Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Waarop zijn jullie relaties gestrand?

27-10-2018 16:51 349 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat maakt nou dat er zo ontzettend veel huwelijken maar ook relaties stranden? Wie houdt het nog vol met elkaar.

Ik merk aan mezelf dat ik het best wel spannend vind om me over te geven aan iemand die ik echt heel leuk vind, omdat ik bang ben dat we toch op enig moment uit elkaar gaan. En ik weet wel dat je dat nooit kan zeggen, maar toch.

Wat is het dan? Gaan mensen te snel een relatie aan, waardoor ze er later achter komen dat het niks wordt? Veranderen mensen zelf, waardoor ze uit elkaar groeien?

Ik zou het niet weten. Dus, daarom de vraag: Waarom zijn jij en je ex uit elkaar gegaan?
Alle reacties Link kopieren Quote
mijn ex heeft bindingsangst, na een halfjaar maakte hij het uit het niets uit. en binnen een maand had hij al een ander wat hem er niet van weerhield om mij steeds te bellen. binnen een jaar ging dat ook over en besloten we nog is te proberen maar na een jaar weer uit dat ging nog 3 jaar zo door en toen was ik het zat heb ik het uitgemaakt en ben verder gegaan. in het begin bleef hij me stalken en nu is het eindelijk rustig.
Relax we're all crazy, it's not a competition
Alle reacties Link kopieren Quote
Het-groepje schreef:
27-10-2018 20:22
Als ik puur naar mezelf kijk, heb je niet altijd het gevoel dat je een keuze hebt.
Als er nooit op een gezonde manier van je gehouden is ben je blij met iedere vorm van liefde.
Ik had gewoon geen enkel beeld van wat ik zelf wenste.
Vooral mijn eerste vriendjes aanbaden de grond waarop ik liep, het was geen gebrek aan liefde of toewijding naar mij waardoor het misging.
En nee zeggen tegen liefde was voor mij extreem moeilijk, ik had echt het idee dat ik er eigenlijk al geen recht op had, laat staan op wat beters.
Had niet eens een beeld van 'beters'.

Ik kom ook uit een gezin met heel slecht voorbeeld.

En ik heb 2 relaties gehad toen ik een stuk jonger was, waar ook niet alles oke was.

Zie 1e post in dit topic. Maar juist door mijn slechte voorbeeld thuis wist ( zeker helemaal na die 2 relaties) dat toen er dingen mis gingen precies wat ik wel en niet wilde in een relatie.

Niet alles is maakbaar en soms heb je echt geen idee wat iemand aan het doen of kan je in het begin zien of weten dat hij/zij echt niet spoort maar dat prima kan verbergen.

En soms weet je niet wat normaal is en wat niet. Of moet je dat leren want heel jong en je ouders hebben je dat niet geleerd.

Maar vaak weet je wel hoe iets je laat voelen.
En kiezen er dan mensen er toch voor om dat te negeren en te blijven hangen in zo'n relatie. Soms kinderen ermee maken.

Een relatie moet iets zijn dat mijn leven verreikt. Doet dat het echt niet ben ik liever alleen. En andersom vind ik dat ook.

Wil je liever ergens anders zijn dan bij mij... ga alsjeblieft. Dat gevoel wil ik nooit meer.
Alle reacties Link kopieren Quote
Nr 1 claimde mij te veel en dreigde met zelfmoord als ik het uit zou maken
Nr 2 was een rebound en eigenlijk niet zo leuk voor de langere termijn.
Nr 3 ging vreemd
Nr 4 verzamelde kinderporno
Nr 5 was schizofreen , gebruikte drugs en wilde zich hier niet tegen laten behandelen (hij stond midden in de nacht zijn harde schijf te koken met magneten in een pan want "ze" zaten achter hem aan
Nr 6 is al bijna 7 jaar heel leuk.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik had zelf issues, dus dan trek je mannen aan die dat ook hebben. Leuke, stabiele jonge mannen die zagen niets in mij, en ik kan ze daar geen ongelijk in geven ( achteraf).

Nummer 1 drugs, popiejopie, agressief, vreemdgaan, liegen ( klassieke daddy issue keuze).
nummer 2 Drugs, liegen, vreemdgaan, maar niet agressief ( heejjjjj vooruitgang?)

Heel lang vrijgezelf gebleven, een aantal keren gedate, zelfs 7 maanden, maar zodra er een leugen bij kwam kijken, of mijn gevoel zei: Oud patroon? Next!!!

Nummer 3 is mijn man, de leukste, knapste, liefste, slimste, meest zorgzame man en vader die ik verdien. Ik verdien hem, en hij mij. En omdat ik hem verdien, en niets minder dan hem, kon ik inzien dat wat ik wil, niet altijd is wat ik nodig heb. Dat zijn twee verschillende dingen. Hij is wat ik nodig heb, en daar heb ik dit keer naar geluisterd. En dat heeft me toch goed uitgepakt! al 7 jaar intens gelukkig. :love:
Waarom zou je voor altijd met één en dezelfde persoon willen zijn dan?
Je gaat je op den duur dood vervelen aan elkaar en dan is het enige wat overblijft...dat je aan elkaars zijde blijft uit gemakzucht of een bepaald principe die bepaalde mensen in hun hoofd hebben, bijvoorbeeld dat je het voor altijd met elkaar moet uitzitten als je eenmaal elkaar trouw hebt beloofd anders wordt God boos....of vanuit de gedachte dat je het maar te doen hebt met de persoon waar je mee bent ookal ben je doodongelukkig.

Liefde tussen man en vrouw is eigenlijk zelden onvoorwaardelijk, het zijn de heftige gevoelens die erbij komen kijken waardoor wij ons vaak een hoop illusies maken terwijl bij de meeste mensen de liefde binnen een poep en een scheet vervlogen zou zijn als bijvoorbeeld hun partner zwaar verminkt zou raken.
Geniet gewoon van de ervaring mocht er weer liefde in je leven komen, zonder bepaalde maatstaven in je hoofd te hebben waar de liefde volgens jou allemaal aan moet voldoen alvorens jij het de moeite waard vind.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hij deed alsof hij getrouwd was met 7 vrouwen. En als hij dan iets op mij had aan te merken, sprak hij daar avondenlang met die 6 andere vrouwen over, en als hij dan eindelijk bij mij kwam met zijn grieven en ik reageerde daar dan op, dan was het "ja maar x en y en z vinden het ook." Het werd me een beetje te ingewikkeld allemaal.
Alle reacties Link kopieren Quote
Stephje123 schreef:
27-10-2018 19:59
Nee, snap wel goed dat mensen niet bij hun eerste jeugdliefde blijven hoor. Want dan verander je idd nog heel erg. Maar, zelf ben ik 25 en nu aant daten met iemand van 32. Allebei volwassen, weten wat we willen in 't leven (zo'n beetje), en zijn stabiel. Dan kies je dus (hopelijk) zeer bewust voor een persoon omdat je beide vindt dat je matcht, op alle belangrijke vlakken.

Dan vraag ik me af hoe het kan dat het dan toch zo vaak mis gaat.
.
Toen ik 25 was had ik echt géén idee wat de toekomst ons nog zou brengen. Wat voor enorme shit we doorheen zouden moeten gaan jaren later. Wat voor mensen we daardoor zouden worden en hoe veel pijn we elkaar zouden doen. Er zijn genoeg mensen die uit elkaar waren gegaan in onze situatie en die mensen zou ik er niet om veroordelen, ook al is dat niet waar wij voor gekozen hebben.

Ik vind wel dat mensen tegenwoordig, vooral met kinderen, heel snel en makkelijk uit elkaar gaan in plaats écht bereid zijn te investeren in de relatie. Maar ik vind ook niet dat je ten koste van alles bij elkaar moet blijven. Ook niet als je kinderen hebt.
Alle reacties Link kopieren Quote
-jolijn- schreef:
27-10-2018 21:03
Hij deed alsof hij getrouwd was met 7 vrouwen. En als hij dan iets op mij had aan te merken, sprak hij daar avondenlang met die 6 andere vrouwen over, en als hij dan eindelijk bij mij kwam met zijn grieven en ik reageerde daar dan op, dan was het "ja maar x en y en z vinden het ook." Het werd me een beetje te ingewikkeld allemaal.
Mag ik meer uitleg? Dit klinkt erg intrigerend.
Was hij daadwerkelijk getrouwd, hoe dan, kende je die vrouwen, voorgeschiedenis, details please!
Nr. 1 Zijn ouders en ik konden elkaar slecht verdragen. Of zeg maar gerust dat ik een bloedhekel aan hen had en zij aan mij. Hem de keuze gegeven, hij koos ouders, prima.
Nr. 2 Hoewel ik nog altijd denk dat ik nooit weer van iemand zoveel zal houden als van ex nummer 2, waren onze wensen niet dezelfde. Hij wilde trouwen, bij voorkeur in de kerk, voor zijn ouders. Ik wilde niet trouwen en al helemaal niet in de kerk. Hij had een kinderwens, ik niet. Vooral op dat laatste is de relatie op de klippen gelopen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Nr 1. Vond ik niet leuk meer (13 mnd)
Nr 2. Drugs (2,5 jr) zo jammer want man wat was ik knetter op die knul. Ik heb nog steeds een zwak voor hem.
Nr 3. Vond ik niet leuk meer (1,5 jr)
Nr 4. Vond ik niet leuk meer (13 mnd)
Nr 5. Vond mij niet leuk meer (8 mnd)
Nr 6. is al jaren een blijverd. (7 jr.)
Ik wou dat ik niet zo knap was en meer geld had.
1. we waren 14 toen we wat kregen en na 3 jaar bedacht ik me dat ik echt niet vanaf nu met dezefde wilde zijn
2. ging vreemd
3. begin 20 kregen we wat en ook na 5 jaar dacht ik: nope, nog steeds te jong om met dezelfde samen te blijven
4. huidige relatie. Alles gezien, alles gedaan dus eindelijk de rust om te settelen en inmiddels gelukkig getrouwd!
Alle reacties Link kopieren Quote
Het ligt altijd aan de ander, uiteraard. Die past immers niet meer bij je.
Alle reacties Link kopieren Quote
tu1nhek schreef:
27-10-2018 21:04
.
Toen ik 25 was had ik echt géén idee wat de toekomst ons nog zou brengen. Wat voor enorme shit we doorheen zouden moeten gaan jaren later. Wat voor mensen we daardoor zouden worden en hoe veel pijn we elkaar zouden doen. Er zijn genoeg mensen die uit elkaar waren gegaan in onze situatie en die mensen zou ik er niet om veroordelen, ook al is dat niet waar wij voor gekozen hebben.

Ik vind wel dat mensen tegenwoordig, vooral met kinderen, heel snel en makkelijk uit elkaar gaan in plaats écht bereid zijn te investeren in de relatie. Maar ik vind ook niet dat je ten koste van alles bij elkaar moet blijven. Ook niet als je kinderen hebt.

Sommige mensen denken, lijkt wel, helemaal niet meer logisch na.
Stappen uit hun huwelijk om een in mijn ogen vage reden, en daarna verbaasd dat ze van de regen in de drup komen.
Sturen ijskoud zo'n man naar een caravan in de winter, niet omdat hij iets misdaan heeft maar gewoon, omdat zij dan 'ruimte nodig heeft'.
Daarna hevig in de war omdat man ook een beetje normaal wil wonen en dus geen pinautomaat meer kan zijn.
En dan verzuring en verharding.
Ik sta er vaak met open mond naar te kijken.
Eerst amper oorzaak, dan een heel drama en daarna eindigt iedereen nog tien keer meer miserabel dan daarvoor.
Alle reacties Link kopieren Quote
Diep van binnen weten dat het niet de juiste persoon is maar niet mans genoeg om er een einde aan te maken. Achteraf erg zonde.
Alle reacties Link kopieren Quote
Pfoe, leuk om eens na te gaan

Nr 1; ik werd verliefd op nr 2 na een maand of 3
Nr 2; hij werd verliefd op een ander na 5 maanden
Nr 3: hij vond het niet meer zo leuk, na 6 maanden
Nr 4: hij ging vreemd, na 2 jaar
Nr 5: hij ging vreemd, na 3 jaar en samenwonen
Nr 6: hij was niet meer verliefd, na 2 jaar
Nr 7: hij was niet meer verliefd, ik ging vreemd. Nog even geprobeerd maar werkte niet meer, half jaar
Nr 8: ik ging vreemd en maakte het zelf uit, 2 maanden
Nr 9: ik ging vreemd en maakte hef zelf uit, 3 maanden
Nr 10; blijvertje, inmiddels 8 jaar :)
menx wijzigde dit bericht op 27-10-2018 21:30
Reden: Duur erbij gezet
12.66% gewijzigd
Het-groepje schreef:
27-10-2018 21:18
Sommige mensen denken, lijkt wel, helemaal niet meer logisch na.
Stappen uit hun huwelijk om een in mijn ogen vage reden, en daarna verbaasd dat ze van de regen in de drup komen.
Sturen ijskoud zo'n man naar een caravan in de winter, niet omdat hij iets misdaan heeft maar gewoon, omdat zij dan 'ruimte nodig heeft'.
Daarna hevig in de war omdat man ook een beetje normaal wil wonen en dus geen pinautomaat meer kan zijn.
En dan verzuring en verharding.
Ik sta er vaak met open mond naar te kijken.
Eerst amper oorzaak, dan een heel drama en daarna eindigt iedereen nog tien keer meer miserabel dan daarvoor.
Dat laatste vooral. Ik ken eigenlijk geen mensen die er beter uit zijn gekomen.

Meestal herhalen problemen zich in een volgende relatie, omdat je ze in de eerdere relatie niet hebt opgelost. Je neemt immers altijd jezelf weer mee.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het-groepje schreef:
27-10-2018 21:18
Sommige mensen denken, lijkt wel, helemaal niet meer logisch na.
Stappen uit hun huwelijk om een in mijn ogen vage reden, en daarna verbaasd dat ze van de regen in de drup komen.
Sturen ijskoud zo'n man naar een caravan in de winter, niet omdat hij iets misdaan heeft maar gewoon, omdat zij dan 'ruimte nodig heeft'.
Daarna hevig in de war omdat man ook een beetje normaal wil wonen en dus geen pinautomaat meer kan zijn.
En dan verzuring en verharding.
Ik sta er vaak met open mond naar te kijken.
Eerst amper oorzaak, dan een heel drama en daarna eindigt iedereen nog tien keer meer miserabel dan daarvoor.
Wat een cliché zeg. Je trekt gelijk partij voor de man ook. Weet jij wat een jarenlange ellende vooraf ging aan de behoefte tot ruimte?
Alle reacties Link kopieren Quote
menx schreef:
27-10-2018 21:27
Pfoe, leuk om eens na te gaan

Nr 1; ik werd verliefd op nr 2 na een maand of 3
Nr 2; hij werd verliefd op een ander na 5 maanden
Nr 3: hij vond het niet meer zo leuk, na 6 maanden
Nr 4: hij ging vreemd, na 2 jaar
Nr 5: hij ging vreemd, na 3 jaar en samenwonen
Nr 6: hij was niet meer verliefd, na 2 jaar
Nr 7: hij was niet meer verliefd, ik ging vreemd. Nog even geprobeerd maar werkte niet meer, half jaar
Nr 8: ik ging vreemd en maakte het zelf uit, 2 maanden
Nr 9: ik ging vreemd en maakte hef zelf uit, 3 maanden
Nr 10; blijvertje, inmiddels 8 jaar :)
Wat een pech zeg heb jij gehad. Heb je in je huidige relatie wel weer het vertrouwen kunnen vinden na zoveel buiten de post pisserij?
Alle reacties Link kopieren Quote
nr 1. : ik was te dominant, had onrealistische verwachtingen van hem en het huwelijk. ik was vaak en luid kritisch over dingen die hij niet deed , wel deed of niet deed op de manier waarop het ik het wilde. Ik had onvoldoende zicht op mijn eigen tekortkomingen , sterker nog die projecteerde ik vervolgens op hem, ik had veel te weinig oog voor wat hij deed en wie hij was.

nr 2: ook hier speelde mijn dominantie een rol, ik weet wat ik wil en ik ga net zo lang door tot ik het krijg zoals ik het hebben wil, ik geef de ander daar te weinig ruimte in. Daar bedankte hij na een aantal jaar vriendelijk voor.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ikigai schreef:
27-10-2018 21:32
Dat laatste vooral. Ik ken eigenlijk geen mensen die er beter uit zijn gekomen.

Meestal herhalen problemen zich in een volgende relatie, omdat je ze in de eerdere relatie niet hebt opgelost. Je neemt immers altijd jezelf weer mee.
Ligt aan jouw kennissen kring. Ik ken talloze mensen waaronder mezelf die er beter van geworden zijn, van een scheiding. En indien alles goed geregeld, is het voor de kinderen ook geen ramp.
Huwelijken zijn niet heilig hoor
Alle reacties Link kopieren Quote
feniks02 schreef:
27-10-2018 21:35
nr 1. : ik was te dominant, had onrealistische verwachtingen van hem en het huwelijk. ik was vaak en luid kritisch over dingen die hij niet deed , wel deed of niet deed op de manier waarop het ik het wilde. Ik had onvoldoende zicht op mijn eigen tekortkomingen , sterker nog die projecteerde ik vervolgens op hem, ik had veel te weinig oog voor wat hij deed en wie hij was.

nr 2: ook hier speelde mijn dominantie een rol, ik weet wat ik wil en ik ga net zo lang door tot ik het krijg zoals ik het hebben wil, ik geef de ander daar te weinig ruimte in. Daar bedankte hij na een aantal jaar vriendelijk voor.
Leuk dat je zo goed kunt reflecteren op jezelf.
Alle reacties Link kopieren Quote
Waterman26 schreef:
27-10-2018 21:35
Wat een cliché zeg. Je trekt gelijk partij voor de man ook. Weet jij wat een jarenlange ellende vooraf ging aan de behoefte tot ruimte?
Ik ken eigenlijk ook alleen maar stellen die gewoon diep ongelukkig al jaren aanmodderen of waar een van de 2 zich gewoon ernstig misdragen heeft. En daardoor uit eindelijk scheiden of uit elkaar gaan.
Vaak weten ze dan al jaren dat het niet werkt.

Mannen en vrouwen trouwens. Die daarna het licht niet in de ogen van de ander gunnen.

Vind ook maar een raar beeld dat Het groepje schetst.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hij was een deurmat en we groeiden uit elkaar.
Liefde is een ernstige vorm van krankzinnigheid.
Alle reacties Link kopieren Quote
Caitriona* schreef:
27-10-2018 19:44
Gefeliciteerd dat je dit van tevoren allemaal al wist.

Dat dacht mijn nicht ook toen ze haar jawoord gaf.
Tien jaar later en drie kinderen verder
neukte hij zijn secretaresse.

"Maar daar had ik 'm toch niet op uitgekozen?"
Nee, alleen VIVA-forummers bezitten de helderziende gave
om te weten dat partner levenslang trouw zal blijven.
Felicitaties hiervoor.
Irritant hè. Dat zelfgenoegzame geluk. Je zou bijna ...
Alle reacties Link kopieren Quote
Waterman26 schreef:
27-10-2018 21:35
Wat een cliché zeg. Je trekt gelijk partij voor de man ook. Weet jij wat een jarenlange ellende vooraf ging aan de behoefte tot ruimte?
Ja in de gevallen waar ik het over heb wel. Ik ken ook zat mannen die compleet terecht het konden uitzoeken, vrouwen ook trouwens. Maar daar had ik het niet over, ik had het.over de scheidingen die niemand, inclusief de meeste betrokkenen, begrijpt.
Die zijn er ook. Veel.
Vaag gevoel, recht vinden hebben op, en daar gaan we.
Bizar om te zien.

Anonymous

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven