Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
vrijdag 20 juli 2012 om 17:26
Oeoeoeoe, wat een heftige verhalen weer hier. Knap hoor Lilith hoe je er allemaal doorheen gaat. Ik zag in een ander topic dat je naar me zwaaide. Nou, bij deze zwaai ik even terug 
. En deze 
steek ik je onder de riem. Iedereen trouwens.
Troides, ik vind jullie meningen hier niet te ongezouten. Iedereen die hier op mij ooit heeft gereageerd deed dat uit oprechte interesse. Het is een forum en iedereen mag reageren. En mensen die plotseling geheel uit het niets iets roepen wat totaal uit het verband is gerukt, daar reageer ik niet op. We gooien er gewoon een schijtende lama in, nietwaar Lilith, Thasmo?
Ik ben er zelf achter gekomen dat ik behoorlijk zwart-wit heb gedacht. Het bleek dat mijn 'vriend' in zijn hoofd behoorlijk veel met seksualiteit bezig was. Het probleem was overigens niet zozeer geen zin, maar ook erectieproblemen. Dit kan mentaal een enorme domper geven en een man kan dan seks gaan vermijden, waardoor het lijkt alsof hij niet geïnteresseerd is. (Is dit niet misschien ook bij jullie aan de orde, Troides?)
Mijn 'vriend' heeft weer contact opgenomen met zijn arts en heeft hem serieus genomen. Hij heeft een nieuw recept gekregen.
Wellicht herkenbaar hier, maar ook als "gezonde" partner ervaar je een soort druk om te presteren. Druk om maar NIET het gevaarlijke s-woordje te pas en te onpas in de mond te nemen. Druk om er maar NIET over te praten, want het ligt zo gevoelig. Op den duur had ik zélf geen libido meer. Ook kreeg ik lichamelijke klachten zoals pijn in mijn hartstreek. Ik onderdrukte blijkbaar door al dat gedoe mijn eigen gevoelens. 'Vriend' is daar behoorlijk van geschrokken. Hij verzekerde me dat ik zeer zeker mezelf moet zijn en niets moet onderdrukken. Ik kán niet zoals die superlieve ex die hij ooit had altijd mooi-weer-meisje spelen. Ik ben net een basketbal die je met veel kracht onder water duwt. Op den duur gaat de kracht verloren en schiet ik naar boven.
Ik bedoel, als je samen als koppel bijv. financiële problemen hebt, dan probeer je samen toch ook naar een oplossing te zoeken?. Moet je het maar verzwijgen omdat het zo moeilijk ligt?
Ik moet mezelf - zeker gezien mijn borderline trekken - vaak bewust terugfluiten. Ik moet me niet vergelijken met stabielere, relaxte exen. Het zit ook in mijn hoofd. Ik ben niet altijd die lieve sirene Loreley zoals op het fotootje. Soms kan ik dingen heel kras zeggen.
Troides, volgens mij zit jij in het psychologische vak, nietwaar?
Iedereen hier veel plezier en sterkte. Argumenten die hier voorbij zijn gekomen heb ik zeker ook "gebruikt" in mijn situatie en heeft ook z'n vruchten afgeworpen!
. En deze steek ik je onder de riem. Iedereen trouwens.Troides, ik vind jullie meningen hier niet te ongezouten. Iedereen die hier op mij ooit heeft gereageerd deed dat uit oprechte interesse. Het is een forum en iedereen mag reageren. En mensen die plotseling geheel uit het niets iets roepen wat totaal uit het verband is gerukt, daar reageer ik niet op. We gooien er gewoon een schijtende lama in, nietwaar Lilith, Thasmo?
Ik ben er zelf achter gekomen dat ik behoorlijk zwart-wit heb gedacht. Het bleek dat mijn 'vriend' in zijn hoofd behoorlijk veel met seksualiteit bezig was. Het probleem was overigens niet zozeer geen zin, maar ook erectieproblemen. Dit kan mentaal een enorme domper geven en een man kan dan seks gaan vermijden, waardoor het lijkt alsof hij niet geïnteresseerd is. (Is dit niet misschien ook bij jullie aan de orde, Troides?)
Mijn 'vriend' heeft weer contact opgenomen met zijn arts en heeft hem serieus genomen. Hij heeft een nieuw recept gekregen.
Wellicht herkenbaar hier, maar ook als "gezonde" partner ervaar je een soort druk om te presteren. Druk om maar NIET het gevaarlijke s-woordje te pas en te onpas in de mond te nemen. Druk om er maar NIET over te praten, want het ligt zo gevoelig. Op den duur had ik zélf geen libido meer. Ook kreeg ik lichamelijke klachten zoals pijn in mijn hartstreek. Ik onderdrukte blijkbaar door al dat gedoe mijn eigen gevoelens. 'Vriend' is daar behoorlijk van geschrokken. Hij verzekerde me dat ik zeer zeker mezelf moet zijn en niets moet onderdrukken. Ik kán niet zoals die superlieve ex die hij ooit had altijd mooi-weer-meisje spelen. Ik ben net een basketbal die je met veel kracht onder water duwt. Op den duur gaat de kracht verloren en schiet ik naar boven.
Ik bedoel, als je samen als koppel bijv. financiële problemen hebt, dan probeer je samen toch ook naar een oplossing te zoeken?. Moet je het maar verzwijgen omdat het zo moeilijk ligt?
Ik moet mezelf - zeker gezien mijn borderline trekken - vaak bewust terugfluiten. Ik moet me niet vergelijken met stabielere, relaxte exen. Het zit ook in mijn hoofd. Ik ben niet altijd die lieve sirene Loreley zoals op het fotootje. Soms kan ik dingen heel kras zeggen.
Troides, volgens mij zit jij in het psychologische vak, nietwaar?
Iedereen hier veel plezier en sterkte. Argumenten die hier voorbij zijn gekomen heb ik zeker ook "gebruikt" in mijn situatie en heeft ook z'n vruchten afgeworpen!
vrijdag 20 juli 2012 om 18:18
Hallo Troides, even een berichtje voor jou als kenner 
.
De GGZ verpleegkundige hamerde er constant op dat mijn vriend negatieve symptomen van schizofrenie heeft. Daarom is hij moe, heeft hij weinig daad- en wilskracht en noem maar op.
Hier zal zeker een kern van waarheid in zitten, maar ik werd er op den duur ontzettend kriegel van. Het lijkt er op alsof ze wil zeggen (corrigeer me als ik ernaast zit):
"Blijf maar lekker met je kont op de bank zitten. Je kunt nergens iets aan doen. Je zult ALTIJD ZO BLIJVEN. Waarom zou je überhaubt proberen je leven te verbeteren. Je bent nu eenmaal zielig, ziek, zwak en misselijk. Waarom zou je gezonder eten, meer gaan bewegen, PROBEREN iets te ondernemen als is het maar een klein beetje. Je bent nu eenmaal fysiek en mentaal gebroken. En pillen verzwakken inderdaad je seksualiteit. Je zult altijd een futloze, initiatiefloze en seksloze man blijven."
Ik ken mijn vent goed genoeg om te weten dat dit niet helemaal klopt. Mijn vriend beweert o.a. dat hij nauwelijks kan lezen. Vroeger kon hij een boek in één ruk uitlezen. Nu niet meer, maar ja, moet dat dan?? Hij heeft ooit een boekje van mij geleend dat over borderline ging. Nou, dat had hij in een paar dagen uit!!
Bovendien leest hij regelmatig wetenschappelijke teksten op internet.
Mijn vriend beweerde ook vaak dat hij zich nergens toe kon zetten. Hij heeft tijdens zijn psychoses 25 kilo eraf gehongerd!! Door de afnemende schildklier werd hij heel dik en nu is hij een superslanke vent. Ook dacht mijn vriend vaak dat hij niet meer aan beweging kon doen, want vroeger - Oooo, wat háát ik dat woord - kon hij zo'n 10 kilometer hardlopen. Nou, wij gingen ooit met de fiets naar de stad en ik moest hard trappen om hem bij te houden!
Overigens maakten wij wel eens wandelingen van minstens een half uur. Ik vroeg dan wel eens voorzichtig of hij moe is in zijn benen. Viel reuze mee, zei hij dan.
Snap je een beetje wat ik wil(de) zeggen Troides toen ik een paar pagina's terug zo tekeer ging tegen die psychiatrisch verpleegkundige. Ik begrijp heus dat mijn vriend een flinke knal heeft gehad, maar ze behandelt hem alsof hij een randdebiel is geworden die alleen maar als een kasplantje kan leven.
Ik vind haar een beetje medeverantwoordelijk voor de moeizame seksuele relatie die wij hadden. Probeer jij maar aan je seksleven te werken als je er zo wat van overtuigd bent dat je een hopeloos geval bent.
Trouwens, een psychologe heeft mij ook wel eens voor "ziek" verklaard. Als ik naar haar had geluisterd stond ik nu dag in dag uit schroefjes te draaien op een sociale werkplaats en wilde waarschijnlijk geen enkele vent met mij een relatie, want ja, je bent nu eenmaal een borderliner en die zijn moeilijk.
Ik heb nu een baan in het trainersschap ...
.De GGZ verpleegkundige hamerde er constant op dat mijn vriend negatieve symptomen van schizofrenie heeft. Daarom is hij moe, heeft hij weinig daad- en wilskracht en noem maar op.
Hier zal zeker een kern van waarheid in zitten, maar ik werd er op den duur ontzettend kriegel van. Het lijkt er op alsof ze wil zeggen (corrigeer me als ik ernaast zit):
"Blijf maar lekker met je kont op de bank zitten. Je kunt nergens iets aan doen. Je zult ALTIJD ZO BLIJVEN. Waarom zou je überhaubt proberen je leven te verbeteren. Je bent nu eenmaal zielig, ziek, zwak en misselijk. Waarom zou je gezonder eten, meer gaan bewegen, PROBEREN iets te ondernemen als is het maar een klein beetje. Je bent nu eenmaal fysiek en mentaal gebroken. En pillen verzwakken inderdaad je seksualiteit. Je zult altijd een futloze, initiatiefloze en seksloze man blijven."
Ik ken mijn vent goed genoeg om te weten dat dit niet helemaal klopt. Mijn vriend beweert o.a. dat hij nauwelijks kan lezen. Vroeger kon hij een boek in één ruk uitlezen. Nu niet meer, maar ja, moet dat dan?? Hij heeft ooit een boekje van mij geleend dat over borderline ging. Nou, dat had hij in een paar dagen uit!!
Bovendien leest hij regelmatig wetenschappelijke teksten op internet.
Mijn vriend beweerde ook vaak dat hij zich nergens toe kon zetten. Hij heeft tijdens zijn psychoses 25 kilo eraf gehongerd!! Door de afnemende schildklier werd hij heel dik en nu is hij een superslanke vent. Ook dacht mijn vriend vaak dat hij niet meer aan beweging kon doen, want vroeger - Oooo, wat háát ik dat woord - kon hij zo'n 10 kilometer hardlopen. Nou, wij gingen ooit met de fiets naar de stad en ik moest hard trappen om hem bij te houden!
Overigens maakten wij wel eens wandelingen van minstens een half uur. Ik vroeg dan wel eens voorzichtig of hij moe is in zijn benen. Viel reuze mee, zei hij dan.
Snap je een beetje wat ik wil(de) zeggen Troides toen ik een paar pagina's terug zo tekeer ging tegen die psychiatrisch verpleegkundige. Ik begrijp heus dat mijn vriend een flinke knal heeft gehad, maar ze behandelt hem alsof hij een randdebiel is geworden die alleen maar als een kasplantje kan leven.
Ik vind haar een beetje medeverantwoordelijk voor de moeizame seksuele relatie die wij hadden. Probeer jij maar aan je seksleven te werken als je er zo wat van overtuigd bent dat je een hopeloos geval bent.
Trouwens, een psychologe heeft mij ook wel eens voor "ziek" verklaard. Als ik naar haar had geluisterd stond ik nu dag in dag uit schroefjes te draaien op een sociale werkplaats en wilde waarschijnlijk geen enkele vent met mij een relatie, want ja, je bent nu eenmaal een borderliner en die zijn moeilijk.
Ik heb nu een baan in het trainersschap ...
zaterdag 21 juli 2012 om 12:11
Lieve allemaal....even een kort berichtje want ik ga zo mijn koffers pakken, jippieeeee........
@ Lilith......daar zeg je iets wat heel erg waar is: het misbruik is niet zo zeer het probleem, maar de afwijzing, die continue weer wordt opgeroepen, getriggerd, door situaties in het heden.....het is heel moeilijk om daar los van te komen, maar volgens mij ga jij een heel eind komen!!!! En zoals je je post besluit, dít was ook een les.........jij kunt er wél zijn voor jou grietje, en daar is zij heel erg mee geholpen...... Dikke knuffel voor jou!!
Fijn dat je dr weer bent Loreley......en ik werk inderdaad in de psychiatrie hahaha.........
Ben het met je eens dat deze GGZ medewerker niet erg productief bezig is geweest. In mijn optiek moet je je niet richten op de patiënt, maar op de persoon daaráchter, en een beroep doen op het gezonde stukje wat iedere patiënt in zich heeft, hoe ziek degene ook is......dat geeft die persoon weer een stuk verantwoordelijkheid voor eigen welzijn terug, maar ik weet inderdaad dat daar soms te weinig aandacht voor is. Daarom mag je als partner ook zeker aan de bel gaan trekken.....
Voor een patiënt is het soms wel eens makkelijk om het zich allemaal 'aan te laten leunen'. Meestal hebben ze een moeilijke fase in hun leven achter de rug en zijn ze blij als iemand 'achter' hun staat en ze even de verantwoordelijkheid uit handen kunnen geven. Dit is tijdelijk ook niet zo erg, om jezelf weer te hervinden en de broodnodige rust te verkrijgen. Maar een mens moet verder, en de patiënt heeft niet alleen verantwoordelijkheden voor zichzelf, maar ook, binnen de mogelijkheden, voor zijn omgeving..........
Jouw vriend moet leren zijn eigen schouders te zetten onder JULLIE leven, maar dat zal met vallen en opstaan gaan. Hij zal goede en slechte periodes ervaren met de problematiek waarmee hij behept is. Maar de eerste stap is dat hij dát onderkent, pas dan kun je aan de slag........ En hij moet zijn levensstijl onder ogen zien en aanpassen, van al dat blowen wordt een mens ook niet beter, en het hééft invloed op jullie, dus daar hoeft hij niet aan te twijfelen....
Voor jou ligt de belangrijke taak weggelegd om te accepteren wat er nu gaande is: de weg die hij moet bewandelen om zich weer iets beter te voelen (binnen zijn mogelijkheden) maar ook jij moet jezelf accepteren en ik lees tussen de regels door dat dat nog moeilijk voor je is...........je bent goed zoals je bent, met al je voor en nadelen, jij bent jij!! Je hoeft jezelf niet te verdedigen, je hoeft jezelf niet te vergelijken met anderen, je bent zoals je bent en dat is goed.........
Dikke knuffel voor iedereen.........tot later en vergeet vooral niet te genieten van het mooie weer!!!!!
@ Lilith......daar zeg je iets wat heel erg waar is: het misbruik is niet zo zeer het probleem, maar de afwijzing, die continue weer wordt opgeroepen, getriggerd, door situaties in het heden.....het is heel moeilijk om daar los van te komen, maar volgens mij ga jij een heel eind komen!!!! En zoals je je post besluit, dít was ook een les.........jij kunt er wél zijn voor jou grietje, en daar is zij heel erg mee geholpen...... Dikke knuffel voor jou!!
Fijn dat je dr weer bent Loreley......en ik werk inderdaad in de psychiatrie hahaha.........
Ben het met je eens dat deze GGZ medewerker niet erg productief bezig is geweest. In mijn optiek moet je je niet richten op de patiënt, maar op de persoon daaráchter, en een beroep doen op het gezonde stukje wat iedere patiënt in zich heeft, hoe ziek degene ook is......dat geeft die persoon weer een stuk verantwoordelijkheid voor eigen welzijn terug, maar ik weet inderdaad dat daar soms te weinig aandacht voor is. Daarom mag je als partner ook zeker aan de bel gaan trekken.....
Voor een patiënt is het soms wel eens makkelijk om het zich allemaal 'aan te laten leunen'. Meestal hebben ze een moeilijke fase in hun leven achter de rug en zijn ze blij als iemand 'achter' hun staat en ze even de verantwoordelijkheid uit handen kunnen geven. Dit is tijdelijk ook niet zo erg, om jezelf weer te hervinden en de broodnodige rust te verkrijgen. Maar een mens moet verder, en de patiënt heeft niet alleen verantwoordelijkheden voor zichzelf, maar ook, binnen de mogelijkheden, voor zijn omgeving..........
Jouw vriend moet leren zijn eigen schouders te zetten onder JULLIE leven, maar dat zal met vallen en opstaan gaan. Hij zal goede en slechte periodes ervaren met de problematiek waarmee hij behept is. Maar de eerste stap is dat hij dát onderkent, pas dan kun je aan de slag........ En hij moet zijn levensstijl onder ogen zien en aanpassen, van al dat blowen wordt een mens ook niet beter, en het hééft invloed op jullie, dus daar hoeft hij niet aan te twijfelen....
Voor jou ligt de belangrijke taak weggelegd om te accepteren wat er nu gaande is: de weg die hij moet bewandelen om zich weer iets beter te voelen (binnen zijn mogelijkheden) maar ook jij moet jezelf accepteren en ik lees tussen de regels door dat dat nog moeilijk voor je is...........je bent goed zoals je bent, met al je voor en nadelen, jij bent jij!! Je hoeft jezelf niet te verdedigen, je hoeft jezelf niet te vergelijken met anderen, je bent zoals je bent en dat is goed.........
Dikke knuffel voor iedereen.........tot later en vergeet vooral niet te genieten van het mooie weer!!!!!
zondag 22 juli 2012 om 13:01
Hallo lieve mede-forummers,
Ben stil geweest, afgelopen week, was even met mezelf bezig... Heb wel meegelezen.
Johan, wat heerlijk dat het zo fijn is met je 'niet-meer-zo-ex'. En wat de rest ook zegt: hoezo 'wacht je vriendin het wel af'? Dat is wel een beetje gek, vind je zelf ook niet? Als je echt iets wilt gaan opbouwen met deze vrouw, wordt het denk ik tijd om zelf knopen door te hakken en niet meer te wachten tot je vriendin het belieft om al dan niet te vertrekken. Sorry als dat te direct is...
Lilith, wat een ellende heb je moeten meemaken. Was erg getroffen door wat je zei over het feit dat de afwijzing, het je in de steek gelaten voelen, veel langer doorwerkt dan het misbruik zelf. Goed dat je daar nu toch mee aan de slag bent in therapie, en zoals het hier overkomt: weet dat jij dat je eigen meissie in elk geval niet aandoet, jij laat haar niet in de steek! Knuffel voor je.
Troi, je leest dit vast al niet meer en bent lekker op vakantie, maar toch een mooie vakantie gewenst. Dank voor je goeie vragen, die houden me bezig. Wil ik niet dat Man me aanraakt omdat ik boos ben, of is het iets anders? Ik kom er nog niet uit...
Loreley, ik snap je boosheid tov van de artsen ed erg goed. Heel vaak zeggen ze hele zinnige dingen, en ze proberen 'hun kwaal', dat waar zij expert op zijn, zo goed mogelijk naar eer en geweten te behandelen, maar het totaalplaatje... Dat lijkt wel eens uit het oog verloren te worden. Hoe vaak Man niet al heeft moeten uitleggen dat hij bepaalde standaardsymptomen totaal niet heeft... En de volgende keer doodleuk weer vragen: 'hoe gaat het met symptoom x?' Lezen ze hun eigen aantekening niet ofzo?! En het ongeloof dat je weer werkt... Het lijkt wel of er een standaardbeeld van 'hun' soort patienten is waar je aan moet voldoen. En als je daar niet aan voldoet, of niet aan wenst te voldoen, dan weet men eigenlijk gewoon niet goed wat ze met je aan moeten. Laat staan dat er nog een partner is die al helemaal niet in het standaard 'vrouw-van-oude-man-met-hartfalen'-plaatje past... Oeps, ik vlieg uit de bocht... Sorry!
Alex, hoe is het met jou? Nog stilletjes aan het dromen en met excelsheetjes bezig?
Hier... Ach, wat zal ik zeggen. Tsja, ik weet het niet zo goed. Eerste paar dagen thuis heel veel gepraat. Ik heb veel gejankt en met mn kop onder de dekens in bed gelegen. Veel gelopen en gelezen ook. En geprobeerd samen toch wat leuke dingen te doen. En nu, na zo'n weekje, merk je alweer dat je in de gewone patronen begint terug te zakken. Minder praten, elk ons eigen ding doen, langs elkaar heen leven weer. Ik weet niet goed of ik de fut heb om dat om te draaien, wat ik nu eigenlijk wil. Als ik bedenk dat het voorbij zou kunnen zijn, word ik wel erg verdrietig. Dat verdriet maakt dat ik eigenlijk niet kan bedenken of ik dan wel samen verder wil. Klinkt dat erg onlogisch? Ik wil gewoon terug naar een paar jaar geleden, toen alles nog gewoon was... Zucht...
En nu wordt deze post wel heel lang, dus ik ga 'm maar eens plaatsen. Mooie zondag, allemaal.
Ben stil geweest, afgelopen week, was even met mezelf bezig... Heb wel meegelezen.
Johan, wat heerlijk dat het zo fijn is met je 'niet-meer-zo-ex'. En wat de rest ook zegt: hoezo 'wacht je vriendin het wel af'? Dat is wel een beetje gek, vind je zelf ook niet? Als je echt iets wilt gaan opbouwen met deze vrouw, wordt het denk ik tijd om zelf knopen door te hakken en niet meer te wachten tot je vriendin het belieft om al dan niet te vertrekken. Sorry als dat te direct is...
Lilith, wat een ellende heb je moeten meemaken. Was erg getroffen door wat je zei over het feit dat de afwijzing, het je in de steek gelaten voelen, veel langer doorwerkt dan het misbruik zelf. Goed dat je daar nu toch mee aan de slag bent in therapie, en zoals het hier overkomt: weet dat jij dat je eigen meissie in elk geval niet aandoet, jij laat haar niet in de steek! Knuffel voor je.
Troi, je leest dit vast al niet meer en bent lekker op vakantie, maar toch een mooie vakantie gewenst. Dank voor je goeie vragen, die houden me bezig. Wil ik niet dat Man me aanraakt omdat ik boos ben, of is het iets anders? Ik kom er nog niet uit...
Loreley, ik snap je boosheid tov van de artsen ed erg goed. Heel vaak zeggen ze hele zinnige dingen, en ze proberen 'hun kwaal', dat waar zij expert op zijn, zo goed mogelijk naar eer en geweten te behandelen, maar het totaalplaatje... Dat lijkt wel eens uit het oog verloren te worden. Hoe vaak Man niet al heeft moeten uitleggen dat hij bepaalde standaardsymptomen totaal niet heeft... En de volgende keer doodleuk weer vragen: 'hoe gaat het met symptoom x?' Lezen ze hun eigen aantekening niet ofzo?! En het ongeloof dat je weer werkt... Het lijkt wel of er een standaardbeeld van 'hun' soort patienten is waar je aan moet voldoen. En als je daar niet aan voldoet, of niet aan wenst te voldoen, dan weet men eigenlijk gewoon niet goed wat ze met je aan moeten. Laat staan dat er nog een partner is die al helemaal niet in het standaard 'vrouw-van-oude-man-met-hartfalen'-plaatje past... Oeps, ik vlieg uit de bocht... Sorry!
Alex, hoe is het met jou? Nog stilletjes aan het dromen en met excelsheetjes bezig?
Hier... Ach, wat zal ik zeggen. Tsja, ik weet het niet zo goed. Eerste paar dagen thuis heel veel gepraat. Ik heb veel gejankt en met mn kop onder de dekens in bed gelegen. Veel gelopen en gelezen ook. En geprobeerd samen toch wat leuke dingen te doen. En nu, na zo'n weekje, merk je alweer dat je in de gewone patronen begint terug te zakken. Minder praten, elk ons eigen ding doen, langs elkaar heen leven weer. Ik weet niet goed of ik de fut heb om dat om te draaien, wat ik nu eigenlijk wil. Als ik bedenk dat het voorbij zou kunnen zijn, word ik wel erg verdrietig. Dat verdriet maakt dat ik eigenlijk niet kan bedenken of ik dan wel samen verder wil. Klinkt dat erg onlogisch? Ik wil gewoon terug naar een paar jaar geleden, toen alles nog gewoon was... Zucht...
En nu wordt deze post wel heel lang, dus ik ga 'm maar eens plaatsen. Mooie zondag, allemaal.
zondag 22 juli 2012 om 15:28
Goeiemiddag allemaal,
Ja, Alex. Hoe gaat het met je poll![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
? Enneh, volgens mij heb jij wel een staat van berusting gevonden in jouw relatie, nietwaar? Jouw vrouw is ook chronisch ziek, nietwaar?
Ohoo, Johand, ik was wel een beetje jaloers op je toen ik las van jouw mooie avontuur met je ex. Ik gun het je! Toch gek dat de partner die geen zin heeft zo vaak dingen niet ziet of niet WIL zien. Je kunt zelf ook helemaal niets als iemand z'n kop maar in het zand blijft steken.
Ik hoop dat het goed gaat met je Lilith. Dat je nu een beetje geniet van het weekend. Respect waar je allemaal zo doorheen gaat. Knuffel lekker met Lola. Het schijnt rustgevend te zijn en je zenuwen te kalmeren als je een huidier aait. Altijd beter dan een man die op bed zeurt over depressies en ellende
En, beniknougek, wat een toestanden toch met die mannen van ons. Mijn vriend is ook ongeneeslijk ziek geraakt door én een verkeerde diagnose én medicijnen. De GGZ hield eerst stug vol dat mijn vriend manisch depressief was. Dat is hij zeer zeker niet. Hij heeft anderhalf Lithium moeten slikken wat z'n hele schildklier kapot heeft gemaakt. "O, sorry, foutje. Nou ja, er zijn pilletjes voor en je kunt er honderd mee worden. Daag meneer!!" Tja, en als partner zit je mooi opgescheept met een chronisch vermoeide man. Daar wil je zeer zeker graag honderd mee worden
Ik wil mezelf niet op de borst kloppen, maar alleen door MIJN stimulans en toedoen is mijn vriend gaan onderzoeken naar een betere medicijncombinatie en alleen IK heb hem aangespoord gezonder te gaan leven. Dat heeft zeer zeker vruchten afgeworpen. Als het aan de GGZ lag, slikte mijn vriend er ook nog eens antidepressiva. Pffff. Volgens mij hebben ze allemaal aandelen in de pillenindustrie.
Mijn vriend ziet dat nu ook zo in. Het altijd maar herhalen wat een arts zei, daar werd ik knettergek van. Ja, uw aandoeningen verminderen uw seksuele gevoelens en ook de pillen. Ja, dat weet ik onderhand wel. En dan??? Wat kunnen we er dan eventueel aan doen??? Wat zijn de alternatieven, mevrouw de alwetende psychiater???? Kun je nagaan, wilde ze m'n vriend ook nog antidepressiva door z'n strot duwen Ik was er eerlijk gezegd als de dood voor. AD bovenop de antipsychotica. Dan zat ik "lekker" met een volledig futloze, impotente man te kijken, net als jij nu beniknougek.
En het gekke is dat seks zo'n issue wordt dat je er er zelf onzeker van word. Ik voelde me op den duur een seksgeobsedeerde gek. Had ik dan niet genoeg begrip voor mijn partner?? Jij vroeg jezelf ooit af, beniknougek, waarom seks zo'n groot ding voor je is geworden. Daar worstelde ik ook ontzettend mee. Vind je nog een beetje troost bij VV'tje
?
Ja, Alex. Hoe gaat het met je poll
? Enneh, volgens mij heb jij wel een staat van berusting gevonden in jouw relatie, nietwaar? Jouw vrouw is ook chronisch ziek, nietwaar?Ohoo, Johand, ik was wel een beetje jaloers op je toen ik las van jouw mooie avontuur met je ex. Ik gun het je! Toch gek dat de partner die geen zin heeft zo vaak dingen niet ziet of niet WIL zien. Je kunt zelf ook helemaal niets als iemand z'n kop maar in het zand blijft steken.
Ik hoop dat het goed gaat met je Lilith. Dat je nu een beetje geniet van het weekend. Respect waar je allemaal zo doorheen gaat. Knuffel lekker met Lola. Het schijnt rustgevend te zijn en je zenuwen te kalmeren als je een huidier aait. Altijd beter dan een man die op bed zeurt over depressies en ellende
En, beniknougek, wat een toestanden toch met die mannen van ons. Mijn vriend is ook ongeneeslijk ziek geraakt door én een verkeerde diagnose én medicijnen. De GGZ hield eerst stug vol dat mijn vriend manisch depressief was. Dat is hij zeer zeker niet. Hij heeft anderhalf Lithium moeten slikken wat z'n hele schildklier kapot heeft gemaakt. "O, sorry, foutje. Nou ja, er zijn pilletjes voor en je kunt er honderd mee worden. Daag meneer!!" Tja, en als partner zit je mooi opgescheept met een chronisch vermoeide man. Daar wil je zeer zeker graag honderd mee worden
Ik wil mezelf niet op de borst kloppen, maar alleen door MIJN stimulans en toedoen is mijn vriend gaan onderzoeken naar een betere medicijncombinatie en alleen IK heb hem aangespoord gezonder te gaan leven. Dat heeft zeer zeker vruchten afgeworpen. Als het aan de GGZ lag, slikte mijn vriend er ook nog eens antidepressiva. Pffff. Volgens mij hebben ze allemaal aandelen in de pillenindustrie.
Mijn vriend ziet dat nu ook zo in. Het altijd maar herhalen wat een arts zei, daar werd ik knettergek van. Ja, uw aandoeningen verminderen uw seksuele gevoelens en ook de pillen. Ja, dat weet ik onderhand wel. En dan??? Wat kunnen we er dan eventueel aan doen??? Wat zijn de alternatieven, mevrouw de alwetende psychiater???? Kun je nagaan, wilde ze m'n vriend ook nog antidepressiva door z'n strot duwen Ik was er eerlijk gezegd als de dood voor. AD bovenop de antipsychotica. Dan zat ik "lekker" met een volledig futloze, impotente man te kijken, net als jij nu beniknougek.
En het gekke is dat seks zo'n issue wordt dat je er er zelf onzeker van word. Ik voelde me op den duur een seksgeobsedeerde gek. Had ik dan niet genoeg begrip voor mijn partner?? Jij vroeg jezelf ooit af, beniknougek, waarom seks zo'n groot ding voor je is geworden. Daar worstelde ik ook ontzettend mee. Vind je nog een beetje troost bij VV'tje
?
zondag 22 juli 2012 om 15:47
Hi Loreley,
Ook nog ff achter de pc op deze zonnige middag? Ik heb wat schrijfwerk, dus ook nog binnen. En eerlijk is eerlijk, het is ook een fijne vluchtplek, naar m'n online wereldje...
Je hebt gelijk, dat je van deze hele ellende ook zo aan jezelf gaat twijfelen. Zie mijn nick... Ik heb het gevoel dat ik afgelopen maanden meer aan seks heb gedacht dan ongeveer in de hele relatie hiervoor.
En toch, nu Man dan heel voorzichtig wat toenadering lijkt te zoeken - lijkt, zeg ik expliciet, want denk maar niet dat hij echt iets probeert of doortastend doet of zegt dat hij iets zou willen, en dat snap ik ook wel - nu haak ik af. De mentale afstand is me op dit moment te groot ofzo, en ik verkramp gewoon helemaal van het idee met hem te vrijen. Niet echt de juiste stemming om opgewonden te worden. En praten... Hierover? Weinig kans...
VV heb ik alweer ruim twee weken niet gezien. Wel ge-sms't en gesproken, en morgen hebben we een date. Daar zie ik erg naar uit, even fijn vozen en ongecompliceerd fysiek contact. En ook gewoon gezellig kletsen, wat drinken, hapje eten. Even vluchten. Het mag, van mezelf, na de afgelopen weken. Kijk er dan ook erg naar uit. Realiseer me dat, als ik, bv nav de relatietherapie, het gevoel krijg er hier thuis echt nog voor te willen gaan, dat ik dan wel wat afstand moet gaan nemen van hem. Maar nu, op dit moment, nu ik nog niet weet hoe m'n leven er over een paar weken, een maand, een paar maanden, uit ziet, en ik zo'n behoefte heb aan het warme contact en de ongeremde geilheid zonder jarenlange 'voorkennis' van elkaar, nu geniet ik van 'm. Een dag, een week, tegelijk...
Hoe zit het bij jou nu Loreley? Is het echt over met je vriend, of geven jullie het toch nog een kans? Of zie je dat op termijn nog gebeuren?
Ook nog ff achter de pc op deze zonnige middag? Ik heb wat schrijfwerk, dus ook nog binnen. En eerlijk is eerlijk, het is ook een fijne vluchtplek, naar m'n online wereldje...
Je hebt gelijk, dat je van deze hele ellende ook zo aan jezelf gaat twijfelen. Zie mijn nick... Ik heb het gevoel dat ik afgelopen maanden meer aan seks heb gedacht dan ongeveer in de hele relatie hiervoor.
En toch, nu Man dan heel voorzichtig wat toenadering lijkt te zoeken - lijkt, zeg ik expliciet, want denk maar niet dat hij echt iets probeert of doortastend doet of zegt dat hij iets zou willen, en dat snap ik ook wel - nu haak ik af. De mentale afstand is me op dit moment te groot ofzo, en ik verkramp gewoon helemaal van het idee met hem te vrijen. Niet echt de juiste stemming om opgewonden te worden. En praten... Hierover? Weinig kans...
VV heb ik alweer ruim twee weken niet gezien. Wel ge-sms't en gesproken, en morgen hebben we een date. Daar zie ik erg naar uit, even fijn vozen en ongecompliceerd fysiek contact. En ook gewoon gezellig kletsen, wat drinken, hapje eten. Even vluchten. Het mag, van mezelf, na de afgelopen weken. Kijk er dan ook erg naar uit. Realiseer me dat, als ik, bv nav de relatietherapie, het gevoel krijg er hier thuis echt nog voor te willen gaan, dat ik dan wel wat afstand moet gaan nemen van hem. Maar nu, op dit moment, nu ik nog niet weet hoe m'n leven er over een paar weken, een maand, een paar maanden, uit ziet, en ik zo'n behoefte heb aan het warme contact en de ongeremde geilheid zonder jarenlange 'voorkennis' van elkaar, nu geniet ik van 'm. Een dag, een week, tegelijk...
Hoe zit het bij jou nu Loreley? Is het echt over met je vriend, of geven jullie het toch nog een kans? Of zie je dat op termijn nog gebeuren?
zondag 22 juli 2012 om 18:58
Hoi Beniknougek,
Mijn vriend wil mij nog een kans geven. Niet lang geleden ben ik weer flink naar hem uitgevlogen, waardoor alles weer op z'n grondvesten is gaan schudden. Ik wil hem ook een kans geven, maar hij moet inderdaad OPHOUDEN met zich continu verschuilen achter smoesjes om niets, maar dan ook niets aan zijn (seksuele) problemen te doen.
Voorbeeld. Mijn vriend heeft iets in het verleden gedaan - sorry, ik treed even niet in detail - waardoor hij denkt dat zijn testosteronniveau gedaald is. Hij heeft het ooit met de arts besproken, maar die zei dat het niet zo'n kwaad kon. Mijn vriend is er toch nog erg onzeker over en dat heeft de intimiteit óók behoorlijk verstoord. Ik had in mijn boze bui gezegd dat hij zijn hormoonhuishouding kan laten onderzoeken en bloed kan laten prikken. "Ja, zou ik kunnen doen." is dan het antwoord. Maar vriend heeft nog niet gebeld, want moe, ben er niet aan toe gekomen.
Oké, oké, het zullen wel weer de postpsychotische verschijnselen zijn, waardoor je weinig initiatief en daadkracht toont. Ja, lekkere stimulerende woorden van die
psychiatrisch verpleegkundige.
Maar wacht even ... Vriendlief kan tot middernacht achter een computer ingewikkelde klusjes oplossen. Hij smst regelmatig met vrienden en kennissen. Dan kun je toch ook een dokter bellen voor een afspraak??? En hij kan z'n auto onder z'n kont duwen en naar de dokter rijden.
Sorry als dit hard overkomt. Mijn vriend is een schat van een man, maar ik heb tegen hem gezegd dat hij zich niet continu in die slachtofferrol moet wentelen. Sorry hoor, maar hij loopt al maanden te panikeren dat ie geen ochtenderecties meer heeft en bang is dat zijn testosteronniveau aangetast is. Daar los je je problemen niet mee op. Je kop en leuter in het zand steken
.
Ik heb hem ook gezegd dat ik door het opzijschuiven van MIJN verlangens en behoeftes ik lichamelijke klachten kreeg, zoals pijn in de hartstreek, blaasproblemen en slapeloosheid. Dat vond ie verschrikkelijk. Dat mag nooit de bedoeling zijn.
Sterker nog, ik kán het ook niet meer. Als mij iets frustreert uit ik me. Het blijkt ook dat hij met vorige partners nauwelijks écht communiceerde. Hij zei dat de relatie die wij hadden toch wel de beste was.
O, beniknougek, date met VV. Ik kan me voorstellen dat het soms dubbel voelt, maar ik heb ook sterk het idee dat je man ook iemand is die z'n kop in het zand steekt. En dan sta je als vrouw ook met de rug tegen de muur. Het is dan ook net alsof ze dan alle macht in handen hebben. Als zij niets doen aan hun (seksuele) sores, kun jij je onder je dekbed weer mooi opvreten van frustratie. Dit heb ik m'n vriend ook gezegd!
Ik hoop dat je veel lol zult beleven met VV. Ik gun het je beniknougek.
Mijn vriend wil mij nog een kans geven. Niet lang geleden ben ik weer flink naar hem uitgevlogen, waardoor alles weer op z'n grondvesten is gaan schudden. Ik wil hem ook een kans geven, maar hij moet inderdaad OPHOUDEN met zich continu verschuilen achter smoesjes om niets, maar dan ook niets aan zijn (seksuele) problemen te doen.
Voorbeeld. Mijn vriend heeft iets in het verleden gedaan - sorry, ik treed even niet in detail - waardoor hij denkt dat zijn testosteronniveau gedaald is. Hij heeft het ooit met de arts besproken, maar die zei dat het niet zo'n kwaad kon. Mijn vriend is er toch nog erg onzeker over en dat heeft de intimiteit óók behoorlijk verstoord. Ik had in mijn boze bui gezegd dat hij zijn hormoonhuishouding kan laten onderzoeken en bloed kan laten prikken. "Ja, zou ik kunnen doen." is dan het antwoord. Maar vriend heeft nog niet gebeld, want moe, ben er niet aan toe gekomen.
Oké, oké, het zullen wel weer de postpsychotische verschijnselen zijn, waardoor je weinig initiatief en daadkracht toont. Ja, lekkere stimulerende woorden van die
psychiatrisch verpleegkundige.Maar wacht even ... Vriendlief kan tot middernacht achter een computer ingewikkelde klusjes oplossen. Hij smst regelmatig met vrienden en kennissen. Dan kun je toch ook een dokter bellen voor een afspraak??? En hij kan z'n auto onder z'n kont duwen en naar de dokter rijden.
Sorry als dit hard overkomt. Mijn vriend is een schat van een man, maar ik heb tegen hem gezegd dat hij zich niet continu in die slachtofferrol moet wentelen. Sorry hoor, maar hij loopt al maanden te panikeren dat ie geen ochtenderecties meer heeft en bang is dat zijn testosteronniveau aangetast is. Daar los je je problemen niet mee op. Je kop en leuter in het zand steken
.Ik heb hem ook gezegd dat ik door het opzijschuiven van MIJN verlangens en behoeftes ik lichamelijke klachten kreeg, zoals pijn in de hartstreek, blaasproblemen en slapeloosheid. Dat vond ie verschrikkelijk. Dat mag nooit de bedoeling zijn.
Sterker nog, ik kán het ook niet meer. Als mij iets frustreert uit ik me. Het blijkt ook dat hij met vorige partners nauwelijks écht communiceerde. Hij zei dat de relatie die wij hadden toch wel de beste was.
O, beniknougek, date met VV. Ik kan me voorstellen dat het soms dubbel voelt, maar ik heb ook sterk het idee dat je man ook iemand is die z'n kop in het zand steekt. En dan sta je als vrouw ook met de rug tegen de muur. Het is dan ook net alsof ze dan alle macht in handen hebben. Als zij niets doen aan hun (seksuele) sores, kun jij je onder je dekbed weer mooi opvreten van frustratie. Dit heb ik m'n vriend ook gezegd!
Ik hoop dat je veel lol zult beleven met VV. Ik gun het je beniknougek.
zondag 22 juli 2012 om 21:45
Bing hoe heerlijk om naar uit te kijken morgen lekkr naar je VV!
Morgen komt mijn kroost weer thuis.....heb ze ruim 3 weken niet gezien......heb genoten van de rust, heb kilometers boeken gelezen.........veel met Lola in het bos geweest.....maar ben blij dat alles weer onder mijn vleugels komt.
Mijn oudste heeft regelmatig per sms laten weten dat alles goed ging ( week Texel) daar hoor ik vast ook vanalles over ( dat wat een 16 jarige kwijt wil uiteraard)
Mijn jongste ( co-ouderschap) was er wel gewoon..dus heel alleen was ik niet.
Haha inderdaad beter kroelen met Lola dan met een man met depressies in bed liggen...had gewoon spierpijn van het zo stil mogelijk op 1 plek liggen whahaha...........
Fijne avond....
Morgen komt mijn kroost weer thuis.....heb ze ruim 3 weken niet gezien......heb genoten van de rust, heb kilometers boeken gelezen.........veel met Lola in het bos geweest.....maar ben blij dat alles weer onder mijn vleugels komt.
Mijn oudste heeft regelmatig per sms laten weten dat alles goed ging ( week Texel) daar hoor ik vast ook vanalles over ( dat wat een 16 jarige kwijt wil uiteraard)
Mijn jongste ( co-ouderschap) was er wel gewoon..dus heel alleen was ik niet.
Haha inderdaad beter kroelen met Lola dan met een man met depressies in bed liggen...had gewoon spierpijn van het zo stil mogelijk op 1 plek liggen whahaha...........
Fijne avond....
dinsdag 24 juli 2012 om 18:25
Stilletjes hier...
Ik had gister een heerlijke zwoele avond met VV. Terras, toen wat gaan eten, door de stad naar zn huis geslenterd (heel cute hand in hand, af en toe n zoen, hoewel ik soms bang ben bekenden tegen te komen is t ook gewoon leuk) en heel loom en relaxt, ehm, ons vermaakt. Was fijn, en draaide erg om contact, samen zijn, dit keer en niet zo erg om geiligheid. Kan me voorstellen dat hij daar, als single, toch ook af n toe behoefte aan heeft, relaxt fysiek contact. Knuffelen, aaien, tegen elkaar aan liggen... Was ook erg fijn, kon ik goed gebruiken.
Thuis is het weet stil aan t worden, hoewel Man ook wel probeert t goed te doen. Maar ik kan er ff niet veel mee. Ik ben verkrampt en slaap slecht. Veel nadenken (op gisteravond na, dan). Weet nog niet of ik ff de ruimte wil nemen: heb wat huisoppasaanbiedingen, maar wil ook niet weer weglopen, vluchten... Ik twijfel maar door...
Ik had gister een heerlijke zwoele avond met VV. Terras, toen wat gaan eten, door de stad naar zn huis geslenterd (heel cute hand in hand, af en toe n zoen, hoewel ik soms bang ben bekenden tegen te komen is t ook gewoon leuk) en heel loom en relaxt, ehm, ons vermaakt. Was fijn, en draaide erg om contact, samen zijn, dit keer en niet zo erg om geiligheid. Kan me voorstellen dat hij daar, als single, toch ook af n toe behoefte aan heeft, relaxt fysiek contact. Knuffelen, aaien, tegen elkaar aan liggen... Was ook erg fijn, kon ik goed gebruiken.
Thuis is het weet stil aan t worden, hoewel Man ook wel probeert t goed te doen. Maar ik kan er ff niet veel mee. Ik ben verkrampt en slaap slecht. Veel nadenken (op gisteravond na, dan). Weet nog niet of ik ff de ruimte wil nemen: heb wat huisoppasaanbiedingen, maar wil ook niet weer weglopen, vluchten... Ik twijfel maar door...
dinsdag 24 juli 2012 om 19:34
Hallo Beniknougek,
Fijn dat je weer eens heerlijk genoten hebt met VV. Wij vrouwen hebben dat toch zo nu en dan eens nodig om ons begeerd te voelen, nietwaar? Wat zou het toch mooi zijn als dit een vanzelfsprekenheid was in onze relaties.
En die stiltes. O, verschrikkelijk. Ik ken het. Je man is ook een beetje een struisvogeltje, hè? Knaagt dat niet aan je, dat niet-praten, doen alsof er niets aan de hand is? Naar voor je, Bing.
Ik wil m'n vriend een kans geven, maarrrr er zal zeker iets gedaan dienen te worden aan bepaalde issues, waar hij weken-, ja zelfs maandenlang over inzat en wat ook onze intimiteit saboteerde. Hij gaat nu eindelijk naar een arts toe. (Hoezo geen daadkracht??). Ik denk dat ik meega, want hij zal me toch weer eens afgescheept worden met dooddoeners, want dan kan en zal ik mijn versie van het geheel ten gehore brengen.
Ik kan me jouw twijfels overigens heel goed voorstellen, Bing. Ik geloof dat jullie al zo'n 8 à 10 jaar bij elkaar zijn, nietwaar?
Ik wens je heel veel sterkte. Ik hoop dat je nog een beetje kunt genieten van de mooie zomer, al dan niet met VV
Ben wel benieuwd hoe het met de rest van de mensen is die hier regelmatig reageren.
Fijn dat je weer eens heerlijk genoten hebt met VV. Wij vrouwen hebben dat toch zo nu en dan eens nodig om ons begeerd te voelen, nietwaar? Wat zou het toch mooi zijn als dit een vanzelfsprekenheid was in onze relaties.
En die stiltes. O, verschrikkelijk. Ik ken het. Je man is ook een beetje een struisvogeltje, hè? Knaagt dat niet aan je, dat niet-praten, doen alsof er niets aan de hand is? Naar voor je, Bing.
Ik wil m'n vriend een kans geven, maarrrr er zal zeker iets gedaan dienen te worden aan bepaalde issues, waar hij weken-, ja zelfs maandenlang over inzat en wat ook onze intimiteit saboteerde. Hij gaat nu eindelijk naar een arts toe. (Hoezo geen daadkracht??). Ik denk dat ik meega, want hij zal me toch weer eens afgescheept worden met dooddoeners, want dan kan en zal ik mijn versie van het geheel ten gehore brengen.
Ik kan me jouw twijfels overigens heel goed voorstellen, Bing. Ik geloof dat jullie al zo'n 8 à 10 jaar bij elkaar zijn, nietwaar?
Ik wens je heel veel sterkte. Ik hoop dat je nog een beetje kunt genieten van de mooie zomer, al dan niet met VV
Ben wel benieuwd hoe het met de rest van de mensen is die hier regelmatig reageren.
woensdag 25 juli 2012 om 07:59
Joehoe....ben er nog hoor, maar heb niet veel te vertellen.
Ben met mijn kinderen al een paar dagen van het mooie weer aan het genieten.
Zwemmen,fietsen , boswandelingen,bbqen.
Zoon is weer veilig thuis na zijn Texel kampeer avontuur.
Het 1e wat hij zei:" mam ik heb heel veel zin in groente!!!"....whahaha.....normaal is hij wel in voor lekkere hapjes/maaltijden/gezelligheid/bbq/gourmet enz.....
"there's no place like mama's"....
Bing....wat heerlijk dat je genoten hebt met en van je VV......kon dit maar gewoon met je eigen vent he?
Ze bestaan hoor mannen die zo zijn binnen een relatie.
Op het moment wil ik m'n leven op de rit zetten en dat gaat de goede kant op, zit goed in mijn vel, ben best wel happy, sinds lange tijd......een man? voorlopig niet...maar tzt ja natuurlijk!
Loreley,
Ik zou ook zeker mee gaan als ik jou was....en daarnaast hoop ik oprecht dat hij daden maakt van zijn woorden.....
Ik ben nog steeds zo blij dat ik een punt heb gezet achter mijn relatie....net nadat het over was , ging hij een soort van z'n best doen...ja ja incl. intimiteit....nu? whahaha heel enkel keertje maken we een dergelijke "date' maar merk nu al paar keer dat het "nieuwtje" er voor hem af is....denk aan "moe,spierpijn,stress"....same old story lady's same old story.....wat in de aard van het beestje zit krijg je er niet uit...ja even...maar niet voor de langere termijn....voordeel is nu dat ikgeen teleurstelling of afwijzing voel, nee ik voel me nog beter, omdat het een juiste keuze was deze man te verlaten.....
Ik denk dat jullie altijd het verlangen houden, naar iets wat je partner simpelweg niet is/heeft....." shadowboxing"........
Fijne dag allemaal........
Ben met mijn kinderen al een paar dagen van het mooie weer aan het genieten.
Zwemmen,fietsen , boswandelingen,bbqen.
Zoon is weer veilig thuis na zijn Texel kampeer avontuur.
Het 1e wat hij zei:" mam ik heb heel veel zin in groente!!!"....whahaha.....normaal is hij wel in voor lekkere hapjes/maaltijden/gezelligheid/bbq/gourmet enz.....
"there's no place like mama's"....
Bing....wat heerlijk dat je genoten hebt met en van je VV......kon dit maar gewoon met je eigen vent he?
Ze bestaan hoor mannen die zo zijn binnen een relatie.
Op het moment wil ik m'n leven op de rit zetten en dat gaat de goede kant op, zit goed in mijn vel, ben best wel happy, sinds lange tijd......een man? voorlopig niet...maar tzt ja natuurlijk!
Loreley,
Ik zou ook zeker mee gaan als ik jou was....en daarnaast hoop ik oprecht dat hij daden maakt van zijn woorden.....
Ik ben nog steeds zo blij dat ik een punt heb gezet achter mijn relatie....net nadat het over was , ging hij een soort van z'n best doen...ja ja incl. intimiteit....nu? whahaha heel enkel keertje maken we een dergelijke "date' maar merk nu al paar keer dat het "nieuwtje" er voor hem af is....denk aan "moe,spierpijn,stress"....same old story lady's same old story.....wat in de aard van het beestje zit krijg je er niet uit...ja even...maar niet voor de langere termijn....voordeel is nu dat ikgeen teleurstelling of afwijzing voel, nee ik voel me nog beter, omdat het een juiste keuze was deze man te verlaten.....
Ik denk dat jullie altijd het verlangen houden, naar iets wat je partner simpelweg niet is/heeft....." shadowboxing"........
Fijne dag allemaal........
woensdag 25 juli 2012 om 12:33
Beniknougek: zou je de relatie nieuw leven in willen blazen, of weet je het even niet?
Loreley, gaan jullie nog proberen de relatie te redden (las iets over een peut)? Als ik je berichten lees, lijkt het me ten koste gaan van jou, maar misschien heb ik het mis.
hier gaat het -met ups en downs- gemiddeld wat beter. Maar de onzekerheid knaagt. Wat is dat moeilijk te overwinnen zeg! Maar merk wel als het een paar dagen wat beter gaat, man het eigenlijk weer vergeet en vooral met zijn eigen dingen bezig is. Moet hem er steeds aan herinneren en dat is ook niet goed voor mijn zelfvertrouwen. En ook niet die van hem denk ik.
Al met al gaat het wat beter, dus ik houd hoop. Al zal het nooit een seksgod worden ;)
En... eergisteren een koperspiraaltje laten plaatsen. In het kader van zorgeloos kunnen hupsen met man. Nu nog geen zin door de pijn, maar merk dat het gaat komen.
Loreley, gaan jullie nog proberen de relatie te redden (las iets over een peut)? Als ik je berichten lees, lijkt het me ten koste gaan van jou, maar misschien heb ik het mis.
hier gaat het -met ups en downs- gemiddeld wat beter. Maar de onzekerheid knaagt. Wat is dat moeilijk te overwinnen zeg! Maar merk wel als het een paar dagen wat beter gaat, man het eigenlijk weer vergeet en vooral met zijn eigen dingen bezig is. Moet hem er steeds aan herinneren en dat is ook niet goed voor mijn zelfvertrouwen. En ook niet die van hem denk ik.
Al met al gaat het wat beter, dus ik houd hoop. Al zal het nooit een seksgod worden ;)
En... eergisteren een koperspiraaltje laten plaatsen. In het kader van zorgeloos kunnen hupsen met man. Nu nog geen zin door de pijn, maar merk dat het gaat komen.
donderdag 26 juli 2012 om 12:09
Ik zit even paar weken in het zonnige zuiden. Maakt het lastig om te reageren. Het is best ok hier, ook met vrouw al 'mist' dat ene natuurlijk wel.
Mijn rekenmodel is niet klaar. Ik mis input van jullie, en het moet toch even wachten tot na de vak.
Vrouwlief is idd chronisch ziek, niet dodelijk, maar wel erg lastig.
Mijn rekenmodel is niet klaar. Ik mis input van jullie, en het moet toch even wachten tot na de vak.
Vrouwlief is idd chronisch ziek, niet dodelijk, maar wel erg lastig.
donderdag 26 juli 2012 om 20:10
Wow, Thasmo, wat een reactie. Hoe zorgvuldig jij op iedereen reageert. Netjes.
En om maar met de deur in huis te vallen. Ik houd mijn mond NIET MEER. Ik maak mezelf daar echt mee kapot van binnen. Ik had door te lief te zijn op den duur last van slapeloosheid, pijn in mijn hartstreek en in mijn rug en zelfs mijn seksuele gevoelens verdwenen! Ik onderdrukte ze waarschijnlijk. Ik houd dat niet vol. Ik ben zo ongelooflijk uitgevallen weer. Mijn vriend was vreselijk geschrokken.
Eigenlijk kan ik er prima mee leven dat iemand een "minder" libido heeft en een paar keer per maand wil, maar mijn vriend zat enorm in de rats met iets wat hij in het verleden heeft gedaan en waardoor hij denkt dat hij een testosterontekort heeft met bijhorende klachten als vermindering van het libido en erectieproblemen. En ik weet onderhand dat psychose verschijnselen als vermoeidheid en verminderde daadkracht met zich meebrengt, maar hij bleef er maar over klagen, terwijl het verdorie óók al onze seksualiteit saboteerde. Nu gaat hij eindelijk naar de dokter.
Ik ben niet erg aardig als ik woedend ben. Ik heb dingen die hier op dit forum genoemd worden ook "gebruikt" om mijn woorden kracht bij te zetten, zoals de emotionele chantage die ik voel en dat ik er geen ene f*ck aan heb dat hij in het verleden wel energiek was en potent en wat nog meer. Ja, potverdikkie, het was wel effe lekker makkelijk voor dat lieve engelenvriendinnetje. Zij kon zeker seks krijgen wanneer ze wilde. Vriendje kon als 20-jarige altijd paraat staan. Ik heb de hele relatie lang het merendeel van de tijd zowat het dekbed opgevreten van frustratie, omdat mijn vriend met een hoop lichamelijke en psychische puinhoop zat uit het verleden.
Trouwens, de verhalen uit het verleden heb ik ook wel te romantisch ingekleurd. Hij was altijd al wat bedeesd op het gebied van seksualiteit.
Trouwens, Thasmo, ik houd ook niet zo van kamperen. Geeft mij maar een simpel hotelletje. Ik vind je daar niet verwend in of zo.
En om maar met de deur in huis te vallen. Ik houd mijn mond NIET MEER. Ik maak mezelf daar echt mee kapot van binnen. Ik had door te lief te zijn op den duur last van slapeloosheid, pijn in mijn hartstreek en in mijn rug en zelfs mijn seksuele gevoelens verdwenen! Ik onderdrukte ze waarschijnlijk. Ik houd dat niet vol. Ik ben zo ongelooflijk uitgevallen weer. Mijn vriend was vreselijk geschrokken.
Eigenlijk kan ik er prima mee leven dat iemand een "minder" libido heeft en een paar keer per maand wil, maar mijn vriend zat enorm in de rats met iets wat hij in het verleden heeft gedaan en waardoor hij denkt dat hij een testosterontekort heeft met bijhorende klachten als vermindering van het libido en erectieproblemen. En ik weet onderhand dat psychose verschijnselen als vermoeidheid en verminderde daadkracht met zich meebrengt, maar hij bleef er maar over klagen, terwijl het verdorie óók al onze seksualiteit saboteerde. Nu gaat hij eindelijk naar de dokter.
Ik ben niet erg aardig als ik woedend ben. Ik heb dingen die hier op dit forum genoemd worden ook "gebruikt" om mijn woorden kracht bij te zetten, zoals de emotionele chantage die ik voel en dat ik er geen ene f*ck aan heb dat hij in het verleden wel energiek was en potent en wat nog meer. Ja, potverdikkie, het was wel effe lekker makkelijk voor dat lieve engelenvriendinnetje. Zij kon zeker seks krijgen wanneer ze wilde. Vriendje kon als 20-jarige altijd paraat staan. Ik heb de hele relatie lang het merendeel van de tijd zowat het dekbed opgevreten van frustratie, omdat mijn vriend met een hoop lichamelijke en psychische puinhoop zat uit het verleden.
Trouwens, de verhalen uit het verleden heb ik ook wel te romantisch ingekleurd. Hij was altijd al wat bedeesd op het gebied van seksualiteit.
Trouwens, Thasmo, ik houd ook niet zo van kamperen. Geeft mij maar een simpel hotelletje. Ik vind je daar niet verwend in of zo.
vrijdag 27 juli 2012 om 00:26
Daar dacht ik ook aan Jaschenca, bij het begin werd ik af en toe wel op een "dwaalspoor" gebracht. Op een bepaald moment dacht ik het te weten. Dat sluit aan op jouw reactie Mannen he
Stand van zaken hier is nog steeds hetzelfde. Vriendin heeft gister aangegeven uit te gaan kijken naar een eigen woning. Ik ben benieuwd. Ik zal mee gaan zoeken heb ik mij voor genomen. Contact met ex is nog steeds heel goed, tot mijn verbazing werd ik van de week bijna besprongen op mijn werk (naastliggend pand) door een leuke dame die ik al jaren zie, die vertelde mij helemaal te zien zitten. Ik dacht voelen vrouwen aan dat je "vrij" ben?. Ik ben niet ingegaan op haar voorstel om wat te gaan drinken, want ik vind mijn ex leuker.
Las van de week een artikel in een lokale krant van Rene Diekstra dat de hemel op aarde is. Sluit aan wat een collega altijd roept. Je krijg geen tweede kans om gewoon gelukkig te zijn, je leef maar één keer. Daar moet je gebruik van maken. Ik hoop dan ook dat ik doorzet.
Stand van zaken hier is nog steeds hetzelfde. Vriendin heeft gister aangegeven uit te gaan kijken naar een eigen woning. Ik ben benieuwd. Ik zal mee gaan zoeken heb ik mij voor genomen. Contact met ex is nog steeds heel goed, tot mijn verbazing werd ik van de week bijna besprongen op mijn werk (naastliggend pand) door een leuke dame die ik al jaren zie, die vertelde mij helemaal te zien zitten. Ik dacht voelen vrouwen aan dat je "vrij" ben?. Ik ben niet ingegaan op haar voorstel om wat te gaan drinken, want ik vind mijn ex leuker.
Las van de week een artikel in een lokale krant van Rene Diekstra dat de hemel op aarde is. Sluit aan wat een collega altijd roept. Je krijg geen tweede kans om gewoon gelukkig te zijn, je leef maar één keer. Daar moet je gebruik van maken. Ik hoop dan ook dat ik doorzet.
anoniem_131368 wijzigde dit bericht op 27-07-2012 00:52
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
vrijdag 27 juli 2012 om 00:43
Thasmo het was inderdaad een nette reactie op een ieder. Ik merk aan alle reacties dat iedereen op zijn eigen manier bezig is om te kijken of een relatie door gezet moet worden en dat het stoppen gewoon moeilijk is. Mensen offeren zich vaak op voor een ander.
Woensdag stond een artikel van Rene Diekstra in de Volkskrant (in aansluiting op het eerder genoemde artikel), dat ging over hoe om te gaan met tijd in je leven. De tijd die je heb gehad in je leven wordt steeds langer, de tijd die je nog heb in je leven wordt steeds korter. Eigenlijk een open deur uiteraard, maar wel van belang voor ons soort mensen.
Zoals ik eerder heb aangegeven leef je maar één keer, wil je gelukkig worden dan moet je toch uiteindelijk voor jezelf kiezen. Of je gelukkig ga worden met een ander dat weet je gewoon niet van te voren, maar je kan dan niet op je 80-ste zeggen, had ik maar.
Woensdag stond een artikel van Rene Diekstra in de Volkskrant (in aansluiting op het eerder genoemde artikel), dat ging over hoe om te gaan met tijd in je leven. De tijd die je heb gehad in je leven wordt steeds langer, de tijd die je nog heb in je leven wordt steeds korter. Eigenlijk een open deur uiteraard, maar wel van belang voor ons soort mensen.
Zoals ik eerder heb aangegeven leef je maar één keer, wil je gelukkig worden dan moet je toch uiteindelijk voor jezelf kiezen. Of je gelukkig ga worden met een ander dat weet je gewoon niet van te voren, maar je kan dan niet op je 80-ste zeggen, had ik maar.
vrijdag 27 juli 2012 om 07:27
myamyam,
Ben benieuwd hoe het nu gaat met je , bevalt het spiraaltje?
En weet je man ook dat je deze hebt om "te hupsen" ?
Whahha, ik weet inmiddels dat jij als vrouw iets doet met een bepaald doel, maar dat een man daar verder niet bij stil staat, en zo krijg je teleurstelling en miscommunicatie.
Thasmo,
Ik geef je groot gelijk camping/kamperen is vreselijk.....afwassen met 14 anderen sta je daar naar naast luidruchtige Sjaak, welke je s'morgens nog ongeneerd hebt horen poepen.....en gorgelen tijdens het tandenpoetsen...bah bah bah....
Tijdens vakantie wil ik het niet minder hebben dan thuis.....verwend? nee helmaal niet.
Ik heb een fijn huis en dito tuin, in de omgeving veel te doen, dan moet een vakantiebestemming daar echt van afwijken richting nog fijner!
Ben benieuwd hoe het nu gaat met je , bevalt het spiraaltje?
En weet je man ook dat je deze hebt om "te hupsen" ?
Whahha, ik weet inmiddels dat jij als vrouw iets doet met een bepaald doel, maar dat een man daar verder niet bij stil staat, en zo krijg je teleurstelling en miscommunicatie.
Thasmo,
Ik geef je groot gelijk camping/kamperen is vreselijk.....afwassen met 14 anderen sta je daar naar naast luidruchtige Sjaak, welke je s'morgens nog ongeneerd hebt horen poepen.....en gorgelen tijdens het tandenpoetsen...bah bah bah....
Tijdens vakantie wil ik het niet minder hebben dan thuis.....verwend? nee helmaal niet.
Ik heb een fijn huis en dito tuin, in de omgeving veel te doen, dan moet een vakantiebestemming daar echt van afwijken richting nog fijner!
