Depressief door laag libido van vriend

-

Laatste update. Gisterenavond gesproken. Nog niet de helft gezegd van wat ik graag aan haar kwijt wil. En toen kwamen de bekende argumenten terug weer: ik heb het al zo druk, doe echt al heel erg mijn best voor je en vervolgens dikke tranen. Ze schoot in de stress, kreeg hoofdpijn en ook spierpijn in haar nek/schouderspieren. Vanochtend maakte ze het af door te zeggen dat zij er zo vaak ook alleen voor staat omdat ik zo hard werk.



Heb het zo gehad op dit moment. Vind echt niet dat ik iets onredelijks vraag maar is wel duidelijk dat als er iets gebeurt het op haar voorwaarden en timing moet. Voel me nu echt niet lekker. Als ik nu spontaan een vrouw tegen het lijf zou lopen die sex met mij zou willen, dan zou ik dat nu meteen doen. En als het een sv zou worden helemaal prima. Laten we dan maar sex en liefde echt van elkaar scheiden.



En over mijn werk. Ja ik heb een drukke en verantwoordelijke positie. Betaalt erg goed en we leven daar meer dan comfortabel van. We geven zelfs nog wat meer uit en dat gaat rechtstreeks van mijn spaargeld. Allemaal prima want ik geniet van het leven zo en wil het niet anders. En mijn vrouw geniet ook met volle teugen van alle voordelen. Mijn werk vind ik ook echt leuk. Enigszins onverwacht maak ik carriere en ik ben heel blij met de uitdagingen en verantwoordelijkheden. Maar alles bij elkaar betekent het wel dat ik 's avonds vaak pas rond 7 uur, half 8 thuis ben. Zeker deze periode waarin ik een nieuwe baan heb en mezelf moet bewijzen. Maar dat ga ik echt niet opgeven voor een 9 tot 5 baan. Daar wordt ik professioneel niet gelukkig van en wil ook zo kunnen blijven leven.



Sorry maar moet even mijn frustratie kwijt. Er schijnt hier in Rotterdam een cafe te zijn wat als een behoorlijke meet/meat market geldt. Ga dat maar eens bekijken. Dit is gewoon niet leuk. Als ze me nou eens echt serieus zou nemen in mijn frustratie in plaats van het steeds maar weer op haar zelf te betrekken. Sorry. Frustratie is nog niet over en was echt zo mijn bedoeling om hier wat positiever te posten.

-

@Ties



Ik las dat 1 van de argumenten die je vrouw gebruikt mbt haar passivieit in jullie sexleven is dat ze thuis al zoveel moet doen (en ze ws vindt dat de verhoudingen scheef liggen).



Dit is er eentje die ik ook continue krijg te horen en waar ik altijd behoorlijk pissig van wordt. Ik wer nl 32 uur in de week onregelmatige diensten en werk als freelancer 15-20 uur in de week extra. Net als jij probeer ik thuis ook mijn steentje bij te dragen, waar ik maar kan.



Ten eerste vind ik dat er niet moet worden gekeken hoeveel tijd beide partners in HUIS besteden aan gezins gerelateerde zaken. Werken, en daarmee zorg dragen voor voldoende financiele middelen om met zijn allen een leuk leven te kunnen leiden hoort daar net zo goed bij. En dit is net zo goed intesief, vermoeiend e.d.



Ten tweede, sinds wanneer valt iniatief nemen tot sex tot 'huishoudelijke taken'. In mijn optiek is sex iets wat je doet omdat je het prettig en lekker vindt, omdat wil en wilt laten voelen hoeveel je om elkaar geeft en kan dat dus nooit gelinkt worden aan de hoeveelheid inzet die in een relatie/gezin wordt getootnt (er vanuitgaande dat beide partners naar kunnen de boel runnen)



In mijn optiek is ook dit zo'n argument om de bal terug te spelen en zodoende niet stil te hoeven staan bij het daadwerkelijke probleem. Je troeft je partner af, want er moet eerst iets aan zijn kant gebeuren/veranderen anderzijds houdt de ander zichzelf op deze manier buiten schot, want "de oorzaak ligt niet bij mij, dus hoef ik er ook niets mee"

Hallo Ties

ik heb al eens op dit topic geschreven. Kwam het weer tegen.

Wat ik lees bij jouw vrouw, dat gedrag herken ik van mijn man.

de tranen, de 'ik heb het zo druk' enz enz.'

Ik lees ook dat jij een nieuwe, drukke baan hebt die veel geld oplevert, maar ook van jou veel vraagt.

Je schrijft dat jij van een goed,luxe leven houdt en zij ook, zelfs dat er meer uitgaat financieel dan er inkomt. Je moet voor jezelf nagaan of je luxe op wil geven voor het praktische, dat zou kunnen leiden tot het verbeteren van je (seks)leven met je partner.



het is een tip, en ik kan niet in jouw portemonee kijken maar als zij zoveel moeite heeft met het huishouden en kinderen,plus wellicht een eigen baan, dan zou ik, als ik het kon betalen, een werkster aanschaffen, plus een kindermeisje, (niet voltijd, deeltijd) zodat ze dat excuus niet heeft. en niet een zwarte werkster, maar gewoon een schoonmaakbedrijf. En niet een paar uutjes per week, maar gewoon 8 of meer uren .



mijn man heeft er ook een aversie van (van seks dan). kan ie niets aan doen, is gewoon zo.



je kan veel eisen, maar als iemand niet van chocoladeijs houdt, kan je haar niet dwingen om dat te eten.

Ties, zo schiet zo'n gesprek met jouw vrouw ook niet op. Ik kan me voorstellen dat je daar gefrustreerd van bent. En goede posts van Beertje en Daedalus: jullie kunnen misschien iemand inhuren om je vrouw wat werk uit handen te nemen. Verder is het inderdaad een kwestie van prioriteiten stellen: beter een keer afhaalpizza met seks dan altijd keurige maaltijden zonder seks. Hoe perfectionistisch is zij? Je hebt het (tot op zekere hoogte) zo druk als je het zelf maakt.



Wat dat buiten de deur zoeken van Alex en Ties: ik heb het zelf niet gekund. Ik riep het af en toe wel met mijn grote mond, maar tijdens mijn relatie kon ik dat niet. Maar ik veroordeel mannen niet in een situatie zoals die van jullie. Politiek heel incorrect misschien (en er zullen wel veel mensen over me heenvallen), maar ik vind dat een partner "erom vraagt" als je structureel zo belachelijk weinig seks wilt, zo enorm afwijkend van een normale behoefte, en vooral niet bereid bent om eraan te werken. Dit geldt dus niet als er een medische oorzaak is of als de partner er wel aan wil werken. Maar als dat niet zo is, dan moet zo'n partner niet verbaasd zijn dat de ander dat niet volhoudt. Ik vraag mijn partner toch ook niet om maar 1 boterham per dag te eten.

De kwestie is wel: vertel je het je partner ook? Ik vond dat ik dat wel moest doen, en ik zou het ook gedaan hebben als het aan de orde was geweest (maar ik kon het dus niet)



Esje hoe is het met jou?

hoi ties ik ben even van de ene topic naar de andere gegaan ,nu begrijp ik ja waarom je mij dat vroeg over sv ,eerst dacht ik ,ik ben tegen vreemdgaan maar in jou situatie begrijp ik het volkomen als je het zou doen .ik zal een stukje uit mijn verleden vertellen ik ben 20jaar getrouwd geweest maar was niet gelukkig ik miste iets maar wist niet wat hij was mijn eerste vriendje ,op de manier hoe ons sex leven er uit zag ,ik wist smiddags of hij zin had savonds want dan pakte hij mij vast overdag anders niet ,als het dan zo ver was duurde het 5min voor hij kwam draaide zich om wenste welteruste en daar lag ik .ik ben monogaam gebleven ,ik wist tenslotte niet wat er nog meer zou kunnen zijn .ik heb de stap genomen om te scheiden .na een half jaar kreeg ik mijn eerste vriend zooooooooo nu wist ik wat ik miste.sex is heel belangrijk deel van mijn leven geworden als ik geen partner heb geniet ik zelf met mijn speeltjes.maar het verlangen naar een echte man is groter .

nu begrijp ik hoe moeilijk het is voor jou ,maar is zij altijd zo geweest dan ,of ineens na de kids wat je zo vaak hoor wat ik overigs als vrouw zijnde een flauwe smoes vind .

het is juist zo fijn om te kunnen genieten van elkaar ,ik heb respect dat je eigenlijk voor de kids dit vol hou maar vergeet niet ties als de kids de deur uit zijn moet je ook verder .

hoe ik het lees woon je in rotterdam die kant ,niet zo ver ik zou best wel eens met je willen babbelen ,het word zo lang op deze manier .ik hoop dat je er uit komt .

Herkennen jullie het gevoel dat ik regelmatig heb:



Als ik met mijn vrouw (die intimiteit niet mist) probeer te praten over wat het voor mij betekent initimiteit te missen, lijkt het alsof we twee totaal verschillende talen spreken.



Allerlei logische argumenten en gevoelens veranderen in zo'n gesprek van betekenis.



"Ik mis het best" wordt "je bent geobsedeerd doort seks" (bij een frequentie van minder dan eens per maand)

"Ik verlang naar je" wordt "je bent ziekelijk afhankelijk"

and so on...

alex zoals ik tegen ties ook al gezegd heeft ,begrijp ik en herken wat jullie mee maken ,echt jammer om zo verder te moeten gaan .

ik heb voor mijzelf gekozen toen inmiddels weer al 14jaar geleden ik had toen ook twee opgroeiende pubers thuis maar ,het idee dat als de kids de deur uit zouden gaan en ik bij hem zou blijven ik kon het niet mijn geest en lichaam verlangde meer.

Kleine update van mijn kant. Gisterenavond was, zoals al gezegd, geen succes. Kom ik vandaag thuis van mijn werk en mijn vrouw is doodmoe, lamlendig, overal spierpijn en ze zegt dat ze misschien overspannen is. Ik vind deze site heerlijk om al mijn frustraties en zo te verwoorden en alle reacties te lezen. Maar praten met mijn vrouw gaat het dus voorlopig niet worden. Ze geeft wel aan dat ze misschien naar een psycholoog wil. Dat is dan wel nog positief.



Maar intussen lijkt mij een sv met een vrouw steeds aantrekkelijker. Of gewoon wat. Zo goed weet ik het nu ook even niet meer. Maar ja, wie is er nu geïnteresseerd in een getrouwde man met kinderen thuis? We zullen het wel merken.

ties1968 schreef op 12 augustus 2011 @ 22:56:

Kleine update van mijn kant. Gisterenavond was, zoals al gezegd, geen succes. Kom ik vandaag thuis van mijn werk en mijn vrouw is doodmoe, lamlendig, overal spierpijn en ze zegt dat ze misschien overspannen is. Ik vind deze site heerlijk om al mijn frustraties en zo te verwoorden en alle reacties te lezen. Maar praten met mijn vrouw gaat het dus voorlopig niet worden. Ze geeft wel aan dat ze misschien naar een psycholoog wil. Dat is dan wel nog positief.



Maar intussen lijkt mij een sv met een vrouw steeds aantrekkelijker. Of gewoon wat. Zo goed weet ik het nu ook even niet meer. Maar ja, wie is er nu geïnteresseerd in een getrouwde man met kinderen thuis? We zullen het wel merken.

ik kan moeilijk zeggen tegen je wat je wel of niet moet doen ,maar een sv staat buiten jou gezin om he .

-

@beertje: Begrijp wat je bedoelt en ik zou waarschijnlijk dezelfde vragen stellen. Kan niet anders dan dat mijn vrouw echt wel weet dat het niet goed zit tussen ons op dit gebied. Erover praten lukt niet omdat zij het meteen ontzettend zwaar opneemt en heftig, emotioneel reageert. (Mijn gok is dat dit komt omdat ze zich voelt zich mislukken terwijl ze het echt wel graag goed wil doen. En daar kan ze niet goed mee omgaan. Ze heeft in het algemeen dan de neiging om ervoor weg te lopen.) Maar tegelijkertijd zie ik niets veranderen. Ze zegt wel dat ze er mee bezig is, dat hoor ik nu al zo'n twee, drie jaar, maar echt ik zie het niet. Gezien de wijze waarop de gesprekken die we hebben nu al gaan, durf ik dat eerlijk gezegd niet te zeggen.



Net als afgelopen donderdag, ik probeer het steeds rustig en niet verwijtend te zeggen. Maak steeds heel erg duidelijk dat ik echt zie in welke situatie zij zit en dat ik haar alle ruimte wil geven om het op haar manier te doen. Maar ja, het gaat natuurlijk wel nog steeds om iets wat ik graag zou willen. Wat ik donderdag wel heb gedaan en niet eerder, is dat ik heb aangegeven dat ik me door zoals het nu gaat ook niet echt meer fysiek tot haar aangetrokken voel. Dat doet haar echt pijn, dat weet ik, maar ik voel me al zo lang zo alleen en gefrustreerd in deze relatie (althans op dit stuk) en ik wil gewoon niet langer volhouden dat ik opgewonden wordt van haar. Dat is gewoon niet echt meer zo. (Ik heb behoefte aan sex en daar raak ik opgewonden van maar ik raak niet meer opgewonden als ik aan haar denk.) Ben er tegelijkertijd van overtuigd dat dat zo weer om kan slaan en weer goed kan komen. Maar nu is het echt gewoon even niet meer zo.



Wat doe ik cq heb ik gedaan. Ruimschoots huishoudelijke hulp, overhemden naar de strijkservice, kids extra naar kinderdagverblijf en BSO. We hebben bijna een jaar een paar dagen per week een soort nanny in huis gehad. Probeer zoveel mogelijk in het weekend te koken. Was de haren van de kinderen en in het weekend verschoon en was ik al het beddengoed. Alle schoolvakanties ergens naar toe. Neem al jaren de kids zondagochtend (en soms ook zaterdagochtend) mee naar een overdekte speelboerderij zodat zij kan blijven liggen of alleen ons dochtertje heeft. Vaak halen we door de week wat eten zodat zij niet hoeft te koken. Om de week een oppas zodat we samen een avondje hebben en naar een leuk restaurant kunnen gaan (en vaak genoeg hebben we dit 1x per week gedaan). Het gekke is, als ik dit met haar bespreek (als het erover gaat dat ik echt wel wat doe in dit huishouden) dan lijkt het bij haar helemaal niet zo als hulp over te komen. Al die zondag ochtenden alleen met de kids lijkt voor haar niets te betekenen (of ze is het alweer vergeten). Terwijl ik me zo vaak daar een gescheiden vader heb gevoeld die in het weekend de kids heeft.



Hoop ook echt dat we een goede psycholoog vinden en dat het haar helpt. In de tussentijd een SV. Ach ja, dat is een uiting van mijn frustratie. Die is nu wel zodanig dat ik het, denk ik, niet uit de weg zou gaan. Maar andere kant, ken mezelf goed genoeg en het zou me niet verbazen als ik het op het laatste moment het toch niet zou doen. Maar ik moet/wil nu iets met mijn behoefte en enorme gevoel van eenzaamheid. Ik ben behoorlijk goed in het oplossen van problemen maar dit lukt me eenvoudigweg niet. Ze reageert niet op positieve prikkels en duidelijk ook niet op negatieve. (Dat laatste wist ik al en als het haar niet zint kan ze sowieso enorm met haar hakken in het zand gaan.)



En overigens, ik ben wel een man van 43 jaar, getrouwd en 3 kinderen. Dan lig je denk ik niet zo goed in de sv markt. Dus het blijft gewoon bij dromen en dat doe ik al een stuk langer.

@ties: Wow, ik wou dat mijn ex zo was geweest! Die kon alleen in verwijtende sfeer over dit onderwerp tegen me te keer gaan, aangeven dat e.e.a. mijn schuld was en dat ik er maar voor moest zorgen het te veranderen.

Als ik dan aangaf, een keer een oppas voor ons enig kind te regelen om samen een keer erop uit te gaan, zou hij dat elke keer gaan doen, maar het daadwerkelijk doen, kwam er de laatste jaren (vanaf het moment dat mijn moeder de oppas vanwege gezondheid niet meer aan kon) niets meer van.



Ik heb gevochten voor de relatie, relatietherapie voorgesteld; had pijn bij het vrijen, daar een seksu0loog voor bezocht, inwendige onderzoeken gehad, therapieën gedaan, maar als hij dan een keer mee moest naar de haptonoom, daar een opdracht mee kreeg mij als prinsesje te behandelen en mij te verwennen, was hij niet thuis. Integendeel: in de auto zei hij: je denkt toch zeker niet dat ik dit gaan doen, he?

Mijn terechte reactie was: dan heb jij de laatste keer seks (lees neuken) met mij gehad.



Uiteindelijk is hij er met een dorpsgenote vandoor gegaan; van de een op de andere dag mij en mijn zoontje alleen gelaten. Zou hij er wat van geleerd hebben of zou zij (lijdende aan endomiotriose, een aandoening waar je ook wel eens, zoals ik recent las, pijn bij het vrijen kan hebben) over een paar jaar exact hetzelfde meemaken als wat ik heb meegemaakt? De tijd zal het leren.



Ik weet inmiddels dat e.e.a. niet aan mij hebt gelegen; heb nu (nou ja, de laatste weken door een aankomende verhuizing wat minder) een fantastische seksrelatie met een heerlijke minnaar als vriend, waarmee ik ook nog een swing. Pijn bij het vrijen, niet meer herkenbaar. De vraag blijft of het dan werkelijk mijn schuld is geweest of zijn manier van mij te benaderen (op de kast te jagen)



Enne, Ties, 43 jaar is geen foute leeftijd! Mijn lover is 45 jaar en ik heb met al diverse mannen ouder dan jou een heerlijke seksuele belevenis meegemaakt, de oudste was 53 jaar. Leeftijd zegt hierin niets, ervaring op seksgebied daarentegen alles!

ties1968 schreef op 13 augustus 2011 @ 09:44:

Al die zondag ochtenden alleen met de kids lijkt voor haar niets te betekenen (of ze is het alweer vergeten). Terwijl ik me zo vaak daar een gescheiden vader heb gevoeld die in het weekend de kids heeft.

Ach, Ties...... wat zal dat een naar gevoel geweest zijn !



Verder ben ik ook onder de indruk wat je allemaal gedaan hebt. En wat Mayaelf gedaan heeft. Ik begrijp niet dat het dan nog niet werkt. In het geval van Ties: er werd haar dus veel werk uit handen genomen en jullie planden echt tijd voor elkaar. Is het dan allemaal nog niet genoeg? Wat kon je nog meer doen?



Ik vind het trouwens absoluut niet kunnen dat je vrouw aan de ene kant niet echt werkt aan jullie seksleven, en aan de andere kant jou een sv zou verbieden. Dan sta je toch met je rug tegen de muur? Het is het een of het ander: of je krijgt het in de relatie, of je krijgt het buiten de relatie. Ik zou ook niet zonder kunnen.



En ik herken jouw stukje ook zooooo goed dat je je eigenlijk nu niet eens meer seksueel aangetrokken voelt tot haar! Dat had ik ook met mijn ex. Ik wilde wel seks, want ik had steeds te weinig seks en dus steeds behoefte, maar op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik HEM helemaal niet geil meer vond! Ik raakte niet meer opgewonden van hem. Toen dacht ik op een gegeven moment: waar ben ik eigenlijk mee bezig??



Mayaelf: als ik jouw verhaal zo lees denk ik: zie je wel, degene die minder seks wil kan best werken aan het probleem. Zijn/haar best doen. Mijn ex deed dat niet, zou nooit naar huisarts of seksuoloog. Dat doet mij pijn. Ik had toen een probleem, en hij deed niets (ja, viagra bestellen op internet, nou dat vond ik dan weer geen goed idee). Mooi om te lezen dat jij wel je best deed. Al is het resultaat natuurlijk minder mooi, dat hij er alsnog vandoor ging. Gelukkig heb jij nu een veel betere seksrelatie!



En Ties, jij bent met 43 inderdaad heel geschikt hoor. Zo iemand zoek ik juist, haha.

Luna 400; Was jij ook met mijn man getrouwd???? Jou verhaal is extact wat ik hier meemaak.

Mayaelf: weet je dat van jou verhaal een beetje kriebelig wordt? Mijn man vindt van zichzelf ook dat hij heeeeeel erg zijn best doet/heeft gedaan om de situatie te verbeteren, maar iets structureels was het uiteindelijk niet (en bij dat als een prinsesje behandelen van de peut zei hij precies hetzelfde als jouw man, haha!).

Ties, je kunt je vrouw niet veranderen, wel het gevoel wat je zelf hebt, heb je mijn vorige post goed gelezen?

@koolmeesje: vond ik ook, vandaar dat ik mijn opmerking in de auto dan volkomen terecht vond én vanaf die dag hem ook niet meer heb toegelaten, ondanks avances van zijn kant.



Achteraf vind ik wel dat de seks met hem maar zo-zo was, altijd hetzelfde riedeltje, terwijl ik ook daarin andere dingen heb voorgesteld, vastbinden, blinddoeken, speeltjes, maar alles was slechts eenmalig of iets wat ik bij hem deed, maar nooit andersom.



En dan de eerste keer seks met mijn huidige lief: ik die niet wist wat klaarkomen was, wat echt daadwerkelijk genieten van seks geen weet had, had een onvergetelijke ervaring, die 1e keer. En nog steeds zijn onze vrijpartijen elke keer weer anders, dan weer zacht, dan weer wild, wel voorspel, geen voorspel, een verrassing elke keer weer. Hmm, krijg zin als ik eraan denk Rottige verhuizing....



Dat is dan wel een vraag aan de mannen, gekleurd door mijn ervaring: proberen jullie er wel elke keer een gebeurtenis van te maken, of is het ook weinig verrassend. En hoe komt dat? Laat 'zij' dat niet toe, of ben je zelf te weinig variërend? Ik weet voor mezelf nu dat ook al was de pijn verdwenen, ik de seks met ex nooit meer spannend had kunnen vinden, door dit geeikte riedeltje en zijn onwil om het leuker/spannender te maken..

@ beukenootje: Jij bent nog wel steeds bij hem? Weet je, als 'zij' hem niet had besprongen, was ik misschien ook nog wel met hem getrouwd geweest... alhoewel, ik was in die periode ook aan het veranderen, wie weet had ik wel hetzelfde gedaan als Luna en mijn eigen plan getrokken. We zullen het nooit weten... Weet wel dat ik nu veel blijer met mijn leven ben, ondanks het verdriet dat hij ons jochie heeft aangedaan, die daar 2 en een 1/2 jaar na dato nog steeds onder lijdt...

koolmeesje123 schreef op 13 augustus 2011 @ 14:15:

[...]





Ach, Ties...... wat zal dat een naar gevoel geweest zijn !



Verder ben ik ook onder de indruk wat je allemaal gedaan hebt. En wat Mayaelf gedaan heeft. Ik begrijp niet dat het dan nog niet werkt. In het geval van Ties: er werd haar dus veel werk uit handen genomen en jullie planden echt tijd voor elkaar. Is het dan allemaal nog niet genoeg? Wat kon je nog meer doen?



Ik vind het trouwens absoluut niet kunnen dat je vrouw aan de ene kant niet echt werkt aan jullie seksleven, en aan de andere kant jou een sv zou verbieden. Dan sta je toch met je rug tegen de muur? Het is het een of het ander: of je krijgt het in de relatie, of je krijgt het buiten de relatie. Ik zou ook niet zonder kunnen.



En ik herken jouw stukje ook zooooo goed dat je je eigenlijk nu niet eens meer seksueel aangetrokken voelt tot haar! Dat had ik ook met mijn ex. Ik wilde wel seks, want ik had steeds te weinig seks en dus steeds behoefte, maar op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik HEM helemaal niet geil meer vond! Ik raakte niet meer opgewonden van hem. Toen dacht ik op een gegeven moment: waar ben ik eigenlijk mee bezig??



Mayaelf: als ik jouw verhaal zo lees denk ik: zie je wel, degene die minder seks wil kan best werken aan het probleem. Zijn/haar best doen. Mijn ex deed dat niet, zou nooit naar huisarts of seksuoloog. Dat doet mij pijn. Ik had toen een probleem, en hij deed niets (ja, viagra bestellen op internet, nou dat vond ik dan weer geen goed idee). Mooi om te lezen dat jij wel je best deed. Al is het resultaat natuurlijk minder mooi, dat hij er alsnog vandoor ging. Gelukkig heb jij nu een veel betere seksrelatie!



En Ties, jij bent met 43 inderdaad heel geschikt hoor. Zo iemand zoek ik juist, haha.

en anders ik wel hihi zie je ties keus genoeg hoor

Beukenootje schreef op 13 augustus 2011 @ 14:58:

Luna 400; Was jij ook met mijn man getrouwd???? Jou verhaal is extact wat ik hier meemaak.



het komt vaak voor zie ik ja ,hoewel ik de keus voor mijzelf gemaakt heb toendertijd en heb er geen spijt van ik was 38 en zo ongelukkig ,en mijn kids waren op een leeftijd dat ze het ook niet zo prettig vonden als pa thuis was .

Mayaelf: weet je dat van jou verhaal een beetje kriebelig wordt? Mijn man vindt van zichzelf ook dat hij heeeeeel erg zijn best doet/heeft gedaan om de situatie te verbeteren, maar iets structureels was het uiteindelijk niet (en bij dat als een prinsesje behandelen van de peut zei hij precies hetzelfde als jouw man, haha!).

Ties, je kunt je vrouw niet veranderen, wel het gevoel wat je zelf hebt, heb je mijn vorige post goed gelezen?

beertje87 schreef op 12 augustus 2011 @ 23:34:

Bedenk wel, dat wanneer je vrouw erachter komt dat je een SV hebt (en daar staat ze niet positief tegenover heb ik begrepen), ze alle reden heeft om je voorgoed uit bed (en huis!) te bannen. Neem je dat voor lief? Zou toch wel gaaf zijn als de psycholoog wat verder met haar komt. Overigens vind ik het ontzettend zeurderig overkomen, dat 'spierpijn' etc., maar wellicht duidt dit er wel op dat ze beseft dat er wel degelijk iets aan de hand is. Waarom maakt dat praten trouwens onmogelijk? Des te meer reden, het heeft zijn weerslag op jullie beiden toch? En zonder erover te praten, wordt de situatie er zeker niet beter op!

Ben trouwens nog erg benieuwd naar de mogelijkheden om haar werk uit handen te nemen (door anderen dan jij welteverstaan, aupair/schoonmaakster etc.), kan dat een oplossing bieden? Draagt zij ook mogelijke oplossingen aan voor de problematiek die ze ervaart en die verhinderd dat ze meer op jouw behoeften in kan gaan? Of doet ze het echt simpelweg af met de drukte etc.? En nogmaals: hoe 'doet ze dan al wel niet haar best voor jou' dat seks 'teveel gevraagd is'? Daar klinkt volgens mij ook wat frustratie in door. (carriere opgegeven?) Want daar moet dan wellicht ook wat uitgesproken worden.

Verder ben ik erg benieuwd (ja, nieuwsgierig hoor) hoe je de gesprekken met haar aanpakt: vanuit jou gesproken of meer in verwijtende zin? Dus 'ik zit ermee dat we zo weinig intieme momenten delen/seks hebben' of 'we hebben ook nooit seks want je geeft je niet' etc.? Zou mij als vrouw zijnde namelijk de lust ontnemen als het er in verwijtende zin aan toegaat (hoezeer terecht ook vanuit jouw kant, begrijp me niet verkeerd!).

ik begrijp jou wel beertje wat je tegen ties zeg ,maar ten eerste ik denk dat als hij een sv heeft kom daar niemand achter is misschien niet zo netjes maar ik denk dat het hard nodig is dat ties ook eens aan zich zelf moet denken ,wat hij tot nu toe nog niet gedaan heeft hij is nog zo jong om de rest van zijn leven op deze manier door tegaan dat hou niemand vol ,en als hij gelukkiger van word om af en toe naar zijn sv tegaan ,zou ik zeggen doen.als hij naar dat cafe gaat waar hij het over had dan zit het gevaar er wel in ja dat hij bekende daar ziet .normaal ben ik niet voor dat sneakey gedoe maar in ties zijn geval zeg ik doen .

Ik had al eerder geschreven dat ik verschilende SV's heb gehad. (De laatste 2 jaar niet).



Ik vond het opvallend hoe makkelijk dat ging. Mijn vrouw leek totaal niks te vermoeden, terwijl ik toch echt altijd hoor dat je zoiets aan elkaar merkt, zeker als je zoals ik al zolang samen bent. Het toont imho een beetje aan dat ze veel meer met zichzelf bezig is dan met haar relatie. Heel soms, als ik kwaad denk, vraag ik me af of ze echt niets door had, maar het wel goed vond zo.



Het blijft een hels dilemma. Ik heb mijn vrouw lief, maar hunker naar rond, warm, zacht (vul verder maar in)

dat is het nu net alex ,kijk als jullie een sex leven zouden hebben en je heb buiten de deur nog een snoepje dan gaan ze het meestal merken omdat je dan misschien minder sex met je vrouw zou hebben .maar in jou en ties zijn geval is er niks .het werk puur voor jullie mannen zelf ontspannerder te zijn en kan je het vol houden om bij je vrouw te blijven juist door de sv.ja en je moet er helemaal niet gek van staan te kijken dat je vrouw het wel weet maar dat ze het prima vind zij voel dan zelf minder druk .vervelende situaties hoor .

@Koolmeesje:Heb nu even de tijd genomen om de verschillende posts van jouw te lezen. Ik vind het echt verschrikkelijk voor je. Net als een aantal andere dames weet je steeds zo precies goed te verwoorden wat ik voel en zou moeten, en je raakt zo de goede snaar. Dan is het moeilijk voor te stellen dat je zo wordt behandeld. Weet nog even niet zo goed wat ik moet zeggen dat het heel erg pijn doet, kan ik me zo goed voorstellen. Hoop dat je er al een beetje afstand van kan nemen.



Dat is ook wel het heerlijke van deze site en dit soort topics. Als je dan niet bij iemand fysiek kan uithuilen of je verhaal kwijt kunt, hier kun je dat in ieder geval wel. Zou graag een kop thee voor je willen zetten maar in plaats daarvan moet dit het doen. (Klinkt misschien erg suf maar bedoel het goed.)

pffffffff hier ook weer terug in de vicieuze cirkel met mijn ex, nouja ex?? We waren weer bij elkaar, ik weet het stom! Maar de sex kwam als verwacht niet terug. Ja 1 keertje en dat is al weer paar weken terug. Vanochtend na het douche had ik mooie lingerie aangetrokken (rood, die draag ik niet zomaar en dat weet hij) wilde hij eropuit met de auto. Wat een domper, ik heb me aangekleed, hem er alleen op uit gestuurd en me aangemeld op secret flirt. Tot nu toe een leuke site eerlijk gezegd! Alhoewel ik niet zo goed weet wat ik daar nou zoek, misschien vooral aandacht van mannen die nog wel over een libido beschikken? Geen idee, ik zie het wel.

Ik heb hem nog wel gemeld dat hij me voor het laatst had afgewezen vandaag, hij snapte zelfs niet wat ik bedoelde...........



@Koolmeesje hoe gaat het nu met jou? Al iets veranderd?

Hoe zou het met Wouter gaan, hebben we ook niets meer van gehoord trouwens.



Ik bewonder de mannen die hier reageren voor hun geduld en toewijding, met een fractie ervan was ik al heel gelukkig geweest.....