Vriend die altijd weg wil

Ik ben een beetje een huismus, maak het mij graag thuis naar de zin.
Daarnaast ga ik ook zeker graag 1 keer per dag de deur uit wat ondernemen op een vrije dag.
Ook ga ik dagelijks wandelen in onze woonplaats.

Mijn vriend is van een andere bloedgroep. Hij kan niet thuis zijn en moet in zijn vrije tijd zsm de hort op.
Ik laat hem daarin vrij in de zin dat hij zijn hobbies en dingen doet in het weekend en ik vaker alleen thuis ben met ons kind.

Nu hadden we laatst een gezamenlijke dag vrij waarop ons kind naar het kdv ging.
Ons kind zit in een behoorlijk intensieve fase dus ik keek er naar uit om even samen te ontspannen, ik ben immers nooit thuis zonder ons kind.
Ik bedacht dat het wel leuk was om ook samen wat te doen, dus stelde voor om te gaan lunchen in het dorp.

Hij zegt dan ja maar vervolgens loopt hij in de ochtend al te ijsberen en dat het zonde is dat we op een vrije dag alleen maar thuis zitten.
Het lunchen blijkt voor hem dan ineens niet iets leuks maar een blokkade om de hele dag weg te kunnen samen.
Wat dat dan precies moet zijn is niet duidelijk, maar hij wil dan weg en het liefst ver weg, terwijl ik graag wat in de buurt blijf voor mocht er wat zijn bij de opvang met ons kind.

Wat hij wil is verder niet fout maar ik merk dat ik het jammer vind dat hij altijd maar weg wil en dat op dat dagje samen dan ook weer een bepaalde druk ligt.
Is het niet ons kind wat me opjaagt, loopt hij me weer op te jagen.
Ook geeft het mij het gevoel dat mijn gezelschap alleen niet voldoende is en niet leuk is.
Dit heb ik ook uitgesproken maar vervolgens leidt dat niet tot een verbindend gesprek maar een discussie vanuit hem waarom thuis zitten niks is en zonde is.

Ik merk dat deze dag echt iets met mij deed en dat ik me verdrietig en eenzaam voel in mijn leven.
En weet niet zo goed hoe hiermee om te gaan naar de toekomst toe.