Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Waarom wordt er zoveel gescheiden de laatste 20 jaar?

22-02-2020 20:27 427 berichten
De laatste tijd hoor je niets anders dan scheidingen en relatie-breuken.
Ook van mensen die 20 jaar samen zijn, kinderen hebben, ...

Het lijkt of een relatie of huwelijk een wegwerp-artikel is geworden.

Kortom:
Laat ons allemaal brainstormen waarom 40 % van de huwelijken strandt.
En bij ongetrouwden al helemaal ongeveer de helft van de relaties na een paar jaar weg zijn.



Opstartster begint.
Die is gelukkig getrouwd en ziet voorlopig nog geen scheiding aankomen.

Maar ziet dus wel de ene relatie-breuk en scheiding na de andere in haar omgeving.
Marana schreef:
23-02-2020 13:31
Evenveel buitenshuis werken helpt wel bij het onderlig goed verdeeld houden van huishouden en derde shift.
Het lijkt mij verder sterk dat iemand in het eerste jaar van samenwonen ja zegt en ja doet, en daarna ineens ja zegt en nee doet.
Je gaat véél te kort door de bocht. Zoiets kan er ook in sluipen. Dat je als twee studerende samenwonende begin twintigers de boel nog wel verdeelt, want feitelijk is er niets te verdelen dan.

En dan krijg je banen, ander huis, kinderen en dan sluipt het erin. Niet per se de vaatwasser of de was, maar wel wie houdt bij of de kleren van de kinderen te klein zijn, dat ze weer naar de tandarts moeten, koopt een kadootje voor hun kinderfeestje volgende week woensdag en wie is het eerst geneigd om zijn eigen afspraken af te zeggen voor de kinderen. In 99% van de gevallen de vrouw of ze is degene die de man opdracht geeft.

Plus dat de hele maatschappij erop ingericht is om dat gedeelte bij de moeders terecht te laten komen. Bij alle verenigingen waar mijn kinderen lid waren tot nu toe vulde ik beide telefoonnummers en mailadressen binnen. En kreeg mijn man de rekeningen en ik de verzoeken tot hulp/mails over tenues/roosters om te rijden.
School belt eerst de moeder, dan pas de vader. Altijd. Bij ziekte, bij zorgen over prestaties, bij vragen om hulp. Net als het consultatiebureau, ouders van andere kinderen (altijd de moeders) en de oppas.
Iedereen richt zich vrijwel uitsluitend tot de moeder. Dan kun je onderling prima verdelen dat je beiden 4 dagen werkt, en het huishouden verdeelt, maar ook bij ons sloop het er in op een gegeven moment.

Met een baby is het nog wel te doen, dan zijn de flessen en luiers nog te verdelen, maar als vrouw ben je 12 weken thuis dus je doet al snel meer en bent er al snel beter in. Maar zodra je kind ‘naar buiten’ gaat komt 90% op de moeder neer.
Ik verwees moeders vaak naar mijn man, maar ze bleven toch mij bellen en appen. Ik heb ook zelden tot nooit contact met een vader over zijn kinderen, altijd met de moeder, en zélfs als de ouders gescheiden zijn en het kind bij vader is die dat regelt de moeder vaak nog het speelafspraakje. De keren dat ik een vader hier thuis had om een kind op te halen zijn op 1 hand te tellen. En dan ben je dus heel druk met ‘de boel gelijk verdelen’ en kost het haast minder moeite om het zelf maar even te doen
En toch scheiden er dus helemaal niet veel meer mensen dan 10-15-20-25 jaar geleden.

Als je kijkt naar 1985 en 2019, dan is het percentage ( en de echte aantallen ook) zelfs iets gedaald. Daar tussen gaat het op en neer.

Ik vraag me af of mensen die denken dat mensen meer scheiden dan 20 jaar geleden, wel echt hebben opgelet.

Of denken dat het meer/vaker gebeurt door sociale media, hoe kom je erbij?

https://opendata.cbs.nl/statline/#/CBS/ ... romstatweb
Luci_Morgenster schreef:
23-02-2020 14:06
En toch scheiden er dus helemaal niet meer mensen procentueel dan 10-15-20-25 jaar geleden.

Als je kijkt naar 1985 en 2019, dan is het percentage ( en de echte aantallen ook) zelfs iets gedaald. Daar tussen gaat het op en neer.

Ik vraag me af of mensen die denken dat mensen meer scheiden dan 20 jaar geleden, wel echt hebben opgelet.

Of denken dat het meer/vaker gebeurt door sociale media, hoe kom je erbij?

https://opendata.cbs.nl/statline/#/CBS/ ... romstatweb
Ik denk dat het hem misschien ook wel zit in de scheidingen zonder huwelijken. Want er werd vroeger veel meer getrouwd natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
Luci_Morgenster schreef:
23-02-2020 14:06
En toch scheiden er dus helemaal niet veel meer mensen dan 10-15-20-25 jaar geleden.

Als je kijkt naar 1985 en 2019, dan is het percentage ( en de echte aantallen ook) zelfs iets gedaald. Daar tussen gaat het op en neer.

Ik vraag me af of mensen die denken dat mensen meer scheiden dan 20 jaar geleden, wel echt hebben opgelet.

Of denken dat het meer/vaker gebeurt door sociale media, hoe kom je erbij?

https://opendata.cbs.nl/statline/#/CBS/ ... romstatweb
Er gaan sinds die tijd minder mensen trouwen?
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
Tiana_76 schreef:
23-02-2020 14:09
Ik denk dat het hem misschien ook wel zit in de scheidingen zonder huwelijken. Want er werd vroeger veel meer getrouwd natuurlijk.

Ja, die zijn gezakt. Maar in percentage zou dat ook niet veel verschillen. Juist relaties waarbij mensen niet zomaar trouwen maar dat pas na jaren doen blijken langer te blijven bestaan, zouden stabieler zijn.

Het blijft al echt een hele lange tijd dat 1 op 4 lange relaties sneuvelen.

En als er geen kinderen zijn en er niet is getrouwd, snap ik al helemaal niet waarom je een probleem zou moeten zijn of een scheiding genoemt zou moeten worden? ;-)
Anoniem18102020110713 wijzigde dit bericht op 23-02-2020 14:16
7.43% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
VGM1980 schreef:
23-02-2020 12:33
Omdat scheiden in Nederland pas mag sinds 1971
Omdat met name in het christelijk deel van ons land de Bijbelteksten leidend waren tijdens een echtscheiding
Het was in die tijd nog heel normaal dat je ging stoppen met werken als vrouw-zijnde zodra je ging scheiden
Als je wél ging scheiden dan was dat een grote schande en praatte het hele dorp over je
Vrouwen waren compleet afhankelijk van hun echtgenoot
Tegenwoordig met social media lijkt het gras overal groener. En niet in het alleen op het gebied van andere man/vrouw maar ook van het single bestaan, en dat het bij andere gezinnen het allemaal wél allemaal altijd perfect en gezellig lijkt te gaan
Ook hier op viva forum wordt bij zowat elke relatie probleem er meteen geroepen: wegwezen!
Huh?
Ik lees vooral dat je het vooral nog eens moet proberen, niet zo snel opgeven, een relatietherapie moet overwegen, enz.
Maar ik lees niet vaak bij Relaties, dus ik kan het mis hebben.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal. 
Alle reacties Link kopieren Quote
Soms blijk je gewoon niet bij elkaar te passen of uit elkaar gegroeid te zijn. Waarom zou je dan ongelukkig in een huwelijk moeten blijven zitten terwijl je buiten dat huwelijk waarschijnlijk gelukkiger zal zijn?
En sommige stellen trouwen te snel, sommige krijgen te snel kinderen. Maar moet je daarom de rest van je leven verbitterd getrouwd blijven? Waarom dat jezelf en anderen aandoen?

Een vriendin van me overweegt te scheiden. Ze hebben kinderen en daarom is ze de laatste jaren bij haar man gebleven. Maar de irritatie loopt steeds hoger op en enige intimiteit is ver te zoeken. Ze kunnen elkaar niet meer verdragen en reageren dat af op elkaar én op de kinderen. Omdat ze ziet wat het met haar kinderen doet en omdat ze beseft dat een vechtscheiding steeds waarschijnlijker wordt, overweegt ze nu te scheiden, voordat het nog erger wordt.

Idealiter blijft een gezin intact, maar ik denk zelf dat scheiden soms beter is dan bij elkaar blijven.
I'm not lazy
I'm on energy saving mode
Solomio schreef:
23-02-2020 14:15
Huh?
Ik lees vooral dat je het vooral nog eens moet proberen, niet zo snel opgeven, een relatietherapie moet overwegen, enz.
Maar ik lees niet vaak bij Relaties, dus ik kan het mis hebben.
Ja, ik denk dan ht heel vaak koekkoek.
Th∅rdis schreef:
23-02-2020 14:04
Je gaat véél te kort door de bocht. Zoiets kan er ook in sluipen. Dat je als twee studerende samenwonende begin twintigers de boel nog wel verdeelt, want feitelijk is er niets te verdelen dan.

En dan krijg je banen, ander huis, kinderen en dan sluipt het erin. Niet per se de vaatwasser of de was, maar wel wie houdt bij of de kleren van de kinderen te klein zijn, dat ze weer naar de tandarts moeten, koopt een kadootje voor hun kinderfeestje volgende week woensdag en wie is het eerst geneigd om zijn eigen afspraken af te zeggen voor de kinderen. In 99% van de gevallen de vrouw of ze is degene die de man opdracht geeft.

Plus dat de hele maatschappij erop ingericht is om dat gedeelte bij de moeders terecht te laten komen. Bij alle verenigingen waar mijn kinderen lid waren tot nu toe vulde ik beide telefoonnummers en mailadressen binnen. En kreeg mijn man de rekeningen en ik de verzoeken tot hulp/mails over tenues/roosters om te rijden.
School belt eerst de moeder, dan pas de vader. Altijd. Bij ziekte, bij zorgen over prestaties, bij vragen om hulp. Net als het consultatiebureau, ouders van andere kinderen (altijd de moeders) en de oppas.
Iedereen richt zich vrijwel uitsluitend tot de moeder. Dan kun je onderling prima verdelen dat je beiden 4 dagen werkt, en het huishouden verdeelt, maar ook bij ons sloop het er in op een gegeven moment.

Met een baby is het nog wel te doen, dan zijn de flessen en luiers nog te verdelen, maar als vrouw ben je 12 weken thuis dus je doet al snel meer en bent er al snel beter in. Maar zodra je kind ‘naar buiten’ gaat komt 90% op de moeder neer.
Ik verwees moeders vaak naar mijn man, maar ze bleven toch mij bellen en appen. Ik heb ook zelden tot nooit contact met een vader over zijn kinderen, altijd met de moeder, en zélfs als de ouders gescheiden zijn en het kind bij vader is die dat regelt de moeder vaak nog het speelafspraakje. De keren dat ik een vader hier thuis had om een kind op te halen zijn op 1 hand te tellen. En dan ben je dus heel druk met ‘de boel gelijk verdelen’ en kost het haast minder moeite om het zelf maar even te doen


Dat bevallingsverlof dat is wat dat betreft wel een grote factor, dat begrijp ik. Die drie maanden doe je als moeder natuurlijk meer voor het kind, en ik kan me voorstellen dat het daarna heel lastig is om dat recht te trekken.

En ja, ik ga erg kort door de bocht. Mijn eerste post ging er dan ook over dat ik me heel goed voor kan stellen dat je als jonge twintigers als je net samen gaat wonen, en zeker van mijn generatie met niet-werkende moeders als voorbeeld, dat het dan heel makkelijk zo groeide. En dat het dan nu, als veertigers, je opbreekt en moeilijk te herstellen is. En wat mij betreft dus 1 van de redenen waarom stellen van mijn generatie in scheiding liggen. Als antwoord op de OP dus.
Al mijn posts daarna waren meer een soort waarschuwing voor mensen die nu een relatie beginnen (nieuwe relatie na de scheiding of net samenwonend als twintiger) dat ze daar vanaf het begin samen aan moeten werken, om een latere scheiding te voorkomen.

Wat betreft al je voorbeelden, van school en speelafspraakjes en verenigingen, ik ben duidelijk kinderloos. Ik vind het bizar om te lezen dat het kennelijk nu nog steeds overal zo gaat. Vader de rekeningen en moeder de planning? Absurd.
Alle reacties Link kopieren Quote
Cateautje schreef:
23-02-2020 14:11
Er gaan sinds die tijd minder mensen trouwen?
Daar dacht ik ook al aan.
I'm not lazy
I'm on energy saving mode
Luci_Morgenster schreef:
23-02-2020 14:06
En toch scheiden er dus helemaal niet veel meer mensen dan 10-15-20-25 jaar geleden.

Als je kijkt naar 1985 en 2019, dan is het percentage ( en de echte aantallen ook) zelfs iets gedaald. Daar tussen gaat het op en neer.

Ik vraag me af of mensen die denken dat mensen meer scheiden dan 20 jaar geleden, wel echt hebben opgelet.

Of denken dat het meer/vaker gebeurt door sociale media, hoe kom je erbij?

https://opendata.cbs.nl/statline/#/CBS/ ... romstatweb

Ik denk dat mensen die dit zeggen nu 35+ zijn. Zij zagen 20 jaar geleden minder scheidingen omdat ze minder contact met 30+ers hadden. Na je 30e zie je ineens wel mensen om je heen scheiden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Loekie12345 schreef:
23-02-2020 12:45

Misschien worden mensen ook te weinig voorbereid op het huwelijk: hoe ben je een goede man of vrouw. Daar werd vroeger veel aandacht aan besteed, bijvoorbeeld in literatuur, poëzie, maar ik denk ook in gesprekken met elkaar. Tegenwoordig ligt de focus misschien minder op een succesvol huwelijk, maar meer op bijvoorbeeld een succesvolle carrière.
Betere voorbereiding op het huwelijk kan wellicht ook voorkomen dat mensen onrealistische verwachtingen hebben.
Really?

Ik denk dat we af moeten van dat hele beeld van die levenslange relatie.

'Hoe ben je een goede man of vrouw?'...... :facepalm:
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal. 
Marana schreef:
23-02-2020 14:16
Dat bevallingsverlof dat is wat dat betreft wel een grote factor, dat begrijp ik. Die drie maanden doe je als moeder natuurlijk meer voor het kind, en ik kan me voorstellen dat het daarna heel lastig is om dat recht te trekken.

Nee, echt niet in mijn ervaring. Ik zie dat gewoon als weer een excuus.

Zelf beide keren 12 weken thuis geweest na de bevalling. Beide keren ging mijn man twee dagen na de bevalling weer aan de slag. Heeft nul invloed gehad op de latere verdeling. Mijn man is zelfs de meer verzorgende ouder van ons tweeën en ook coördineert hij grotendeels het huishouden.
Alle reacties Link kopieren Quote
MinkeDeWit schreef:
23-02-2020 13:57
Mijn dochter (15) vertelde laatst over de heftige scheidingsperikelen van ouders van klasgenootjes. Een van die kinderen is zelfs tijdelijk uit huis vanwege de spanningen. De verklaring van mijn dochter ‘die mensen zijn dus niet op tijd gescheiden.’
Jouw dochter snapt het.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal. 
Marana schreef:
23-02-2020 14:16
Dat bevallingsverlof dat is wat dat betreft wel een grote factor, dat begrijp ik. Die drie maanden doe je als moeder natuurlijk meer voor het kind, en ik kan me voorstellen dat het daarna heel lastig is om dat recht te trekken.

En ja, ik ga erg kort door de bocht. Mijn eerste post ging er dan ook over dat ik me heel goed voor kan stellen dat je als jonge twintigers als je net samen gaat wonen, en zeker van mijn generatie met niet-werkende moeders als voorbeeld, dat het dan heel makkelijk zo groeide. En dat het dan nu, als veertigers, je opbreekt en moeilijk te herstellen is. En wat mij betreft dus 1 van de redenen waarom stellen van mijn generatie in scheiding liggen. Als antwoord op de OP dus.
Al mijn posts daarna waren meer een soort waarschuwing voor mensen die nu een relatie beginnen (nieuwe relatie na de scheiding of net samenwonend als twintiger) dat ze daar vanaf het begin samen aan moeten werken, om een latere scheiding te voorkomen.

Wat betreft al je voorbeelden, van school en speelafspraakjes en verenigingen, ik ben duidelijk kinderloos. Ik vind het bizar om te lezen dat het kennelijk nu nog steeds overal zo gaat. Vader de rekeningen en moeder de planning? Absurd.
Wij waren het toonbeeld van 50/50 verdeling altijd. Evenveel werken, huishouden en zorg. Totdat de kinderen naar de basisschool gingen. Toen ging dat scheef lopen en dat ligt er niet aan dat mijn man minder wil doen. Hij krijgt gewoon véél minder vragen onder ogen en alles altijd doorspelen kost zoveel tijd en energie, dat doe je niet. Dus dan ben je al heel snel de moeder die vraagt of je man even een kadootje wil kopen voor het feestje van Tim overmorgen. Feestje? Welk feestje? Daar weet hij niks van. Nee dat klopt want de uitnodiging kwam via whatsapp op mijn telefoon.

De kinderen zijn groter en regelen dat soort dingen nu grotendeels zelf, maar de basisschoolperiode is extreem moederonvriendelijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
sugarmiss schreef:
23-02-2020 13:47


Dat gaat alleen op in echt slechte relaties met huiselijk geweld en veel geruzie. Mensen gaan wel zo massaal uit elkaar dat ik mij nou niet kan voorstellen dat dit in al die relaties aan de hand is.
Die mythe is vrij hardnekkig, maar opgroeien met twee ouders die elkaar niet meer aardig vinden maar gelukkig beschaafd genoeg zijn om geen ruzie te maken is voor kinderen wat mij betreft ook ongezond.
Want dan leren ze dat je beter in een slechte relatie kunt blijven dan voor jezelf kiezen.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal. 
Alle reacties Link kopieren Quote
Solomio schreef:
23-02-2020 14:21
Really?

Ik denk dat we af moeten van dat hele beeld van die levenslange relatie.

'Hoe ben je een goede man of vrouw?'...... :facepalm:
Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I’ve got diamonds
At the meeting of my thighs?
Th∅rdis schreef:
23-02-2020 14:22
Wij waren het toonbeeld van 50/50 verdeling altijd. Evenveel werken, huishouden en zorg. Totdat de kinderen naar de basisschool gingen. Toen ging dat scheef lopen en dat ligt er niet aan dat mijn man minder wil doen. Hij krijgt gewoon véél minder vragen onder ogen en alles altijd doorspelen kost zoveel tijd en energie, dat doe je niet. Dus dan ben je al heel snel de moeder die vraagt of je man even een kadootje wil kopen voor het feestje van Tim overmorgen. Feestje? Welk feestje? Daar weet hij niks van. Nee dat klopt want de uitnodiging kwam via whatsapp op mijn telefoon.

De kinderen zijn groter en regelen dat soort dingen nu grotendeels zelf, maar de basisschoolperiode is extreem moederonvriendelijk.

Totaal niet herkenbaar. Ik heb as we speak twee kinderen in de bovenbouw van de basisschool. Wij hebben (vanwege mijn werktijden) vanaf het begin mijn man als “ouder 1“ opgevoerd en mij als ouder 2.
Mijn man (en dus niet ik) zit ook in de app-groepen over school, clubjes en feestjes, aangezien hij meestal haalt en brengt en hij dus het bekende gezicht is bij andere ouders en niet ik. Ook in dit geval ben je er echt zelf bij.
Alle reacties Link kopieren Quote
Solomio schreef:
23-02-2020 14:21
Really?

Ik denk dat we af moeten van dat hele beeld van die levenslange relatie.

'Hoe ben je een goede man of vrouw?'...... :facepalm:

OMG @(

Ik ben tevreden met mijn single leven, en al helemaal als ik zoiets lees. Laat mij maar lekker single blijven.
I'm not lazy
I'm on energy saving mode
Poppy_del_Rio schreef:
23-02-2020 14:31
Totaal niet herkenbaar. Ik heb as we speak twee kinderen in de bovenbouw van de basisschool. Wij hebben (vanwege mijn werktijden) vanaf het begin mijn man als “ouder 1“ opgevoerd en mij als ouder 2.
Mijn man (en dus niet ik) zit ook in de app-groepen over school, clubjes en feestjes, aangezien hij meestal haalt en brengt en hij dus het bekende gezicht is bij andere ouders en niet ik. Ook in dit geval ben je er echt zelf bij.
Onzin. Ik voer man ook vaak genoeg op als ‘ouder 1’ en toch krijg ik de verzoeken en contacten. Halen en brengen deed ik doorgaans, maar dat is omdat ik werk in de woonplaats en hij niet.
Verkeerde topic/nick
Alle reacties Link kopieren Quote
Solomio schreef:
23-02-2020 14:24
Die mythe is vrij hardnekkig, maar opgroeien met twee ouders die elkaar niet meer aardig vinden maar gelukkig beschaafd genoeg zijn om geen ruzie te maken is voor kinderen wat mij betreft ook ongezond.
Want dan leren ze dat je beter in een slechte relatie kunt blijven dan voor jezelf kiezen.
Eens. Zeg ik als scheidingskind. Ik had gewild dat ze eerder waren gescheiden. En nee er was geen grof geweld of iets dergelijks.
Alle reacties Link kopieren Quote
Roseaux schreef:
23-02-2020 15:14
Eens. Zeg ik als scheidingskind. Ik had gewild dat ze eerder waren gescheiden. En nee er was geen grof geweld of iets dergelijks.
Ik weet ook zeker dat ik meer last gehad heb van de periode vóór de scheiding dan van de scheiding zelf.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal. 
Alle reacties Link kopieren Quote
Solomio schreef:
23-02-2020 17:39
Ik weet ook zeker dat ik meer last gehad heb van de periode vóór de scheiding dan van de scheiding zelf.
Ik was ook opgelucht.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn ex en ik hadden het op het oog ook best langer vol kunnen houden, geen geweld, geen drank, geen slaande ruzies (behalve tegen het einde, toen ik al wegwilde). Maar ik weet dat ik nu na de scheiding een veel gelukkiger mens ben én ik merk dat dat een positieve weerslag op het gedrag en het geluk van ons kind heeft. Het is moeilijk te voorspellen hoe "schadelijk" een scheiding voor een kind is vs. bij elkaar blijven. De scheiding kan ook een positieve levensles voor het kind zijn.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven