Relaties
alle pijlers
Vriendinnen enorm beledigd.
vrijdag 23 februari 2018 om 17:23
Ik heb mijn 2 vriendinnen enorm beledigd en nu ben ik even benieuwd wat jullie hiervan vinden want ik ben mij van geen kwaad bewust.
Voorgeschiedenis, we hebben alledrie eens een keer een miskraam meegemaakt. Voor alledrie is dat alweer een paar jaar geleden.
Nu heb ik onlangs mijn hond in moeten laten slapen. Hij is 17 jaar mijn beste kameraad geweest. Ik ben er kapot van. Ik loop al dagen met roodbetraande ogen rond.
Gisteravond hadden we even een vriendinnenavond, en ik vertel zo een beetje over mijn verdriet. Mijn vriendinnen zijn niet echt dierenmensen... dat geeft niet. Maar om hen mijn emoties te laten begrijpen vertel ik dat ik meer last van heb dan mijn miskraam van destijds.
Ik weet niet zo hoe het kwam maar het werd een hele akelige woordenwisseling met als einde dat ze boos weg zijn gegaan. Ze waren bij mij op bezoek.
Het werd een beetje uit context gehaald, zij bleven hangen in een “dus jij vind het verlies van een hond erger dan een miskraam.”
Alsof ik dat als een algemeenheid bedoelde en dat was niet zo. Het was gewoon dat ik, dus ik, nu meer verdriet heb dan ooit. Het werd niet beter toen ik ging uitleggen dat ik nu gewoon meer verdriet heb, omdat ik mijn hondje echt gekend heb. Een miskraam was verlies en verdriet van een kindje dat ik nooit gekend heb. Dat werd nog een akeliger discussie.
Mijn vriendinnen betrokken het helemaal op zichzelf alsof ik daarmee ook het verdriet van hun miskraam heb gebaggetaliseerd.
Heel vervelend allemaal. Hoe zien jullie dit?
Moet ik mijn excuses aanbieden? Ik voel dat namelijk helemaal niet zo. Maar misschien hebben jullie andere inzichten dan ik.
Voorgeschiedenis, we hebben alledrie eens een keer een miskraam meegemaakt. Voor alledrie is dat alweer een paar jaar geleden.
Nu heb ik onlangs mijn hond in moeten laten slapen. Hij is 17 jaar mijn beste kameraad geweest. Ik ben er kapot van. Ik loop al dagen met roodbetraande ogen rond.
Gisteravond hadden we even een vriendinnenavond, en ik vertel zo een beetje over mijn verdriet. Mijn vriendinnen zijn niet echt dierenmensen... dat geeft niet. Maar om hen mijn emoties te laten begrijpen vertel ik dat ik meer last van heb dan mijn miskraam van destijds.
Ik weet niet zo hoe het kwam maar het werd een hele akelige woordenwisseling met als einde dat ze boos weg zijn gegaan. Ze waren bij mij op bezoek.
Het werd een beetje uit context gehaald, zij bleven hangen in een “dus jij vind het verlies van een hond erger dan een miskraam.”
Alsof ik dat als een algemeenheid bedoelde en dat was niet zo. Het was gewoon dat ik, dus ik, nu meer verdriet heb dan ooit. Het werd niet beter toen ik ging uitleggen dat ik nu gewoon meer verdriet heb, omdat ik mijn hondje echt gekend heb. Een miskraam was verlies en verdriet van een kindje dat ik nooit gekend heb. Dat werd nog een akeliger discussie.
Mijn vriendinnen betrokken het helemaal op zichzelf alsof ik daarmee ook het verdriet van hun miskraam heb gebaggetaliseerd.
Heel vervelend allemaal. Hoe zien jullie dit?
Moet ik mijn excuses aanbieden? Ik voel dat namelijk helemaal niet zo. Maar misschien hebben jullie andere inzichten dan ik.
anoniem_94448 wijzigde dit bericht op 23-02-2018 17:26
0.74% gewijzigd
vrijdag 23 februari 2018 om 22:19
strikjemetstippels schreef: ↑23-02-2018 20:35Tijd lijn ging zo:
TO super verdrietig, vriendinnen merken het verdriet wel op maar begrijpen niet waar om, neem een nieuw hondje dan
Vriendinnen zeggen dat ze TO nog nooit zo verdrietig hebben gezien. Vriendinnen zeggen dat ze dat opmerkelijk vinden omdat TO (volgens vriendinnen) nauwelijks verdriet laat blijken van TO’s uiteindelijke kinderloosheid .
TO wil na het niet begrijpen verduidelijken aan vriendinnen hoe erg ze het vindt dat hondje overleden is, door aan te geven dat ze zich zelfs nog verdrietiger voelt dan na haar miskraam (en kinderloosheid)
Vriendinnen gaan apeshit en betrekken de opmerking op zich zelf, dat TO zegt dat elke dode hond erger is dan elke miskraam, en ook al hebben ze zelf nu kinderen, zijn de miskramen nu jaren geleden en is TO niet alleen de enige ongewild kinderloze maar ook op dit moment haar hondje net verloren.
En dan zou zij excuses moeten aan bieden? Ik zie de logica niet daar in maar ik geef toe het kan aan mij liggen, want ik snap sowieso niet heel veel van mensen (ook niet van honden trouwens).
vrijdag 23 februari 2018 om 22:35
Nee TO, zij zijn zeker geen excuses waard!
Je mag je eigen gevoelens hebben en die bepalen zij niet.
Je hebt niets aan vriendinnen die jouw persoonlijke gevoelens niet respecteren en ook nog eens “min” onderscheid maken tussen soorten. Alles wat het leven heeft gekregen heeft dezelfde waarde, en mensen die dat niet begrijpen en alleen hun eigen soort belangrijk vinden zitten zowieso al op een heel ander level.
Je mag je eigen gevoelens hebben en die bepalen zij niet.
Je hebt niets aan vriendinnen die jouw persoonlijke gevoelens niet respecteren en ook nog eens “min” onderscheid maken tussen soorten. Alles wat het leven heeft gekregen heeft dezelfde waarde, en mensen die dat niet begrijpen en alleen hun eigen soort belangrijk vinden zitten zowieso al op een heel ander level.
vrijdag 23 februari 2018 om 22:52
Klopt en ik vind ook zeker dat die vriendinnen hun excuses aan zouden moeten bieden. Ik maak alleen nergens uit het verhaal op dat zie 2 vrouwen altijd zo doen, dat ze niet om tot geven, dat ze er nooit voor haar waren. Ik heb het idee dat ze haar verdriet nu niet begrepen, daar verkeerd op reageerde (neem je toch een nieuwe hond), en de uitleg zo verkeerd oppikte dat ze het gevoel hadden dat to het verlies van een dier erger vond dan een miskraam en daarmee eigenlijk zei dat die miskramen van hun helemaal niet zo erg waren. Dat zei ze niet, maar kennelijk voelde dat voor hun zo.
Als je al jaren goede vriendinnen ben en je zend iets uit dat bij een ander heel anders aan komt die daar ongelofelijk gekwetst door raakt zou ik daar sorry voor zeggen. Sorry dat ik iemand onbedoeld gekwetst is. En als het dus een goede vriendin is zal die zich ook proberen in mij in te leven en uitleggen wat er voor haar gevoel gebeurde en sorry terug zeggen dat het zo mis liep.
Was het al jaren zo dat er geen oog was voor to, haar verdriet er nooit toe deed, ze overal hysterisch op reageerde enzo dan was het een ander verhaal. Ik heb niet het idee dat ze haar woorden expres uit hun context haalden en verdraaide om to ergens op te kunnen 'pakken' en lekker boos te kunnen doen. (De toon en het verhaal van to doen mij dat niet vermoeden)
Mijn konijn is ooit dood gebeten door de hond van de buren, ik was 10. Dan heb je net een uit elkaar getrokken konijnen lijk opgeruimd in een doos om te begraven en zeggen je buren 'we willen wel een nieuwe kopen, hoor'. Tja... Sommige mensen begrijpen je verdriet niet en zeggen dan iets dat voor jou totaal ongepast is. Ze kennen of voelen het verdriet niet zo dus begrijpen je niet. Niet bij het verlies van een konijn, bij je trouwe viervoeter van 13, niet bij je kat van 16 die iedere nacht bij je kwam liggen en niet mij een miskraam omdat je daarna toch nog een kind kreeg/je toch al een kind had. Mensen voelen vaak niet wat jij voelt en reageren zeker niet altijd goed, maar om daar en verder hele fijne vriendschap op stuk te laten lopen? Dan liever beide sorry zeggen voor onbedoelde kwetsende woorden en het uit praten.
(En nee ik probeer niet nu te zeggen dat het verlies van mijn konijn even erg oid was als het verlies dat to heeft van haar hond, het is puur ter illustratie.)
vrijdag 23 februari 2018 om 23:12
Ik snap wat je bedoeld hoor Yellow. Ik ben niet zo heel stug en de beroerdste niet om mijn excuses uit te delen. Maar dit kan je inderdaad niet weten, want ik heb het bewust weggelaten in de OP maar ik heb wel eens eerder,in mijn beleving, kinderachtige situaties met deze twee meegemaakt. Ik wilde echter alleen even een reactie, mening op het gesprek van gisteren.
vrijdag 23 februari 2018 om 23:48
Heb alles meegelezen. Vraag me af, is er ook nog contact tussen die grotere vriendengroep van vroeger? Een in de zoveel jaar een reünie, een weekend weg, kerstborrel oid?
Ik zou geloof ik me wel achter de oren krabben bij deze vriendschap (maar dat is echt hoe ik het zou ervaren, ik kan soms vrij rigoureus contacten afkappen als er iets gebeurt). Maar als je nog onderdeel bent van een grotere groep ligt dat ook weer anders.
Ik zou geloof ik me wel achter de oren krabben bij deze vriendschap (maar dat is echt hoe ik het zou ervaren, ik kan soms vrij rigoureus contacten afkappen als er iets gebeurt). Maar als je nog onderdeel bent van een grotere groep ligt dat ook weer anders.
Je kunt méér.
zaterdag 24 februari 2018 om 00:13
Ik ken jou, hun en jullie geschiedenis niet. Mijn berichten gaan af op puur wat ik hier lees dus doe vooral waar je je goed bij voelt. Is dit de 5 keer dat er zoiets gebeurt kan ik me heel goed voorstellen dat je er klaar mee bent.Da_Vinci schreef: ↑23-02-2018 23:12Ik snap wat je bedoeld hoor Yellow. Ik ben niet zo heel stug en de beroerdste niet om mijn excuses uit te delen. Maar dit kan je inderdaad niet weten, want ik heb het bewust weggelaten in de OP maar ik heb wel eens eerder,in mijn beleving, kinderachtige situaties met deze twee meegemaakt. Ik wilde echter alleen even een reactie, mening op het gesprek van gisteren.
Laat het bezinken en denk er goed over na, is dit de druppel dan is dit de druppel. Jij ben de enige die echt kan beoordelen wat je moet doen en waar je spijt van zou kunnen krijgen.
Succes met je keuze en sterkte nog met het verlies van je hond.
zaterdag 24 februari 2018 om 00:19
+1JollyRider schreef: ↑23-02-2018 17:30Heel eerlijk? Ik vind je vriendinnen nogal empatisch beperkt. Voor mij zou de vriendschap over zijn tot zij excuses maken, zo rond Sint juttemis dus
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 24 februari 2018 om 01:07
Het heeft helemaal geen zin om leed met elkaar te vergelijken. En bovendien zijn het JOUW emoties en is het niet aan hen om daar een oordeel over te vellen. En als je toch moet vergelijken zijn er bij een miskraam ook gradaties: bij 6 weken of 17 weken maakt nogal verschil uit voor de beleving... anyway, Ik zou het advies van Viva-Amber opvolgen en hopelijk loopt het Met een sisser af.
Love doesn't ask why...
zaterdag 24 februari 2018 om 06:39
Of je nu wel of niet van honden houd.. 17 jaar een vriend in huis en dan plots verliezen is altijd enorm verdrietig. Sommige mensen moeten al huilen als een dierbaar sieraad die al 17 jaar in de familie zit kapot gaat en hier kunnen de drama Queens zich niets bij voorstellen? Echt bah!
Als je naar fouten zoekt, gebruik dan een spiegel en geen verrekijker
zaterdag 24 februari 2018 om 08:18
TO, je schrijft dat er wel vaker eens wat was. In dit geval zou ik er serieus naar kijken of je nog wel door wilt met deze 'vriendinnen'.
Ze zijn erg dik met elkaar dus de een zal het blindelings voor de ander opnemen zonder echt te horen wat je zegt. Hier zal je het niet van winnen. Het zou hen sieren als ze contact met je opnemen en het bespreken. Maar ik heb zo het vermoeden dat ze liever diepbeledigd gaan doen, dat die rol hun beter past.
Dus nee, ik vind niet dat je het verkeerd ziet en dat je verbaasd bent over hun rare reactie.
Mogelijk lezen ze hier mee en herkennen ze zichzelf.
Meiden: wees een dame, lik je wonden en praat erover met je vriendin.
Ze zijn erg dik met elkaar dus de een zal het blindelings voor de ander opnemen zonder echt te horen wat je zegt. Hier zal je het niet van winnen. Het zou hen sieren als ze contact met je opnemen en het bespreken. Maar ik heb zo het vermoeden dat ze liever diepbeledigd gaan doen, dat die rol hun beter past.
Dus nee, ik vind niet dat je het verkeerd ziet en dat je verbaasd bent over hun rare reactie.
Mogelijk lezen ze hier mee en herkennen ze zichzelf.
Meiden: wees een dame, lik je wonden en praat erover met je vriendin.
Volg je passie en wees niet bang om te falen. Er kan heel veel in het leven, je hebt je dromen niet voor niets. En zorg dat de weg ernaartoe ook gewoon leuk is. Andre Kuipers
zaterdag 24 februari 2018 om 10:21
zaterdag 24 februari 2018 om 10:51
zaterdag 24 februari 2018 om 11:01
Wat een slechte vriendinnen. Alleen maar naar hun eigen kronkels luisteren en 0 inlevingsvermogen.
Het zou niets uit moeten maken of zij wel/niet van honden houden.
Jij hield veel van je hond en je hebt verdriet. Ze zouden toch ergens in hun binnenste wel kunnen bedenken hoe het voelt om heel veel van iets of iemand te houden?!!
En ook hoe kaal en grauw het dan is zonder dat geliefde wezen/mens/ding/whatever.
Ik hoop dat je nu na nóg een nacht slapen en alle reacties hier helemaal weet dat dit niet aan jou ligt maar aan die 2 empathieloze, egocentrische vrouwen. De wereld draait niet om hen, al denken ze dat blijkbaar wel.
Veel sterkte met het verwerken van het verlies van je grote vriend
Het zou niets uit moeten maken of zij wel/niet van honden houden.
Jij hield veel van je hond en je hebt verdriet. Ze zouden toch ergens in hun binnenste wel kunnen bedenken hoe het voelt om heel veel van iets of iemand te houden?!!
En ook hoe kaal en grauw het dan is zonder dat geliefde wezen/mens/ding/whatever.
Ik hoop dat je nu na nóg een nacht slapen en alle reacties hier helemaal weet dat dit niet aan jou ligt maar aan die 2 empathieloze, egocentrische vrouwen. De wereld draait niet om hen, al denken ze dat blijkbaar wel.
Veel sterkte met het verwerken van het verlies van je grote vriend
zaterdag 24 februari 2018 om 13:11
Dat je het moeilijk vind om los te laten, wil niet zeggen dat het niet goed is om het tóch te doen.Da_Vinci schreef: ↑23-02-2018 21:13
Maar anderzijds er zit wel wat in. Ik vind het moeilijk om los te laten. Zo heb ik vrienden uit alle fases uit mijn leven, zodat ik in die zin nog altijd mij een beetje ‘in die tijd kan voelen’. Veel gesprekken gaan vaak wel “weet je nog toen ....”. Wil niet zeggen trouwens dat we geen nieuwe dingen hebben meegemaakt.
Ik zou niet meer reageren op die grieten. Laat ze het uit zoeken. Als ze een beetje hart hebben, nemen ze zelf contact met je op om te zeggen dat ze te fel van lering zijn getrokken. Zo niet, laat het doodbloeden en steek je energie in mensen die het wel waard zijn.
zaterdag 24 februari 2018 om 13:21
Oooo, vreselijk, van die mensen die op elk woord zout leggen terwijl jij probeert om je verdriet te verwoorden 
Zo had ik een vrijgezelle vriendin die, toen het net uit was tussen mij en mijn ex (en ik alleen stond met mijn twee hele jonge kinderen), het lef om te zeggen: "jij hebt tenminste een relatie gehad" om daarna jankend weg te rennen.
Zo had ik een vrijgezelle vriendin die, toen het net uit was tussen mij en mijn ex (en ik alleen stond met mijn twee hele jonge kinderen), het lef om te zeggen: "jij hebt tenminste een relatie gehad" om daarna jankend weg te rennen.
zaterdag 24 februari 2018 om 13:40
iones schreef: ↑24-02-2018 13:11Dat je het moeilijk vind om los te laten, wil niet zeggen dat het niet goed is om het tóch te doen.
Ik zou niet meer reageren op die grieten. Laat ze het uit zoeken. Als ze een beetje hart hebben, nemen ze zelf contact met je op om te zeggen dat ze te fel van lering zijn getrokken. Zo niet, laat het doodbloeden en steek je energie in mensen die het wel waard zijn.
JIj kent de uitdrukking fel van leer trekken (niet)?
