Laag libido partner, hoe ga ik daarmee om?
zondag 17 maart 2013 om 19:15
Hallo allemaal,
Hier is iedereen welkom om te praten over het (langdurig) lage of afwezige libido van je partner.
Dit probleem kan een groot issue zijn binnen de relatie.
Waar loop je tegenaan? Hoe ga je ermee om? Wil je ervaringen delen, van je af huilen of even lekker "zeuren"?
Schrijf het hier van je af!
Dit topic is een vervolg op Depressief door laag libido vriend
Dat topic heeft inmiddels de 3000 postings bereikt.
Er valt blijkbaar zoveel over te schrijven dat dit deel niet specifiek over één persoon gaat, maar over iedereen die hier tegenaan loopt.
Voor iedereen die het eerste topic nog niet heeft gelezen:
Ik heb zelf niet meer met het probleem te maken, maar schrijf hier wel mee om mijn ervaringen te delen. Er is behoefte aan een deel twee, dus bij deze heb ik deze geopend.
Hier is iedereen welkom om te praten over het (langdurig) lage of afwezige libido van je partner.
Dit probleem kan een groot issue zijn binnen de relatie.
Waar loop je tegenaan? Hoe ga je ermee om? Wil je ervaringen delen, van je af huilen of even lekker "zeuren"?
Schrijf het hier van je af!
Dit topic is een vervolg op Depressief door laag libido vriend
Dat topic heeft inmiddels de 3000 postings bereikt.
Er valt blijkbaar zoveel over te schrijven dat dit deel niet specifiek over één persoon gaat, maar over iedereen die hier tegenaan loopt.
Voor iedereen die het eerste topic nog niet heeft gelezen:
Ik heb zelf niet meer met het probleem te maken, maar schrijf hier wel mee om mijn ervaringen te delen. Er is behoefte aan een deel twee, dus bij deze heb ik deze geopend.

zondag 15 maart 2015 om 21:45
Als je het er sámen over eens bent dat je gewoon geen seks meer hebt dan is het prima toch?
Ik lees hier andere verhalen, namelijk dat de ene wel seks wil en de andere niet. Dan gaat er dus iets mis. Het is niet eerlijk als degene die wel zin heeft zich er maar bij neer moet leggen, dat snap je toch wel?
En als ik voor mezelf spreek... jij bent meer dan 30 jaar ouder dan ik. Dus jouw argument dat het met leeftijd te maken heeft gaat bij mij niet op!
vrijdag 3 april 2015 om 09:14
Hoi allen,
Ik zie dat er al een tijdje niet meer geschreven is hier, hoop dat ik toch mijn "probleem" hier neer mag leggen...
Heb twee jaar een relatie en we gaan binnenkort trouwen. Toen we elkaar leerden kennen was de seks heel erg leuk en deden we het vaak. Soms wel drie keer per dag :-)
Sinds we samenwonen is de frequentie heel wisselend. Soms een paar keer per week en soms maar een keer per week.
Sinds een paar maanden heb ik ernstige rugklachten wat de seks een stuk moeilijker maakt. Hij wil me geen pijn doen en is dus heel voorzichtig en neemt dus ook geen initiatief meer. Ik wil echter nog wel heel graag, maar nu voelt het alsof ik hem steeds moet 'overhalen'. Doggystyle is favoriet maar momenteel erg pijnlijk en dus beter om niet te doen, maar er zijn genoeg standjes die wel gewoon kunnen.
Zodra hij me aanraakt wordt ik al opgewonden en ben ik vervolgens erg verdrietig als er vervolgens niks gebeurd. Vorige week hadden we weer eens heerlijke seks en was ik eindelijk weer eens klaargekomen, maar hij kon 'm niet stijf krijgen en houden. Dat maakte me erg onzeker en verdrietig.
Door de medicijnen die ik gebruik ben ik erg emotioneel en vind ik het moeilijk om erover te praten. Het zit me best dwars en ik wil niet gaan huilen. Zijn er mensen die dit herkennen en misschien tips hebben?
Ik zie dat er al een tijdje niet meer geschreven is hier, hoop dat ik toch mijn "probleem" hier neer mag leggen...
Heb twee jaar een relatie en we gaan binnenkort trouwen. Toen we elkaar leerden kennen was de seks heel erg leuk en deden we het vaak. Soms wel drie keer per dag :-)
Sinds we samenwonen is de frequentie heel wisselend. Soms een paar keer per week en soms maar een keer per week.
Sinds een paar maanden heb ik ernstige rugklachten wat de seks een stuk moeilijker maakt. Hij wil me geen pijn doen en is dus heel voorzichtig en neemt dus ook geen initiatief meer. Ik wil echter nog wel heel graag, maar nu voelt het alsof ik hem steeds moet 'overhalen'. Doggystyle is favoriet maar momenteel erg pijnlijk en dus beter om niet te doen, maar er zijn genoeg standjes die wel gewoon kunnen.
Zodra hij me aanraakt wordt ik al opgewonden en ben ik vervolgens erg verdrietig als er vervolgens niks gebeurd. Vorige week hadden we weer eens heerlijke seks en was ik eindelijk weer eens klaargekomen, maar hij kon 'm niet stijf krijgen en houden. Dat maakte me erg onzeker en verdrietig.
Door de medicijnen die ik gebruik ben ik erg emotioneel en vind ik het moeilijk om erover te praten. Het zit me best dwars en ik wil niet gaan huilen. Zijn er mensen die dit herkennen en misschien tips hebben?
vrijdag 3 april 2015 om 12:09
vrijdag 3 april 2015 om 12:59
We maken er soms wel grapjes over, maar praten er niet echt serieus over.
Toen ik mijn bericht vanmorgen typte had ik al besloten dat ik wel het gesprek met hem aan moet gaan. Normaal praten we ook overal over, dus waarom over dit niet.
Maar wat is een goed moment? Als we in bed liggen, of juist op een heel ander moment?
Toen ik mijn bericht vanmorgen typte had ik al besloten dat ik wel het gesprek met hem aan moet gaan. Normaal praten we ook overal over, dus waarom over dit niet.
Maar wat is een goed moment? Als we in bed liggen, of juist op een heel ander moment?
vrijdag 3 april 2015 om 13:01
Voor vele zit de kneep in afwisseling en passie. Elke keer aftrekken "om je partner te helpen" zou het voor mij niet worden. Voor mijn partner ook niet. "Hem blij maken" klinkt als een gunst, een liefdadigheid die je voor de relatie moet opbrengen. Op die manier hoeft het voor velen niet. Ja, het is seks en ja je komt klaar. Maar voor de meeste hier houdt seks toch wel wat meer in dan een verplicht standaard riedeltje.
Het is in mijn ogen een schijn-intimiteit, omdat er in dit afgebakende geheel weinig plek is voor passie en spontane acties. Er wordt in ieder geval door één van twee sterk ingeleverd om de ander de grenzen te kunnen laten behouden. Wie houdt wie dan blij? En wat blijft er over van je intimiteit als alles al zo op de auto-cue staat?
In jouw geval is ligt het moeilijker vanwege je verleden. Daar vinden jij en partner samen een weg in blijkbaar. Daar oordeel ik verder niet over.
Maar zoals je kunt lezen geldt dit verleden voor de meeste niet en zitten de meeste schrijvers hier opgezadeld met een dood paard. En dan is een beetje trekken en een beetje vingerwerk "om de ander te helpen" niet genoeg als je van stomende, stampende seks houdt.
vrijdag 3 april 2015 om 14:08

vrijdag 3 april 2015 om 20:13
vrijdag 3 april 2015 om 20:24
Waar zeg ik dat? Ik weet niet hoe jij door het leven gaat, maar ik heb geleerd dat je mensen niet kunnen veranderen als ze niet willen veranderen. Dus dan moet je voor jezelf beslissen of je er mee kunt leven. Net als met alle andere keuzes in het leven: wel of geen kinderen, fulltime of parttime, koop of huur....
I have a killerbody too. If I sit on your face long enough, you'll die.

zaterdag 4 april 2015 om 10:25
Holy crap on a cracker... nooit gedacht dat "wel of geen kinderen" net zo'n makkelijke keuze was als "koop of huur".
Dit kun je serieus toch niet met elkaar vergelijken? Geen van die drie voorbeelden in je lijstje kan je met de ander vergelijken. Ook niet met een keuze of je in een seksloze relatie blijft of weggaat.
Daar waar het gaat om liefde, verbondenheid, beloftes die je elkaar misschien gedaan hebt, andere levens die aan de jouwe verbonden zijn, dat is niet zomaar een keuze. Dan juist kan je heel veel steun hebben aan een forum als dit. Het feit dat je dit allemaal op dezelfde hoop gooit als kiezen voor een fulltime of parttime baan komt op mij over alsof je zelf nog nooit voor een van deze keuzes in je leven hebt gestaan.
Laat mensen hier "klagen" en stoom afblazen als het ze helpt om hun gedachten weer een beetje te ordenen en een begripvol, luisterend oor.. ehh, oog te ervaren.
zaterdag 4 april 2015 om 12:09
Dat is een aanname: ik was al heel jong weduwe, jaren later getrouwd, ex ging vreemd, dat pik ik niet dus gescheiden. Misschien kan ik heel snel keuzes maken, ik ben er snel uit. Daar hoef ik niet lang over ne te denken. Tuurlijk mag je steen en been klagen, maar at some point moet je toch de balans opmaken en een beslissing nemen.
I have a killerbody too. If I sit on your face long enough, you'll die.

zaterdag 4 april 2015 om 14:00
Tussen al het gekissebis door.... Hier reactie op mijn eigen post
Gisteren het gesprek aan gegaan met mijn vriend. Hij nam inderdaad geen initiatief meer omdat hij mij geen pijn wilde doen. Uitgelegd dat ik het wel heel erg mis en dat begreep hij goed gelukkig.
We hebben nu afgesproken dat hij weer gewoon (net als ik uiteraard) initiatief kan nemen en dat ik het zelf aangeef als het teveel pijn doet.
Ik ben blij dat ik het aangekaart heb, bedankt voor de adviezen hier!
Gisteren het gesprek aan gegaan met mijn vriend. Hij nam inderdaad geen initiatief meer omdat hij mij geen pijn wilde doen. Uitgelegd dat ik het wel heel erg mis en dat begreep hij goed gelukkig.
We hebben nu afgesproken dat hij weer gewoon (net als ik uiteraard) initiatief kan nemen en dat ik het zelf aangeef als het teveel pijn doet.
Ik ben blij dat ik het aangekaart heb, bedankt voor de adviezen hier!
