Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
maandag 16 juli 2012 om 12:53
Manoman wat een hopeloos geval, Lilith. Snel ultraduidelijk worden, hopelijk helpt dat. En anders... Ach, je kunt Alex altijd nog mailen, toch? :-)
Hier... Veel praten, veel huilen, veel in bed liggen (alleen, meestentijds, helaas)... Ben moe... En wissel elke 5 minuten van mening over mogelijke oplossingen en wat ik wil... Waardeloos...
Wel even kort over t seksprobleem gehad ondertussen. Volgens Man 'werkt hij eraan en is t bijna opgelost'. Lekker cryptisch, en waarom merk ik daar niets van? En hij heeft idd moeite met het feit dat ik 'zo makkelijk' met n ander t bed indook. Nou ha, makkelijk... Heb m wel gezegd dat dat contact nog niet verbroken is... Meer durfde ik niet aan, kreeg k mn strot niet uit.
Wel vanochtend gebeld om n afspraak te maken bij n relatiepeut. Voicemail ingesproken, en alleen daarvan zat ik al te shaken... Pfffff...
Hier... Veel praten, veel huilen, veel in bed liggen (alleen, meestentijds, helaas)... Ben moe... En wissel elke 5 minuten van mening over mogelijke oplossingen en wat ik wil... Waardeloos...
Wel even kort over t seksprobleem gehad ondertussen. Volgens Man 'werkt hij eraan en is t bijna opgelost'. Lekker cryptisch, en waarom merk ik daar niets van? En hij heeft idd moeite met het feit dat ik 'zo makkelijk' met n ander t bed indook. Nou ha, makkelijk... Heb m wel gezegd dat dat contact nog niet verbroken is... Meer durfde ik niet aan, kreeg k mn strot niet uit.
Wel vanochtend gebeld om n afspraak te maken bij n relatiepeut. Voicemail ingesproken, en alleen daarvan zat ik al te shaken... Pfffff...
maandag 16 juli 2012 om 13:33
Hahaha Lilith.......skippen die man.......wat een afknapper zeg!! Nou jaaa, volgende keer beter 
Bing, goed datje het hebt aangekaart.....en toch ook dat jullie een relatietherapeut gaan bezoeken, geeft misschien wat meer inzichten?! Wel een beetje discutabel dat je man zegt dat je 'makkelijk met een ander het bed indook'. Hij doet nu net of dit een donderslag bij heldere hemel was, maar daarvan lijkt me geen sprake...........misschien dat hij het niet wílde weten, maar da's een ander verhaal.......
Loreley, hoe ist met jou vandaag?! En Johan....nog bijzondere ontwikkelingen ten aanzien van je ex? Spijkers met koppen slaan man!! Ben benieuwd
Bing, goed datje het hebt aangekaart.....en toch ook dat jullie een relatietherapeut gaan bezoeken, geeft misschien wat meer inzichten?! Wel een beetje discutabel dat je man zegt dat je 'makkelijk met een ander het bed indook'. Hij doet nu net of dit een donderslag bij heldere hemel was, maar daarvan lijkt me geen sprake...........misschien dat hij het niet wílde weten, maar da's een ander verhaal.......
Loreley, hoe ist met jou vandaag?! En Johan....nog bijzondere ontwikkelingen ten aanzien van je ex? Spijkers met koppen slaan man!! Ben benieuwd
maandag 16 juli 2012 om 13:39
Thanks Alex!
Troi, inderdaad, ik vind het ook niet tof dat hij me dat voor de voeten gooit. Eerst maanden zeggen dat ik het moet doen, en toen ik m ging inlichten (ok, over iets dat al gebeurd was, maar beter laat dan niet) heb ik ook echt meerdere keren aangegeven dat het eraan zat te komen, in de lucht hing, gevraagd of hij nog wel ok was met die afspraak, met wat hij eerder zei... Alsof dat zo makkelijk was, om dat gesprek elke keer weer te openen terwijl ik ook wel zag dat dat voor hem niet makkelijk was...
Worstel nu een beetje met het feit dat VV echt nog geen verleden tijd is. En dat ik dat ook niet wil. Man dat vertellen, dat wil/kan ik (nog) niet. Heb wel, en dat vond ik dan ook wel weer sterk van mezelf, toen hij zei 'dat heeft mij wel pijn gedaan', gereageerd met 'het heeft mij juist heel veel goed gedaan'.
Nu ja, eerste afspraak bij peut is over twee weken. Pas. Al. Weet ik 't. Kan trouwens eind augustus eventueel twee weken op huis van n vriend passen, dat is een prettige gedachte om in 't achterhoofd te hebben. En verder zien we wel. Een dag tegelijk...
Troi, inderdaad, ik vind het ook niet tof dat hij me dat voor de voeten gooit. Eerst maanden zeggen dat ik het moet doen, en toen ik m ging inlichten (ok, over iets dat al gebeurd was, maar beter laat dan niet) heb ik ook echt meerdere keren aangegeven dat het eraan zat te komen, in de lucht hing, gevraagd of hij nog wel ok was met die afspraak, met wat hij eerder zei... Alsof dat zo makkelijk was, om dat gesprek elke keer weer te openen terwijl ik ook wel zag dat dat voor hem niet makkelijk was...
Worstel nu een beetje met het feit dat VV echt nog geen verleden tijd is. En dat ik dat ook niet wil. Man dat vertellen, dat wil/kan ik (nog) niet. Heb wel, en dat vond ik dan ook wel weer sterk van mezelf, toen hij zei 'dat heeft mij wel pijn gedaan', gereageerd met 'het heeft mij juist heel veel goed gedaan'.
Nu ja, eerste afspraak bij peut is over twee weken. Pas. Al. Weet ik 't. Kan trouwens eind augustus eventueel twee weken op huis van n vriend passen, dat is een prettige gedachte om in 't achterhoofd te hebben. En verder zien we wel. Een dag tegelijk...
maandag 16 juli 2012 om 14:58
Ik zou in jouw geval echt nadenken over het stoppen met deze relatie. Als je zo kort bij elkaar bent en zo weing seks hebt, dan is er wat aan de hand. Natuurlijk is niet elke man hetzelfde, maar ik heb nog geen mannen meegemaakt die niet willen neuken. Met mijn huidige partner heb ik al zes jaar een relatie, ondanks dat hij niet echt een "seksman" is, hebben wij toch gemiddeld twee keer per week seks. Je hebt ook mannen, mijn ex bijv die elke dag wel willen. Maar in jouw geval, hoe moeilijk ook, zou ik verder gaan kijken.
maandag 16 juli 2012 om 18:10
Jaaa, kan ik me heel goed voorstellen. Maar is het niet zo dat je therapie gaat starten om te kijken of jij en je man nog een toekomst hebben samen?! Zou het jammer voor je vinden als je VV een obstakel blijkt te zijn in dit 'herstelproces'. Maar ik kan me ook goed voorstellen dat je niet zomaar afstand wil doen van hem.........Goed dat je benoemd hebt dat je VV je goed gedaan heeft. Je man is nu aan zet.........Hoe denkt hij er zelf over, over deze hele misere?! Is hij van mening dat alles kan verbeteren qua seksualiteit? Ik las dat hij eraan werkt, maar daar is weinig van te merken toch?
Maarre.....laat je vooral geen schuldgevoel aanpraten hoor, door je man, hij wíst er van, nu moet hij niet het 'slachtoffer' gaan uithangen........
Maarre.....laat je vooral geen schuldgevoel aanpraten hoor, door je man, hij wíst er van, nu moet hij niet het 'slachtoffer' gaan uithangen........
woensdag 18 juli 2012 om 07:29
Hoe is het met iedereen???
Hier rustig aan het front.....
Troi hoe staat het er voor tussen jou en je (ex)vriend?
Al meer initiatieven of oude gewoonten slijten niet?
Bing,
Tharapie is niet zaligmakend.
In Januari gingen ex en ik ook naar een sexuologe/relatietherapeut.
Zij vroeg aan mij wat verwacht je?
Ik antwoordde dat dit het begin van het begin of het begin van het einde kon gaan betekenen.
In Februari ben ik verhuisd.............
Zij zag vrijwel direct, dat de kar door mij getrokken werd, ex weinig initiatief nam ( zat er passief bij) en ga zo maar door....stond al op een randje te balanceren en de "bevestiging" van een "vreemde" was voor mij genoeg........
Daarnaast was ik al zo ver dat ik de relatie al had opgegeven....eerlijk gezegd.....hij gedroeg zich net zo "kneuserig" als thuis, afwachtend/passief/ .
Vond het wél fijn om nu eens mezelf te kunnen uitten...hoewel dat voor ex wel heelconfronterend was....maar toch niet zo erg om zijn ogen te openen.
Loreley,
Hoe gaat het met je?
Johand,
Al een spannende afspraak gemaakt met je ex?
Laat er niet te lang over gaan, anders gaat ze misschien twijfelen.
Is zij single?
Verder allemaal een fijne dag!!
Hier rustig aan het front.....
Troi hoe staat het er voor tussen jou en je (ex)vriend?
Al meer initiatieven of oude gewoonten slijten niet?
Bing,
Tharapie is niet zaligmakend.
In Januari gingen ex en ik ook naar een sexuologe/relatietherapeut.
Zij vroeg aan mij wat verwacht je?
Ik antwoordde dat dit het begin van het begin of het begin van het einde kon gaan betekenen.
In Februari ben ik verhuisd.............
Zij zag vrijwel direct, dat de kar door mij getrokken werd, ex weinig initiatief nam ( zat er passief bij) en ga zo maar door....stond al op een randje te balanceren en de "bevestiging" van een "vreemde" was voor mij genoeg........
Daarnaast was ik al zo ver dat ik de relatie al had opgegeven....eerlijk gezegd.....hij gedroeg zich net zo "kneuserig" als thuis, afwachtend/passief/ .
Vond het wél fijn om nu eens mezelf te kunnen uitten...hoewel dat voor ex wel heelconfronterend was....maar toch niet zo erg om zijn ogen te openen.
Loreley,
Hoe gaat het met je?
Johand,
Al een spannende afspraak gemaakt met je ex?
Laat er niet te lang over gaan, anders gaat ze misschien twijfelen.
Is zij single?
Verder allemaal een fijne dag!!
woensdag 18 juli 2012 om 11:05
Inderdaad, rustig hier op ons topic...
In mij vooral onrust, om de boel in balans te houden...
De laatste paar dagen zijn iets rustiger, we proberen wat leuke dingen te doen samen en hoewel het me best moeite kost, gaat dat aardig. Het is ook niet zo dat ik een hekel aan Man heb, of dat we ruzie hebben... Dat maakt de zaak zo ingewikkeld. Ik bedoel, ik heb ook geen ruzie met m'n broer, of met vriendinnen, en daar wil ik ook best leuke dingen mee doen. Maar dat betekent nog niet dat ik ze 24/7 om me heen wil hebben... Word erg onrustig van het feit dat Man de hele tijd in huis is, om me heen is. Heb de neiging tot vluchten (ja, dat weet ik, dat is een terugkerend dingetje, bij mij), achter de pc bijvoorbeeld.
Troi, inderdaad, hij wist het en moet niet gaan slachtoffer spelen. Doet hij ook niet echt, maar het is wel een ding, nog. Waar we het verder niet over gehad hebben... Vind het op dit moment erg lastig. Inderdaad, als we er nog voor willen gaan, dan kan VV in de weg staan. Maar VV is op dit moment echt een fijne plek, in elk geval in m'n hoofd, los van alles en iedereen. En op sexgebied klikt het supergoed, wil dat eigenlijk niet missen, denk ook erg veel aan spannende dingen met hem. Heel egoistisch...
Lilith, therapie is natuurlijk niet zaligmakend. Ik sta er ook wat skeptisch in, moet ik zeggen, heb niet de illusie dat het daar allemaal wel opgelost zal worden. Maar misschien helpt het wel de zaken helder te krijgen. Helpt het me formuleren of ik er nu echt klaar mee ben, of dat ik er toch nog voor wil gaan. Ik word nog erg verdrietig van het idee dat het zou stoppen... Niet dat ik per se door wil, maar dat verdriet neemt dan de overhand en dan kan ik niet meer helder denken. Zoiets.
Vanochtend n lastig moment dat mn onrust en rotgevoel van dit moment wel verklaart: Man begon zowaar m'n rug te strelen terwijl ik nog zo'n beetje half sliep. Wist gewoon niet hoe ik moest reageren, hoe ik wilde reageren. Verstrakte helemaal, en kon alleen maar vanuit m'n hoofd reageren. Gedachten als 'oh ja, als ik slaap durf je wel', 'ja, nu voel ik me echt niet sexy, in m'n slaapoutfit', 'wat denk je nou, dat we gewoon doen alsof het zondagochtend twee jaar geleden is en lome wakkerwordseks gaan hebben' denderden door mn kop.
En ook 'wat ben ik een heks, doet hij eindelijk iets en dan wil ik niet', 'als ik nu niets doe, wijs ik hem af en dat is rot voor 'm' en 'misschien moet ik zin maken, ik denk ook de halve dag aan seks met VV dus dat zou ik nu ook moeten kunnen'...
Uiteindelijk heb ik me, heel laf, slapend gehouden. Toen ik 'wakker werd' wel nog tegen 'm aangerold (da's al meer intimiteit dan de afgelopen weet-ik-hoeveel maanden) en daarna 'gewoon' opgestaan. Voel me een rotwijf. Maar ik kon niet veel anders... Rotgevoel...
In mij vooral onrust, om de boel in balans te houden...
De laatste paar dagen zijn iets rustiger, we proberen wat leuke dingen te doen samen en hoewel het me best moeite kost, gaat dat aardig. Het is ook niet zo dat ik een hekel aan Man heb, of dat we ruzie hebben... Dat maakt de zaak zo ingewikkeld. Ik bedoel, ik heb ook geen ruzie met m'n broer, of met vriendinnen, en daar wil ik ook best leuke dingen mee doen. Maar dat betekent nog niet dat ik ze 24/7 om me heen wil hebben... Word erg onrustig van het feit dat Man de hele tijd in huis is, om me heen is. Heb de neiging tot vluchten (ja, dat weet ik, dat is een terugkerend dingetje, bij mij), achter de pc bijvoorbeeld.
Troi, inderdaad, hij wist het en moet niet gaan slachtoffer spelen. Doet hij ook niet echt, maar het is wel een ding, nog. Waar we het verder niet over gehad hebben... Vind het op dit moment erg lastig. Inderdaad, als we er nog voor willen gaan, dan kan VV in de weg staan. Maar VV is op dit moment echt een fijne plek, in elk geval in m'n hoofd, los van alles en iedereen. En op sexgebied klikt het supergoed, wil dat eigenlijk niet missen, denk ook erg veel aan spannende dingen met hem. Heel egoistisch...
Lilith, therapie is natuurlijk niet zaligmakend. Ik sta er ook wat skeptisch in, moet ik zeggen, heb niet de illusie dat het daar allemaal wel opgelost zal worden. Maar misschien helpt het wel de zaken helder te krijgen. Helpt het me formuleren of ik er nu echt klaar mee ben, of dat ik er toch nog voor wil gaan. Ik word nog erg verdrietig van het idee dat het zou stoppen... Niet dat ik per se door wil, maar dat verdriet neemt dan de overhand en dan kan ik niet meer helder denken. Zoiets.
Vanochtend n lastig moment dat mn onrust en rotgevoel van dit moment wel verklaart: Man begon zowaar m'n rug te strelen terwijl ik nog zo'n beetje half sliep. Wist gewoon niet hoe ik moest reageren, hoe ik wilde reageren. Verstrakte helemaal, en kon alleen maar vanuit m'n hoofd reageren. Gedachten als 'oh ja, als ik slaap durf je wel', 'ja, nu voel ik me echt niet sexy, in m'n slaapoutfit', 'wat denk je nou, dat we gewoon doen alsof het zondagochtend twee jaar geleden is en lome wakkerwordseks gaan hebben' denderden door mn kop.
En ook 'wat ben ik een heks, doet hij eindelijk iets en dan wil ik niet', 'als ik nu niets doe, wijs ik hem af en dat is rot voor 'm' en 'misschien moet ik zin maken, ik denk ook de halve dag aan seks met VV dus dat zou ik nu ook moeten kunnen'...
Uiteindelijk heb ik me, heel laf, slapend gehouden. Toen ik 'wakker werd' wel nog tegen 'm aangerold (da's al meer intimiteit dan de afgelopen weet-ik-hoeveel maanden) en daarna 'gewoon' opgestaan. Voel me een rotwijf. Maar ik kon niet veel anders... Rotgevoel...
woensdag 18 juli 2012 om 12:05
woensdag 18 juli 2012 om 13:43
Ach, heb, of eigenlijk had, er nooit zo'n probleem mee, ochtendseks. Maar als doorbreking van de 'stilte' sinds november vorig jaar... Nee, dat ging m niet worden.
Mn rotgevoel heeft er ook mee te maken dat ik veel en enthousiast aan mn activiteiten met VV denk, maar 't thuis blijkbaar niet meer wil. Of in elk geval niet zo. Daar schrok ik van. Klinkt stom, als ik het zo opschrijf.
Mn rotgevoel heeft er ook mee te maken dat ik veel en enthousiast aan mn activiteiten met VV denk, maar 't thuis blijkbaar niet meer wil. Of in elk geval niet zo. Daar schrok ik van. Klinkt stom, als ik het zo opschrijf.
woensdag 18 juli 2012 om 14:57
ook dat Lilith, ook dat...
Net even een goede collega/vriendin (je kent ze wel, die collega's die na verloop van tijd toch eigenlijk ook vrienden worden. Love 'm) aan de telefoon gehad - reageerde op een mail van haar en ze was verbaasd dat ik terug was, dus verteld hoe en wat. Goed gesprek, maar merk dat ik wel heel snel emotioneel ben. Heb ik anders eigenlijk nooit zo, maar 't zit me allemaal hoog. Wel fijn om haar te spreken, en heel lief, mag als ik wil zo twee weken in haar huis, vanaf volgende week. Ik moet sowieso de sleutels maar komen halen, dan kan ik er in elk geval in als ik wil. Lief! Alleen daarvan schiet ik al vol...
Net even een goede collega/vriendin (je kent ze wel, die collega's die na verloop van tijd toch eigenlijk ook vrienden worden. Love 'm) aan de telefoon gehad - reageerde op een mail van haar en ze was verbaasd dat ik terug was, dus verteld hoe en wat. Goed gesprek, maar merk dat ik wel heel snel emotioneel ben. Heb ik anders eigenlijk nooit zo, maar 't zit me allemaal hoog. Wel fijn om haar te spreken, en heel lief, mag als ik wil zo twee weken in haar huis, vanaf volgende week. Ik moet sowieso de sleutels maar komen halen, dan kan ik er in elk geval in als ik wil. Lief! Alleen daarvan schiet ik al vol...
donderdag 19 juli 2012 om 00:15
Hallo Lilith75, de spannende afspraak is inmiddels geweest. Het klikte op alle manieren en de sex was geweldig. Wat voelt dat toch lekker aan om met iemand te vrijen en daarbij elkaar het gevoel te geven dat het echt is. Afgesproken om elkaar in eerste instantie weer beter te leren kennen en daarna te kijken of het dit keer gaat lukken met de relatie. De volgende afspraak is alweer gemaakt. Het probleem van toen, de afstand tussen waar wij woonden is er niet meer.
Mijn vriendin verkeerd nog steeds in de ontkenningsfase. Dit ondanks het feit dat ik maandag heb verteld dat ik een andere vrouw heb ontmoet waarmee het klikt en waarmee ik zeer waarschijnlijk verder wil en waarmee ik heb gevreeën. Reactie van haar, ik hoor het wel of het echt wat gaat worden. Ik snap er niks van, ik was al tig keer vertrokken als het andersom zou zijn geweest.
Ik herken het goed wat @beniknougek meemaakte, in het verleden ook wel een toespeling gehad van vriendin die plotseling dingen ging doen die ze in geen 1,5 jaar had gedaan. Het lukte mij niet meer om enthousiast te worden.
Mijn vriendin verkeerd nog steeds in de ontkenningsfase. Dit ondanks het feit dat ik maandag heb verteld dat ik een andere vrouw heb ontmoet waarmee het klikt en waarmee ik zeer waarschijnlijk verder wil en waarmee ik heb gevreeën. Reactie van haar, ik hoor het wel of het echt wat gaat worden. Ik snap er niks van, ik was al tig keer vertrokken als het andersom zou zijn geweest.
Ik herken het goed wat @beniknougek meemaakte, in het verleden ook wel een toespeling gehad van vriendin die plotseling dingen ging doen die ze in geen 1,5 jaar had gedaan. Het lukte mij niet meer om enthousiast te worden.
anoniem_131368 wijzigde dit bericht op 19-07-2012 00:18
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
donderdag 19 juli 2012 om 07:50
Johand,
Wauw klinkt goed.....en ik kan me voorstellen dat het "vertrouwd"was omdat ze een ex is ??
Typisch hoe je vriendin reageert, echt vreemd, ik zou het echt zo ver niet hebben laten komen...maar afwachten, apart geval hoor!
Maar ik snap jou ook niet helemaal, het is jouw huis waarom zet je haar er niet gewoon uit, het is toch kansloos.
Meneer de ex buurman zoekt nog naarstig contact, maar wimpel hem netjes af.....
Wauw klinkt goed.....en ik kan me voorstellen dat het "vertrouwd"was omdat ze een ex is ??
Typisch hoe je vriendin reageert, echt vreemd, ik zou het echt zo ver niet hebben laten komen...maar afwachten, apart geval hoor!
Maar ik snap jou ook niet helemaal, het is jouw huis waarom zet je haar er niet gewoon uit, het is toch kansloos.
Meneer de ex buurman zoekt nog naarstig contact, maar wimpel hem netjes af.....
donderdag 19 juli 2012 om 10:23
Hi there!!!
Allereerst...Johan...hahaha........dit zet zoden aan de dijk!! Natuurlijk ben ik niet blij voor je vanwege het naderende einde van je huidige 'relatie', maar wel vanwege the latest ontwikkelingen....hartstikke mooi man, vasthouden die modus!! En inderdaad, wat Lilith ook al zegt, en ik ook al eens: waarom zet je haar er niet uit?! Tenzij je een pension hebt of een charitatieve organisatie bent zou ik toch gauw orde op zaken gaan stellen........... ze weet het al eeeeeeeuwen dat dit er aan zit te komen. Kwestie van jammer maar helaas......
Bing, het is wel herkenbaar wat je schrijft: 'doet ie zijn best en dan wijs ik hem af'..... Op een gegeven moment kun je zó gekwetst zijn door voortdurende afwijzing van zijn kant dat je het gewoon niet meer op kúnt brengen. Je voelt je verwart omdat dit juist is wat je wilde, maar waarschijnlijk is het nu te laat, en zit je idd, al in een losmaakproces?! Probeer je af te vragen wat precies je gevoel is bij zijn toenaderingspogingen. Wijs je hem af omdat je je gewetst voelt, nog boos bent met terugwerkende kracht dat hij het zover heeft laten komen? Of moet je er niet meer aan denken om seks te hebben met hem en gruwel je van zijn aanrakingen? Als het laatste het geval is dan is het wel duidelijk denk ik...... Ik had in mijn relatie laatst wel last van de eerste categorie gevoelens.......boosheid, waardoor ik dacht: bekijk jij het nu maar even en rot op.........
Hoe het met mij gaat? Overwegende goed haha......... Mijn relatie met vriendlief gaat goed op dit moment, al blijft het een vreemde vogel af en toe........ Denk wel te weten dat dit komt door een 'sociale onhandigheid' van hem, en niet omdat hij mij niet 'wil'. Hij doet zijn best om er wat van te maken, heeft allemaal plannen en ik zit er wat meer bovenop, dat hij die plannen ook gaat waarmaken, en zo vullen we elkaar wat meer en beter aan....... Ik heb altijd een angst gehad om té doortastend te zijn hierin, was bang om dominant gevonden te worden, een stempel wat ik snel opgedrukt krijg, en wilde dat absoluut niet..........Nu vat ik de koe wat steviger bij de horens en kan ik ook meer mezelf zijn. De angst om afgewezen te worden vanwege mijn persoonlijkheid zit er diep ingeramd bij mij, en dat heeft mijn houding/gedrag naar hem toe ook in grote mate bepaald.......het lijkt erop dat ik, met vallen en opstaan (soms voornamelijk vallen) dat wat meer durf te laten varen.......
Godsamme, die onzekerheid die mij vaak plaagt, moordend gewoon......en hij doet, helaas voor mij, soms dingen die niet erg bevorderend zijn voor mijn zelfvertrouwen, maar dat kan ik hem niet altijd kwalijk nemen, dat zit voor een groot gedeelte in míj......... En de intimiteit is zeker verbeterd, halleluhjaaa.....
Allereerst...Johan...hahaha........dit zet zoden aan de dijk!! Natuurlijk ben ik niet blij voor je vanwege het naderende einde van je huidige 'relatie', maar wel vanwege the latest ontwikkelingen....hartstikke mooi man, vasthouden die modus!! En inderdaad, wat Lilith ook al zegt, en ik ook al eens: waarom zet je haar er niet uit?! Tenzij je een pension hebt of een charitatieve organisatie bent zou ik toch gauw orde op zaken gaan stellen........... ze weet het al eeeeeeeuwen dat dit er aan zit te komen. Kwestie van jammer maar helaas......
Bing, het is wel herkenbaar wat je schrijft: 'doet ie zijn best en dan wijs ik hem af'..... Op een gegeven moment kun je zó gekwetst zijn door voortdurende afwijzing van zijn kant dat je het gewoon niet meer op kúnt brengen. Je voelt je verwart omdat dit juist is wat je wilde, maar waarschijnlijk is het nu te laat, en zit je idd, al in een losmaakproces?! Probeer je af te vragen wat precies je gevoel is bij zijn toenaderingspogingen. Wijs je hem af omdat je je gewetst voelt, nog boos bent met terugwerkende kracht dat hij het zover heeft laten komen? Of moet je er niet meer aan denken om seks te hebben met hem en gruwel je van zijn aanrakingen? Als het laatste het geval is dan is het wel duidelijk denk ik...... Ik had in mijn relatie laatst wel last van de eerste categorie gevoelens.......boosheid, waardoor ik dacht: bekijk jij het nu maar even en rot op.........
Hoe het met mij gaat? Overwegende goed haha......... Mijn relatie met vriendlief gaat goed op dit moment, al blijft het een vreemde vogel af en toe........ Denk wel te weten dat dit komt door een 'sociale onhandigheid' van hem, en niet omdat hij mij niet 'wil'. Hij doet zijn best om er wat van te maken, heeft allemaal plannen en ik zit er wat meer bovenop, dat hij die plannen ook gaat waarmaken, en zo vullen we elkaar wat meer en beter aan....... Ik heb altijd een angst gehad om té doortastend te zijn hierin, was bang om dominant gevonden te worden, een stempel wat ik snel opgedrukt krijg, en wilde dat absoluut niet..........Nu vat ik de koe wat steviger bij de horens en kan ik ook meer mezelf zijn. De angst om afgewezen te worden vanwege mijn persoonlijkheid zit er diep ingeramd bij mij, en dat heeft mijn houding/gedrag naar hem toe ook in grote mate bepaald.......het lijkt erop dat ik, met vallen en opstaan (soms voornamelijk vallen) dat wat meer durf te laten varen.......
Godsamme, die onzekerheid die mij vaak plaagt, moordend gewoon......en hij doet, helaas voor mij, soms dingen die niet erg bevorderend zijn voor mijn zelfvertrouwen, maar dat kan ik hem niet altijd kwalijk nemen, dat zit voor een groot gedeelte in míj......... En de intimiteit is zeker verbeterd, halleluhjaaa.....
donderdag 19 juli 2012 om 10:35
En Loreley......hoe is het met jou?! Zag dat je al een tijdje niet meer gereageerd had.... Hoop niet, teruglezend, dat 'we' met onze ongezouten meningen probeerd hebben jou te houden aan je keuze de relatie te beeïndingen...... Als je daar op terug gekomen bent dan kun je dat natuurlijk ook ten allen tijde delen met ons, als je dat wilt...... Niemand zal hier écht veroordeeld worden omdat hij of zij terugkomt op een eerder besluit (LOOK AT ME!!!!) Ben benieuwd hoe de situatie nu bij jou is.......
donderdag 19 juli 2012 om 19:23
Oké lieve schatten,
Ben even goed naar de kl*te.
Heb vanmorgen EMDR gehad....mijn god wat is dat heftig.
Beleefde een situatie wél zo echt, dat mijn hartslag versnelde ik een knoop in mijn maag voelde, een brok in mijn keel, en ik 't zweet in mijn handen kreeg.
Tranen met tuiten niet te stoppen...dat stille verdriet...van die biggelende tranen.....
De eenzaamheid, het verdriet ,het eenzame gevoel...ik was weer dat kleine meisje......die daar zat.....op die plek....alleen te zijn....
Even kort...misbruik,aan moeder verteld, moeder die paar dingen zei....en ja daar zat ze dan....ik dus.....alleen,bang, in de war.........
23 jaar later overkomt mijn eigen meisje het zelfde....onvoorstelbaar dat mijn moeder de andere kant op keek......heb gevochten als een leeuwin voor mijn grietje........
Wat neem ik dit mijn moeder kwalijk.....nog steeds ook al leeft ze niet meer..........
"the voice with in" van Christina Aquilera zooo mooi en zo toepasselijk..........
Ben even goed naar de kl*te.
Heb vanmorgen EMDR gehad....mijn god wat is dat heftig.
Beleefde een situatie wél zo echt, dat mijn hartslag versnelde ik een knoop in mijn maag voelde, een brok in mijn keel, en ik 't zweet in mijn handen kreeg.
Tranen met tuiten niet te stoppen...dat stille verdriet...van die biggelende tranen.....
De eenzaamheid, het verdriet ,het eenzame gevoel...ik was weer dat kleine meisje......die daar zat.....op die plek....alleen te zijn....
Even kort...misbruik,aan moeder verteld, moeder die paar dingen zei....en ja daar zat ze dan....ik dus.....alleen,bang, in de war.........
23 jaar later overkomt mijn eigen meisje het zelfde....onvoorstelbaar dat mijn moeder de andere kant op keek......heb gevochten als een leeuwin voor mijn grietje........
Wat neem ik dit mijn moeder kwalijk.....nog steeds ook al leeft ze niet meer..........
"the voice with in" van Christina Aquilera zooo mooi en zo toepasselijk..........
donderdag 19 juli 2012 om 19:43
Lieve Lilith....meid wat heftig......en die EMDR maakt zoveel los, inclusief inderdaad fysieke reacties zoals je die beschrijft.........heel heel knap dat je er mee gestart bent, en hoewel je de positieve gevolgen nu nog niet ervaren zult, zal dit uiteindelijk wel zo zijn.......
Wees maar heeeeeel lief voor jezelf en troost dat kleine grietje wat je was........Heel erg dat je moeder er niet voor je was toen.......geen woorden voor hè?!
Dikke knuffel............
Wees maar heeeeeel lief voor jezelf en troost dat kleine grietje wat je was........Heel erg dat je moeder er niet voor je was toen.......geen woorden voor hè?!
Dikke knuffel............
donderdag 19 juli 2012 om 20:06
Ben sowieso sinds ik alleen ben enorm aan het "groeien" meer zelfinzicht,zelfvertrouwen, dit en de therapie zijn een andere Lilith aan het ontwikkelen....dat voelt goed.....ook al is die emdr heftig, ik weet dat het uiteindelijk mijn kijk/gevoel op dingen anders laat zijn.........het is nog maar een begin, maar toch merk ik verschil niet zozeer door vandaag, maar de afgelopen periode....
Moest van haar ook dat meisje troosten..tjee lastig....wist echt niet goed hoe...kan gelukkig goed visualiseren....maar toch.
Toen zei ze laat iemand anders het dan doen.
Tja toen brak ik weer..... mijn moeder was de enige die op de hoogte was....zij hielp me niet....ik heb het verder nooit iemand verteld....als je eigen moeder niks doet wie dan wel dacht ik toen.......
Bizar hoe ouders zo falen waardoor jouw leven een draai krijgt...welke je dus wéér zelf moet oplossen.........net zoals je dat toen moest......
Worstel zo met boosheid naar mijn moeder, en anderzijds vergoeilijk ik haar gedrag....moeilijke man( mijn vader alcohol verslaving) maar dat is natuurlijk geen excuus.....
Nou ja komt goed en dat komt het ook....
Moest van haar ook dat meisje troosten..tjee lastig....wist echt niet goed hoe...kan gelukkig goed visualiseren....maar toch.
Toen zei ze laat iemand anders het dan doen.
Tja toen brak ik weer..... mijn moeder was de enige die op de hoogte was....zij hielp me niet....ik heb het verder nooit iemand verteld....als je eigen moeder niks doet wie dan wel dacht ik toen.......
Bizar hoe ouders zo falen waardoor jouw leven een draai krijgt...welke je dus wéér zelf moet oplossen.........net zoals je dat toen moest......
Worstel zo met boosheid naar mijn moeder, en anderzijds vergoeilijk ik haar gedrag....moeilijke man( mijn vader alcohol verslaving) maar dat is natuurlijk geen excuus.....
Nou ja komt goed en dat komt het ook....
donderdag 19 juli 2012 om 22:53
Is ook lastig, en een beetje 'vaag' vond ik ook............duik eens in de doos met ouwe foto's/dia's......afdrukken maken, lijstje erom en veel naar kijken. Het schijnt te helpen en mij heeft het ook goed gedaan.......Niet wegstoppen, dat kleine meisje, maar haar even 'terughalen' ......oow god, ik klink nu heel zweverig vrees ik, maar ik wilde het je toch even zeggen......
Kan me je gevoelens van boosheid zó goed voorstellen, heb ook niet echt handvatten voor je. Je moeder heeft gefaald, dat staat vast........ Is ze altijd het soort moeder geweest die je liever niet had gehad, of is ze op haar manier ook goed voor je geweest in jouw jeugd? Soms helpt het nl om je te realiseren dat iemand soms handelt naar beste kunnen.........achteraf blijken de keuzes dan hele foute keuzes te zijn geweest maar dan is het al te laat, het kwaad is geschied en ze kan het niet meer 'repareren'........En inderdaad, geen excuus voor haar besluit maar misschien wel daaruit te verklaren..........
Moet zo denken aan een moeder die haar kind affectief verwaarloosde omdat ze door haar eigen misbruik vroeger niet in staat was om de behoeften van haar kind aan te voelen........je vraagt je af, hoe kan het in vredesnaam, maar het kán dus......
Meid.....sterkte *steekt een mega-hart bij Lilith onder de riem*
Kan me je gevoelens van boosheid zó goed voorstellen, heb ook niet echt handvatten voor je. Je moeder heeft gefaald, dat staat vast........ Is ze altijd het soort moeder geweest die je liever niet had gehad, of is ze op haar manier ook goed voor je geweest in jouw jeugd? Soms helpt het nl om je te realiseren dat iemand soms handelt naar beste kunnen.........achteraf blijken de keuzes dan hele foute keuzes te zijn geweest maar dan is het al te laat, het kwaad is geschied en ze kan het niet meer 'repareren'........En inderdaad, geen excuus voor haar besluit maar misschien wel daaruit te verklaren..........
Moet zo denken aan een moeder die haar kind affectief verwaarloosde omdat ze door haar eigen misbruik vroeger niet in staat was om de behoeften van haar kind aan te voelen........je vraagt je af, hoe kan het in vredesnaam, maar het kán dus......
Meid.....sterkte *steekt een mega-hart bij Lilith onder de riem*
donderdag 19 juli 2012 om 22:57
Ik moet ook denken aan die heftige allergieën van ons voor afwijzingen, vooral door mensen die ons na staan............veel is toch terug te voeren naar ons aller verleden......Wanneer je, ondanks alles, een sterke persoonlijkheid hebt ontwikkeld dan redeneer je nog steeds vanuit gevoel: 'Dit noooiiiit weer'....zoiets...........weet ut ook niet :(
vrijdag 20 juli 2012 om 00:20
@lilith75:
Ik heb nu bijna een jaar een behoorlijk 'close' contact met een jongedame, wat jonger dan jij (getrouwd+kinderen) die na jaren misbruik door Opa (met medeweten van mams die ook door dezelfde hufter was misbruikt) DIS ontwikkeld had.
Sinds ruim halfjaar is DIS verdwenen en is iets borderlineachtigs overgebleven en probeert ze de stukken van haar leven met soms meer vallen dan opstaan bij elkaar te krijgen.
Ons contact - laat dat duidelijk zijn - is geheel platonisch en alleen via internet/chat/twitter e.d., ik weet haar echte naam niet en ons contact lijkt wat vader/dochter achtig.
Misbruik is één van de meest afschuwelijke dingen die je een mens kan aandoen. Ik wens je alle goeds toe.
Ik heb nu bijna een jaar een behoorlijk 'close' contact met een jongedame, wat jonger dan jij (getrouwd+kinderen) die na jaren misbruik door Opa (met medeweten van mams die ook door dezelfde hufter was misbruikt) DIS ontwikkeld had.
Sinds ruim halfjaar is DIS verdwenen en is iets borderlineachtigs overgebleven en probeert ze de stukken van haar leven met soms meer vallen dan opstaan bij elkaar te krijgen.
Ons contact - laat dat duidelijk zijn - is geheel platonisch en alleen via internet/chat/twitter e.d., ik weet haar echte naam niet en ons contact lijkt wat vader/dochter achtig.
Misbruik is één van de meest afschuwelijke dingen die je een mens kan aandoen. Ik wens je alle goeds toe.
vrijdag 20 juli 2012 om 07:29
@ Troi,
Ja mijn moeder wist gewoon niet zo goed hoe met mij om te gaan.
Ik ben altijd een sterke persoonlijkhied geweest, is na veel ellende zo ook ontstaan natuurlijk.
Moest mezelf redden,dan ben je geen echt kind meer he?
Mijn moeder had veel zwaktes, ik voelde dat haarfijn aan.
Zij was erg ongelukkig, veel depressief geen fijn huwelijk kortom ze vond het leven, haar leven een teleurtstelling.
In die optiek was haar overlijden voor haar goed, voor mij ook,een half jaar daarvoor had ik het contact verbroken, no hard feelings, het zat er niet in "moeder/dochter"....jammer maar als iets er niet is.
Rond mijn 18e is eea weer naar boven gekomen, ook toen deed mijn moeder niets,dit had een 2e kans kunnen zijn, had graag erkenning en begrip gehad, maar ze redeneerde dat het verledentijd was en ik nu volwassen.....tja en wéér stond ik daar.
Na de geboorte van mijn oudste heb ik de persoon die mij misbruikte ter verantwoording geroepen....dacht toen dat ik er klaar mee was.
Was ook zo, maar wat je zei..ervaringen uit je jeugd neem je mee.....
Het misbruik opzich is niet mijn grootste probleem....het in de steek gevoeld laten daar heb ik last van...kritiek/afwijzing daar reageer ik abnormaal op...hoewel ik mezelf steeds meer begrijp ga ik daar ook beter mee om.
Het was mijn oudere broer......
Alex dank voor je lieve woorden!
Voel me verder goed, heb heel diep geslapen....heb er vertrouwen in dat ik op de goede weg ben......
Mijn moeder heeft me geleerd hoe het niet moet....en dat is ook een les!
Ja mijn moeder wist gewoon niet zo goed hoe met mij om te gaan.
Ik ben altijd een sterke persoonlijkhied geweest, is na veel ellende zo ook ontstaan natuurlijk.
Moest mezelf redden,dan ben je geen echt kind meer he?
Mijn moeder had veel zwaktes, ik voelde dat haarfijn aan.
Zij was erg ongelukkig, veel depressief geen fijn huwelijk kortom ze vond het leven, haar leven een teleurtstelling.
In die optiek was haar overlijden voor haar goed, voor mij ook,een half jaar daarvoor had ik het contact verbroken, no hard feelings, het zat er niet in "moeder/dochter"....jammer maar als iets er niet is.
Rond mijn 18e is eea weer naar boven gekomen, ook toen deed mijn moeder niets,dit had een 2e kans kunnen zijn, had graag erkenning en begrip gehad, maar ze redeneerde dat het verledentijd was en ik nu volwassen.....tja en wéér stond ik daar.
Na de geboorte van mijn oudste heb ik de persoon die mij misbruikte ter verantwoording geroepen....dacht toen dat ik er klaar mee was.
Was ook zo, maar wat je zei..ervaringen uit je jeugd neem je mee.....
Het misbruik opzich is niet mijn grootste probleem....het in de steek gevoeld laten daar heb ik last van...kritiek/afwijzing daar reageer ik abnormaal op...hoewel ik mezelf steeds meer begrijp ga ik daar ook beter mee om.
Het was mijn oudere broer......
Alex dank voor je lieve woorden!
Voel me verder goed, heb heel diep geslapen....heb er vertrouwen in dat ik op de goede weg ben......
Mijn moeder heeft me geleerd hoe het niet moet....en dat is ook een les!
