Slapende lust, liefde en seks, oorzaken/gevolgen.

De insteek van dit topic is een serieuze variant van het minnaartopic: filosoferen over oorzaken en gevolgen van desinteresse en sleur in de seks binnen je relatie. Accepteren, aan werken en/of een sv, welke oplossing ook. En waarom. En met respect voor ieders keuzes, oplossingen en overwegingen!



Dit topic is dus bedoeld voor mensen die hiermee te maken hebben,over twijfelen, zelf een minnaar/minnares hebben of op het punt staan vreemd te gaan. Of hun partner is vreemdgegaan of een (seks)relatie is begonnen met een ander. Of diegenen die hierin geinteresseerd zijn.



Niet bedoeld voor discussies en oordelen of het moreel verantwoord is om vreemd te gaan en niet voor andere veroordelende reacties. Daar zijn andere topics over.



Mogelijke gevolgen zijn dat je vroeg of laat op zoek gaat of bent gerold in gelijkgestemde seks buiten je relatie, wat kan uitgroeien tot meer gevoelens, worstelingen met verliefdheid/liefde/seks. En veel frustratie, verdriet, jezelf of elkaar tekort doen.



Ik heb gemerkt dat er genoeg mensen zijn die worstelen met dit soort vraagstukken en waarom ze dit gebeurd is, waarom ze hebben gekozen voor bijv vreemdgaan en daar niet makkelijk met familie en vrienden over kunnen praten.



Sommigen hebben behoefte hun ervaringen te delen, herkenning te vinden en te zien hoe anderen hiermee omgaan.



Waarschuwing vooraf: het zullen diepgaander en dus langere reacties zijn dan luchtige oneliners! Het is dus echt alleen bedoeld voor wie dat interessant vindt.

@Rooss: thanks!



(anders vervuil verveel ik mijn eigen topic met veeeeeeeeeels te lange offtopic verhalen)

@Abi: klinkt goed, meid! Houd je zenuwen in bedwang, hahaha, houd het leuk-spannend, laat eea maar gewoon eens op je af komen.. niet te eager nu eea dichtbij komt, he?Gewoon open mind en laten gaan zoals het gaat.

Veel plezier morgen!

@Mystic, heb je al een mailtje gestuurd.. heb je die niet ontvangen? Nee, tuurlijk niet erg!

Jee Abi: geniet ervan, meid, wat heerlijk voor je!

(niet te hard van stapel lopen, he?! Juist dat verlangen en die eerste fase kan zo leuk zijn om ff te rekken



*Heb zo een borrel, maar mijn haar is verpest (kleur) door andere kapper en durf zo niet.. kan het pas vd week laten aanpassen*

@All: bizar: al jaren oa interesse in dit onderwerp (maar eerder voornamelijk vanuit ervaring als de "andere kant" (als exnr1) en oorspronkelijk om te willen begrijpen hoe dit soort processen (bedoeld en onbedoeld) ontstaan en verlopen, oa om mijn eigen levenswendingen en mijn ex te begrijpen. En zelf ruimdenkender geworden op dit gebied, ook in staat me in die andere kant in te leven. De fascinatie is gebleven, ook omdat het op grote(re) schaal gebeurt om diverse redenen.



En natuurlijk maak ik als single ook kennis met dit fenomeen (ex-psv's die gebonden zijn) en staat "goed en kwaad" niet vast, al wil ik niet in eigen straatje praten zoals de wind waait.. er zijn diverse kanten en het ene belang tegenover het andere. Het "sprookje" (lang en gelukkig leven met exclusivieve rechten (en plichten?) op elkaars liefde en seks/intimiteit voor altijd als je voor elkaar kiest) blijkt wat gecompliceerder te liggen..



En waar die grenzen liggen is voor iedereen anders, omdat er geen overkoepelende autoriteit is die goed en slecht voorschrijft, we mogen het allemaal zelf bepalen.

Wat voor de 1 onschuldig is, kan voor de ander desastreus uitpakken en de levens van anderen (hele gezinnen) voorgoed beinvloeden.



Bizar of niet, nu maak ik zoiets dus zelf vanuit het niets mee, niet opgezocht. Toeval of niet, dat de hele wereld vol leuke singles en gescheiden mannen is volgens "tegenstanders" die dit zwaar zullen veroordelen als "fout" of niet, je wordt aangetrokken tot iemand of niet (dat is bij mij al vrij bijzonder) en dat gaat in 1e instantie buiten "gebonden of vrij" om. Of je er iets mee doet is vervolgens een ander verhaal.



Ergens heb ik een heel sterk gevoel dat dit een bedoeling heeft, een persoonlijke uitdaging, dat alles een reden heeft, alleen weet ik nog niet welke.. ik ben van huis uit voorzichtig, geen hedonist die (alleen) de kans op eigen genot/geluk nastreeft..

Intuitief (voor wat dat waard is) weet ik dat dit een kans kan zijn op bepaalde persoonlijke ontwikkeling (het gaat mij niet om genieten ten koste van anderen, liever niet zelfs).. dat ik iets (belangrijks?) ontloop als ik die uitdaging niet aanneem.



Zoals ik al velen voor mij heb horen zeggen: het voelt niet verkeerd, maar goed.. (mag dat een reden zijn? Eigen groei en ontwikkeling? Eigen invulling van goed en slecht, op gevoel?).



Op minnaartopic zeggen diverse mensen: niet denken maar in het diepe springen, gewoon doen, geniet van het leven. Haha, na al mijn bespiegelingen hier en op minnaartopic is het wel een heel duidelijk signaal: wat doe je zelf, als het erop aankomt?!

Ik denk eerder in de zin van: ik heb hier iets te leren, er ligt hier iets waar ik iets mee moet (of mag?). Een uitdaging op diverse vlakken, met open ogen voor allerlei mogelijke beren op de weg, dat mag ik onderhand wel weten :-)

Maar het kan me ook heel veel brengen, vermoed ik.



Wordt (misschien) vervolgd..

@Soul: voorzichtig remmen losgooien kan ik niet, hoor. Het is bij mij altijd zo alles of niks.. Eenmaal de knop om kan ik dat haast niet inperken..

Voorzichtig (dag)dromen/fantaseren betekent al snel dat ik "om" ben en in mogelijkheden denk ipv onmogelijkheden

mmm, ik heb ook nooit veel met mannenlijven, maar helemaal mijn smaak.. plus die manier van doen er nog bij



Hij intrigeert me mateloos, zijn "tactiek' werkt iig (heel zelfverzekerd (of bluf?), direct, snel, sensueel, realistisch een eitje droppen, en dan 2 weken van het toneel verdwijnen.. ). Weet niet eens of we overeenkomen in wat we spannend vinden, maar die houding zegt al wat.. en ergens heel vertrouwd, wat helemaal niet kan..



Als ik daar nu idd over ga fantaseren weet ik nu al dat ik voor de bijl ga, haha, in no time dus.. terwijl ik geen idee heb van de bedoelingen/verwachtingen, enz. En dat is weleens goed, misschien..



Ondertussen de nodige huiselijke perikelen met huisgenoot, jammer zo aan het einde van de (2e) termijn, maar onvermijdelijk. Er is geen beweging in te krijgen, 1 (negatieve) vicieuze circel, er gebeurt niks, het is stil, en depri? Zwerft rond de bodem en heb vorige week een drastische maatregel genomen/moeten nemen. En nog steeds geen aktie, na zijn 1e kwaadheid.



Niet fijn dat het allemaal zo moet, maar voor mij komt er weer wat ruimte als dat over een paar weken afgelopen is. Ik heb echt moeten leren me daar niet teveel van aan te trekken, omdat je dan eea in stand houdt en iemand het toch (eindelijk eens) zelf moet doen. Ik weet dat dit de enige manier is, maar volgens mij zijn de meest elementaire levensbehoeften er niet eens, dat is pijnlijk en hard, maar ik pak het niet op (als iemand zelf niks doet om zijn situatie te veranderen of op zijn gemakkie).



Dat is een zware tegenvaller voor hem, van mij verwachten mensen soms nog steeds anders, omdat ik vroeger altijd zo grenzeloos behulpzaam was. Die willen niet geloven dat je veranderd bent, omdat dat betekent dat ze zelf ook kunnen veranderen (en dus iets doen, bijv leren van vorige ervaringen?) en ik hun excuus van "ik ben nu eenmaal zo" daarmee onderuit haal?! Ik ben allergisch geworden voor een (langdurige) slachtofferrol, die levenslang als excuus wordt aangedragen om niks met je toekomstige leven te doen of iig te proberen.



Ik verheug me op de terugkeer van mijn privacy (na een jaar) zeer spoedig, en plannen maken (enige vertraging hierdoor opgelopen, eigen werkruimte danwel praktijkruimte) en waardeer dat meer dan ooit tevoren! Lekker weer onze eigen sfeer bepalen, constructief bezig zijn, zonder iemand met destructieve/fatalistische sfeer om zich heen in de buurt!



Toeval bestaat misschien niet, dat dit samenvalt met elkaar. Je creeert die ruimte ook zelf?! Men zegt weleens: je huis staat symbool voor je geest.. voorheen (toen ik nog met ex woonde) droomde ik regelmatig van "vergeten ruimtes" in mijn huis, zo van: "verrek, dat heb ik ook allemaal nog (in huis)", dromen van anderen die die ruimtes ongemerkt hadden ingepikt en ik me opeens van bewust werd dat ik die ook nog (meer te bieden) had.



Maw: ik liet me door anderen (teveel) in beslag nemen. Ik werd teveel geleefd en deed te weinig met dat ik veel meer in huis had (aan talenten/capaciteiten/mogelijkheden). En toch heb ik dat deels opnieuw laten gebeuren, zij het dat dat bij het aangaan van deze "deal" niet de insteek was en zijn situatie een andere, gelijkwaardiger. Nu het heft in eigen handen genomen en over paar weekjes nog is het iig niet langer mijn probleem.. :-)



Ik durf me langzaam op lente en zomer te verheugen!

(psv kan altijd nog 1 grote grap blijken te zijn, of toch niet overeen blijken te komen in verwachtingen of zo, maar het doet me nu al goed, ongeacht wat er van terecht komt).

@Pielientje, heb je mijn lappen weleens gezien, hahahaha? dat mag hier, hoor! Ik ga het ff lezen..

@Piekelientje: sjee, zo zie je wat eea onbedoeld teweeg kan brengen! En wat een risico's dat dan weer meebrengt (meteen thuis de alarmbellen door dat vele smsen van hem oa).

Denk je dat die man wel begrijpt dat je gebonden bent.. not.



Zo zie je maar weer dat de afspraken helder moeten zijn van tevoren en niet te spontaan aan zoiets beginnen (een sv met iemand die je totaal niet kent)..



Verder (denk dat Rooss daarop misschien doelt waarom ze inhoudelijk niet wil reageren): heb je geen moeite met seks met je vriend (die van niks weet, misschien onbewust eea aanvoelt), vlak na seks met die sv? Dat had je misschien beter kunnen afhouden, hoewel dat ook verdacht was geweest misschien.



Heb 1x in zo'n soort situatie verkeerd en wel lang geleden met een ex, die aanklopte, toen een seksvriendje net de deur uit was. Die ex wilde ook eea, maar dat heb ik weten te voorkomen, dat ging me toch te ver.



Weet niet hoe anderen daarmee om (zouden) gaan (met al dan niet verborgen sv)? Dit is 1 van de wrange dingen van een stiekeme affaire, dat je precies dan zult zien dat je nr 1 opeens zin heeft?



Ik heb je andere topics niet gelezen. Is het geen signaal om te stoppen met je nr 1? Wat houdt je bij hem? (ik snap dat je je soort van gerechtvaardigd voelt om het buitenshuis te krijgen, en ik zal de laatste zijn om daarover te oordelen, als dat er niet is, maar vraagje: hebben jullie er ook iets aan gedaan om het te proberen te veranderen?) Denk je dat deze nr 1 -relatie de moeite waard is en blijft om in stand te houden? Wil je idd evt verder met de metselaar als sv?



Hoe voel je je hier zelf nu bij? Ik bedoel los van of die sv zijn emoties en smsgedrag in bedwang kan houden, wat voel jij momenteel? Lekker in je vel sinds tijden of bezwaard of vooral bang dat het uitkomt?

@Roossie: hope so, hope so!

En ook dat ik het nu eens weet te doseren. Misschien wel het jaar van de aktie, van doen, (en van ondergaan, mmmm), van ervaren ipv fantaseren, van lichaam ipv hoofd, van voelen ipv denken. Zonder me erin te verliezen liefst (maar wel ruim genoeg erin verliezen, hahaha, liefst helemaal in opgaan)



(en in eindeloos helpen geloofde ik allang niet meer, die les had ik al geleerd. Des te lulliger als iemand het gewoon neemt en je weinig invloed hebt, behalve buitenzetten in de vrieskou. Soort patstelling. Maar heb iig 2 maatregelen genomen (daden) waardoor hij weet dat het menens is.