Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
maandag 27 juni 2011 om 15:54
@ Troides, ik zie dat je al een heleboel reactie hebt gehad. Het lukt me niet om ze allemaal te lezen dus wellicht zijn er mensen die wat ik zeg al eerder hebben gezegd...
Wat je schrijft is voor mij zeer herkenbaar. Ik ben nu 5 jaar samen met mijn partner en we hebben sinds 2 jaar een kindje. Mijn vriend heeft altijd al minder zin in seks gehad dan ik. Ik vond dat wel vreemd, maar hij had altijd wel een reden...
In het begin wilde hij maandenlang geen seks omdat hij mij eerst beter wilde leren kennen alvorens zo'n stap te nemen.
Later zei hij dat hij tegen seks op zag, omdat hij bang was mij pijn doen (ik heb een chron. ziekte nl). Toen heb ik duidelijk gemaakt had dat dat niet het geval was en dat ik dat anders zelf wel aan zou geven. Hij beloofde beterschap daarin, omdat bepaalde negatieve gevoelens bij mij gingen spelen (afwijzing, vernedering, ik ben vast te dik of te dun, ik ben vies, hij houdt niet van me etc.)
Enfin.Daarna was hij altijd te moe. Ik denk dat we na 3 jaar nog geen tien keer seks gehad hebben en toch raakte ik zwanger. De ultieme smoes om geen seks te hebben. De gehele zwangerschap hebben we geen seks gehad. Volgens hem zou het de baby beschadigen. Ik maakte hem duidelijk dat het tegendeel waar is, maar toch... Het mocht niet baten.
Na een zware en traumatische bevalling was het eerst niet mogelijk om al met twee maanden seks te hebben zoals gewoonlijk is. Dat kwam hem mooi uit natuurlijk. We hebben hierna een jaar geen seks gehad. Ik had er al lang weer behoefte aan, maar mijn vriend vond knuffelen voldoende en snapte mijn verlangen / behoefte niet. Ik ging me nog onzekerder en minderwaardiger voelen.
Vorig jaar brak hij zijn heup wat betekende dat hij 6 maanden rustig aan moest doen. Gevolg mag duidelijk zijn... Zo lang ook geen seks en altijd als ik naar hem verlang, gebruikt hij dat als excuus, terwijl hij de zwaarste (werk)activiteiten kan doen...
Ik weet het niet meer. Onze relatie heeft er onder te lijden.
Ik ben als persoon ook enorm veranderd, in negatieve zin helaas. Ik voel me zo afgewezen en wat al niet meer.
Ik hou wel van hem en denk dat ik hier mee moet leren leven.
Ik heb al wel aangedrongen op relatietherapie of iets dergelijks. Hij schaamt zich daar enorm voor en vind dat onnodig en heeft er geen zin in. Ik viind toch wel dat ik dat van hem mag vragen, want hij wil niet over seks praten, vind alles al snel raar of vies en vind dat (logisch misschien wel) prive.
Hij is niet seksueel misbruikt, hij is kerngezond, ik ben niet lelijk, chagerijnig of vies, hij komt niet uit een streng christelijk gezin... kortom er is geen reden voor. Hij heeft die behoefte gewoon niet. Toch betrek ik alles op mezelf. Zeker omdat hij het op andere gebieden niet compenseert of zo. Ik word er niet vrolijker van. Heb soms echt zoiets van, als ik een ander kan krijgen voor de seks, ga ik daarvoor. Maar ik wil hem niet pijn doen of verraden, maar hier heb ik ook veel pijn van...
Wat je schrijft is voor mij zeer herkenbaar. Ik ben nu 5 jaar samen met mijn partner en we hebben sinds 2 jaar een kindje. Mijn vriend heeft altijd al minder zin in seks gehad dan ik. Ik vond dat wel vreemd, maar hij had altijd wel een reden...
In het begin wilde hij maandenlang geen seks omdat hij mij eerst beter wilde leren kennen alvorens zo'n stap te nemen.
Later zei hij dat hij tegen seks op zag, omdat hij bang was mij pijn doen (ik heb een chron. ziekte nl). Toen heb ik duidelijk gemaakt had dat dat niet het geval was en dat ik dat anders zelf wel aan zou geven. Hij beloofde beterschap daarin, omdat bepaalde negatieve gevoelens bij mij gingen spelen (afwijzing, vernedering, ik ben vast te dik of te dun, ik ben vies, hij houdt niet van me etc.)
Enfin.Daarna was hij altijd te moe. Ik denk dat we na 3 jaar nog geen tien keer seks gehad hebben en toch raakte ik zwanger. De ultieme smoes om geen seks te hebben. De gehele zwangerschap hebben we geen seks gehad. Volgens hem zou het de baby beschadigen. Ik maakte hem duidelijk dat het tegendeel waar is, maar toch... Het mocht niet baten.
Na een zware en traumatische bevalling was het eerst niet mogelijk om al met twee maanden seks te hebben zoals gewoonlijk is. Dat kwam hem mooi uit natuurlijk. We hebben hierna een jaar geen seks gehad. Ik had er al lang weer behoefte aan, maar mijn vriend vond knuffelen voldoende en snapte mijn verlangen / behoefte niet. Ik ging me nog onzekerder en minderwaardiger voelen.
Vorig jaar brak hij zijn heup wat betekende dat hij 6 maanden rustig aan moest doen. Gevolg mag duidelijk zijn... Zo lang ook geen seks en altijd als ik naar hem verlang, gebruikt hij dat als excuus, terwijl hij de zwaarste (werk)activiteiten kan doen...
Ik weet het niet meer. Onze relatie heeft er onder te lijden.
Ik ben als persoon ook enorm veranderd, in negatieve zin helaas. Ik voel me zo afgewezen en wat al niet meer.
Ik hou wel van hem en denk dat ik hier mee moet leren leven.
Ik heb al wel aangedrongen op relatietherapie of iets dergelijks. Hij schaamt zich daar enorm voor en vind dat onnodig en heeft er geen zin in. Ik viind toch wel dat ik dat van hem mag vragen, want hij wil niet over seks praten, vind alles al snel raar of vies en vind dat (logisch misschien wel) prive.
Hij is niet seksueel misbruikt, hij is kerngezond, ik ben niet lelijk, chagerijnig of vies, hij komt niet uit een streng christelijk gezin... kortom er is geen reden voor. Hij heeft die behoefte gewoon niet. Toch betrek ik alles op mezelf. Zeker omdat hij het op andere gebieden niet compenseert of zo. Ik word er niet vrolijker van. Heb soms echt zoiets van, als ik een ander kan krijgen voor de seks, ga ik daarvoor. Maar ik wil hem niet pijn doen of verraden, maar hier heb ik ook veel pijn van...
maandag 27 juni 2011 om 16:00
Bloemenmeisje, je verhaal is heel herkenbaar, je betrekt alles op jezelf en dat is onterecht. Ik vind dat je als partners de verplichting hebt om elkaar gelukkig te maken en daar hoort ook een seksuele component bij. Ik merk aan mezelf dat ik dan ook geen energie meer heb om dingen te gaan doen. Terwijl als ik mezelf dan maar help omdat er weer niks gebeurd ik een boost krijg. Die boost zou ik moeten krijgen van haar om me gelukkig te kunnen voelen maar dat is al een tijd geleden.
Die laatste zinnen van jou heb ik ook in overweging genomen en ik denk zelf erover die stap maar eens te nemen.
Die laatste zinnen van jou heb ik ook in overweging genomen en ik denk zelf erover die stap maar eens te nemen.
maandag 27 juni 2011 om 19:42
:
pffffffffff kon niet meer inloggen hier! dus wel lezen , niet reageren
@Koolmeesje, jouw geval klinkt nog wat erger eigenlijk, daar moet wel wat aan gebeuren toch? Hoe oud is je vriend? Misschien ff deze site kijken? Hij is echt de enige niet!
http://www.geensmoesjesmeer.nl/behandelingen/verhalen
Hij gebruikt niet toevallig bloedverdunners ofzo? Mijn vriend moet ze eigenljk slikken maar is anti medicatie dus doet het niet. Na zijn laatste ziekenhuisopname heeft hij het wel 4 dagen volgehouden ze te nemen en toen werd en was het ook niks.
@ Wouter sterkte!
Hier vandaan klein feestje gehad (kortstondig vanwege het mooie weer) maar het duurt nu pas weer een week eer ik sikkeneurig ga worden (en een dag eer ik weer wil)
Hoi Esje, fijn dat jullie het weer even fijn gehad hebben op dat gebied. Geniet jij op die momenten zelf er wel van? Ik denk dat dat heel belangrijk is! Ik vond het wel grappig om te lezen dat je hem zaterdag alleen gemasseerd hebt en verder niets. Wat bedoelde je dat jouw vriend wel begreep dat je anders de zondag zou laten knappen? Dat je ruzie zou maken of weg zou gaan? Wonen jullie samen?
Wat mijn vriend betreft, tja er zou wel wat aan moeten gebeuren maar hij ziet de noodzaak niet. Nee, als je toch nergens zin in hebt, wat maakt het dan ook uit dat hij meestal slap is? Ik kan me ook goed voorstellen dat tips als leefstijl wijzigen voor hem niet echt handig zijn: zoiets hou je toch alleen vol als je zelf graag een verandering wil?
Mijn vriend is midden veertig en gebruikt geen bloedverdunners. Gelukkig doet jouw vriend dat ook niet al te vaak!
![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
maandag 27 juni 2011 om 19:49
maandag 27 juni 2011 om 20:05
Leclair, sorry, ik zie dat je een aantal vragen van mij al eerder beschreven had. Ik kan me voorstellen dat jouw situatie anders is: zo'n lang huwelijk en ook een concrete medische reden waar (hopelijk) wat aan te doen valt. En dan ook naar de seksuoloog geweest, klinkt heel goed allemaal!
Ik merk dat wij zover niet meer willen gaan en al die moeite niet meer willen doen. Mijn vriend heeft aangegeven: dit is het, dit is wie ik ben. Ik zei dat ik het irritant vind dat hij niet naar de dokter gaat en mij daarmee tekort doet. Aan de andere kant koopt hij dus wel viagra (wat ik maar eng vind) dus probeert hij me wel wat tegemoet te komen. En dan dat ene moetje per week, in het weekend, wat meestal eindigt met enkel handwerk.... ik heb er zelf gewoon geen zin meer in zo. Hij is nu in zijn eigen huis, na aan het denken. En ik ook. Ik vrees dat we uit elkaar gaan.
Aan een kant wel goed ook. Heb ik straks tenminste weer eens een normaal seksleven.
Ik merk dat wij zover niet meer willen gaan en al die moeite niet meer willen doen. Mijn vriend heeft aangegeven: dit is het, dit is wie ik ben. Ik zei dat ik het irritant vind dat hij niet naar de dokter gaat en mij daarmee tekort doet. Aan de andere kant koopt hij dus wel viagra (wat ik maar eng vind) dus probeert hij me wel wat tegemoet te komen. En dan dat ene moetje per week, in het weekend, wat meestal eindigt met enkel handwerk.... ik heb er zelf gewoon geen zin meer in zo. Hij is nu in zijn eigen huis, na aan het denken. En ik ook. Ik vrees dat we uit elkaar gaan.
Aan een kant wel goed ook. Heb ik straks tenminste weer eens een normaal seksleven.
maandag 27 juni 2011 om 20:15
Oef, Bloemenmeisje, ik vind jouw verhaal wel erg heftig! En met een kind is de situatie ook heel anders, ik kan me voorstellen dat je dan zeker bij elkaar wilt blijven. Maar steeds maandenlang helemaal niks, gedurende een complete zwangerschap of een gebroken heup-tijd helemaal niks krijgen.... ik vind het knap dat jullie nog samen zijn hoor.
Het ligt natuurlijk totaal niet aan jou, probeer dat voor ogen te houden. Hij is degene die echt abnormaal is daarin hoor. Niet jij.
Het ligt natuurlijk totaal niet aan jou, probeer dat voor ogen te houden. Hij is degene die echt abnormaal is daarin hoor. Niet jij.
maandag 27 juni 2011 om 20:33
Koolmeesje wat erg voor je 
eigenlijk voor iedereen hier.
Misschien komt het uit mijn eigen ervaring, ex is een alcoholist, dan is eigenlijk niets meer belangrijk dan alleen dat pilsje, dus ook geen seks. Maar ik geloof dat er aan seksuele problemen (medische problematiek uitgezonderd dan) vaak eigenlijk heel andere problemen ten grondslag liggen. Al is het alleen maar dat een van beide partners het vervullen van de behoeftes van de ander niet belangrijk genoeg vindt.
eigenlijk voor iedereen hier.Misschien komt het uit mijn eigen ervaring, ex is een alcoholist, dan is eigenlijk niets meer belangrijk dan alleen dat pilsje, dus ook geen seks. Maar ik geloof dat er aan seksuele problemen (medische problematiek uitgezonderd dan) vaak eigenlijk heel andere problemen ten grondslag liggen. Al is het alleen maar dat een van beide partners het vervullen van de behoeftes van de ander niet belangrijk genoeg vindt.
maandag 27 juni 2011 om 20:34
Jezus wat een ellende lees ik hier.
Ik wist het wel. Sterker nog, ik heb het aan het handje gehad. Een vriend die amper wilde en moeite had een erectie te behouden. Ik heb na 5 maanden een eind aan die verhouding gemaakt.
Kom op meiden, genoeg mannen op de wereld die je wel een goeie beurt willen geven.
Ik wist het wel. Sterker nog, ik heb het aan het handje gehad. Een vriend die amper wilde en moeite had een erectie te behouden. Ik heb na 5 maanden een eind aan die verhouding gemaakt.
Kom op meiden, genoeg mannen op de wereld die je wel een goeie beurt willen geven.
maandag 27 juni 2011 om 22:22
:
[...]
Hoi Esje, fijn dat jullie het weer even fijn gehad hebben op dat gebied. Geniet jij op die momenten zelf er wel van? Ik denk dat dat heel belangrijk is! Ik vond het wel grappig om te lezen dat je hem zaterdag alleen gemasseerd hebt en verder niets. Wat bedoelde je dat jouw vriend wel begreep dat je anders de zondag zou laten knappen? Dat je ruzie zou maken of weg zou gaan? Wonen jullie samen?
Wat mijn vriend betreft, tja er zou wel wat aan moeten gebeuren maar hij ziet de noodzaak niet. Nee, als je toch nergens zin in hebt, wat maakt het dan ook uit dat hij meestal slap is? Ik kan me ook goed voorstellen dat tips als leefstijl wijzigen voor hem niet echt handig zijn: zoiets hou je toch alleen vol als je zelf graag een verandering wil?
Mijn vriend is midden veertig en gebruikt geen bloedverdunners. Gelukkig doet jouw vriend dat ook niet al te vaak!
Ja ik geniet er op zich wel van, maar ben ook gespannen omdat ik wil presteren omdat ik alweer weet dat het weer weken gaat duren voordat de volgende keer komt! Mijn vriend is ook 45 maar zegt altijd al laag libido gehad te hebben. Ik heb daar alleen de eerste 5 maanden niets van gemerkt, integendeel! Mijn ex was het tegenovergestelde maar vond ik al jaren niet meer aantrekkelijk. We deden het de laatste jaren niet meer omdat er geen liefde meer was en omdat er met hem niks aan was. Dat lag , besef ik nu, gedeeltelijk aan mezelf maar ook aan zijn inzet ontbrak het. Verder dronk hij nogal veel dus in mijn beleving (ik drink niet) stonk hij naar de drank.
Ik bedoel met laten knappen dat ik de zondag, we zouden wat leuks gaan doen samen, zou verpesten met mijn nukkige chagrijnige gedrag. Ik was het al van plan omdat hij al weer heel vroeg onder zijn auto lag te sleutelen en ik liep al te mopperen door het huis dat ik niets met hem samen ging doen :-) De spanning loopt bij mij namelijk heel hoog op als hij mijn behoeftes negeert. het lijkt wel dat er alleen iets gebeurt als ik me afstandelijk en koud opstel, geen idee of hij dat opwindend vindt het idee dat hij me opnieuw veroveren moet? Nee we wonen niet samen, maar hij is hier wel bijna altijd :-)
maandag 27 juni 2011 om 22:36
:
Koolmeesje wat erg voor je
Misschien komt het uit mijn eigen ervaring, ex is een alcoholist, dan is eigenlijk niets meer belangrijk dan alleen dat pilsje, dus ook geen seks. Maar ik geloof dat er aan seksuele problemen (medische problematiek uitgezonderd dan) vaak eigenlijk heel andere problemen ten grondslag liggen. Al is het alleen maar dat een van beide partners het vervullen van de behoeftes van de ander niet belangrijk genoeg vindt.
Het punt is dat dat bij mijn vriend niet speelt. Hij is juist heel erg gericht op alles voor de ander doen. Hij doet heel veel voor iedereen, zeker ook voor mij. Veel praktische dingen als koken en boodschappen doen, of speciaal voor mij iets lekkers halen in de stad. En ja, ook 1x per week "verplicht" vrijen. Dat doet hij ook voor mij, dat weet ik zeker (voor hem hoeft het niet).
Dus het is voor hem ook heel erg frustrerend dat hij heel erg zijn best voor mij doet, zoveel lieve dingen, en dat het maar steeds niet voldoende is.
Terwijl ik graag tien van die lieve dingen van hem zou willen inruilen voor een seksbeest die niet van me af kan blijven.
Heel erg verdrietig voor beiden.
maandag 27 juni 2011 om 22:41
Esje; nou dan is de boodschap in ieder geval bij hem overgekomen. 
Ik kan me voorstellen dat je dan wel gespannen bent, je moet het dan toch weer een hele tijd met die ene keer doen, dus het moet wel fijn zijn!
Bij mijn vriend werkt het niet als ik afstandelijk of mopperig ga doen. Nee, net als bij Wouter moet alles goed (en zoetsappig) zijn. Uitstekende sfeer en oh wat houden we van elkaar. Prima, maar gewoon geil? Nooit.
Ik kan me voorstellen dat je dan wel gespannen bent, je moet het dan toch weer een hele tijd met die ene keer doen, dus het moet wel fijn zijn!Bij mijn vriend werkt het niet als ik afstandelijk of mopperig ga doen. Nee, net als bij Wouter moet alles goed (en zoetsappig) zijn. Uitstekende sfeer en oh wat houden we van elkaar. Prima, maar gewoon geil? Nooit.
maandag 27 juni 2011 om 22:49
@ wat lastig Koolmeesje! Ik kan me nooit zo anders voordoen dan ik me echt voel. Voel me soms figuurlijk beetje genaaid: heb ik eindelijk iemand die het lekker kan, heeft die alleen zelden tot nooit zin!!!!
Wat Wouter beschrijft is hier andersom!!!! Ik zit achter de pc of laptop en krijg daar commentaar op , en hij zit altijd stomme programmas te kijken op stomme zenders.............
Wat Wouter beschrijft is hier andersom!!!! Ik zit achter de pc of laptop en krijg daar commentaar op , en hij zit altijd stomme programmas te kijken op stomme zenders.............
maandag 27 juni 2011 om 23:06
ja ik ben eigenlijk best vaak bozig, omdat het allemaal zo voorspelbaar is en ik wil het zo graag anders! Tja hij zegt vraag maar na aan mijn broers en zussen, die hebben ook weinig libido en mijn exen klaagden hier altijd over. Daar kan ik weinig mee, als ik de mails van onze beginperiode erbij haar wordt hij boos. Daar heeft hij het nog over : liever 3 x per week uitgebreid en goed dan iedere dag een snelle hap. Nou daar wilde ik het wel voor doen, 3 x per week uitgebreid. Dus kom ik er nu, een jaar later toch vrij bekaaid af. Lichamelijk ongemak? Ja hij is nogal fors, slechte conditie enz. Kost hem veel energie merk ik en geeft hij aan. maar wil ook niets aan zijn conditie doen!
maandag 27 juni 2011 om 23:14
maandag 27 juni 2011 om 23:14
Dat is nou precies wat ik bedoelde dat adviezen over een verandering van levensstijl niet zullen werken als HIJ moet veranderen zodat WIJ meer seks kunnen krijgen... dat werkt toch nooit?
Jouw vriend zou dan meer aan zijn conditie moeten doen en wat afvallen, mijn vriend zou minder moeten roken en drinken. Dat gaan ze niet doen. Althans niet voor deze reden.
Tja, die mails.... toen alles nog zo verliefd, zo fijn, en zo hoopvol was. Ik kan me zo goed voorstellen dat je teleurgesteld bent. Maar dit is nu wel de realiteit en de beginperiode krijg je nooit meer terug. Ik ben ook vaak bozig.
Misschien helpt het bij jullie ook om af te spreken om althans elke week wat te vrijen, dat hij jou in ieder geval verwent? Dat jij niet steeds zo lang hoeft te wachten?
Jouw vriend zou dan meer aan zijn conditie moeten doen en wat afvallen, mijn vriend zou minder moeten roken en drinken. Dat gaan ze niet doen. Althans niet voor deze reden.
Tja, die mails.... toen alles nog zo verliefd, zo fijn, en zo hoopvol was. Ik kan me zo goed voorstellen dat je teleurgesteld bent. Maar dit is nu wel de realiteit en de beginperiode krijg je nooit meer terug. Ik ben ook vaak bozig.
Misschien helpt het bij jullie ook om af te spreken om althans elke week wat te vrijen, dat hij jou in ieder geval verwent? Dat jij niet steeds zo lang hoeft te wachten?
