Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
woensdag 25 mei 2016 om 12:15
Bijzonder toch, hoe verschillend mensen in elkaar kunnen zitten. Als ik me in TO verplaats, dan zou ik kapot gaan van verdriet, van boosheid, walging, bezorgdheid. En als ik er al over dacht om nog verder te willen met mijn partner, dan zou ik toch op zijn minst verwachten dat hij alles zou doen om mij tegemoet te komen. Maar als ik dan vervolgens zou merken dat hij toch redelijk zijn Eigen koers lijkt te varen (onder het mom van: ik moet eerst zelf weer helen, voordat ik jou kan toelaten), dan zou er bij mij toch echt wel (weer) iets knakken. Ik zou toch denken dat hij jou op zijn blote knietjes mag smeken of jij alsjeblieft nog ergens een opening ziet om verder te gaan samen en vanuit die gedachte jou centraal stellen in dit hele process. Maar dat zie ik nergens terugkomen in jouw verhaal. Het lijkt er op alsof hij nog altijd bovenal en vooral met zichzelf bezig is: zijn behoeftes eerst en daarna kom jij (en jullie kinderen). Hij zet gewoon zijn gedrag voort! Ben je je daar van bewust?
woensdag 25 mei 2016 om 13:13
Wellicht, maar TO heeft haar gedrag toch ook niet veranderd?! Dus eigenlijk is er niks veranderd in de basis. Maar goed dit roepen sommigen hier al de hele tijd, maar TO neemt haar deel niet op en blijft zich verdiepen in man en alles willen doorvoelen enz, bepraten, terwijl ze juist een grens had moeten stellen. en vooral al de aandacht op haarzelf had moeten richten. Nu gaat ze zijn beslissing dat hij niet meer bij haar wil slapen ook nog aantrekken/op zichzelf betrekken, terwijl dit haar beslissing had moeten zijn, als ze echt boos was geworden en even ECHT voor zichzelf had gekozen en had gedurfd haar man ECHT los te laten, zodat hij wellicht ook een andere rol aan zou kunnen nemen, althans dat zou dan blijken,
woensdag 25 mei 2016 om 13:22
want de problemen met communicatie in de relatie enz moet TO niet verwarren met de keuzes die haar man daarin gemaakt heeft>hoerenbezoek. Ze kan kijken naar haar aandeel in de communicatie in het huwelijk, maar het hoerenbezoek had ze totaal bij hem moeten laten. first things first. Zijn zaak om op te ruimen en weer haar vertrouwen te winnen. En haar daarin laten zien wat hij er voor over heeft/aan wil doen. Maar TO durft haar man niet los te laten, omdat ze bang is dat hij niet voor haar zal kiezen opnieuw? Maar enkel door loslaten en even echt alleen aan je zelfbelang te werken, zal blijken of hij echt weer voor de relatie/TO kiest. Nu is alles beetje halfbakken en zoals het altijd ging denk ik. sorry TO als ik er helemaal langs zit.
woensdag 25 mei 2016 om 19:18
Mee eens. Maar dat is ook wat to zelf doet. Zij zet haar man en (wat ik nog begrijp haar kinderen) bovenaan. En dan pas komt zij zelf eens aan de beurt.
Ik denk, en dat geldt voor iedereen op deze wereld, dat je eerst goed voor jezelf moet zorgen voordat je goed voor anderen kan zijn. Heel simpel gezegd begint dat al in het vliegtuig als ze zeggen dat je eerst je eigen zuurstofmasker moet opzetten voordat je je kinderen kan helpen.
Dus TO doe wat in de eerste plaats goed is voor jou!
woensdag 25 mei 2016 om 20:25
Veel geschreven weer hier vandaag..! Ik heb alles bij gelezen inmiddels. Dankjewel voor alle reacties. Even geen tijd nu om inhoudelijk op iedereen te reageren. De jongens lopen hier rond en die willen (terecht) hun verhalen vd dag kwijt. Man is op cursus v zijn werk (ja, echt ja ), hij bood aan om ter geruststelling iets van 'bewijs' te sturen (foto per app tijdens de cursus, of ik daar behoefte aan had?) dus die heb ik inmiddels een aantal gehad. Vond ik op één kromme manier dan toch wel weer aardig, dat hij daar in meedacht.
donderdag 26 mei 2016 om 00:12
Id: is geen 'oplossing' natuurlijk, maar het liet me wel zien dat hij probeerde met me mee te denken.
Youk79: ja, precies. En, ja, dat was wel even lekker; tijdens het eten even een goed oprecht gesprek gehad met de jongens. Over vanalles en ook even over 'de ruzie tussen papa en mama' kunnen hebben. Hadden ze beiden vragen over. Heb ze geprobeerd zo goed mogelijk te beantwoorden, zonder inhoudelijk teveel te vertellen.
Ik hoopte op iets van nabijheid te kunnen ervaren vanavond met hem. Gewoon, relaxen, een serie kijken, wat praten over een minder beladen onderwerp. Ik heb dat nodig.
Het eindigde helaas in een emotionele ruzie. Over een kwestie v zoon. Ineens bleken onze standpunten uiteen te liggen ergens over, waardoor ik me ineens buiten proporties kwaad/verdrietig/eenzaam voelde.
We vonden eerst allebei "A", (zoon vond "B"), daarin stonden we op één lijn. Nu gaf hij vrij terloops aan dat uitkomst "B" mss eigenlijk ook wel goed was. (?!)
Dat triggerde bij mij ineens vanalles. Voelde me verraden en alleen staan.
Boos uit elkaar gegaan.
Bah.
k#tsituatie
Youk79: ja, precies. En, ja, dat was wel even lekker; tijdens het eten even een goed oprecht gesprek gehad met de jongens. Over vanalles en ook even over 'de ruzie tussen papa en mama' kunnen hebben. Hadden ze beiden vragen over. Heb ze geprobeerd zo goed mogelijk te beantwoorden, zonder inhoudelijk teveel te vertellen.
Ik hoopte op iets van nabijheid te kunnen ervaren vanavond met hem. Gewoon, relaxen, een serie kijken, wat praten over een minder beladen onderwerp. Ik heb dat nodig.
Het eindigde helaas in een emotionele ruzie. Over een kwestie v zoon. Ineens bleken onze standpunten uiteen te liggen ergens over, waardoor ik me ineens buiten proporties kwaad/verdrietig/eenzaam voelde.
We vonden eerst allebei "A", (zoon vond "B"), daarin stonden we op één lijn. Nu gaf hij vrij terloops aan dat uitkomst "B" mss eigenlijk ook wel goed was. (?!)
Dat triggerde bij mij ineens vanalles. Voelde me verraden en alleen staan.
Boos uit elkaar gegaan.
Bah.
k#tsituatie
donderdag 26 mei 2016 om 07:06
Zo. Dat is een mooie zin! Goed dat je nu bedenkt wat jij nodig hebt en wat je op dit moment van hem wilt. Dat lijkt me heel gezond en goed!
Vervelend dat je je zo voelde.
Maar.... het lijkt me wél goed dat hij (die immers zegt dat hij verbaal niet tegen je op kon/kan) nu toch aangeeft dat hij ergens een andere mening over heeft én dat uit én bij zijn standpunt blijft.
Door de hele situatie voelt dat wellicht eenzaam, maar het één (eenzaam gevoel) hoeft niets met het ander (verschillende meningen) te maken te hebben. Dat zou ook niet goed zijn, want dan zouden jullie in alles steeds dezelfde mening moeten hebben opdat jij je niet eenzaam zou voelen. Dat lijkt me niet realistisch.
donderdag 26 mei 2016 om 07:49
Dat hij die foto maakte is voor het eerst een teken dat hij aan jou denkt en voor nu een goede oplossing. Dat je knallende ruzie krijgt over zoon begrijp ik wel, normaal zou je misschien een discussie hebben gehad over het verschil van mening maar er zit zoveel onderhuids dat alles als verraad voelt. Dat is ook het moeilijkste als je door wil gaan na bedrog en de grootste valkuil als je dit wil overwinnen.
Het verraad en bedrog zit nu zo diep in je geworteld dat een afwijkende mening genoeg is om in woede uit te barsten omdat alles als verraad voelt. Jij bent één grote schaafwond en het kleinste zuchtje wind doet al pijn, jij hebt gekozen om je niet te beschermen tegen deze situatie en dat betekent dat je harder op je tanden zal moeten bijten. Je mag je afvragen of het fair is of je je zo mag afreageren op iemand als je zelf voor deze situatie hebt gekozen. Dat is een beetje wat iedereen je heeft proberen te vertellen, je mag boos en gekwetst zijn maar als je doorgaat moet je de kwaadheid relevant houden en niet doortrekken naar huis en tuin akkefietjes maar je beperken tot het onderwerp waar de pijn zit. Dat is ook de reden waarom veel mensen al meteen de stekker uit hun huwelijk zouden trekken na vreemdgaan omdat het bijna onmenselijk is om die woede niet door te trekken naar alle situaties.
Als je je huwelijk een kans wil geven is mijn advies om te blijven bedenken, bij ieder voorval thuis, reageer je op zijn vreemdgaan of omdat je altijd zo kwaad zo zijn geworden. Een "gewone" relatiecrisis is al een uitputtingsslag waar je zo een jaartje mee kwijt bent om de boel weer op rails te krijgen, in jullie geval zou een jaar al een meevaller zijn.
Het verraad en bedrog zit nu zo diep in je geworteld dat een afwijkende mening genoeg is om in woede uit te barsten omdat alles als verraad voelt. Jij bent één grote schaafwond en het kleinste zuchtje wind doet al pijn, jij hebt gekozen om je niet te beschermen tegen deze situatie en dat betekent dat je harder op je tanden zal moeten bijten. Je mag je afvragen of het fair is of je je zo mag afreageren op iemand als je zelf voor deze situatie hebt gekozen. Dat is een beetje wat iedereen je heeft proberen te vertellen, je mag boos en gekwetst zijn maar als je doorgaat moet je de kwaadheid relevant houden en niet doortrekken naar huis en tuin akkefietjes maar je beperken tot het onderwerp waar de pijn zit. Dat is ook de reden waarom veel mensen al meteen de stekker uit hun huwelijk zouden trekken na vreemdgaan omdat het bijna onmenselijk is om die woede niet door te trekken naar alle situaties.
Als je je huwelijk een kans wil geven is mijn advies om te blijven bedenken, bij ieder voorval thuis, reageer je op zijn vreemdgaan of omdat je altijd zo kwaad zo zijn geworden. Een "gewone" relatiecrisis is al een uitputtingsslag waar je zo een jaartje mee kwijt bent om de boel weer op rails te krijgen, in jullie geval zou een jaar al een meevaller zijn.
donderdag 26 mei 2016 om 08:59
Ik krijg hoe langer hoe meer het gevoel, dat hij jullie extra uit elkaar drijft.
Nu had ik dat al, maar ik voel het nu wel zodanig erg, dat ik vind dat je tijdelijk, bij hem weg moet gaan, dit is toch niet goed, voor je kindjes..een verdrietige mama.?
De mama, die zoveel moet inleveren, omwille van wat?..van wat in godsnaam?
Nee, ik zou dit niet meer vol kunnen houden, echt echt niet, ik vind dit zo vreselijk, om jou, om jou! Notabene had hij het met je eens kunnen zijn, gewoon omdat jij zijn mama bent, echt hoor..maar zelfs hier treitert en drijft hij je mee.
Wat is dit voor man in godsnaam?..hoe kan hij zover gaan?..mama krijgt trap na trap, en jet alleen , jou als mama, maar ook jou als partner, als minnares, als geliefde.
.
Ik vind dit zo erg voor jou kinderen, voor jou jongens.
Wat is dit voor man?..wat in hemelsnaam is dit voor een man?
En dat...dat kan ik wel honderd keer zeggen.
.
Nu ben je al niet meer zijn geliefde, al niet meer partner, maar ook "njet meer de groei als gezin van een mama."
.
Ik heb het niet meer hier!..wat is dit voor een man??
Nu had ik dat al, maar ik voel het nu wel zodanig erg, dat ik vind dat je tijdelijk, bij hem weg moet gaan, dit is toch niet goed, voor je kindjes..een verdrietige mama.?
De mama, die zoveel moet inleveren, omwille van wat?..van wat in godsnaam?
Nee, ik zou dit niet meer vol kunnen houden, echt echt niet, ik vind dit zo vreselijk, om jou, om jou! Notabene had hij het met je eens kunnen zijn, gewoon omdat jij zijn mama bent, echt hoor..maar zelfs hier treitert en drijft hij je mee.
Wat is dit voor man in godsnaam?..hoe kan hij zover gaan?..mama krijgt trap na trap, en jet alleen , jou als mama, maar ook jou als partner, als minnares, als geliefde.
.
Ik vind dit zo erg voor jou kinderen, voor jou jongens.
Wat is dit voor man?..wat in hemelsnaam is dit voor een man?
En dat...dat kan ik wel honderd keer zeggen.
.
Nu ben je al niet meer zijn geliefde, al niet meer partner, maar ook "njet meer de groei als gezin van een mama."
.
Ik heb het niet meer hier!..wat is dit voor een man??
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
donderdag 26 mei 2016 om 09:09
Er is met jou man iets anders aan de hand, gedraagt hij zich wel eens agressief?...gewelddadig?
Er is iets met hem, wat is dit voor een man?
Dat hij neukt..Allah
Dat hij naar een ander gaat..Allah.
Maar hij draait nu je nek om omtrent je kind?..want dat doet hij he?..want oh lieve heer, hij is het niet met je eens!!
.ldat hoeft de fuck ook niet!..hij behoort zich in te houden!!..nee, met deze man is iets aan de hand.
1000%.
.
Is hij afkomstig van speciaal onderwijs?
Met deze man is iets niet in de haak, en nee..het is geen verslaving, of zoals het zo mooi word benoemd sex verslaving.
Bloeb bloeb...in zijn reet ja.
Er is iets met hem, wat is dit voor een man?
Dat hij neukt..Allah
Dat hij naar een ander gaat..Allah.
Maar hij draait nu je nek om omtrent je kind?..want dat doet hij he?..want oh lieve heer, hij is het niet met je eens!!
.ldat hoeft de fuck ook niet!..hij behoort zich in te houden!!..nee, met deze man is iets aan de hand.
1000%.
.
Is hij afkomstig van speciaal onderwijs?
Met deze man is iets niet in de haak, en nee..het is geen verslaving, of zoals het zo mooi word benoemd sex verslaving.
Bloeb bloeb...in zijn reet ja.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
donderdag 26 mei 2016 om 09:14
Heel simpel gezegd: als je jarenlang stiekem naar de hoeren gaat heb je blijkbaar in de kern niet zoveel respect voor je vrouw. Het is dus waarschijnlijk ook veel teveel van hem gevraagd om dat respect nu ineens te kweken.
Je hebt je man de afgelopen weken leren kennen voor wie hij is, het heeft weinig nut hem nu koste wat koste terug te duwen in zijn oude rol. Wat je kende was een knap toneelspel. Je kunt hopen dat hij nu ineens wel voor je gaat vechten, maar als hij ook maar iets van de ruggengraat had die daarvoor nu nodig is dan was het nooit zover gekomen.
Je hebt je man de afgelopen weken leren kennen voor wie hij is, het heeft weinig nut hem nu koste wat koste terug te duwen in zijn oude rol. Wat je kende was een knap toneelspel. Je kunt hopen dat hij nu ineens wel voor je gaat vechten, maar als hij ook maar iets van de ruggengraat had die daarvoor nu nodig is dan was het nooit zover gekomen.
donderdag 26 mei 2016 om 09:44
Dat die situatie over je zoon je zo triggerde snap ik heel goed. Ook hier: wat was nou echt? Zijn vorige standpunt, of dit waar hij nu mee kwam? .......
Op mij komt het allemaal nog steeds over alsof je geen enkel houvast (meer) vindt bij hem. En jij maar krampachtig (tegen beter weten in?) zoeken naar iets van verbinding en nabijheid... Het lijkt me heel onveilig voor je voelen.
Op mij komt het allemaal nog steeds over alsof je geen enkel houvast (meer) vindt bij hem. En jij maar krampachtig (tegen beter weten in?) zoeken naar iets van verbinding en nabijheid... Het lijkt me heel onveilig voor je voelen.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 26 mei 2016 om 09:54
Ik sluit me aan bij Geronimo: ik denk idd dat er bij jou momenteel zóveel pijn, verdriet en woede zit richting hem, dat er ook maar dít hoeft te gebeuren, of je ontploft. En in dit geval was het dat je man zijn mening herzag over de situatie met jullie zoon. Op zich niets ergs natuurlijk, iedereen heeft het recht op terug te komen op eerdere meningen. Dat mag. Het feit dat jij daar zó door ontploft, je in de steek gelaten voelt en verraden, dat zegt alles over jou.
En idd, wat iemand anders ook zei: je man uit zich nu, gaat 'tegen je in' (als in: terugkomen op een eerdere uitspraak, die niet overeenkomt met die van jou) en wat gebeurt er? Jij ontploft! Jullie gaan met ruzie uit elkaar en boos naar bed. Tsja, als je dat in het licht houdt van zijn bekentenis dat hij verbal niet tegen jou opgewassen is, dan zie ik dat hier wel terugkomen, ja. Ik weet natuurlijk niet of het voorheen ook zo ging (als hij het niet met je eens was, ontplofte je dan ook?). Ik kan me, zoals gezegd, goed voorstellen dat je momenteel om zowat alles ontploft, maar feitelijk doet hij niets verkeerd. Dit zit in jou. Jij hebt er immers voor gekozen om in deze situatie te blijven: je wilt niet tijdelijk even wat afstand, je wilt niet dat het naar buiten gebracht wordt... Tsja...dan kunnen dergelijke reacties bijna niet uitblijven. Jij voelt je zwaar tekort gedaan (én terecht!), maar je kiest er voor om grotendeels te doen alsof er niets aan de hand is en op de oude voet verder te gaan. In deze situatie (met zoon) doet je man je niet tekort: jij over-reageert!
En idd, wat iemand anders ook zei: je man uit zich nu, gaat 'tegen je in' (als in: terugkomen op een eerdere uitspraak, die niet overeenkomt met die van jou) en wat gebeurt er? Jij ontploft! Jullie gaan met ruzie uit elkaar en boos naar bed. Tsja, als je dat in het licht houdt van zijn bekentenis dat hij verbal niet tegen jou opgewassen is, dan zie ik dat hier wel terugkomen, ja. Ik weet natuurlijk niet of het voorheen ook zo ging (als hij het niet met je eens was, ontplofte je dan ook?). Ik kan me, zoals gezegd, goed voorstellen dat je momenteel om zowat alles ontploft, maar feitelijk doet hij niets verkeerd. Dit zit in jou. Jij hebt er immers voor gekozen om in deze situatie te blijven: je wilt niet tijdelijk even wat afstand, je wilt niet dat het naar buiten gebracht wordt... Tsja...dan kunnen dergelijke reacties bijna niet uitblijven. Jij voelt je zwaar tekort gedaan (én terecht!), maar je kiest er voor om grotendeels te doen alsof er niets aan de hand is en op de oude voet verder te gaan. In deze situatie (met zoon) doet je man je niet tekort: jij over-reageert!
donderdag 26 mei 2016 om 10:19
Zeeland wil met alle therapeuten doen alsof er niets gebeurt is. Man is naar de hoeren geweest zij is obsessief bezig met het waarom, in plaats van hem bij het grof vuil te zetten. Natuurlijk is het verdrietig en naar als je huwelijk een grote leugen blijkt.
Hij moet in therapie heeft al van een andere therapeut gehoord dat hij slecht is en TO gaat naar een andere therapeut om haar haarzelf te zoeken. Eigenlijk wil TO dit niet, die wil dat haar mannie terug in de slaapkamer is en het vergeten, de hoerenbezoeken blokken en gewoon verder gaan en deze hobbel diep onder het tapijt begraven. Jammer dat de realiteit anders in elkaar zit maar ik denk wel dat het 'm zo gaat worden.
Zoek je zelf.
https://youtu.be/xHHlTv5l2I8
Hij moet in therapie heeft al van een andere therapeut gehoord dat hij slecht is en TO gaat naar een andere therapeut om haar haarzelf te zoeken. Eigenlijk wil TO dit niet, die wil dat haar mannie terug in de slaapkamer is en het vergeten, de hoerenbezoeken blokken en gewoon verder gaan en deze hobbel diep onder het tapijt begraven. Jammer dat de realiteit anders in elkaar zit maar ik denk wel dat het 'm zo gaat worden.
Zoek je zelf.
https://youtu.be/xHHlTv5l2I8
donderdag 26 mei 2016 om 10:21
Ik weet het niet hoor Geronimo, Zeeland vertelde toch dat zij verbaal veel sterker is dan haar man, dat hij niet tegen haar opgewassen was? De eigen mening van man die hij nu uit en waar hij aan vast houdt, lijkt een nieuw fenomeen en dat is even wennen, denk ik. Als ik Zeeland was, zou ik er ook een beetje blij om kunnen zijn. Er verandert van alles en het gaat nog snel ook.
donderdag 26 mei 2016 om 10:29
Maar TO is er niet blij mee. Sterker nog, ze voelt zich verraden en in de steek gelaten als haar man terugkomt op een eerder gedane uitspraak. Ik snap het misschien wel wat, gezien alles wat er gebeurd is, maar naar mijn idee over-reageert ze en komt dit grotendeels door haarzelf: zij is degene die deze situatie in stand houdt, door vooral maar 'gewoon' verder te gaan, terwijl er zo'n enorme bom in je relatie is ontploft. TO, wat wil je nou: wil je dat je man zich uitspreekt, zich vrij voelt om zijn mening te uiten? Of moet hij in het gareel blijven lopen en jou vooral maar niet tegenspreken?
donderdag 26 mei 2016 om 10:36
De klemtoon, de uitspraak, zoiets als ..Allaaf!, van de carnavalsoptocht, weet ik veel..maar goed, het geloof waar jij hier opduikt..oh lieve heer, sta me bij.
Nooit niet, maar goed, dat je het vraagt, want. Mischien is het wel...alaah.
Of Allahhh.
.
Zo ja?...of nog niet?
Weet ik veel, maakt niet uit ook.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
donderdag 26 mei 2016 om 10:37
Los van hoe het voorval verliep, ik snap de reactie van Zeeland. Ik verwachtte na " het gebeuren" dat hij nu voor mij had gekozen en mij zou laten blijken dat ik de ware was.
Onbewust wilde ik hem straffen. Bij elk dingetje ontplofte ik, want heeeeee de vreemdganger had een mening die tegen de mijne inging, dat was niet de bedoeling. Boeten moest hij.
Dit kan ik nu pas na een hele tijd toegeven (nu zie ik het pas) en vind het beschamend dat ik me zo gedragen heb.
Los daarvan sta ik 100% achter de scheiding, want zo'n leven vol met wantrouwen, jaloezie etc wilde ik niet. En, ik vind serieus dat ik meer waard ben. Kost een tijd om dit te zien, maar voelt goed.
Onbewust wilde ik hem straffen. Bij elk dingetje ontplofte ik, want heeeeee de vreemdganger had een mening die tegen de mijne inging, dat was niet de bedoeling. Boeten moest hij.
Dit kan ik nu pas na een hele tijd toegeven (nu zie ik het pas) en vind het beschamend dat ik me zo gedragen heb.
Los daarvan sta ik 100% achter de scheiding, want zo'n leven vol met wantrouwen, jaloezie etc wilde ik niet. En, ik vind serieus dat ik meer waard ben. Kost een tijd om dit te zien, maar voelt goed.
