Relaties
alle pijlers
Vriend minder sociaal
maandag 9 november 2020 om 01:20
Hallo iedereen,
Lees al een tijdje mee maar nu toch een account gemaakt om mijn vraag te plaatsen. Ik heb ongeveer 2 jaar een vriend, al een tijd knaagt het dat hij niet erg een sociaal leven heeft. Dat het niet heel veel is wist ik van het begin, maar het lijkt steeds minder te worden. Ik heb ook een beperkte kring, maar heb nog wel wat vrienden wat ik waar mee doe. Hij niet echt en heeft daarnaast , naast zijn ouders en een zus niet veel familie. Ik wel. Ik vind het leuk om met mensen te zijn en ik had altijd een soort van ‘gedroomd’ dat ik met iemand samen zou zijn die ook een groot sociaal netwerk zou hebben en we ook vaak met zijn vrienden/aanhang iets kunnen doen. Niet alleen met de mijne. Ik zie dat mensen om me heen dat wel hebben en word er toch ergens jaloers op.. het is geen halszaak en iets waar hij wat aan kan doen, maar het knaagt ontzettend aan me. We doen ook nooit wat gezelligs met anderen. Soms met mijn vrienden, anders niet. Soms als ik de toekomst voor me zie denk ik ‘wat saai’. Ik
Vind het erg van mijzelf dat ik dit erg vind, maar weet niet wat ik er mee moet doen. Het met hem bespreken gaat lastig, want het is nou eenmaal zo. Het valt me alleen (ook door Corona) op dat hij bijna niemand heeft. En ik zelf zou het juist zo leuk vinden dat mijn vriend leuke vrienden heeft we met z’n allen leuke dingen doen etc. Ik heb het gevoel dat ik me aanstel. Alleen ik merk de laatste tijd dus dat ik jaloers ben op andere stelen die wel weekendjes gezellig doorbrengen met hun vrienden (niet alleen van 1 kant). Maar goed, ik
val in herhaling. Herkent iemand dit? Tips anyone?
Lees al een tijdje mee maar nu toch een account gemaakt om mijn vraag te plaatsen. Ik heb ongeveer 2 jaar een vriend, al een tijd knaagt het dat hij niet erg een sociaal leven heeft. Dat het niet heel veel is wist ik van het begin, maar het lijkt steeds minder te worden. Ik heb ook een beperkte kring, maar heb nog wel wat vrienden wat ik waar mee doe. Hij niet echt en heeft daarnaast , naast zijn ouders en een zus niet veel familie. Ik wel. Ik vind het leuk om met mensen te zijn en ik had altijd een soort van ‘gedroomd’ dat ik met iemand samen zou zijn die ook een groot sociaal netwerk zou hebben en we ook vaak met zijn vrienden/aanhang iets kunnen doen. Niet alleen met de mijne. Ik zie dat mensen om me heen dat wel hebben en word er toch ergens jaloers op.. het is geen halszaak en iets waar hij wat aan kan doen, maar het knaagt ontzettend aan me. We doen ook nooit wat gezelligs met anderen. Soms met mijn vrienden, anders niet. Soms als ik de toekomst voor me zie denk ik ‘wat saai’. Ik
Vind het erg van mijzelf dat ik dit erg vind, maar weet niet wat ik er mee moet doen. Het met hem bespreken gaat lastig, want het is nou eenmaal zo. Het valt me alleen (ook door Corona) op dat hij bijna niemand heeft. En ik zelf zou het juist zo leuk vinden dat mijn vriend leuke vrienden heeft we met z’n allen leuke dingen doen etc. Ik heb het gevoel dat ik me aanstel. Alleen ik merk de laatste tijd dus dat ik jaloers ben op andere stelen die wel weekendjes gezellig doorbrengen met hun vrienden (niet alleen van 1 kant). Maar goed, ik
val in herhaling. Herkent iemand dit? Tips anyone?
maandag 9 november 2020 om 18:20
En wat de rest zegt klopt inderdaad. Ik wil graag een gezin en jong moeder worden (als het lukt natuurlijk). Daarom kijk ik nu overal wel extra goed naar. Maar wil er ook geen ‘race’ van maken in de zin van snel kijken of deze bij me past anders moet ik weer snel verder zoeken want de klok tikt. Ik denk dat ik even toch het gesprek met hem aan moet gaan en eerlijk zijn over hoe ik over de toekomst denk. Elkaar geen energie geven is niet de bedoeling. Of het is elkaar accepteren, of stoppen lijkt het nu. Dit is lastig..
maandag 9 november 2020 om 18:24
Niet zomaar opgeven!Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 14:58@Blijenvrij misschien heb je ook gelijk. Ik vind het alleen zo lastig, het is iemand die ik wel als vader van mijn (toekomstige) kinderen zie en ook een toekomst mee zie/zag.
Mijn man heeft zeer weinig sociale contacten. Ik heb mijn eigen veiendinnen ( allemaal los van elkaar)
Gaat prima. Heerlijk een rustig persoon. En met een verjaardag kletst hij soms mee, en soms niet. Gaat heel leuk met onze kinderen om ( inmiddels volwassen)
Hij is prima tevreden zo.
maandag 9 november 2020 om 18:29
Als hij daar geen enkele interesse toe heeft, waarom zou hij dat dan doen?Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 18:16Heb je ook gelijk in. Maar is het gek dat ik van mijn vriend ook dit soort verwachtingen heb? Of Naja, vooral dat hij zich verder ontwikkelt. Dan kom je ook meer samen vooruit toch? Soms denk ik dat ik teveel verwacht.
Behalve dan zwaar tegen zijn zin "omdat het moet van zijn partner".
Jullie matchen niet.
Hij is niet de persoon die jij wil dat ie is en je wil hem dus gaan veranderen.
Niet aan beginnen / mee verder gaan.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
maandag 9 november 2020 om 18:31
Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 18:16Heb je ook gelijk in. Maar is het gek dat ik van mijn vriend ook dit soort verwachtingen heb? Of Naja, vooral dat hij zich verder ontwikkelt. Dan kom je ook meer samen vooruit toch? Soms denk ik dat ik teveel verwacht.
Ik kan me wel voorstellen dat je graag ziet dat hij zich verder ontwikkeld. Voor jou is jezelf ontwikkelen belangrijk. Is het voor mij ook. Maar voor sommige mensen is ontwikkeling niet belangrijk, zij vinden het prima zoals het is en hoeven niet meer of anders. Als je vriend zo is, kun je jezelf afvragen of dat wel bij je past.
Ik vind meer sociale contacten zoeken overigens iets anders dan jezelf ontwikkelen. Ik zie ontwikkeling meer op een ander vlak geloof ik.
Wat mij boodschap in de vorige posts vooral is, is dat ik je aanraad om jezelf te ontwikkelen. Los van je vriend. In iedere post zie ik dat je graag samen stappen wilt maken, maar dan loop je het risico dat je trekt aan een dood paard en dat je zelf geen stappen zet omdat hij niet meegaat.
Je kunt ook los van hem stappen zetten. Zelf op zoek naar nieuwe contacten. Je aanmelden voor een cursus. Ergens vrijwilligerswerk gaan doen. Een teamsport zoeken die je leuk lijkt.
Niet wachten tot hij in beweging komt, maar zelf op pad gaan.
Dat kan voor je relatie betekenen dat je uit elkaar groeit, maar het kan ook betekenen dat jij de rust die je thuis ervaart juist prettig vindt als tegenhanger voor de prikkels die je los van hem opzoekt.
Ontwikkel jezelf. Laat het aan hem over of hij zichzelf wil ontwikkelen.
maandag 9 november 2020 om 18:33
Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 18:20En wat de rest zegt klopt inderdaad. Ik wil graag een gezin en jong moeder worden (als het lukt natuurlijk). Daarom kijk ik nu overal wel extra goed naar. Maar wil er ook geen ‘race’ van maken in de zin van snel kijken of deze bij me past anders moet ik weer snel verder zoeken want de klok tikt. Ik denk dat ik even toch het gesprek met hem aan moet gaan en eerlijk zijn over hoe ik over de toekomst denk. Elkaar geen energie geven is niet de bedoeling. Of het is elkaar accepteren, of stoppen lijkt het nu. Dit is lastig..
Hij accepteert jou volgens mij wel toch? Het is dus aan jou of je hem accepteert...
maandag 9 november 2020 om 19:17
Eens met dit advies!Marana schreef: ↑09-11-2020 18:31Ik kan me wel voorstellen dat je graag ziet dat hij zich verder ontwikkeld. Voor jou is jezelf ontwikkelen belangrijk. Is het voor mij ook. Maar voor sommige mensen is ontwikkeling niet belangrijk, zij vinden het prima zoals het is en hoeven niet meer of anders. Als je vriend zo is, kun je jezelf afvragen of dat wel bij je past.
Ik vind meer sociale contacten zoeken overigens iets anders dan jezelf ontwikkelen. Ik zie ontwikkeling meer op een ander vlak geloof ik.
Wat mij boodschap in de vorige posts vooral is, is dat ik je aanraad om jezelf te ontwikkelen. Los van je vriend. In iedere post zie ik dat je graag samen stappen wilt maken, maar dan loop je het risico dat je trekt aan een dood paard en dat je zelf geen stappen zet omdat hij niet meegaat.
Je kunt ook los van hem stappen zetten. Zelf op zoek naar nieuwe contacten. Je aanmelden voor een cursus. Ergens vrijwilligerswerk gaan doen. Een teamsport zoeken die je leuk lijkt.
Niet wachten tot hij in beweging komt, maar zelf op pad gaan.
Dat kan voor je relatie betekenen dat je uit elkaar groeit, maar het kan ook betekenen dat jij de rust die je thuis ervaart juist prettig vindt als tegenhanger voor de prikkels die je los van hem opzoekt.
Ontwikkel jezelf. Laat het aan hem over of hij zichzelf wil ontwikkelen.
Zoek zelf nieuwe contacten en ontwikkel jezelf. Je zegt dat je wens voortkomt uit pijnlijke dingen uit je gezin vroeger, ik zou daar ook mee aan de slag gaan. Misschien als je het wat meer een plek kan geven, heb je ook niet meer het idee dat dat netwerk enorm belangrijk is. Of uiteindelijk wel en dan weet je in ieder geval dat jullie geen match zijn.
maandag 9 november 2020 om 19:48
Mijn partner heeft heel veel vrienden, ik niet. Ik ben jarenlang alleenstaand moeder geweest en ik werk in de weekenden.
Mijn partner is altijd vrijgezel geweest en zit bij veel verenigingen en onthoudt ook dagelijks via Groeps whats app of privé contact met zijn vrienden, familie etc.
Ik ben zelf minder sociaal. Ik "vergeet"om contacten te onderhouden en omdat ik meestal in de weekenden werk, en alle sociale dingne in het weekend zijn is het voor mij heel erg moeilijk om af te spreken. Ik voel me snel ook teveel, en wil een ander niet belasten zeg maar. Misschien heeft je vriend dat ook?
Ik hou ook liever van 1 op 1 contact. Hou niet van drukke en bij gesprekken met meer dan 4 personen kan ik de aandacht er niet bij houden en raak ik afgeleid.
Mijn partner is altijd vrijgezel geweest en zit bij veel verenigingen en onthoudt ook dagelijks via Groeps whats app of privé contact met zijn vrienden, familie etc.
Ik ben zelf minder sociaal. Ik "vergeet"om contacten te onderhouden en omdat ik meestal in de weekenden werk, en alle sociale dingne in het weekend zijn is het voor mij heel erg moeilijk om af te spreken. Ik voel me snel ook teveel, en wil een ander niet belasten zeg maar. Misschien heeft je vriend dat ook?
Ik hou ook liever van 1 op 1 contact. Hou niet van drukke en bij gesprekken met meer dan 4 personen kan ik de aandacht er niet bij houden en raak ik afgeleid.
maandag 9 november 2020 om 19:58
maandag 9 november 2020 om 20:12
En hoe gaat dit dan in de relatie? Vindt je vriend / jij het prima zo, of was dit een hobbel?New76 schreef: ↑09-11-2020 19:48Mijn partner heeft heel veel vrienden, ik niet. Ik ben jarenlang alleenstaand moeder geweest en ik werk in de weekenden.
Mijn partner is altijd vrijgezel geweest en zit bij veel verenigingen en onthoudt ook dagelijks via Groeps whats app of privé contact met zijn vrienden, familie etc.
Ik ben zelf minder sociaal. Ik "vergeet"om contacten te onderhouden en omdat ik meestal in de weekenden werk, en alle sociale dingne in het weekend zijn is het voor mij heel erg moeilijk om af te spreken. Ik voel me snel ook teveel, en wil een ander niet belasten zeg maar. Misschien heeft je vriend dat ook?
Ik hou ook liever van 1 op 1 contact. Hou niet van drukke en bij gesprekken met meer dan 4 personen kan ik de aandacht er niet bij houden en raak ik afgeleid.
Ik denk dat mijn vriend dit ook heeft, maar meer vanwege werken doordeweeks, hij zoekt dan meer zijn rust in de weekenden. Ik zie met mensen zijn ook als een soort rust.
maandag 9 november 2020 om 20:14
Klopt inderdaad. Ik ben dit ook wat meer gaan doen de laatste tijd, cursussen die ik leuk vind bijvoorbeeld volgen. Maar dan hoop ik, wat eerder gezegd was, dat het niet ''stil'' blijft staan bij hem. Dat zou ik wel jammer vinden.Mappie88 schreef: ↑09-11-2020 19:17Eens met dit advies!
Zoek zelf nieuwe contacten en ontwikkel jezelf. Je zegt dat je wens voortkomt uit pijnlijke dingen uit je gezin vroeger, ik zou daar ook mee aan de slag gaan. Misschien als je het wat meer een plek kan geven, heb je ook niet meer het idee dat dat netwerk enorm belangrijk is. Of uiteindelijk wel en dan weet je in ieder geval dat jullie geen match zijn.
Het is ook een goed idee om eerst aan mijzelf te werken, dan weet ik misschien beter waar het vandaan komt. De stap naar een psycholoog vind ik lastig, want alles komt er dan uit. Maar zo verder gaan is natuurlijk ook niet te doen.
maandag 9 november 2020 om 20:15
Vond je dit in het begin lastig, of altijd juist wel fijn gevonden?pipootje schreef: ↑09-11-2020 18:24Niet zomaar opgeven!
Mijn man heeft zeer weinig sociale contacten. Ik heb mijn eigen veiendinnen ( allemaal los van elkaar)
Gaat prima. Heerlijk een rustig persoon. En met een verjaardag kletst hij soms mee, en soms niet. Gaat heel leuk met onze kinderen om ( inmiddels volwassen)
Hij is prima tevreden zo.
maandag 9 november 2020 om 20:17
Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 20:14
Het is ook een goed idee om eerst aan mijzelf te werken, dan weet ik misschien beter waar het vandaan komt. De stap naar een psycholoog vind ik lastig, want alles komt er dan uit. Maar zo verder gaan is natuurlijk ook niet te doen.
Juist omdat alles er uit komt is de stap naar een psycholoog een goed idee
maandag 9 november 2020 om 20:23
Ik heb vrienden waarmee ik van alles wil ondernemen, maar dat mag allemaal niet meer vanwege corona, dus het maakt niet uit dat je man verder niemand heeft.
HIj is zoals hij is en je kunt hem niet veranderen en dat mag je hem ook niet opleggen. Dus je maakt het uit, of je accepteert hem. Anders moet hij zichzelf forceren tot dingen die niet bij hem passen.
HIj is zoals hij is en je kunt hem niet veranderen en dat mag je hem ook niet opleggen. Dus je maakt het uit, of je accepteert hem. Anders moet hij zichzelf forceren tot dingen die niet bij hem passen.
maandag 9 november 2020 om 20:27
Niet officieel gaan samenwonen zolang je hem nog wil veranderen dus.Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 20:17We wonen trouwens nog niet samen, dus deze dingen ervaar ik terwijl ik op afstand woon. Misschien verwacht ik daarom al wat meer, soms lijkt het alsof we al samen wonen.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
maandag 9 november 2020 om 20:30
In het begin kwamen er weleens vriendinnen van mij met hun vriend, maar er waren er maar een paar waar het redelijk mee klikte, en deze stelletjes zijn gescheiden dus dat gezamenlijk afspreken ging over.Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 20:15Vond je dit in het begin lastig, of altijd juist wel fijn gevonden?
Ik vind het juist helemaal niet erg, ik kan voorzien in mijn eigen sociale contacten en ik doe ook leuke dingen met hem, het maakt hem ook niet uit hoe vaak ik afspreek.
Ik denk dat het nu door corona voor jou misschien ook erger lijkt omdat je zelf ook minder dingen kan doen?
maandag 9 november 2020 om 20:43
Er is natuurlijk een verschil tussen behoefte hebben aan rust en tijd voor jezelf of in een sociaal isolement zitten.
De vriend van To lijkt buiten zijn ouders en zus echt niemand te hebben. Geen enkel sociaal contact. Ook niet een paar vrienden om 1 op 1 mee af te spreken. Hij heeft geen hobby's, doet niet aan sport of zit bij welke vereniging dan ook. Dat is voor een jong iemand wel heel opmerkelijk.
Waarom heeft hij niemand? Heeft hij ook nooit vrienden gehad en waarom zijn die nu weg?
Als jij wel leuk, sociaal, actief en ontwikkeld bent is dit een groot contrast.
De vriend van To lijkt buiten zijn ouders en zus echt niemand te hebben. Geen enkel sociaal contact. Ook niet een paar vrienden om 1 op 1 mee af te spreken. Hij heeft geen hobby's, doet niet aan sport of zit bij welke vereniging dan ook. Dat is voor een jong iemand wel heel opmerkelijk.
Waarom heeft hij niemand? Heeft hij ook nooit vrienden gehad en waarom zijn die nu weg?
Als jij wel leuk, sociaal, actief en ontwikkeld bent is dit een groot contrast.
maandag 9 november 2020 om 21:06
Dit heb ik dan misschien verkeerd gezegd, met een ‘niet groot sociaal netwerk’ bedoel ik niet 0 mensen. Hij heeft een aantal vrienden, maar daar trekt hij niet veel mee op, af en toe. En neemt niet echt initiatief om samen met hen en hun partners af te spreken. Het is allemaal erg gescheiden. Ik heb wel eens gezegd dat ik dit jammer vindt, hij geeft aan dat dit nou eenmaal zo is en dat zijn vrienden ook niet echt initiatief tonen.evelien2010 schreef: ↑09-11-2020 20:43Er is natuurlijk een verschil tussen behoefte hebben aan rust en tijd voor jezelf of in een sociaal isolement zitten.
De vriend van To lijkt buiten zijn ouders en zus echt niemand te hebben. Geen enkel sociaal contact. Ook niet een paar vrienden om 1 op 1 mee af te spreken. Hij heeft geen hobby's, doet niet aan sport of zit bij welke vereniging dan ook. Dat is voor een jong iemand wel heel opmerkelijk.
Waarom heeft hij niemand? Heeft hij ook nooit vrienden gehad en waarom zijn die nu weg?
Als jij wel leuk, sociaal, actief en ontwikkeld bent is dit een groot contrast.
In het begin was dit natuurlijk ook zo, maar het valt nu meer op dat hij niet echt met ze optrekt, of wij samen met hen.
maandag 9 november 2020 om 21:10
Misschien dat Corona het inderdaad allemaal nog meer laat opvallen. Maar voor nu is het toch iets storends geworden en waar ik me dus van afvraag: gaat dit weg of matcht dit gewoon niet. Dus daar moet ik echt aan werken.pipootje schreef: ↑09-11-2020 20:30In het begin kwamen er weleens vriendinnen van mij met hun vriend, maar er waren er maar een paar waar het redelijk mee klikte, en deze stelletjes zijn gescheiden dus dat gezamenlijk afspreken ging over.
Ik vind het juist helemaal niet erg, ik kan voorzien in mijn eigen sociale contacten en ik doe ook leuke dingen met hem, het maakt hem ook niet uit hoe vaak ik afspreek.
Ik denk dat het nu door corona voor jou misschien ook erger lijkt omdat je zelf ook minder dingen kan doen?
Het lijkt alsof de mensen die dezelfde soort vriend hebben dit altijd al geaccepteerd hebben en er geen moeite mee hebben gehad. Waardoor ik nu twijfel of ik nog op dat punt kom
nu ik er we al moeite mee heb.. Het is iig duidelijk geworden dat ik er aan moet werken en niet wachten of dit een fase is die voorbijgaat (hoopte ik stiekem op).
maandag 9 november 2020 om 21:19
Ik denk ook dat je je moet afvragen waarom je zoveel sociaal contact wil buitenom je vriend. Bij veel mannen is het zo dat als ze een vriendin hebben dat ze graag met haar om willen gaan en is de behoefte aan sociaal contact met anderen veel minder. Op een duur krijgen mensen een gezin en hebben ze minder behoefte aan dat enorme sociaal contact wat jij wil.
Zo ervaar ik het bij de vriendengroep van mijn man. En door Corona is het nu allemaal minder.
Zo ervaar ik het bij de vriendengroep van mijn man. En door Corona is het nu allemaal minder.
maandag 9 november 2020 om 21:27
Ja ik ben ook een stuk ouder.Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 21:10Misschien dat Corona het inderdaad allemaal nog meer laat opvallen. Maar voor nu is het toch iets storends geworden en waar ik me dus van afvraag: gaat dit weg of matcht dit gewoon niet. Dus daar moet ik echt aan werken.
Het lijkt alsof de mensen die dezelfde soort vriend hebben dit altijd al geaccepteerd hebben en er geen moeite mee hebben gehad. Waardoor ik nu twijfel of ik nog op dat punt kom
nu ik er we al moeite mee heb.. Het is iig duidelijk geworden dat ik er aan moet werken en niet wachten of dit een fase is die voorbijgaat (hoopte ik stiekem op).
Maar daardoor ben ik me er meer bewust van dat veel." Sociale" contacten best oppervlakkig zijn als je jong bent.
En wellicht omdat je nu zelf ook gewongen minder kan doen, irriteert het.
Maar ik zou nu in een gedeeltelijke lockdown geen beslissingen nemen omdat het voor iedereen een rotsituatie is, en veel mensen niet helemaal zichzelf zijn wellicht. Maar goed ik weet niet hoe het echt tussen jullie is.
maandag 9 november 2020 om 21:40
Het hoeft toch niet per se wat te zeggen over een karakter? Iemand kan gewoon de behoefte niet voelen. Introvert zijn, dus vooral opladen van alleen zijn.evelien2010 schreef: ↑09-11-2020 11:19Weinig vrienden hebben hoeft geen probleem te zijn. De reden waarom dit zo is wel. Het zegt veel over zijn karakter en persoonlijkheid.
Maar hoe gaat hij om met anderen? Is hij gastvrij, sociaal en praat hij makkelijk met anderen (niet alleen bekenden)?
Of zegt hij niets in gezelschap, is een saaie muurbloem die liever weinig mensen over de vloer heeft?
Kijk verder naar wat hij doet in het leven. Heeft hij wel hobby's, sport, een baan of opleiding? Of hangt hij na werk of studie op de bank? Wil hij uitstapjes maken en reizen of blijft hij liever altijd thuis?
Kijk dus naar de reden van zijn ontbrekende sociale leven. Waarom heeft hij geen contacten en waarom kan hij ze niet onderhouden? Het kan wijzen op sociale problemen of andere ellende en dat is een goede voorspeller voor ee toekomst. Daarnaast kijk naar zijn gedrag. Is hij actief, ondernemend en sociaal (dus leuk in de omgang). Dan is het zeer opmerkelijk dat hij niemand heeft.
Je wilt ook geen relatie waarbij jij altijd initiatief moet nemen, iemand die enorm aan jou hangt, iemand die jouw gasten de deur uitkijkt etc.
Ik lees best wat aannames in je verhaal.
maandag 9 november 2020 om 21:44
Ik zie met mensen zijn dus niet als rust, ik werk dagelijks met mensen. Mijn vriend gaat gewoon alleen en soms ga ik mee. Ik ben meer van terassen met 1 of 2 vriendinnen, rustig praten. Of uit eten vind ik ook erg prettig. Ik hou niet van dukke, met knoeiharde gevulde muziek ruimtes. Mijn vreind is een goede luisteraar dus hij kan heel makkelijk switchen tussen verschilende mensen. Ik kan dat niet.Ladyyy1991 schreef: ↑09-11-2020 20:12En hoe gaat dit dan in de relatie? Vindt je vriend / jij het prima zo, of was dit een hobbel?
Ik denk dat mijn vriend dit ook heeft, maar meer vanwege werken doordeweeks, hij zoekt dan meer zijn rust in de weekenden. Ik zie met mensen zijn ook als een soort rust.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
