Wanneer besluit je uit elkaar te gaan?
zondag 21 februari 2021 om 12:09
Hoi!
Ik zit met een probleem en ik voel me er zo rot onder.
Ik had een lange relatie van 9 jaar. Die liep op de klippen. In de 1,5 jaar vrijgezel zijn die volgde, date ik met mannen die niet op m'n ex moesten lijken qua karaktereigenschappen /hobby's enz.
Ik kwam uit bij mijn huidige vriend. We zijn inmiddels 3,5 jaar samen. Wat ik eerder juist leuk aan hem vond, en waar hij heel anders is dan m'n ex, vind ik nu veel dingen niet meer zo leuk. En het een beetje niet leuk vinden verdroeg ik nog wel. Maar inmiddels irriteer ik me aan heel veel eigenschappen van hem. Zaken waar hij niets aan kan doen en die ook gewoon bij hem horen.
Daar voel ik me slecht over. Het gaat namelijk niet over 'slechte eigenschappen' zoals asociaal, of egoïstisch zijn.
Ik erger me aan zijn slechte grammatica, ik vind hem simpel, zijn muziekkeuze vind ik niks. En nog wat van dit soort zaken.
Dit zijn punten die er al waren, die ik wist aan het begin van onze relatie. Maar die ik toen niet zo zwaar vond wegen.
Er was zoveel anders wat veel belangrijker was.... Maar het voelt inmiddels echt als WAS. Verleden tijd.
Die punten wegen nu zo zwaar.
We hebben heel recent een huis gekocht, wonen er nog geen jaar.
De relatie verbreken zou betekenen dat geen van ons in het huis kan blijven wonen. Voor hem echt een probleem, verwacht ik. En de investering die we gedaan hebben als vloer, zonnepanelen enz vind ik ook heel heftig... Voelt als weggegooid geld.
Hij is zo bezig met ons en de toekomst. Hij is gelukkig en ziet dit als zijn leven. Hij wenst echt niks meer dan wat we nu hebben. Ik vind het verschrikkelijk om dat kapot te maken.
Ik ben inmiddels 35. Vind het ook doodeng om weer alleen te zijn. Maar hem te confronteren met mijn gevoel vind ik het ergst.
Hij is zo de onschuldige in de relatie.
Ik hoop op advies en raad...
Moet ik nog een periode investeren? Zo ja hoelang? Hoe ontevreden mag je zijn over je relatie tot dat het niet meer levensvatbaar is? (ik weet dat dat nogal kan verschillen per persoon maar ik weet het echt niet meer)
Liefs missdaisy.
Ik zit met een probleem en ik voel me er zo rot onder.
Ik had een lange relatie van 9 jaar. Die liep op de klippen. In de 1,5 jaar vrijgezel zijn die volgde, date ik met mannen die niet op m'n ex moesten lijken qua karaktereigenschappen /hobby's enz.
Ik kwam uit bij mijn huidige vriend. We zijn inmiddels 3,5 jaar samen. Wat ik eerder juist leuk aan hem vond, en waar hij heel anders is dan m'n ex, vind ik nu veel dingen niet meer zo leuk. En het een beetje niet leuk vinden verdroeg ik nog wel. Maar inmiddels irriteer ik me aan heel veel eigenschappen van hem. Zaken waar hij niets aan kan doen en die ook gewoon bij hem horen.
Daar voel ik me slecht over. Het gaat namelijk niet over 'slechte eigenschappen' zoals asociaal, of egoïstisch zijn.
Ik erger me aan zijn slechte grammatica, ik vind hem simpel, zijn muziekkeuze vind ik niks. En nog wat van dit soort zaken.
Dit zijn punten die er al waren, die ik wist aan het begin van onze relatie. Maar die ik toen niet zo zwaar vond wegen.
Er was zoveel anders wat veel belangrijker was.... Maar het voelt inmiddels echt als WAS. Verleden tijd.
Die punten wegen nu zo zwaar.
We hebben heel recent een huis gekocht, wonen er nog geen jaar.
De relatie verbreken zou betekenen dat geen van ons in het huis kan blijven wonen. Voor hem echt een probleem, verwacht ik. En de investering die we gedaan hebben als vloer, zonnepanelen enz vind ik ook heel heftig... Voelt als weggegooid geld.
Hij is zo bezig met ons en de toekomst. Hij is gelukkig en ziet dit als zijn leven. Hij wenst echt niks meer dan wat we nu hebben. Ik vind het verschrikkelijk om dat kapot te maken.
Ik ben inmiddels 35. Vind het ook doodeng om weer alleen te zijn. Maar hem te confronteren met mijn gevoel vind ik het ergst.
Hij is zo de onschuldige in de relatie.
Ik hoop op advies en raad...
Moet ik nog een periode investeren? Zo ja hoelang? Hoe ontevreden mag je zijn over je relatie tot dat het niet meer levensvatbaar is? (ik weet dat dat nogal kan verschillen per persoon maar ik weet het echt niet meer)
Liefs missdaisy.
maandag 22 februari 2021 om 18:17
maandag 22 februari 2021 om 18:26
Deels wel. Had een gesprek met een collega over een werkgerelateerd onderwerp. Door de manier van sparren ontstonden er voor mij allerlei nieuwe inzichten voor dat werk probleem.
Ik had dat thuis ook al vaker besproken en gemerkt dat het niet lukte om tot iets anders te komen. Dus ik kon m'n frustratie delen maar een nieuwe weg werd niet gevonden.
Ik bedacht toen dat het oké is dat niet alles in een relatie hoeft te zitten en dat het prima is om bepaalde dingen met collega's op te lossen of met vriendinnen.
Maar het haakte wel in m'n hoofd dat ik zulke gesprekken thuis mis.
maandag 22 februari 2021 om 19:34
Oh, maar ik ken ze wel, ik stel de situatie gewoon in vraag. Ik vind het opvallend dat die kleine ergernissen waar je, je eerder bewust van was, zo zijn gaan doorwegen vlàk na een grote beslissing. Ik ga er vanuit dat je nagedacht hebt over wat het zou betekenen om samen te wonen met je huidige partner. Heb je die twijfels toen weg geduwd? Wat is er gebeurd op zo'n korte tijd?
leeg
maandag 22 februari 2021 om 19:47
De verliefdheid gaat over, de roze bril zakt van de neus.Helena_z schreef: ↑22-02-2021 19:34Oh, maar ik ken ze wel, ik stel de situatie gewoon in vraag. Ik vind het opvallend dat die kleine ergernissen waar je, je eerder bewust van was, zo zijn gaan doorwegen vlàk na een grote beslissing. Ik ga er vanuit dat je nagedacht hebt over wat het zou betekenen om samen te wonen met je huidige partner. Heb je die twijfels toen weg geduwd? Wat is er gebeurd op zo'n korte tijd?
Na een jaar of twee stopt het lichaam met het produceren van verliefdheidshormonen en blijkt de prins op het witte paard, gewoon Harry in een Opel
maandag 22 februari 2021 om 20:13
Ja ik heb daar toen over nagedacht, en mijn twijfels mogelijk weggeduwd. Of misschien eerder onderschat. Ik vond mijn twijfels namelijk heel 'small minded' van mezelf, er is toch zoveel meer? Ik heb ook onderschat dat twijfels zoveel groter konden worden. Ik had bedacht dat de twijfels altijd in de schaduw zouden staan van hetgeen we wel heel goed hadden.Helena_z schreef: ↑22-02-2021 19:34Oh, maar ik ken ze wel, ik stel de situatie gewoon in vraag. Ik vind het opvallend dat die kleine ergernissen waar je, je eerder bewust van was, zo zijn gaan doorwegen vlàk na een grote beslissing. Ik ga er vanuit dat je nagedacht hebt over wat het zou betekenen om samen te wonen met je huidige partner. Heb je die twijfels toen weg geduwd? Wat is er gebeurd op zo'n korte tijd?
En ik hoop dat het lukt omdat ook weer in die balans te krijgen, maar sinds ik eerlijker durf te zijn over die twijfels en hoe zwaar ze wegen, lijkt het nog moeilijker om te focussen op het goede.
maandag 22 februari 2021 om 20:14
maandag 22 februari 2021 om 20:26
Misschien even een tijdje uit elkaar gaan? Kijken of je positiever naar hem kunt kijken, zijn goede kanten weer gaat zien?Missdaisy1985 schreef: ↑22-02-2021 18:15Bedankt voor je genuanceerde antwoord!
Ik denk ook dat investeren in de relatie het juiste is on te doen. Want dit mag het niet zo zijn, niet voor hem en niet voor mezelf.
Ik vind dat investeren nog wel ingewikkeld, want hoe ga ik dan om met die negatieve emoties? Negeren? Laten bestaan? Accepteren? Misschien kan dat hoor. Ik heb hier geen ervaring mee...
Eventueel aangevuld met therapie?
In deze rare tijd met Corona staat alles een beetje onder druk. Wij hadden besloten te gaan scheiden, waren bezig met ons eigen leven weer in te richten etc. Er kwam ineens weer hetinzicht dat we beiden een bijdrage konden geven om beter met elkaar om te gaan en verder te gaan. Het was een diep dal waar we in zaten, maar maken inmiddels hele positieve ontwikkelingen door.
Sterkte!
maandag 22 februari 2021 om 20:49
maandag 22 februari 2021 om 22:08
Corona maakt het allemaal inderdaad echt wel lastiger. Wij zijn al veel langer bij elkaar, maar zitten er beide wel een beetje doorheen qua alles bij elkaar. Werk is niet meer echt leuk als je alleen maar thuis achter je laptop zit, en het weekend is ook een stuk minder gezellig als je nergens heen kunt. Ik zie echt zijn positieve kanten nog wel, maar de dingen die ik mis en bij anderen haalde (humor, niet alles serieus nemen, de boel de boel laten, slap geouwehoer), zijn nu een stuk moeilijker te krijgen. Je belt ook niet even een collega om slap te kletsen, en werkmeetings zijn ook alleen nog maar zakelijk.vanlippebiesterveld schreef: ↑22-02-2021 20:26Misschien even een tijdje uit elkaar gaan? Kijken of je positiever naar hem kunt kijken, zijn goede kanten weer gaat zien?
Eventueel aangevuld met therapie?
In deze rare tijd met Corona staat alles een beetje onder druk. Wij hadden besloten te gaan scheiden, waren bezig met ons eigen leven weer in te richten etc. Er kwam ineens weer hetinzicht dat we beiden een bijdrage konden geven om beter met elkaar om te gaan en verder te gaan. Het was een diep dal waar we in zaten, maar maken inmiddels hele positieve ontwikkelingen door.
Sterkte!
Goh, de diepgang die TO mist is juist waar ik teveel van krijg. Ik wil ook een oppervlakkige grapjas:)
maandag 22 februari 2021 om 22:22
Normale mensen voelen zich verschrikkelijk schuldig als ze hun partner moeten vertellen dat de relatie over is, al helemaal als partner zich van niets bewust is. Het wordt een compleet drama met veel huilen en smeken en je vraagt je af hoeveel moeite het nou is om het nog eens te proberen. Mijn probleem werd dat ik me gegijzeld voelde in de relatie en daar gaf ik hem de schuld van, gevolg was dat ik me nog meer aan hem ergerde. Het is ellendig dat je iemand enorm veel verdriet doet terwijl je dat niet wil. En toch, het is een onderdeel van de liefde waar we liever niet over nadenken, gevoelens kunnen veranderen en die liggen zelden aan de partner maar meer aan jezelf. Reken voor jezelf op een rottijd en wees blij dat je niet aan de andere kant staat, dat is de enige troost die ik je kan geven.
maandag 22 februari 2021 om 22:40
Dank je, dat is idd wat het is. Schuldig voelen.Geronimo2 schreef: ↑22-02-2021 22:22Normale mensen voelen zich verschrikkelijk schuldig als ze hun partner moeten vertellen dat de relatie over is, al helemaal als partner zich van niets bewust is. Het wordt een compleet drama met veel huilen en smeken en je vraagt je af hoeveel moeite het nou is om het nog eens te proberen. Mijn probleem werd dat ik me gegijzeld voelde in de relatie en daar gaf ik hem de schuld van, gevolg was dat ik me nog meer aan hem ergerde. Het is ellendig dat je iemand enorm veel verdriet doet terwijl je dat niet wil. En toch, het is een onderdeel van de liefde waar we liever niet over nadenken, gevoelens kunnen veranderen en die liggen zelden aan de partner maar meer aan jezelf. Reken voor jezelf op een rottijd en wees blij dat je niet aan de andere kant staat, dat is de enige troost die ik je kan geven.
maandag 22 februari 2021 om 22:55
Ik snap er ook niks van. Klinkt alsof je helemaal niet goed hebt bedacht of hij uberhaupt wel degene was waar je een toekomst mee wilde, maar dat je onnadenkend op het volgende passerende bootje bent gesprongen. Ga je altijd zo makkelijk om met mannen/relaties?
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
maandag 22 februari 2021 om 23:10
Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten en het uit gemaakt. Dat is inmiddels ruim 4 jaar geleden, maar ik voel me nog steeds soms schuldig (ik had mijn leven vrij snel weer op de rails, hij heeft een hele tijd bij zijn moeder gewoond en is nog steeds erg ongelukkig) en ik heb ook wel spijt gehad, want er was ook heel veel wel en dat heb ik ook erg gemist. Maar ik ben heel duidelijk geweest naar hem wat ik miste en er veranderde niet zoveel. Uiteindelijk vind ik het leven te kort om in een ongelukkige relatie te zitten.
Maar als je zo twijfelt zou ik het gesprek aangaan en misschien in therapie, het is niet niks en je draait het niet makkelijk meer terug. Veel sterkte!
Maar als je zo twijfelt zou ik het gesprek aangaan en misschien in therapie, het is niet niks en je draait het niet makkelijk meer terug. Veel sterkte!
dinsdag 23 februari 2021 om 08:07
En wat waren de punten die je miste en hebt aangekaart?Ladida1981 schreef: ↑22-02-2021 23:10Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten en het uit gemaakt. Dat is inmiddels ruim 4 jaar geleden, maar ik voel me nog steeds soms schuldig (ik had mijn leven vrij snel weer op de rails, hij heeft een hele tijd bij zijn moeder gewoond en is nog steeds erg ongelukkig) en ik heb ook wel spijt gehad, want er was ook heel veel wel en dat heb ik ook erg gemist. Maar ik ben heel duidelijk geweest naar hem wat ik miste en er veranderde niet zoveel. Uiteindelijk vind ik het leven te kort om in een ongelukkige relatie te zitten.
Maar als je zo twijfelt zou ik het gesprek aangaan en misschien in therapie, het is niet niks en je draait het niet makkelijk meer terug. Veel sterkte!
Ik heb namelijk het idee dat ik het eigenlijk niet bespreekbaar kan maken omdat het niet echt punten zijn die hij kan aanpassen. (en ook niet zou moeten aanpassen want ze maken hem juist wie hij is)
Of zie ik dat verkeerd?
dinsdag 23 februari 2021 om 08:55
Daar wil ik niet te gedetailleerd op in gaan, maar wel dingen die hij (denk ik nu achteraf) niet goed wist hoe te veranderen.Missdaisy1985 schreef: ↑23-02-2021 08:07En wat waren de punten die je miste en hebt aangekaart?
Ik heb namelijk het idee dat ik het eigenlijk niet bespreekbaar kan maken omdat het niet echt punten zijn die hij kan aanpassen. (en ook niet zou moeten aanpassen want ze maken hem juist wie hij is)
Of zie ik dat verkeerd?
Ik heb nu overigens geen spijt meer als in dat ik nog in die relatie zou willen zijn, want we pasten gewoon niet zo goed bij elkaar. Wel bij mijn levensfase toen we elkaar leerden kennen, maar nu niet meer.
Maar ik heb dus wel af en toe het schuldgevoel dat ik zijn leven overhoop heb gehaald.
Dat is helaas niet anders.
dinsdag 23 februari 2021 om 10:40
Je concentreren op de dingen die je wel leuk vindt? Samen dingen ondernemen... Het leuk hebben samen?Missdaisy1985 schreef: ↑22-02-2021 18:15Bedankt voor je genuanceerde antwoord!
Ik denk ook dat investeren in de relatie het juiste is on te doen. Want dit mag het niet zo zijn, niet voor hem en niet voor mezelf.
Ik vind dat investeren nog wel ingewikkeld, want hoe ga ik dan om met die negatieve emoties? Negeren? Laten bestaan? Accepteren? Misschien kan dat hoor. Ik heb hier geen ervaring mee...
dinsdag 23 februari 2021 om 10:50
@TO
Waar loop je tijdens een dag tegenaan in jullie relatie? Ik bedoel merk je elke dag iets van zijn muzieksmaak? Draait hij heel de dag verschrikkelijke muziek in huis? Wil jij graag werkproblemen bespreken met hem en heeft hij daar geen interesse in?
Wat doen jullie graag samen? Hebben jullie een gezamelijke hobby? Sporten jullie graag samen?
Waar loop je tijdens een dag tegenaan in jullie relatie? Ik bedoel merk je elke dag iets van zijn muzieksmaak? Draait hij heel de dag verschrikkelijke muziek in huis? Wil jij graag werkproblemen bespreken met hem en heeft hij daar geen interesse in?
Wat doen jullie graag samen? Hebben jullie een gezamelijke hobby? Sporten jullie graag samen?
dinsdag 23 februari 2021 om 11:02
Heb je hier in het verleden al vaker mee te maken gehad? Dat je op het moment dat een relatie serieuzer wordt (zoals een verplichting aangaan samen een huis te kopen) je gaat twijfelen?
Vooral de zaken waarover je twijfelt voelt voor mij bijna als een onbewuste reden zoeken om afstand te nemen. Het zou logischer zijn als je ging twijfelen doordat hij bijvoorbeeld niet goed luistert, of er niet genoeg voor je is (of noem maar iets) dan over iets onbenulligs als zijn grammatica.
Ik herken dit heel erg en bij mij komt het door hechtingsproblemen uit mijn vroege jeugd.
Misschien zit ik wel helemaal mis hoor, maar wil het er voor de zekerheid toch even in gooien.
Vooral de zaken waarover je twijfelt voelt voor mij bijna als een onbewuste reden zoeken om afstand te nemen. Het zou logischer zijn als je ging twijfelen doordat hij bijvoorbeeld niet goed luistert, of er niet genoeg voor je is (of noem maar iets) dan over iets onbenulligs als zijn grammatica.
Ik herken dit heel erg en bij mij komt het door hechtingsproblemen uit mijn vroege jeugd.
Misschien zit ik wel helemaal mis hoor, maar wil het er voor de zekerheid toch even in gooien.
dinsdag 23 februari 2021 om 20:11
Dit is ook mijn gevoel ja, het klinkt alsof er iets meer onder de oppervlakte ligt.Lena12 schreef: ↑23-02-2021 11:02Heb je hier in het verleden al vaker mee te maken gehad? Dat je op het moment dat een relatie serieuzer wordt (zoals een verplichting aangaan samen een huis te kopen) je gaat twijfelen?
Vooral de zaken waarover je twijfelt voelt voor mij bijna als een onbewuste reden zoeken om afstand te nemen. Het zou logischer zijn als je ging twijfelen doordat hij bijvoorbeeld niet goed luistert, of er niet genoeg voor je is (of noem maar iets) dan over iets onbenulligs als zijn grammatica.
Ik herken dit heel erg en bij mij komt het door hechtingsproblemen uit mijn vroege jeugd.
dinsdag 23 februari 2021 om 22:21
Volgens mij zie je het goed. Het zijn ook geen fouten, na jaren merk je dat bepaalde trekjes niet minder worden maar juist erger en wel zo erg dat het allemaal bij elkaar een afknapper is geworden. Dat kan gebeuren, dat zie je niet aankomen en wat mensen vergeten dat is dat je zelf ook niet wil twijfelen aan je relatie dus je negeert alle signalen. Het ligt ook niet aan je vriend of aan jou, gevoelens kun je niet dwingen ook al denken sommigen nog graag dat een etentje of een therapeut gaat helpen. Wat sommigen hier ook beweren, niemand zit te wachten op gevoelens die ineens verdwijnen want het dwingt je zelf ook om na te gaan denken over rigoureuse stappen. Je schuldgevoel blijft niet omdat je weet dat er geen opzet is en het offer te groot is om door te gaan met de relatie, het is gewoon geen leuke herinnering.Missdaisy1985 schreef: ↑23-02-2021 08:07En wat waren de punten die je miste en hebt aangekaart?
Ik heb namelijk het idee dat ik het eigenlijk niet bespreekbaar kan maken omdat het niet echt punten zijn die hij kan aanpassen. (en ook niet zou moeten aanpassen want ze maken hem juist wie hij is)
Of zie ik dat verkeerd?


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
