Seks
alle pijlers
Kiezen voor zekerheid of onzekere toekomst?
donderdag 5 juli 2012 om 23:16
Hey, ik ben nieuw hier. ik probeer morgen mijn verhaal te plaatsten, is nogal lang.
Ik hoop hier een beetje steun en raad te vinden want ik ben ten einde raad.
Heb een minnaar maar moet beslissen voor wie ik ga.
Dit moet van mijzelf want ik ben het liegen en bedriegen meer dan moe.
Maar nu slaat de twijfel toe: Wat voel ik juist na een jaar?
Is het lust, de spanning, of zie ik hem echt zo graag en wil ik er voor gaan.Kies ik voor mijn zeker leventje of kies ik voor een onzekere toekomst?
Wie heeft de stap ooit gezet en had deze vragen ook.
sorry, heb soms het gevoel dat ik gek word van het piekeren.
Morgen in ieder geval mijn gans verhaal
Ik hoop hier een beetje steun en raad te vinden want ik ben ten einde raad.
Heb een minnaar maar moet beslissen voor wie ik ga.
Dit moet van mijzelf want ik ben het liegen en bedriegen meer dan moe.
Maar nu slaat de twijfel toe: Wat voel ik juist na een jaar?
Is het lust, de spanning, of zie ik hem echt zo graag en wil ik er voor gaan.Kies ik voor mijn zeker leventje of kies ik voor een onzekere toekomst?
Wie heeft de stap ooit gezet en had deze vragen ook.
sorry, heb soms het gevoel dat ik gek word van het piekeren.
Morgen in ieder geval mijn gans verhaal
vrijdag 6 juli 2012 om 11:02
Sorry, het was gisteren te laat om mijn verhaal nog te vertellen.
Zal het zo kort mogelijk houden
Ik ben 19 jaar getrouwd, drie kids,sta op het punt een eigen zaak te beginnen.
Een jaar geleden verliefd geworen op een gescheiden man met twee kids.
We wonen 150km van elkaar. Daar hij alleen is rij ik er steeds naartoe.Ik moet telkens een groot verhaal verzinnen hier thuis om er te geraken(cursussen,oude vriendinnen die plots met me willen gaan eten,...)
Hoe ik het hier voor mekaar gekregen heb weet ik niet, zelfs al weekend weggeweest.
Na een jaar begint dit erg te wegen op mij. Ben het liegen moe, Ik wil niet dat het uitkomt door een stomme fout die ik gemaakt heb maar ik wil het zelf vertellen.
Vorige week naar een festival geweest, vriend was daar ook... Twee dagen later krijg ik sms dat wij op een site staan al zoenend.Naar de redactie gebeld en die hebben de foto verwijderd.
Dit kan zo niet langer, op een dag word ik betrapt en dat is veel erger.
Ik wil dus een keuze maken maar dit is niet zo gemakkelijk:
1 Ik ben opgegroeid in een familie die allemaal gelovig zijn, een geloof waar je, eenmaal erin zit er niet zomaar uitgeraakt. Ik ben getrouwd met een man die dezelfde relegie heeft.
Als ik besluit mijn man te verlaten dan zal de geloofsgemeenschap mij ook uitsluiten. Dit wil zeggen, dat ik totaal geen contact meer mag en kan hebben met mijn familie, al mijn vrienden(want die zijn ook in dat geloof) dus dat ik eigenlijk er alleen voor sta.
wie heb ik dan? Mijn vriend waar ik voor gekozen heb, en twee vrienden die niet dat geloof delen.
Het geloof is me met de paplepel ingegeven en heeft me geleerd dat als je niet doet wat er van God wordt verlangd ik zal sterven(sorry sommige zullen die ongelooflijk belachelijk vinden) maar ik heb nachten dat ik niet kan slapen van de angsten. Je moet weten dat ik al van kleinsaf dit geleerd heb.
Ik wil al jaren uit dat geloof maar dan verlies ik ook alles en iedereen.
Ik ben destijds getrouwd met iemand van zelfde geloof omdat dat moest.
Ik heb van mijn man gehouden, ergens nu ook,hij is de vader van mijn kinderen, maar we hebben een broer/zus verhouding.
Van passie is geen sprake.
Het volgende probleem is dat ik binnen een paar maanden een zaak begin. Mijn man doet de werken. Ik vind het van mezelf héél laag dat ik hem eerst al het werk laat doen en daarna hem de deur zou wijzen. Daarom wil ik nu beslissen.
en dan het probleem met de minnaar; We wonen 150km van elkaar, beiden kids. Mijn jongste is 9 , die heeft me nog hard nodig.zijn kids ook 7 en 9 . Hij heeft co ouderschap dus hij moet daar blijven wonen, ik hier bij mijn kids.
Ik zie hem doodgraag, wil hem liefst elke dag rond mij dus vraag ik me ook af of een lat relatie iets voor mij is.
Sorry, misschien lijkt mijn verhaal verwarrend...maar mijn hoofd is momenteel ook één chaos.
Zal het zo kort mogelijk houden
Ik ben 19 jaar getrouwd, drie kids,sta op het punt een eigen zaak te beginnen.
Een jaar geleden verliefd geworen op een gescheiden man met twee kids.
We wonen 150km van elkaar. Daar hij alleen is rij ik er steeds naartoe.Ik moet telkens een groot verhaal verzinnen hier thuis om er te geraken(cursussen,oude vriendinnen die plots met me willen gaan eten,...)
Hoe ik het hier voor mekaar gekregen heb weet ik niet, zelfs al weekend weggeweest.
Na een jaar begint dit erg te wegen op mij. Ben het liegen moe, Ik wil niet dat het uitkomt door een stomme fout die ik gemaakt heb maar ik wil het zelf vertellen.
Vorige week naar een festival geweest, vriend was daar ook... Twee dagen later krijg ik sms dat wij op een site staan al zoenend.Naar de redactie gebeld en die hebben de foto verwijderd.
Dit kan zo niet langer, op een dag word ik betrapt en dat is veel erger.
Ik wil dus een keuze maken maar dit is niet zo gemakkelijk:
1 Ik ben opgegroeid in een familie die allemaal gelovig zijn, een geloof waar je, eenmaal erin zit er niet zomaar uitgeraakt. Ik ben getrouwd met een man die dezelfde relegie heeft.
Als ik besluit mijn man te verlaten dan zal de geloofsgemeenschap mij ook uitsluiten. Dit wil zeggen, dat ik totaal geen contact meer mag en kan hebben met mijn familie, al mijn vrienden(want die zijn ook in dat geloof) dus dat ik eigenlijk er alleen voor sta.
wie heb ik dan? Mijn vriend waar ik voor gekozen heb, en twee vrienden die niet dat geloof delen.
Het geloof is me met de paplepel ingegeven en heeft me geleerd dat als je niet doet wat er van God wordt verlangd ik zal sterven(sorry sommige zullen die ongelooflijk belachelijk vinden) maar ik heb nachten dat ik niet kan slapen van de angsten. Je moet weten dat ik al van kleinsaf dit geleerd heb.
Ik wil al jaren uit dat geloof maar dan verlies ik ook alles en iedereen.
Ik ben destijds getrouwd met iemand van zelfde geloof omdat dat moest.
Ik heb van mijn man gehouden, ergens nu ook,hij is de vader van mijn kinderen, maar we hebben een broer/zus verhouding.
Van passie is geen sprake.
Het volgende probleem is dat ik binnen een paar maanden een zaak begin. Mijn man doet de werken. Ik vind het van mezelf héél laag dat ik hem eerst al het werk laat doen en daarna hem de deur zou wijzen. Daarom wil ik nu beslissen.
en dan het probleem met de minnaar; We wonen 150km van elkaar, beiden kids. Mijn jongste is 9 , die heeft me nog hard nodig.zijn kids ook 7 en 9 . Hij heeft co ouderschap dus hij moet daar blijven wonen, ik hier bij mijn kids.
Ik zie hem doodgraag, wil hem liefst elke dag rond mij dus vraag ik me ook af of een lat relatie iets voor mij is.
Sorry, misschien lijkt mijn verhaal verwarrend...maar mijn hoofd is momenteel ook één chaos.
vrijdag 6 juli 2012 om 11:07
Een geloofsgemeenschap die je buitensluit om keuzes die niet overeenkomen met hun denkwijzen kan je beter kwijt zijn dan rijk. Maar ik riek wel heel veel opgevoerde excuses om je keuzes te rechtvaardigen.
Je hoeft niet bij je man te blijven, maar je hoeft hem ook niet te belazeeren. Als je weg wil uit deze situatie, doe dat dan.
Ik waarschuw je wel. Passie is 1 ding, en dat is iets wat vaak aangewakkerd wordt door verboden gevoelens etc. Op het moment dat je echt voor die ander gaat kiezen, zal je zien dat inderdaad het gras groener LEEK, maar je ook weer een normaal leven terug krijgt met een stuk minder spanning. Nou ja, je krijgt wel de spanning van een samengesteld gezin met jouw kinderen die eigenlijk alles kwijt raken.
Als ik jou was zou ik eerst eens van alles loskoppelen.
Je hoeft niet bij je man te blijven, maar je hoeft hem ook niet te belazeeren. Als je weg wil uit deze situatie, doe dat dan.
Ik waarschuw je wel. Passie is 1 ding, en dat is iets wat vaak aangewakkerd wordt door verboden gevoelens etc. Op het moment dat je echt voor die ander gaat kiezen, zal je zien dat inderdaad het gras groener LEEK, maar je ook weer een normaal leven terug krijgt met een stuk minder spanning. Nou ja, je krijgt wel de spanning van een samengesteld gezin met jouw kinderen die eigenlijk alles kwijt raken.
Als ik jou was zou ik eerst eens van alles loskoppelen.
vrijdag 6 juli 2012 om 11:12
Rozenstruikje; Dat is wat ik ook al overdacht heb.Dat de passie deels komt omdat het spannend en verboden is.
Ik besef héél goed dat uiteindelijk het gras niet groener aan de overkant is.Maar ik hou van die man. Het is niet enkel de seks en de spanning.
Als ik bij hem ben, doe ik klusjes voor hem, ik was en ik kook.
Mocht het dus enkel voor de passie zijn, zou ik toch ook niet de gewonen dingen doen?
Ik besef héél goed dat uiteindelijk het gras niet groener aan de overkant is.Maar ik hou van die man. Het is niet enkel de seks en de spanning.
Als ik bij hem ben, doe ik klusjes voor hem, ik was en ik kook.
Mocht het dus enkel voor de passie zijn, zou ik toch ook niet de gewonen dingen doen?
vrijdag 6 juli 2012 om 11:22
@knijn het ene verhaal staat los van het andere verhaal, w.b. je geloof, en dat je daar al eerder uit zou willen stappen, ik kan je daar geen adviezen over geven. ik vind dit probleem los staan van het hebben van een minnaar/affaire, maar ik begrijp dat de situatie met het hebben van een minnaar door je geloof er niet gemakkelijker op maakt, als het al gemakkelijk is, het hebben van een minnaar/affaire.
Ik kan je niet adviseren wat je moet doen. Ik heb voor nu één advies voor je, ga naar de bibliotheek of boekwinkel en leen of koop het boek: Verliefd op een ander. geschreven door M. Kirshenbaum. In dit boek komen meerdere vormen van het hebben van een minnaar naar voren, jouw vorm staat er ongetwijfeld tussen, het is een boek waar ik zelf heel veel aan gehad heb, ik heb het meerdere keren gelezen, en het heeft voor mij een hoop helder gemaakt.
hier een link naar een deel van de inhoud van dit boek:
verliefd op een ander
Ik kan je niet adviseren wat je moet doen. Ik heb voor nu één advies voor je, ga naar de bibliotheek of boekwinkel en leen of koop het boek: Verliefd op een ander. geschreven door M. Kirshenbaum. In dit boek komen meerdere vormen van het hebben van een minnaar naar voren, jouw vorm staat er ongetwijfeld tussen, het is een boek waar ik zelf heel veel aan gehad heb, ik heb het meerdere keren gelezen, en het heeft voor mij een hoop helder gemaakt.
hier een link naar een deel van de inhoud van dit boek:
verliefd op een ander
vrijdag 6 juli 2012 om 11:31
Je pakt het wel héél dom aan; wie gaat er nu de was doen voor haar minnaar? Dan hoor je toch hele dagen in bed te liggen met aardbeien en champoepel en de Ware Liefde te bedrijven?
Als je dan toch vreemd gaat, doe het dan tenminste goed.
Als je dan toch vreemd gaat, doe het dan tenminste goed.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 6 juli 2012 om 11:36
Knijn, ik snap waar je mee zit. Ik heb het zelf ook meegemaakt en ben mijn hart gevolgd. Ik heb de keus gemaakt om bij mijn man weg te gaan. Binnenkort ga ik samen met mijn kids bij mijn vriend wonen.
Alle financiele zekerheden (groot huis, goed inkomen, 2 auto's voor de deur) heb ik achter me gelaten. Ik moet mijn huis binnenkort met onderwaarde verkopen, waardoor ik in de schulden kom. Maar geloof me, ik zou t zo weer doen!
Als je de ware liefde ontmoet, wordt al het materiele minder belangrijk. Ik heb geleerd dat het in dit leven maar om 1 ding draait en dat is: liefde. Het klinkt cliche, maar is oh zo waar.
Misschien heb je aan mijn verhaal niet zo heel veel, maar ik wil je toch meegeven: volg je gevoel! Ik weet nu dat ik dat in het verleden niet altijd gedaan heb, waardoor ik wel eens verkeerde keuzes heb gemaakt.
Sterkte met alles!
Alle financiele zekerheden (groot huis, goed inkomen, 2 auto's voor de deur) heb ik achter me gelaten. Ik moet mijn huis binnenkort met onderwaarde verkopen, waardoor ik in de schulden kom. Maar geloof me, ik zou t zo weer doen!
Als je de ware liefde ontmoet, wordt al het materiele minder belangrijk. Ik heb geleerd dat het in dit leven maar om 1 ding draait en dat is: liefde. Het klinkt cliche, maar is oh zo waar.
Misschien heb je aan mijn verhaal niet zo heel veel, maar ik wil je toch meegeven: volg je gevoel! Ik weet nu dat ik dat in het verleden niet altijd gedaan heb, waardoor ik wel eens verkeerde keuzes heb gemaakt.
Sterkte met alles!
vrijdag 6 juli 2012 om 11:45
TO heeft nogal een achtergrond dat alles voor haar bepaald werd en alles haar overkomt. Het zou haar nu toch niet weer overkomen sloofje te zijn van een nieuwe man en zijn kinderen?
Gosupermodel, zouden je kinderen het ook zo weer overdoen? Ineens met een nieuwe man in huis moeten wonen, weg bij papa? In de schulden? Soms heb ik het gevoel dat verliefdheid enorm blind maakt en anderen maar de consequenties moeten dragen.
Gosupermodel, zouden je kinderen het ook zo weer overdoen? Ineens met een nieuwe man in huis moeten wonen, weg bij papa? In de schulden? Soms heb ik het gevoel dat verliefdheid enorm blind maakt en anderen maar de consequenties moeten dragen.
vrijdag 6 juli 2012 om 11:51
vrijdag 6 juli 2012 om 11:55
Rozenstruikje, ja, mijn kinderen zouden het ook zo weer overdoen. Mijn kinderen hebben een vader, die helaas niet meer naar ze omkijkt. Mijn 16-jarige dochter heeft al een half jaar niets van haar vader gehoord. Haar vader belt, smst of mailt haar nooit, laat nooit wat van zich horen. Hoe kan een vader zich zo gedragen?
Ik heb ervaren dat een scheiding het slechtste in mensen naar boven haalt. Ik zit inmiddels in een vechtscheiding en verlang naar rust samen met mijn vriend en kinderen. Sorry, even offtopic, maar ik wil t toch even kwijt.
Een scheiding betekent voor kinderen niet per definitie dat met de nieuwe situatie slechter af zijn. Ik besef steeds meer dat ik de juiste keus heb gemaakt en met mijn man niet oud had willen worden. Mijn kinderen ervaren elke dag de liefde tussen mij en mijn vriend en niet meer de spanning tussen mij en mijn man. Hoe goed je ook probeert die spanning bij je kinderen weg te houden, ze voelen het toch.
Deze verliefdheid heeft mij niet blind gemaakt, doch heeft mijn ogen geopend! Mijn vriend en ik zijn al 2 jaar samen, de verliefdheid is er met vlagen nog steeds en is inmiddels overgegaan in een intens houden-van.
Ik heb ervaren dat een scheiding het slechtste in mensen naar boven haalt. Ik zit inmiddels in een vechtscheiding en verlang naar rust samen met mijn vriend en kinderen. Sorry, even offtopic, maar ik wil t toch even kwijt.
Een scheiding betekent voor kinderen niet per definitie dat met de nieuwe situatie slechter af zijn. Ik besef steeds meer dat ik de juiste keus heb gemaakt en met mijn man niet oud had willen worden. Mijn kinderen ervaren elke dag de liefde tussen mij en mijn vriend en niet meer de spanning tussen mij en mijn man. Hoe goed je ook probeert die spanning bij je kinderen weg te houden, ze voelen het toch.
Deze verliefdheid heeft mij niet blind gemaakt, doch heeft mijn ogen geopend! Mijn vriend en ik zijn al 2 jaar samen, de verliefdheid is er met vlagen nog steeds en is inmiddels overgegaan in een intens houden-van.
