Seks
alle pijlers
Doorzon sexleven
maandag 15 juni 2009 om 15:23
Hallo,
Na een tijdje meegluren, heb ik me maar eens aangemeld.
De naam zegt alles. Doorsnee man, doorsnee 15cm, doorsnee baan, doorsnee gezin.
Getrouwd met eerste echte vriendin en inmiddels al 15 jaar samen en twee bloedjes van kinderen.
We zitten midden in de tropenjaren, jonge dertigers met kleine kinderen en allebei een drukke baan.
De eerste jaren stond mijn vrouw voor alles open op sex-gebied en toonde ze ook regelmatig zelf initiatief.
Wat betreft de frequentie was het ook prima.
Gaanderweg werd dat minder en werd het steeds meer 1-richtingsverkeer.
De laatste jaren lijkt sex voor haar een verplichting en iets waarbij ik zo snel mogelijk m'n kwakje kwijt moet!
Dit begon er al in te sluipen voor ons eerste kind. Echter toen mijn vrouw zwanger wilde worden veranderde dat drastisch! In die periode werd was er ineens geen sprake meer van vermoeidheid, hoofdpijn, weinig tijd etc. maar leken we wel konijnen.
Tijdens en na de zwangerschap was het weer het oude liedje en kwam elk initiatief van mijn kant waarbij daarvan nog eens 70% werd afgewezen. Periodes van soms maanden zonder sex waren geen uitzondering. Tot het moment dat mijn vrouw weer zwanger wilde worden. Niks geen vermoeidheid, pijntjes of andere smoesjes. Het liefst twee keer per dag of ik nou zin had of niet. Na deze zwangerschap weer het oude liedje. Ik moet bijna bedelen om een keer afgetrokken te worden en als er al sprake van penetratie is dan graag zo eenvoudig en snel mogelijk.
Ik ben absoluut geen egoist in de slaapkamer en vind het geweldig om haar te verwennen. Ook van knuffelen ben ik niet vies maar ook dit soort initiatieven worden vaak afgewezen.
Ik ben nog steeds stapelgek op m'n vrouw maar ik mis de intimiteit steeds meer. De tijd dat we samen helemaal opgingen in een vrijpartij is veel te lang geleden. Hoe voorkom ik dat ons huwelijk straks een broer-zus relatie wordt?
Ik heb natuurlijk uitgebreid gepraat met m'n vrouw en eigenlijk is ze het ook wel met me eens. Ze zegt dan dingen als: "Ik kan nou eenmaal makkelijker zonder" en "Ik wil wel maar ben altijd zo moe"
Helaas lukt het haar en mij maar niet om dit tij te keren.
Uiteraard heb ik alle begrip voor de chronische moeheid van mijn vrouw in deze drukke jaren. Echter, ik ben zelf ook dikwijls moe maar zelden te moe voor een vrijpartij. En daarnaast, als het is om zwanger te worden kan ze zich blijkbaar ook goed over die moeheid heenzetten?
Heeft iemand hier zoiets weleens meegemaakt? Of zijn er nog mensen met goede adviezen?
Na een tijdje meegluren, heb ik me maar eens aangemeld.
De naam zegt alles. Doorsnee man, doorsnee 15cm, doorsnee baan, doorsnee gezin.
Getrouwd met eerste echte vriendin en inmiddels al 15 jaar samen en twee bloedjes van kinderen.
We zitten midden in de tropenjaren, jonge dertigers met kleine kinderen en allebei een drukke baan.
De eerste jaren stond mijn vrouw voor alles open op sex-gebied en toonde ze ook regelmatig zelf initiatief.
Wat betreft de frequentie was het ook prima.
Gaanderweg werd dat minder en werd het steeds meer 1-richtingsverkeer.
De laatste jaren lijkt sex voor haar een verplichting en iets waarbij ik zo snel mogelijk m'n kwakje kwijt moet!
Dit begon er al in te sluipen voor ons eerste kind. Echter toen mijn vrouw zwanger wilde worden veranderde dat drastisch! In die periode werd was er ineens geen sprake meer van vermoeidheid, hoofdpijn, weinig tijd etc. maar leken we wel konijnen.
Tijdens en na de zwangerschap was het weer het oude liedje en kwam elk initiatief van mijn kant waarbij daarvan nog eens 70% werd afgewezen. Periodes van soms maanden zonder sex waren geen uitzondering. Tot het moment dat mijn vrouw weer zwanger wilde worden. Niks geen vermoeidheid, pijntjes of andere smoesjes. Het liefst twee keer per dag of ik nou zin had of niet. Na deze zwangerschap weer het oude liedje. Ik moet bijna bedelen om een keer afgetrokken te worden en als er al sprake van penetratie is dan graag zo eenvoudig en snel mogelijk.
Ik ben absoluut geen egoist in de slaapkamer en vind het geweldig om haar te verwennen. Ook van knuffelen ben ik niet vies maar ook dit soort initiatieven worden vaak afgewezen.
Ik ben nog steeds stapelgek op m'n vrouw maar ik mis de intimiteit steeds meer. De tijd dat we samen helemaal opgingen in een vrijpartij is veel te lang geleden. Hoe voorkom ik dat ons huwelijk straks een broer-zus relatie wordt?
Ik heb natuurlijk uitgebreid gepraat met m'n vrouw en eigenlijk is ze het ook wel met me eens. Ze zegt dan dingen als: "Ik kan nou eenmaal makkelijker zonder" en "Ik wil wel maar ben altijd zo moe"
Helaas lukt het haar en mij maar niet om dit tij te keren.
Uiteraard heb ik alle begrip voor de chronische moeheid van mijn vrouw in deze drukke jaren. Echter, ik ben zelf ook dikwijls moe maar zelden te moe voor een vrijpartij. En daarnaast, als het is om zwanger te worden kan ze zich blijkbaar ook goed over die moeheid heenzetten?
Heeft iemand hier zoiets weleens meegemaakt? Of zijn er nog mensen met goede adviezen?
dinsdag 16 juni 2009 om 12:34
Waarom niet gewoon even bukken , je benen spreiden en kláár.....je wéét toch dat hij een hekel heeft aan zoen-in-nek-schouder-wassen-en -that's-it ?
Als je het omdraait klinkt het ook niet alsof het heel veel moeite kost , vind je wel ?
Waarom heeft degene met de minste zin de meeste inspraak ? raar is dat eigenlijk .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 16 juni 2009 om 12:38
Join the club in het topic verboden verlangen (in eerste instantie ergens anders om geopend, maar goed:
Wat is dat toch met die vrouwen die geen zin hebben, ik heb een man die nooit zin heeft (1x per half jaar of zo?), een vluggertje onder de douche? Graag! Moet ook altijd het initiatief nemen en wordt vervolgens keihard afgewezen, jullie snappen wel dat je daar niet heel vrolijk van wordt! Heb er al over gepraat en hij zegt dat hij er mee bezig is en dat ik er niet zo'n issue van moet maken. Ik modder nu al maanden zo door (heb ondertussen een minnaar, ik besef dat dat ook niet de oplossing is), misschien is mn man echt uitgekeken op me en wordt hij niet meer seksueel opgewonden van mij. Ik voel overigens wel dat hij van me houdt en we hebben het op zich heel gezellig en leuk samen, maar ik mis toch heel erg de intimiteit.
).
dinsdag 16 juni 2009 om 12:42
dinsdag 16 juni 2009 om 12:44
BGB, dat schrijf ik toch ook? Ik vind dus van de andere kant dat zij echt wel wat zin mag 'maken', moeite mag doen en zeker niet chagrijnig moet worden als blijkt dat haar man zin heeft om met haar te vrijen.
Maar ik vind het gewoon heel ontzettend geweldig verdomme belangrijk dat iedereen altijd nee mag zeggen tegen seks. En de ander moet een afwijzing accepteren zonder chagrijn, want iedereen heeft recht om zelf te bepalen wat er met zijn/haar lijf gebeurt.
Maar ik vind het gewoon heel ontzettend geweldig verdomme belangrijk dat iedereen altijd nee mag zeggen tegen seks. En de ander moet een afwijzing accepteren zonder chagrijn, want iedereen heeft recht om zelf te bepalen wat er met zijn/haar lijf gebeurt.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 16 juni 2009 om 12:58
Waarom zou je er niet chagrijnig van mogen worden ? dat begrijp ik niet .
als jij de enige persoon bent waarmee jouw partner sex mag hebben en jij wil veel vaker niet dan je partner , dan vind ik het niet meer dan logisch dat partner " aanklopt " bij zin en als jij steeds de deur niet open doet hij zo af en toe boos op de stoep staat te stampvoeten .
als jij de enige persoon bent waarmee jouw partner sex mag hebben en jij wil veel vaker niet dan je partner , dan vind ik het niet meer dan logisch dat partner " aanklopt " bij zin en als jij steeds de deur niet open doet hij zo af en toe boos op de stoep staat te stampvoeten .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 16 juni 2009 om 14:12
dinsdag 16 juni 2009 om 14:31
Even serieus....ik ben ook zo'n doorsneemens. In het weekend gewoon "vlug" sex, want de kinderen...
Ik houd niet van orale sex (krijgen en geven), maar voor andere dingen ben ik wel "in".
We hebben drie jonge kinderen, waarvan er eentje ziek is en we dus nauwelijks aan slaap toekomen.
Ik vind het wel prima zo, maar we laten elkaar wel merken dat we naast dat we van elkaar houden elkaar ook nog leuk vinden op sexueel vlak, al is dat maar een lekkere kus tussen het koken door of een gezellig filmpje op de bank met wat kaarsjes en wat lekkers erbij.
Ik kan me niet voorstellen dat het bij iedereen die 15 jaar samen is nog spannend is. Maar voor mij persoonlijk hoeft dat ook niet zo....
Heel veel succes.
Ik houd niet van orale sex (krijgen en geven), maar voor andere dingen ben ik wel "in".
We hebben drie jonge kinderen, waarvan er eentje ziek is en we dus nauwelijks aan slaap toekomen.
Ik vind het wel prima zo, maar we laten elkaar wel merken dat we naast dat we van elkaar houden elkaar ook nog leuk vinden op sexueel vlak, al is dat maar een lekkere kus tussen het koken door of een gezellig filmpje op de bank met wat kaarsjes en wat lekkers erbij.
Ik kan me niet voorstellen dat het bij iedereen die 15 jaar samen is nog spannend is. Maar voor mij persoonlijk hoeft dat ook niet zo....
Heel veel succes.
dinsdag 16 juni 2009 om 14:34
Ik lees héél veel " ik " in je stukje . Zou er net zo goed " wij " kunnen staan of zou je man een heel ander stukje posten als het van hem af kwam ?
Kun je je voorstellen dat het bij sommige mensen misschien net zo goed - zo niet vele malen beter - is als in het begin ? Of vind je dat eigenlijk maar overdreven ? Mis je nooit zoals het in het begin was ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 16 juni 2009 om 23:52
Doorsneeman, helemaal mijn verhaal wat je hier neerzet. Geen lol meer aan, frustraties alom.
Maar nou komtie, na samen wat praten (en geen gel*l over wijntje en romantiek, want dat helpt ECHT niet) is ze met de pil gestopt. En toen gebeurde het...
Je kon de klok er op gelijk zetten, 2 weken na haar ongesteldheid kwamen de geile dagen en je wilt niet weten wat er allemaal kon. Handen tekort, vingers tegelijk, 3 orgasmes achter elkaar. Een feest! Zo hoorde het te zijn.
Daartegenover stonden weken vol hoofdpijn en menstruatiepijnen die ik aan haar gezicht kon aflezen. Dan weer een paar heftige dagen en meer dan geile seks.
Uiteindelijk is ze weer aan de pil gegaan want het was niet vol te houden (de seks wel maar de buikkrampen niet...). We balen er allebei van want de ideale situatie (goeie seks zonder lichamelijke klachten voor en na) is niet te bereiken. We blijven zoeken naar een oplossing.
Ze was trouwens puur als expiriment gestopt met die pil, want inderdaad de periodes voor de zwangerschappen waren een feest en ze wilde zelf (na zoeken naar een oplossing van mijn kant) bewijzen dat ze echt ook haar best wilde doen.
Kortom: Hormonenprobleem!
Maar nou komtie, na samen wat praten (en geen gel*l over wijntje en romantiek, want dat helpt ECHT niet) is ze met de pil gestopt. En toen gebeurde het...
Je kon de klok er op gelijk zetten, 2 weken na haar ongesteldheid kwamen de geile dagen en je wilt niet weten wat er allemaal kon. Handen tekort, vingers tegelijk, 3 orgasmes achter elkaar. Een feest! Zo hoorde het te zijn.
Daartegenover stonden weken vol hoofdpijn en menstruatiepijnen die ik aan haar gezicht kon aflezen. Dan weer een paar heftige dagen en meer dan geile seks.
Uiteindelijk is ze weer aan de pil gegaan want het was niet vol te houden (de seks wel maar de buikkrampen niet...). We balen er allebei van want de ideale situatie (goeie seks zonder lichamelijke klachten voor en na) is niet te bereiken. We blijven zoeken naar een oplossing.
Ze was trouwens puur als expiriment gestopt met die pil, want inderdaad de periodes voor de zwangerschappen waren een feest en ze wilde zelf (na zoeken naar een oplossing van mijn kant) bewijzen dat ze echt ook haar best wilde doen.
Kortom: Hormonenprobleem!
woensdag 17 juni 2009 om 00:11
En heeft ze het er ook met de huisarts over gehad? Sorry hoor, maar ik kan gewoon niet geloven dat als je weet dat het aan de pil ligt, dat je dan niet verder zoekt.
Prikpil bijvoorbeeld, die wel eens geprobeerd? Ik heb wel eens gehoord dat daar andere hormonen in zitten.
Prikpil bijvoorbeeld, die wel eens geprobeerd? Ik heb wel eens gehoord dat daar andere hormonen in zitten.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
woensdag 17 juni 2009 om 00:17
Ja, alles via de huisarts, maar die is ook een beetje laks. Die roept ook al gauw dat je soms maar zin moet maken. Prikpil nog niet geprobeerd, maar we maken er ook niet helemaal een pillencocktail van, ze moet ook haar lichaam de kans geven te herstellen. Je bent zo een half jaar verder voor je helemaal bent ingesteld.
Eigenlijk is gewoon de praktische vraag wel: Zou het mogelijk zijn alleen de nadelen te onderdrukken? Iemand een idee? Ik heb het idee dat het parallel loopt en daarom niet op te lossen: Pijn weg > zin weg en zin terug > pijn terug
woensdag 17 juni 2009 om 00:22
http://www.google.nl/sear ... struaties+&meta=&aq=f&oq=
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
