Relaties
alle pijlers
Zijn kinderen accepteren onze relatie niet.
maandag 9 november 2020 om 01:18
Ik heb sinds een tijdje een Lat relatie met een hele lieve man. Hij heeft 2 dochters (13 en 18 jaar). Zijn dochters accepteren mij niet en willen ook niets met mij te maken hebben. Hun vader is uit het huwelijk met hun moeder gestapt, terwijl wij elkaar al kenden. Hoewel het huwelijk al jaren op was geven zijn dochters mij de schuld van dat hun ouders uit elkaar zijn gegaan, hun vader verwijten zij (gelukkig) niets. Mijn vriend heeft co-ouderschap en doet zijn best in deze situatie te schipperen waarbij zijn kinderen natuurlijk voorop staan. Dit zorgt helaas wel voor een enorme beperking binnen onze relatie. Zo heb ik zijn verjaardag niet mee kunnen vieren en zien wij elkaar in de week dat zijn dochters bij hem zijn niet. Hij kan vanwege de gevoeligheid die bij zijn kinderen ligt, in de week dat ze bij hen zijn, niet tegen hen zeggen dat hij weg gaat naar mij, omdat zij dan mogelijk het gevoel hebben dat hij hen in de steek laat en mij boven hen plaatst. Het lijkt alsof er continue de bevestiging moet zijn dat ze voorop staan, wat ik begrijp, maar het wel lastig maak. Als hij andere dingen doet, zoals een avond naar vrienden is dat geen enkel probleem. De hele situatie zorgt bij mij voor de nodige spanningen, wij hebben nu een 'week om week' relatie. We spreken elkaar in de week dat zijn kinderen bij hem zijn wel veelvuldig, maar het voelt met terugkerende momenten niet oké, alsof ik mezelf te kort doe, soms doet de confrontatie met de situatie ook pijn. Hij denkt ook niet dat het voorlopig verandert, maar doet daaromheen wel heel erg zijn best voor mij.
Ik ben voor mezelf aan het afwegen wat voor mij belangrijk is en of deze situatie wel is wat ik wil, ik mis het ongedwongen samen kunnen zijn, normaal verjaardagen en feestdagen samen kunnen vieren, er mogen zijn etc. Hij wil zijn kinderen daarnaast ook zo min mogelijk confronteren met ons contact. Soms zie ik onze relatie als een halfvol glas, maar vaak ook half leeg, ik worstel, want ben enorm dol op hem, maar voel ook de beperking en het gemis. Er tegen vechten of iets anders verwachten van hem heeft geen zin, het blijven zijn kinderen. Intussen moet ik
ook aan mezelf en mijn eigen grenzen denken.
Ik hoop dat de tijd het beter maakt, en wellicht wanneer zijn ex-vrouw ook een nieuwe partner vindt dat het beter zal gaan.
Ik kom graag in contact met vrouwen in een gelijke (of soort gelijke) situatie, of die in soort gelijke situatie gezeten hebben. Alvast bedankt.
Ik ben voor mezelf aan het afwegen wat voor mij belangrijk is en of deze situatie wel is wat ik wil, ik mis het ongedwongen samen kunnen zijn, normaal verjaardagen en feestdagen samen kunnen vieren, er mogen zijn etc. Hij wil zijn kinderen daarnaast ook zo min mogelijk confronteren met ons contact. Soms zie ik onze relatie als een halfvol glas, maar vaak ook half leeg, ik worstel, want ben enorm dol op hem, maar voel ook de beperking en het gemis. Er tegen vechten of iets anders verwachten van hem heeft geen zin, het blijven zijn kinderen. Intussen moet ik
ook aan mezelf en mijn eigen grenzen denken.
Ik hoop dat de tijd het beter maakt, en wellicht wanneer zijn ex-vrouw ook een nieuwe partner vindt dat het beter zal gaan.
Ik kom graag in contact met vrouwen in een gelijke (of soort gelijke) situatie, of die in soort gelijke situatie gezeten hebben. Alvast bedankt.
maandag 9 november 2020 om 11:55
Ik denk dat het inderdaad handig is om voor jezelf duidelijk te krijgen hoe jij een relatie wil. Er valt echt wel wat te zeggen voor de combinatie 'rust in eigen huis' en 'exclusieve aandacht voor elkaar' tijdens jullie kindvrije dagen, maar dat moet wel bij jou passen. Als jij liever een man wil die jou bij hoogtijdagen bij zijn gezin betrekt en misschien zelfs op termijn wil samenwonen met een samengesteld gezin, zit je niet goed in deze relatie.
maandag 9 november 2020 om 11:55
als je de situatie niet voldoende kent, is het lastig advies geven
Als TO en deze lover pas zes maanden samen-zijn, en de scheiding is er net door. Vind ik (=mening)dat echt anders, dan als ze al twee jaar samen zijn, en de lover & zijn ex zijn al twee jaar uit elkaar.
maandag 9 november 2020 om 12:07
Nee, daar staat alleen: "Zijn dochters accepteren mij niet en willen ook niets met mij te maken hebben" en een aantal varianten daarop.
Dat is 1) perceptie van de TO en 2) iets anders dan dwingen. Als die vader zijn vriendin wil zien in bijzijn van de kinderen, dan is hij gewoon bij machte om dat te doen, ook al 'accepteren' ze haar niet, zijn ze het er niet mee eens en zouden ze zich zelfs misdragen.
They seek him here, they seek him there,
those Frenchies, they seek him everywhere
maandag 9 november 2020 om 12:09
Ik heb meer het gevoel dat het vooral handig is om to allerhande verwijten te maken. De term zoolmeet is alweer gevallen.Eggo schreef: ↑09-11-2020 11:47In dit geval niet nee.
Het is nogal een verschil voor de kinderen of deze mevrouw deels oorzaak is van de scheiding, of dat ze er écht niks mee te maken had. In het eerste geval zeg ik groot gelijk dat kinderen zich zo opstellen, dikke no brainer. In het tweede geval is een gesprek tussen haar vriend en de kinderen zeker op zijn plaats. Dat er goed wordt uitgelegd hoe de vork wel in de steel zit en dat het niet de bedoeling is dat er over 4 jaar nog steeds apart verjaardagen wordt gevierd etc.
Daarnaast is het van belang hoe lang ouders waren gescheiden voor er een nieuwe vriendin was. Kinderen hebben zeker wel een jaar nodig om uberhaupt te wennen aan het feit dat pa en ma gescheiden zijn en tot die tijd zou ik ze er niet mee vermoeien. Er is tenslotte genoeg tijd waarin ze elkaar kunnen zien zonder dat die kinderen daarvan op de hoogte zijn toch?
Dus door de summiere info van TO valt er nu eigenlijk geen zinnig advies op te geven.
maandag 9 november 2020 om 12:12
In het verleden heb ik gemerkt dat zodra to aangeeft dat er al iets speelde voordat de scheiding aangevraagd was, dat dan vooral de woede van sommigen richting hun ex en de nieuwe zoolmeet besproken gaat worden.lilalinda schreef: ↑09-11-2020 11:55als je de situatie niet voldoende kent, is het lastig advies geven
Als TO en deze lover pas zes maanden samen-zijn, en de scheiding is er net door. Vind ik (=mening)dat echt anders, dan als ze al twee jaar samen zijn, en de lover & zijn ex zijn al twee jaar uit elkaar.
Dus in theorie met jou eens, maar de praktijk...
maandag 9 november 2020 om 12:13
Daveotion schreef: ↑09-11-2020 12:07Nee, daar staat alleen: "Zijn dochters accepteren mij niet en willen ook niets met mij te maken hebben" en een aantal varianten daarop.
Dat is 1) perceptie van de TO en 2) iets anders dan dwingen. Als die vader zijn vriendin wil zien in bijzijn van de kinderen, dan is hij gewoon bij machte om dat te doen, ook al 'accepteren' ze haar niet, zijn ze het er niet mee eens en zouden ze zich zelfs misdragen.
Hij kan vanwege de gevoeligheid die bij zijn kinderen ligt, in de week dat ze bij hen zijn, niet tegen hen zeggen dat hij weg gaat naar mij, omdat zij dan mogelijk het gevoel hebben dat hij hen in de steek laat en mij boven hen plaatst.
maandag 9 november 2020 om 12:16
oh, dat maakt me niet zo veel uit.
shit happens (hoewel het wel verklaart waarom de kinderen er chagrijnig van zijn) maar als het pas geleden is, heb ik een ander beeld, dan als het al jaren terug is
maandag 9 november 2020 om 12:19
Heel eerlijk? Ik heb niet het gevoel dat dit gauw goed komt en jullie kumbaya gaan zingen rondom een kampvuur.
Die man kan ook moeilijk volledig van koers gaan veranderen zonder dat de kinderen (een nog grotere?) hekel gaan krijgen aan nieuwe vriendin.
Er is iets goed mis gegaan in dit proces, of dat nou is geweest omdat TO gekloot heeft met een getrouwde man, te snel een nieuwe relatie aan de kinderen gepresenteerd is, of dat er te weinig ruimte en tijd was voor rouwen.
Die man kan ook moeilijk volledig van koers gaan veranderen zonder dat de kinderen (een nog grotere?) hekel gaan krijgen aan nieuwe vriendin.
Er is iets goed mis gegaan in dit proces, of dat nou is geweest omdat TO gekloot heeft met een getrouwde man, te snel een nieuwe relatie aan de kinderen gepresenteerd is, of dat er te weinig ruimte en tijd was voor rouwen.
maandag 9 november 2020 om 12:20
het kan ook nog zo zijn dat die man het elkaar om de week zien prima vindt.Sjulia schreef: ↑09-11-2020 12:19Heel eerlijk? Ik heb niet het gevoel dat dit gauw goed komt en jullie kumbaya gaan zingen rondom een kampvuur.
Die man kan ook moeilijk volledig van koers gaan veranderen zonder dat de kinderen (een nog grotere?) hekel gaan krijgen aan nieuwe vriendin.
Er is iets goed mis gegaan in dit proces, of dat nou is geweest omdat TO gekloot heeft met een getrouwde man, te snel een nieuwe relatie aan de kinderen gepresenteerd is, of dat er te weinig ruimte en tijd was voor rouwen.
wij slapen nooit.
maandag 9 november 2020 om 12:21
En stiekem de kinderen de schuld geeft.valentinamaria schreef: ↑09-11-2020 12:20het kan ook nog zo zijn dat die man het elkaar om de week zien prima vindt.
maandag 9 november 2020 om 12:23
Dat noem jij dwingen?
They seek him here, they seek him there,
those Frenchies, they seek him everywhere
maandag 9 november 2020 om 12:24
maandag 9 november 2020 om 12:25
Zijn huwelijk stelde allang niks meer voor, dus ging hij gewoon vreemd.
Zijn kinderen geven jou de schuld van de scheiding, gelukkig heeft hij die “schuld” niet en zijn zijn kinderen ook niet boos op hem. Makkelijk voor hem. Als het klopt wat hij zegt. Of hij houdt zijn (ex)-minnares gewoon aan voor de momenten dat hij alleen is.
Geen leuke man dit hoor,
En jij bent ook niet handig bezig geweest en naïef.
Nee, dit gaat geen one big happy family worden.
Zijn kinderen geven jou de schuld van de scheiding, gelukkig heeft hij die “schuld” niet en zijn zijn kinderen ook niet boos op hem. Makkelijk voor hem. Als het klopt wat hij zegt. Of hij houdt zijn (ex)-minnares gewoon aan voor de momenten dat hij alleen is.
Geen leuke man dit hoor,
En jij bent ook niet handig bezig geweest en naïef.
Nee, dit gaat geen one big happy family worden.
maandag 9 november 2020 om 12:26
Dit is inderdaad precies waar ik mee worstel, ik ben dan ook opzoek naar vrouwen in een zelfde situatie of die in een zelfde situatie gezeten hebben om ervaringen en inzichten mee uit te wisselen, advies van anderen is ook welkom.yette schreef: ↑09-11-2020 11:55Ik denk dat het inderdaad handig is om voor jezelf duidelijk te krijgen hoe jij een relatie wil. Er valt echt wel wat te zeggen voor de combinatie 'rust in eigen huis' en 'exclusieve aandacht voor elkaar' tijdens jullie kindvrije dagen, maar dat moet wel bij jou passen. Als jij liever een man wil die jou bij hoogtijdagen bij zijn gezin betrekt en misschien zelfs op termijn wil samenwonen met een samengesteld gezin, zit je niet goed in deze relatie.
Mijn vraag is : Hoe vind ik berusting in deze situatie, voor mijzelf? En hoe doen anderen dit/hebben anderen dit gedaanlilalinda schreef: ↑09-11-2020 11:55als je de situatie niet voldoende kent, is het lastig advies geven
Als TO en deze lover pas zes maanden samen-zijn, en de scheiding is er net door. Vind ik (=mening)dat echt anders, dan als ze al twee jaar samen zijn, en de lover & zijn ex zijn al twee jaar uit elkaar.
De situatie is zoals hij is, daar heb ik mee te dealen, hoe het ontstaan is, hoe lang het duurt etc. voegt totaal niets toe aan het antwoord op bovenstaande vraag.
maandag 9 november 2020 om 12:28
Buffie schreef: ↑09-11-2020 11:24Het lijkt mij juist ideaal, om zeker de eerste periode (maanden/jaren) elkaar alleen te zien op de dagen dat kind bij haar moeder is. Veel tijd voor elkaar en geen rekening te hoeven houden met kinderen. Waarom willen mensen dat graag, elkaars kinderen leren kennen? Dat komt toch ooit vanzelf wel? En wat iemand anders al schreef, verjaardagen lekker met z'n tweeën vieren, romantisch uit eten, vakanties samen zonder kinderen, om de week alle tijd voor elkaar. Waarom zou je daar kinderen bij willen hebben.
Ja dit, ik snap die behoefte ook niet om zo snel gezinnetje te willen spelen. Geniet gewoon van elkaar met z'n tweeen, veel minder gezeik.
maandag 9 november 2020 om 12:30
nou idd.Abundance-of-Freedom schreef: ↑09-11-2020 12:28Ja dit, ik snap die behoefte ook niet om zo snel gezinnetje te willen spelen. Geniet gewoon van elkaar met z'n tweeen, veel minder gezeik.
wij slapen nooit.
maandag 9 november 2020 om 12:30
neem dan van mij aan, dat je door dit antwoord het beeld bevestigt, dat jullie:Resanne schreef: ↑09-11-2020 12:26
Mijn vraag is : Hoe vind ik berusting in deze situatie, voor mijzelf? En hoe doen anderen dit/hebben anderen dit gedaan
De situatie is zoals hij is, daar heb ik mee te dealen, hoe het ontstaan is, hoe lang het duurt etc. voegt totaal niets toe aan het antwoord op bovenstaande vraag.
heel pril samen zijn
nog amper sprake is van een relatie, je kunt ook de minnares zijn
Jij de schuld was van de breuk
etc
open-kaart spelen, werkt vaak echt beter
maandag 9 november 2020 om 12:31
Het voegt alles toe, het is precies waarom de dochters je niet willen erkennen als partner van hun vader.Resanne schreef: ↑09-11-2020 12:26Dit is inderdaad precies waar ik mee worstel, ik ben dan ook opzoek naar vrouwen in een zelfde situatie of die in een zelfde situatie gezeten hebben om ervaringen en inzichten mee uit te wisselen, advies van anderen is ook welkom.
Mijn vraag is : Hoe vind ik berusting in deze situatie, voor mijzelf? En hoe doen anderen dit/hebben anderen dit gedaan
De situatie is zoals hij is, daar heb ik mee te dealen, hoe het ontstaan is, hoe lang het duurt etc. voegt totaal niets toe aan het antwoord op bovenstaande vraag.
Gelukkig is pa nu weer nuchter en geeft zijn gezin rust en stabiliteit.
Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I’ve got diamonds
At the meeting of my thighs?
Does it come as a surprise
That I dance like I’ve got diamonds
At the meeting of my thighs?
maandag 9 november 2020 om 12:31
En als het verhaal wel zo is als hij zegt, dan verwacht ik nog steeds niet dat degene die gezien wordt als oorzaak van een breuk, ooit hartelijk ontvangen gaat worden in de familie. Zeker als de vader zelf zijn eigen rol bagatelliseert.
Dat is nog iets anders dan de tijd die kinderen en zeker pubers nodig hebben om te wennen aan een nieuw persoon in hun leven.
Dat is nog iets anders dan de tijd die kinderen en zeker pubers nodig hebben om te wennen aan een nieuw persoon in hun leven.
anoniem_388036 wijzigde dit bericht op 09-11-2020 12:32
0.55% gewijzigd
maandag 9 november 2020 om 12:32
Precies, dan wordt er wellicht niet of nauwelijks meer op de OP gereageerd, en dan kan ik het topic net zo goed laten sluiten.
maandag 9 november 2020 om 12:33
En dan ook nog , als jij er als volwassen vrouw met open ogen in bent gestapt en al worstelt met de situatie die je best had kunnen zien aankomen. Stel je dan voor hoe het voelt als het je als kind zijnde wordt opgedrongen.
Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I’ve got diamonds
At the meeting of my thighs?
Does it come as a surprise
That I dance like I’ve got diamonds
At the meeting of my thighs?
maandag 9 november 2020 om 12:35
Tuurlijk kan een kind van dertien of twaalf dat wel zelf bedenken.Argentovivo schreef: ↑09-11-2020 03:01
Een kind van (nog geen) dertien geeft niet uit zichzelf de indringer de schuld. Dat is aangepraat door één uit de driehoek ouders/indringer. Die kennelijk geen van allen in staat zijn het belang van de kinderen voorop te stellen.
maandag 9 november 2020 om 12:36
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
