Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Waarom wordt er zoveel gescheiden de laatste 20 jaar?

22-02-2020 20:27 427 berichten
De laatste tijd hoor je niets anders dan scheidingen en relatie-breuken.
Ook van mensen die 20 jaar samen zijn, kinderen hebben, ...

Het lijkt of een relatie of huwelijk een wegwerp-artikel is geworden.

Kortom:
Laat ons allemaal brainstormen waarom 40 % van de huwelijken strandt.
En bij ongetrouwden al helemaal ongeveer de helft van de relaties na een paar jaar weg zijn.



Opstartster begint.
Die is gelukkig getrouwd en ziet voorlopig nog geen scheiding aankomen.

Maar ziet dus wel de ene relatie-breuk en scheiding na de andere in haar omgeving.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn ouders gingen scheiden na een huwelijk van 30 jaar. Waarom? Omdat mijn vader al 2 jaar een affaire had. Tegen de buitenwereld vertelde hij dat hij en ma gewoon uit elkaar gegroeid waren en er geen ander in het spel was. Zijn vriendin trok 2 dagen na zijn verhuizing bij hem in.
sugarmiss schreef:
23-02-2020 12:51
Omdat het niet kan zonder ellende voor de kinderen.

Bij a alle kinderen missen hun moeder wanneer ze bij hun vader zijn en als ze bij hun moeder zijn missen ze hun vader.

Daar praten ze meestal niet over met hin ouders want dan is mama ook weer verdrietig dat papa bij hen is weggegaan en wordt papa een beetje boos want de nieuwe stiefmoeder is toch heel aardig voor hun.

Of papa e. Mama zijn zo in love met hun nieuwe liefje dat ze totaal geen oog hebben voor het feit dat de kinderen het wel moeilijk hebben met de scheiding.
En blijven in een slechte relatie geeft ook problemen voor kinderen. Op dat moment en vaak ook nog later. Dus waarom niet kiezen voor rust en misschien wat meer geluk voor jou en de kinderen. En misschien zelf voor de expartner.
-jolijn- schreef:
23-02-2020 12:12
Tuurlijk! Je blijft het proberen en eisen en maakt er ruzie over en je doet het gewoon óók niet om te kijken wie het langste volhoudt... tot je gaat scheiden, zeg maar.

Nee, door van tevoren scenario’s door te nemen natuurlijk. Ik heb nooit ruzie over dit soort dingen hoeven maken omdat ik met mijn man en ook vroeger met mijn vriend dingen doorsprak. Vooral op sleutelmomenten als gaan samenwonen, kinderen krijgen, verandering aantal gewerkte uren etc. Dingen laten liggen is zo passief agressief dat je daarmee je relatie compleet vernachelt als je het mij vraagt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja want bij elkaar blijven terwijl je klaar met elkaar bent is zonder ellende voor de kinderen. Ik voelde me als kind schuldig omdat het nooit gezellig was tijdens het avondeten aan tafel. Ik vond dat mijn schuld.
Poppy_del_Rio schreef:
23-02-2020 12:57
Nee, door van tevoren scenario’s door te nemen natuurlijk. Ik heb nooit ruzie over dit soort dingen hoeven maken omdat ik met mijn man en ook vroeger met mijn vriend dingen doorsprak. Vooral op sleutelmomenten als gaan samenwonen, kinderen krijgen, verandering aantal gewerkte uren etc. Dingen laten liggen is zo passief agressief dat je daarmee je relatie compleet vernachelt als je het mij vraagt.
O joh, voordat we gingen samenwonen was hij echt helemaal de ideale man hoor. En we stonden volledig op één lijn.
Ik denk dat je wat meer mazzel hebt gehad dan je zelf beseft.
-jolijn- schreef:
23-02-2020 13:04
O joh, voordat we gingen samenwonen was hij echt helemaal de ideale man hoor. En we stonden volledig op één lijn.
Ik denk dat je wat meer mazzel hebt gehad dan je zelf beseft.

Ik heb zeker heel veel mazzel met mijn man, ja. Dat is een feit.

Maar ik vind dat we af moeten van het idee dat het mazzel is als een man gewoon zijn aandeel neemt in het gezamenlijk leven. Dat is in mijn ogen echt de wereld op z’n kop. Mannen zijn geen kleine kinderen en zouden m.i. ook niet zo behandeld moeten worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Poppy_del_Rio schreef:
23-02-2020 13:13
Ik heb zeker heel veel mazzel met mijn man, ja. Dat is een feit.

Maar ik vind dat we af moeten van het idee dat het mazzel is als een man gewoon zijn aandeel neemt in het gezamenlijk leven. Dat is in mijn ogen echt de wereld op z’n kop. Mannen zijn geen kleine kinderen en zouden m.i. ook niet zo behandeld moeten worden.
Precies. En dat begint al bij de opvoeding.
Klopt, maar de oplossing van dat probleem ligt helaas bij mannen en die lijken, zo blijkt, wat minder belang te hebben bij het oplossen van dat probleem.
watdachtjehiervan schreef:
23-02-2020 13:18
Precies. En dat begint al bij de opvoeding.

Yep, heb zelf twee dochters en probeer ze actief bij te brengen dat het feit dat ze een baarmoeder hebben niet betekent dat ze het huishouden moeten coördineren of zelfs uitvoeren.. Gelukkig zien ze dit ook dagelijks in de praktijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
Poppy_del_Rio schreef:
23-02-2020 12:57
Nee, door van tevoren scenario’s door te nemen natuurlijk. Ik heb nooit ruzie over dit soort dingen hoeven maken omdat ik met mijn man en ook vroeger met mijn vriend dingen doorsprak. Vooral op sleutelmomenten als gaan samenwonen, kinderen krijgen, verandering aantal gewerkte uren etc. Dingen laten liggen is zo passief agressief dat je daarmee je relatie compleet vernachelt als je het mij vraagt.

Dat werkt alleen als je partner na zo’n gesprek ook daadwerkelijk zijn afspraken nakomt. Jij hebt blijkbaar de mazzel dat jouw partner doet wat bij belooft. Je kan dat je verdienste vinden, maar dat is het niet. Je hebt namelijk geen invloed op het gedrag van je partner, anders dan je wederzijdse wensen afstemmen en hopen dat dat tot handelen leidt.

Echter, als je partner ‘ja’ zegt en ‘nee’ doet heb geen enkele keus, behalve nogmaals dat gesprek aan te gaan. En nogmaals. En zie daar de cirkel. En genoeg mensen die alternatieve oplossingen zoeken als ‘ja zeggen en nee doen’ het patroon blijft: het zelf ook niet meer doen, bijvoorbeeld, in de hoop dat de partner het dan tóch oppakt. Of boos worden en daardoor proberen duidelijk te maken dat het je menens is. Of het accepteren en ermee leren leven, door je leven dragelijk te maken met die extra werklast: zelf minder te gaan werken, hobby’s binnenshuis zoeken en vrienden in de kring van de kinderen zoeken zodat een sociaal leven geen extra tijd kost. Of door het niet te accepteren en te scheiden. Of all of the above.

Ik denk dat je je relatie vooral compleet vernachelt als je de werklast niet eerlijk deelt en als je je niet aan je afspraken houdt. Als je het mij vraagt.
-jolijn- schreef:
23-02-2020 12:12
Tuurlijk! Je blijft het proberen en eisen en maakt er ruzie over en je doet het gewoon óók niet om te kijken wie het langste volhoudt... tot je gaat scheiden, zeg maar.


En als je vanaf het begin af aan, toen jullie net samen waren, gelijk was begonnen met het verdelen van de taken? Ik denk ook altijd 'je bent er zelf bij'. Na 8 jaar roepen dat hij nooit iets doet vind ik zo gek, vrijwel altijd deed hij in het eerste jaar ook al niks. Direct samen bespreken dan voorkom je al die ruzies en eisen.
Poppy_del_Rio schreef:
23-02-2020 12:57
Nee, door van tevoren scenario’s door te nemen natuurlijk. Ik heb nooit ruzie over dit soort dingen hoeven maken omdat ik met mijn man en ook vroeger met mijn vriend dingen doorsprak. Vooral op sleutelmomenten als gaan samenwonen, kinderen krijgen, verandering aantal gewerkte uren etc. Dingen laten liggen is zo passief agressief dat je daarmee je relatie compleet vernachelt als je het mij vraagt.


Dit dus, helemaal eens
-jolijn- schreef:
23-02-2020 13:04
O joh, voordat we gingen samenwonen was hij echt helemaal de ideale man hoor. En we stonden volledig op één lijn.
Ik denk dat je wat meer mazzel hebt gehad dan je zelf beseft.


En het eerste jaar van samenwonen dan? Of zelfs de eerste maand?
-jolijn- schreef:
23-02-2020 13:18
Klopt, maar de oplossing van dat probleem ligt helaas bij mannen en die lijken, zo blijkt, wat minder belang te hebben bij het oplossen van dat probleem.


Natuurlijk ligt de oplossing niet alleen bij mannen, en ook niet alleen bij vrouwen. Het ligt bij stellen, je doet het samen, en je lost het samen op. En als hij direct al niets voor dat samen voelt, dan begin je niet eens aan kinderen samen lijkt me.
Pandax schreef:
23-02-2020 13:24
Dat werkt alleen als je partner na zo’n gesprek ook daadwerkelijk zijn afspraken nakomt. Jij hebt blijkbaar de mazzel dat jouw partner doet wat bij belooft. Je kan dat je verdienste vinden, maar dat is het niet. Je hebt namelijk geen invloed op het gedrag van je partner, anders dan je wederzijdse wensen afstemmen en hopen dat dat tot handelen leidt.

Echter, als je partner ‘ja’ zegt en ‘nee’ doet heb geen enkele keus, behalve nogmaals dat gesprek aan te gaan. En nogmaals. En zie daar de cirkel. En genoeg mensen die alternatieve oplossingen zoeken als ‘ja zeggen en nee doen’ het patroon blijft: het zelf ook niet meer doen, bijvoorbeeld, in de hoop dat de partner het dan tóch oppakt. Of boos worden en daardoor proberen duidelijk te maken dat het je menens is. Of het accepteren en ermee leren leven, door je leven dragelijk te maken met die extra werklast: zelf minder te gaan werken, hobby’s binnenshuis zoeken en vrienden in de kring van de kinderen zoeken zodat een sociaal leven geen extra tijd kost. Of door het niet te accepteren en te scheiden. Of all of the above.

Ik denk dat je je relatie vooral compleet vernachelt als je de werklast niet eerlijk deelt en als je je niet aan je afspraken houdt. Als je het mij vraagt.


Evenveel buitenshuis werken helpt wel bij het onderlig goed verdeeld houden van huishouden en derde shift.
Het lijkt mij verder sterk dat iemand in het eerste jaar van samenwonen ja zegt en ja doet, en daarna ineens ja zegt en nee doet.
Alle reacties Link kopieren Quote
sugarmiss schreef:
23-02-2020 12:51

Of papa e. Mama zijn zo in love met hun nieuwe liefje dat ze totaal geen oog hebben voor het feit dat de kinderen het wel moeilijk hebben met de scheiding.
Hier ook. Ik was dan wel 21, maar toch. Vader zei dan wel dat ik altijd welkom was bij hem. Maar als ik er kwam was hij nooit alleen. Altijd zat zijn vriendin erbij. Dat voelde ongemakkelijk, omdat ik daar niet alles tegen wilde zeggen. Hij beloofde van alles wat hij niet nakwam. Zoals dat ik een eigen kamer mocht inrichten en dat hij mijn moeder en mij financieel zou steunen. Niks van waar. Hij heeft ook geld van mij achtergehouden dat per ongeluk op zijn rekening was gestort. Alleen zijn eigen luxe was belangrijk. Mijn laatste bezoek aan hem was op zijn bruiloft, nu 12,5 jaar geleden. De laatste 8 jaar chatten we heel af en toe. Hij gaf wel eens aan terug contact te willen, maar de afspraak moet nog komen. Ik doe er ook niks mee. Hij is veranderd in een man die ik niet ken. Jammer dat het zo gelopen is. Maar ben eraan gewend geraakt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Scheiden kon altijd al, alleen duurde de scheidingsprocedure voor 1971 5 jaar.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Marana schreef:
23-02-2020 13:29
Natuurlijk ligt de oplossing niet alleen bij mannen, en ook niet alleen bij vrouwen. Het ligt bij stellen, je doet het samen, en je lost het samen op. En als hij direct al niets voor dat samen voelt, dan begin je niet eens aan kinderen samen lijkt me.
Ja maar als een bepaald deel van die stellen er niet voor voelen om bij te dragen aan de oplossing, moet de ander het dan maar alleen doen?
70% van de aanvragen tot echtscheiding wordt gedaan door vrouwen.
iones schreef:
23-02-2020 13:42
Ja maar als een bepaald deel van die stellen er niet voor voelen om bij te dragen aan de oplossing, moet de ander het dan maar alleen doen?
70% van de aanvragen tot echtscheiding wordt gedaan door vrouwen.


Maar dat die ene helft niets doet, dat heb je toch al ervaren voor je ooit ging trouwen? Hij is daarin toch niet ineens veranderd vanaf de trouwdag?
Alle reacties Link kopieren Quote
Marana schreef:
23-02-2020 13:43
Maar dat die ene helft niets doet, dat heb je toch al ervaren voor je ooit ging trouwen? Hij is daarin toch niet ineens veranderd vanaf de trouwdag?
Ik denk dat ze het in het begin pikken voor de lieve vrede maar dat het in de loop van de jaren ze opbreekt. Ik weet het anders ook niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Luci_Morgenster schreef:
23-02-2020 12:57
En blijven in een slechte relatie geeft ook problemen voor kinderen. Op dat moment en vaak ook nog later. Dus waarom niet kiezen voor rust en misschien wat meer geluk voor jou en de kinderen. En misschien zelf voor de expartner.
Dat gaat alleen op in echt slechte relaties met huiselijk geweld en veel geruzie. Mensen gaan wel zo massaal uit elkaar dat ik mij nou niet kan voorstellen dat dit in al die relaties aan de hand is.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat denk ik ook meespeelt, is dat mensen niet meer goed tevreden kunnen zijn. Kinderen worden al niet meer opgevoed met het incasseren van teleurstellingen. Alles moet altijd mooi zijn, mensen in een continue staat van gelukkig zijn. Tegenslag drijft ze uit elkaar want ze kunnen er niet meer zo goed mee om gaan.
Cateautje schreef:
23-02-2020 13:41
Scheiden kon altijd al, alleen duurde de scheidingsprocedure voor 1971 5 jaar.
Ja, precies.

Mijn moeder is in de jaren 60 gescheiden (niet van mijn vader overigens). Dat kon gewoon, het was ook geen geheim.
sugarmiss schreef:
23-02-2020 13:47


Dat gaat alleen op in echt slechte relaties met huiselijk geweld en veel geruzie. Mensen gaan wel zo massaal uit elkaar dat ik mij nou niet kan voorstellen dat dit in al die relaties aan de hand is.
Opgroeien in een huis vol spanning en zonder affectie tussen ouders is anders ook niet echt goed voor een kind hoor.
wittereiger schreef:
23-02-2020 13:53
Opgroeien in een huis vol spanning en zonder affectie tussen ouders is anders ook niet echt goed voor een kind hoor.
Mijn dochter (15) vertelde laatst over de heftige scheidingsperikelen van ouders van klasgenootjes. Een van die kinderen is zelfs tijdelijk uit huis vanwege de spanningen. De verklaring van mijn dochter ‘die mensen zijn dus niet op tijd gescheiden.’

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven