Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Vriendschappen boven de 40

13-01-2022 19:51 47 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zat me zo eens af te vragen hoe jullie vriendschappen zijn (boven de 40 jaar).
Ik heb zelf wel wat ontwikkelingen meegemaakt wat vriendschappen betreft.
Vroeger probeerde ik me erg aan te passen omdat ik bang was mensen te verliezen. Ik had mensen nodig.
Daarna ben ik een fase in gegaan dat ik wat meer mezelf ging ontwikkelen en eerlijker werd maar daarmee verloor ik vriendinnen.
Nu heb ik een paar vriendinnen over. Eentje om de diepte mee in te gaan. Met name op spiritueel gebied. Maar af en toe spelen irritaties op (van haar kant als ik niet altijd alleen maar zonneschijn ben en van mijn kant omdat ze niet werkt en haar leven alleen bestaat uit vrijen en macrobiotisch voedsel😉) en zien we elkaar een paar maanden niet. Daarna is het toch weer een warm bad.
Eentje om lekker mee te zeuren. Met name over exen. Gewoon een paar uur gal spugen af en toe, liefst tijdens een etentje🙂.
En 2 vriendinnen die vanaf de basisschool al vriendinnen zijn. Nooit echt de diepte in en we zien elkaar soms maanden niet maar het zit altijd goed.

Vroeger heb ik wel eens een beste vriendin gemist. Dat heb ik niet meer zo. Naarmate ik ouder werd begon ik het prima te vinden met alleen mijn gezin, de buurtbewoners tijdens de wandelingen met de hond, collega's en alleen op de bank.
Maar de laatste tijd begin ik me af te vragen of dit genoeg is. Mijn vriend is een enorme lieverd maar is toch een man die het liefste kletst over motoren en auto's. Mijn baan is niet zo heel erg leuk meer oa omdat bepaalde collega's weg zijn.
Mijn diepzinnige vriendin zit weer in de fase dat ik niet besta en niet meer gevolgd wordt op social media en ik dat even goed vind.
Ik vermoed dat ik ook steeds kritischer geworden ben met wie ik graag omga. Daardoor lijken me nieuwe vriendschappen best moeilijk om te maken.
Hoe gaan andere vrouwen boven de 40 om met vriendschappen?
Nog allemaal innig? Geen tijd voor? Is er behoefte aan?
Alle reacties Link kopieren Quote
Goede vriendin sinds de middelbare school al. Sinds zij samenwoont/getrouwd is minder contact omdat haar man ons klaarblijkelijk niet aardig vindt. We gingen er af en toe nog wel heen maar nu ik bijna 40 ben heb ik geen zin meer om een eind te rijden om ergens langs te gaan waar ik hooguit “gedoogd wordt”. Pre Corona sprak ik dus zo’n 1x per maand alleen met haar in de stad af om hapje te eten en bij te kletsen. Misschien dat we dat straks weer op kunnen pakken..
liever een leuke hond in een restaurant dan zeurende kinderen
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb enkele nieuwe vriendschappen, ben een heel eind boven de 40.
Maar ik heb geen gezin. We zien elkaar zowat wekelijks, soms 2 keer, altijd leuk. Hebben elkaar leren kennen tijdens een gezamenlijke hobby.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb nog 1 vriendin van de basisschool, die zie ik eens per jaar maar we pakken altijd meteen de draad weer op alsof we elkaar gisteren nog hebben gezien. Ondanks onze totaal andere levens klikt het al vanaf ons 11e jaar - we zijn nu midden veertig.
Daarnaast heb ik twee vriendinnen nog van mijn middelbare school. Zelfde verhaal als met die vriendin van de basisschool. Ze kennen me door en door en andersom ook. Type vriendinnen die je als getuige zou vragen op je huwelijk (ik ben niet getrouwd, maar voor de beeldvorming).

Dan heb ik vriendinnen uit mijn studententijd. Dat zijn ook vriendinnen voor het leven. Eén ervan is mijn allerbeste vriendin. We delen alles, zien elkaar wekelijks en ik kan me niet voorstellen dat we elkaar ooit niet meer spreken.

En dan een groepje kennissen/vriendinnen die ik vooral na mijn 40e heb leren kennen. Via via, tijdens het stappen, via 2 clubjes, via werk (eerst collega, uitgegroeid tot vriendschap). Daar deel ik niet alles mee, maar het zijn wel mensen die me na aan het hart staan.

Ik doe zelf altijd vrij veel moeite om vriendschappen te onderhouden en ervaar dat bij de meesten ook zo terug.

Ik heb bewust geen kinderen, en ik leef ook geen typisch 'gezinsleven' daardoor - wil ik ook niet. Een best groot aantal van mijn vriendinnen heeft ook geen kinderen, en ik denk dat we elkaar daarom ook opzoeken. We gaan (voor corona) nog veel uit, feestjes, festivals, borrelen, huisfeesten enz.

Ik hou erg van de deur uitgaan en zij ook - geen kinderactiviteiten en uitjes zeg maar. Ik vind het eigenlijk niet heel lastig om nieuwe mensen te leren kennen, waar er af en toe een bijzit die uit kan groeien tot een vriendschap.
Alle reacties Link kopieren Quote
Vroeger had ik ook vriendinnen die pleaste en waarbij ik over mijn eigen grenzen ging.

Tegenwoordig heb ik nog maar een paar vriendinnen. Maar ik merk dat ik er gewoon echt weinig tot geen behoefte meer aan heb. Ik heb t druk met meer dan fulltime werken. Co ouderschap en mijn hond en partner. En heb thuis ook nog hobby's waar ik niet heel erg aan toe kom ik vind het af en toe leuk om met vriendinnen af te spreken maar van mij hoeft het niet heel vaak meer. Ik zie ze nog 1 keer per maand ofzo. Appen doen we wel maar ik ben niet meer zo dat ik alles laat vallen voor iemand. Tenzij echt echt echt nood. Mijn prioriteiten liggen niet meer bij vriendschappen en dat maakt mij geen super vriendin. Maar dat is dan maar zo.
Alle reacties Link kopieren Quote
schorpioentje28 schreef:
13-01-2022 19:57
Goede vriendin sinds de middelbare school al. Sinds zij samenwoont/getrouwd is minder contact omdat haar man ons klaarblijkelijk niet aardig vindt. We gingen er af en toe nog wel heen maar nu ik bijna 40 ben heb ik geen zin meer om een eind te rijden om ergens langs te gaan waar ik hooguit “gedoogd wordt”. Pre Corona sprak ik dus zo’n 1x per maand alleen met haar in de stad af om hapje te eten en bij te kletsen. Misschien dat we dat straks weer op kunnen pakken..

Dit vind ik altijd zó raar. Wat hebben jullie mannen met jullie vriendschap te maken?
Het is toch veel leuker om met zijn 2en af te spreken, weekendje weg te gaan etc.
Je zou toch ook gewoon bij elkaar thuis moeten komen, dan gaat die man maar de deur uit of naar zolder.
metallover wijzigde dit bericht op 13-01-2022 20:22
6.69% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Attraverso schreef:
13-01-2022 19:59
Ik heb enkele nieuwe vriendschappen, ben een heel eind boven de 40.
Maar ik heb geen gezin. We zien elkaar zowat wekelijks, soms 2 keer, altijd leuk. Hebben elkaar leren kennen tijdens een gezamenlijke hobby.
Zo een leven zou ik ook best willen als de kinderen de deur uit zijn. Ik organiseer vanuit mijn werk een haakcafe en met enorm leuke vrouwen. We komen eens per week samen. Ik mis dat wel nu in corona tijd.
Alle reacties Link kopieren Quote
abracadabra schreef:
13-01-2022 20:16
Vroeger had ik ook vriendinnen die pleaste en waarbij ik over mijn eigen grenzen ging.

Tegenwoordig heb ik nog maar een paar vriendinnen. Maar ik merk dat ik er gewoon echt weinig tot geen behoefte meer aan heb. Ik heb t druk met meer dan fulltime werken. Co ouderschap en mijn hond en partner. En heb thuis ook nog hobby's waar ik niet heel erg aan toe kom ik vind het af en toe leuk om met vriendinnen af te spreken maar van mij hoeft het niet heel vaak meer. Ik zie ze nog 1 keer per maand ofzo. Appen doen we wel maar ik ben niet meer zo dat ik alles laat vallen voor iemand. Tenzij echt echt echt nood. Mijn prioriteiten liggen niet meer bij vriendschappen en dat maakt mij geen super vriendin. Maar dat is dan maar zo.
Herkenbaar (inclusief co ouderschap een hond 😉).
Alle reacties Link kopieren Quote
De basis ken.il al sinds mijn studententijd. Maar de decennia daarna zijn enkele oud-collegas vriendinnen geworden
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben ook wel benieuwd of de mensen die reageren uit een grote stad komen of in een dorp wonen. Ik bedoel of er nog verschil in zit, waar je woont, als het gaat om het sluiten van vriendschappen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Metallover schreef:
13-01-2022 20:21
Dit vind ik altijd zó raar. Wat hebben jullie mannen met jullie vriendschap te maken?
Het is toch veel leuker om met zijn 2en af te spreken, weekendje weg te gaan etc.
Je zou toch ook gewoon bij elkaar thuis moeten komen, dan gaat die man maar de deur uit of naar zolder.
Eens
Alle reacties Link kopieren Quote
Vriendin van de basisschool, zie ik ongeveer 1x per 2 maanden ofzo. Vriendin sinds ik 20 ben ongeveer 1x per maand maar in de zomer veel vaker, 1 die ik elke week zie die ik nu 3 jaar ken, en een vriend uit mijn jeugd zie ik ongeveer 1 x per jaar. Verder druk met gezin ed. Ik vind het wel goed zo. Oh en begin 40 ben ik.
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb nog vriendinnen uit allerlei fasen van mijn leven. Eigenlijk vanaf de middelbare school. Maar ook van mijn studie, werk, uitgaan. Ik zie ze niet allemaal even vaak, maar toch wel een vast aantal waarmee ik nog regelmatig contact heb. En af en toe komt er nog wel een vriendin of vriend bij.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb allerlei vriendschappen. Ik heb na mijn 40e ook nog nieuwe vriendschappen gemaakt, 1 daarvan spreek ik dagelijks over alles. Maar ik heb ook nog vrienden van 20 jaar terug waarvan ik sommigen geregeld zie, en anderen maar 2 x per jaar.

Als je zelf actief blijft in je leven dan blijf je ook nieuwe mensen ontmoeten en dan kunnen er soms verrassende vriendschappen ontstaan. Op elke leeftijd.
Tja, je bent zelf kritischer geworden op vriendschappen 'omdat je een gezin had'. En nu blijk je toch alleen te staan.

Vriendschap is geven en nemen. En investeren.

Gelukkig is er bij mij niemand afgehaakt omdat ze een gezin hebben. Misschien heb ik daar goed op voorgesorteerd.

Ben nog geen 40, maar ga wel die kant op. Maak nu af en toe nog nieuwe vriendschappen met collega's of via via.
Alle reacties Link kopieren Quote
Parella schreef:
14-01-2022 11:30
Ik heb allerlei vriendschappen. Ik heb na mijn 40e ook nog nieuwe vriendschappen gemaakt, 1 daarvan spreek ik dagelijks over alles. Maar ik heb ook nog vrienden van 20 jaar terug waarvan ik sommigen geregeld zie, en anderen maar 2 x per jaar.

Als je zelf actief blijft in je leven dan blijf je ook nieuwe mensen ontmoeten en dan kunnen er soms verrassende vriendschappen ontstaan. Op elke leeftijd.
Helemaal mee eens. Zelfs mijn ouders van tegen de 80 maken nog nieuwe vrienden zo nu en dan.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
Alle reacties Link kopieren Quote
Spiri123 schreef:
13-01-2022 20:22
Zo een leven zou ik ook best willen als de kinderen de deur uit zijn. Ik organiseer vanuit mijn werk een haakcafe en met enorm leuke vrouwen. We komen eens per week samen. Ik mis dat wel nu in corona tijd.
Klinkt leuk! Maar ik begrijp dat dit nu in NL niet kan wegens corona? Mss kan het binnenkort wel weer...
Alle reacties Link kopieren Quote
Snoesje83 schreef:
13-01-2022 23:48
Ik ben ook wel benieuwd of de mensen die reageren uit een grote stad komen of in een dorp wonen. Ik bedoel of er nog verschil in zit, waar je woont, als het gaat om het sluiten van vriendschappen.
In deze tijd minder denk ik toch? Wij leerden elkaar kennen na een oproep via FB.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb vrij veel vrienden en kennissen. Dat is altijd zo geweest en kan me ook niet voorstellen dat dat zal veranderen. Mijn 72-jarige moeder heeft ook nog steeds een rijk sociaal leven en maakt ook nog steeds vrienden.

Je ontmoet mensen, ze worden kennissen en sommigen worden in de loop der jaren ook vrienden. Ik ben nooit op zoek, maar sta er wel altijd voor open. Ik onderhoud veel contacten en weet van heel veel mensen waar ze mee bezig zijn en wat hen drijft. Uit pure interesse, niet met een motief. Ik denk dat dat de sleutel is. Gewoon oprechte belangstelling hebben in mensen. Daarmee bied je in feite al een soort vriendschap.

Ik kom uit een dorp, heb 15 jaar in een stad gewoond en woon nu weer in een dorp. Mensen zijn mensen. Geef en je krijgt iets terug.
Een slechte dag voor het ego is een goede dag voor de ziel.
Alle reacties Link kopieren Quote
kindrebel schreef:
14-01-2022 20:55
Ik heb vrij veel vrienden en kennissen. Dat is altijd zo geweest en kan me ook niet voorstellen dat dat zal veranderen. Mijn 72-jarige moeder heeft ook nog steeds een rijk sociaal leven en maakt ook nog steeds vrienden.

Je ontmoet mensen, ze worden kennissen en sommigen worden in de loop der jaren ook vrienden. Ik ben nooit op zoek, maar sta er wel altijd voor open. Ik onderhoud veel contacten en weet van heel veel mensen waar ze mee bezig zijn en wat hen drijft. Uit pure interesse, niet met een motief. Ik denk dat dat de sleutel is. Gewoon oprechte belangstelling hebben in mensen. Daarmee bied je in feite al een soort vriendschap.

Ik kom uit een dorp, heb 15 jaar in een stad gewoond en woon nu weer in een dorp. Mensen zijn mensen. Geef en je krijgt iets terug.
En heb je dan een gezin met kinderen? Even benieuwd of dat nog uitmaakt.
En is iedereen dan actief terug? Ik merk dat ik ook minder investeer omdat ik de ervaring heb dat er weinig van de andere kant komt. Iedereen heeft het druk.
Alle reacties Link kopieren Quote
Spiri123 schreef:
15-01-2022 08:17
En heb je dan een gezin met kinderen? Even benieuwd of dat nog uitmaakt.
En is iedereen dan actief terug? Ik merk dat ik ook minder investeer omdat ik de ervaring heb dat er weinig van de andere kant komt. Iedereen heeft het druk.
Ik kan niet voor Kindrebel spreken, maar ik herken wat ze zegt. En ja ik heb een gezin met kinderen. Inmiddels zijn ze jongvolwassenen, dat scheelt wel. Maar ook toen ze jong waren ontmoette ik regelmatig nieuwe vrienden en kennissen. Niet iedereen is even actief in het onderhouden van contacten hoor. Maar dat hoeft toch ook niet?
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
Ik heb een paar goede vriendinnen en maak ook nog wel nieuwe vriendinnen. Ik vind het lastiger om nieuwe gezamenlijke vrienden te maken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb een paar vriendinnen die ik al >20 jaar heb. Die spreek ik ongeveer 1x per week via de app en in het echt 1x per kwartaal ongeveer. Vroeger was dat veel meer, maar zijn zijn druk met gezin en jonge kinderen dus/en terugappen afspreken komt er niet altijd van.

Twee andere vrienden van >10 jaar die ik paar keer per week via de app spreek en ca 3x per jaar in het echt zie.

Vooral het echte face-to-face-contact mis ik. Dus ik ben ook op zoek naar meer kennissen (die eventueel kunnen uitgroeien naar vrienden) hier in de buurt. Ben in coronatijd verhuisd naar een dorp waar ik nog niet veel mensen ken. Dus hopelijk kan ik snel weer op een clubje of sport oid.
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb vriendinnen nog van bijna elke fase, middelbare school, studietijd en ook van werk.

Afgelopen jaren ook afscheid genomen van een aantal vriendinnen (negatieve energie), maar het groepje wat nu over is, is mij heel dierbaar.

Ik spreek ze allemaal wel minimaal 1x over de app in de week, de ene wat vaker dan de ander.

Ik weet niet of het geluk hebben is, of dat ik ze ongemerkt eruit gefilterd heb, maar wij hebben geen kinderen maar ik heb wel vriendinnen met kinderen, maar die vinden vriendschappen nog steeds erg belangrijk en geven zelf aan dat ze niet alleen vrouw van en moeder zijn.

Mijn schoonzusje is een stukje jonger (27 jaar) en die geeft aan dat al haar vriendinnen één voor één "wegvallen" omdat ze kinderen krijgen en daardoor geen aansluiting meer voelen bij elkaar. Ik heb dat nooit gehad met mijn vriendinnen. Misschien heeft het er ook mee te maken dat mijn vriendinnen redelijk laat pas kinderen hebben gekregen (rond de 37 jaar)
Alle reacties Link kopieren Quote
kindrebel schreef:
14-01-2022 20:55
Ik heb vrij veel vrienden en kennissen. Dat is altijd zo geweest en kan me ook niet voorstellen dat dat zal veranderen. Mijn 72-jarige moeder heeft ook nog steeds een rijk sociaal leven en maakt ook nog steeds vrienden.

Je ontmoet mensen, ze worden kennissen en sommigen worden in de loop der jaren ook vrienden. Ik ben nooit op zoek, maar sta er wel altijd voor open. Ik onderhoud veel contacten en weet van heel veel mensen waar ze mee bezig zijn en wat hen drijft. Uit pure interesse, niet met een motief. Ik denk dat dat de sleutel is. Gewoon oprechte belangstelling hebben in mensen. Daarmee bied je in feite al een soort vriendschap.

Ik kom uit een dorp, heb 15 jaar in een stad gewoond en woon nu weer in een dorp. Mensen zijn mensen. Geef en je krijgt iets terug.
Ik kan me goed in jouw post vinden. Alleen heb ik maar 5 jaar in een stad gewoond ;) Ik weet niet in hoeverre mijn woonplaats trouwens relevant is, want ik heb hier geen vrienden - die wonen ergens anders.

En ook de fase 'als het moeilijk is, leer je je echte vrienden kennen' heb ik doorgemaakt. In positieve zin, iedereen bleef me juist steunen :)

Ik ben trouwens een paar jaar onder de 40, maar verwacht hier geen giga veranderingen in.
Life's a bitch and you can't win.
M. Python

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven