Relaties
alle pijlers
Vriend minder sociaal
maandag 9 november 2020 om 01:20
Hallo iedereen,
Lees al een tijdje mee maar nu toch een account gemaakt om mijn vraag te plaatsen. Ik heb ongeveer 2 jaar een vriend, al een tijd knaagt het dat hij niet erg een sociaal leven heeft. Dat het niet heel veel is wist ik van het begin, maar het lijkt steeds minder te worden. Ik heb ook een beperkte kring, maar heb nog wel wat vrienden wat ik waar mee doe. Hij niet echt en heeft daarnaast , naast zijn ouders en een zus niet veel familie. Ik wel. Ik vind het leuk om met mensen te zijn en ik had altijd een soort van ‘gedroomd’ dat ik met iemand samen zou zijn die ook een groot sociaal netwerk zou hebben en we ook vaak met zijn vrienden/aanhang iets kunnen doen. Niet alleen met de mijne. Ik zie dat mensen om me heen dat wel hebben en word er toch ergens jaloers op.. het is geen halszaak en iets waar hij wat aan kan doen, maar het knaagt ontzettend aan me. We doen ook nooit wat gezelligs met anderen. Soms met mijn vrienden, anders niet. Soms als ik de toekomst voor me zie denk ik ‘wat saai’. Ik
Vind het erg van mijzelf dat ik dit erg vind, maar weet niet wat ik er mee moet doen. Het met hem bespreken gaat lastig, want het is nou eenmaal zo. Het valt me alleen (ook door Corona) op dat hij bijna niemand heeft. En ik zelf zou het juist zo leuk vinden dat mijn vriend leuke vrienden heeft we met z’n allen leuke dingen doen etc. Ik heb het gevoel dat ik me aanstel. Alleen ik merk de laatste tijd dus dat ik jaloers ben op andere stelen die wel weekendjes gezellig doorbrengen met hun vrienden (niet alleen van 1 kant). Maar goed, ik
val in herhaling. Herkent iemand dit? Tips anyone?
Lees al een tijdje mee maar nu toch een account gemaakt om mijn vraag te plaatsen. Ik heb ongeveer 2 jaar een vriend, al een tijd knaagt het dat hij niet erg een sociaal leven heeft. Dat het niet heel veel is wist ik van het begin, maar het lijkt steeds minder te worden. Ik heb ook een beperkte kring, maar heb nog wel wat vrienden wat ik waar mee doe. Hij niet echt en heeft daarnaast , naast zijn ouders en een zus niet veel familie. Ik wel. Ik vind het leuk om met mensen te zijn en ik had altijd een soort van ‘gedroomd’ dat ik met iemand samen zou zijn die ook een groot sociaal netwerk zou hebben en we ook vaak met zijn vrienden/aanhang iets kunnen doen. Niet alleen met de mijne. Ik zie dat mensen om me heen dat wel hebben en word er toch ergens jaloers op.. het is geen halszaak en iets waar hij wat aan kan doen, maar het knaagt ontzettend aan me. We doen ook nooit wat gezelligs met anderen. Soms met mijn vrienden, anders niet. Soms als ik de toekomst voor me zie denk ik ‘wat saai’. Ik
Vind het erg van mijzelf dat ik dit erg vind, maar weet niet wat ik er mee moet doen. Het met hem bespreken gaat lastig, want het is nou eenmaal zo. Het valt me alleen (ook door Corona) op dat hij bijna niemand heeft. En ik zelf zou het juist zo leuk vinden dat mijn vriend leuke vrienden heeft we met z’n allen leuke dingen doen etc. Ik heb het gevoel dat ik me aanstel. Alleen ik merk de laatste tijd dus dat ik jaloers ben op andere stelen die wel weekendjes gezellig doorbrengen met hun vrienden (niet alleen van 1 kant). Maar goed, ik
val in herhaling. Herkent iemand dit? Tips anyone?
maandag 9 november 2020 om 11:19
Weinig vrienden hebben hoeft geen probleem te zijn. De reden waarom dit zo is wel. Het zegt veel over zijn karakter en persoonlijkheid.
Maar hoe gaat hij om met anderen? Is hij gastvrij, sociaal en praat hij makkelijk met anderen (niet alleen bekenden)?
Of zegt hij niets in gezelschap, is een saaie muurbloem die liever weinig mensen over de vloer heeft?
Kijk verder naar wat hij doet in het leven. Heeft hij wel hobby's, sport, een baan of opleiding? Of hangt hij na werk of studie op de bank? Wil hij uitstapjes maken en reizen of blijft hij liever altijd thuis?
Kijk dus naar de reden van zijn ontbrekende sociale leven. Waarom heeft hij geen contacten en waarom kan hij ze niet onderhouden? Het kan wijzen op sociale problemen of andere ellende en dat is een goede voorspeller voor ee toekomst. Daarnaast kijk naar zijn gedrag. Is hij actief, ondernemend en sociaal (dus leuk in de omgang). Dan is het zeer opmerkelijk dat hij niemand heeft.
Je wilt ook geen relatie waarbij jij altijd initiatief moet nemen, iemand die enorm aan jou hangt, iemand die jouw gasten de deur uitkijkt etc.
Maar hoe gaat hij om met anderen? Is hij gastvrij, sociaal en praat hij makkelijk met anderen (niet alleen bekenden)?
Of zegt hij niets in gezelschap, is een saaie muurbloem die liever weinig mensen over de vloer heeft?
Kijk verder naar wat hij doet in het leven. Heeft hij wel hobby's, sport, een baan of opleiding? Of hangt hij na werk of studie op de bank? Wil hij uitstapjes maken en reizen of blijft hij liever altijd thuis?
Kijk dus naar de reden van zijn ontbrekende sociale leven. Waarom heeft hij geen contacten en waarom kan hij ze niet onderhouden? Het kan wijzen op sociale problemen of andere ellende en dat is een goede voorspeller voor ee toekomst. Daarnaast kijk naar zijn gedrag. Is hij actief, ondernemend en sociaal (dus leuk in de omgang). Dan is het zeer opmerkelijk dat hij niemand heeft.
Je wilt ook geen relatie waarbij jij altijd initiatief moet nemen, iemand die enorm aan jou hangt, iemand die jouw gasten de deur uitkijkt etc.
maandag 9 november 2020 om 11:41
Als jij behoefte hebt aan meer sociale contacten, dan zul je daar zelf voor moeten zorgen. Je kunt dit niet in de schoenen schuiven van je vriend. Vooral niet als hij zelf dik tevreden is zo. Maar, de vraag is: Is hij tevreden, of staat hij ervoor open om samen op zoek te gaan naar bijv. een ander stel om een vriendschap mee op te bouwen? Wie weet!
Mijn vriend en ik hebben beiden niet erg veel vrienden, maar dat maakt niet uit! Want de vrienden die we wel hebben, die zullen in elk geval altijd voor ons klaarstaan en andersom. Ik heb via het internet wel eens pogingen gedaan om nieuwe sociale contacten op te doen. En dat gaat goed, tot je na een aantal leuke gesprekken eens wat afspreekt. Dan haken de meesten toch last minute af, want dan vinden ze het toch wat te spannend. En dat is jammer.
Mijn vriend en ik hebben beiden niet erg veel vrienden, maar dat maakt niet uit! Want de vrienden die we wel hebben, die zullen in elk geval altijd voor ons klaarstaan en andersom. Ik heb via het internet wel eens pogingen gedaan om nieuwe sociale contacten op te doen. En dat gaat goed, tot je na een aantal leuke gesprekken eens wat afspreekt. Dan haken de meesten toch last minute af, want dan vinden ze het toch wat te spannend. En dat is jammer.
maandag 9 november 2020 om 13:53
Zie nu alle reacties pas vanwege werk, zal zeker meeschrijven. Bedankt voor jullie reacties, fijn om de verschillende perspectieven hierop te lezen.
Het is dubbel, hij gaat wel altijd mee naar vrienden als ik dat vraag. Het is niet zo dat hij nooit zin heeft in sociale contacten of anti sociaal is (misschien had ik idd voor een andere titel moeten gaan) maar heeft hier denk ik minder behoefte aan dan ik. Wat natuurlijk moet kunnen en ik begrip voor heb en hem moet accepteren als persoon. Het is ook een beetje zoals eerder al werd gezegd in dit topic: het voelt een beetje als in de zelfde kringen zijn, niet vooruit komen / ontwikkelen. Hij is snel tevreden en vindt alles maar goed, terwijl ik juist meer wil (=onrust, ook niet goed). Maar kan ik de verantwoordelijkheid bij een partner neerleggen om zelf / samen verder te ontwikkelen?
We doen overigens wel vaak dingen samen, uit eten, weekendjes weg etc. Vaker op mijn initiatief, maar hij geeft het ook weleens aan.
Hij zit wel vaker liever op de bank en heeft geen specifieke hobby. Deed een tijdje aan voetbal, maar nu niet meer vanwege een blessure. Misschien dat dit ook knaagt, dat hij niet veel doet om verder te ontwikkelen zelf. Maar merk dat het averechts werk als ik er een opmerking over maak.
Verder ligt het misschien dieper. Ik kom uit een 'gebroken' gezin, nooit echt gelukkig, ouders gescheiden etc. Ik heb daarom altijd verlangd naar juist wel een hecht gezin, fijn sociaal netwerk, veel familie en ik heb altijd een beetje gedacht dat wel bij mijn partner te kunnen vinden. Dat heb ik nu dus niet. Heb hierdoor de angst dat we net als mijn ouders eindigen. Maar is een 'vriend met rijk sociaal leven' wel een realistische 'eis'? Ik ben bang dat als ik hem laat gaan een fijne man laat gaan alleen maar vanwege weinig vrienden. Hoeft niet raar te zijn als ik het wel om die reden doe, maar word ik er uiteindelijk gelukkig van? Ik weet het niet, en kan het ook niet even proberen.
En jaloers is inderdaad niet het juiste woord. Ik ben 28, hij 31. Ik gun het anderen, maar betrap mezelf soms op de gedachte 'hoezo kan het bij mij niet zo zijn'?
De relatie gaat verder prima. Al merk ik de laatste tijd wat meer discussies omdat dit soort dingen mij dwars zitten en ik me ga irriteren aan alle kleine dingen. Halen hij, en ik, geen energie uit. Hij heeft het idee dat ik ook maar van alles zoek om een discussie te beginnen, is de laatste tijd ook zo. Zoals ik al eerder zei, ik vind het moeilijk dit probleem aan te kaarten omdat hij niets kan doen aan de hoeveelheid vrienden / familie die hij heeft en hij het ook allemaal goed vind. Ik wil hem niet alleen maar kwetsen. Ik wil in ieder geval wel aan werken, of in ieder geval een beslissing over nemen, maar vind het erg lastig.
Het is dubbel, hij gaat wel altijd mee naar vrienden als ik dat vraag. Het is niet zo dat hij nooit zin heeft in sociale contacten of anti sociaal is (misschien had ik idd voor een andere titel moeten gaan) maar heeft hier denk ik minder behoefte aan dan ik. Wat natuurlijk moet kunnen en ik begrip voor heb en hem moet accepteren als persoon. Het is ook een beetje zoals eerder al werd gezegd in dit topic: het voelt een beetje als in de zelfde kringen zijn, niet vooruit komen / ontwikkelen. Hij is snel tevreden en vindt alles maar goed, terwijl ik juist meer wil (=onrust, ook niet goed). Maar kan ik de verantwoordelijkheid bij een partner neerleggen om zelf / samen verder te ontwikkelen?
We doen overigens wel vaak dingen samen, uit eten, weekendjes weg etc. Vaker op mijn initiatief, maar hij geeft het ook weleens aan.
Hij zit wel vaker liever op de bank en heeft geen specifieke hobby. Deed een tijdje aan voetbal, maar nu niet meer vanwege een blessure. Misschien dat dit ook knaagt, dat hij niet veel doet om verder te ontwikkelen zelf. Maar merk dat het averechts werk als ik er een opmerking over maak.
Verder ligt het misschien dieper. Ik kom uit een 'gebroken' gezin, nooit echt gelukkig, ouders gescheiden etc. Ik heb daarom altijd verlangd naar juist wel een hecht gezin, fijn sociaal netwerk, veel familie en ik heb altijd een beetje gedacht dat wel bij mijn partner te kunnen vinden. Dat heb ik nu dus niet. Heb hierdoor de angst dat we net als mijn ouders eindigen. Maar is een 'vriend met rijk sociaal leven' wel een realistische 'eis'? Ik ben bang dat als ik hem laat gaan een fijne man laat gaan alleen maar vanwege weinig vrienden. Hoeft niet raar te zijn als ik het wel om die reden doe, maar word ik er uiteindelijk gelukkig van? Ik weet het niet, en kan het ook niet even proberen.
En jaloers is inderdaad niet het juiste woord. Ik ben 28, hij 31. Ik gun het anderen, maar betrap mezelf soms op de gedachte 'hoezo kan het bij mij niet zo zijn'?
De relatie gaat verder prima. Al merk ik de laatste tijd wat meer discussies omdat dit soort dingen mij dwars zitten en ik me ga irriteren aan alle kleine dingen. Halen hij, en ik, geen energie uit. Hij heeft het idee dat ik ook maar van alles zoek om een discussie te beginnen, is de laatste tijd ook zo. Zoals ik al eerder zei, ik vind het moeilijk dit probleem aan te kaarten omdat hij niets kan doen aan de hoeveelheid vrienden / familie die hij heeft en hij het ook allemaal goed vind. Ik wil hem niet alleen maar kwetsen. Ik wil in ieder geval wel aan werken, of in ieder geval een beslissing over nemen, maar vind het erg lastig.
ladyyy1991 wijzigde dit bericht op 09-11-2020 14:20
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
5.53% gewijzigd
maandag 9 november 2020 om 14:30
To, het lijkt mij meer om andere dingen gaan dan die sociale contacten. Hij is sneller tevreden met de stand van zaken en jij vindt het leuker om nieuwe dingen te doen en zaken af te wisselen. En initiatief van nieuwe dingen komt voornamelijk bij jou vandaan toch? Kunnen jullie nog wel leuk kletsen over zaken?
Het is wel zo dat als jij wel nieuwe dingen blijft doen/meer prikkels krijgt, je uit elkaar kunt groeien. Want als je altijd doet, wat je altijd gedaan hebt, zal alles blijven zoals het was. Maar als je regelmatig andere dingen doet/probeert, dan verander je toch.
Trouwens het lijkt mij ook saai om een relatie te hebben met iemand die vooral bank hangt en weinig interesses heeft én intiatief vaak bij mij moet liggen. Wat is dan de toegevoegde waarde van diegene? Ja, hij is lief, maar voegt hij iets toe? Of zou je in je eentje het eigenlijk net zo leuk kunnen hebben?
Het is wel zo dat als jij wel nieuwe dingen blijft doen/meer prikkels krijgt, je uit elkaar kunt groeien. Want als je altijd doet, wat je altijd gedaan hebt, zal alles blijven zoals het was. Maar als je regelmatig andere dingen doet/probeert, dan verander je toch.
Trouwens het lijkt mij ook saai om een relatie te hebben met iemand die vooral bank hangt en weinig interesses heeft én intiatief vaak bij mij moet liggen. Wat is dan de toegevoegde waarde van diegene? Ja, hij is lief, maar voegt hij iets toe? Of zou je in je eentje het eigenlijk net zo leuk kunnen hebben?
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
maandag 9 november 2020 om 14:47
@dianaf we kunnen nog wel leuk kletsen over dingen en kunnen het ook leuk hebben samen. Ik merk alleen dat ik sneller opzoek ga idd naar nieuwe prikkels. Wordt best onrustig van altijd hetzelfde. Soms wil ik dat ik wat meer was als hij, niets steeds meer / beter willen, dat kan ook best (mentaal) vermoeiend zijn. Hij heeft wat moeite met nieuwe dingen verzinnen / initiatief nemen en uit zijn liefde anders.
Ik vind de vraag van toegevoegde waarde eigenlijk best lastig. Ik denk dat hij zeker wel een aanvulling is, maar of ik het in mijn eentje ook leuk kan hebben? Ik denk het wel. Of hij mijn leven veeel leuker maakt, ik denk het niet. Hebben de gene met partners hier dat wel? Hij maakt me ook niet per se gelukkiger, maar was zonder hem ook al niet super gelukkig
Maar ik voel me fijn bij hem en ik kan juist wel helemaal mezelf zijn en hij accepteert dat. Heb ook zeker mijn issues gehad en hij heeft me daarin altijd gesteund, dat vind ik ook belangrijk. Misschien worstel ik ook met de vraag wat ik belangrijk vind (op de lange termijn) in een relatie.
Ik vind de vraag van toegevoegde waarde eigenlijk best lastig. Ik denk dat hij zeker wel een aanvulling is, maar of ik het in mijn eentje ook leuk kan hebben? Ik denk het wel. Of hij mijn leven veeel leuker maakt, ik denk het niet. Hebben de gene met partners hier dat wel? Hij maakt me ook niet per se gelukkiger, maar was zonder hem ook al niet super gelukkig
Maar ik voel me fijn bij hem en ik kan juist wel helemaal mezelf zijn en hij accepteert dat. Heb ook zeker mijn issues gehad en hij heeft me daarin altijd gesteund, dat vind ik ook belangrijk. Misschien worstel ik ook met de vraag wat ik belangrijk vind (op de lange termijn) in een relatie.
maandag 9 november 2020 om 14:52
Als ik jou een na laatste post lees, lijkt het me dat je gevoel al aangeeft niet meer verder te willen. Daarom heb je de laatste tijd veel meer discussie, je 'zoekt' eigenlijk iets om over te vallen. Snap je wat ik bedoel?
Diep in je hart weet je het, er komt wat twijfel, maar je wil er nog niet echt aan.
Diep in je hart weet je het, er komt wat twijfel, maar je wil er nog niet echt aan.
@Doeslief
maandag 9 november 2020 om 15:00
Bekijk het eens op een positieve manier. Mijn man heeft ook minder/nauwelijks vrienden. Ik heb dat meer, hij heeft wel een goede band met ouders en broers.
Als we iets gaan doen komt het initiatief bijna altijd van mij. Hij gaat er altijd in mee. Hij is heel makkelijk en ik vind dat heerlijk. We hebben dezelfde interesses waardoor dat ook goed kan. Ik bepaal altijd de vakantie. Hij heeft een paar dingen die hij niet wil en verder vind hij het heerlijk dat ik het uitzoek en regel. Ik kan daardoor helemaal mijn ding doen.
Mijn man werkt ook thuis vanaf maart maar hij heeft wel een hobby waardoor hij niet hele dagen op de bank hangt. Ik denk dat dat wel scheelt. Het houdt hem heerlijk bezig en hij praat er graag over met mij. Ik heb er ook interesse in dus dat is makkelijk. Hij is ook geinteresseerd in mijn hobby. Wij hebben hierdoor veel gesprek stof samen en dat vinden we heerlijk.
Als we iets gaan doen komt het initiatief bijna altijd van mij. Hij gaat er altijd in mee. Hij is heel makkelijk en ik vind dat heerlijk. We hebben dezelfde interesses waardoor dat ook goed kan. Ik bepaal altijd de vakantie. Hij heeft een paar dingen die hij niet wil en verder vind hij het heerlijk dat ik het uitzoek en regel. Ik kan daardoor helemaal mijn ding doen.
Mijn man werkt ook thuis vanaf maart maar hij heeft wel een hobby waardoor hij niet hele dagen op de bank hangt. Ik denk dat dat wel scheelt. Het houdt hem heerlijk bezig en hij praat er graag over met mij. Ik heb er ook interesse in dus dat is makkelijk. Hij is ook geinteresseerd in mijn hobby. Wij hebben hierdoor veel gesprek stof samen en dat vinden we heerlijk.
maandag 9 november 2020 om 15:01
Of je probeert hem nu weg te duwen om te kijken of hij blijft. Omdat je tegen de 30 loopt en dus misschien gevoelsmatig moet 'kiezen' of dit de man is waar jij je gezin (wat dus heel erg niet uit elkaar moet vallen) mee op gaat bouwen.Blijenvrij schreef: ↑09-11-2020 14:52Als ik jou een na laatste post lees, lijkt het me dat je gevoel al aangeeft niet meer verder te willen. Daarom heb je de laatste tijd veel meer discussie, je 'zoekt' eigenlijk iets om over te vallen. Snap je wat ik bedoel?
Diep in je hart weet je het, er komt wat twijfel, maar je wil er nog niet echt aan.
Ik zou eens met een professional gaan praten hierover. Ik denk dat het veel meer in jou zit dan in zijn manier van sociaal netwerk.
maandag 9 november 2020 om 15:06
Ja, hier ben ik dus ook bang voor. Dat ik straks wel iemand vind waar ik van droomde en met een sociaal netwerk en het dan weer ergens anders door niet lukt. Dat bedoelde ik ook met ik kan dat niet even proberen, straks verlies ik iemand die juist goed voor mij is.elein schreef: ↑09-11-2020 15:01Of je probeert hem nu weg te duwen om te kijken of hij blijft. Omdat je tegen de 30 loopt en dus misschien gevoelsmatig moet 'kiezen' of dit de man is waar jij je gezin (wat dus heel erg niet uit elkaar moet vallen) mee op gaat bouwen.
Ik zou eens met een professional gaan praten hierover. Ik denk dat het veel meer in jou zit dan in zijn manier van sociaal netwerk.
De stap naar professional is een stap die ik al lang moeilijk vind, niet alleen vanwege de relatie waar ik in zit. Maar dus ook vanwege mijn gebroken gezin en daardoor juist meer hechting/fijn sociaal netwerk zoek bij een ander. En meer angst heb hetzelfde te eindigen als mijn ouders.
Maar goed, soms hoor ik om me heen mensen zeggen ‘mijn partner vult me zo goed aan, ben zoveel gelukkiger vanwege hem’ etc. dat ik dan denk, zit mijn relatie wel goed, zijn deze ‘kleine dingen’ dan toch we groter dan ik dacht? Ik moet het misschien niet vergelijken, maar doe ik (onbewust) wel.
maandag 9 november 2020 om 15:11
Ja, hij is wel heel makkelijk en staat (bijna) overal voor open- wat idd mooi is. Maar vond jij het dan nooit lastig dat het nooit vanuit hem kwam? Of niet vaak. Hoe heb jij hiermee leren omgaan? Ik maak uit je post op dat je dit hebt kunnen accepteren, ik ben nu (nog) niet op dat punt en zie het juist als iets negatiefs.ExodusRedux schreef: ↑09-11-2020 15:00Bekijk het eens op een positieve manier. Mijn man heeft ook minder/nauwelijks vrienden. Ik heb dat meer, hij heeft wel een goede band met ouders en broers.
Als we iets gaan doen komt het initiatief bijna altijd van mij. Hij gaat er altijd in mee. Hij is heel makkelijk en ik vind dat heerlijk. We hebben dezelfde interesses waardoor dat ook goed kan. Ik bepaal altijd de vakantie. Hij heeft een paar dingen die hij niet wil en verder vind hij het heerlijk dat ik het uitzoek en regel. Ik kan daardoor helemaal mijn ding doen.
Mijn man werkt ook thuis vanaf maart maar hij heeft wel een hobby waardoor hij niet hele dagen op de bank hangt. Ik denk dat dat wel scheelt. Het houdt hem heerlijk bezig en hij praat er graag over met mij. Ik heb er ook interesse in dus dat is makkelijk. Hij is ook geinteresseerd in mijn hobby. Wij hebben hierdoor veel gesprek stof samen en dat vinden we heerlijk.
maandag 9 november 2020 om 15:15
maandag 9 november 2020 om 15:26
Het is uiteraard wel een beetje geven en nemen. Juist omdat hij zo makkelijk is kan ik veel bepalen waar we heen gaan. Plekken bezichtigen waar we nog nooit geweest zijn en waar ik graag naar toe zou willen. Ik had hiervoor een vriend waarbij we altijd compromis moesten sluiten. Ik vond het vreselijk. Hij was ook super sociaal waardoor we uiteindelijk meer dingen apart van elkaar deden dan samen.Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 15:11Ja, hij is wel heel makkelijk en staat (bijna) overal voor open- wat idd mooi is. Maar vond jij het dan nooit lastig dat het nooit vanuit hem kwam? Of niet vaak. Hoe heb jij hiermee leren omgaan? Ik maak uit je post op dat je dit hebt kunnen accepteren, ik ben nu (nog) niet op dat punt en zie het juist als iets negatiefs.
Ik vond de vorige ook wel een vader figuur maar mijn huidige man nog veel meer. Ook omdat ik zelf helemaal los kan gaan in baby spullen en kleding. Dan is daar geen gedoe over. Over de opvoeding is hij ook makkelijk maar gelukkig niet te makkelijk. Hij steunt mij altijd en heb een heerlijke baby tijd gehad omdat hij zo makkelijk was. Hij was er altijd voor mij en de baby. Geen man die zo nodig naar voetbal moest ofzo.
Ik weet dat ik niet nu hoef te beginnen over vakantie, want nog ver weg en onzeker door corona. Maar wanneer het zo ver is suggeert hij over een vakantie bestelling en dan ik helemaal los. Het heerlijke hiervan is dat ik het helemaal kan uitzoeken naar mijn smaak (wat in ons geval ook zijn smaak is). Als er echt iets is wat hij niet wil dan zegt hij dat maar verder maakt het hem niet uit.
Als ik zeg dat we feestje hebben bij mijn vrienden dan gaat hij gezellig mee. We zijn om ste beurt te bob. Na het feestje zegt hij vaak dat hij een leuke tijd heeft gehad en dat het gezellig was. Het hoeft voor hem niet elke week maar zo af en toe vind hij echt wel leuk.
maandag 9 november 2020 om 15:33
Ze zeggen wel eens dat vrouwen eerst een man hebben die wat socialer en "stoerder" is om de wereld te ontdekken en lekker te gaan feesten. Tot dat ze een kinderwens hebben en dan bezeffen dat het niet de juiste man daarvoor is. Daarna vinden ze een lieve zorgzame man die minder sociaal is die ze als de vader van hun kinderen zien. Juist omdat dat soort mannen er voor het gezin zijn.
maandag 9 november 2020 om 16:07
Dit is eigenlijk precies hoe mijn vriend is haha. Al geniet hij meer van een all-inclusive hele dag op het strand liggen vakanties en ik meer van het doen. Maar daarin vinden we een compromis. Soms komt het wel over dat hij het doet voor mij en het haast lijkt alsof hij het zelf liever niet doet (al zegt hij dat hij t anders wel zou zeggen). Krijg jij dat gevoel ook weleens? We hebben verder opzich dezelfde interesses, kleine dingen misschien niet; ik hou van spelletjes spelen, hij niet. Al doet hij t wel af en toe (voor mij).ExodusRedux schreef: ↑09-11-2020 15:26Het is uiteraard wel een beetje geven en nemen. Juist omdat hij zo makkelijk is kan ik veel bepalen waar we heen gaan. Plekken bezichtigen waar we nog nooit geweest zijn en waar ik graag naar toe zou willen. Ik had hiervoor een vriend waarbij we altijd compromis moesten sluiten. Ik vond het vreselijk. Hij was ook super sociaal waardoor we uiteindelijk meer dingen apart van elkaar deden dan samen.
Ik vond de vorige ook wel een vader figuur maar mijn huidige man nog veel meer. Ook omdat ik zelf helemaal los kan gaan in baby spullen en kleding. Dan is daar geen gedoe over. Over de opvoeding is hij ook makkelijk maar gelukkig niet te makkelijk. Hij steunt mij altijd en heb een heerlijke baby tijd gehad omdat hij zo makkelijk was. Hij was er altijd voor mij en de baby. Geen man die zo nodig naar voetbal moest ofzo.
Ik weet dat ik niet nu hoef te beginnen over vakantie, want nog ver weg en onzeker door corona. Maar wanneer het zo ver is suggeert hij over een vakantie bestelling en dan ik helemaal los. Het heerlijke hiervan is dat ik het helemaal kan uitzoeken naar mijn smaak (wat in ons geval ook zijn smaak is). Als er echt iets is wat hij niet wil dan zegt hij dat maar verder maakt het hem niet uit.
Als ik zeg dat we feestje hebben bij mijn vrienden dan gaat hij gezellig mee. We zijn om ste beurt te bob. Na het feestje zegt hij vaak dat hij een leuke tijd heeft gehad en dat het gezellig was. Het hoeft voor hem niet elke week maar zo af en toe vind hij echt wel leuk.
Ik heb het alleen nog moeilijk met er positief naar kijken zoals jij nu doet. Hij gaat ook mee naar een feestje, maar ik zou graag ook eens naar een feestje van hem willen. Mja, dit is het stukje accepteren denk ik ook. Wel heel fijn om te lezen hoe jij er mee omgaat!
ladyyy1991 wijzigde dit bericht op 09-11-2020 16:13
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
7.73% gewijzigd
maandag 9 november 2020 om 16:10
Ja, eigenlijk wel. Ik denk dat ik dat ook ‘afkijk’ bij anderen. Vrienden / nichten die er opeens een heel sociaal leven bij hebben (sommigen die eerst 0 vrienden hadden) vanwege hun partner. En dat ik denk, wat ik al eerder zei, waarom niet bij mij. Ik merk dat ik dat graag wil. Maar ook de mooie kanten van onze relatie moet zien. Betrap mezelf op de gedachte dat ik denk ‘als ik het toch zelf moet zoeken, waarom zit ik in deze relatie’. Terwijl een relatie niet alleen om sociale dingen gaat, maar toch.. het knaagt.Marana schreef: ↑09-11-2020 15:15Jij vindt dus dat jij te weinig contacten hebt, en je wilt dat je vriend dat met zijn contacten voor jou opvult?
Je kunt dat beter uit jezelf halen. Waarom heb jij ook maar een klein sociaal leven? Kun jij dat voor jezelf niet veranderen? Kun je niet de prikkels zoeken, zelf, zonder hem?
maandag 9 november 2020 om 16:14
nou dan zit je over een paar jaar met kinderen en een man waar weinig uitkomt...zijn dagdromen meisje heb je niets aan.Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 14:58@Blijenvrij misschien heb je ook gelijk. Ik vind het alleen zo lastig, het is iemand die ik wel als vader van mijn (toekomstige) kinderen zie en ook een toekomst mee zie/zag.
Je bent gewoon niet gelukkig met hem, je komt erachter na 2 jaar dat jullie minder goed bij elkaar passen dan dat je eerder had gedacht.
Die dingen gebeuren...
maandag 9 november 2020 om 16:22
Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 16:10Ja, eigenlijk wel. Ik denk dat ik dat ook ‘afkijk’ bij anderen. Vrienden / nichten die er opeens een heel sociaal leven bij hebben (sommigen die eerst 0 vrienden hadden) vanwege hun partner. En dat ik denk, wat ik al eerder zei, waarom niet bij mij. Ik merk dat ik dat graag wil. Maar ook de mooie kanten van onze relatie moet zien. Betrap mezelf op de gedachte dat ik denk ‘als ik het toch zelf moet zoeken, waarom zit ik in deze relatie’. Terwijl een relatie niet alleen om sociale dingen gaat, maar toch.. het knaagt.
Als zo'n relatie over gaat zijn ze ook in 1 klap dat hele sociale leven kwijt he, besef je dat? Dat is waarom je het vooral vanuit jezelf moet doen. Zoek je eigen vrienden, onderneem zelf actie om nieuwe contacten op te doen. Dat kan ook prima als je een relatie hebt.
maandag 9 november 2020 om 16:23
Nog een reactie van mij uit. Ik word morgen 30 en ik heb mij de afgelopen jaren zo af en toe ook wel eens afgevraagd 'Is dit de ware voor mij?'. En zo nu en dan heb ik om me heen gekeken en zag het gras bij een ander soms groener. Maar je hoort ook af en toe verhalen dat je denkt 'Bof ik even!'. Dus ja...
Ik denk dat dit voor veel vrouwen vóór de 30, met een relatie en eventueel de wens om een gezinnetje te stichten, herkenbaar is. Je legt de relatie nog eens onder de loep, en mocht je tot de conclusie komen dat die relatie niet eeuwig stand gaat houden, dan heb je nog tijd om een nieuwe liefde te vinden.
Ik denk dat dit voor veel vrouwen vóór de 30, met een relatie en eventueel de wens om een gezinnetje te stichten, herkenbaar is. Je legt de relatie nog eens onder de loep, en mocht je tot de conclusie komen dat die relatie niet eeuwig stand gaat houden, dan heb je nog tijd om een nieuwe liefde te vinden.
maandag 9 november 2020 om 16:42
Ik denk dat het heel verstandig is om juist nu je relatie goed onder de loep te nemen. Je wilt ooit kinderen. En dat doe je niet zomaar met iemand. Waarom tijd investeren in iemand waar geen toekomst mee is. Dat is bij vrouwen (waar de klok hard tikt met 30) totaal anders dan bij mannen die alle tijd hebben.
Ik zou er niet aan moeten denken dat iemand het altijd met mij eens is, nooit zelf initiatief neemt, geen eigen vrienden/sport/hobby's heeft en waarbij alles altijd van mij zou moeten komen. Juist van iemand die zelf actief is krijg jij weer energie, je ontmoet andere mensen en komt nog eens ergens.
Bedenk dat jij straks ook de persoon bent die alle uitstapjes met de kinderen moet regelen, alles rondom school, speelafspraakjes, sport en de vakanties volledig regelen. Hij lift volledig op jou mee. Waarschijnlijk naast jouw verantwoordelijkheid voor huishouden en wellicht financiën.
Ik denk dat hij op de lange termijn jou een boel energie gaat kosten. Ipv dat je elkaar aanvult en een verrijking bent voor elkaars leven.
Ik zou er niet aan moeten denken dat iemand het altijd met mij eens is, nooit zelf initiatief neemt, geen eigen vrienden/sport/hobby's heeft en waarbij alles altijd van mij zou moeten komen. Juist van iemand die zelf actief is krijg jij weer energie, je ontmoet andere mensen en komt nog eens ergens.
Bedenk dat jij straks ook de persoon bent die alle uitstapjes met de kinderen moet regelen, alles rondom school, speelafspraakjes, sport en de vakanties volledig regelen. Hij lift volledig op jou mee. Waarschijnlijk naast jouw verantwoordelijkheid voor huishouden en wellicht financiën.
Ik denk dat hij op de lange termijn jou een boel energie gaat kosten. Ipv dat je elkaar aanvult en een verrijking bent voor elkaars leven.
maandag 9 november 2020 om 16:45
Ik heb niet het gevoel dat hij het alleen voor mij doet. Ik weet dat als dat zo is dat hij dat aangeeft. Mijn man is wel van een actieve vakantie, het is meer dat de bestemming hem niet uitmaakt en waar we slapen enzo.Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 16:07Dit is eigenlijk precies hoe mijn vriend is haha. Al geniet hij meer van een all-inclusive hele dag op het strand liggen vakanties en ik meer van het doen. Maar daarin vinden we een compromis. Soms komt het wel over dat hij het doet voor mij en het haast lijkt alsof hij het zelf liever niet doet (al zegt hij dat hij t anders wel zou zeggen). Krijg jij dat gevoel ook weleens? We hebben verder opzich dezelfde interesses, kleine dingen misschien niet; ik hou van spelletjes spelen, hij niet. Al doet hij t wel af en toe (voor mij).
Ik heb het alleen nog moeilijk met er positief naar kijken zoals jij nu doet. Hij gaat ook mee naar een feestje, maar ik zou graag ook eens naar een feestje van hem willen. Mja, dit is het stukje accepteren denk ik ook. Wel heel fijn om te lezen hoe jij er mee omgaat!
Blijf goed communiceren met elkaar. Dat is heel belangrijk. Ik weet van mijn man echt wel ondertussen wat hij echt niet leuk vind.
maandag 9 november 2020 om 16:49
Dit is wel iets waar je op moet letten inderdaad. Mijn man heeft wel zijn eigen hobbies. Hij gaat graag met de kinderen naar sport en andere activiteiten doen. Ik hoef niet alles te regelen. Ik denk dat het belangrijk is dat je daar een balans in kunt vinden.evelien2010 schreef: ↑09-11-2020 16:42Ik denk dat het heel verstandig is om juist nu je relatie goed onder de loep te nemen. Je wilt ooit kinderen. En dat doe je niet zomaar met iemand. Waarom tijd investeren in iemand waar geen toekomst mee is. Dat is bij vrouwen (waar de klok hard tikt met 30) totaal anders dan bij mannen die alle tijd hebben.
Ik zou er niet aan moeten denken dat iemand het altijd met mij eens is, nooit zelf initiatief neemt, geen eigen vrienden/sport/hobby's heeft en waarbij alles altijd van mij zou moeten komen. Juist van iemand die zelf actief is krijg jij weer energie, je ontmoet andere mensen en komt nog eens ergens.
Bedenk dat jij straks ook de persoon bent die alle uitstapjes met de kinderen moet regelen, alles rondom school, speelafspraakjes, sport en de vakanties volledig regelen. Hij lift volledig op jou mee. Waarschijnlijk naast jouw verantwoordelijkheid voor huishouden en wellicht financiën.
Ik denk dat hij op de lange termijn jou een boel energie gaat kosten. Ipv dat je elkaar aanvult en een verrijking bent voor elkaars leven.
maandag 9 november 2020 om 18:16
Heb je ook gelijk in. Maar is het gek dat ik van mijn vriend ook dit soort verwachtingen heb? Of Naja, vooral dat hij zich verder ontwikkelt. Dan kom je ook meer samen vooruit toch? Soms denk ik dat ik teveel verwacht.Marana schreef: ↑09-11-2020 16:22Als zo'n relatie over gaat zijn ze ook in 1 klap dat hele sociale leven kwijt he, besef je dat? Dat is waarom je het vooral vanuit jezelf moet doen. Zoek je eigen vrienden, onderneem zelf actie om nieuwe contacten op te doen. Dat kan ook prima als je een relatie hebt.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
