Minnaartopic, deel 21.

woensdag 31 juli 2013 om 15:24
Al 20 delen schrijven we over onze minnaars en alle heftige gevoelens die meespelen of juist niet. Hier mogen we schoftig genieten, mijmeren, zeuren over wel of geen contact en aftellen tot de volgende date.
Met andere woorden:
Kan jij een minnaar hebben zonder verliefd op hem te worden? Blijf jij met het grootste gemak hangen in het verlust stadium of liggen heftige gevoelens constant op de loer?
Dit topic is voornamelijk voor gelijkgestemden maar natuurlijk mag iedereen zich in de discussie mengen. Dit kan trouwens ook op een ander topic genaamd: "vind jij een SV ook zo vervelend?"
Kanttekening van mij: Ik zie graag dat de (vaste) schrijvers een avatar naast hun nick plakken. Zo houden we iedereen goed uit elkaar en blijven we lekker kleurrijk!
Met andere woorden:
Kan jij een minnaar hebben zonder verliefd op hem te worden? Blijf jij met het grootste gemak hangen in het verlust stadium of liggen heftige gevoelens constant op de loer?
Dit topic is voornamelijk voor gelijkgestemden maar natuurlijk mag iedereen zich in de discussie mengen. Dit kan trouwens ook op een ander topic genaamd: "vind jij een SV ook zo vervelend?"
Kanttekening van mij: Ik zie graag dat de (vaste) schrijvers een avatar naast hun nick plakken. Zo houden we iedereen goed uit elkaar en blijven we lekker kleurrijk!
dinsdag 20 augustus 2013 om 09:48
Ik ben ook zeker niet goed bezig, en besef heel goed dat het behoorlijk lastig is om een goede nr 1 relatie weer te gaan krijgen als ik met heel mn hoofd alleen maar bij nr 2 zit..
Vandaar dat ik ook nog meer twijfel aan mn nr 1.
Open relatie is voor mij ook niet iets waar ik voor open sta, niet omdat ik niet wil dat mn man dan ook een ander bij zou kunnen. Maar omdat dit alles geheel tegen mijn gevoel van logica in staat. Hoe dom het ook klinkt, maar ik geloof echt in monogamie..
Alleen mis ik zoveel in mn huidige nr 1 dat ik me in een nr 2 heb gestort.. En nu weet ik niet welke kant ik op moet gaan met mn leven.
Had nooit gedacht een quarter life crisis te krijgen :D
Vandaar dat ik ook nog meer twijfel aan mn nr 1.
Open relatie is voor mij ook niet iets waar ik voor open sta, niet omdat ik niet wil dat mn man dan ook een ander bij zou kunnen. Maar omdat dit alles geheel tegen mijn gevoel van logica in staat. Hoe dom het ook klinkt, maar ik geloof echt in monogamie..
Alleen mis ik zoveel in mn huidige nr 1 dat ik me in een nr 2 heb gestort.. En nu weet ik niet welke kant ik op moet gaan met mn leven.
Had nooit gedacht een quarter life crisis te krijgen :D


dinsdag 20 augustus 2013 om 10:50
Ik vind het nogal een verschil of je niet happy in je relatie bent en alleen een partner verlaat of dat je kinderen hebt. Du moment dat je kinderen op de wereld hebt gezet, vind ik dat jezelf goed voelen opeens niet meer het aller aller belangrijkste is. Natuurlijk moet je je goed voelen, maar staat jouw hedonistisch geluk (geile seks, lekker verliefd zijn) boven dat van je kinderen? Huisgenoot zijn klinkt mij nog niet zo heel slecht in de oren. Natuurlijk, het is niet optimaal. Maar een gebroken gezin klinkt erger. Ik ben maar een verre buitenstaander en ik weet geen zak van je relatie. Maar voordat je het leven van je kinderen overhoop haalt, val eerst eens van die roze wolk af en ga met je hoofd denken. En bedenk dat of je écht zo ongelukkig bent of dat die roze bril daar misschien ook nog van invloed op is.

dinsdag 20 augustus 2013 om 10:57
Nee, het is nu het 'onderwerp wat niet meer genoemd wordt' -onderwerp geworden. Tuurlijk vind mijn lief het wel jammer dat hij geen aandacht en geile seks meer krijgt. Maar meer dan dat was het voor hem ook niet. Zoals hij zegt: thuis heeft hij al goede seks, voor hem was het slechts een andere kut. Ik ben al de sloerie die hij zocht, of de knuffelberin. (zo, da's stom om over jezelf te typen

dinsdag 20 augustus 2013 om 10:59
Nee, dat snap ik, dat je hem ontspanning en plezier wilde bieden. Maar vragen of hij iets verzint om er vervolgens teleurgesteld van te worden omdat hij met niks komt... Te hoge verwachtingen zoals je zelf ook al zegt.
Maar misschien is het de woordkeus dat me triggert. Breekijzers, oesters openbreken, op z'n donder geven voor mailtjes die hij schrijft. Ik weet niet... Niet helemaal de juiste mindset bij iemand die zo volledig aan de grond zit lijkt mij...

dinsdag 20 augustus 2013 om 11:01

dinsdag 20 augustus 2013 om 11:05
En welk moment is dat precies? Dat je op een ochtend wakker wordt en je opeens toch weer sta-pel verliefd bent op je man en je je minnaar totaal vergeten bent? Of dat je man opeens dood neervalt/opbiecht dat hij zelf ook allang een relatie heeft en bij je weggaat zodat je geen keuze meer hoeft te maken?
Wake up boefje. Zo'n moment gaat er natuurlijk nooit komen. Je ben met iets begonnen waarvan je zelf ook wel weet dat het op z'n zachtst gezegd niet zo handig was. Neem eens een paar hele grote passen naar achteren en vraag jezelf eens heel eerlijk waar je nu eigenlijk mee bezig bent. En of die geweldige minnaar ook nog zo geweldig is als hij elke nacht naast je ligt te snurken en jij zijn huis staat schoon te maken. Think.

dinsdag 20 augustus 2013 om 11:12
dinsdag 20 augustus 2013 om 12:32
Twee redenen waarom je vreemd kan gaan (lees: een lange(re) affaire kunt hebben):
1) Omdat er in de relatie met nr1 iets mis gaat, iets ontbreekt of iets anders is waardoor je voelt "dit is niet de man/vrouw met wie ik oud ga worden". In dat geval is de nr2 een vlucht, het verleggen van je focus, een smoes. Waardoor je of niet aan je relatie met nr1 hoeft te werken, of geen knoop hoeft door te hakken om uit elkaar te gaan.
2) Omdat de nr2 je zulke mindblowing seks geeft waardoor je het ziet als ontspanningsmoment, me-dag, vergelijkbaar met quality-me-myself-and-I-time als je naar de sauna gaat of een massage boekt. Lijfelijk knetterverliefd op je nr2, maar that's it.
En uiteraard alle smaken en varianten die hiertussen zitten... Welke reden dan ook: het hebben van een nr2 zonder toestemming is fout. Ik lees uit je verhaal dat je in situatie 1 zit. Aan jou de afweging of je met de stress en het schuldgevoel dat hier ongetwijfeld mee gepaard gaat, kunt en wilt leven.

dinsdag 20 augustus 2013 om 14:09
Weet helaas precies wat je bedoeld Boefje... situatie is hier bijna identiek.
Veel gemis in nr 1, daardoor opengestaan voor nr 2. Heel veel contact en inmiddels diverse dates met nr 2 verder en die relatie verdiept zich in snel tempo naar een onvoorstelbaar niveau.
Inmiddels weet mn nr 1 nog steeds van niets, tenmisnte hij laat niets blijken. Kan me niet voorstellen dat hij nog steeds onwetend en 100% happy is in deze relatie. Praten met hem is heel moeilijk, staat hij nauwelijks voor open.
Ook hier zal iets moeten veranderen en als ik eerlijk ben weet ik wel wat. Het is niet meer de vraag of, maar meer de vragen hoe en wanneer die nu door mijn hoofd spelen.
Ik kan je dan ook als enig tip meegeven om te proberen voor jezelf duidelijk te krijgen of je nr 1-relatie het je nog waard is om energie in te steken. Zo ja, laat dan je nr 2 los, zo niet, ga dan ook nadenken over het hoe en wanneer.
dinsdag 20 augustus 2013 om 14:51
Volgens Roos Vonk werd het uiten van emoties ooit gezien als onvolwassen en primitief. Volwassenheid en beschaving betekende: jezelf beheersen en je verstand volgen. Vandaag de dag kijken we daar heel anders tegenaan. "Je moet je gevoel volgen" en "Je moet het uiten", zeggen we. Dat heeft misschien iets te maken met onze enorme hang naar authenticiteit. We hebben de indruk dat iemand 'echt' is als ie z'n emoties toont. Emoties zijn een directe, ongecensureerde uiting van wat daarbinnen gebeurt. Hét kenmerk van emoties is dat ze leiden tot blikvernauwing. Als je jezelf niet oefent in beheersing - eerst tot 10 tellen of desnoods tot 1000- ontneem je jezelf de kans te leren uitzoomen en zaken van meer kanten te bekijken. De weerstand dat "jezelf inhouden"; leidt tot zielloze rationaliteit is volstrekt onterecht. Juist vanuit het hart - je waarden, bestemming, dat waar je in gelooft- heb je die ruimere blik nodig, waarin ruimte is voor de belangen van anderen en voor je eigen belangen op langere termijn. Als je in de emotie schiet mis je die ruimte; dan is er alleen de dwingendheid van het kleine kind, de korte-termijn-visie van de primitieveling. Gooi de volgende keer nu eens niet meteen je emoties "eruit", maar hou ze even bij je en verdraag ze. Ja, dat is hard werk en vergt gezond verstand. Moet je eens opletten hoe je daarmee bij de ware, authentieke kern komt.
Tot zover mevr. Vonk.
Jij hebt ook een vlaamse vrijgezelle vent erbij toch? Ben je al bezig met concrete stappen zetten?
anoniem_161904 wijzigde dit bericht op 22-08-2013 07:50
Reden: typo eruit
Reden: typo eruit
% gewijzigd
dinsdag 20 augustus 2013 om 18:20
Hallo allemaal,
Ik heb al een tijdje mee zitten lezen hier en ik vind het interessant om te lezen hoe jullie in de verschillende situaties staan.
Ik heb zelf met mijn inmiddels exvriendin vaak gesproken/gefantaseerd hoe het zijn zijn een open relatie te hebben maar we hebben eigenlijk nooit echt de stap durven zetten.
Zoals ik al zei vind ik het interessant om te lezen hoe jullie hier instaan. Daarnaast lijkt het soms heel makkelijk te gaan om een nr 2 te vinden als ik de verhalen hier en daar lees. Gaat dit echt zo makkelijk (een toevallige ontmoeting bijvoorbeeld?) of gaat hier wel een soort zoektijd aan vooraf?
Ik heb al een tijdje mee zitten lezen hier en ik vind het interessant om te lezen hoe jullie in de verschillende situaties staan.
Ik heb zelf met mijn inmiddels exvriendin vaak gesproken/gefantaseerd hoe het zijn zijn een open relatie te hebben maar we hebben eigenlijk nooit echt de stap durven zetten.
Zoals ik al zei vind ik het interessant om te lezen hoe jullie hier instaan. Daarnaast lijkt het soms heel makkelijk te gaan om een nr 2 te vinden als ik de verhalen hier en daar lees. Gaat dit echt zo makkelijk (een toevallige ontmoeting bijvoorbeeld?) of gaat hier wel een soort zoektijd aan vooraf?
dinsdag 20 augustus 2013 om 18:33





