Relaties
alle pijlers
Vriend die altijd weg wil
vrijdag 15 mei 2026 om 11:05
Ik ben een beetje een huismus, maak het mij graag thuis naar de zin.
Daarnaast ga ik ook zeker graag 1 keer per dag de deur uit wat ondernemen op een vrije dag.
Ook ga ik dagelijks wandelen in onze woonplaats.
Mijn vriend is van een andere bloedgroep. Hij kan niet thuis zijn en moet in zijn vrije tijd zsm de hort op.
Ik laat hem daarin vrij in de zin dat hij zijn hobbies en dingen doet in het weekend en ik vaker alleen thuis ben met ons kind.
Nu hadden we laatst een gezamenlijke dag vrij waarop ons kind naar het kdv ging.
Ons kind zit in een behoorlijk intensieve fase dus ik keek er naar uit om even samen te ontspannen, ik ben immers nooit thuis zonder ons kind.
Ik bedacht dat het wel leuk was om ook samen wat te doen, dus stelde voor om te gaan lunchen in het dorp.
Hij zegt dan ja maar vervolgens loopt hij in de ochtend al te ijsberen en dat het zonde is dat we op een vrije dag alleen maar thuis zitten.
Het lunchen blijkt voor hem dan ineens niet iets leuks maar een blokkade om de hele dag weg te kunnen samen.
Wat dat dan precies moet zijn is niet duidelijk, maar hij wil dan weg en het liefst ver weg, terwijl ik graag wat in de buurt blijf voor mocht er wat zijn bij de opvang met ons kind.
Wat hij wil is verder niet fout maar ik merk dat ik het jammer vind dat hij altijd maar weg wil en dat op dat dagje samen dan ook weer een bepaalde druk ligt.
Is het niet ons kind wat me opjaagt, loopt hij me weer op te jagen.
Ook geeft het mij het gevoel dat mijn gezelschap alleen niet voldoende is en niet leuk is.
Dit heb ik ook uitgesproken maar vervolgens leidt dat niet tot een verbindend gesprek maar een discussie vanuit hem waarom thuis zitten niks is en zonde is.
Ik merk dat deze dag echt iets met mij deed en dat ik me verdrietig en eenzaam voel in mijn leven.
En weet niet zo goed hoe hiermee om te gaan naar de toekomst toe.
Daarnaast ga ik ook zeker graag 1 keer per dag de deur uit wat ondernemen op een vrije dag.
Ook ga ik dagelijks wandelen in onze woonplaats.
Mijn vriend is van een andere bloedgroep. Hij kan niet thuis zijn en moet in zijn vrije tijd zsm de hort op.
Ik laat hem daarin vrij in de zin dat hij zijn hobbies en dingen doet in het weekend en ik vaker alleen thuis ben met ons kind.
Nu hadden we laatst een gezamenlijke dag vrij waarop ons kind naar het kdv ging.
Ons kind zit in een behoorlijk intensieve fase dus ik keek er naar uit om even samen te ontspannen, ik ben immers nooit thuis zonder ons kind.
Ik bedacht dat het wel leuk was om ook samen wat te doen, dus stelde voor om te gaan lunchen in het dorp.
Hij zegt dan ja maar vervolgens loopt hij in de ochtend al te ijsberen en dat het zonde is dat we op een vrije dag alleen maar thuis zitten.
Het lunchen blijkt voor hem dan ineens niet iets leuks maar een blokkade om de hele dag weg te kunnen samen.
Wat dat dan precies moet zijn is niet duidelijk, maar hij wil dan weg en het liefst ver weg, terwijl ik graag wat in de buurt blijf voor mocht er wat zijn bij de opvang met ons kind.
Wat hij wil is verder niet fout maar ik merk dat ik het jammer vind dat hij altijd maar weg wil en dat op dat dagje samen dan ook weer een bepaalde druk ligt.
Is het niet ons kind wat me opjaagt, loopt hij me weer op te jagen.
Ook geeft het mij het gevoel dat mijn gezelschap alleen niet voldoende is en niet leuk is.
Dit heb ik ook uitgesproken maar vervolgens leidt dat niet tot een verbindend gesprek maar een discussie vanuit hem waarom thuis zitten niks is en zonde is.
Ik merk dat deze dag echt iets met mij deed en dat ik me verdrietig en eenzaam voel in mijn leven.
En weet niet zo goed hoe hiermee om te gaan naar de toekomst toe.
zaterdag 16 mei 2026 om 19:01
Iedereen heeft zijn eigen manier van opladen. De één door thuis te zijn en de ander door de hort op te gaan. Dit zal op verschillende manieren en verschillende tijden zichtbaar worden. Straks komt kind op leeftijd dat je veel samen kunt ondernemen en zal het minder aan de oppervlakte zijn. Bij grotere kinderen zijn er sporten waar je mee gaat. Bij tieners breekt er weer een tijd aan dat je meer bent aangewezen op je eigen levensinvulling.
zaterdag 16 mei 2026 om 20:20
Ik ben TO niet, maar ik zou me bijv kunnen voorstellen dat het kindje van TO soms eerder opgehaald moet worden met koorts. En dat TO het dan niet prettig vind om op 2 uur rijden te zitten ipv op 15 minuten.
Maar aan de andere kant snap ik de vriend van TO juist ook goed, want ik laad zelf over het algemeen ook meer op van buiten de deur iets leuks doen dan van thuis hangen.
Volgens mij loop ik mijn man en kinderen dus ook wel eens wat op te jagen of ze nu eindelijk eens willen aankleden en mee willen komen naar wat dan ook ipv thuis in pyjama voor die tv te blijven zitten.
zaterdag 16 mei 2026 om 20:27
Bedenk wel dat jij dit ziet als een onderhandeling, terwijl zijn hoofd het misschien niet zo interpreteert.Kopjekoffie28 schreef: ↑15-05-2026 11:05Ik laat hem daarin vrij in de zin dat hij zijn hobbies en dingen doet in het weekend en ik vaker alleen thuis ben met ons kind.
Het moet voor hem wel duidelijk zijn dat jij iets inlevert, waar jij wel iets van terug verwacht. Als hij dat niet terug kan of wil geven, dan kost dit jou wat, maar levert het niets op voor jullie beiden.
Het klinkt wel alsof hij behoorlijk neurotisch en rigide is, het zou mij niets verbazen als hier iets van autisme of ad(h)d in het spel is.
Heeft hij hier in het dagelijks leven ook problemen mee of alleen in de relatie?
Ik vraag me ook af hoe dit was in het begin van jullie relatie. Is 1 van jullie veranderd, of heeft 1 van de 2 vanaf het begin al water bij de wijn gedaan?
Het lijkt alsof vriend niet in staat is of de wil heeft om hier een middenweg te zoeken. Ik snap helemaal dat jij je daardoor heel eenzaam voelt.
Zoals sommigen hierboven ook al noemden, is het de vraag of je met hem in een situatie kunt komen waarin ook voldoende rekening met jouw behoeften wordt gehouden.
Ik speel de andere grote Viva-troefkaart: relatietherapie. Als je daarmee ook geen goed gesprek kunt voeren met z'n tweeën, dan kan het zijn dat jullie gewoon niet zo goed bij elkaar passen.
zaterdag 16 mei 2026 om 20:41
Ik zou mij toch echt serieus afvragen wat hij zo niet leuk vindt aan zijn huis, partner en kind dat hij altijd zoveel mogelijk moet wegvluchten van huis.
En ik zou me na een tijd toch echt 2de keuze voelen. Hij wil liever (desnoods) in zijn ééntje op stap dan gezellig met zijn vrouw pakweg te gaan lunchen.
Ik vraag me dus echt af hoe dit op lange termijn gaat uitpakken als kind ouder wordt, hobby's krijgt, er een huishouden moet gedraaid worden, ... en hij daarbij continu wil ontsnappen.
Hoezo moet hij elk weekend de hort op en moet jij dan maar alles recht houden thuis?
Daar ben je toch geen koppel voor? Dan heb je gewoon een inwonende puber die af en toe naar huis komt.
En ik zou me na een tijd toch echt 2de keuze voelen. Hij wil liever (desnoods) in zijn ééntje op stap dan gezellig met zijn vrouw pakweg te gaan lunchen.
Ik vraag me dus echt af hoe dit op lange termijn gaat uitpakken als kind ouder wordt, hobby's krijgt, er een huishouden moet gedraaid worden, ... en hij daarbij continu wil ontsnappen.
Hoezo moet hij elk weekend de hort op en moet jij dan maar alles recht houden thuis?
Daar ben je toch geen koppel voor? Dan heb je gewoon een inwonende puber die af en toe naar huis komt.
wissewis wijzigde dit bericht op 16-05-2026 20:43
15.93% gewijzigd
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 16 mei 2026 om 20:42
Hij was altijd al zo, en ik ook, maar ik paste mij voor het moederschap wat makkelijker aan.
Nu zit ik al vrij ver aan mijn limiet.
Wat betreft de angst; inderdaad ivm koorts(stuipen) en ook het idee als kind bijv verkeerd valt ... het idee dat hij mama nodig heeft en ik dan nog ver weg ben... dat trek ik niet zo goed.
Nu zit ik al vrij ver aan mijn limiet.
Wat betreft de angst; inderdaad ivm koorts(stuipen) en ook het idee als kind bijv verkeerd valt ... het idee dat hij mama nodig heeft en ik dan nog ver weg ben... dat trek ik niet zo goed.
zaterdag 16 mei 2026 om 20:47
zaterdag 16 mei 2026 om 20:53
Hij is wel regelmatig alleen op pad.justagirly schreef: ↑16-05-2026 19:02Vervelend en een beetje herkenbaar uit vorige relatie. Dat is nu ex dus ik heb geen echte tips... Is hij ook regelmatig met de kleine alleen thuis of alleen op pad?
Alleen thuis met ons kind is hij als ik even iets moet zoals de kapper ofzo. Verder niet.
zaterdag 16 mei 2026 om 20:55
Ik vind jullie beide een beetje star. Even gechargeerd: Hij MOET weg, jij wil PERSÉ thuis/in de buurt blijven.
Maar ben eerlijk: hoe vaak is het al voorgenomen dat je jullie kind op moesten halen? En als daarvoor gebeld werd en jij zat voor werk aan de andere kant van het land, zou er dan niemand anders zijn die dit voor je zou kunnen doen? Want niet iedereen werkt tenslotte om de hoek.
Maar ben eerlijk: hoe vaak is het al voorgenomen dat je jullie kind op moesten halen? En als daarvoor gebeld werd en jij zat voor werk aan de andere kant van het land, zou er dan niemand anders zijn die dit voor je zou kunnen doen? Want niet iedereen werkt tenslotte om de hoek.
zaterdag 16 mei 2026 om 20:55
Maar hoezo moet hij "altijd weg" en wil hij zelfs niet thuisblijven om gewoon samen te zijn met zijn kind?Kopjekoffie28 schreef: ↑16-05-2026 20:53Hij is wel regelmatig alleen op pad.
Alleen thuis met ons kind is hij als ik even iets moet zoals de kapper ofzo. Verder niet.
Ik neem daarbij aan dat dat kind er bewust is gekomen en niet totaal ongepland.
En dat hij dik meerderjarig is en geen 21 meer.
Ik zou tegelijk weinig zin hebben in dit gevecht.
Als hij persé naar zijn werk of weg wil ... ga maar.
Maar na een tijd zouden we toch echt uit elkaar gegroeid zijn.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 16 mei 2026 om 20:58
Dan wordt het eens tijd dat jij ook wat meer voor jezelf gaat doen! Ga eens een dagje winkelen met een vriendin of zo (en dan bedoel ik natuurlijk zonder kind!)Kopjekoffie28 schreef: ↑16-05-2026 20:53Hij is wel regelmatig alleen op pad.
Alleen thuis met ons kind is hij als ik even iets moet zoals de kapper ofzo. Verder niet.
Geef hem de kans te ontdekken hoe hij voor zijn kind zorgt. Dan kan hij óf thuis blijven, óf jullie kind meenemen.
Ik denk, als ik jouw reacties zo lees, dat het heel goed zou zijn voor jou om de navelstreng een klein stukje verder los te knippen!
zaterdag 16 mei 2026 om 21:00
Hebben jullie hier geen afspraken over gemaakt?Kopjekoffie28 schreef: ↑16-05-2026 20:47Het gaat mij echter niet om de wens om een keer wat te gaan doen, maar de drang om ALTIJD wat te moeten doen.
En dat er dan al snel wordt uitgesproken dat hij net zo goed had kunnen gaan werken.
Ik heb geen zin om in een soort wedstrijd met zijn werk te zitten.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:00
Jij schrijft precies wat ik denk!Wissewis schreef: ↑16-05-2026 20:41Ik zou mij toch echt serieus afvragen wat hij zo niet leuk vindt aan zijn huis, partner en kind dat hij altijd zoveel mogelijk moet wegvluchten van huis.
En ik zou me na een tijd toch echt 2de keuze voelen. Hij wil liever (desnoods) in zijn ééntje op stap dan gezellig met zijn vrouw pakweg te gaan lunchen.
Ik vraag me dus echt af hoe dit op lange termijn gaat uitpakken als kind ouder wordt, hobby's krijgt, er een huishouden moet gedraaid worden, ... en hij daarbij continu wil ontsnappen.
Hoezo moet hij elk weekend de hort op en moet jij dan maar alles recht houden thuis?
Daar ben je toch geen koppel voor? Dan heb je gewoon een inwonende puber die af en toe naar huis komt.
Deze man gaat nooit thuis zijn. Ook niet als kind ouder wordt! Hooguit als hij/zij een zelfde hobby gaat beoefenen als vader. Anders niet.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:01
Ik voel me oprecht niet goed als ik ver weg ben van mijn kind.moizer schreef: ↑16-05-2026 20:55Ik vind jullie beide een beetje star. Even gechargeerd: Hij MOET weg, jij wil PERSÉ thuis/in de buurt blijven.
Maar ben eerlijk: hoe vaak is het al voorgenomen dat je jullie kind op moesten halen? En als daarvoor gebeld werd en jij zat voor werk aan de andere kant van het land, zou er dan niemand anders zijn die dit voor je zou kunnen doen? Want niet iedereen werkt tenslotte om de hoek.
Gelukkig hoef ik voor mijn werk nooit naar een andere locatie ver weg.
Ik ben zeker ook niet heel flexibel maar denk dat dit er wel een beetje bij hoort met een nog jong kind.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:04
Wie zegt dat zij alles recht moet houden?Wissewis schreef: ↑16-05-2026 20:41Ik zou mij toch echt serieus afvragen wat hij zo niet leuk vindt aan zijn huis, partner en kind dat hij altijd zoveel mogelijk moet wegvluchten van huis.
En ik zou me na een tijd toch echt 2de keuze voelen. Hij wil liever (desnoods) in zijn ééntje op stap dan gezellig met zijn vrouw pakweg te gaan lunchen.
Ik vraag me dus echt af hoe dit op lange termijn gaat uitpakken als kind ouder wordt, hobby's krijgt, er een huishouden moet gedraaid worden, ... en hij daarbij continu wil ontsnappen.
Hoezo moet hij elk weekend de hort op en moet jij dan maar alles recht houden thuis?
Daar ben je toch geen koppel voor? Dan heb je gewoon een inwonende puber die af en toe naar huis komt.
Ik ken mensen die om die reden gescheiden zijn.
Ik ben heel graag thuis maar ik moet er niet aan denken om een heel weekend thuis te zijn. Niets mis met mensen die niet buiten komen maar ik zou er niet kunnen mee samen leven.
Als ik op een dating profiel zie staan 'ik hou van klussen en in de tuin werken' gaat die man onverbiddelijk naar links. Ik hou van de wereld rond mij ontdekken.
Mensen zijn verschillend en met beide types is niets mis. Maar ze zijn moeilijk te combineren.
zaterdag 16 mei 2026 om 21:04
Ik ben een enorme huismus, dus ik begrijp je goed. Maar ik begrijp ook wel dat hij misschien wel iets langer dan een lunch samen met je op pad wil op jullie gezamenlijke vrije dag zonder kind. Vooral als jullie dat misschien niet zo vaak doen. Thuis beland je misschien ook wel weer sneller in 'ieder je eigen ding'.
Je zegt ook 'ik ben immers nooit thuis zonder ons kind'. Als je daar behoefte aan hebt, kun je dan niet met hem afspreken dat hij ook gewoon eens op pad gaat met alleen kind?
De balans lijkt wel wat ver weg bij jullie, maar wel vanuit beide kanten.
Je zegt ook 'ik ben immers nooit thuis zonder ons kind'. Als je daar behoefte aan hebt, kun je dan niet met hem afspreken dat hij ook gewoon eens op pad gaat met alleen kind?
De balans lijkt wel wat ver weg bij jullie, maar wel vanuit beide kanten.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
