Relaties
alle pijlers
Vriendin jaloers, is mijn gevoel terecht?
zondag 28 maart 2021 om 17:44
Ik ben momenteel 6 maanden zwanger en natuurlijk dolblij. Een goede vriendin van mij (paar jaar ouder, we zijn beide in de 30) en wil al heel lang kinderen, nog eerder dan dat het bij mij aan de orde was. Ze heeft alleen nooit een serieuze relatie gehad dus er is op dit moment niemand die haar een kind kan geven.
Al jaren is ze aan het oriënteren op ivf en adoptie mogelijkheden. Ik heb haar jaren hierin gesteund en hoop echt dat ze het een keer mee mag maken.
2,5 maand geleden heb ik haar gewoon 1 op 1 verteld dat ik zwanger ben. Haar reactie was niet zo goed, ze ging huilen en was overstuur. Wat ik begreep. Ik heb haar van tevoren al laten weten dat we gingen proberen zodat het niet teveel zou overvallen. Er kwam een lang verhaal dat ze bang was dat het voor haar nooit zou gaan gebeuren, omdat het qua relaties maar niet lukt en ze niet zo jong meer is.
Echter is het sindsdien best stil vanuit haar kant. En het gaat me dwars zitten dat er geen felicitatie is geweest of interesse is getoond. Uiteraard hoef ik niet uitgebreid met haar te kletsen over de zwangerschap, maar gewoon een beetje blijdschap voor mij tonen zou fijn zijn, zeker na dat het nieuws al weken heeft kunnen indalen. Ben ik nou een trut dat ik dit vervelend vind? Ergens heb ik gewoon het idee dat ze het me niet gunt of jaloers is en het is niet fijn om dat gevoel bij een vriendin te hebben.
Al jaren is ze aan het oriënteren op ivf en adoptie mogelijkheden. Ik heb haar jaren hierin gesteund en hoop echt dat ze het een keer mee mag maken.
2,5 maand geleden heb ik haar gewoon 1 op 1 verteld dat ik zwanger ben. Haar reactie was niet zo goed, ze ging huilen en was overstuur. Wat ik begreep. Ik heb haar van tevoren al laten weten dat we gingen proberen zodat het niet teveel zou overvallen. Er kwam een lang verhaal dat ze bang was dat het voor haar nooit zou gaan gebeuren, omdat het qua relaties maar niet lukt en ze niet zo jong meer is.
Echter is het sindsdien best stil vanuit haar kant. En het gaat me dwars zitten dat er geen felicitatie is geweest of interesse is getoond. Uiteraard hoef ik niet uitgebreid met haar te kletsen over de zwangerschap, maar gewoon een beetje blijdschap voor mij tonen zou fijn zijn, zeker na dat het nieuws al weken heeft kunnen indalen. Ben ik nou een trut dat ik dit vervelend vind? Ergens heb ik gewoon het idee dat ze het me niet gunt of jaloers is en het is niet fijn om dat gevoel bij een vriendin te hebben.
maandag 29 maart 2021 om 17:42
Er is toch geen regel voor hoe en hoe lang je mag rouwen? Iedereen heeft daar een eigen tempo voor en vriendschappen maak je kapot door je eigen geluk boven dat van een ander te stellen.
Een ander voorbeeld uit mijn directe omgeving van een paar jaar geleden:
Stel is 25 jaar getrouwd en geeft een feest. Twee maanden voor het feest is de zus van de feestvierende vrouw overleden. De weduwnaar geeft aan nog niet klaar te zijn voor een feestje en komt niet. Tot op de dag van vandaag wordt het de weduwnaar kwalijk genomen dat hij niet gekomen is en de vriendschap is kapot. Had de weduwnaar zich er maar overheen moeten zetten?
maandag 29 maart 2021 om 17:46
maandag 29 maart 2021 om 17:49
Ik vind dit echt niet hetzelfde, dit gaat over het verdriet om een sterfgeval, dat is onomkeerbaar, het gaat hier over een zwangerschap.Tadderak30 schreef: ↑29-03-2021 17:42Er is toch geen regel voor hoe en hoe lang je mag rouwen? Iedereen heeft daar een eigen tempo voor en vriendschappen maak je kapot door je eigen geluk boven dat van een ander te stellen.
Een ander voorbeeld uit mijn directe omgeving van een paar jaar geleden:
Stel is 25 jaar getrouwd en geeft een feest. Twee maanden voor het feest is de zus van de feestvierende vrouw overleden. De weduwnaar geeft aan nog niet klaar te zijn voor een feestje en komt niet. Tot op de dag van vandaag wordt het de weduwnaar kwalijk genomen dat hij niet gekomen is en de vriendschap is kapot. Had de weduwnaar zich er maar overheen moeten zetten?
maandag 29 maart 2021 om 18:01
Ik zit wel met opgetrokken wenkbrauwen te lezen dat er zo rekening gehouden moet worden met die vriendin, blijkbaar is het normaal dat je elkaar, na een vriendschap van 20 jaar, niet even je eigen teleurstelling aan de kant kan zetten en iemand oprecht kan feliciteren met haar geluk. Het zegt veel meer over die vriendin dan alleen maar verdriet, het is iemand die zich blijkbaar niet kan verplaatsen in haar vriendin, hoe het voor TO is om zwanger te zijn en terwijl zij het niet is. Het laatste wat je moet willen is een negatieve stempel drukken op andermans geluk.
Het perfecte voorbeeld van wat we tegenwoordig acceptabel vinden, het slachtoffer moet alle aandacht krijgen en begrip, ook als die persoon zichzelf tot slachtoffer heeft gemaakt. Ik vind het nog steeds egoïstisch en manipulatief en het is lief dat TO het gesprek met haar aangaat, ik had eerder verwacht dat die vriendin toch wel na een paar dagen was gekomen met haar excuses, uitleg en felicitaties. Daarnaast is vriendin in de 30 dus nog alle kans op een gezin, ze zou zich dood moeten schamen hoe ze de hele situatie naar zich toetrekt omdat ze niet even wil tonen dat je jaloers kan zijn maar ook iemand enorm iets kan gunnen.
Het perfecte voorbeeld van wat we tegenwoordig acceptabel vinden, het slachtoffer moet alle aandacht krijgen en begrip, ook als die persoon zichzelf tot slachtoffer heeft gemaakt. Ik vind het nog steeds egoïstisch en manipulatief en het is lief dat TO het gesprek met haar aangaat, ik had eerder verwacht dat die vriendin toch wel na een paar dagen was gekomen met haar excuses, uitleg en felicitaties. Daarnaast is vriendin in de 30 dus nog alle kans op een gezin, ze zou zich dood moeten schamen hoe ze de hele situatie naar zich toetrekt omdat ze niet even wil tonen dat je jaloers kan zijn maar ook iemand enorm iets kan gunnen.
maandag 29 maart 2021 om 18:09
Ik heb zelf geen kinderwens, maar een 30-er zijn met een onvervulde kinderwens (en ook geen zicht hebben op of/wanneer die vervuld gaat worden) lijkt me geen teleurstelling maar meer een soort open wond waar je heel vaak mee geconfronteerd wordt.
Hoe blij je ook bent voor je vriendin, het lijkt me zelf gewoon ook heel zwaar want werkelijk elke fase (tenminste, in mijn vriendenkring) lijkt nu over 'volgende stappen' te gaan; iedereen koopt huizen, woont samen, gaat zich verloven, trouwt, raakt zwanger, krijgt een kind, krijgt kraamvisite etc. etc. Allemaal mijlpalen die gevierd worden en waarin je toch ook een soort van bevestigd krijgt dat je er ook bij hoort en die deze vriendin dus telkens zelf misloopt als het ware.
Misschien wil ze nu juist in dit verdriet zich af en toe even helemaal op zichzelf focussen, zodat ze zich na een tijdje ook weer op de mijlpalen van een vriendin kan focussen.
Hoe blij je ook bent voor je vriendin, het lijkt me zelf gewoon ook heel zwaar want werkelijk elke fase (tenminste, in mijn vriendenkring) lijkt nu over 'volgende stappen' te gaan; iedereen koopt huizen, woont samen, gaat zich verloven, trouwt, raakt zwanger, krijgt een kind, krijgt kraamvisite etc. etc. Allemaal mijlpalen die gevierd worden en waarin je toch ook een soort van bevestigd krijgt dat je er ook bij hoort en die deze vriendin dus telkens zelf misloopt als het ware.
Misschien wil ze nu juist in dit verdriet zich af en toe even helemaal op zichzelf focussen, zodat ze zich na een tijdje ook weer op de mijlpalen van een vriendin kan focussen.
maandag 29 maart 2021 om 18:37
Nee, het is idd niet dezelfde rouw, maar rouw is rouw, of dit nu gaat om een sterfgeval of een onvervulde kinderwens. Weet jij hoe beide voelt of beter nog, móet voelen? Een onvervulde kinderwens is op een bepaalde leeftijd net zo onomkeerbaar namelijk voor een vrouw.
maandag 29 maart 2021 om 18:40
en dat kan prima door TO even een tijdje uit de weg te gaan. Het is niet alsof ze haar verdriet in haar gezicht wrijft, ze wil alleen ook niet het geluk van TO in haar gezicht gewreven krijgen.Geronimo2 schreef: ↑29-03-2021 18:01Ik zit wel met opgetrokken wenkbrauwen te lezen dat er zo rekening gehouden moet worden met die vriendin, blijkbaar is het normaal dat je elkaar, na een vriendschap van 20 jaar, niet even je eigen teleurstelling aan de kant kan zetten en iemand oprecht kan feliciteren met haar geluk. Het zegt veel meer over die vriendin dan alleen maar verdriet, het is iemand die zich blijkbaar niet kan verplaatsen in haar vriendin, hoe het voor TO is om zwanger te zijn en terwijl zij het niet is. Het laatste wat je moet willen is een negatieve stempel drukken op andermans geluk.
Het perfecte voorbeeld van wat we tegenwoordig acceptabel vinden, het slachtoffer moet alle aandacht krijgen en begrip, ook als die persoon zichzelf tot slachtoffer heeft gemaakt. Ik vind het nog steeds egoïstisch en manipulatief en het is lief dat TO het gesprek met haar aangaat, ik had eerder verwacht dat die vriendin toch wel na een paar dagen was gekomen met haar excuses, uitleg en felicitaties. Daarnaast is vriendin in de 30 dus nog alle kans op een gezin, ze zou zich dood moeten schamen hoe ze de hele situatie naar zich toetrekt omdat ze niet even wil tonen dat je jaloers kan zijn maar ook iemand enorm iets kan gunnen.
I was born in the sign of water, and it is there that I feel my best
maandag 29 maart 2021 om 19:03
Ik reageer op de opmerking dat rouw niet prevaleert boven andere emoties. Rouw is niet te vergelijken met andere emoties. Je kan niet net zoveel rouwen als iemand anders blijdschap ervaart, zo werkt het niet. En ja, geen kinderen krijgen is levensbepalend en voelt vaak als een rouwproces.
maandag 29 maart 2021 om 19:13
Mijn opmerking blijft daarmee staan; waarom mag rouw bovenaan staan en is de zwangere in dit geval degene die de vriendschap kapot maakt? Je mag dus zwelgen en daarmee volledig je omgeving uit het oog verliezen? Vind ik persoonlijk niet heel gezond en bevorderlijk. Daarmee ook opmerkend dat de rouw er mag zijn, net zoals het geluk van de ander er mag zijn. Dit hoeft niet op een weegschaal, maar nogmaals na 2,5 maand een klein beetje interesse vind ik echt niet teveel gevraagd. Interesse is daarbij niet hetzelfde als je meteen helemaal onderdompelen in de zwanger wereld van de ander en jezelf en je verdriet verloochenen.Tadderak30 schreef: ↑29-03-2021 17:42Er is toch geen regel voor hoe en hoe lang je mag rouwen? Iedereen heeft daar een eigen tempo voor en vriendschappen maak je kapot door je eigen geluk boven dat van een ander te stellen.
Een ander voorbeeld uit mijn directe omgeving van een paar jaar geleden:
Stel is 25 jaar getrouwd en geeft een feest. Twee maanden voor het feest is de zus van de feestvierende vrouw overleden. De weduwnaar geeft aan nog niet klaar te zijn voor een feestje en komt niet. Tot op de dag van vandaag wordt het de weduwnaar kwalijk genomen dat hij niet gekomen is en de vriendschap is kapot. Had de weduwnaar zich er maar overheen moeten zetten?
Na een feestje gaan vind ik dan wel weer anders, daarvoor kun je echt niet in de stemming zijn. Maar een felicitatie op een ander moment zou ik dan wel weer gepast vinden. Het is toch fijn dat de ander wel dit geluk mag ervaren? Ook al is er verdriet over de eigen situatie?
ditje wijzigde dit bericht op 29-03-2021 19:14
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
9.34% gewijzigd
maandag 29 maart 2021 om 19:27
Zonder op de individuele reacties hier in te gaan maar wat een heftige vooroordelen en veroordelingen van iemand die je niet eens kent.
Ik denk dat de reacties 50/50 zijn en ik prijs mezelf nog maar eens heel gelukkig met de mensen om mij heen
Ik heb weinig met sociaal wenselijk gedrag ten koste van jezelf maar als een thema je leven teveel beheerst is het een goed idee om daar hulp voor te zoeken. Dat is lastig genoeg ook zonder allerlei nare veroordelingen naar je hoofd geslingerd te krijgen! Schaamte is ook nergens voor nodig. Geluk kunnen delen is heel fijn voor iedereen dat is ook zeker een mooi streven, maar als dat even niet lukt door omstandigheden ben je echt niet meteen een onmens. Nobody is perfect.
Ik denk dat de reacties 50/50 zijn en ik prijs mezelf nog maar eens heel gelukkig met de mensen om mij heen
Ik heb weinig met sociaal wenselijk gedrag ten koste van jezelf maar als een thema je leven teveel beheerst is het een goed idee om daar hulp voor te zoeken. Dat is lastig genoeg ook zonder allerlei nare veroordelingen naar je hoofd geslingerd te krijgen! Schaamte is ook nergens voor nodig. Geluk kunnen delen is heel fijn voor iedereen dat is ook zeker een mooi streven, maar als dat even niet lukt door omstandigheden ben je echt niet meteen een onmens. Nobody is perfect.
maandag 29 maart 2021 om 20:00
Nou inderdaad. Empathie: nul.
Ik krijg er bijna medelijden van.
Je reactie zegt meer over jou dan over mij....
maandag 29 maart 2021 om 20:13
maandag 29 maart 2021 om 20:15
Helemaal mee eens.Geronimo2 schreef: ↑29-03-2021 18:01Ik zit wel met opgetrokken wenkbrauwen te lezen dat er zo rekening gehouden moet worden met die vriendin, blijkbaar is het normaal dat je elkaar, na een vriendschap van 20 jaar, niet even je eigen teleurstelling aan de kant kan zetten en iemand oprecht kan feliciteren met haar geluk. Het zegt veel meer over die vriendin dan alleen maar verdriet, het is iemand die zich blijkbaar niet kan verplaatsen in haar vriendin, hoe het voor TO is om zwanger te zijn en terwijl zij het niet is. Het laatste wat je moet willen is een negatieve stempel drukken op andermans geluk.
Het perfecte voorbeeld van wat we tegenwoordig acceptabel vinden, het slachtoffer moet alle aandacht krijgen en begrip, ook als die persoon zichzelf tot slachtoffer heeft gemaakt. Ik vind het nog steeds egoïstisch en manipulatief en het is lief dat TO het gesprek met haar aangaat, ik had eerder verwacht dat die vriendin toch wel na een paar dagen was gekomen met haar excuses, uitleg en felicitaties. Daarnaast is vriendin in de 30 dus nog alle kans op een gezin, ze zou zich dood moeten schamen hoe ze de hele situatie naar zich toetrekt omdat ze niet even wil tonen dat je jaloers kan zijn maar ook iemand enorm iets kan gunnen.
maandag 29 maart 2021 om 20:59
Ik denk dat de rouw om een kind dat niet komen gaat voor velen vergelijkbaar is met de rouw om het verlies van een geliefde en dat deze rouw levensgroot kan zijn gedurende je vruchtbare leven. Om pas langzaam te zakken als je die levensfase voorbij bent. Want zolang je nog vruchtbaar bent, zal er door sommige vrouwen vastgehouden worden aan de zeer kleine kans op hoop. Ik heb gelukkig zelf nooit hoeven dealen met ongewenste kinderloosheid. Toch heb ik wel een jaar of drie voor mijn eerste zwangerschap geleefd met het idee dat ik nooit moeder zou worden (medische omstandigheid), waardoor ik me ergens kan inleven als dat verdriet werkelijkheid wordt. En dan heeft de vriendin van to ook geen partner met wie ze dat kan delen.
Ik zeg nogmaals: wees blij dat je het niet kan invoelen. Aan de andere kant zal dat niet kunnen invoelen ook de reden kunnen zijn waardoor vriendschappen sterven. Het is naast het verdriet dat er is, nl. nóg eenzamer als je met mensen omgaat die eigenlijk stiekem een mening hebben over dat verdriet en vinden dat het nu wel eens klaar moet zijn. Die je je verdriet gaan kwalijk nemen. Dan zullen de meesten de vriendschap liever kwijt dan rijk zijn.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
maandag 29 maart 2021 om 21:16
En ik ben het helemaal eens met je woorden maar er is hier geen sprake van een vrouw in de overgang maar ze is in de dertig en iedereen weet dat alles volgend jaar anders kan zijn. Dus dat vriendin even goed moet slikken, dat is logisch maar het emotioneel onvolwassen om niet verder te kunnen kijken dan je eigen leed (wat niet eens definitief is).diyer schreef: ↑29-03-2021 20:59Ik denk dat de rouw om een kind dat niet komen gaat voor velen vergelijkbaar is met de rouw om het verlies van een geliefde en dat deze rouw levensgroot kan zijn gedurende je vruchtbare leven. Om pas langzaam te zakken als je die levensfase voorbij bent. Want zolang je nog vruchtbaar bent, zal er door sommige vrouwen vastgehouden worden aan de zeer kleine kans op hoop. Ik heb gelukkig zelf nooit hoeven dealen met ongewenste kinderloosheid. Toch heb ik wel een jaar of drie voor mijn eerste zwangerschap geleefd met het idee dat ik nooit moeder zou worden (medische omstandigheid), waardoor ik me ergens kan inleven als dat verdriet werkelijkheid wordt. En dan heeft de vriendin van to ook geen partner met wie ze dat kan delen.
Ik zeg nogmaals: wees blij dat je het niet kan invoelen. Aan de andere kant zal dat niet kunnen invoelen ook de reden kunnen zijn waardoor vriendschappen sterven. Het is naast het verdriet dat er is, nl. nóg eenzamer als je met mensen omgaat die eigenlijk stiekem een mening hebben over dat verdriet en vinden dat het nu wel eens klaar moet zijn. Die je je verdriet gaan kwalijk nemen. Dan zullen de meesten de vriendschap liever kwijt dan rijk zijn.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Niet quoten svp, misschien haal ik het weg want te herkenbaar.
geronimo2 wijzigde dit bericht op 29-03-2021 21:38
18.12% gewijzigd
maandag 29 maart 2021 om 21:22
En ik snap jou niet. Hakken moeilijke momenten er bij jou minder hard in als je ze ziet aankomen?Hoofdstuk2021 schreef: ↑29-03-2021 20:24En nog iets: ze wist dat je het probeerde, alsnog wordt ze overstuur wanneer je het haar verteld. Wat is dan de bedoeling, dat je niet zwanger wordt om haar te sparen? Ik snap het gewoon niet.
maandag 29 maart 2021 om 21:26
Dat heb je mooi omschreven. Moeders vinden het vanzelfsprekend dat zij hun moederschap altijd bij zich dragen, dat het altijd aanwezig is. Zij realiseren zich niet dat veel ongewenst kinderloze vrouwen dat ook altijd met zich meedragen. Dat betekent niet dat ze altijd verdrietig zijn. Maar het is nooit ‘over’.diyer schreef: ↑29-03-2021 20:59Ik zeg nogmaals: wees blij dat je het niet kan invoelen. Aan de andere kant zal dat niet kunnen invoelen ook de reden kunnen zijn waardoor vriendschappen sterven. Het is naast het verdriet dat er is, nl. nóg eenzamer als je met mensen omgaat die eigenlijk stiekem een mening hebben over dat verdriet en vinden dat het nu wel eens klaar moet zijn. Die je je verdriet gaan kwalijk nemen. Dan zullen de meesten de vriendschap liever kwijt dan rijk zijn.
Don't argue with people committed to misunderstanding you.
maandag 29 maart 2021 om 21:32
Geronimo2 schreef: ↑29-03-2021 21:16En ik ben het helemaal eens met je woorden maar er is hier geen sprake van een vrouw in de overgang maar ze is in de dertig en iedereen weet dat alles volgend jaar anders kan zijn. Dus dat vriendin even goed moet slikken, dat is logisch maar het emotioneel onvolwassen om niet verder te kunnen kijken dan je eigen leed (wat niet eens definitief is
Bedankt voor je uitleg die hierop volgde dat verklaart voor mij een hoop in jouw reactie. Uit de beperkte info van to haal ik sowieso een emotioneel instabiele vriendin. Niet iemand die op dit moment in staat is om een heldere afweging te maken, rationeel na te denken. Met mijn eigen ervaring weet ik dat het soms gewoon even te veel is allemaal. Dat dit bij jou anders gelopen is dat kan, iedereen is anders en reageert anders, bovendien ken je het verleden niet en weet je niet hoe stabiel de basis van een ander is. En zolang het niet onredelijk veel moeite kost kun je iemand toch de ruimte geven? Ik snap niet waarom een betrokken houding van de vriendin zo belangrijk is? Ik vind het onnodig om iemand zo hard te veroordelen.
maandag 29 maart 2021 om 21:33
Misschien dat vriendin zo opgeslokt wordt door haar verdriet dat er gewoon letterlijk geen ruimte is voor andere emoties van andere mensen.Hoofdstuk2021 schreef: ↑29-03-2021 20:14Ze kan niet blij voor je zijn en is alleen bezig met haar eigen verdriet.
Been there, done that.
Toen ik weer uit mijn bubbel kwam omdat kinderwens toch werd vervuld, 'schrok' ik van de gevoelens die gebeurtenissen van anderen bij me opriepen. Ze kwamen weer binnen.
Al perste ik er in de tussenliggende periode wel een gefeliciteerd uit overigens. Ik heb echter nooit gevoeld dat iemand daadwerkelijk begreep hoe diep mijn verdriet was. En hoe eenzaam dat voelde.
.
maandag 29 maart 2021 om 21:36
Precies dit.kindrebel schreef: ↑29-03-2021 21:26Dat heb je mooi omschreven. Moeders vinden het vanzelfsprekend dat zij hun moederschap altijd bij zich dragen, dat het altijd aanwezig is. Zij realiseren zich niet dat veel ongewenst kinderloze vrouwen dat ook altijd met zich meedragen. Dat betekent niet dat ze altijd verdrietig zijn. Maar het is nooit ‘over’.
.
maandag 29 maart 2021 om 21:37
Herkenbaarmandylion schreef: ↑29-03-2021 21:33Misschien dat vriendin zo opgeslokt wordt door haar verdriet dat er gewoon letterlijk geen ruimte is voor andere emoties van andere mensen.
Been there, done that.
Toen ik weer uit mijn bubbel kwam omdat kinderwens toch werd vervuld, 'schrok' ik van de gevoelens die gebeurtenissen van anderen bij me opriepen. Ze kwamen weer binnen.
Al perste ik er in de tussenliggende periode wel een gefeliciteerd uit overigens. Ik heb echter nooit gevoeld dat iemand daadwerkelijk begreep hoe diep mijn verdriet was. En hoe eenzaam dat voelde.
en ook hier heb ik altijd leuk meegedaan mooi weer gespeeld voor de buitenwereld en me door talloze babyshowers heen geworsteld, maar dat ging uiteindelijk ten koste van mezelf en dat was echt niet nodig.
maandag 29 maart 2021 om 22:28
Man, hou toch op.Hoofdstuk2021 schreef: ↑29-03-2021 20:24En nog iets: ze wist dat je het probeerde, alsnog wordt ze overstuur wanneer je het haar verteld. Wat is dan de bedoeling, dat je niet zwanger wordt om haar te sparen? Ik snap het gewoon niet.
Weet je uberhaupt wel hoe het voelt? Ik heb aangegeven dat ik het geen ‘gefeliciteerd’ kunnen zeggen ook niet begrijp.
Je kunt wel weten dat iemand bezig is met zwanger worden, maar als het moment dan daar is dan kan het alsnog binnenkomen.
dinsdag 30 maart 2021 om 00:05
Ah joh, da's toch hetzelfde als tegen iemand zeggen waar er iemand op sterven ligt, "je wist toch dat dat overlijden eraan zat te komen? Waarom dan toch nog verdrietig zijn?"minnimouse schreef: ↑29-03-2021 22:28Man, hou toch op.
Weet je uberhaupt wel hoe het voelt? Ik heb aangegeven dat ik het geen ‘gefeliciteerd’ kunnen zeggen ook niet begrijp.
Je kunt wel weten dat iemand bezig is met zwanger worden, maar als het moment dan daar is dan kan het alsnog binnenkomen.
Het empatisch vermogen van een pannendeksel pffff
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
