Relaties
alle pijlers
Vriendinnen enorm beledigd.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:23
Ik heb mijn 2 vriendinnen enorm beledigd en nu ben ik even benieuwd wat jullie hiervan vinden want ik ben mij van geen kwaad bewust.
Voorgeschiedenis, we hebben alledrie eens een keer een miskraam meegemaakt. Voor alledrie is dat alweer een paar jaar geleden.
Nu heb ik onlangs mijn hond in moeten laten slapen. Hij is 17 jaar mijn beste kameraad geweest. Ik ben er kapot van. Ik loop al dagen met roodbetraande ogen rond.
Gisteravond hadden we even een vriendinnenavond, en ik vertel zo een beetje over mijn verdriet. Mijn vriendinnen zijn niet echt dierenmensen... dat geeft niet. Maar om hen mijn emoties te laten begrijpen vertel ik dat ik meer last van heb dan mijn miskraam van destijds.
Ik weet niet zo hoe het kwam maar het werd een hele akelige woordenwisseling met als einde dat ze boos weg zijn gegaan. Ze waren bij mij op bezoek.
Het werd een beetje uit context gehaald, zij bleven hangen in een “dus jij vind het verlies van een hond erger dan een miskraam.”
Alsof ik dat als een algemeenheid bedoelde en dat was niet zo. Het was gewoon dat ik, dus ik, nu meer verdriet heb dan ooit. Het werd niet beter toen ik ging uitleggen dat ik nu gewoon meer verdriet heb, omdat ik mijn hondje echt gekend heb. Een miskraam was verlies en verdriet van een kindje dat ik nooit gekend heb. Dat werd nog een akeliger discussie.
Mijn vriendinnen betrokken het helemaal op zichzelf alsof ik daarmee ook het verdriet van hun miskraam heb gebaggetaliseerd.
Heel vervelend allemaal. Hoe zien jullie dit?
Moet ik mijn excuses aanbieden? Ik voel dat namelijk helemaal niet zo. Maar misschien hebben jullie andere inzichten dan ik.
Voorgeschiedenis, we hebben alledrie eens een keer een miskraam meegemaakt. Voor alledrie is dat alweer een paar jaar geleden.
Nu heb ik onlangs mijn hond in moeten laten slapen. Hij is 17 jaar mijn beste kameraad geweest. Ik ben er kapot van. Ik loop al dagen met roodbetraande ogen rond.
Gisteravond hadden we even een vriendinnenavond, en ik vertel zo een beetje over mijn verdriet. Mijn vriendinnen zijn niet echt dierenmensen... dat geeft niet. Maar om hen mijn emoties te laten begrijpen vertel ik dat ik meer last van heb dan mijn miskraam van destijds.
Ik weet niet zo hoe het kwam maar het werd een hele akelige woordenwisseling met als einde dat ze boos weg zijn gegaan. Ze waren bij mij op bezoek.
Het werd een beetje uit context gehaald, zij bleven hangen in een “dus jij vind het verlies van een hond erger dan een miskraam.”
Alsof ik dat als een algemeenheid bedoelde en dat was niet zo. Het was gewoon dat ik, dus ik, nu meer verdriet heb dan ooit. Het werd niet beter toen ik ging uitleggen dat ik nu gewoon meer verdriet heb, omdat ik mijn hondje echt gekend heb. Een miskraam was verlies en verdriet van een kindje dat ik nooit gekend heb. Dat werd nog een akeliger discussie.
Mijn vriendinnen betrokken het helemaal op zichzelf alsof ik daarmee ook het verdriet van hun miskraam heb gebaggetaliseerd.
Heel vervelend allemaal. Hoe zien jullie dit?
Moet ik mijn excuses aanbieden? Ik voel dat namelijk helemaal niet zo. Maar misschien hebben jullie andere inzichten dan ik.
anoniem_94448 wijzigde dit bericht op 23-02-2018 17:26
0.74% gewijzigd
zaterdag 24 februari 2018 om 18:58
Van mij hoeft ze dat niet hoor.Coco87 schreef: ↑24-02-2018 18:52Er staat dat ze vergelijkingen maakt tussen haar emoties behorend bij haar eigen leed. Als ze een vergelijking had gemaakt tussen de dood van haar hond en de dood van haar vader (hypothetisch) en die vriendinnen hebben beiden hun vader nog, dan was er vast niks aan de hand geweest. Dan hadden ze prima begrepen dat TO een vergelijking maakt tussen haar eigen beleving bij verschillende gebeurtenissen.
Daarom snap ik niet dat er toch nog gesteld wordt dat TO misschien excuses moet maken, of zich versproken heeft, of een misverstand etc, omdat ze vergelijking gemaakt zou hebben tussen het leed van een miskraam in het algemeen. Dat heeft ze niet en dus ligt de verantwoordelijkheid voor deze overtrokken situatie toch echt voor de volle 100% bij die vriendinnen.
zaterdag 24 februari 2018 om 18:59
Maar snap je dan niet dat voor veel mensen het bagatelliseren van het overlijden van je beste maatje, al is het "maar" een hond, kwetst?HasseSimonsdochter schreef: ↑24-02-2018 18:10Wat een ongelooflijke k-opmerking nadat ik jou laat weten dat jouw opmerking over miskramen mij krenkt. Hoe slecht van inborst moet je zijn om zo te reageren. Dit zegt echt heel veel over jou. Succes ermee.
zaterdag 24 februari 2018 om 19:03
Ik quotte even jou omdat je op mij reageerde, maar er zijn wel reacties waarin dit nog van TO verwacht wordt. Vandaar mijn post
zaterdag 24 februari 2018 om 19:05
Dit maakt jou net zo empatisch en sociaal gehandicapt als de "vriendinnen" van TO. Omdat jij het je niet kan voorstellen kán het gewoon niet zo zijn dat iemand anders het wel zo beleeft en dus ben je niet in staat om empathie te tonen. Gebrek hoor
zaterdag 24 februari 2018 om 19:11
zaterdag 24 februari 2018 om 19:16
Omdat jij de situatie niet kent.'
Doe je maar niet heiliger voor dan dat je bent meidje! Daar trapt niemand nog in. Liever dat jij het griezelig vindt dan een ander. Want jij begrijpt volgens mij toch helemaal niks.
zaterdag 24 februari 2018 om 19:22
Ja natuurlijk snap ik dat. Sterker nog ik heb zelf een paard waar ik echt zielsveel van houd. Echt net als een kind. Hoe kom je er in godsnaam bij om mij in te schalen in het kamp van mensen die zich de diepe liefde voor een dier niet kunnen voorstellen??? Waar schrijf ik dat dan? Omdat ik er aanstoot aan neem dat ene bruise of whats his/her face van Viva zegt dat ze liever drie miskramen heeft? Mag je niet van dieren houden EN geraakt worden door een opmerking over miskramen?
zaterdag 24 februari 2018 om 19:22
Een miskraam heb ik nooit gehad maar heb wel mijn hond 3 jaar geleden moeten laten inslapen. Ik heb daar zó erg vanaf gezien, alsof mijn hart er werd uitgerukt...
Die zogenaamde vriendinnen hebben gewoon geen idee hoe zwaar het kan zijn om een huisdier af te geven.
Bovendien is het jóuw gevoel! Zij kunnen toch niet gaan beslissen waar jij het meeste verdriet van hebt?
Die zogenaamde vriendinnen hebben gewoon geen idee hoe zwaar het kan zijn om een huisdier af te geven.
Bovendien is het jóuw gevoel! Zij kunnen toch niet gaan beslissen waar jij het meeste verdriet van hebt?
zaterdag 24 februari 2018 om 19:29
Dat dus, daarom. Dat is het nu net de clou.Lucifermiauww schreef: ↑24-02-2018 18:56Ik ben honden en katten verloren en miskraam gehad..
Ik vind het allemaal niet iets waar ik vreselijk lang van de rel van ben geweest. Zulke dingen gebeuren en huisdieren hebben nu eenmaal een korte levensduur.
Maar ik snap wel dat anderen dat wel zo kunnen voelen en zo mijn vriendin een dikke knuffel geven en vragen of ik wat voor haar kan doen.
Ik zou niet beledigd zijn door zo'n opemerking van TO... maar zou me wel afvragen als een vriendin haar verdriet met ander verdriet gaat vergelijken om per se de ernst uit te drukken waarom ze dat doet. Dat vind ik gewoon echt raar.
Korte levensduur: als je bijv. 40 jaar bent en je hebt een hond 17 jaar gehad, is dat best lang.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
zaterdag 24 februari 2018 om 19:45
Mijn katten zijn bijna allemaal ouder geworden dan 17. En ik ben ook al boven de 40.simbalabimba schreef: ↑24-02-2018 19:29Dat dus, daarom. Dat is het nu net de clou.
Korte levensduur: als je bijv. 40 jaar bent en je hebt een hond 17 jaar gehad, is dat best lang.
Dus sorry zo werkt dat gewoon niet voor mij. Weg clou.
Ze gaan eerder dood, dat weet je en ondanks dat ik van ze hou en hield ben ik er na een paar dagen wel overheen. Dat was ik over de miskraam ook, ook nog wat andere dingen waar anderen vreselijk veel en lang verdriet aan hebben.
Niet iedereen heeftdezelfde manier van dingen voelen.
Dat maakt verder niets uit ook trouwens.
zaterdag 24 februari 2018 om 19:50
Helemaal prima, ja ze gaan normaliter eerder dood dan mensen ( en 17 jaar op een mensenleven van 40 betekent dat je bijna de helft van je leven die hond hebt gehad., maar dat terzijde) .Lucifermiauww schreef: ↑24-02-2018 19:45Mijn katten zijn bijna allemaal ouder geworden dan 17. En ik ben ook al boven de 40.
Dus sorry zo werkt dat gewoon niet voor mij.
Ze gaan eerder dood, dat weet je en ondanks dat ik van ze hou en hield ben ik er na een paar dagen wel overheen. Dat was ik over de miskraam ook, ook nog wat andere dingen waar anderen vreselijk veel en lang verdriet aan hebben.
Niet iedereen heeftdezelfde manier van dingen voelen.
Dat maakt verder niets uit ook trouwens.
Het gaat er ook niet om dat het voor jou zo werkt, maar dat jij je wel kunt voorstellen dat anderen het anders kunnen voelen en dat je daarop reageert:
Maar ik snap wel dat anderen dat wel zo kunnen voelen en zo mijn vriendin een dikke knuffel geven en vragen of ik wat voor haar kan doen.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
zaterdag 24 februari 2018 om 19:54
Respect voor elkaars emoties, zeker als er op dat moment iets zeer emotioneels zich heeft afgespeeld, is mijns inziens belangrijker dan het niet eens zijn met de emotie/ het niet begrijpen van de emotie.
zaterdag 24 februari 2018 om 20:39
Daar gaat dit hele topic toch over?
zaterdag 24 februari 2018 om 21:04
Het lijkt hier wel de visite bij TO. Met al die mensen die verdriet vergelijken en zeveren of een miskraam erger is dan een dode hond of niet.
Daar ging het toch niet om? TO probeerde uit te drukken hoe ze zich voelde en haar vriendinnen betrokken dat direct op zichzelf. Net als de dames hier.
Het gaat niet om hoe verdrietig wij wel of niet zijn van godmagwetenwat.
Daar ging het toch niet om? TO probeerde uit te drukken hoe ze zich voelde en haar vriendinnen betrokken dat direct op zichzelf. Net als de dames hier.
Het gaat niet om hoe verdrietig wij wel of niet zijn van godmagwetenwat.
zaterdag 24 februari 2018 om 21:29
Precies. Ieder heeft recht op zijn of haar verdriet, hoe onnozel dat mag zijn in de ogen van een ander.YagaBaba schreef: ↑24-02-2018 21:04Het lijkt hier wel de visite bij TO. Met al die mensen die verdriet vergelijken en zeveren of een miskraam erger is dan een dode hond of niet.
Daar ging het toch niet om? TO probeerde uit te drukken hoe ze zich voelde en haar vriendinnen betrokken dat direct op zichzelf. Net als de dames hier.
Het gaat niet om hoe verdrietig wij wel of niet zijn van godmagwetenwat.
zaterdag 24 februari 2018 om 21:51
Als iemand persoonlijk liever 3 miskramen heeft dan een dode kat, dan is dat alleen maar voor die ene persoon zo. Een ander persoon heeft daar niks mee te maken en hoeft daar niks van te vinden, iedereen ervaar zijn eigen emoties en voelt zich kut over andere dingen. Misschien heeft die persoon wel geeen sterke kinderwens, of ziet ie het slechts als een klompje cellen. Weer een ander vindt een miskraam weer vele malen erger dan het overlijden van een trouw huisdier wat jarenlang onderdeel van het gezin was. Daar zegt ook niemand iets van. Het is hoe het is, en dat zegt niets over een ander zijn wel of geen verdriet over iets. Leed tussen mensen onderling moet je idd niet vergelijken, maar waarom zou je je eigen leed niet mogen vergelijken?HasseSimonsdochter schreef: ↑24-02-2018 17:49Iets zegt me dat er wat mis is gegaan in de communicatie over en weer tussen TO en de vriendinnen. Leed vergelijken is gewoon echt altijd een slecht idee, de kans dat iemand gekwetst wordt is levensgroot. En opmerkingen als liever drie miskramen dan Mn kat dood? Tsja. Verbaas u niet verwonder u slechts.
