Relaties
alle pijlers
Vriend die altijd weg wil
vrijdag 15 mei 2026 om 11:05
Ik ben een beetje een huismus, maak het mij graag thuis naar de zin.
Daarnaast ga ik ook zeker graag 1 keer per dag de deur uit wat ondernemen op een vrije dag.
Ook ga ik dagelijks wandelen in onze woonplaats.
Mijn vriend is van een andere bloedgroep. Hij kan niet thuis zijn en moet in zijn vrije tijd zsm de hort op.
Ik laat hem daarin vrij in de zin dat hij zijn hobbies en dingen doet in het weekend en ik vaker alleen thuis ben met ons kind.
Nu hadden we laatst een gezamenlijke dag vrij waarop ons kind naar het kdv ging.
Ons kind zit in een behoorlijk intensieve fase dus ik keek er naar uit om even samen te ontspannen, ik ben immers nooit thuis zonder ons kind.
Ik bedacht dat het wel leuk was om ook samen wat te doen, dus stelde voor om te gaan lunchen in het dorp.
Hij zegt dan ja maar vervolgens loopt hij in de ochtend al te ijsberen en dat het zonde is dat we op een vrije dag alleen maar thuis zitten.
Het lunchen blijkt voor hem dan ineens niet iets leuks maar een blokkade om de hele dag weg te kunnen samen.
Wat dat dan precies moet zijn is niet duidelijk, maar hij wil dan weg en het liefst ver weg, terwijl ik graag wat in de buurt blijf voor mocht er wat zijn bij de opvang met ons kind.
Wat hij wil is verder niet fout maar ik merk dat ik het jammer vind dat hij altijd maar weg wil en dat op dat dagje samen dan ook weer een bepaalde druk ligt.
Is het niet ons kind wat me opjaagt, loopt hij me weer op te jagen.
Ook geeft het mij het gevoel dat mijn gezelschap alleen niet voldoende is en niet leuk is.
Dit heb ik ook uitgesproken maar vervolgens leidt dat niet tot een verbindend gesprek maar een discussie vanuit hem waarom thuis zitten niks is en zonde is.
Ik merk dat deze dag echt iets met mij deed en dat ik me verdrietig en eenzaam voel in mijn leven.
En weet niet zo goed hoe hiermee om te gaan naar de toekomst toe.
Daarnaast ga ik ook zeker graag 1 keer per dag de deur uit wat ondernemen op een vrije dag.
Ook ga ik dagelijks wandelen in onze woonplaats.
Mijn vriend is van een andere bloedgroep. Hij kan niet thuis zijn en moet in zijn vrije tijd zsm de hort op.
Ik laat hem daarin vrij in de zin dat hij zijn hobbies en dingen doet in het weekend en ik vaker alleen thuis ben met ons kind.
Nu hadden we laatst een gezamenlijke dag vrij waarop ons kind naar het kdv ging.
Ons kind zit in een behoorlijk intensieve fase dus ik keek er naar uit om even samen te ontspannen, ik ben immers nooit thuis zonder ons kind.
Ik bedacht dat het wel leuk was om ook samen wat te doen, dus stelde voor om te gaan lunchen in het dorp.
Hij zegt dan ja maar vervolgens loopt hij in de ochtend al te ijsberen en dat het zonde is dat we op een vrije dag alleen maar thuis zitten.
Het lunchen blijkt voor hem dan ineens niet iets leuks maar een blokkade om de hele dag weg te kunnen samen.
Wat dat dan precies moet zijn is niet duidelijk, maar hij wil dan weg en het liefst ver weg, terwijl ik graag wat in de buurt blijf voor mocht er wat zijn bij de opvang met ons kind.
Wat hij wil is verder niet fout maar ik merk dat ik het jammer vind dat hij altijd maar weg wil en dat op dat dagje samen dan ook weer een bepaalde druk ligt.
Is het niet ons kind wat me opjaagt, loopt hij me weer op te jagen.
Ook geeft het mij het gevoel dat mijn gezelschap alleen niet voldoende is en niet leuk is.
Dit heb ik ook uitgesproken maar vervolgens leidt dat niet tot een verbindend gesprek maar een discussie vanuit hem waarom thuis zitten niks is en zonde is.
Ik merk dat deze dag echt iets met mij deed en dat ik me verdrietig en eenzaam voel in mijn leven.
En weet niet zo goed hoe hiermee om te gaan naar de toekomst toe.
donderdag 21 mei 2026 om 09:29
Soms mis ik hier de likes, maar inderdaad. Ik denk als je geen ervaring hebt met een kind waar er bepaalde zorgen spelen je niet kan indenken hoeveel invloed dat kan hebben op je dagelijkse invulling. En dat loslaten in dat soort gevallen echt een heel stuk moeilijker is. En dat vader dat wel kan doet niks af aan het gevoel die moeder wel heeft.
donderdag 21 mei 2026 om 10:47
donderdag 21 mei 2026 om 12:03
Waar komt de onrust bij vriend vandaan? Ik herken het nl bij vrienden van ons en in het verleden bij mijzelf dat het een manier om aan de dagelijkse dingen te ontsnappen.
Inmiddels al een tijd gescheiden en nu de situatie rustig is na deze nare scheiding, vind ik eruit gaan op zijn tijd heerlijk maar kan ik ook echt de rust thuis vinden.
Ik snap dat met een kindje met zorgen het wat lastiger is ver weg te gaan. Maar je moet jezelf hier niet verliezen. Hoe vaak heeft jullie kindje een koortsstuip, wanneer is de laatste geweest? Zou het helpen als oma stand-by staat om de reistijd te overbruggen?
Het vertrouwen moet groeien.
Inmiddels al een tijd gescheiden en nu de situatie rustig is na deze nare scheiding, vind ik eruit gaan op zijn tijd heerlijk maar kan ik ook echt de rust thuis vinden.
Ik snap dat met een kindje met zorgen het wat lastiger is ver weg te gaan. Maar je moet jezelf hier niet verliezen. Hoe vaak heeft jullie kindje een koortsstuip, wanneer is de laatste geweest? Zou het helpen als oma stand-by staat om de reistijd te overbruggen?
Het vertrouwen moet groeien.
donderdag 21 mei 2026 om 12:24
[...]moizer schreef: ↑19-05-2026 18:00Geknipt uit Thuisarts.nl:
Veel ouders zijn ongerust als hun kind een koortsstuip heeft. Dat is normaal, want het is eng om mee te maken. Sommige ouders zijn bang dat hun kind doodgaat tijdens een koortsstuip. Maar dat gebeurt niet. Kinderen gaan niet dood aan een koortsstuip.
Een koortsstuip zal de hersenen niet beschadigen. Ook niet als je kind opnieuw een koortsstuip krijgt.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 28-05-2026 11:46
Reden: desinformatie
Reden: desinformatie
8.82% gewijzigd
"Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien” – Reinhold Niebuhr
donderdag 21 mei 2026 om 13:18
Dit lijkt mij enorm zwaar
Maar als dit soort zorgen zouden spelen bij TO verbaast het mij een beetje dat ze dit niet in de OP heeft beschreven, en ook niet in haar eerste reacties. Dit lijkt mij nogal relevant in haar verhaal namelijk. Als iemand niets schrijft over bijzondere omstandigheden, ga ik ervan uit dat die er niet zijn, en in dat geval is per se in de buurt van je kindje willen blijven vanwege angst dat er iets zou kunnen gebeuren, wel vrij extreem. Terwijl bij medische omstandigheden zoals jij beschrijft, ik het dan weer asociaal zou vinden dat de vader elk weekend weg is.
donderdag 21 mei 2026 om 16:35
[..]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 07-06-2026 09:28
Reden: Quote en reactie verwijderd
Reden: Quote en reactie verwijderd
99.16% gewijzigd
"Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien” – Reinhold Niebuhr
donderdag 21 mei 2026 om 17:44
Ja maar is dat hier zo? Ik weet niet of deze verhalen helpend zijn.
Ik kan me wel vinden in de bezorgdheid, maar jezelf de eerste 6 jaren vastketenen binnen een paar kilometer van je kind is ook niet zonder gevolgen. En het is nog maar de vraag of jouw nabijheid iets verandert aan de situatie als het toch fout gaat.
Maar als dit het echte punt is, bespreek dat dan met elkaar.
En als jij te bezorgd bent en het heeft te grote invloed op hoe jullie leven loopt, praat daar dan ook eens met iemand over.
donderdag 21 mei 2026 om 18:41
En bovendien zegt de partner van TO toch niet dat ze samen naar Parijs moeten rijden? Hij wil op een gezamenlijke vrije dag iets uitgebreiders samen doen dan alleen lunchen. Het lijkt me best mogelijk een compromis te bedenken en iets te gaan doen dat op max een halfuur van huis is en toch net wat meer dan een broodje eten bij de cafetaria om de hoek. Kennelijk is TO al voornamelijk thuis, dan lijkt het me voor de relatie wel goed haar partner enigszins tegemoet te komen.DeuxCents schreef: ↑21-05-2026 17:44Ja maar is dat hier zo? Ik weet niet of deze verhalen helpend zijn.
Ik kan me wel vinden in de bezorgdheid, maar jezelf de eerste 6 jaren vastketenen binnen een paar kilometer van je kind is ook niet zonder gevolgen. En het is nog maar de vraag of jouw nabijheid iets verandert aan de situatie als het toch fout gaat.
Maar als dit het echte punt is, bespreek dat dan met elkaar.
En als jij te bezorgd bent en het heeft te grote invloed op hoe jullie leven loopt, praat daar dan ook eens met iemand over.
dinsdag 26 mei 2026 om 21:02
Mijn man heeft thuis altijd 101 dingen te doen, hij komt tijd te kort. Voor ons zou gezellig samen lunchen op een gezamenlijke vrije dag (hebben we eigenlijk nooit, behalve weekend) helemaal prima zijn. We vermaken ons thuis wel. Man klust veel, heeft altijd wel een klus te doen thuis, groot en klein. Dus dat soort dingen moeten gebeuren naast zijn werk. We doen echt wel eens iets leuks samen maar echt niet supervaak ofzo. En dat zie ik in mijn omgeving eigenlijk ook niet zo, dat man en vrouw telkens samen een hele dag weggaan. Steeds maar weg moeten voelt wat onrustig. Af en toe is leuk, maar niet op elk vrij moment. Zou het best leuk vinden als mijn man iets vaker voor zou stellen een dag weg te gaan, ik vind dat wel leuk. Maar wel met mate.
Maar dat het verspilde tijd is als hij een dag thuis is en niet weggaat, nee dat niet. Heeft jouw man thuis niks te doen? Die van mij vindt het heerlijk thuis een dag van alles te doen, van alles op te pakken, verveelt zich nooit.
Dat je niet ver weg wil ivm ervaringen met koortsstuipen/ziekenhuis snap ik op zich. Als er nooit iets gebeurd zou zijn zou ik dat minder snappen, dan moet dat zeker kunnen. Maar ligt er dan misschien ook weer aan of er bijv nog familie bij de opvang woont voor het geval dat nodig is bij nood.
Maar dat het verspilde tijd is als hij een dag thuis is en niet weggaat, nee dat niet. Heeft jouw man thuis niks te doen? Die van mij vindt het heerlijk thuis een dag van alles te doen, van alles op te pakken, verveelt zich nooit.
Dat je niet ver weg wil ivm ervaringen met koortsstuipen/ziekenhuis snap ik op zich. Als er nooit iets gebeurd zou zijn zou ik dat minder snappen, dan moet dat zeker kunnen. Maar ligt er dan misschien ook weer aan of er bijv nog familie bij de opvang woont voor het geval dat nodig is bij nood.
vrijdag 5 juni 2026 om 00:58
TO heeft het niet alleen over koortsstuipen, maar ook over "als hij bijvoorbeeld zou vallen". Ik denk dus dat ze nogal snel bezorgd is. Je kind kan altijd vallen of iets naars overkomen, maar als je daarom de gehele kindertijd alleen nog met je partner samen wil lunchen om de hoek, leg je een behoorlijke bom onder je relatie lijkt mij.__appelbloesem__ schreef: ↑21-05-2026 13:18Dit lijkt mij enorm zwaar
Maar als dit soort zorgen zouden spelen bij TO verbaast het mij een beetje dat ze dit niet in de OP heeft beschreven, en ook niet in haar eerste reacties. Dit lijkt mij nogal relevant in haar verhaal namelijk. Als iemand niets schrijft over bijzondere omstandigheden, ga ik ervan uit dat die er niet zijn, en in dat geval is per se in de buurt van je kindje willen blijven vanwege angst dat er iets zou kunnen gebeuren, wel vrij extreem. Terwijl bij medische omstandigheden zoals jij beschrijft, ik het dan weer asociaal zou vinden dat de vader elk weekend weg is.
vrijdag 5 juni 2026 om 07:39
Ik snap werkelijk niet, hoe bijna iedereen hier, er overheen leest dat de vriend van Kopjekoffie28 totaal geen vaderrol op zich neemt. En dat Kk28 inmiddels aan de limiet van haar kunnen zit.
Toen ze nog geen kind hadden, was haar vriend:
- Aan het werken
- Al zijn vrije tijd de hort op voor hobby’s en vanuit onrust
- Regelmatig samen met Kk28 de hort op, omdat ze nog weinig andere verantwoordelijkheden hadden.
Nu ze een kind hebben (met gezondheidsproblemen), is haar vriend:
- Aan het werken
- Nog steeds al zijn vrije tijd de hort op voor hobby’s en vanuit onrust, terwijl Kk28 voor het kind zorgt
- Nooit zelf / alleen voor zijn kind aan het zorgen, behalve bij wijze van spreken eens per 2 maanden een uurtje zodat Kk28 even naar de kapper kan
- Aan het drammen over de gezamenlijke invulling van de zeldzame dagen waarop ook Kk28 een keer niet hoeft te werken / zorgen.
Dit topic gaat mijns inziens helemaal niet over de invulling van een dagje samen vrij.
Dit gaat over een vader die
- Zijn leven 0,0 heeft aangepast aan de komst van een kind
- Nooit thuis wil zijn, waar mogelijke zorgtaken op hem wachten
En over een moeder die
- 24/7 aan moet staan, zeker door een aantal heftige ervaringen met kinds gezondheid
- Steeds meer overbelast raakt doordat haar vriend geen enkele verantwoordelijkheid neemt voor het welzijn van zijn vrouw en kind (en vermoedelijk ook niet voor het huishouden)
- In de zeldzame gevallen dat ze even niet hoeft te werken/zorgen, zich moet conformeren aan de uitstapjes-eisen van vriend, om hun relatie gezellig te houden.
Ik denk dus dat er veel moet gaan veranderen in de zorgverdeling van dit stel, om te voorkomen dat Kk28 nog meer overbelast raakt.
Er is voor haar nu eigenlijk geen verschil in situatie met een werkende, alleenstaande moeder, die daarnaast voor een kostganger moet zorgen.
Let wel: Een kostganger die ook nog dramt dat ze niet lang en ver genoeg met hem op stap gaat, op de zeldzame momenten dat ze niet werkt of zorgt.
Toen ze nog geen kind hadden, was haar vriend:
- Aan het werken
- Al zijn vrije tijd de hort op voor hobby’s en vanuit onrust
- Regelmatig samen met Kk28 de hort op, omdat ze nog weinig andere verantwoordelijkheden hadden.
Nu ze een kind hebben (met gezondheidsproblemen), is haar vriend:
- Aan het werken
- Nog steeds al zijn vrije tijd de hort op voor hobby’s en vanuit onrust, terwijl Kk28 voor het kind zorgt
- Nooit zelf / alleen voor zijn kind aan het zorgen, behalve bij wijze van spreken eens per 2 maanden een uurtje zodat Kk28 even naar de kapper kan
- Aan het drammen over de gezamenlijke invulling van de zeldzame dagen waarop ook Kk28 een keer niet hoeft te werken / zorgen.
Dit topic gaat mijns inziens helemaal niet over de invulling van een dagje samen vrij.
Dit gaat over een vader die
- Zijn leven 0,0 heeft aangepast aan de komst van een kind
- Nooit thuis wil zijn, waar mogelijke zorgtaken op hem wachten
En over een moeder die
- 24/7 aan moet staan, zeker door een aantal heftige ervaringen met kinds gezondheid
- Steeds meer overbelast raakt doordat haar vriend geen enkele verantwoordelijkheid neemt voor het welzijn van zijn vrouw en kind (en vermoedelijk ook niet voor het huishouden)
- In de zeldzame gevallen dat ze even niet hoeft te werken/zorgen, zich moet conformeren aan de uitstapjes-eisen van vriend, om hun relatie gezellig te houden.
Ik denk dus dat er veel moet gaan veranderen in de zorgverdeling van dit stel, om te voorkomen dat Kk28 nog meer overbelast raakt.
Er is voor haar nu eigenlijk geen verschil in situatie met een werkende, alleenstaande moeder, die daarnaast voor een kostganger moet zorgen.
Let wel: Een kostganger die ook nog dramt dat ze niet lang en ver genoeg met hem op stap gaat, op de zeldzame momenten dat ze niet werkt of zorgt.
vrijdag 5 juni 2026 om 07:46
Maar ik lees ook een moeder niet iets wat overbezorgd is en haar kind niet kan loslaten. Ik vermoed dat die achterstand daar een gevolg van is.Java schreef: ↑05-06-2026 07:39Ik snap werkelijk niet, hoe bijna iedereen hier, er overheen leest dat de vriend van Kopjekoffie28 totaal geen vaderrol op zich neemt. En dat Kk28 inmiddels aan de limiet van haar kunnen zit.
Toen ze nog geen kind hadden, was haar vriend:
- Aan het werken
- Al zijn vrije tijd de hort op voor hobby’s en vanuit onrust
- Regelmatig samen met Kk28 de hort op, omdat ze nog weinig andere verantwoordelijkheden hadden.
Nu ze een kind hebben (met gezondheidsproblemen), is haar vriend:
- Aan het werken
- Nog steeds al zijn vrije tijd de hort op voor hobby’s en vanuit onrust, terwijl Kk28 voor het kind zorgt
- Nooit zelf / alleen voor zijn kind aan het zorgen, behalve bij wijze van spreken eens per 2 maanden een uurtje zodat Kk28 even naar de kapper kan
- Aan het drammen over de gezamenlijke invulling van de zeldzame dagen waarop ook Kk28 een keer niet hoeft te werken / zorgen.
Dit topic gaat mijns inziens helemaal niet over de invulling van een dagje samen vrij.
Dit gaat over een vader die
- Zijn leven 0,0 heeft aangepast aan de komst van een kind
- Nooit thuis wil zijn, waar mogelijke zorgtaken op hem wachten
En over een moeder die
- 24/7 aan moet staan, zeker door een aantal heftige ervaringen met kinds gezondheid
- Steeds meer overbelast raakt doordat haar vriend geen enkele verantwoordelijkheid neemt voor het welzijn van zijn vrouw en kind (en vermoedelijk ook niet voor het huishouden)
- In de zeldzame gevallen dat ze even niet hoeft te werken/zorgen, zich moet conformeren aan de uitstapjes-eisen van vriend, om hun relatie gezellig te houden.
Ik denk dus dat er veel moet gaan veranderen in de zorgverdeling van dit stel, om te voorkomen dat Kk28 nog meer overbelast raakt.
Er is voor haar nu eigenlijk geen verschil in situatie met een werkende, alleenstaande moeder, die daarnaast voor een kostganger moet zorgen.
Let wel: Een kostganger die ook nog dramt dat ze niet lang en ver genoeg met hem op stap gaat, op de zeldzame momenten dat ze niet werkt of zorgt.
vrijdag 5 juni 2026 om 08:54
TO gaat in haar reacties niet een keer in op de vraag of ze zich wel comfortabel zou voelen met dat haar vriend hun kind mee zou nemen buitenshuis. Mijn verwachting is dat hij niet de kans krijgt een vaderrol te pakken, en al helemaal niet op de manier die bij hem past (met zowel thuis dingen op zijn manier kunnen doen zonder dat er op zijn vingers gekeken wordt, als met uitjes buitenshuis samen met zijn kind en evt samen met kind en vriendin).
Ontslaat hem dat van zijn vaderrol? Absoluut niet. Maar heeft TO dan een heel flink aandeel in die dynamiek? Zeker wel. Helaas is het gevolg vaak een scheiding als het kind wat ouder is, en omdat vader nooit in zijn vaderrol is gegroeid en moeder nog steeds absoluut niet wil loslaten, wordt het dan een om-het-weekend ouderschapsregeling.
vrijdag 5 juni 2026 om 09:12
Tja dan is het aan Kk28 om te vertellen, welke van de twee scenario’s hier aan de hand is.
Ik lees hier dus helemaal geen overbezorgde moeder, maar een moeder met een normaal verantwoordelijkheidsgevoel. Wiens partner alleen maar de hort op wil.
Als mijn jonge kind al een paar keer plotseling met een ambulance was opgehaald, zou ik ook zeker niet onnodig lang of ver weg willen gaan op kinderdagverblijf-dagen. Prima om in de eerste tijd het vertier even dichter bij huis te zoeken. En vooral: Ook nog wat thuis op de bank te mogen uitblazen.
Daarmee ben je echt niet meteen een extreme huismus die geen zorg uit handen kan geven.
Ik lees hier dus helemaal geen overbezorgde moeder, maar een moeder met een normaal verantwoordelijkheidsgevoel. Wiens partner alleen maar de hort op wil.
Als mijn jonge kind al een paar keer plotseling met een ambulance was opgehaald, zou ik ook zeker niet onnodig lang of ver weg willen gaan op kinderdagverblijf-dagen. Prima om in de eerste tijd het vertier even dichter bij huis te zoeken. En vooral: Ook nog wat thuis op de bank te mogen uitblazen.
Daarmee ben je echt niet meteen een extreme huismus die geen zorg uit handen kan geven.
vrijdag 5 juni 2026 om 09:23
Is voor een kind ook niet goed.apppie schreef: ↑05-06-2026 00:58TO heeft het niet alleen over koortsstuipen, maar ook over "als hij bijvoorbeeld zou vallen". Ik denk dus dat ze nogal snel bezorgd is. Je kind kan altijd vallen of iets naars overkomen, maar als je daarom de gehele kindertijd alleen nog met je partner samen wil lunchen om de hoek, leg je een behoorlijke bom onder je relatie lijkt mij.
a.k.a. canis-dinges
vrijdag 5 juni 2026 om 10:59
Ik zou het ook moeilijk vinden als mijn man liever alleen weg is dan een dag met mij door te brengen, en het zelfs zonder van zijn vrije dag vindt. Dat is niet bepaald verbindend. Het klinkt ook totaal niet liefdevol
Het zou zo maar kunnen dat hier van alles nog onder zit qua relatieproblemen. Wat is de kern van zijn altijd wegwillen. Hij ontloopt ook een hoop verantwoordelijkheid. Je bent toch niet echt een team zo lijkt me. Ook niet ten aanzien van kind. Als die verbinding er niet is, dan zou ik me wel zorgen maken over mijn relatie
En ik denk dat het niet ver van huis willen van TO ook wat star is.
Het zou zo maar kunnen dat hier van alles nog onder zit qua relatieproblemen. Wat is de kern van zijn altijd wegwillen. Hij ontloopt ook een hoop verantwoordelijkheid. Je bent toch niet echt een team zo lijkt me. Ook niet ten aanzien van kind. Als die verbinding er niet is, dan zou ik me wel zorgen maken over mijn relatie
En ik denk dat het niet ver van huis willen van TO ook wat star is.
vrijdag 5 juni 2026 om 11:04
Ik zou dat dus helemaal niet prima vinden. Als je niet weg kunt als je kind efgens anders wordt opgevangen, kun je dus nooit weg. Want kind kan wel eens vallen en mama nodig hebben - kom op, zeg. Je bent meer dan alleen moeder. Lekker gezond voor het kind ook.Java schreef: ↑05-06-2026 09:12Tja dan is het aan Kk28 om te vertellen, welke van de twee scenario’s hier aan de hand is.
Ik lees hier dus helemaal geen overbezorgde moeder, maar een moeder met een normaal verantwoordelijkheidsgevoel. Wiens partner alleen maar de hort op wil.
Als mijn jonge kind al een paar keer plotseling met een ambulance was opgehaald, zou ik ook zeker niet onnodig lang of ver weg willen gaan op kinderdagverblijf-dagen. Prima om in de eerste tijd het vertier even dichter bij huis te zoeken. En vooral: Ook nog wat thuis op de bank te mogen uitblazen.
Daarmee ben je echt niet meteen een extreme huismus die geen zorg uit handen kan geven.
vrijdag 5 juni 2026 om 13:13
Maar hij wil mét je weg. Jij wil alleen niet met hem mee. Hoe verbindend is dat? En thuis ga je gewoon sneller je eigen ding doen dus hoeveel verbinding heb je thuis als jij op de bank een boek aan het lezen bent en hij op zolder aan het gamen is? Ik ben graag thuis dus een vrije dag thuis besteden is voor mij hemels. Maar als je een gezamenlijke vrije dag hebt en dan thuis ieder je ding aan het doen bent, kan ik me best voorstellen dat je dat zonde van je gezamenlijke vrije dag vindt. Dus niet zonde van je dag. Maar zonde van je gezamenlijke dag.Poeszie schreef: ↑05-06-2026 10:59Ik zou het ook moeilijk vinden als mijn man liever alleen weg is dan een dag met mij door te brengen, en het zelfs zonder van zijn vrije dag vindt. Dat is niet bepaald verbindend. Het klinkt ook totaal niet liefdevol
Het zou zo maar kunnen dat hier van alles nog onder zit qua relatieproblemen. Wat is de kern van zijn altijd wegwillen. Hij ontloopt ook een hoop verantwoordelijkheid. Je bent toch niet echt een team zo lijkt me. Ook niet ten aanzien van kind. Als die verbinding er niet is, dan zou ik me wel zorgen maken over mijn relatie
En ik denk dat het niet ver van huis willen van TO ook wat star is.
vrijdag 5 juni 2026 om 13:27
Poeszie schreef: ↑05-06-2026 10:59Ik zou het ook moeilijk vinden als mijn man liever alleen weg is dan een dag met mij door te brengen, en het zelfs zonder van zijn vrije dag vindt. Dat is niet bepaald verbindend. Het klinkt ook totaal niet liefdevol
Het zou zo maar kunnen dat hier van alles nog onder zit qua relatieproblemen. Wat is de kern van zijn altijd wegwillen. Hij ontloopt ook een hoop verantwoordelijkheid. Je bent toch niet echt een team zo lijkt me. Ook niet ten aanzien van kind. Als die verbinding er niet is, dan zou ik me wel zorgen maken over mijn relatie
En ik denk dat het niet ver van huis willen van TO ook wat star is.
Hij wil niet per sé alleen, hij wil gewoon weg. En als je zelf heel graag vooral veel thuis bent en het heel vervelend vindt als je partner wel veel weg is moet je een andere partnerkeuze maken.
s-groot wijzigde dit bericht op 05-06-2026 13:32
0.39% gewijzigd
vrijdag 5 juni 2026 om 13:31
Java schreef: ↑05-06-2026 07:39Ik snap werkelijk niet, hoe bijna iedereen hier, er overheen leest dat de vriend van Kopjekoffie28 totaal geen vaderrol op zich neemt. En dat Kk28 inmiddels aan de limiet van haar kunnen zit.
En over een moeder die
- 24/7 aan moet staan, zeker door een aantal heftige ervaringen met kinds gezondheid
- Steeds meer overbelast raakt doordat haar vriend geen enkele verantwoordelijkheid neemt voor het welzijn van zijn vrouw en kind (en vermoedelijk ook niet voor het huishouden)
- In de zeldzame gevallen dat ze even niet hoeft te werken/zorgen, zich moet conformeren aan de uitstapjes-eisen van vriend, om hun relatie gezellig te houden.
Dan lees je vrij slecht. TO laat die man geen vaderrol op zich nemen want kind en TO mogen niet ver van elkaar verwijderd zijn (oh jee, kind zou weleens kunnen vallen en dan "mama" nodig hebben. Niet papa, of een verzorger).
En TO hoeft helemaal niet 24/7 aan te staan, dat is echt haar eigen (ongezonde) keuze.
Ze hoeft zich ook al niet te conformeren aan de eisen van vriend om de relatie gezellig te houden, ze mag ook gewoon accepteren dat ze beiden zijn wie ze zijn. En goed gaan comuniceren.
vrijdag 5 juni 2026 om 19:47
Helemaal eens, zo lees en zie ik het ookS-Groot schreef: ↑05-06-2026 13:31Dan lees je vrij slecht. TO laat die man geen vaderrol op zich nemen want kind en TO mogen niet ver van elkaar verwijderd zijn (oh jee, kind zou weleens kunnen vallen en dan "mama" nodig hebben. Niet papa, of een verzorger).
En TO hoeft helemaal niet 24/7 aan te staan, dat is echt haar eigen (ongezonde) keuze.
Ze hoeft zich ook al niet te conformeren aan de eisen van vriend om de relatie gezellig te houden, ze mag ook gewoon accepteren dat ze beiden zijn wie ze zijn. En goed gaan comuniceren.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in