwak. Het leven is wat JIJ er van maakt.
Lijkt alsof je jezelf constant bekijkt door de ogen van een anderen TO. Man vind je niet meer zo bijzonder, maar daar is een nieuwe man die je vertelt dat je wel leuk, lief en aardig bent.
Ik zou het positieve in mezelf zoeken ipv bevestiging van buitenaf in de vorm van een andere man. Als je man niet meer in je leven past ga dan bij hem weg. Maar laat dat niet afhangen van de scheiding van een ander. Jij hebt controle over je leven. Je stelt je veel te afhankelijk op zowel naar je man als naar je vriend. Dus je topic titel vind ik nogal zwak. Het leven is wat JIJ er van maakt.
dinsdag 25 december 2012 om 22:59
Klinkt als een passieve man, als je 14 jaar de kar moet trekken is het ook een keer klaar denk ik.
Niet iedere relatie is voor eeuwig.
TO is op het punt gekomen dat ze het een keer leuk vind als zaken voor haar of met haar geregeld worden.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
dinsdag 25 december 2012 om 23:01
@TO je geeft aan dat Rasa op een goede wijze beschrijft hoe het is voor je:
Is het dan niet tijd om met jezelf bezig te gaan i.p.v na te denken of je jouw relatie moet stoppen omdat je leuk chat met een ander? Is het niet dringend tijd om te zorgen dat jij jouw leven leuk gaat vinden om de dingen die jij doet en wilt gaan doen en dus gaat leren om zelf je leven leuk te maken? Dat je dus leert om jouw tevredenheidsgevoel dus niet meer af te laten hangen van een relatie of chat relatie maar van jezelf?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 25 december 2012 om 23:02
Je relatie beëindigen voor ieder ander dan jezelf is per definitie een slecht idee. Tenzij het voor je kind is als dat te lijden heeft onder een slechte vader of de slechte relatie, maar dat is hier niet het geval, volgens mij.
Een relatie beëindigen omdat het niet leidt tot datgene waar jij gelukkig van denkt te worden is iets dat je zelf moet beslissen. Maar word dan eerst zelf gelukkig voor je je (en je kind) in de armen van een ander gooit. Is die ander inderdaad 'de ware' (wat ik persoonlijke en idiote term vind, net als die soulmate, yak), dan is dat ook nog steeds over een jaar en zelfs over 5 jaar vanaf nu.
Maar zorg dan eerst dat je weet wie je bent en wat je van het leven verwacht.
Nu denk ik dat je blik vertroebeld is en het gras aan de overkant groener. Je denkt niet rationeel en je beïdealiseert een man die je feitelijk nauwelijks kent.
Een relatie beëindigen omdat het niet leidt tot datgene waar jij gelukkig van denkt te worden is iets dat je zelf moet beslissen. Maar word dan eerst zelf gelukkig voor je je (en je kind) in de armen van een ander gooit. Is die ander inderdaad 'de ware' (wat ik persoonlijke en idiote term vind, net als die soulmate, yak), dan is dat ook nog steeds over een jaar en zelfs over 5 jaar vanaf nu.
Maar zorg dan eerst dat je weet wie je bent en wat je van het leven verwacht.
Nu denk ik dat je blik vertroebeld is en het gras aan de overkant groener. Je denkt niet rationeel en je beïdealiseert een man die je feitelijk nauwelijks kent.
Life is too short to waste time matching socks
dinsdag 25 december 2012 om 23:08
Wat bedoel je met Overleven/ Leven? Hoe weet je dat kiezen voor een ander man "leven" is ipv "overleven?" Zo te horen ben je verliefd, dat is een chemische staat van zijn die te vergelijken is met high zijn van drugs. Bedoel je dat met "Leven?" Het is intenser als je met hem bent? Realiseer je dat dat ook een houdbaarheidsdatum heeft? En dan? Moet je weer "overleven" wat dat ook moge betekenen.
dinsdag 25 december 2012 om 23:26
De topic titel "Veilig blijven hangen of gaan voor het leven" wekte trouwens geheel andere verwachtingen. Iets in de trant van;
- Zal ik mijn baan en huis opzeggen om een jaar in Australië te gaan backpacken?
of
- Zal ik op mijn 45 'ste nog een studie beginnen, mijn carriére opgeven en een geheel andere weg inslaan?
of
- Zal ik hier alles opgeven en een bed-and-breakfast in Spanje beginnen?
Maar nee, niets van dat alles. Gewoon twee getrouwden die hun ego willen opkrikken.
Om dat nou "het leven" te noemen, is misschien wat misplaatst.
- Zal ik mijn baan en huis opzeggen om een jaar in Australië te gaan backpacken?
of
- Zal ik op mijn 45 'ste nog een studie beginnen, mijn carriére opgeven en een geheel andere weg inslaan?
of
- Zal ik hier alles opgeven en een bed-and-breakfast in Spanje beginnen?
Maar nee, niets van dat alles. Gewoon twee getrouwden die hun ego willen opkrikken.
Om dat nou "het leven" te noemen, is misschien wat misplaatst.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
dinsdag 25 december 2012 om 23:45
dinsdag 25 december 2012 om 23:49
Wat één ding betreft ben ik het sowieso met iedereen hier eens: TO moet niet breken met man vanwege de chatman. Ze moet zich afvragen of ze al twijfelde aan haar relatie vóór chatman.
- Indien ja, dan is hij slechts een wake up call. In dat geval zou ik me, als ik haar was, afvragen of ik gelukkiger ben met mijn huidige man óf gelukkiger ben alleen.
- Indien nee, dan zou ik chatman zien als een fling en heel erg mijn best gaan doen om, samen met mijn man, mijn relatie er bovenop te helpen. Het in ieder geval een eerlijke kans te geven zonder chatman op de achtergrond.
Mijn vermoeden is dat optie 'indien ja' hier geldt, maar ik kan het mis hebben.
- Indien ja, dan is hij slechts een wake up call. In dat geval zou ik me, als ik haar was, afvragen of ik gelukkiger ben met mijn huidige man óf gelukkiger ben alleen.
- Indien nee, dan zou ik chatman zien als een fling en heel erg mijn best gaan doen om, samen met mijn man, mijn relatie er bovenop te helpen. Het in ieder geval een eerlijke kans te geven zonder chatman op de achtergrond.
Mijn vermoeden is dat optie 'indien ja' hier geldt, maar ik kan het mis hebben.
woensdag 26 december 2012 om 02:23
Vergeet chatman en focus je op je saaie maar lieve man. Tevens vader van je kinderen.
Sleur is wat je doet twijfelen aan alles. In elke relatie of huwelijk ontstaat op den duur sleur, waar wel degelijk iets aan valt te doen. Vermijd elke avond tv-kijken/bankhangen, probeer vaste patronen te doorbreken. Praat eens met je man, misschien vind hij het ook een sleur en zou iets willen veranderen.
Jullie kunnen ook met zijn 2tjes eens naar een kinky parenclub gaan en eens lekker legaal rollebollen met een ander. Hoe dan ook, laat het vuur weer oplaaien in jullie relatie.
Sleur is wat je doet twijfelen aan alles. In elke relatie of huwelijk ontstaat op den duur sleur, waar wel degelijk iets aan valt te doen. Vermijd elke avond tv-kijken/bankhangen, probeer vaste patronen te doorbreken. Praat eens met je man, misschien vind hij het ook een sleur en zou iets willen veranderen.
Jullie kunnen ook met zijn 2tjes eens naar een kinky parenclub gaan en eens lekker legaal rollebollen met een ander. Hoe dan ook, laat het vuur weer oplaaien in jullie relatie.
woensdag 26 december 2012 om 03:08
Dus in plaats van te werken aan de relatie van de vader van je kinderen ben je al drie jaar bezig de relatie met hem kapot te maken en je te binden aan een andere man? Ik zou het contact stoppen met die andere man en aan de relatie met je eigen man gaan werken. Ik krijg de indruk dat je man helemaal niet op de hoogte is van hoe slecht het nu met jullie gaat. Begin met daarover te praten.
Bovendien denk ik niet dat je chatman wil, hij vind het geen probleem om achter de rug van zijn vrouw om met een andere vrouw bezig te zijn, aan de andere kant, jij bent ook van het achterbakse dus misschien boeit het je ook helemaal niet
Bovendien denk ik niet dat je chatman wil, hij vind het geen probleem om achter de rug van zijn vrouw om met een andere vrouw bezig te zijn, aan de andere kant, jij bent ook van het achterbakse dus misschien boeit het je ook helemaal niet
woensdag 26 december 2012 om 08:41
Hier vergis je je. Iemand die je al veertien jaar kent opnieuw leren kennen, dát is de uitdaging. Helemaal niet lekker veilig.
De saaie optie is: kiezen voor je chatvriend. Saai en voorspelbaar. Kan precies voor je uitschrijven hoe de komende jaren met hem zullen verlopen.
Met je man samen je relatie opnieuw ontdekken en je kinderen veilig naar hun volwassenheid loodsen, dat is de spannende keuze, met de meeste verrassingen.
woensdag 26 december 2012 om 08:45
Of optie 3: Stoppen met alle twee en jezelf eens leren kennen.
14 jaar bij je eerste vriendje is natuurlijk erg veilig maar als het niet meer gaat kan je ook voor jezelf kiezen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
woensdag 26 december 2012 om 08:50
Je was eigenlijk al klaar met je relatie voor je deze man leerde kennen. Dus doe wat juist is. Verbreek de relatie met je man en ga op jezelf wonen, maar wel bij hem in de buurt. Dan kunnen jullie als goede vrienden co-ouderschap opstarten en weer 'n nieuw leven voor jezelf opbouwen. Je moet 't niet voor je nieuwe vlam doen, want de kans is groot dat dat ook niet blijvend gaat zijn. Maar doe 't voor jezelf. Jij vindt je relatie niet bevredigend, dus jij moet kiezen voor jezelf, door 'n leven voor jezelf op te bouwen. Niet door elders in 'n gespreid bedje te willen stappen. En dat geldt eveneens voor je nieuwe vlam. Welllicht wordt en blijft 't leuk als jullie beiden voor jezelf hebben gekozen, maar kans is ook heel groot van niet. Maar je kunt beter alleen leven dan in 'n onbevredigende relatie, dus je gaat er sowieso op vooruit als je er 'n punt achter zet. Tenzij je misschien financieel teveel op moet geven en je genoegen gaat nemen met 'n broer/zus relatie.
woensdag 26 december 2012 om 09:35
hoi inga,
weggaan en met een ander opnieuw beginnen is relatief gezien ook 'veilig'.
je schrijft dat je vaak genoeg er 'meer uit wilde halen, maar dat je daar met zijn 2'n voor moet zijn'. Hoezo? ga abzeilen, neem je man mee,hij hoeft niet eens mee te doen, alleen maar kijken is ook prima. Ga dansen, Ga samen met hem achter de PC zitten en boek samen een treinreis Parijs. Ga samen scrabbelen en spreek af dat je alleen liefde-sex woorden mag aanleggen. Trek hem uit zijn comfortzone...nog belangrijker, trek jezelf uit je comfortzone. Nu verplaats je die comfortzone alleen maar.
je internet-chat-vriend klikt misschien heel goed, en na een ontmoeting was het gras inderdaad veel groener...ik denk dat internetchats met enkele andere mannen ook zo 'geklikt' hadden omdat je in een saaie versleurde relatie zit.
Ik lees zo vaak dat vrouwen de man van haar dromen tegenkomt op internet en dat alles zo wonderbaarlijk klopt enz..
en hoera...dat is inderdaad ook zo! want;.in chats zijn mensen assertiever en directer, en mensen lijken heel erg op elkaar wat wensen en geborgenheid betreft. Nogal logisch dat ze op internet opeens de mannen van hun leven tegenkomen. Dat is niet omdat die ander zoveel anders is dan de huidige partner (ik ga nu uit van gezond-gedrag-vertonende-partners), geen narcisten of autisten) maar dit komt omdat jij je anders gedraagt op internet.Iik lees namelijk dat jij ruzies graag wilt voorkomen. misschien moet je veel directer worden naar je huidige partner.Net zoals jij in die chats was naar die groenere chatman. Ga eens voor de lol chatten met je huidige partner en zeg hem alles wat je op je hart hebt.
Geloof me Inga, 14 jaar weggooien brengt je niets en wegvluchten naar een groenere chatman ook niet.
Weet je wat je wat brengt. Een assertiviteitscursus en met je partner een 2e ontdekkingsreis beginnen, wedden dat je kinderen dat fantastisch vinden!
weggaan en met een ander opnieuw beginnen is relatief gezien ook 'veilig'.
je schrijft dat je vaak genoeg er 'meer uit wilde halen, maar dat je daar met zijn 2'n voor moet zijn'. Hoezo? ga abzeilen, neem je man mee,hij hoeft niet eens mee te doen, alleen maar kijken is ook prima. Ga dansen, Ga samen met hem achter de PC zitten en boek samen een treinreis Parijs. Ga samen scrabbelen en spreek af dat je alleen liefde-sex woorden mag aanleggen. Trek hem uit zijn comfortzone...nog belangrijker, trek jezelf uit je comfortzone. Nu verplaats je die comfortzone alleen maar.
je internet-chat-vriend klikt misschien heel goed, en na een ontmoeting was het gras inderdaad veel groener...ik denk dat internetchats met enkele andere mannen ook zo 'geklikt' hadden omdat je in een saaie versleurde relatie zit.
Ik lees zo vaak dat vrouwen de man van haar dromen tegenkomt op internet en dat alles zo wonderbaarlijk klopt enz..
en hoera...dat is inderdaad ook zo! want;.in chats zijn mensen assertiever en directer, en mensen lijken heel erg op elkaar wat wensen en geborgenheid betreft. Nogal logisch dat ze op internet opeens de mannen van hun leven tegenkomen. Dat is niet omdat die ander zoveel anders is dan de huidige partner (ik ga nu uit van gezond-gedrag-vertonende-partners), geen narcisten of autisten) maar dit komt omdat jij je anders gedraagt op internet.Iik lees namelijk dat jij ruzies graag wilt voorkomen. misschien moet je veel directer worden naar je huidige partner.Net zoals jij in die chats was naar die groenere chatman. Ga eens voor de lol chatten met je huidige partner en zeg hem alles wat je op je hart hebt.
Geloof me Inga, 14 jaar weggooien brengt je niets en wegvluchten naar een groenere chatman ook niet.
Weet je wat je wat brengt. Een assertiviteitscursus en met je partner een 2e ontdekkingsreis beginnen, wedden dat je kinderen dat fantastisch vinden!
