Relaties
alle pijlers
wie is verantwoordelijk voor het vreemdgaan?
woensdag 23 mei 2012 om 21:25
Ik lees vaak hier op het forum dat vrouwen worden afgemaakt omdat ze met een gebonden man 'vreemd gaan' ( zelf geen partner). Maar waarom vinden zoveel mensen dat de vrouw in dit geval ook fout is? De vrouw is toch niet gebonden? En de man is toch eigenlijk een l*l? Als mijn man ooit vreemd zou gaan, zal ik nooit boos worden op de vrouw. Ik vind namelijk niet dat de vrouw schuld heeft, maar mijn man wel, en ik spreek uit ervaring. ( niet met huidige partner trouwens)
Wat vinden jullie?
Wat vinden jullie?
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
donderdag 24 mei 2012 om 13:40
Jep, de partner treft geen blaam. Als je vindt dat je je heil ergens anders moet zoeken, dan maak je het beter uit. Het is niet omdat de partner jou iets aandoet, je dus iets terug mag doen.
Vaak doet die partner niets fout en zolang het niet aangegeven is dat er in de relatie iets niet goed zit, weet men ook niet wat er dan fout gaat en hoe ernstig dat dan wordt opgevat.
En zolang de partner niet weet van het vreemdgaan, heeft deze geen kans om eigen beslissingen te maken en te weten of ze voor iets moet vechten en waartegen of waarvoor dan.
Vaak doet die partner niets fout en zolang het niet aangegeven is dat er in de relatie iets niet goed zit, weet men ook niet wat er dan fout gaat en hoe ernstig dat dan wordt opgevat.
En zolang de partner niet weet van het vreemdgaan, heeft deze geen kans om eigen beslissingen te maken en te weten of ze voor iets moet vechten en waartegen of waarvoor dan.
donderdag 24 mei 2012 om 13:49
Helemaal mee eens.
Ik lees hier zo vaak dat mensen per definitie vreemdgaan omdat hun relatie slecht is.
Er zijn echt tal van onderzoeken waaruit blijkt dat er bepaalde karaktertrekken zijn (zoals impulsiviteit), waardoor de kans groter is dat er buiten de pot wordt gepist. Ze zijn ook heel makkelijk te googlen (heb net even gekeken haha).
Ik denk dat het een hele veilige gedachte is, dat je als partner het vreemdgaan van je partner kunt 'beinvloeden'.
"Als ik mijn relatie maar goed hou dan gaat hij/zij niet vreemd" etc.
donderdag 24 mei 2012 om 13:54
Als het echte liefde is, moeten de factoren totaal niks uitmaken. Dan is er geen sprake van gelegenheid en motief, omdat dat helemaal niet speelt. De vreemdganger wil gewoon dat de relatie slaagt en doet daar alles aan. Lukt het niet, dan stop je ermee. Zo werkt dat in een gezonde relatie tussen twee, geestelijk gezonde mensen. Vind ik.
donderdag 24 mei 2012 om 13:59
Nee, mijn partner is niet verantwoordelijk voor mijn vreemdgaan, ja hij is wel verantwoordelijk voor de dingen die niet lekker lopen in onze relatie (net zo verantwoordelijk als ik dat ben) Maar het is MIJN beslissing, MIJN keuze om het zo op te lossen.. het is dan MIJN verantwoording..
Grappig.. gisteren vroeg ik hoe iemand anders verantwoordelijk gehouden kan worden voor een keuze die jij neemt, niemand kan daar op antwoorden... maar toch zijn er een aantal die bij hoog en laag volhouden dat de minnares (of minnaar) door de 'bedrogen' partner verantwoordelijk gehouden kan worden..
Iedereen antwoord maar met 'Ik vind' maar niemand die de feiten op tafel kan leggen..
Grappig.. gisteren vroeg ik hoe iemand anders verantwoordelijk gehouden kan worden voor een keuze die jij neemt, niemand kan daar op antwoorden... maar toch zijn er een aantal die bij hoog en laag volhouden dat de minnares (of minnaar) door de 'bedrogen' partner verantwoordelijk gehouden kan worden..
Iedereen antwoord maar met 'Ik vind' maar niemand die de feiten op tafel kan leggen..
donderdag 24 mei 2012 om 14:01
Ik denk wel dat er mensen bestaan die buiten de deur neuken toch super gek op hun partner zijn. Het heeft denk ik ook met zelfbeheersing te maken. Of met bepaalde omstandigheden. de situatie van Sensual_D is er daar volgens mij 1 van (ik haal het weg als jij dat wil Sensual_D).
Er bestaan wel grijstinten. Heb ooit iemand gesproken die vreemd ging en thuis een chronisch zieke vrouw had. Ze was niet meer in staat tot seks. Ik keur het niet goed, maar ik kan me wel voorstellen dat als je vreselijk gek op iemand bent, je het uit wanhoop buiten de deur gaat zoeken.
Er bestaan wel grijstinten. Heb ooit iemand gesproken die vreemd ging en thuis een chronisch zieke vrouw had. Ze was niet meer in staat tot seks. Ik keur het niet goed, maar ik kan me wel voorstellen dat als je vreselijk gek op iemand bent, je het uit wanhoop buiten de deur gaat zoeken.
donderdag 24 mei 2012 om 14:02
Jij als vreemdganger ziet dat anders, dat begrijp ik. Jij moet het voor jezelf goed praten. Als partner van vreemdganger heb je totaal niks in de hand, totaal geen keuze. Behalve dan weggaan als je erachter komt. De minnares heeft niks te maken met wat er in de relatie gebeurt tussen de andere twee partijen. Enne..het is een KEUZE dat je als partners je relatie wil laten werken. Je wil samen zijn, heeft totaal niks met verantwoordelijkheid te maken! Wil je niks meer samen, prima. Dan dus stoppen. Zou te gek voor woorden zijn als het als een verantwoordelijkheid wordt gezien om samen in een relatie te zitten. Het is vrije wil!
donderdag 24 mei 2012 om 14:11
Ik beweer nergens dat de onwetende partner verantwoordelijk is voor het vreemdgaan. Dat doet de vreemdganger helemaal zelf, maar je bent wel verantwoordelijk voor je relatie. Ik heb lang genoeg getolereerd dat er over mijn grenzen gewalst werd. Ook al wist ik niets van het vreemdgaan van mijn man af, ik voelde wel dat er iets helemaal scheef zat in mijn relatie. Ik kon er echter niet de vinger op leggen, maar ik had wel de stekker uit mijn relatie kunnen trekken.
donderdag 24 mei 2012 om 14:16
geen van mijn karakter trekken bespoedigd vreemdgaan.. Ik ben geen notoire vreemd ganger, in mijn eerste relatie (13 jaar) was er geen haar op mijn hoofd die vreemd ging, In de huidige relatie na 8 jaar.. met 1 persoon, en die persoon is nog steeds mijn minnaar.. Na hem wil ik ook geen andere minnaar of ONS. Ik ben geen spanningzoeker, ik ga niet vreemd om dat ik 'zograag' het eens met een andere man wilde doen.
Als ik thuis een normaal seksleven gehad zou hebben (en mijn wensen daarin zijn verre van extreem) zou ik er zelfs nooit over nagedacht hebben..
donderdag 24 mei 2012 om 14:21
Ding-dong, dat was ik, je mag me gewoon quoten en als je dan nog eens terugleest zul je alsnog zien dat ik de vergelijking trek op de rechtshandeling 'iets faciliteren en daardoor medeplichtig zijn' in plaats van de zaak inhoudelijk met vreemdgaan te vergelijken.
Wel even dingen in zijn verband laten, dankje.
donderdag 24 mei 2012 om 14:23
donderdag 24 mei 2012 om 14:28
Ik ben sowieso mosterd want vanochtend even weg, en nu lijkt het of ik alleen so-sophie moet 'hebben' maar deze kan ik ook echt niet laten gaan aan de andere kant:
De analogie van de gejatte fiets.
'Ik zou zelf nooit een fiets jatten, en vind jatten een foute keuze, maar wel een keuze waar iedereen in zijn eigen leven voor verantwoordelijk is. Die fietsendief waar ik zojuist voor een tientje die net-nieuwe Gazelle van heb gekocht, moet zelf weten wat hij doet, hij jat, ik niet.'
donderdag 24 mei 2012 om 14:35
Weet je... Ik ben verliefd geworden, op een getrouwde man. Heel erg niet de bedoeling, maar dat overkwam me. Ik heb gekozen afstand te nemen.
Hij bleek ook verliefd op mij en sprak dat uit. Maar feit bleef dat hij was getrouwd. Ik heb dus verteld dat ik het vervelend vond dat hij me leuk vond, maar dat ik daar niks mee kon.
Uiteindelijk is hij gescheiden en we hebben nu alsnog een relatie. Zeer korte versie dit...
Zijn ex vindt mij een supertrut en vind mij verantwoordelijk voor het falen van hun huwelijk. Mijn vriend vindt dat ik niet de oorzaak ben, maar het gevolg van een huwelijk dat al kapot was.
Hoe dan ook, ik voel me niet schuldig. Wel rot, omdat zij een kind hebben. Ik vind het oprecht vervelend voor zijn ex, omdat ze zich machteloos voelt, Maar ik voel me niet schuldig.
Wanneer ik met mijn benen wijd was gegaan, voor de scheiding, had ik me wel medeverantwoordelijk gevoeld voor het mislukken van hun huwelijk.
Hij bleek ook verliefd op mij en sprak dat uit. Maar feit bleef dat hij was getrouwd. Ik heb dus verteld dat ik het vervelend vond dat hij me leuk vond, maar dat ik daar niks mee kon.
Uiteindelijk is hij gescheiden en we hebben nu alsnog een relatie. Zeer korte versie dit...
Zijn ex vindt mij een supertrut en vind mij verantwoordelijk voor het falen van hun huwelijk. Mijn vriend vindt dat ik niet de oorzaak ben, maar het gevolg van een huwelijk dat al kapot was.
Hoe dan ook, ik voel me niet schuldig. Wel rot, omdat zij een kind hebben. Ik vind het oprecht vervelend voor zijn ex, omdat ze zich machteloos voelt, Maar ik voel me niet schuldig.
Wanneer ik met mijn benen wijd was gegaan, voor de scheiding, had ik me wel medeverantwoordelijk gevoeld voor het mislukken van hun huwelijk.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
donderdag 24 mei 2012 om 14:38
Nogmaals: probeer de inhoud wat los te zien van de redeneringstrant. Het gaat me niet om de inhoudelijke rechtshandeling, het gaat me erom te proberen te illustreren dat er een flinke mate van dubbelheid in de redenering zit dat zolang jij maar wel 'moreel schoon' zou zijn, het niet uitmaakt dat je willens en wetens wat start met iemand (m/v) die er een andere opvatting aangaande diezelfde moraal er op na houdt, en dat dat jou dientengevolge óók niet raakt.
Maar dat is weer zo'n mondvol he, dus vandaar de analogie.
donderdag 24 mei 2012 om 14:43
Dat ben ik met je eens. Daarom zou ik man niet willen verbieden seks met n ander te hebben. Dat hij wel of geen behoefte eraan heeft is zijn keuze.
Het gaat meer om het bedriegen. En toevallig gaat t nu over seks, als t om borrelnootjes zou gaan zou ik er hetzelfde over denken.
De man in deze is de hoofdschuldige, de vrouw die instemt is schuldig aan de keuze die zij maakt hem De gelegenheid te geven.
En inderdaad is sense een uitzondering, gezien al de partijen op de hoogte ervan zijn.
*peakzwart, het gaat goed hoor!*
donderdag 24 mei 2012 om 14:45
Tia! 
Man, ben blij dat het gelopen is, zoals het gelopen is. Ik begrijp ook echt wat je bedoelt. Ik heb er voor gekozen om mijn verantwoordelijk te nemen. Ben namelijk van mening dat ik die wel degelijk heb. Niet alleen naar zijn ex en kind, ook naar mezelf. Op deze manier slaap ik gewoon wat beter.
Man, ben blij dat het gelopen is, zoals het gelopen is. Ik begrijp ook echt wat je bedoelt. Ik heb er voor gekozen om mijn verantwoordelijk te nemen. Ben namelijk van mening dat ik die wel degelijk heb. Niet alleen naar zijn ex en kind, ook naar mezelf. Op deze manier slaap ik gewoon wat beter.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
